Refleksja pochodzi z książeczki medytacyjnej “Dzień po Dniu”.

Poznaj przyjaźń

Mamy takich znajomych, z którymi grywamy w brydża, wybieramy się do kina czy chodzimy potańczyć; obcowanie z nimi ogranicza się do przyjemnego spędzania wspólnie czasu. Mamy również zaprzyjaźnionych kolegów po fachu i współpracowników; jest to nieco wyższy poziom wspólnoty. Mamy też przyjaciół, z którymi łączy nas porozumienie intelektualne. Ale najwyższym i najszlachetniejszym poziomem przyjaźni jest ten, na którym ludzie podzielają wzajemnie swoje dążenia duchowe.
Dzięki przynależności do Wspólnoty spływa na nas łaska doświadczania natychmiastowej więzi i porozumienia z innymi jej członkami, choćby nawet na drugim końcu świata. Tego rodzaju przyjaźń przetrwa dopóty, dopóki trwać będzie rozwiązywanie naszego problemu za pomocą solidarności i wzajemnej bliskości.

Czy znalazłem wielu przyjaciół?

Panie, dziękuję Ci za dobrodziejstwo, jakim jest dla mnie świat pełen przyjaciół, którzy wraz ze mną zmierzają do tego samego celu duchowego.

Przygotowane badanie ma na celu jak najpełniejsze rozpoznanie potrzeb informacyjnych użytkowników serwisu i nakierowanie działań na zaspokojenie tych potrzeb.

Użytkownicy są proszeni o wypełnienie ankiety składającej się z 15 pytań dotyczących m.in korzystania ze strony internetowej. Przygotowane pytania dotyczą konkretnych obszarów informacji w serwisie – respondenci mają możliwość wskazać obszary wymagające poprawy wyrazić swoje uwagi a także przekazać swoje pomysły pracownikom Departamentu. Badanie prowadzone jest za pośrednictwem serwisu Webankieta.pl.

Aby wziąć udział należy wejść na stronę internetową www.pokl.lodzkie.pl i kliknąć w banner “Oceń nasze www” – znajdujący się po lewej stronie serwisu.

Lub kliknąć tutaj.

Poświęcenie czasu na wypełnienie ankiety pozwoli pracownikom sprawnie reagować na zgłoszone potrzeby i sugestie.

Zapraszamy do współtworzenia serwisu!

Zachęcamy do komentowania na naszym blogu.

Pentru ca o parola sa fie cat mai greu de detectat de persoane sau sisteme neautorizate ar trebui sa indeplineasca macar urmatoarele cerinte:

- lungime minima 8 caractere;
- sa contina cel putin 3 din urmatoarele categorii de caractere:
– litere mari;
– litere mici;
– cifre de la 0 la 9;
– caractere ne-alfanumerice (!@#$%^&*()_+|~-=\`{}[]:”;’?).
- sa nu contina numele de utilizator sau parti din acesta sau numele aplicatiei sau website-ului.

O parola inca si mai puternica poate fi creata urmarind urmatoarele sugestii:
- parola poate fi usor de memorat fara a reduce din complexitate prin utilizarea asa-numitelor fraze de acces (pass-phrases). Astfel, se poate crea o parola suficient de complexa si lunga pornind de la un vers, motto etc., precum ”Cobori in jos Luceafar bland”, prin inlocuirea spatiilor sau a unor anumite caractere cu cifre si caractere non-alfanumerice, rezultand, de exemplu: “C0b0ri3in3j0s3Luce%f%r3bl%nd”. Se obtine o parola imposibil de descoperit prin intermediul atacurilor la cheie;
- parola sa nu contina cuvinte din limbile engleza, franceza sau romana sau din alte limbi cunoscute;
- parola sa nu contina nume de persoane cunoscute, numere de inmatriculare ale masinilor personale, serii si numere ale actelor de identificare proprii, numere de telefon proprii, date de nastere, nume din familie sau numele animalelor de casa, numele firmei sau departamentului, numele echipei de sport, etc;
- parola sa nu contina insiruiri de litere sau cifre cum ar fi: aaabbb, qwerty, zyxwvuts, 123321 etc;
- parola sa nu fie scrisa sau afisata pe monitoare, pe/sub tastaturi sau sa fie inspirate din afise aflate in imediata apropiere a calculatorului.

Succes!

Pentru mine… evident . Ca doar eu sunt sarbatorita weekendului .

Ete aici .

Ah, da… si niste casti cu microfon. Sunt o subtila, stiu

Sektę, według definicji encyklopedycznej, charakteryzuje zespół wybranych cech, które często uznawane są za negatywne przez oficjalne instytucje państwowe lub religijne, m.in.autorytarne sprawowanie władzy przez przywódcę sekty, traktowanie członków sekty w sposób instrumentalny przez jej kierownictwo, łączenie celów politycznych i ekonomicznych (czerpanie korzyści materialnych z działalności sekty przez wybrane osoby lub grupy osób) z celami religijnymi lub parareligijnymi, brak samokrytycyzmu, dążenie do uniezależnienia się od uznawanych przez społeczeństwo czynników kontroli (np. rodzina lub media)[2]. http://pl.wikipedia.org/wiki/Sekta

Związek wyznaniowy, forma organizacji wyznawców określonej religii bądź jej odłamu. Status związków wyznaniowych w demokratycznych systemach określają konstytucje lub inne ustawy, gwarantujące wolność sumienia i wyznania, swobodę kultu, przy utrzymaniu rozdziału kościołaod państwa. Sprzeczne z zasadą równouprawnienia jest uprzywilejowanie jakiegoś związku wyznaniowego czy uznawanie konkretnego wyznania za rel. państw. http://portalwiedzy.onet.pl/82816,,,,zwiazek_wyznaniowy,haslo.html

Cóż to takiego jest ta sekta Himawanti, mająca nie wielu zwolenników za to bardzo sku tecznie zastraszająca zdecydowaną większość?

Jak to możliwe, że ta niewielka grupa osób jest w stanie skutecznie sparaliżo wać działania wymiaru sprawiedliwości, jak to miało miejsce choćby w Sądzie Rejonowym w Częstochowie?

Co robi wymiar sprawiedliwości by przeciwstawić się zastraszaniu, pomówieniom czy innym przestępczym działaniom tej grupy osób?

Podobnych pytań jest wiele, i wciąż brakuje na nie odpowiedzi.
Wygląda na to, że sam wymiar sprawiedliwości przestraszył się ich tak bardzo, że woli nie wchodzić im w drogę.

Każdy, kto zetknął się z wiedzą dalekiego wschodu wie, że jest ona areligijna, że nie ma w niej polityki, że główną uwagę skupia się na rozwoju duchowym /osobistym/, służącym dobru człowieka przy jednoczesnym poszanowaniu drugiego.
A jednak coś jest tu zadziwiającego a zarazem zatrważającego, że Bractwo Zakonne Himawanti, chociaż znane jako grupa terrorystyczna wciąż działa i najwyraźniej za nic ma wszystko i wszystkich panosząc się szczególnie w internecie, w którym najwyraźniej czuje się jak ryba w wodzie.

Jak to możliwe, że jeden człowiek zawładnął umysłami innych, pośród których nie brakuje ludzi wykształconych?

Cóż to takiego im obiecał, że zaprzedali mu duszę i rozum?

Odpowiedź jest tylko jedna i znajduje się w w wiedzy dalekiego wschodu, która to niejako obiecuje rzeczy niewyobrażalne, a któż nie zechciałby skorzystać np. z materializowania pieniędzy czy innych dóbr, za którymi prawie każdy tęskni?

Pogoń za materią w ostatnich czasach nabrała szczególnego przyspieszenia, także dzięki mediom, w których aż roi się od przeróżnych reklam mających pobudzić wyobraźnię, co w konsekwencji prowadzi do zatracenia rozsądku.
Jeżeli dodać do tego całą masę przeróżnych publikacji, opisujących niesamowite osiągnięcia niektórych ludzi, przy jednoczesnym wmawianiu, że oni potrafią to samo, grono łatwowiernych wnet się powiększy, bo też i potrzeby człowieka z każdą niemal chwilą rosną.

Na każdym niemal kroku karmi się człowieka obiecankami przy pomocy obrazów, bo te najlepiej i najskuteczniej do niego docierają, więc każdej chwili rośnie grono osób oczekujących cudownej zmiany swojej sytuacji materialnej, przy jednoczesnym lekceważeniu odwiecznej prawdy, ze tylko uczciwą i ciężką pracą można cel swój osiągnąć.

Niechęć do ciężkiej pracy wydaje się czymś oczywistym, bo nierozerwalnie wiąże się to z wysiłkiem, poświęceniem, nierzadko utratą zdrowia, a taka perspektywa nie jest zachęcająca, więc poszukujących łatwiejszego sposobu zarabiania na życie z każdym dniem lawinowo przybywa.

BZ Himawanti na tym właśnie zbijało swój kapitał.
To pod koniec XX wieku w Polsce New Age notowało dynamiczny rozwój. Przyczynił się do tego oczywiście powszechniejszy dostęp do internetu, tym samym do informacji dotychczas dostępnych tylko za pomocą książek, a gospodarka rynkowa szybko wykorzystała ten trend, zarzucając rynek całą masą opowieści nie z tej ziemi.

Jakże obiecujące były opisy Mistrzów dalekiego wschodu, pokonywanie czasu i przestrzeni, lewitowanie, pstrykanie palcami i robieni z niczego np. pieniędzy. Wiara w takie możliwości nie jest tylko przypisana do dzieci, dotyczy także, a może w szczególności dorosłych, którzy potrafią skutecznie oszukać samych siebie, czego dowody dostarczają ci zapaleńcy, a może fanatycy nazywający się Bractwem Himawanti.

Dla mnie najdziwniejsze jest to, że ludzi tych cechuje szczególne chamstwo, brak jakiejkolwiek kultury, choć między sobą uchodzić chcą za niezwykle oświeconych, dobrych, wręcz przepełnionych miłością do wszystkich i wszystkiego.
Wystarczy jednak odrobina czyjejś niechęci a już rozpoczyna się zmasowany i jakże brutalny atak, przy jednoczesnym zapomnieniu głoszonych rzekomych prawd o miłości, pomocy i temu podobnych sloganów.
Natychmiast uruchamiane jest słownictwo rynsztokowe, padają wyzwiska, oszczerstwa, oskarżenia, na ścianach pojawiają się napisy wyzywające od pedofilii i im podobnych, tworzone są fałszywe blogi podszywające się pod nazwiska przeciwników, na których nie przebiera się w perfidnych środkach, oskarżeniach a także tworzy fałszywe treści, mające ośmieszyć jak i zastraszyć każdego inaczej myślącego.

Himawanti swego czasu ogłosił się bractwem pomagającym ofiarom pedofilów, co najwyraźniej uśpiło czujność wielu pokrzywdzonych.
Efektem tego manipulacja i ukierunkowanie na zemstę za doznane krzywdy.
Tylko w ten sposób mogę sobie wytłumaczyć nienawiść tych ludzi, to uporczywe brnięcie na drogę przestępstwa.
Bo zemsta za dawne krzywdy jest przecież taka słodka, można chociaż częściowo je wyrównać, a że akurat nie ten człowiek je uczynił, to nie ma już żadnego dla nich znaczenia.

Pranie mózgów musiało się odbywać tam bardzo intensywnie i wielce prawdopodobne, że odnosiło się do ludzi młodych, szczególnie podatnych na wszelkiego rodzaju sugestie, z wykorzystaniem osobistego cierpienia, wspomnień a także bólu.

Jakaż to perfidia, jakież zwyrodnienie.

Jak przeciwstawić się tej zwyrodniałej grupie?

Rozumiem tych, którzy woleli zejść jej z drogi, byle tylko nie narażać się już więcej na oszczerstwa, pomówienia czy oskarżenia.
Jednakże rzeczywistość pokazuje wyraźnie, że nie jest to na nich sposób.

W pierwszej kolejności nasuwa się pomysł by ich demaskować i napiętnować. Po chwili jednak dochodzę do wniosku, że w ten sposób niektórzy będą chcieli wyrównać jakieś swoje porachunki pomawiając zupełnie niewinnych, więc to nie jest to.

Jedynym sensownym rozwiązaniem jest nawiązanie ścisłej współpracy z organami ścigania, pytanie tylko czy zechcą one w to się włączyć, czy też uznają to za mało znaczące wydarzenie, przechodząc obok tego problemu obojętnie?

To pytanie zdaje się wykorzystują bezkarnie ludzie z tego ugrupowania, śmiejąc się dosłownie z wszelkich pojedynczych prób co niektórych, gotowych się im przeciwstawić.

Czy musi dojść do jakiejś tragedii by odpowiedzialni za bezpieczeństwo w naszym kraju w końcu się obudzili?

Jakub Sztajber wszelkie prawa zastrzeżone.
http://www.jakubsztajber.pl/

Un doctor american (pe nume dr. Simonton) a ajuns la concluzia ca rezultatele sale pot fi mult mai bune decat ale colegilor sai doctori daca pacientul contribuie cu ajutorul imaginatiei. Am gasit recent un articol pe “Formula As” (link: http://www.formula-as.ro/2007/786/sanatate-35/tehnici-de-vizualizare-8307) intitulat “Tehnici de vizualizare – metoda Simonton” care explica cum el si sotia sa au dezvoltat o serie de tehnici prin care pacientii vizualizeaza cum boala este infranta. Simonton a plecat de la intrebarea: de ce unii pacienti reusesc sa iasa cu bine din aceasta incercare (boala) iar altii nu? Trebuie sa fie o explicatie. A gasit-o: puterea imaginatiei. Conform articolului respectiv, Simonton ar fi afirmat ca vindecarea bolii nu depinde doar de tratamentele practicate in spitale, ci si de psihismul pacientului, “o fiinta facuta din carne si spirit”.
Simonton, un fizician si cercetator in sfera bolii numita cancer, ii invata pe pacientii sai cum sa vizualizeze celulele imune care le devoreaza pe cele canceroase. El nu pretinde ca exclusiv prin vizualizare / imaginatie se poate vindeca cancerul, insa imaginile mentale constituie precursorul actiunii, iar conexiunea dintre minte si corp (dovedita stiintific in multe contexte – de exemplu, in cazul stresului emotional care contribuie la boala corpului) duce la concluzia ca mintea intr-adevar influenteaza corpul! Stiinta care se ocupa de acest proces se numeste psihoimunoneurologie.
Inca din era Uniunii Sovietice (mai precis prin 1970) sportivii erau solicitati sa vizualizeze cum ating performanta, conform unei carti scrise de Charles Garfield intitulata “Peak Performance”. A nu se uita ca in anii ‘70 societicii au dominat podiumurile intrecerilor sportive internationale.
Daca aveti probleme de sanatate, insa si indoieli cu privire la puterea imaginatiei, sugerez sa cititi articolul mentionat. Va asigur ca va va ajuta sa va schimbati modul de gandire cu rezultate mai bune sau mai modeste (functie de cat de mult aplicati tehnicile din articol si credeti in acestea) in lupta cu succes impotriva bolii. Imaginatia este un fel de autosugestie, pana la urma, care lucreaza asupra subconstientului.

Od zawsze słyszałam komentarze: “Ale z ciebie kobieta z klasą!”, “Poruszasz się wdzięcznie”, “Trzymasz filiżankę w niezwykły sposób”.  Muszę przyznać, że miło mi jest coś takiego usłyszeć. Niewątpliwie każda z nas pragnie tego.

Postanowiłam więc założyć ten blog i podzielić się z wami moimi spostrzeżeniami, poradami, sugestiami. Piszcie więc do mnie, a odpowiem wam bezpłatnie. Wspólnie zastanowimy się jak “dodać sobie klasy“. A jeśli przyczynię się do rozwiązania waszych problemów – będę bardzo szczęśliwa. Zapraszam serdecznie. Kontakt: urszula127@gmail.com

Na pewno doszły do Ciebie różne reklamy zachęcające do nauki szybkiego czytania. Może nawet próbowałeś się uczyć tego sposobu. Być może słyszałeś o ludziach, którzy czytają książki w 20 minut. Czy Ty też możesz osiągnąć podobny poziom? Czy wogóle to możliwe, żeby normlany człowiek doszedł do takiego poziomu? Niedługo sam się o tym przekonasz. Najpierw jednak przyjrzyjmy się, na czym naprawdę polega nauka szybkiego czytania.

Możliwości nauki szybkiego czytania masz wiele. Możesz chodzić na stacjonarne kursy, gdzie będziesz pracować w grupie i z wykładowcą. Zaletą takiego szkolenia jest obecność nauczyciela, który ma większe doświadczenie i potrafi Ci pomóc z typowymi problemami. Wadą jednak jest sztywny czas zajęć, do którego musisz się dostosować, a co nie zawsze się udaje. Dodatkowo taki kurs zwykle jest dość drogi i kosztuje nawet 700-2000 złotych.

Drugą możliwością jest samodzielna nauka z książek. Największą zaletą tego sposobu nauki jest elastyczny czas zajęć (Ty o wszystkim decydujesz) i dość niskie koszty. Wadą jest to, że nauki czytania nie masz poukładanej i właściwie rozłożonej, tak jak jest to na kursach. Brakuje także opieki kogoś z doświadczeniem. Jak widzisz, obie możliwości mają swoje wady i zalety. Ja jednak chciałem pokazać Ci trzecie wyjście.

Tak…Edycja blogu idzie mi byle jak’ czyli nadal nie daję sobie rady…np.  z widgetami.  Miały być po obu stronach głównego tekstu a tymczasem widać je tylko w Operze    Firefox i IE nie są uprzejme ich pokazać a ja nie mam pojęcia dlaczego…i to mnie najbardziej wkurza. Nie tyle fakt, że ich nie ma, co moja niewiedza.

Wracam do tytułu wpisu, no właśnie, o czym chcecie czytać?

Na razie wrzucam sondażowo teksty na różne tematy ale byłabym ciekawa, co tak naprawdę może być czytane. Pisanie dla samego pisania raczej mnie nie interesuje.Mogę popełnić parę książek i…co z tego – nie będę miała natychmiastowej reakcji zwrotnej- kto się zgadza z moją teorią a kto nie, komu się podoba a komu nie…na co ktoś czeka a co go drażni… Lubię kontakt, reakcję…

Dlatego formuła blogu mnie zachęciła do wyjścia z własnej norki 

Czekam na sugestie 

Pentru ca luna asta e scurta, mosii au inceput sa-si faca datoria (cadouri, cumparaturi, kestii…), aroma viitorilor carnati incepe sa devina o obsesie ce nu e usor de inlaturat – cheful de munca scade sub limita de suportabilitate, iar timpul trece greu la seviciu. O sugestie imi vine pe mail. Multumesc, Laura!

Concursul se intitulează sugestiv “Cum era s-o “merlească” BoBo?” Câştigătorul nu primeşte nimic, doar felicitarile mele. Vă urez “succesuri”. Pupiii

… nici eu nu ştiu de ce anume îmi este dor. Aştept sugestii şi reclamaţii.

All of the happiness you seek
All of the joy for which you pray
Is closer than you think
It’s just 100 tears away

Photo http://www.genestho.ca/