Waar is mijn fiets, mijn fiets, mijn fiets… oh ja, daar had ik ‘m neergezet. Wat staat mijn trouwe ros er toch weer mooi bij. Sleutel, bam. Èn, go!

Zouden er veel mensen in thema-outfit zijn straks? Ach, vast wel genoeg; het is en blijft een feestje van mijn studievereniging. Rood stoplicht… komt toch niets aan, èn door. Ik moet misschien toch wel een beetje opschieten, anders ben ik er net en kan al ik bijna weer naar huis omdat iedereen er al veel vroeger was.

Wow, mooi lang blond haar, nice ass -draait ook mooi terwijl ze fietst trouwens. Nou, ik ga er niet harder voor fietsen hoor, ze kan de pot op.

Gadver stoplicht. Nu moet ik wel ff stoppen denk ik; iets te veel auto’s. Hé wait, nu kan ik haar van voren uitchecken. Ja mevrouw, ik moet er echt even langs ja. Sorry meneer, ik moet echt even helemaal naar voren inderdaad. Ok, lang haar – i like- en oohw, NEE… Ze is echt al in de veertig ofzo! Jesus. Ja, altijd eerst het gezicht checken voor je een totale mening vormt. Stom. Groen. Ik haal wel snel in.

Zo. Waar was ik. Oh ja, het feest. Beter is het bier een euro ofzo. Ach zoveel drink ik nou ook weer niet als ik de hele avond zo’n beetje aan het dansen ben.

Weer een stoplicht, jeeej! Ah, net groen! Chill. Wat doet die volkswagen polo hier nou? Ja, moet je nou afslaan of niet? Beter niet als ik ernaast fiets jonge! Hij ziet me niet of wel? “Godver, kak. Kijk nou s uit man.” Geez, dat ging net goed. Tja, ik heb ook helemaal geen fietslicht. En een zwarte jas aan, zwarte fiets, ik ben gelukkig nog net zelf niet zwart; dan was ik pas helemaal onzichtbaar geweest op t moment. Haha. Godver ik moet ook echt weer een fietslichtje op m’n fiets doen ofzo. Die met batterijtjes zijn juist zo handig.

Ja, maar ze gaan ook zo snel op, die batterijen. Moet je weer helemaal nieuwe kopen en op je fiets zetten enzo.

Wouter Wouter toch, wat wil je nou liever: aangereden worden, dood en verderf of leven met de moeite om eens in de twee maanden een nieuw lampje te kopen? Bovendien krijg je een boete als er politiecontrole is.

Ja, maar die is er toch nooit in Utrecht. En anders kan je er wel omheen fietsen. En anders betaal je met die boetes meteen het bedrag wat je anders aan fietslampjes had uitgegeven, toch?

Nee! Het gaat toch niet om het geld man! Begrijp dat nou eens. Je wordt serieus een keer aangereden als het zo door gaat. Je fietst ook veel te hard.

Ja, maar die twee mensen die voor mij fietsen hebben ook geen licht en zij worden toch ook niet aangereden? Oh, kom op. Dat is wel heel simpel geredeneerd. Ik weet helemaal niets van hun ongeluksgeschiedenis af. But still, ik moet wel ff een lampje hebben misschien. Het is alleen zo onhandig met die fietslampjes met batterijen dat ze zo snel opgaan.

Eigenlijk zou ik gewoon een soort lamp op mijn fiets moeten zetten die het vanzelf doet. Of dat als ik trap dat ie daar zijn stroom vandaan haalt. Dan hoef ik ook nooit de batterijtjes te verwisselen. Hé, maar zoiets had ik vroeger ook. Dat heet toch gewoon een licht met dynamo, sukkel. Ik weet ook nog wel waarom ik dat nu niet meer heb. Zo’n systeem gaat altijd binnen een half jaar kapot. En dan moet je naar de fietsenmaker. En dan kost het geld. En dan gaat het weer binnen zes maanden kapot. En dan heb je er geen zin meer in.

Nee, misschien moet je gewoon reflecterend materiaal op je hele fiets plakken of zoiets. Dat geeft alleen niet licht uit zichzelf. Moet er net toevallig een autolicht op schijnen. Niet zo’n slimme optie dus. Of iets met geluid? Dat je een toeter hebt zodat iedereen opmerkt dat je er bent. Want daar gaat het toch eigenlijk om, dat iedereen opmerkt wáár je precies bent? Weet je, eigenlijk zou je gewoon een soort grote ronde lamp op je hoofd moeten zetten zodat iedereen je van alle kanten goed ziet. Nee beter: gewoon een lamp op je stuur zetten, dan is het ook niet zo zwaar aan je hoofd. Hé, wacht eens… dat bestaat toch ook al gewoon? Een lamp op je fietsstuur? Godver, wat ben ik toch lekker bezig. Nou, toch maar een batterijlampje op mijn fiets zetten dan. Een keer. Als ik tijd heb.

Nu nog een stukje over de gracht. De bocht om. Tegenligger! Nice move I’ve got there..  Zo, ik ben er. Zie ik toevallig al iemand lopen? Jawel een paar, maar die ken ik niet. Maakt niet uit ik ga wel gewoon naar binnen. Ho, fiets op slot. Zo, party is ON bitches. Let’s do this!

Dessa är Claude Monets två målningar, ‘Gray day, Waterloo bridge’ och ‘Parlamentet i London’. Dessa har varit min insperation till detta verk som jag målat.

Jag hade skitkul när jag målade. Sällan målar jag landskap och vatten har jag knappt målat nån gång. Särskilt kul var att måla den röda solen och reflektionen av den i vattnet!

Miiiin:

Krystel de Wolff

Waar gezien?

Facebook : PR Stunt

Wat is het?

Een awesome street actie van Reebok wat zeker veel publiciteit trekt.

Waarom Cool?

Het is net alsof je op het randje staat van de afgrond. Je kan hierop projecteren wat je wilt.

Opvallend, beleving, spread your wings, kijk verder dan alles het straat oppervlak.

Ideetjes?

Projecteren alsof jij aan het parachutespringen bent. Of een heel andere gave animatie ervan maken.

“App & Augment reality hap hap”

Krystel de Wolff

Wat is het?

Rennend door de negen straatjes van amsterdam, niet om nieuw zomerkleding te scoren maar ook chocolade te vangen… met je iPhone. Dat is Magnum Pleasure Hunt.

In navolging van de online game, waarbij je virtueel door de straten van New York en Parijs liep opzoek naar chocolade, is er nu een real-life game. Je download de app. en gaat naar de 9 straatjes. Met de augmented reality game moet je dan, lopend door de straatjes, zoveel mogelijk van de 150 bonbons vangen met je iPhone.

http://pleasuredelivery.mymagnum.nl/pleasure-hunt2.html

Cool omdat:

Augmented reality games zijn niet supernieuw meer. Maar dat een merk zoals Magnum hier serieus iets mee doet verdient sowieso een compliment. Erg leuk gedaan, het voelt echt als een spel.

Idee:

Je kunt mensen de game het hele jaar door laten spelen, in verschillende steden. Misschien zelfs verschillende landenteams tegen elkaar laten strijden.

Krystel de Wolff

Wat is het?

Iedereen kent de polo sport te paard, mooie sport om naar te kijken maar zelf spelen is maar aan bepaalde mensen met paard besteed.

Hoe hip het ook klinkt, bikepolo bestaat al sinds 1891 en was zelfs onderdeel van de Olympische Spelen in 1908! Amerika heeft al tientallen jaren een levendige competitie. En met de stijgende populariteit van de fixie (baanwielrenfiets), word het ook steeds vaker in Nederland gespeeld.

De sport kent dezelfde regels als het gewone polo, alleen zijn de paarden vervangen door stalen rossen. De stick (mallet) gebruik je om te scoren, en dat mag alleen met de korte kant. De voeten van de spelers mogen de grond niet raken, gebeurt dit toch dan moet de speler zich razendsnel ‘aftikken’ aan de zijkant van het veld, voordat hij weer deel mag nemen aan het spel.

Waarom cool?

Nieuw, vernieuwend, sportief, uitdaging Best moeilijk lastig mag je voet niet aan de grond zetten tijdens het spel. Is een combi tussen hockey/polo en dan op de fiets

Het is een vrij nieuwe sport in Nederland die nu steeds meer een beetje zichtbaarheid aan het krijgen is. Nederland is een echt fiets land denk dan ook dat deze sport best snel kan gaan groeien. Je bent niet afhankelijk van een zaal of plek je kan bike polo met vrienden eigenlijk overal spelen wat een voordeel is.

Antwerpen is de tweede grootste stad in België en ook een stad met een jonge bevolking.

Afgelopen weken waren de Antwerpse jongeren weer in de picture. ‘Patsers’, ‘war on drugs’, een ‘samenscholingsverbod’ tegen ingebeelde betogingen enz. Antwerpen is ook kampioen in GASboetes. Zijn er in Antwerpen geen jongeren die verkeerde dingen doen? Ja, die zijn er. Zoals overal. Het gaat hier om een piepkleine minderheid die men altijd weer weet te vergroten.

Maar. Er zijn ook gewone verhalen en positieve verhalen. Er bestaan tientallen initiatieven van onderuit of gesteund vanuit het middenveld waar jongeren mooie dingen realiseren. Dat soort verhalen komt niet naar buiten. De media hebben weinig interesse in deze verhalen. De jongeren zelf komen zo goed als nooit aan het woord.

Dit maakt dat de stigmatisering, stereotypes en vooroordelen over de jongeren verder verspreid worden. Als we kijken naar het beleid van het huidige stadsbestuur in Antwerpen dan stellen we vast dat die stigmatisering steeds erger wordt.

Jeugdwerkers, leerkrachten, middenveldorganisaties, artistieke werkingen, en bewegingen van onderuit die met jongeren werken proberen de media en beleidsmakers een andere realiteit te tonen, de dagelijkse realiteit van deze jongeren.

Toch slagen beleid, media en publieke opinie erin om deze realiteit te negeren. Men is er rotsvast van overtuigd dat er maar één soort jongeren bestaat in Antwerpen. Als er dan toch een positief verhaal naar buiten komt, dan hoor je steeds die ‘ja, maar’.

Er is nood om hiertegen weerstand te bieden en de ervaringen en verhalen van Antwerpse jongeren naar buiten laten komen.

Na de succes van Brieven uit Brussel, een project van jongerenwerker en politiek filosoof Bleri Lleshi en De Morgen, lanceren we Brieven uit Antwerpen. Tien Antwerpse jongeren schrijven een stuk over hun ervaring met de stad, over wat op hun buik ligt. Dat kunnen positieve of negatieve ervaringen zijn, problemen en uitdagingen. Het belangrijkste is dat de stem van de jongeren naar buiten komt en dat ze over zichzelf, hun leeftijdsgenoten en de stad kunnen vertellen.

Bleri Lleshi die een aantal jaren in Antwerpen heeft gedoceerd en betrokken is geweest bij verschillende projecten met Antwerpse jongeren samen met Samira Azabar, sociologe en activiste in Antwerpen, geven feedback op de stukken die de jongeren schrijven. De artikels worden op de blog van Bleri Lleshi gepubliceerd, één van meest gelezen blogs in België. Bovendien is er een samenwerking met de krant De Morgen, die vijf geselecteerde stukken zal publiceren elke donderdag vanaf 28 februari vijf weken lang.

Procedure

-         Je bent tussen 16 en 26 jaar oud en woont, werkt en/of studeert in Antwerpen.

-         Je stuk is maximum twee bladzijdes.

-         Het stuk mailen jullie naar brievenuitantwerpen@gmail.com voor 28/02/2013

-         Als je een degelijk stuk hebt geschreven, zullen Samira Azabar en Bleri Lleshi je contacteren met de nodige feedback om het klaar te maken voor publicatie.

-         Elke week verschijnt een stuk op Lleshi’s blog, 10 weken lang.

-         Vijf teksten verschijnen in De Morgen, ook op wekelijkse basis.

Tips bij het schrijven

-         Schrijf duidelijk en zo helder mogelijk.

-         Vertrek vanuit je ervaringen, verhalen, problemen en verwachtingen.

-         Schrijf over iets wat op je buik ligt.

-         Over actuele thema’s schrijven is geen slecht idee.

-         Schrijf zo correct mogelijk, dat het geen perfect Nederlands is, is geen probleem. We zorgen wel voor de taalkundige verbetering.

Een samenwerking van Bleri Lleshi &  De Morgen

http://blerilleshi.wordpress.com

https://www.facebook.com/Bleri.Lleshi

@blerilleshi

www.demorgen.be

 Foto: YES Antwerpen

Waiting for the bus so I can get home and get some sleep

Tonights jutsu-session is over and now it’s time to go home.

Går det bygga billigare?
Låga markpriser, bygga tätare och använda en “annan” standard (som innebär hög kvalitet men mindre ytor och skippa garage, balkong, mm.) är viktigt för att kunna bygga billigare för ungdomar, mfl.

Vad innebär ett attraktivt boende?

Vilktigt att nya byggprojekt ger något som tillför Piteå och adderar värde totalt sett.
Hur utnyttjar och lyster ett projekt områdets tillgångar?

Vill vi vara moderna och framåtsyftande?
Tänk på att en medioker och anonym arkitektur kommunicerar en medioker stad.

Viktigt att göra hemläxan gällande ungdomars önskemål och krav. Överträffa dem sedan!
Ett sätt är att skapa en bostadsmässa för unga eller arkitekttävling runt en redan detaljplanerad yta.

Emma visar flera intressanta projekt, bla Studenttornet med 20 våningar i Stockholm, Söderkåkar i trä, samt Södra Rosendal i Uppsala med odlingslotter, växthus, mm. Detta var speciellt då området låg en bit utanför centrum. Där föreslog Utopia bla. mottagningsstation för internethandel och lånecyklar med packlåda som komplement till självklarheter som kollektivtrafik, cykelvägar, osv.

se även bostad.nu

Yhden päivän vietimme Bangkokissa, sillä huhujen perusteella Thaimaan muut osat ovat enemmän ajan arvoisia. Vähän ehdimme siis kuitenkin nähdä tätä pikkukuapunkimaista saasteparatiisia ennen matkaamista etelään.

Jo illalla kaupunkiin saapuessamme trooppinen ilmasto yllätti meidät. Vaikka toki tiedämme Thaimaan olean tropiikinturistikohde no 1 ajattelimme, ettei 3h:n lentomatka voi niin dramaattinen olla. Mutta oli se. Kiinan ja Hong kongin jälkeen lämpl kuitenkin maistui hyvälle.

Päävierailukohde Bangkokpäivänämme oli Grand Palace, eli joen varressa sijaitseva kokoelma temppeleitä ja asuinrakennuksia niin Thaimaalaiseen kuin länsimaisempaan tyyliin. Olimme lukeneet pääsymaksusta kahdenlaista tietoa yhdestä paikast , että se olisi 350 Bat, toisesta 400. kun pääsimme lippuluukulle oli hintaa 500 Bat (n. 15e). Ehkä restaurointiin oli tarvittu enemmän kultaa kuin luulivat, sillä kultaa oli käytetty runsaasti ja ehdimmekin miettiä, voiko kaikki olla aitoa.

Arkkitehtuuri oli jälleen mielenkiintosen eksoottista, hyvin erilaista kuin Kiinassa ja Intiassa.

Alueella oli myös rakennus, jonka edessä olevat puut kiinnittivät erityisesti huomiomme. Rakennuksessa oli nyt asenäyttely alakerrassa. Kuningasperhe oli ilmeisesti aikoinaan myös asunut täällä.

Palacelta suuntasimme rantaan, jossa hyppäsimme massakuljetusveneeseen ja matkasimme hyvän pätkän alajuoksun suuntaan. Alajuoksulla kävimme katsomassa yhtä maailman huippuluokkaan listattua hotellia.

Sieltä matka eteni juna-asemalle. Ostimme Lonely planetin ja n. tunnin asemalla lukemisen jälkeen päätimme mihin suuntaisimme ja ostimme junaliput seuraavaksi aamuksi. Luulimme voivamme jatkaa bussilla vielä samana päivänä määränpäähämme. Toisin kuitenkin kävi. Junan tullessa perille n 8h:n mstkudysen jålkeen kl 17 ei busseja enää mennytkään niin suunitelmista poiketen otimmekin bussin toiseen läheiseen kaupunkiin, etsimme majoituksen sieltä ja Säde leikkautti taas hiuksensa (tällä kertaa ihan oikealla kampaajalla). Seuraavana aamuna jatkoimme bussilla määränpäähämme, josta lisää seuraavassa tekstissä.

Bangkok ei tuntunut samalla tavalla suurkaupungilta kuin Kiinan suuret. Toisaalta toki, saasteet, liikenne, metro ja ihmismäärä kertoivat, ettei missään maalaiskylässä olla. Kai siellä olisi ollut enemmänkin nähtävää, mutta tällä kertaa näin ja olimme tyytyväisiä.

Shanghai. Namnet låter ungefär så kinesiskt som man kan tänka sig. Men staden är mer än så – en riklig blandning av traditionellt kinesiskt, gammaldags mellaneuropeiskt och hypermodernt. En dag hade vi på oss i staden och hann på den gå runt och se både mysiga kvarter och höga skyskrapor. 

Vår rundvandring i staden började med ett besök på museum, där vi fick se staden Shanghai som den fiskeby den en gång varit, en växande handelsstad, en blandning av olika nationaliteter, och numera en modern metropol. Intressant var det att se hur mycket staden vuxit på de senaste tjugo åren. Och växa fortsätter den göra. Museet var välgjort och man hade kunnat gå omkring ännu längre på de sex våningarna. Hela stadscentrum i miniatyr var ett av favoritföremålen, ett annat var en datoranimerad tur över staden som visades på skärmar 360° runt oss.

Den traditionella sidan av Shanghai såg vi mest av när vi traskade genom Old Town. Det var en riktigt vacker stadsdel, där husen var i gammal kinesisk stil. Uppenbarligen välrenoverade eftersom fasaderna var i så gott skick. Vi besökte också Yuyuan Garden, en vacker gammal trädgård. Faktum är att vi tyckte mer om husen där än de pråliga palatsen i Förbjudna staden i Beijing. Paviljongerna i trädgården var också vackert smyckade med olika träsniderier, men dessutom var inredningen enhetligare och färgtemat snyggare (i vår smak). Mellan husen fanns många små innergårdar kantade av stenar och träd, och därtill några små konstgjorda sjöar som piggade upp. Man kan tänka sig att det är ännu vackrare med sommarens grönska, och i synnerhet på den tiden när trädgården inte var fylld av turister som vi.

Även om det varit betydligt varmare i Shanghai än uppe i Beijing så var det ändå bara några plusgrader, så emellanåt kändes det en aning kyligt när man gick omkring. Det smakade bra med några varma dumplings från stadens populäraste gatukök (av den långa kön att döma). Det är alltså fråga om små knyten av något slags pastadeg som fyllts med kött eller grönsaker och sedan ångkokats. Åtminstone om vi nu förstått saken rätt. Gott smakade de i alla fall!

Färden fortsatte till “the Bund”, stadens berömda strandpromenad. På den ena sidan av den breda flodstranden står en rad fina hus som man tycker skulle höra hemma mera i någon europeisk storstad. På den andra sidan floden reser sig de riktigt höga skyskraporna, som utgör en häftig syn. De påminde oss om Hong Kongs skyskrapor, men rent utseendemässigt kändes de här ännu mer futuristiska.

Vi hade kunnat bräcka vårt besök på Sky100 med att vara uppe i Kinas allra högsta skyskrapa, men nöjde oss denna gång med att besöka den som står bredvid (Jin Mao Tower). Vi besökte den fina hotellbaren på 87:e våningen och fick byta hiss två gånger för att komma upp dit. Där satt vi sedan och avnjöt två mycket goda drinkar medan stadens lampor tändes i takt med att mörkret föll. Smakar drycken så kostar den naturligtvis, men det var en riktigt mysig stund och ett lyckat sätt att samtidigt få se kvällsutsikten över Shanghai.

Som avslutning på en dag av mestadels promenerande i stan så gick vi ännu en bit längs med en större gågata kantad av affärer och fylld av folk. Med vissa uppiggande scener som utspelade sig. Några försäljare försöker pracka på oss blinkande rullskridskor. En grupp pensionärer står och sjunger en allsång från ett stort blädderblock. Åtminstone femtio medelålders damer dansar en inövad koreografi till någon kinesisk låt. I en gatukorsning är det karaoke i full gång. Och just när man tänker att man har sett det mesta så möter vi två män som studsar omkring på något slags rosa hoppleksak. Vi hade med andra ord underhållning på vägen.

Det finns säkert mycket annat man kunde se i Shanghai, men nu blev det bara en hel dags besök där. Vi är nöjda i alla fall med vad vi hann gå runt och se en skymt av innan det var dags att åka vidare med nästa nattåg.

Itselleni valkeni vasta n. vuosi sitten, että Hong Kong vasta vuonna 1997 siirtyi Britannian alaisuudesta Kiinan hallinnan alle. Osittain tämä on varmasti auttanut seutua kehittymään siksi moderniksi metropoliksi, joka se on tänään. Toisaalta siirtomaahistoria (kuten yleensä) ei kuitenkaan ole kaikista juhlallisin.

Kuten jo aiemmin mainitsin kävimme yhtenä päivänä vaikuttavassa museum of historyssä. Se avasi alueen historiaa ja palautti mieliimme Oopiumsodan, josta jo kai ala-asteella kuulimme. Jotenkin surullisen koomista on se, että yhtenä vahvasti vaikuttavana tekijänä oli huumekaupan kieltäminen. Yksinkertaistettuna (kuten asia museossa esitettiin) aluksi kiinalaista teetä vietiin paljon britteihin ja Kiinalaiset hyötyivät paljon taloudellisesti. Myöhemmin britit alkoivat tehdä taloudellista voittoa oopiumkaupalla Kiinaan ja kiinalaisten jäädessä koukkuun alkoi raha virrata ulos Kiinasta. Niinpä Kiinan hallitus päätti kieltää Oopiumkaupan, mikä oli siis varsin kova isku Britannian taloudelle, mikä siis kiristi suhteita. Myöhemmin sota kuitenkin puhkesi kiinalaisen kalastajan saadessa surmansa humalaisten brittisotilaiden toimesta. Varmasti paljon muutakin oli vaikuttavina tekijöin. Modernissa maailmassa, jossa huumeet ovat niin tuomittuja, tuntuu kuitenkin vaikealta ymmärtää, että huumekauppa olisi ollut niin merkittävässä asemassa.

Sen jälkeen Hong Kong (muistaakseni) on ollut valloittajien alla. Suurimmaksi osaksi Britannina, mutta myös Japanin. Japanin alla alueella oli suurta puutetta, sairauksia ja kärsimystä. Alueen nopea kehittyminen alkoikin toisen maailman sodan loputtua ja Brittien alkaessa uudelleen hallita. Kiinan sisällissodan puhjetessa alkoi väkeä myös virrata Kiinan puolelta, mikä asetti entistä suuremmat vaatimukset kehitykselle. Hong Kongissa toteutettiin mm. maailman menestyksekkäin julkisen asumisen suunnitelma, jonka puitteissa rakennettiin julkisia kerrostaloja mittavissa määrissä ja nytkin huomattava osa väestöstä asuu valtion kerrostaloissa. Kaupunkia katsoessa tämä selittääkin pilvenpiirtäjien symmetriset ja monesti järjestelmälliset rivit. Toki välissä näkee myös ylellisempiä varmasti yksityisiä komplekseja.

Luulisin, että Hong Kong on saanut ainekset menestykseen Britannian avittamana, mutta sen kehitys on jatkunut myös Kiinan alaisuudessa. Turistina seudulla on helppo liikkua, joukkoliikenne on modernia ja toimivaa ja opasteita on tiheässä myös Englanniksi.

Meidät on todellakin yllättänyt kauppakeskuksien määrä. Niitä löytyy monesta kadunkulmasta eivätkä ne ole mitään Rewel Centereitä, vaan monikerroksisia shoppingmalleja täynnä suuria ja näyttäviä merkkiliikkeitä. Ihmettelimme, mistä niihin kaikkiin löytyy ostajia.

Hienojen kauppakeskusten vastapainona on myös katumarkkinoita, joista osa avautuu illan hämärtyessä. Liikenne pysäytetään niiltä kaduilta ja pilvenpiirtäjien väliin ilmestyy jos jonkinlaista kojua. Yhtenä päivänä kolusimmekin näitä läpi ja tarttui sieltä mukaani laukku. Vaikka kovasti myyjä yritti uskotella sytkärilläkin demonstroiden, että kyseessä on nahkalaukku, en uskonut, sillä sellaista emme saisi tuleviin maihin viedä. Nyt sain viimein jättää Suomesta juuri ennen matkaa hätäkäsilaukuksi eurolla kirpparilta ostetun laukun pois kelkasta.

Hong Kong ainakin maineensa perusteella on hyvin turvallinen ja turvalliseksi olomme koimmekin. Täällä uskalsi myös näyttää turistilta ja lukea karttaa ihan julkisilla paikoilla (toisin kuin esim. Nairobissa) ja siitä otimmekin kaiken ilon irti. Paljon kävelimme ja suunnistimme pitkin katuja, vaikka toki hyldynsimme myös hyvin toimivaa joukkoliikennettä.

Yllätyimme myös hienosta kaupungkisuunnittelusta (tai mikä nyt olisi oikea termi). Hienoja kävelytasanteita, puistoja, suihkulähteitä ilmestyi tuon tuostakin kulman takaa. Se oli tietysti erityisesti keskustassa, mutta

Yhtenä päivänä suuntasimme muutama vuosi sitten avattuun pilvenpiirtäjä sky100, 100:een kerrokseen. Sieltä saimme sitten ihmetellä miniatyyri Hong Kongia kaukaa kaupungin vilinän yläpuolelta.

Toki Hong Kongin tietää olevan meren tuntumassa, mutta helposti sen unohtaa. Täältä ylhäältä kuitenkin satama-alue, rahtilaivat ja ulappa muistuttivat meren läsnäolosta.

Päädyimme odottamaan ylhäällä pimeän laskeutumista ja saimme siten myös nähdä metropolin valojen syttyvän ja illan pimenevän.

Uuden vuoden aattona suuntasimme vielä korkeammalle, nimittäin Vitoria Peak:n tuntumaan kaupungin kupeelle. Paikallisliikenteen bussilla mutkittelimme huipulle. Kävelimme  3,5km huipun ympäri katsellen Hong kongin eri puolia. Kävellen laskuduimme huipulta ja suuntasimme leffaan, josta olenkin jo kirjoittanut.

You still want to buy the Zombies vs. Zombie Hunters Plastic Figure 35 Count Bag? .TheZombies vs. Zombie Hunters Plastic Figure 35 Count Bag is basically a very good product. If compared to the others. Coming September Zombies Zombie Hunters Stad Stuff is clearly better.
Buy now !!, you might have a Best price, you should check the price before you buy.
Of course, everybody wants to have their been then you should check-sized price is at the bottom.

Toch kom ik nog eenmaal terug op de voorbije weken. Ik hou zelf ook enorm van de eindejaarperiode en de bijhorende feestmaaltijden. Het samenzijn met familie en vrienden, zelfs als er recent iemand is weggevallen, blijft onovertroffen in warmte en kameraadschap. Daarbij hoort uiteraard een rijkelijk gevulde tafel en een stapel pakjes onder de kerstboom.

Dat bezorgt mij soms een wrang gevoel, want overdaad schaadt. Zeker als je weet dat ongeveer 20% van de Belgen de eindjes amper aan elkaar kan knopen. Er zijn initiatieven, uiteraard, die deze mensen tijdens het donkere eindejaar willen helpen en bijstaan. Jezus is tenslotte ook maar geboren in een stalletje in Bethlehem, in de nabijheid van een os en ezel. Een vorm van gemeenschapsgevoel is dan ook niet misplaatst en uit zich als een bewustmakingscampagne zoals Music For Life of als een extra gulle gift aan een goed doel.

Die inzet gaat soms verder, want een vriendin werkt voor een vereniging die op kerstavond een maaltijd aanbiedt aan thuislozen. Zij en enkele anderen zullen zich die avond met volle overtuiging inzetten om er een memorabele avond van te maken. ’s Anderendaags trekken deze mensen echter opnieuw de straat op waar zij afhankelijk worden van de giften en resten van voorbijgangers. Wanneer diezelfde vereniging dan in de zomer een BBQ organiseert, vinden zij amper vrijwilligers om te komen helpen, want dan is niemand bezig met zijn armere medemens.

Laat dat dus mijn wens zijn voor 2013. Een beetje meer solidariteit, en niet alleen in de donkere decembermaand.

Uusi vuosi Hong Kongin satamassa jää mieliimme: paljon väkeä, seisoskelua ja lopulta countdown. Oli odottamisen arvoinen! Ennen uudenvuoden humuun sukeltamista koimme kuitenkin myös toisen suuren elämyksen, jota ainakin David oli odottanut, vaikka se ei mitenkään iity Hong Kongiin…

Juhlimisemme alkoi tänä vuonna vähä poikkeuksellisin tunnelmin. Suuntasimme alkuillasta yhteen Hong Kongin uusimmista ostoskeskuksista ja sen elokuvateatteriin. Onneksemme saimme paikat illan high framerate 3D Hobbit näytökseen ja vietimmekin kolmisen tuntia Tolkienin tarinan äärellä. Odotukset olivat kovat. Pienistä kritiikeistä huolimatta olimme tyytyväisiä.

Times squerella on imeisesti tapahtumarikkain uudenvuodenvietto Hong Kong:ssa. Kävimmekin aistimassa vähän juhlatunnelmia siellä. kello oli vasta n. 21, mutta silti väkeä oli jo paljon. Jatkoimme siis pienen tunnelmoinnin jälkeen matkaa.

Poikkesimme viereiseen ostoskeskukseen katsomaan lego-joulukylää ennen satamaan suuntaamistamme.

Kun saavuimme salmen toiselle puolelle metrolla (n. kl 21.45) oli osa satamasta jo suljettu väenpaljouden takia. Ehdimmekin jo hieman huolestua emmekö saa ollenkaan näköalaa toiselle rannalle. Pienen kävelyn jälkeen pääsimme kuitenkin vähän matkan päässä rantaan toiselle riville seisoskelemaan.

Siinä sitten seisoskelimme kaksi tuntia odottelemassa. Väki lisääntyi koko ajan ja n kl 23 oli ranta jo suljettu eikä lisää ihmisiä päässyt sinne. Ja lopulta odotettu uusi vuosi koitti. Ilotulitusta pilvenpiirtäjien katolta. Ilmeisesti Chinese new year on vielä mahtavampi, mutta tämä oli meille pikku-Suomesta tulleille elämys.

Elämys oli myös keskustan katujen keskellä kulkeminen keskellä yötä sekä tupaten täynnä olevissa metrotunneleissa kulkeminen. Yllättävän hyvin kuitenkin joukkoliikenne toimi ja pääsimme n 2h matkustamisen jälkeen hotellillemme. Täällä sitten vielä omat New year drinks ja pilvenpiirtäjät ikkunasta.

Jos joku lähetti suominumerooni uudenvuodentervehdyksen vastaamattomuuteni ei johdu epäkohteliaisuudesta, vaan siitä että numero on ollut poissa käytöstä erinäisistä syistä. Hyvää uutta vuotta kuitenkin!

Ps. Chara toivottaa myös kaikille hyvää uutta vuotta Hong Kongista!

View east towards the city of Groningen on the last day of 2012 around dusk. I couldn’t resist driving back from Roden to pay a small visit to my favourite spot near home.

Miellyttävä lämpö, pilvenpiirtäjät, merituoksu olivat päivän mukavia asioita.

Rannasta löytyi myös tähtien nimiä…

Vanhaakin erkkitehtuuria löytyi pilvenpiirtäjien välistä, vaikka suurin osa on toki modernia ja korkeaa. Tässä merkkiliikkeiden kansoittama rakennus.

Tästä ei heti arvaisi, mistä paikasta on kyse:  Museum of History. Oli kyllä todella hienosti tehty, monenlaisia erilaisia ympäristöjä rakennettu. Ei ihme, että rakentaminen maksanut sievoisia summia. No meille sisäänpääsy oli 50 senttiä. Oli kyllä vähintään sen arvoista.

Ilta laskeutui näyttävästi vuorten taakse.

Pimeä ei karkoita väkeä kaduilta. Shoppailu melkein vain näyttää yltyvän, kun neonvalot pääsevät oikeuksiinsa.

via De Kerstman komt in de Stad..

De Kerstman komt in de Stad

De gehele stad is versiert en mooi verlicht het maakt ons vrolijk om er naar te kijken.
Een heel jaar gewacht op deze geweldige dag met spanning en verrassingen in één.
Het is dan zover vandaag de Kerstman komt eraan en wel  in onze stad.
En niet met lege handen en ook niet met hout voor de open haard.
Samen met zijn rendieren hoop ik dat hij U deur niet voorbij gaat en stop.
Want dat is vreugde voor het hele gezin wat er bij de kerstboom zal liggen.
Een verrassing voor ons allen wat hij weer gaat brengen met liefde en genegenheid.
Voor de kinderen is het grote pret met spanning wat er in de pakketten zal zitten.
Voor de één is het groot voor de andere klein maar het vrolijke gevoel zal er vooriedereen zijn.
Deze dagen komen wij allen tezamen om onze familie of vriendschapsband te versterken.
Samen deze feestdagen te vieren en te beleven en elkaar de verdiende liefde te geven.
Een hereniging van ons allen zoals de kerstballen in de kerstboom met een piek.
Dat is hoe wij allen genieten van de vrolijke sfeer van Kerstmis .
Geniet maar lekker van deze dag, want over een jaar is er een andere kerstboom.

Easy Branches Team wenst U een schitterend Kerstmis of schitterende dagen toe.

Het allerbeste toegewenst en een goede gezondheid.
Auteur Jan Jansen

http://gedichten.easybranches.com/de-kerstman-komt-in-de-stad.html
Lees Meer Gedichten…….

Dagelijkse Poezie en Verhalen – De Kerstman komt in de Stad

De gehele stad is versiert en mooi verlicht het maakt ons vrolijk om er naar te kijken.
Een heel jaar gewacht op deze geweldige dag met spanning en verrassingen in één.
Het is dan zover vandaag de Kerstman komt eraan en wel  in onze stad.
En niet met lege handen en ook niet met hout voor de open haard.
Samen met zijn rendieren hoop ik dat hij U deur niet voorbij gaat en stop.
Want dat is vreugde voor het hele gezin wat er bij de kerstboom zal liggen.
Een verrassing voor ons allen wat hij weer gaat brengen met liefde en genegenheid.
Voor de kinderen is het grote pret met spanning wat er in de pakketten zal zitten.
Voor de één is het groot voor de andere klein maar het vrolijke gevoel zal er voor iedereen zijn.
Deze dagen komen wij allen tezamen om onze familie of vriendschapsband te versterken.
Samen deze feestdagen te vieren en te beleven en elkaar de verdiende liefde te geven.
Een hereniging van ons allen zoals de kerstballen in de kerstboom met een piek.
Dat is hoe wij allen genieten van de vrolijke sfeer van Kerstmis .
Geniet maar lekker van deze dag, want over een jaar is er een andere kerstboom.

Easy Branches Team wenst U een schitterend Kerstmis of schitterende dagen toe.

Het allerbeste toegewenst en een goede gezondheid.
Auteur Jan Jansen

http://gedichten.easybranches.com/de-kerstman-komt-in-de-stad.html
Lees Meer Gedichten…….

Die eigenheid is overal anders. Geen twee stadsdelen zijn gelijk. De buurtbewoners, de ligging, de architectuur en het socio-culturele leven bepalen of je al dan niet aangetrokken wordt tot die specifieke, gekleurde buurt. Brusselen is dus ook op zoek gaan naar dat kleine verhaal van die eenvoudige marktkramer.

Het is vanuit die overwegingen dat ik een paar weken geleden nog eens een bezoek bracht aan het Vossenplein. Het was een zondagvoormiddag en de vlooienmarkt trok naar goede gewoonte een talrijk aanwezig en zeer divers publiek. Dat kon onder een heldere en zonnige hemel snuisteren tussen al wat niet meer bruikbaar was voor sommige mensen, maar geduldig op een nieuwe eigenaar lag te wachten: vinylplaten, tafels en stoelen, postkaarten uit vervlogen tijden en verafgelegen gebieden, oude koelkasten, reservebanden en porseleinen servies.

Het was echter iets helemaal anders dat mijn aandacht trok. Het lag ergens onderaan een doos vol gedateerde boeken. Een groot, bruin lederen fotoalbum, waarvan de jongeren onder ons zich het bestaan nog slechts vaag kunnen herinneren, gunde mij een blik in het verhaal van een Franstalige familie tijdens hun reis naar Shanghai. Onwerkelijke wolkenkrabbers, ongelooflijke vergezichten, gezellige familieportretten en helderblauwe hemels met hier en daar een schijn van smog passeerden ongegeneerd de revue. Toch voelde het aan als iets zeer bijzonders, want het leek wel of ik ongevraagd dat kleine vliegje op de muur was, of onbewust de paswoorden van een Facebook- of Twitteraccount had gevonden. Mijn interesse moest uiteindelijk toch het onderspit delven tegenover het ongemak waarmee ik plots opgezadeld was. Heel nauwkeurig zorgde ik ervoor dat het album terug onderaan in de doos terechtkwam en hoopte ik dat het daar nog even zou blijven liggen. Ik vroeg mij af wat er met deze familie aan de hand was, en of ze überhaupt wel wisten dat hun familiefoto’s hier zomaar te koop werden aangeboden.

Brusselen is een verhaal op zich. En soms heb je van die momenten waarmee je achteraf niet goed weet wat je er nu precies mee bent. Het was een kom warme soep in De skieven architek die mij terugbracht naar het Vossenplein, anno 2012.

Link naar het artikel