De mooie skyline van Rotterdam in het donker. o.a. te zien zijn de Erasmusbrug, de Maastoren, KPN gebouw, Montevideo en Port of Rotterdam gebouw.

Na een grote mediaberichtgeving heeft het Stedelijke Modemuseum zaterdag gemakkelijk de 1000 bezoekers en shoppers ruimschoots overschreden. Ze waren allemaal geïnteresseerd in de eenmalige stockverkoop van twaalf standhouders met merkkledij, accessoires en juwelen aan prijsreducties van 50% en meer. Kledij was wel van collecties van vorig jaar. Modemuseumcoördinator Kenneth Ramaekers en het personeel kon tevreden terugblikken op deze stockverkoopdag.

Om 10u gingen de deuren open en het volk kwam vlot binnen. Tegen de middag stond de teller al op 500 bezoekers. Het merendeel waren vrouwen die rustig de aangeboden producten in de centrale hal aanschouwden, pasten en al dan niet tegen een sterke korting kochten.

Paskamers

Er was echter een klein probleempje: de paskamers waren gewoon met gordijnen afgedekte hoekjes. Niet echt comfortabel om een broek te passen. Daarom zochten heel wat vrouwen de toiletten op om de vele kledingsstukken te passen, vooraleer over te gaan tot aankoop. Aanschuiven bij momenten was het daar wel geblazen.

De bezoekers moesten wel elk 3 euro toegang betalen. Ze konden dan ook nog de expo ‘In her shoes’, de fameuze schoenententoonstelling bezichtigen. Deze tentoonstelling loopt stilaan naar zijn einde. Op 8 november is het de laatste dag. Tot nu toe mocht de expo meer dan 20.000 bezoekers noteren. “Een heus succes”, zijn de geluiden uit het Modemuseum. De geschiedenis van de damesschoen van 1900 tot heden wordt er uit de doeken gedaan.

Voor het Modemuseum was dit wel een hoogdag in hun jaarwerking. Immers 1352 geïnteresseerde bezoekers op het einde van de dag om 18u kwamen een kijkje nemen.

www.modemuseumhasselt.be

Een heel mooi plekje in Rotterdam. Onder de Erasmusbrug met een doorkijkje naar de Zwaan!

Rotterdam heeft veel mooie gebouwen. Ieder gebouw heeft wel iets. Ook dit, het Scheepvaart en Transport college.

De kannibaalschaal voor op een oude watertoren

Inspiratie #4

Watertorens zijn al te koop voor een prikkie, de gevallen zijn overbodig sinds dat er betere aanjagers zijn uitgevonden, die samen met een bergingskelder onzichtbaar onder de grond in het leidingennet zitten. De achtergebleven torens zijn lastig te verbouwen, maar als het gebeurt, dan heb je wel iets bijzonders.

De Waterwaard
De Waterwaard wil graag onderzoeken of kleinschalige waterbergingen toch zinvol zijn, omdat die nu eenmaal beter te combineren zijn in bestaande stedelijke en landschappelijke weefsels. En als het niet voor drinkwater wordt gebruikt, dan is zo’n dubbelfunctie als verhoogd zwembad een mooie attractie.

Vandaag mooie plaat geschoten van de Erasmubrug tot aan Hotel New York. Mooie lucht, wolken en rustig water.
Deze kant van Rotterdam blijft mooi. Binnenkort verhuizen we met kantoor naar de Puntegaalstraat. Op de 7e verdieping kun je prachtig ver kijken, van Erasmusbrug tot aan het havengebied. In de winter dus mooie platen van zonsondergangen!

Eén van de mooiste bruggen van Rotterdam. Helaas niet meer in gebruik, aan de andere kant, als er nog treinen hadden gereden had ik deze foto niet kunnen maken.

Rotterdam is een stad zonder grachten, maar zeker mét mooie singels. Zeker als de zon ook meedoet in het geheel. Het enige dat ontbreekt zijn de mooie volle bomen. Misschien dat ik later deze zomer nog een poging ga maken. Ik ga proberen om de vele singels vast te leggen.

Αναδημοσίευση από neolaia.gr

Τοπική ώρα: Η Ολλανδία είναι μία ώρα πίσω από την ώρα της Ελλάδας (πχ. όταν εδώ είναι 12 το μεσημέρι εκεί είναι 11 πμ).

Τοπικό νόμισμα: Όπως και όλες οι χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την 01.01.02 – έχει σαν επίσημο νόμισμα το Ευρώ.

Γλώσσα: Ολλανδικά. Μιλιούνται επίσης ευρέως τα Αγγλικά και τα Γερμανικά.

Τηλέφωνα: Για να καλέσετε από την Ελλάδα στην Ολλανδία: 0031. Για να καλέσετε από την Ολλανδία στην Ελλάδα: 0030

Ταξιδιωτικά έγγραφα: Μπορείτε να ταξιδεύσετε με νέου τύπου ταυτότητα (με λατινικούς χαρακτήρες), ή με νέου τύπου διαβατήριο. Οι κάτοχοι ξένων διαβατηρίων θα πρέπει να ενημερωθούν από το προξενείο τους (πιθανή ανάγκη βίζας).

Φιλοδωρήματα: Δεν είνει υποχρεωτικά, αλλά πάντα είναι ευπρόσδεκτα.

ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΙΚΕΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ

ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ-ΜΑΡΚΕΝ-ΒΟΛΕΝΤΑΜ      25 χλμ.
ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ – ΧΑΓΗ     60 χλμ.
ΧΑΓΗ – ΝΤΕΛΦΤ     13 χλμ.
ΝΤΕΛΦΤ – ΡΟΤΕΡΝΤΑΜ     16 χλμ.
ΡΟΤΕΡΝΤΑΜ – ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ     76 χλμ.

Τι αξίζει να δείτε στο ‘Αμστερνταμ

Το ‘Αμστερνταμ είναι η πρωτεύουσα της Ολλανδίας, και είναι τοποθετημένο στα νότια του βόρειου τμήματος της Ολλανδίας. Είναι διεθνώς γνωστή για το ιστορικό της λιμάνι, το μουσείο Rijksmuseum , την περιοχή red-light του Wallen, τις ελεύθερες καφετέριες και καταστήματα ,τα κανάλια της κ.τ.λ. Κατά τη διάρκεια της χρυσής Ολλανδικής εποχής υπήρξε ένα από τα πιο σημαντικά λιμάνια στον κόσμο , με τεράστια εμπορική ανάπτυξη και έγινε σημαντικό κέντρο για χρηματοδότηση και διαμάντια. Η πόλη ξεκίνησε στα τέλη του 12ου αιώνα ως ένα μικρό χωριό ψαράδων και αναπτύχθηκε έτσι ώστε να γίνει η μεγαλύτερη πόλη της Ολλανδίας με πληθυσμό 743,027 κατοίκους. Η μείζονα περιοχή έχει πληθυσμό 1,021,870 κατοίκους και είναι μέρος του συγκροτήματος της μητροπολιτικής περιοχής Randstand, με πληθυσμό 6,659,300 κατοίκους . Η ονομασία Amsterdam είναι παράγωγο των λέξεων Amstel και dam, που σημαίνει “ένα φράγμα στον ποταμό Amstel”. Το ‘Αμστερνταμ έχει ένα ευρύ φάσμα ψυχαγωγικών και πολιτιστικών αξιοθέατων, που ξεκινά από υπέροχα παλιά κτήρια, όπως το Oude -Kerk και καταλήγει σε μουσεία, όπως το μουσείο Hash marihuana. Τα μουσεία είναι ο βασικός πόλος έλξης τουριστών του ‘Αμστερνταμ. Ο καθένας μας γνωρίζει το μουσείο Rijksmuseum, το μουσείο Van Gogh και το μουσείο Stedelijk. Το ‘Αμστερνταμ διαθέτει πάνω από 50 μουσεία,τα οποία προσελκύουν πολλές χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο.

Dit is een typisch Rotterdams beeld, op de voorgrond een klein haventje met bootjes en op de achtergrond beginnend met het Witte Huis. Ooit was dit gebouw de hoogste ‘wolkenkrabber’ van Europa.

Op de Lloydpier in Rotterdam kom je strakke moderne gebouwen tegen, maar ook hele oude panden die zijn opgeknapt. Hierboven een voorbeeld van zo’n modern gebouw met een strak lijnenspel.

Vanmorgen even door het oude Overschie gereden. De zon stond mooi op de Grote kerk aldaar, dus even wat plaatjes gemaakt.

____________________

Una folle e acrobatica impresa del regista Roel Wouters, alias “Xelor”. Grip è un videoclip per il gruppo olandese zZz, formato da Bjorn Ottenheim (alias Tjees) e Daan Schinkel. Girato in un’unica ripresa fissa dall’alto, il video mette in scena la performance di tre atleti professionisti di trampolino elastico (Sven Mooij, Kirsten Boersma, Renaud Victor), che con geniale bizzarria “imitano” gli effetti più tipici dei programmi di videomontaggio. Al posto dello schermo, un tappeto elastico; al posto delle inquadrature, i corpi degli atleti. Il cinema come esercizio ginnico. Commissionato dalla TAX Videoclip Fonds, Grip è stato girato al museo Stedelijk di Amsterdam, come evento d’apertura della mostra “Nederclips”, dedicata alla videomusica olandese. Il progetto partiva da due dogmi fondamentali. Primo: tutte le riprese dovevano essere effettuate dal vivo, davanti al pubblico della mostra. Secondo: il filmato doveva essere aggiunto alla mostra immediatamente dopo le riprese! Quindi, se nella coreografia qualcosa fosse andato storto, non ci sarebbe stata possibilità di un secondo ciak…

www.xelor.nl

________________________

Nel 2008 la Krow Communications si è palesemente ispirata al video di Roel  per lo spot della Grande Punto.

Dit is de eerste HDR foto van een locatie in Lansingerland. Dit is de brandweerkazerne in de Berkelse Poort. Mijn bedoeling is om meer HDR (High Dynamic Range) foto’s te maken in Lansingerland.

Eu vi dez museus em Amsterdã.  Poderia ter visto mais, já que os museus são pequenos e eu tinha o I Amsterdam card, que me permitia livre acesso a mais duas dezenas deles.  Não quis.  Julguei os dez suficientes e preferi passear pela cidade de maneira descontraída.

Dos museus que vi, faço o ranking abaixo, do pior para o melhor:

Foto da birosca

10. Stedelijk Museum: uma grande bosta.  O museu atualmente está com sua sede em reforma e, em vez de exibir em outro lugar algumas das suas principais peças, ele simplesmente abriu uma birosca para exibir nada além de vídeos desconexos e ambientes vazios e mal iluminados.  O grande barato do museu (que eu, revoltado, voluntariamente não curti) é colar quatro adesivos retangulares azuis no chão da birosca.  Mas o pior é que você não pode colá-los onde quiser: tem que seguir tantas regras que brocham por completo o tesão da brincadeira.

9. De Oude Kerk: a catedral velha da cidade hoje em dia é um prédio vazio, largado no meio do Red Light District.  É simples por fora e por dentro, além de completamente desprovida de ornamentos, por conta do saque promovido pelos protestantes há muitos e muitos anos atrás.  É um bocado decepcionante, mas é honesto: a história é essa e o visitante sabe disso antes de entrar lá.

Interior da Nieuwe Kerk

8. De Nieuwe Kerk: assim como a Oude Kerk, a nova catedral da cidade também é nua por dentro, embora, por ser mais nova, tenha ornamentos mais bonitos (vitrais e entalhes de madeira do coro).  Só que ela é utilizada hoje em dia para exposições temporárias, tal como um centro cultural.  Sem problemas, mas a sua nudez (igualmente honesta) também a torna um passeio um tanto decepcionante.

Rembrandt

7. Het Rembrandthuis: Rembrandt van Rijn foi o principal artista holandês – quiçá a maior personalidade holandesa de todos os tempos, ao lado de Vincent van Gogh, à frente inclusive de Marco Van Basten e René Descartes.  Conhecer a sua casa ajuda a entender um pouco a sua obra e o estilo de vida do seu tempo.  Como ele foi à bancarrota no fim da vida, todo seu patrimônio foi expropriado pelos credores; assim, o museu que pretende expor a sua casa, na verdade, expõe uma recriação da sua casa a partir do inventário de seus bens feito pelos credores.  É muito interessante, muito mais pela sensação de conhecer a casa de Rembrandt, onde ele pintou seus mais famosos quadros, do que propriamente pelo acervo em exposição.

Capela de Nossa Senhora do Sótão

6. Amstelkring Museum, também chamado de Ons’ Lieve Heer op Solder (Capela de Nossa Senhora do Sótão): com explicações igualmente esclarecedoras, o visitante é conduzido pela casa de um antigo comerciante católico holandês a ver como era o dia-a-dia da prática às escondidas da religião católica num país protestante.  Além de conhecer a casa, em si, e poder ver como eram os hábitos de tempos antigos (uma cozinha do século XVII, por exemplo), a principal atração do museu é a capela construída no andar superior do prédio.

Rijksmuseum

5. Rijksmuseum: o museu, assim como toda a cidade, está em obras que perdurarão até 2013.  Por isso, ao contrário do Stedelijk, ele bolou uma exposição curta (não mais que duas horas de visita) de algumas das suas principais peças.  A decepção fica, justamente, por conta de não poder ver todo o seu acervo – o que, para mim, era uma grande expectativa.  Mas nem de longe a visita é ruim ou dispensável: essa pequena exposição é eclética, concisa, conexa, muito bem organizada, com roteiro bem definido e repleta de explicações breves mas suficientes sobre as obras em exposição.  Mesmo sem audioguide (eu não quis alugar), é possível compreender das obras bem mais do que simplesmente admirá-las – coisa que eu não vi em outros museus na Europa, que se limitavam a colocar nas placas dados como o nome do autor da obra, anos do seu nascimento e morte, nome da obra e ano em que ela foi feita, uma descrição óbvia da obra, do tipo “óleo sobre tela” ou “escultura em mármore“, o local onde foi feita e suas dimensões.  Interessante notar ali, na parte que o museu aborda a história da própria Holanda, como os holandeses se vangloriam da sua história, admitindo abertamente terem se tornado a maior potência marítima dos séculos XV e XVI à custa da pilhagem e da pirataria.  Ali a história não é deturpada, nem mesmo pelos vencedores.

Van Gogh

4. Vincent van Gogh Museum: o prédio moderno do museu se destaca na paisagem de Amsterdã; seu conteúdo também.  Por mais que eu não apreciasse tanto aquelas pinturas que mais pareciam brincadeira de criança do que as pinturas renascentistas, é impossível não se deixar levar pela beleza das peças deste museu.  Ele conta toda a vida do grande pintor holandês através de suas obras, mostrando inclusive várias pinturas dos seus contemporâneos – também impressionistas.  O museu é amplo e bem iluminado, com acesso facilitado e ótima infra-estrutura.  No fim, a loja do museu é ótima para quem quer comprar livros mas fraca para lembrancinhas.

Entrada do museu

3. Amsterdams Historisch Museum: só é possível entender Amsterdã de verdade após fazer um cruzeiro pelos seus canais e ver este museu.  Ele narra o nascimento e o crescimento de Amsterdã (e, por conseqüência, do país também) por meio do seu acervo.  O itinerário interno é um pouco enrolado e pode confundir o turista que não prestar muita atenção ao mapa da visita.  Mas vale muito a pena.  Há belas obras, bastante interatividade e muito mais para ver do que coisas em desuso.  No meio da visita, vi uma exposição temporária sobre a família real holandesa que também ajudou-me a entender aquela dinastia, a história e a cultura do país.  A lojinha do museu, no fim da visita, também é ótima.

Fachada do museu

2. Verzetsmuseum (ou Museu da Resistência Holandesa): eu não havia planejado ver este museu; resolvi vê-lo somente porque era de graça (eu tinha o I Amsterdam card), havia tempo sobrando e o tema me agradava muito.  A minha surpresa foi descobrir que ele era muito melhor (apesar de menor) do que eu imaginava.  A história e o dia-a-dia da Segunda Guerra Mundial em Amsterdã é contada cronologicamente, com uma riqueza de detalhes impressionante e muita interatividade.  Todas as gravações (narrações atuais ou gravações de época) são apresentadas em duas línguas, bastando apertar o botão acionador da gravação novamente para ouvi-la em inglês.  Ali é possível ter perfeita idéia do perrengue que foram os anos de guerra, do sentimento nacionalista holandês durante a ocupação alemã e, ainda, da fome que houve no último inverno da ocupação (em 1944/45).  O museu é uma delícia, principalmente se visto com calma.

Fachada do museu

1. Anne Frank House: esse é o único museu desta lista que não está coberto pelo I Amsterdam card.  Na sua porta formam-se filas quilométricas todos os dias, a toda hora, mas é possível evitá-las comprando o ingresso antecipadamente pela internet ou no escritório de informações turísticas.  Mesmo que o ingresso tenham dia e hora certos, o pessoal da recepção é flexível e recebe os visitantes fora do dia/hora previstos.  E o museu é fantástico, apesar de a casa ser um pouco nua, mesmo para quem não conhece a história de Anne Frank, não é judeu ou não gosta de história de guerra.  A história da jovem se afigura mais impressionante do que no livro, narrada por vídeos e gravações – o último filme, uma fala de Otto Frank, é emocionante.  O único pecado do museu é não expor o original do famoso diário.  Apesar disso, foi o melhor passeio de Amsterdã, na minha opinião.

Vanochtend weer wat foto’s gemaakt langs de Maas. De Kop van Zuid stond mooi in het zonnetje en door het kleine diafragma is de zon er erg mooi uitgekomen.

Vanochtend reed ik naar m’n werk en had zin om heel even het Park in te gaan om een paar foto’s van de Euromast te maken met mooie blauwe lucht, dus even gedaan maar. Ik kan niet echt zeggen dat ik de Euromast mooi vind, maar het is wel écht Rotterdam!

De prachtige skyline van Rotterdam. Ik voel me echt thuis als ik dit zie. Zo met de ochtendmist en een doorkomend zonnetje wordt het een mysterieus plaatje.

Vanochtend was het een beetje grauw en mistig. Perfect voor een mooie zwart-wit plaat met grove korrel. Hier de Kop van Zuid in Rotterdam. Helemaal links de Cruise terminal, daarna het Havenbedrijf Rotterdam, de Montevideo woontoren van ruim 150 meter en op de voorgrond Hotel New York.

Aquadome in Berlijn

Inspiratie # 3
Idee voor waterberging in stedelijke gebieden? Dan wel alleen geschikt voor amfibieën.

De Waterwaard
Qua waterberging valt het op dat vooral gezocht wordt naar zeer grootschalige gebieden in landelijk gebied.Door middel van nieuwe monitoringstechnieken moet het echter ook mogelijk zijn om kleinschalige opvang in stedelijke gebieden te regelen?