Veel mensen zien nog niet (volledig) de kracht van LinkedIn, maar je kunt vele potentiele klanten bereiken via LinkedIn. Met een eenvoudige zoekopdracht kun je veel nieuwe klanten vinden via LinkedIn. Hoe? In slechts enkele stappen en met een aantal strategieen, kun je gebruik maken van jouw netwerk. Nog nooit is het zo gemakkelijk geweest!

Het gemakkelijkste is om op zoek te gaan naar een interessant bedrijf. Binnen je branche kun je altijd nog groeien. In het dagelijks leven pak je de telefoon, stuur je een mail of een mailing de deur uit. Maar waarom gebruik je LinkedIn niet? Dat is heel effectief, mits je het goed inzet!

Hierbij leer ik je middels een aantal stappen, hoe je LinkedIn kunt inzetten:

1- Klik op ‘companies’ en dan ‘company search’

Hierbij kies je er voor om te zoeken naar bepaalde bedrijven. Dit kan middels verschillende criteria.

2- Stel voor jezelf een doel en doelgroep op

Wat is jouw doel voor LinkedIn? Nieuwe mensen bereiken natuurlijk! Wat is je doelgroep? Bijvoorbeeld reclamebureaus, staalbedrijven, productie, vissers en enzovoort. Dat zijn de keywords die je gaat invoeren.

3- Kies overige criteria

Klik op ‘location’, meestal is dat Nederland maar dat hoeft niet. Misschien bevindt jouw prospect zich in Engeland of in de VS. Kies ‘industry’, in welke branche is het bedrijf actief. Werk ook met postcodes, dan specificeer je zoekopdracht nog eens extra!

4- Kies alleen 1e en 2e graads

Mijn advies is om in eerste instantie alleen te kijken naar eerste en tweede graads contacten, omdat deze heel gemakkelijk te benaderen zijn.

5- Kies eventueel de grootte van het bedrijf

Je kunt nog aangeven hoeveel werknemers het bedrijf in dienst moet hebben. Dat kan in sommige gevallen handig zijn!

6- Kijk naar het getal voor het bedrijf

Als je nu kijkt naar de zoekresultaten dan zie je een getal voor de bedrijfsnamen staan. Hiermee wordt aangegeven welke relatie jij hebt met de mensen in dit bedrijf. Als je bij stap 4 voor 1e en 2e graads hebt gekozen, dan verschijnen deze ook alleen maar.

7- En dan?

Dan ga je de mensen benaderen, die jij kent. Diegene die tussen jou en de persoon die je wilt leren kennen inzit, ga je bellen of mailen (wat diegene zijn/haar voorkeur is). Dan kun je informatie over diegene vragen en/of vragen om een introductie. Dit is een krachtige manier, want als dit lukt zal diegene contact met JOU opnemen.

Waarom op deze manier?

Diegene die je wilt bereiken zal de ‘tussenpersoon’ meer vertrouwen, dan wanneer jij belt. Hierbij gaat het wederom om vertrouwen en die krijg je op deze manier. Vertrouw jij ook niet eerder iemand die je kent dan een wildvreemde?

Dirk Scheringa zegt vaarwel tegen zijn bank, zijn voetbalclub, zijn museum. Onze Dirk zegt vaarwel tegen het leven waaraan hij gewend en gehecht is geraakt.
Maarja, afscheid hoort bij het leven, zoals een sigaret bij een biertje en vertraging bij een treinreis.
En omdat ik de beroerdste niet ben en ik Dirk graag een hart onder de riem steek, heb ik iets speciaals voor hem. Een bijzonder cadeau.
Een  O-jee!-hoe-overleef-ik-zonder-de-DSB?! vierdaags stappenplan.

De voorbereiding
Onder het mom ‘een goed begin is het halve werk’, moet er natuurlijk eerst het één en ander voorbereidt worden. Zorg er daarom voor dat je de volgende dingen alvast hebt geregeld voordat je afscheid neemt Dirk! Dus het liefst een dag voordat je aan het stappenplan begint.
- Ga naar de supermarkt (niet naar de Super de Boer!!) en haal een bak Ben&Jerry’s, of twee, of drie. Koop eventueel ook chips en ander ongezond voedsel. Neem ook genoeg bier, wijn en whisky mee.
- Pen en papier naast je bed.
- Muziek en een hoop tijdschriften/boeken (die hoeven niet altijd intellectueel of verantwoord te zijn)
 - 2 dozen Kruidvat 200st Tissuedozen (liefst de roze variant, die is zachter voor de gevoelige huid rondom je neus)
- Zorg voor een goed gevulde dvd-collectie, de Titanic en de complete Friends serie mogen zeker niet ontbreken.
- Een groepje vrienden

Dag 1
De eerste dag dringt het misschien nog niet helemaal door. Dus als je `s ochtends wakker wordt Dirk, dan sta je eens niet op als je wekker gaat. Zet je telefoon ook maar uit, want er komt toch geen goed nieuws meer binnen. Blijf in je bed liggen tot je echt heel erg nodig naar de wc moet, en ga als je naar de wc bent geweest het liefst weer terug in bed liggen. Slaap veel, en zet de tv of de muziek ondertussen aan. Kijk vooral veel deprimerende tell-sell reclames en wissel dat af met een tijdschrift. Rond een uur of vijf zet je je telefoon aan en bel je een pizzeria, bestel te veel pizza. Pas op! Eet de pizza’s niet volledig op. `s avonds kijk je met een half oog Comedy Central, terwijl je tussendoor je vrienden opbelt om hen te vertellen dat het niet goed met je gaat. Ondertussen eet je je eerste bak Ben&Jerry’s. Vergeet niet om GEEN wekker te zetten als je in bed stapt. Luister muziek. Nu komt de inspiratie, pak het papier naast je bed en begin te schrijven. Daarna huil je jezelf in slaap, nu het besef van het verlies langzaam binnendruppelt.

Dag 2
Als je wakker wordt, zet je een dvd aan (liefst titanic, of een andere huilfilm). Terwijl je de film kijkt, eet je de pizza van de vorige dag. Na de film en de pizza, kruip je achter de computer en kijk je naar je mail. Ja Dirk, je kijkt of je mail hebt maar je opent niets. Dat doe je omdat je wil doen alsof je verder gaat met je leven maar dat eigenlijk helemaal nog niet wil. Na 2 series Friends en wat rotzooien sleep je jezelf naar de douche. Douche minimaal drie kwartier. Het is nu ongeveer zes uur, eet je tweede bak Ben&Jerry’s, geen avondeten. Kleedt je aan en ga naar vrienden toe. Kom dronken thuis. Vergeet de wekker.

Dag 3
Oke, tijd om iets te gaan doen Dirk. Je slaapt lekker uit, en zet nog eens een filmpje op. Ga douchen, kleedt je nog niet aan. Check je mail, lees je mail, beantwoord daar waar dat nodig is. Trek iets comfortabels aan en pak een grote tas. Je gaat winkelen! Loop door de stad en koop alles waarvan je denkt dat het misschien van pas kan komen. Nou snap ik dat dit in jouw financiële situatie misschien niet het verstandigste is, maar op dit punt ben je niet meer verstandig. Op de weg naar huis eet je een frietje. Eenmaal thuis kleedt je je weer om, er komen vrienden naar je toe, de bier, wijn en whisky moeten op zijn aan het eind van de avond. Wederom: geen wekker

Dag 4
Het dagelijks leven gaat weer beginnen. Slaap uit maar zorg daarna voor een frisse start, dat gaat natuurlijk het beste met een frisse douche. Ga je zaken regelen Dirk! De rest van de wereld is niet stil blijven staan. Koop een krant en lees hem! Dus niet alleen de korte, grappige stukken.
Zet de tv uit. Zet vrolijke muziek op. Ruim je rommel op. Je mag er bij huilen, want dat hoort erbij.
Kijk eens om je heen, alles is weer opgeruimd, je ruikt fris en je bent weer op de hoogte van wat er gebeurd is in de grote, boze, échte wereld: ver buiten jouw ellende. 

Dirk, het is moeilijk, dat is afscheid nemen altijd. Voel het verdriet, verwerk het maar vergeet het niet. Het mooie is dat we zonder afscheid en mooie herinneringen niet zouden zijn wie we zijn. Ga verder met je leven, maar draag de herinneringen altijd dicht bij je hart. En denk er vaak aan terug met een glimlach, en soms met een traan.

Heeft u plannen om zelf een congres, seminar, symposium, informatieve bijeenkomst te organiseren? Of wilt u de organisatie van uw congres laten uitbesteden? Op Organiseren.wordpress kunt u terecht voor al uw vragen. Heeft u voor uw congres een vraag over strategie, stappenplan, draaiboek, programma, sprekers, sponsoring, financiering, organisatie, registratie, logistiek, locatie, evenementenmarketing, planning, evaluatie, after sales, etc. Klik op ‘Leave a comment’  en stel uw vraag onder vermelding van uw naam, functie, bedrijf en telefoonnummer.

Heb je dat ook wel eens, dat je hoofd overloopt van alles wat er gebeurt en voorbij komt schuiven? Deze week heb ik weer zo’n week. Zo’n week dat je aan het einde van voren niet meer goed weet, wat er aan de achterkant gebeurd. Het gevaar dreigt nu dat ik dit een betoog wordt van hoe druk ik het wel niet heb, hoe rot dat allemaal is en dan eindigt het in een belofte van verbetering. En bij deze heb ik besloten dat we dat maar eens niet gaan doen.

Daarom maak ik hier voor mezelf een stappenplan. Een plan waarin tot op detail beschreven staat wat wél en wat níet te doen. Een soort van Eerste Hulp Bij Stress. Allereerst is daar het allesbeslissende moment om even stil te staan bij alles wat onder de huid schuil gaat. Dan is er ergens een kriebel (noem het m’n geweten, m’n gezonde volwassene of m’n hogere zelf) die tegen mezelf zegt dat ik maar even moet stoppen met rennen. Als ik die even aan het woord laat heb ik de helft al gewonnen. Dus deze stap is wel kritiek. Dat het de eerste is, wil niet zeggen dat het de makkelijkste is. Juist deze drempel zorgt er voor dat ik erg eerlijk naar mezelf moet kijken al vind ik dat vaak helemaal niet leuk. Het haalt me uit een soort van vanzelfsprekendheid en als ik iets eng vind is het voor iets kiezen waarvan ik niet 100% weet wat het me brengt. Maar zoals Deepak zo mooi zegt: de grootste kansen liggen in de onzekerheid. Dus dan toch nog maar even in de spiegel kijken en stoppen met rennen. Who knows what it will bring…

Vervolgens beslaan alle volgende stappen uit maar één ding: goed voor mezelf zorgen, zoals mijn eigen Socrates mij heeft geleerd. Het zijn verschillende stappen en voor elke gebeurtenis is er weer een andere manier, maar goed voor mezelf zorgen is de sleutel. Om daar goed achter te komen is vaak toch wel lastig. Want welke keuzes wil ik maken, welke keuzes ga ik maken en wat is nu werkelijk goed voor me? Ik heb echt een aantal wensen voor de nabije toekomst.

Aan de ene kant is daar gaan settelen, samen kinderen krijgen, thes.nu echt opstarten, daar van kunnen leven, of juist vrijwilligerswerk blijven doen op de peuterspeelzaal, nieuwe opleiding in die richting doen en daarin verder gaan, een ‘echt’ huisje hebben ipv anti-kraak wonen met de bijbehorende poezen en honden. Aan de andere kant is daar de wat meer onzekere kant des leven, de hele wereld rondreizen, wonen in New York, of Costa Rica, thes.nu vorm geven en daar vet rijk mee worden, een VW busje opknappen en een half jaar door Oost-Europa cruisen, met schilderen m’n huur kunnen betalen, documentaires maken en verhalen filmen met Thiadmer.

Het ene hoeft het andere zeker niet uit te sluiten en een aantal dingen staan ook zeker wel te gebeuren (kinderen komen er, one way or the other) alleen wanneer is dan nu de vraag. Wat is voor nu mijn leven en wat komt later, dat is nu voor mij de grootste hamvraag. En hier komt dan ook dat stemmetje weer om te hoek kijken. Want wat ik mezelf wil blijven realiseren is dat alles mogelijk is, maar ik moet het wel echt willen. Ik moet het niet willen om de status, of omdat het leuk op m’n hyves staat of omdat ik mezelf daar een raar soort macht mee verleen. En dat stemmetje weet me feilloos te vertellen welke kant voor nu het beste voelt. Nu is het nog zaak om dat goede stemmetje te onderscheiden van dat ‘evil’ stemmetje.

Al met al kom ik zojuist tot de conclusie dat mijn grandioze stappenplan maar uit 2 stappen bestaat. Mooi stappenplan Aan de andere kant, dit komt de eenvoudigheid wel te goede. Zo kan ik het in tijden van stress nog wel goed onthouden. Stap 1 is stilstaan en stap 2 is goed voor mezelf zorgen. Kan het leven zo makkelijk zijn? Ik wil geloven van wel. In dat geval is het pas echt grandioos.

De titel moet de aandacht trekken, de ondertitel moet naar de flaptekst leiden en de flaptekst moet verkopen. Ik had nooit zo stil gestaan bij boekmarketing, maar nu het over mijn boek gaat zit ik er helemaal in. Duidelijk zijn waar het over gaat, nieuwsgierigheid oproepen en een belofte doen; titel, ondertitel, flaptekst. Ik zie ook gelijk weer allerlei verbanden met de rest van het universum.
Al het goede komt in drieën, in wasmiddelenreclames, in filmtrailers, in gebruiksaanwijzingen, praatprogramma’s, beleggingsadviezen, gezondheidswijzers, aanvalsstrategiën, ontharingscremes, vlekkenschema’s en natuurlijk in stappenplannen zelf. Bedenk een begin en een einde, vervolgens iets voor er tussenin en tel dan af op je vingers. En één twee drie, weer een column klaar.

Bij interim management bestaat gemakkelijk de idee, dat dit alleen voor grote bedrijven en instellingen is bedoeld. Dan wordt er toch gedacht aan dure interim managers die reorganisaties uitvoeren; of een afwezige manager waarnemen. Inmiddels heeft het begrip interim management een veel ruimere betekenis gekregen. Ook op uitvoerend niveau worden interimmers of freelancers aangetrokken.

Niet alleen grote organisaties hebben baat bij het inhuren van interimmers. Juist in deze tijd van economische onzekerheid, en een moeilijke arbeidsmarkt voor werkgevers, is interim management ook voor het MKB een heel interessant onderwerp. Er wordt van de kleine ondernemer/werkgever veel gevraagd als hij succesvol wil zijn. Hij moet verstand hebben van zijn vak, maar ook van financiën, fiscale wetgeving, marketing en sales, personeelszaken, arbeidsrecht, enzovoorts. En met al die kennis moet diezelfde kleine ondernemer/werkgever ook nog een visie hebben over zijn bedrijfsvoering op de lange termijn. De vraag is of dat niet een beetje veel is voor 1 persoon. Meestal wel, want voor veel kleine ondernemers/werkgevers geldt dat zij geweldige vakmensen zijn en niet veel weten over al die andere zaken of daarover gewoonweg niet nadenken. Voor de financiën wordt al vaak bij de start een boekhouder/accountant aangetrokken. En die zal ook vast wel helpen bij vragen op anderen terreinen van het ondernemen!? Maar ook diezelfde goede boekhouder/accountant is een vakspecialist: in financiën en fiscale zaken; voor andere vakgebieden gaat ook hij bij specialisten te raden.

Een kleine ondernemer heeft veel baat bij de ondersteuning van specialisten, mits met beleid en zorg uitgekozen.

Een voorbeeld uit mijn eigen praktijk is het nieuw opgerichte bedrijf door twee jonge, onervaren ondernemers. Zij hadden een geweldig produkt uitgedacht en gingen dat voortvarend in de markt zetten. Al snel bleken zij personeel nodig te hebben. Ook werd duidelijk dat dit jonge bedrijf snel zou groeien; ook in aantallen medewerkers. Mij werd gevraagd om het gehele P&O/HRM op te zetten en te implementeren, van werving en selectie tot beoordelen tot scholing en opleiding, arbeidsvoorwaarden, personeelsdossiers; alles! Vanuit een “raamwerk” heb ik de twee ondernemers een stappenplan voorgelegd over de inrichting van P&O in volgorde naar onderwerp en tijd. Daarnaast was ik op interim basis voor 1 dag per 2 weken in het bedrijf aanwezig als de personeelsmanager. Tot het moment dat het bedrijf groot genoeg was voor een vaste P&O-er in loondienst. Inmiddels was wel het totale P&O ingericht en functioneerde het prima; ook in relatie tot de overige bedrijfsdoelstellingen voor de korte en lange termijn.

Zoals men een webdesignbureau inhuurt voor het ontwerpen van een succesvolle website, zo huurde dit bedrijf een interim personeelsmanager in die een succesvol P&O-beleid inrichtte.

Het omslagpunt voor het wel of niet in dienst hebben van een personeelsmanager of personeelsfunctionaris ligt gemiddeld tussen de 50 tot 75 medewerkers.

Vóór die tijd bestaat er wel de behoefte aan de deskundigheid van een ervaren P&O-er. Iemand die verstand heeft van arbeidsrecht en sociale verzekeringen, maar ook van werving en selectie en de aanpak van het ziekteverzuim, bijvoorbeeld.

Dan hoor ik wel eens kleine ondernemers zeggen: “Dat kost me allemaal veel te veel geld. Ik schakel wel iemand in als het echt nodig is!” Dan bedoeld men eigenlijk te zeggen dat er een deskundige wordt ingeschakeld wanneer het (bijna) te laat is, zoals een advocaat als er al een knallend conflict met een werknemer bestaat. En dan blijkt men niet alleen juridisch een verkeerde keuze te hebben gemaakt, maar ook financieel.

De MKB-er die de concurrent voor wil blijven en op lange termijn succesvol wil zijn, heeft alle reden om tijdig de juiste hulp van deskundigen te vragen. Niet voor reorganisatie, maar juist voor ontwikkeling van zijn bedrijf. En mochten de zaken onverhoopt toch niet lopen zoals was gepland en gewenst, ook dan kan hulp van buitenaf zeer welkom of zelfs noodzakelijk zijn. Iemand die niet emotioneel bij het bedrijf betrokken is en kan helpen het tij te keren.

Kortom, er zijn vele redenen te benoemen waarom ook voor het MKB het interessant is interim management in te schakelen. En voor wat betreft de kosten? Een deskundige die het MKB kent, zal ook op het MKB afgestemde tarieven rekenen.

Op verzoek van Jef van den Hurk hier het stappen-/activiteitenplan waarover ik op zijn weblog schreef. Ik heb een aantal domeinen benoemd en daarbinnen een voorlopige activiteitenopsomming gemaakt. En aan elke activiteit zit een verhaal vast. De genoemde ureninschatting en de strokenplanning zijn slechts voorbeeldmatig. Wat ikzelf altijd doe, is zoveel mogelijk (serieuze) mijlpalen benoemen, heb je echt het idee dat je opschiet. In het voorbeeld zijn ze als opmerking op de betreffende plek ingevoegd. Er staan een aantal activiteiten die op zich al een projectplan rechtvaardigen, denk aan de instrumenten rond loopbaanleren. Mijn ervaring tot nu toe is dat een projectmatige aanpak het best werkt: je houdt overzicht en je krijgt inzicht in de werkelijk bestede tijd en middelen. Voorwaarde is wel dat je regelmatig korte evaluatiemomenten inbouwt en dat iemand de zaak monitort. Succes aan degenen die er mee aan de gang willen. Als er op- of aanmerkingen zijn, dan graag. Die zal ik verwerken en zorgen dat er een up to date versie hier beschikbaar is. En vergeet de aanleiding niet: de checklist!

Naschrift: het blijkt dat wordpress geen xls bestanden aankan, dus ik heb de tekst overgezet in pdf. Voor diegenen die de excel versie willen hebben, zodat je het kunt bewerken, reageer op dit bericht en ik stuur een mail.

planning-col-11.pdf

Veel collega’s worstelen met de invoering van cgo. Ik zie het dagelijks om me heen. Waar begin je? Hoe pak je het aan? Waar ik me over blijf verbazen, is dat docenten zo moeilijk over de schutting rond hun eigen tuintje heen kunnen en willen kijken en niet op zoek gaan naar wat er al gedaan is. Leren van de ervaringen van anderen is toch o.a wat we onze cursisten mee willen geven? Waarom zijn we er dan zelf zo slecht in? Op de site van MBO2010 staat een document dat het resultaat bevat van een clusterbijeenkomst van de clusters Zorg en Welzijn & Onderwijs. De deelnemers zijn er in geslaagd een fors aantal succesfactoren voor een competentiegerichte onderwijsprogrammering op een rij te zetten. Met een beetje inspanning is er zo een plan van aanpak van te maken!

Erger je je ook blauw aan recepten waar er wel zo een beetje wordt uitgelegd wat er moet gebeuren, maar niet echt precies? Zo van “doe dit, met dat”, maar je hebt er geen benul van hoe precies “dit” met hoeveel van “dat”, en nog minder in welke volgorde?

Dan is er nu “Cooking for engineers“!

Heldere recepten met éénduidige workflow!

Je heb recepten met houvast. Stap voor stap met foto, en bovendien: een duidelijk workflow-diagramma met de parallelle en sequentiële aktiviteiten in één oogopslag!.

Precieze Hoeveelheden!

Niet meer van die ondraaglijk vage omschrijvingen als “een halve theelepel dit” of “een snuifje dat”, maar exacte hoeveelheden (uitgedrukt in het angelsaksische én metrisch stelsel)!

En als je toch nog geplaagd bent met “legacy recepten”, dan is er Google keukenmaten-naar-exacte-hoeveelheden convertor, bv. een halve theelepel in milliliter:

Duidelijke prentjes!

Laat je niet meer intimideren door al die exotische ingrediënten (zoals daar zijn: bonen, radijzen of asperges…). Bespaar je de vernedering in Delhaize of Albert Heijn, zoek gewoon het bijhorend plaatje in het woordenboek!

En oh ja, uiteraard is er het obligate oversized T-Shirt!

** Ok, eigenlijk heet het “Koken voor ingenieurs” – maar ik vermoed dat het universeel toepasbaar is…
*** Wanneer een Vlaams-Nederlandse versie? Geewee? Meneer V?