Een tijdje geleden heb ik een aankoop gedaan waar ik (na enig wachten) de laatste twee dagen al enorm van heb genoten: een Tamrac Aero 80 Photo/Laptop-Backpack (model 3380).

Ik loop al jaren ietwat scheef: in het middelbaar droeg ik de stempel van scoliosekonijn, geprivilgeerd om tijdens de pauzes mijn boeken uit mijn lessenaar te gaan halen in de studie. Later kwelden rug- en nekklachten me nog vaak: met woordenboeken richting univ schichten (ik beken – ik was een geïnteresseerd student) is niet bepaald zaligmakend voor gewricht en spierkapsel.

Onderweg zijn met het openbaar vervoer is dan ook een kwelling, een constant gevecht met het trieste anti-glij-schouderstuk van mijn laptoptas, waaruit bovendien voeding, boeken en andere dingen bulten en tuigen. Bovendien ben ik zo enkel op mijn (weliswaar trouwe) LOMO aangewezen – om nu met een laptoptas én mijn Lowepro Slingshot 200AW op pad te gaan – nee dank u. Na een week was ik het al beu.

In de combitassen van Lowepro vond ik echter mijn gading niet – te groot, te klein, te log, te lelijk, niet waterdicht, … overal schortte wel iets aan.

Daarom keek ik uit naar de tassen van Tamrac, waar de nieuwe Aero-reeks me qua uitzicht zeer bekoorde. Slick, niet groot maar groot genoeg, ruim vak voor eten, boeken, een vestje eventueel, niet te opzichtig, serieuze verstevigingen, geen beschermhoes maar wel bestand tegen gewone regen, en niet al te hoog geprijsd.

Tamrac tassen zijn echter niet overal te krijgen. Na wat heen en weer werd het een Duitse fotowinkel via eBay, die de waar snel en goed naar een goede vriend in Wuppertal opstuurde. Deze is te beklagen, want hij nam de tas in een doos met de trein mee – 1000x Dank gebührt, etc.

Maar nu is de tas dus in Melle, Gent en omstreken. Als ik er verder mee gevoyageerd ben, schrijf ik een volledige review. Maar de eerste indrukken zijn zoals gezegd alvast erg positief!