En voila un projet super!Découvert par hasard en allant de liens en liens sur internet, celui ci va parfaitement avec notre philosophie.  D’autant plus que cette annee Cabine 13 lance ses randos entre triplettistes et non-voyant alors…

Ce projet fut réalisé en 2003, voila comment ils l’explique, je ne peux faire mieux!

T’HANDEM

T’Handem (prononcez Té Handem) est un rêve, une aventure, une avancée pour les handicapés et une réalisation technique.

Le rêve

Le rêve T’Handem, c’est donner à un handicapé moteur les joies de l’aventure à vélo : le silence du vélo (si différent des bruits du pétrole), les paysages pleins les yeux, le grand air dans les poumons…

L’aventure

L’aventure T’Handem, c’est d’être parti à quatre avec le T’Handem pour faire une randonnée à vélo de plusieurs centaines de kilomètres sans assistance motorisée avec couchage en camping..

Notre objectif était de faire Compiègne (Oise) – la Pointe du Raz (Finistère) par les petites routes soit 900 kms.

Pourquoi la pointe du raz ? C’est entièrement symbolique. Comme le haut d’une montagne, c’est un objectif à part entière, il n’y a rien derrière, on ne pourra pas aller plus loin.

Nous sommes quatre, trois sur le T’Handem et le dernier sur un vélo sur lequel est accrochée une petite remorque pour les bagages.

L’avancée pour les handicapés

Comme la Joëlette (engin tout terrain) a permis aux handicapés de franchir des montagnes, le T’Handem offrira un nouveau loisir aux personnes handicapées, leur permettant de parcourir les routes, de manière sportive et ludique.

Le T’Handem permet à une personne handicapée de connaître les joies du vélo, d’échanger des émotions fortes avec des valides sur des vélos normaux qui vont à la même vitesse (puisque le T’Handem répartit l’effort dû au poids du passager sur deux personnes). Partir en famille ou en groupe ne crée pas de déséquilibre de vitesse, le T’Handem va quasiment aussi vite qu’un vélo classique.

C’est un vecteur d’intégration puisqu’il repose sur le principe d’une coopération entre valides et handicapés.

Nous espérons que la réalisation du prototype du T’Handem ouvrira la voie à une commercialisation potentielle en petite série. En effet, les particuliers, mais aussi et surtout les associations liées au monde du handicap et/ou du cyclisme, ainsi que les centres de vacances ou de loisirs recherchent ce genre d’engins.

Nous souhaitons que T’Handem s’inscrive dans une dynamique globale de l’intégration des handicapés. Nous avions d’ailleurs lancés le projets en 2003, année européenne du handicap.

Plus d’infos sur leur site

Not exactly horror fiction i realise (though The Mind Killers has potential), but the covers of the Nick Carter Tandem editions were entertaining enough to deserve a mention in dispatches.

1970, and after a century of adulthood spent in monastic celibacy, veteran crime buster and spy-catcher Nick Carter made a crucial discovery; women have other virtues beyond typing and being kidnapped on a regular basis. One instant makeover later, and sex-crazed babe-magnet Nick was going about his business with such enthusiasm that it infected even the most minor players in his adventures until they spilled over onto the covers of his 37, 000 Tandem paperbacks. Inevitably, this meant lots of dressing up in fancy costumes and it took them a while to get it right.

You can’t help but feel sorry for the bloke doing a runner. He’s got his pose spot on, the cameraman’s given him the thumbs up, he’s all set to seize the moment before cramp sets in ….. and a passing hitchhiker spots a van-load of passing peaceniks, sticks out a leg and completely ruins the shot.

Fair enough, she’s had the good grace to unbutton her shirt, but this young lady is otherwise far too unglamorously attired for a situation of this magnitude and if she’s not going to make an effort, she deserves everything that’s coming her way if you ask me. Unfortunately, that won’t be an awful lot by the looks of it as the evil boffins who scientifically programmed her captor clearly neglected to prepare for such an eventuality arising.

Miss Scruffbag could do worse than take tips from the impeccable AXE agent Tanya, heroine of The Mark Of The Costra Nostra. Tanya’s not merely a snappy dresser, either. Once she’s through showing this Mafia Suit where to get off, it’s away to help Nick escape his “inescapable death”! Actually, this may not be Tanya at all and maybe that’s Nick with his face squashed against the window? i can’t really help you because i’ve only read the blurb, but whoever she’s supposed to be, she’s OK in my book.

Crunch tandem ready to push each otherNovember 24, 2009

by Maggie Walters || AHL On The Beat Archive

When Kevin Lalande found out he had been traded from the Calgary Flames organization to the Columbus Blue Jackets, it was just a few minutes before the NHL trade deadline for the 2008-09 season.

The call came so late in the day that Lalande began to believe he wasn’t going to be traded, despite the personal inkling that he was on the move due to Calgary’s organizational depth at the goaltending position. When the call finally did come, one of the first people he shared the news with was his good friend, Crunch goaltender Dan LaCosta.

LaCosta, who met and befriended Lalande three years ago, had been talking to Lalande just a few minutes before he received the news. Although it looked as though he would not be traded, LaCosta remembers telling Lalande to remain optimistic, since he was hoping for a better opportunity to prove himself with a different team.

“You never know what might happen,” said LaCosta. “The deadline hasn’t passed yet.”

Just 15 minutes later Lalande not only learned that he had been traded, but that he was now a member of the Columbus Blue Jackets organization and more specifically after being assigned by the big club, part of the Crunch roster, where he would join his comrade in the nets for Syracuse. He quickly called LaCosta back and told him what had transpired, but LaCosta didn’t take the news quite like Lalande expected he would.

“He thought I was playing a joke on him,” said Lalande. “He made a few phone calls and didn’t believe me until he saw it on the internet.”

When Lalande officially joined the Crunch, it was the second time he and LaCosta donned the pads for the same team. Although they had played against each other frequently in the Ontario Hockey League, they met for the first time when they were both selected to play for the Eastern Conference squad at the 2006 OHL All-Star Classic. After rooming together at the All-Star game, the two continued to keep in touch.

“We found out that we both spent our summers in Ottawa,” said LaCosta. “We started getting together over the off-season and eventually became pretty good friends.”

Despite playing on different teams, the two continued to keep in touch through the season. Both LaCosta and Lalande are familiar with the ups and downs associated with the rigors of being a goaltender. Their careers have taken a very similar path, leaving them with much in common.

LaCosta had been playing in the OHL when he was selected by Columbus in the third round, 93rd overall, in the 2004 NHL Entry Draft. After being drafted, he played out the rest of his junior career with the Barrie Colts, turning in a solid final junior campaign in 2005-06, where was among the OHL league leaders in wins (36 – 2nd), goals-against average (2.55 – 2nd), save percentage (.915 – T-4th), and shutouts (6 – 2nd).

LaCosta joined the professional ranks in 2006-07, splitting time between the ECHL’s Dayton Bombers and the Crunch. Since then, the native of Labrador City, N.L., has been a constant presence between the pipes for Syracuse at the War Memorial, compiling a cumulative 36-33-7 record with a 2.89 GAA and .909 save percentage in 90 career games.

• Hennessy’s time has come  

• Sharks sink teeth into community programs  

• Winning still top priority for Mink  

• AHL ON THE BEAT ARCHIVE  

Just like LaCosta, Lalande was also playing in the OHL when he was selected by Calgary in the fifth round, 128th overall, in the 2005 NHL Entry Draft. While his buddy LaCosta was getting his feet wet in his first professional season in 2006-07, Lalande put together a fine final junior year of his own with the Belleville Bulls, going 27-17-3 with a 3.01 GAA and .919 save percentage, the third-best save percentage in the league that season.

The Kingston, Ont., native made his professional debut in 2007-08, splitting time between Quad City and Calgary’s ECHL affiliate, the Las Vegas Wranglers. The 2008-09 season was a breakthrough campaign for Lalande, as he went a combined 13-5-1 with a 2.17 GAA and .928 save percentage in 21 combined AHL games with the Crunch and Quad City.

“We went through a lot of the same things, I was just a year behind,” said Lalande. “It’s never easy your first year as a pro, there’s a learning phase and Dan really helped me get through it. He had been through what I was going through, he was a big help.”

LaCosta continued to be a big help to Lalande even after his arrival in Syracuse, when he challenged LaCosta’s spot as the club’s starting goaltender. Lalande played 15 games down the stretch for the Crunch last season, going 9-5-1 with a 2.26 GAA and .927 save percentage.

Despite the competition between the two netminders, they did not let it affect their friendship.

“He was a great support when I came at the end of the year,” said Lalande. “It just shows the kind of character he has; he always shows support for his teammates.”

LaCosta calls Lalande a positional or percentage goalie, who reads the game really well.

“He always seems to be in the right position,” said LaCosta. “He makes it look easy most of the time. I’m bigger and maybe a little quicker, that’s how I make up for his positioning being better than mine.”

Regardless of the style of whomever is in net, both goalies have come into the 2009-10 season with the same goals: improving as individuals and to give the team a chance to win every night. They are both also committed to keeping their friendship intact despite going head to head to earn the Crunch’s number one goaltending slot.

“We discussed after I got traded that competition for time wouldn’t affect our friendship,” said Lalande, “we’ll push each other to be better but the competition will stay at the rink.”

It’s clear that regardless of who starts in between the pipes for the Crunch this season, these two friends will have each other’s support no matter what.

Former foes now teammates and friendsAtletico make Sporting enquiry

For some reason, it’s not easy for us to get over to Raleigh. On the weekends, it seems we’re either bunkering up in the vicinity of Saxapahaw to enjoy great bike rides, and goat burgers from the General Store, or we’re escaping very far away, like last week’s trip to the Bay area. Raleigh, the dominant city in the region, seems to exist an uninteresting nomansland between near and far. It doesn’t have much to offer that Orange and Alamance Counties don’t already have, so if we’re going to make the effort to get over there, we may as well head straight to RDU and fly away.

Unless we’re talking tandems. There’s no shortage of great bicycle shops and experts in North Carolina – probably a testament to the diverse and extensive conditions for riding across the state – any state that can claim “mountains to the sea” deserves a leg up over the top tube. However, Raleigh seems to be the locus for tandem riding. Raleigh is home to the southern cuisine-themed riding club GRITS (Greater Raleigh Intrepid Tandem Society). The focus for the locus is All Star Bikes at Quail Corners. I’m still re-acquainting myself with my re-adopted state of NC, and while researching dealers to find the kind of high-end tandem we’re looking for for our wedding registry, I found out that All Star Bikes is the closest by a long shot. A trip to Raleigh finally seemed necessary.

The store location in a non-descript suburban strip mall in the uneasy mishmash of business and neighborhood developments of fast-growing north Raleigh is more a comment on the realities of Raleigh city planning than the shop itself. While there, we got to chat with their expert wrench Terry, and long-time sales guys Jeff and Neil. They sell Santana and Co-Motion, which is exactly what you’re hoping for when you’re looking for the highest quality production tandems.

We got to test ride a Co-Motion Speedster, which is only the exact tandem make and model I’ve pinned my dreams on since my first ride on a tandem (a Co-Motion Big Al) back in 2000. The differences between the good ol’ Burley Duet and the Speedster are just about night and day. First the similarities: they’re both steel; both handmade in Eugene, OR; both are tandems. There the similarities basically end. I’ve always enjoyed the functionality, serviceability, and smart details of the Burley. It’s handling is predictable, and even though on the chubby side, I’ve often felt its weight lends it an impressive gravity – when the road starts to point downhill, the momentum it generates makes it feel like a muscular train steaming across the vast expanses of the continent. What I didn’t realize is that I could feel the same confidence in a tandem, and still feel nimbleness similar to a quality single bike.

This is so with the CoMo Speedster. We got to test ride the tandem along residential streets that actually offered a couple of decent hills by which to gain a sense of its climbing prowess and the feel as it picked up speed downhill. We also got the blah attention-demanding surburban experience of dodging cars exiting driveways and sucking exhaust and debris belched from noxious leaf-blowers. The CoMo handled these challenges and grievances as easily as Gatsby navigates a cocktail party. The Speedster seriously is about 15lbs skinnier than the Duet, but gives nothing up in rigidity or surety. The handling is much sportier, turning with the ease of a Panamian drug-running boat, as opposed to a container ship turning miles in advance of an iceberg. Sure, components that are 15 years newer are also a nice upgrade, but the real advancement is the slick handling and smooth riding. A high performance machine, the steel Speedster is also ready for self-supported touring, with all the right rack and fender mounts. Alas, the only thing missing is a pump peg.

Back at the shop, we absorbed some good tips from Neil, a dedicated tandem-rider (owning a carbon Calfee), veteran racer, and salesman for 25 years. Here’s some new things we’re thinking about:
-Cornering technique: the stoker should slightly elevate off the saddle, lean into the turn, and keep weight on the lowered pedal on the outside of the turn (the pedal opposite the turn) to achieve the lowest center of gravity. Our first experience with this is that this move has to be smooth, natural, and unconscious, as the concerted effort by the stoker to force weight down on the pedal is more upsetting than we usually experience.
-Disc brakes versus drum brake on the tandem: disc brakes offer an upgrade in stopping power over rim brakes, but when it comes to long, steep downhills, they’ll fade out. I’m thinking rim brakes are the most sensible to run, adding a drum brake set up to drag with a friction shifter for the rides in the mountains.
-Contrary to popular thought, it doesn’t matter whether the heavier person is in the front (usually considered best practice) or the rear. I was thinking it makes sense to have the heavier person up front since that’s the fulcrum of steering. But our whippy salesperson Neil, who’s “130lbs soaking wet” claimed to have no problem riding with a 300lb stoker. As long as the stoker is a smooth pedaler and leans with the captain, it doesn’t matter at all.
-There’s two ways to start off on a tandem. This is news to me, since I have always done this by having the stoker mount the rear and push off and start pedaling at the same time as me. The other technique, supposedly to be used for less experienced stokers, is to have the stoker sit on the rear with both feet on the pedals while the captain balances the weight up front and pushes off himself when ready to go. Even though the later is supposedly good for inexperienced riders, I can’t imagine doing it like that. Stopping at a stop light and balancing the stoker who doesn’t put a leg down seems unlikely to me. Of course, on tandem, you do just about all you can to avoid ever having to stop and put a leg down.
-Take “butt breaks.” Who doesn’t like the sound of that?
-Cut-up old inner tubes are better than bungees cords.

The field trip to Raleigh was eye-opening for lots of reasons. Not the least of which, of course, is that we have identified the bike dealer for our dreamed-of wedding tandem. We also got some good tips on rides around North Carolina. As great as Saxapahaw is, it’s good to get out from time to time.

Whole bunch of guys meet up, around 6am to get some street drifting done before the cops show up.

LOTS of speed! LOTs of angle!

Gisteren berichtte ik over het new business gesprek bij Tandem en vandaag hebben we reden voor een klein feestje… Tandem Welzijnsorganisatie wordt onze nieuwe klant! In eerste instantie gaan we de voorgestelde leafletlijn maken (zie link hieronder) en we mogen ook een voorstel doen voor het jaarverslag. Proost! leaflet a5 liggend

Alors la chers lecteurs, cette vidéo vaut vraiment le détour! Autant pour l’histoire du vélo que pour l’originalité des cycles qu’on y voit! Des triplettes, vélos a rames, courses de tandem-taxi et j’en passe!

Des archives entre 1937 et 1943 qui nous montre que nous n’inventons plus grand chose! Nos anciens envoyaient du lourd moi je vous le dis!

Je suis sur que certain y trouverons une certaine inspiration pour créer de vélos complètements fou et faire le tour du monde en les chevauchant!

Even een new business update, voor degene die erin geïnteresseerd zijn. Een tijd terug zijn Pieter en ik op gesprek geweest bij Tandem Welzijnsorganisatie. Ze zijn op zoek naar een communicatiebureau uit de regio en stuitten daarbij ook op Ruijs Draaisma. Na het gesprek werd ons gevraagd een voorstel te doen voor een nieuwe leafletlijn. Dit hebben ze aan meerdere bureaus gevraagd.

Zojuist hebben we te horen gekregen dat we bij de laatste twee bureaus zitten en dat de directie zich op dit moment over de voorstellen buigt. Als het goed is horen we komende week of we het zijn geworden of niet. Even duimen nog dus!

Lees die eerste deel van die storie hier …

Voor hom in die pad sien hy iets wat soos … Aggenee!!! flokit dis die volstruis met die joint in die bek!!!!!…net nie dit nie! Hy spring weer op sy scooter, druk die turbo boost knoppie, en die scooter en hy styg op en ry deur die lug… rakelings verby die volstruis.  En bo-oor die skerppunt kerktoring terwyl hy uitbundig skree: “HIEEeee-HAaaaaaa!” wat amper klink soos die national anthem van ons in Frankryk.

Skielik is daar net sparks!!!! Frikiie besef hy het die Eskom kabel met die scooter se voorwiel gehaak en hy voel hy moet iets doen, maar helaas!! Dis te laat ..hy besef hy is besig om te nose dive.. terug….. na die volstruis en die bobbejaan op ‘n bisiekel toe. Hy val sy knaters plat op die grond en die scooter val in stukke doer anderkant. Toe hy by sy sinne kom sien hy ñ koper lamp langs hom lê. Dieselfde soort soos in Aladdin.

Frederik vryf die stof van die lamp af, en ‘n pienk ooievaar wat kondome vashou verskyn uit die bek van die lamp. Pienkes, groenes, langes, kortes… wat moet hy kies? “Bliksem hoerels – wat soek jy in die lamp?”  vra Frederik welglik terwyl die oorverdowende “booiiiing” klank steeds die genie lamp laat vibreer en allerhande goed soos ’sit die kat inni yskas’ deur Frederik se mind flits. Terwyl hy sy scooter spares optel en in die rooi en groen kondome bere … hy moet nog by ouma Stienie uitkom. In sy haas vergeet hy dat rooi en groen kondome in die donker ‘n neon effek het. Sweet perel teen sy voorkop af.

Maar ouma stienie is nie daar nie sy is besig om al die girls wat vir haar stevie booi so baie kak gee te moker met haar koekroller. In haar angs vergeet sy van die sigaret wat sy tussen haar viners vasknyp en ‘n venynige kooltjie skroei haar – my ***** skree sy terwyl sy die skade in haar brannas en coke probeer afkoel. Intussen sien Griffel – of is dit nou Muffia – die groen en rooi luminous kondome en wonder wat om met dit te doen, daar is net xtra smalls nogal ge”lable” joos specials” en as jy een koop kry jy 10 gratis, one size fits all. Maar besluit daarteen – hy onthou toe skielik hy het miskien tien vingers – maar net een heel onderbroek.  Met die kondome oor sy skouer begin val hy inni pad. ñ Paar kilometer verder stop Joost langs hom in ñ fattap bakkie en ñ moerse klomp tasse agterop die bak. “Stuur groete aan jou ma…. maar hou haar net daar …… ” kerm oor sy kar se kak soundsystem en hy vra vir Frederik:

“Van nou af is dit net ek en jy – en ‘n volstruis met ‘n zol en twee biere.” Frederik wetie of hy die bosse moet inhol of ook soos hoerels moet emigrate nie. Joost sê: “Jy lyk so kak soos ek voel. Klim jy in? Eks oppad na Steve toe.” Hy sê vir hom “Bel my as jou hart k*k vreet. Hy (sê) hy sal.”

“Ja swaer, hoe gaan dit met al die meisies, stel my bietjie voor asb man, ek is verveeld by die huis.” Terwyl hulle Benoni toe ry, terwyl hulle Randburg toe ry, terwyl hulle Sasolburg toe ry, terwyl hul op mekaar se rue ry, sien hulle al die asters in kort rompies en hoe hak skoentjies ….. en wonder wie sal game wees om eerste die volstruis te tackle en wie gaan royal game wees – so roberige storie om die genie lamp in die een hand en die kondome in die ander hand met al die scooter spares is hy oppad, na ‘n ver ver land …

Ouma Stienie sit oppi stoep en hoop dat Frederik nog sal kom kuier en v haar ‘n chomp bring toe sy ‘n stoffie in die verte sien maar sy het nie haar bril op nie en die rookwalms pla haar oe, sy kan nie mooi sien wie daar aankom nie. Sy staan op, sit haar hand voor haar oë en tuur na die stofwolk … iets wil bekend lyk – “My fok,” dink sy. “Kan dit wees??” Dis sowaar Frederikkie op die volstruis se rug met die pappagaai oppi bobbejaan se rug kort op hulle hakke, en dan ‘n fattap bakkie met Alvin in – of is dit Elvis ?? – die aanhoudende vra en agterdog maak haar moeg. Sy gryp haar ‘druk-’n-dop’ bottel en gooi sommer ‘n dubbel brandy in haar koffie beker, maar vergeet dat daar rooimiere in die koffie beker ingeklim het ……

Aggenee!! dink Frederikkie, hierdie klink nou net soos Huilgenoot , ek moes flokkin hard op my kop geval het ?? .. ek hallusineer helemal!! Alles is blou! Terwyl hy so hullusineer sien hy ‘n Jollie meisie op ‘n galloppende ponie, al poepende by hom verby jaag… amal is oppad na na een of ander flouspel. Onwillekeurig begin hy sing…”Alles is blou, blou is die hemel , blou is die maan….blou is die venster waarby ek staan” …met ‘n skok besef hy!… dit is Spietkops reg rondom hom! …. alles is blou, blou, blou, ligte!! In tussen is ouma Stiene besig om dronk rooimiere een vir een met ‘n tweazer uit haar koffie beker te haal … ‘harde tye mompel sy!” en bekyk die rooimier gedoentes wat. …. lekker geolie…. begin jive het op die maat van Jailhouse Rock!! Arme Frederikkie trek i inmekaar van die pyn in sy Kort Derm!!….. Spietkops , spietkops net waar jy kyk!!… ‘n Valiant, ‘n swart ene kom ook daar tot stilstand, ..en hy hoor ‘n Kerkorrel iewers in die verte speel…. Hy onthou ..een aand op ‘n trein na Pretoria… Toe een of ander Rastafariër, hoog gerook die Volkslied probeer sing het… Because he was high, because he was high, because he was high!! …en Frederikkie dink I am so lonely, little Frikkie lonely,… I have no body i’m on my own ♪ ♫ ♪ , I have no body to talk to meeeeeeee!!!!! ♪ ♫ ♪ ♫ Oh, Oh, Oh, oh, Frederik sug! ..Sunday morning comming down with nou way to hold my head it does’nt hurt… outch!! ..en hy verlang na sy ouma Stienie! Frederik is raadop! … As julle ouens nie nou beginne skryf nie dan gooi ek wat Frikkie is ‘n vloermoer net hier op Dellie se stoep !! Maar toe Frikkie uiteindelik op Dellie se stoep beland,… sien hy tot sy verbasing daar is ‘n Zulu op die stoep! Frederik hammer aan Dellie se deur.. Dellie! Dellie!! word wakker!!!!………

Ouma Stienie sien v Frederik op die stoep lê in die fetusposisie met ‘n paar gebrande sokkies rondom hom. Geskok harloop ouma Stiene nader..Flokit Frederikkie, het jy alweer jou sokkies gerook kind!!! Waar is ek? wonner Frederik. Hennenman? Puntsonderwater? Of dalk eindelik moet ek daai “man in the mirror” vra, besluit Frederik – hy sal joos nie vir my lieg nie. Frederik is verward en deurmekaar ..skrik sy gaai af vir sy ouma Stienie… Verwilderd harloop hy die huis binne… en gaan kruip onder die kombuistafel weg. Hy gryp sy kop in sy hande en prewel saggies “Moenie, Moet asseblief nie weer in die potplante kots nie – die reuk laat my dink aan die tyd in die amesone toe ek daai mengsel van muisdrolle en vrot kakiebos moes inwurg. Dit was ‘n ritueel om my ingewy te kry as ‘classic man on the ground’ en dit het my ore laat rook, en my tande laat stomp word. Ai!” dink Frederik..”as ek net tog nie van daai warm curry geëet het nie – nou moet ek ysblokkies in my eie hol opdruk om verligting te kry.”

Stadig en versigtig kruip hy later onder die tafel uit…. Hy loop verby ‘n spieël, ..herken homself nie en trek los met een moerawiese vuishou… hehehe giggel die outjie toe hy besef sy ouma Stienie gaan hom hard bliksem as hy haar spieël breek. Skielik begin sy broek vibreer en hy besef sy selfoon lui na drie minute antwoord hy toe en “Waar is jy, jou fokker???” gil die stem aan die annerkant. “Dis amper Maandag en ek hoop jy onthou van daai TERT!!!!! …Ja!” gil sy “ek hoop jy onthou van daardie KLAP wat ek jou gegee het! …en bring sommer ‘n donnerse brood saam vir die kinners……..”

“Bring die brood” mompel hy by homself. “Fok julle ek gaan nou Teazers toe, gaan koop julle eie brood.”  Stap hy innie straat af met sy hanne in sy sakke en skop so na ‘n hoopie wit honne stront wat in die slootjie lê. “Ja fok julle ek  het genoeg gehad van julle stront. Ek gaan nou vir my ñ job by Teazers gaan kry as ñ paal polisher, smeer hom vol braso vir die blink en vryf dit af met KY vir die fun. Laasweek het hy in die koerant gelees van die paaldanseres wat ñ punctured plastic boob opgedoen het oor di KY haar van die paal laat afmoer het. Hy wil graag nou skuurpapier teen die laaste deel van die paal plak sodat hulle grip het om te stop, maar weet dit sal ñ goeie idee wees. Die girrrls kan hulle skurwe hakke met die skuurpapier pedicure met die afgly-slag. Hy moet ook nog daai bloedrooi g-string van hom gaan was sodat hy dit kan aantrek maar hy weet Nataniël het die g-string geleen so hy sal maar (hy wonder hoe gaan hy daai blerrie wit kolle uit sy undies kry) maar dink hy eers die werk moet kry en arriveer by Teazers…

Ag ja dik Frederik, lekker om te dag droom en sukkel maar aan na die porra se cafè op die hoek om die brood te gaan koop, sal seker maar moet dadelik huistoe met die brood want die kinders is honger en is ook nie weer lus vir ‘n gemoan van sy vrou nie, maar dan loop hy hom vas in Lola een van die strippers….

Hy besluit toe maar om bietjie navraag te doen en vra haar uit oor die effektebeurs en of sy dink dit sal ñ goeie idee wees om in olie te belê. Sy kyk verbaas na hom en sê: “Ek het net raad om by my te lê as jy `n paar rand het… Frederik sê hy het wel `n paar rand aan hom, maar hy moet eintlik brood gaan koop. Lola sê “fokkie brood, man. Kom ons gaan eerder brand vir ‘n rand Frederikie en dan kan ons ook … “

“Duh! Uhm … Dit k-k-klink f-f-fflokken l-l-lllekkkkerrr!!”  stotter hy! …”en dan kan ons sommer koekkies bak ook as ons klaar is en dannn kan ons parkie toe gaan! Ons kan op die glyplank gly en swaai en als!”  Lola sê: “Ons sal papsopwinterwaternat wees as ons in daai fonteintjie gaan speel!”  Frederik voel hoe alles beginne styf word van pure opgewondenheid, dis nou of nooit dink hy…

“Nee Lola nee!” skree Frederik. Hy vat die geld, spring in ‘n taxi, en boek homself in by die naaste malhuis waar hy sy dae deurbring in ‘n sponskamer met drogbeelde van joint-rokende volstruise wat hom teister vir die res van sy lewe.

Die einde.

 Dit was prettig! Dankie aan almal vir die saamspeel!

Leticia Ruifernández y Antonio Ventura, junto a Andrés Guerrero y la editora, presentan el 17 de noviembre, a las 19.00 horas, ‘Un cuento de cigüeñas’ (Tàndem Edicions) en la Sala de Ámbito Cultura de la 7ª planta de El Corte Inglés de Serrano 52 (Madrid). En ese mismo acto Mónica Gutiérrez Serna hablará también sobre su libro ‘Las cosas que guardo’.

Charles Birkin – Dark Menace (Tandem, 1968)

Dark Menace
Happy As Larry
S.O.S.
The Jungle
T-I-M
The Life Giver
‘Don’ t Ever Leave Me’
The Yellow Dressing Gown
Waiting for Trains
The Lord God Made Them All
The Accessory
Simple Simon
Siren Song

includes perhaps his grimmest war story after the nororious ‘A Lovely Bunch Of Coconuts’, Waiting For Trains:  “Would the horror of this war, even in its aftermath, never end?”

Dresselberg. At the close of WWII, George Barrow, a reluctant railway transport officer in the occupying army, is powerless to prevent a train crossing the border into Soviet territory due, in part, to the indifference of his superiors who can’t be bothered to check one of the prisoner’s credentials for fear of causing a diplomatic incident. The cattle trucks are crammed with young Russian immigrants who’d been conscripted into the German army and are therefore “traitors”. When the train reaches Glenheisen they will be killed and buried in a mass grave, as have so many before them. Depressingly, this one is even bereft of the “relax – it’s only a story” get-out clause.

Mense, ek het my self seer gelag gister vir die storie. Party plekke maak dit glad nie sin nie, en op sommiges is dit asof ons helemal in sinc was. Die comments raak nou bietjie baie daar, so ek gaan die storie hier saamvat, en dan kan julle verder speel as julle wil. Probeer maar so effens hou by die reëls:

min of meer 10 woorde

jy mag nie twee keer na mekaar comment nie

Die storie tot dusver …

“Ek sal dit nooit, nooit weer doen nie!” skree Frederik, terwyl hy vir die oop venster snol en struikel oor die bank waaroor hy probeer spring. Jy sien net hare en tanne spat toe sy kakebeen die hond se agterpoot vang. Die hond spring op en met ‘n hengse getjank stamp hy die tafel waarop die visbak staan.

“Ag my fok, dit ook nog,”  dink Frederik toe hy die goudvis op die vloer sien spartel. Terwyl hy tandloos op een been rondspring en probeer om die goudvis te red gly hy en daar val hy teen die tv. Agge nee dit ook nog.

Net toe lui die deuklokkie en Frederik dink by homself “Staan op en kots in die lampskerm in die hoek. Dis mos hoeka vrydag die 13de … wat nog?”

“Wie de fok is nou hier?” wonder Frederik terwyl hy spring deur toe met ‘n kotsstreep. Net nie nog ‘n Suid Siberiese berg slet nie…… kots. Hy pluk die deur oop, en kots opnuut toe hy (min wetende dat kersvader deur die venster loer) sy eksvrou op die stoep gewaar.

“Nou wat soek sy hier?” wonder Frederik toe hy vir die sesde keer sy maag leeg kots. Toe hy sien hoe lekker sy eks vroutjie lyk wonder hy, dink hy, en besluit om maar eerder te kalmeer of  haar dalk aan die hare in te sleep en die kak uit haar te moer voordat sy haar bek oopmaak en hom dalk weer vra vir geld om haar linkertoon te kielie met ‘n mielie tot sy lekker kry.  (Se ingroei nael wat nou al die 13de keer ingroei, se nael te laat verwyder wat mos ondergroeisels laat verander.)

“Shit,” dink sy “ek praat mos nou in verskillende rigtings.” Terwyl die buurman staan en kyk hoe kersvader die vis (en dit kan net haar kans op die miljoen erfgeld) versigtig optel en terug plaas in die water en siedaar! Daar gaan die buurman se vrou terug in die klas. En ja erfgeld kan sy nie verloor nie dis te kosbaar.

“Ag Frederik my liewe ex, wil jy nie asb hierdie zip help loskry nie, ek kannie so lekker bykom nie, pienk g-string en sprinkbok rugbytrui van my wegsteek en vir my jou bloubul hempie leen nie? Ek wil tog eerder `n bloubul danseres wees want bloubulle het groter, langer, duime as enige ander rugbyspelers. Dus wil ek jou net gou try en sal dan besluit of jy wel goed genoeg is vir sluwe slap sluimerige onder water gutter seks en jou goudvis vir die hond voer en dan … jaaaa meer meeer jaaaaa jaaaa jaaaaa jaaaa uhm uh… klap oor jy koud kry van naak rondloop waar daar, sommer ook `n goeie S&M sessie gee voor ek vir, lang verlore asem deur my hare voel en hoendervleis oor my kleintoontjie kry van die venster wat kersvader oopgelos het.

“Mwha sc-” sê die loervink Harry terwyl hy kwylend vir hulle kyk. My hele lyf sidder en my koors wat weer stuig. “Mmm” dink hy terwyl hy so na sy kleintoontjie kyk. Maar eintlik loer hy net vir sc. Ag shit nee toe sien sy vir Harry en bekak haar self. En wonder hoekom die storie nie sense maak nie. “Nee fok,” sê Frederik. “Wat maak jy nou?” Met verbasing kyk harry hoe dit teen parkes se been afloop.

“Ek wens ek het groter voete gehad sodat ek daai duime van my tot goeie gebruik kan inspan vir ingeval Frederik vir Harry vra vir `n bietjie Jurie-speletjies. Harry fluister vir Sc: “Kry my by pens se hoenderhok.”

Harry stem dadlik in met ‘n baie groooot smile, hy kry solank die KY jellie uit bloutrok se cubbyhole en smeer dit sagkuns aan die oulikste wonderlikste beste Hurie se pensie af tot by sy linkertoon en weer opwaarts tot oor sy regter boonste ooglid sodat hy niks kan sien. Hurie kyk verontwaardig en vra “weet jy nie waarvoor KY is nie?” na sy oorvergroeide haar bedekte nealtjie. Harry geniet elke oomblik.

Frederick is nou confused – wat het KY met my val te doen? “O ja!” onthou hy, dit was mos sy droom van gisteraand. Hy wonder of dit `n bad acid trip is wat hy het van al die hoenerdrolle wat hy rook agter die huis se hoenerplaas, dan skrik hy en dink ek sal minder gedroogde hoenderstront moet rook. Sulke rookgoed laat `n mens dink jy is die kat se snor. Frederik kyk rond en druk Dellie se kroeg bors in Hairy se oog en sien eweskielik die groot boks wat kersvader op die grasperk, en sien n motor die werf indraai en wonder wie, en sien is Hairy en druk Parkes se vinger in sy oor. Parkes wikkel haar vinger in sy oor en gee hom ‘n sopnat pinkie in die middeloor wat moontlik tot gevolg gaan hê dat sy mind effens change. Maar dis woes -  kan hê dat hy middelooronsteking kry. Dan sal hy nie meer kan lui na n helse oorinfeksie wat geen mens kan. Lekker,  en die kinky gedagtes hardloop wild deur sy warm gebakte brein want hy staan al ure in die namibson.

En weereens kom hy tot bedaring en dink “wat gaan aan??” Die boks op die gras begin skielik beweeg en ‘n lang slap motor beweeg voor die huis verby en skielik sien hy vir Janneman, sy lang verlore eerste liefde, hy hardloop teen die boom vas van opgewondenheid en sonsteek. Net toe tot in die straat en skreeu “JANNEMAN!! JANNEMAN! hier’s ek!” ” Jou hairy helse lekker Harry, vat my maak my joune!” Soos ‘n Suid-Siberiese hofnar spring hy op en af. “Ek belowe om hierdie keer getrou te bly aan jou!”

Frederik se ex sit op die stoep en suig aan ‘n bloedrooi suigstokkie haar hele mond is bloedrooi van die suigstokkie en sy neem ‘n slukkie van die glasie wyn. Frederik draai om en dink: “Wie moet ek nou kies?”

Angstig haal Frederik sy selfoon uit sy sak en bel vir sy ma wat altyd ‘n oor het om na hom te luister. Maar vandag is sy ma in ‘n kak bui en skel hom verskriklik: “Jou mofgat! Jy moet rigting kry! Jou Pa is amper by die huis en dan kak jy en Janneman altwee, hierdie kak stop hier want jy het ‘n vrou gehad maar nee, hou eerder van holjol!”

Frederik bloos rooier as sy ex se suigstokkie toe hy besef watse mens hy uitgedraai het. “Sowaar, dis nou ‘n poespas spul die” dink hy by homself – “wag laat ek hier wegkom!” Hy gooi die foon neer en hol in die straat op. Hy gryp sy sleutels, spring in die kar en jaag in die stofpad af! Hy stop onder ‘n boom en besluit om maar eerder die teerpad aan te durf – Cops of geen Cops. Hy jaag met n spoed weg die sweet tap hom af, ‘n paar biere te knak en ‘n paar zolle te rol… dan dink hy weer an sy ma se woorde en besluit dat mens nie met ‘n ander man se kallers ploeg nie. Hy weet nou wat is die regte ding om te doen – ek gaan bar toe! daar waar die baie shooters is! Maar besluit volstrek om dit nie te doen nie maar eerder vat die pad Teazers toe!!! Hy dink aan sy held Poen Deelman en jaag soos die duiwel!

Hy ry toe met n spoed na die bar maar raai wat? Hy ry teen 32km/h in die 16 bordjie vas – en sy hele bierpens is nou vol blou kollle! Skielik spring ‘n pot blou mannetjie voor hom inni pad en waarsku hom daai lang swart slap kar staan hier agter die bar. Hy klim uit en vloek daai kodddige klein blou mannetjie dat die spoeg so spat! En net daar besluit hy: “Dis waar my geluk lê!” Hy buk net daar, tel sy gelukop en sit dit terug in sy sak – maar geluk is ‘n moeilike ding! Want toe besef hy: “‘n mofgat is ek en hier binne sit die liefde van my lewe.” Hy besluit toe net daar sy ma se moer, dis sy lewe.

Agter hom hoor hy iemand sing:♫♪ Daar oorkant die spruit…♫♪ sit n uil en fluit op n tak. Hy kyk om en daar sit Ta – ‘n 10voet Volstruis – met ‘n joint in die bek. Nou ‘n volstruis het nie lippe nie – so daai joint word platgedruk! Hy wonder wat sal hy doen, bly of hardloop? ♫♪tien tarentale het hom dood gespuit met ‘n …♫♪ en hy vra vir Vollie volstruis vir n paar draws. hy besluit fok daai volstruis – hy soek daai joint. Maar eers stel die Volstruis homself voor as Pollie… en hou so ewe sy een vlerk uit. En dink aan n plan om daai joint te kry.  Maar toe hy nader stap sê die volstruis vir hom “give me your wallet!”  ”Ja fok vat die wallet, gee die joint!”

EN hy dink terug aan die keer op Carte Blanche toe hulle die dokumentêr oor die Volstruis Bende gedoen het! Hy besluit toe net daar nou sal iets drasties moet gebeur. Hy skop die volstruis op die ballas en hardloop – maar hy misgis hom – volstruise het nie ballas nie! Hy het nou die joint maar soek sy wallet terug en hy probeer die volstruis tackle dat die vere spat. En die volstruis belsuit nou is dit my beurt bliksem! Toe hy omdraai toe skop die volstruis hom op die ballas. Frederik sak inmekaar en skree. Die volstruis hou aan skop. Hy dink hy moet NOU hardloop, voor sy ma hom herdoop na Caster! “Eina donner!” skree hy en val op sy gesig inni pad. “Shit!” dink hy. “Is ek dan ook ‘n man en ‘n vrou??” “Dit was n lae hou!” skree frederik terwyl hy nog op die teer le en spartel om op te kom. “O donner ek beter hol voor Frank my vang!”  Hy sien hoe die volstruis met bol vlerke nader kom. Hy skreeu “NEE ek wil vrede maak! Los my net uit asb!” En hy dink “Hier word ek vrek getrap vandag…!” en staan op. Hy hol en spring in n boom klim vinnig na bo en toe hy links kyk, sien hy vir bobjaan en hy sit die joint en rook, die blikskottel!

Hy wens toe hy was maar eerder by sy ex vrou want hy weet daar gaan hy liefde kry en hier gaan hy op sy moer kry. Hy spring af, klim in sy kar en jaag met n spoed huistoe, waar sy nogsteeds op die stoep sit en suig aan die suigstokkie, hy sy ex kry en verskriklik huil hy gryp haar soen haar en vertel haar hoe lief is hy vir haar.

“Nee jou bliksem”, sê sy ex – “jy wou mos nie my tone langs die dorpswembad suig daardie een Kersfees nie.” “Ag my liefie.., jy weet mos jou Ma was daar en sy laaik nie suck in public nie. Gee my ‘n lekkie van jou lollipop asb dan gee ek jou ‘n lekkie van my lollie roomys wat besig is om te mors. Wanneer gaan jou ma die emmer skop dat jy kan erf om dinge vir my skelmpie beter te kan maak. Onthou net dat die kinders vreeslik geld kan mors. Ons moet hulle eerder niks daarvan sê nie”

Hy skrik wakker en besef dit was alles net ‘n droom!!… terwyl die sweet nog op sy voorhoof perel gryp hy sy selfoon en skakel sy skelmpie, dankie tog …hy besef hy sal nou moet versigtig netnou vind vroulief regtig uit van sy snuifie op die kant. Hy besef hy het verslaap , spring daar met ‘n stink spoed die bed uit! trek sommer so in die hardloop aan..hy is laat vir werk!!

En op dun ys besf hy dat slegte verkeer nie nierdie keer sy bas en pong asem gaan red nie. Toe kom hy agter iemand het in sy skoen ‘n spronkaan gelos – een van daai wat agteruit spring en dan jou tone byt. Hy skud sy voet om die spronkaan af te kry, en sien toe die dooie goudvis raak. “Ag my fok tog,” dink hy. “Iemand het die arme ding.” Gou google hy sprongkaan want al wat hy ken is parktown prawn. Met bewe handjie spuit hy doom en vergeet van vroutjie se troetel spinnekop…  Rosie die tarantula, wat besig is om die sprinkaan te bekruip, verstik inni walms doom en dop om en gee so ‘n paar stuiptrekkings voordat hy die kreet in die straat hoor.

Dis Julius op sy baaisiekel wat skuinsweg ‘n ghop gestuur het, toe die reeds gommerige tarantula hom reg op die tande tref. Met bodygards wat saam hardloop. “Hell,” dink Frikkie (of what ever sy naam is) “hier kom groot poe.” En sowaar dit is ook toe so  dat hy daar en dan besluit om weer die Liewe Heksie boekie onder die bed uit te haal en deeglik te lees hoe om ‘n besem te hanteer.  Aspoestertjie is te treurig so hy sal liewers Rooikappie kry en dan die kappie gebruik. En kan so ‘n vuilgat brand? Moenie praat nie! Vernaam as die rooikappie vol chillies gesmeer is. Die kappie werk toe nie, en hy gryp na ‘n bossie. Dit is toe dat hy met die boeredans begin en sy voet vashaak en hy neus eerste in die hairy hond se  eie stront beland. tarantula eenkant nog vasgeknyp tussen sy valstande. “Fokkieboereeeeee!!” gil hy woedend, en sy hele broek vol stront. Hy kyk op toe sien hy die volstruis met die joint en die bobbejaan wat vir hom lag.

Langeman staan nader met ‘n tweezer en Frederik raak bekommerd en weet onmiddelik dat geen mens stront met ‘n tweezer kan skoonmaak nie. Met sy broek om sy enkels hop hy, hy gryp na die joint, maar hy sal die volstruis moet gebruik,  so vinnig as wat hy kan – oor die goudvis, by die venster uit. Die volstruis besluit sy het nou genoeg gehad en met rollende woedende ogies, want die bobbejaan grynslag vir hom, slurp sy die goudvis op en verstik.

Julius voel hoe gister se very hot chakalaka in sy keel opstoot en Frederik wonner: “Moet ek die witjassies bel?” “Help my bra,” kreun hy “O tog nee, bel liewer vir Dowwe Dolla!”  Sy vinger is dom, en hy bel per ongeluk die hoerhuis en die medem kom terstond. Maar eintlik wou HY. Maar hy was te laat want die bobbejaan het al klaar alles opgerook en eerste gebel.

Met die reuk van doom, poe, kots en tweehandse chakalaka nog in die lug stap frederik trots uit inni oggend son om te gaan werk … maar toe kom hy by die verkeerde gebou uit en halfpad met die trappe op dink hy: “My lewe suig.” En dit is toe die bolstruis wat met hom praat. “Fok my,” dink hy, “ek is nie lekker nie!” “Jy’s ‘n perd met ‘n anner klank” seg hy toe, met die zol inni platbek en die bobbejaan op sy rug.

“Help!” skrree iemand. Dan besef hy eers die krete kom van homself af. Die volstruis klap haar vlerke, die bobbejaan val af en skree saam hom. Hy kyk die bobbejaan woedend aan. “Jy!!!” skreeu hy. “Lyk nes my skoonma en sy is lankal verby haar vervaldatum. “Ek weet fokkol van Franse dinge,” bler die volstruis krakend verby die dik zol. “Ek is local.”

Frederik slaak ‘n sug van verligting toe hy sien die pappagaai loop by die trappe af. “Praat met my! Praat met my!” hardloop hy huilend agter die dik vool aan. Maar die pappegaai sê: “Ag tjol met jou man, hierdie voël gaan nou rokof.” Fredirik sak op sy kniee. Ek voel orals verwerp. “Ek kanni pratie – my airtime is op-op-op!” gil die pappagaai. Frederik sê “Google dan man, google!”

Frederik besluit hy gaan beslis nie w ‘n joint rook nie, dit maak hom dinge sien en hoor. Hy gaan ‘n nuwe blaai omslaan dink hy by homself. Hy het vir Ouma Stienie belowe hy gaan haar oor die naweek bietjie kuier en bederf. Hy stop gou by die hoek kaffee en koop ‘n lekker groot Chomp en ‘n loose draw(fok, sigarette het fokken duur geword, sê hy en druk dit in sy Checkers sakkie saam met die half-jack Mainstay) Fokkit, Ouma gaan bly wees om hom te sien. Hy klim op sy pienk scooter en sit af na “Huis Spataar”

Maar so om die eerste draai trek ‘n spietkop hom af! ..”ag flok sug Frederik” … Spietkop loer so in sy rugsak..”Ja nes ek gedink het..hele bottel drank (Mainstay)..Kom dat jy kom blaas ou pel!”.. Frikkie skrik sommer sy snot weg en gee sommer die “Chomp” van ouma Stienie vir die Spietkop!

Frikkie gooi ook sommer ‘n lui op sy selfoon na DELLIE!! .. “Dellie die comments raak te lank ..refresh gaan al hoe stadiger asb. blaai net so bietjie om na die volgende bladsy!!! fanks Choppertjie!!” … en dan stap hy maar gedwee saam met dit Spietkop om te gaan blaas!……….

Skielik begin die Spietkop “Briekdans” “stop stop ek’s ‘n Spietkop, ek het ‘n boek ok!” …. sing hy terwyl hy so op sy kop al in die rondte tol!! … Frikkie dink:….” nou is my kans!” … Hy hol vir sy Scooter, .. “Sputnik one” ……..
Frikkie jaag..waars al die mense die pad is doodstil. Niks meer as 10 woorde !!! maal dit deur sy kop Ek is in die moeilikheid!

Voor hom in die pad sien hy iets wat soos … Aggenee!!! flokit dis die volstruis met die joint in die bek!!!!!…net nie dit nie! Hy spring weer op sy scooter, druk die turbo boost knoppie, en die scooter en hy styg op en ry deur die lug….

El ‘Picture Book Festival’, organizado por CJ Culture Foundation, ha seleccionado, entre sus finalistas, ‘Ramón’, de Jesús Cisneros, editado por Libros del Zorro Rojo; ’Un secreto del bosque’, de Elena Odriozola y Javier Sobrino, en OQO; y ‘Un cuento de cigüeñas’, que Leticia Ruifernández y Antonio Ventura han publicado recienemente con Tàndem Edicions. ¡Enhorabuena!

‘Ramón’, de Jesús Cisneros (Libros del Zorro Rojo).

‘Un secreto del bosque’, de Elena Odriozola y Javier Sobrino (OQO).

‘Un cuento de cigüeñas’, de Leticia Ruifernández y Antonio Ventura (Tàndem).

… continuando: eu vinha comentando com você sobre como podemos usar as tecnologias para praticar a interação oral em língua estrangeira. Daí, te dei algumas sugestões e uma delas era buscar um parceiro, falante da sua língua-alvo, e usar o computador para conversar. Também te contei que existem alguns projetos que encontram esses parceiros para você.

Um deles é o Teletandem. Pra começar, Tandem é o nome desse tipo de bicicleta onde duas pessoas pedalam num mesmo veículo. A ideia é bem bacana: ambos fazem o esforço para se chegar ao mesmo objetivo, nesse caso, aprender uma língua estrangeira.

Tandem: Os dois ciclistas pedalam na mesma direção.

No projeto Teletandem Brasil, são colocados em contato dois alunos de países de línguas diferentes e falantes de línguas nativas diferentes. Cada um ensina a sua língua para o colega de outro país e, assim, os dois vão caminhando juntos, se ajudando no processo de aprendizagem. Infelizmente, esse projeto ainda é restrito a algumas universidades, mas a essência do projeto pode ser aplicada em outras situações. Vale a pena dar uma olhada!

Projeto Teletandem Brasil

Saiba mais sobre Teletandem

The stoker has unleashed a tandem quiz on y’all. Either I must not have been talking enough during our last ride, or she blocked out my blabbering to think this up. Enjoy!

Tandem Quiz: test your knowledge of the sport

1. What is it called when both people stand up on a tandem at the same time?
a) Stretching
b) Honking
c) Snorting
d) Unleavening

2. What public figures were voted “most unlikely to ride a tandem together” in the October 2009 Honker Awards*?
a) Dick Cheney and Noam Chomsky
b) Mike Tyson and Woody Allen
c) Mother Teresa and Michael Jackson
d) Vanilla Ice and Ice Cube
*This is a fictional competition, but the answer, the stoker swears, is still rational.

3. What is a stoker?
a) a reformed pyromaniac who also likes to cycle
b) the unfortunate person who sticks his fingers into the spokes of a wheel.
c) the person on the back of a tandem
d) the most enthusiastic person on the tandem

4. What is the most common misconception about tandems?
a) they are slow
b) the stoker is an opium addict
c) the stoker can take naps
d) they are divorce machines
e) all of the above

5. What is the greatest invention even created for tandem riders?
a) a jersey with a kindle fitted on the back
b) doublemint gum
c) drum brakes
d) water bottles
e) none of the above

6. What does tandem mean in Latin?
a) “progressive politics in sunny climes”
b) “finally”
c) “one after the other”
d) “run wild like ponies”

7. What is the greatest thing about tandem cycling?
a) crushing the competition
b) the stoker is free to text message, make calls, or fax documents
c) all the doughnuts you want
d) cars like you better
e) matching neon jackets
f) all of the above
e) nothing

*Bonus sing-a-long
8. What is the best song tandem song ever?

a) I want to ride my bicycle – Queen

b) Daisy (as performed by Blur)

c) You Don’t Bring Me Flowers Anymore (Neil Diamond + Barbara Streisand)

ANSWERS
1) b
2) c
3) b
4) e
5) c
6) b
7) f
8 ) c (this really is a burly Duet!)

Mijn Erasmus jaar in Rome: relaxen, feesten en niet teveel studeren. Nee dus, voordat ik het zelf goed en wel in de gaten had, heb ik twee baantjes erbij.  Beiden zijn een casino op zich.
Het belangrijkste baantje is die van student-assistent op de Sapienza. Hier heb ik me nogal nerveus om gemaakt, vooral om de woorden ’student-assistent’ en ‘Sapienza’.  Later kwam daar nog het woord ‘lesgeven’ bij. De bedoeling is dat ik een beginners en een gevorderden groep ga onderwijzen. Even slikken,  maar er dan vol voor gaan. Ik bereidde me grondig voor op mijn eerste groep Nederlandse studenten. Nu ben ik wat wijzer en weet ik dat het iets minder prestigieus was dan gedacht.  De eerste les viel uit omdat mijn begeleider niet aan de studenten had verteld dat ik er was om les te geven. De tweede les had ik slechts één student, de derde les wel twee! De vierde en de vijfde les vielen uit bij gebrek aan studenten. Van de presentielijst wordt ik niet heel blij. Maarr de twee keer dat ik les heb gegeven, vond ik het heel leuk en uitdagend. Na twee uur enthousiast vertellen en op het bord kalken was ik dan ook totaal uitgeput maar zeer voldaan. De verspreiding van de Nederlandse taal is bij mij in goede handen
Mijn tweede baantje heb ik op enigszins vreemde manier verkregen. Misschien heb ik jullie als eens verteld over mijn cursus Letteratura Inglese en het bedroevende niveau hier. Tijdens één van de eerste lessen had ik even kort met de docent gepraat (in het Engels) omdat ik problemen had met mijn inschrijving. De volgende dag kreeg ik een mailtje: “Ik heb gisteren mogen merken hoe goed jij Engels spreekt, zou je het misschien leuk vinden om een meisje te helpen natuurlijk tegen een vergoeding?”  Maar natuurlijk vind ik dat leuk! Ondertussen vroeg ik me af waarom ze mij vroeg, een obscure Erasmus student  die niet eens Engels als moedertaal heeft. Kan ze niemand onder de Italiaanse studenten vinden? Blijkbaar niet…Inmiddels heb ik al drie keer met deze Claudia afgesproken. Ze moet over drie weken naar een congres in Amsterdam en moet daar twee lezingen geven.  We spreken een aantal keren per week af om te oefenen met praten en haar lezing door te nemen. De sessies zijn aardig intensief maar ik heb wel het idee dat ze veel leert. Het belangrijkste is om haar nervositeit weg te nemen. Hopelijk staat ze straks vol zelfvertrouwen de speech te geven. Oja, het verhaal heeft nog een staartje.  Gisteren bedankte ik mijn professoressa Engels voor het in contact brengen met Claudia. En weet je wat ze zei? “O yeah, I really wanted to please her father, he has such a high position at the University”. Okee, zo werkt dat hier dus.
Anyway, hier in Italië voel ik me een native speaker Engels. Volgende week start ook het Tandem project: een taaluitwisseling tussen twee native speakers. Natuurlijk heb ik pogingen ondernomen om iemand te vinden die Nederlands wil leren..hum. Fuck it, ik ben een native speaker Engels. Nu heb ik een meisje gevonden om Italiaans en Engels mee te praten en we spreken volgende week af.
Wat een drukte! Maar ik vind het hartstikke leuk om ook mijn kennis over te dragen (misschien is mijn roeping dan toch voor de klas?) en Italiaanse leeftijdgenoten te leren kennen.

When I met the other tandemists at the Durham Habitat ride, I realized that being a tandem couple automatically places us in a different age class. As with most other tandem pairs I’ve met, these two were probably 20 years our senior. I’m sure there are lots of dedicated tandem riders in their early 30’s like us, but my (admittedly small) sample puts us in the minority. Frankly, I’m happy to be in the company of couples that have years of experience navigating the roads, as well as years of experience navigating life together. Maybe it’ll rub off on us like a chain grease on your calf – or for my lovely stoker, on both calves, from the drive train on the right AND the timing chain on the left.

While I’m excited about growing older together with my betrothed, leaving us years to master honking, we may in fact be growing older together with the entire population of cyclists. I’m not a demographer, not even an amateur one, but a quick look at NHTSA’s recently published traffic safety stats for bicyclists, based on 2008 crash and fatality data, makes it look like cyclists as a population are actually getting older. [BTW, there's lots of great public crash data available in these annual NHTSA reports]

Here’s the macabre statistics. Steadily since 1998, the average age of cyclists killed in traffic crashes has gone up.

At this point in my life, perhaps I should be comforted by the fact that I’m still under this average. But we’re gaining fast, unless that age keeps rising. I suppose this chart could indicate that younger cyclists are just becoming more skilled at earlier ages and are better at avoiding accidents. But no, I think these statistics must derive from exposure of all cyclists to traffic.

What this chart really says to me is a number of potential things: 1) people in the U.S. are bicycling longer into older age, 2) more Americans in their “working” years are choosing to commute to work by bicycle, 3) there are more cyclists of all ages riding bicycles now, including older adults (those over 30) riding more and riding into later years, or 4) there are less young people choosing to ride bicycles. I’d like to think that all of these possibilities are actually positive indications, except for the very last one. NHTSA’s Federal Highway Administration should be putting the finishing touches on the National Household Travel Survey, due out in January 2010, which should illuminate these numbers.

Also evident in the 2008 numbers is that fatalities for “pedalcyclists” (that is bicyclists plus other 1- to n-wheeled machines operated under human power) is the only category other than motorcyclists that saw an increase in fatalities. Again, I think this must mean that there are just more people choosing to ride bikes these days. At least more older people, maybe those who ride tandems… (gulp).

RE.GI.E. Responsabilità, Giovani, Energie
6-7 Novembre 2009 – Comune di Campi Bisenzio

Riporto il programma degli eventi ed iniziative di politiche giovanili e culturali, in collaborazione con Cooperativa Sociale Macramè e associazioni del territorio nei giorni di:
VENERDÌ 6 NOVEMBRE
ore 21.30 Limonaia di Villa Montalvo, concerto ad ingresso gratuito dei MARTINICCA BOISON, apriranno il concerto:
- Jessica Atzei
- Marco Tangocci & Eugenio Mininni
SABATO 7 NOVEMBRE presso il Caffè Ballerini -Piazza Dante:
Ore 10.30 – Presentazione Iniziative, interverranno:
- Serena Pillozzi – Ass. Politiche Giovanili del Comune di Campi Bisenzio
- Emiliano Fossi – Ass. Politiche Culturali del Comune di Campi Bisenzio
- Vera Tarocchi – Dirigente IV Settore Comune di Campi Bisenzio
- Carlo Andorlini – Coordinatore Filigrane – Regione Toscana
- Elena Baretti – Presidente Cooperativa Sociale Macramè
Ore 11.00
- Presentazione della Ricerca GIOVANI E SICUREZZA
- Approfondimento con Domenico Guarino – Controradio.
Dalle 14.30 alle 19.00 WORKSHOP E PERFORMANCES ITINERANTI:
Giardini DIETRO LE MURA(Via Don Minzoni):
- IMPARA L’ARTE Workshop di pittura, scultura, arti e mestieri a cura di OPERARTE
- WORKSHOP DI FUMETTO a cura di KATLANG!
Piazza 8 Marzo:
- URBAN ART Workshop di DJ e Graffiti a cura di Cooperativa Sociale CAT
Piazza Matteotti:
- BIKE FLOWERS Workshop di recupero biciclette a cura dell’Associazione Tandem di Pace
Piazza Fra Ristoro:
- MUSIC CORNER Sarà a disposizione uno spazio con impianto e fonici per gruppi musicali giovanili. A cura di Blue Note.
Piazza Dante (Spazio sottostante la sala consiliare):
- MAUER Istallazioni artistiche a cura di THENEWPOSTART.ORG
- Performance di GRUPPO BRICK & MARCO DS
Ore 20.00 presso Caffè Ballerini – Piazza Dante:
“Caduti dal Muro…e ci siamo fatti male” Incontro con Tito Barbini e Paolo Ciampi
Ore 21.30 presso Caffè Ballerini – Piazza Dante:
Proiezione del Film GOOD BYE LENIN! di Wolfgang Becker

Coordinamento delle iniziative a cura di Cooperativa Sociale Macramè e Associazione STAZIONE 50013. Le iniziative fanno parte del PROGETTO REGIE, finanziato sull’APQ della REGIONE TOSCANA.

I got a call this evening for the Deacon Prayer Chain at my church.  Some folks who used to attend South Haven were hit by a car while riding their tandem in the Austin, Texas area.  Here’s a link to the news story.

The good news is that it sounds like their injuries aren’t life threatening, but the stoker is in critical condition. 

Please join me in praying for them.

God bless….

TW