Marc-Uwe Kling mit einer meiner Lieblingsgeschichten aus seinem neuen Buch (absolut empfehlenswert). Gestern bei Ottis Schlachthof gesehen 

Bisnis Properti Masih Menjanjikan

Pontianak,- Pelaku bisnis tetap optimistis peluang usaha properti masih tetap terbuka lebar di tahun 2006. Keyakinan ini disandarkan pada masih banyaknya wilayah bisnis properti yang belum disentuh dan para usahawan masih mempunyai energi cukup untuk menggarap peluang tersebut. Para investor asing pun tengah menanti giliran menggarap sejumlah proyek besar yang disukai pasar. Apalagi pengusaha mendapat jaminan dari pemerintah untuk mengembangkan usahanya, membuat para pelaku usaha properti menjadi lebih optimis.

Sebagaimana pernah diungkapkan Sekretaris REI Kalbar, Sabar Tambunan kepada Pontianak Post, peluang bisnis paling terbuka di antaranya adalah, pertama, perumahan kelas menengah ke bawah. Kedua, rumah- rumah sederhana dengan harga Rp 75 juta-Rp 100 juta serta rumah- rumah sehat sederhana dengan harga Rp 45 juta sampai Rp 74 juta. “Di Kalbar ini masih sangat membutuhkan perumahan, maka kita yakin kalau ada perbaikan perekonomian di Indonesia, bisnis ini akan maju sangat pesat,” katanya.

Kalau untuk apartemen, katanya, boleh dipastikan mulai dilirik banyak pihak. Dan ditambah lagi, pusat perdagangan di sini mendapat sambutan pasar yang cukup gempita. “Tetap terbukanya peluang bisnis properti otomatis memberi peluang bagi bisnis-bisnis pendukung, seperti konsultan dan ritel properti, riset, pialang, dan agen- agen properti. Industri-industri yang di antaranya berfungsi menopang bisnis ini, seperti industri semen, tegel, cat, besi beton, paku, kayu, seng, tambang pasir, toko-toko material, bahkan perbankan dan firma hukum, akan mendapatkan ruang usaha lebih leluasa,” urainya.

Pernah pula diungkapkan Sabar, properti memang bisnis yang luar biasa. “Harga setiap tahun tidak pernah turun, melainkan sebaliknya,” ucapnya. Dari itu, untuk tahun ini, kata Sabar, properti mempunyai cakupan usaha yang amat luas sehingga bergairahnya bisnis properti pada gilirannya akan berpengaruh terhadap pertumbuhan ekonomi dan terbukanya lapangan kerja. Juga, properti akan menjadi indikator penting kesehatan ekonomi sebuah negara. “Sebab, ia yang pertama memberi sinyal jatuh atau sedang bangunnya perekonomian sebuah negara. Termasuk pula di daerah, ya di Kalbar ini,” katanya.

Masih terbukanya peluang usaha properti tampak jelas pada bidang usaha tertentu, yang bagi banyak kalangan sudah amat jenuh, misalnya mal, pusat perdagangan, dan apartemen. Lebih jauh dikatakanya, pemain properti mulai menggenjot untuk menjalankan bisnisnya. Namun, di sisi lain, para pengusaha mampu mengetahui di mana ceruk pasar yang masih bisa digarap.

Sementara Ketua Umum Asosiasi Pengusaha Indonesia (Apindo) Kota Pontianak, Ir Acui Simanjaya menambahkan, kalau ia sangat setuju dengan sikap para pemain properti yang selalu optimistis terhadap kegairahan pasar. Tahun ini, sebutnya, para investor asing akan mulai melirik potensi properti yang ada di sini. Di antara mereka tentu terdapat pemain-pemain properti.

Akui yakin bisnis ini akan lebih berkilau dan kompetitif ketika investor asing mengalir masuk. Hanya, harapnya, para pelaku bisnis properti hendaknya menyadari pula bahwa konsumen atau para pedagang selalu mudah terpukau oleh sesuatu yang baru, yang menarik, dan yang memberi banyak inspirasi. Masalah ini sebetulnya cukup mendapat perhatian para pebisnis, tetapi pengaplikasiannya yang tidak konsisten.(ynt)

Pelaku bisnis tetap optimistis peluang usaha properti masih tetap terbuka lebar di tahun 2006. Keyakinan ini disandarkan pada masih banyaknya wilayah bisnis properti yang belum disentuh dan para usahawan masih mempunyai energi cukup untuk menggarap peluang tersebut. Para investor asing pun tengah menanti giliran menggarap sejumlah proyek besar yang disukai pasar. Apalagi pengusaha mendapat jaminan dari pemerintah untuk mengembangkan usahanya, membuat para pelaku usaha properti menjadi lebih optimis.

Sebagaimana pernah diungkapkan Sekretaris REI Kalbar, Sabar Tambunan kepada Pontianak Post, peluang bisnis paling terbuka di antaranya adalah, pertama, perumahan kelas menengah ke bawah. Kedua, rumah- rumah sederhana dengan harga Rp 75 juta-Rp 100 juta serta rumah- rumah sehat sederhana dengan harga Rp 45 juta sampai Rp 74 juta. “Di Kalbar ini masih sangat membutuhkan perumahan, maka kita yakin kalau ada perbaikan perekonomian di Indonesia, bisnis ini akan maju sangat pesat,” katanya.

Kalau untuk apartemen, katanya, boleh dipastikan mulai dilirik banyak pihak. Dan ditambah lagi, pusat perdagangan di sini mendapat sambutan pasar yang cukup gempita. “Tetap terbukanya peluang bisnis properti otomatis memberi peluang bagi bisnis-bisnis pendukung, seperti konsultan dan ritel properti, riset, pialang, dan agen- agen properti. Industri-industri yang di antaranya berfungsi menopang bisnis ini, seperti industri semen, tegel, cat, besi beton, paku, kayu, seng, tambang pasir, toko-toko material, bahkan perbankan dan firma hukum, akan mendapatkan ruang usaha lebih leluasa,” urainya.

Pernah pula diungkapkan Sabar, properti memang bisnis yang luar biasa. “Harga setiap tahun tidak pernah turun, melainkan sebaliknya,” ucapnya. Dari itu, untuk tahun ini, kata Sabar, properti mempunyai cakupan usaha yang amat luas sehingga bergairahnya bisnis properti pada gilirannya akan berpengaruh terhadap pertumbuhan ekonomi dan terbukanya lapangan kerja. Juga, properti akan menjadi indikator penting kesehatan ekonomi sebuah negara. “Sebab, ia yang pertama memberi sinyal jatuh atau sedang bangunnya perekonomian sebuah negara. Termasuk pula di daerah, ya di Kalbar ini,” katanya.

Masih terbukanya peluang usaha properti tampak jelas pada bidang usaha tertentu, yang bagi banyak kalangan sudah amat jenuh, misalnya mal, pusat perdagangan, dan apartemen. Lebih jauh dikatakanya, pemain properti mulai menggenjot untuk menjalankan bisnisnya. Namun, di sisi lain, para pengusaha mampu mengetahui di mana ceruk pasar yang masih bisa digarap.

Sementara Ketua Umum Asosiasi Pengusaha Indonesia (Apindo) Kota Pontianak, Ir Acui Simanjaya menambahkan, kalau ia sangat setuju dengan sikap para pemain properti yang selalu optimistis terhadap kegairahan pasar. Tahun ini, sebutnya, para investor asing akan mulai melirik potensi properti yang ada di sini. Di antara mereka tentu terdapat pemain-pemain properti.

Acui yakin bisnis ini akan lebih berkilau dan kompetitif ketika investor asing mengalir masuk. Hanya, harapnya, para pelaku bisnis properti hendaknya menyadari pula bahwa konsumen atau para pedagang selalu mudah terpukau oleh sesuatu yang baru, yang menarik, dan yang memberi banyak inspirasi. Masalah ini sebetulnya cukup mendapat perhatian para pebisnis, tetapi pengaplikasiannya yang tidak konsisten.(ynt)

sumber : arsip.pontianakpost.com

Strax dags att plocka ihop jobbprylarna och flexa resten av dagen. Nu börjar det dra ihop sig till kontraktsdags. I eftermiddag ska vi skriva köpekontraktet på huset!

Lite pirrigt faktiskt, men sen dröjer det ju till den 15 januari innan vi får tillträde. Men vad är det dom säger – inget är som väntans tider. Ok, nu var det nog inte just den här situationen man menade då kanske, men det funkar!

Så småningom får ni se foton på huset också men inte än. Kan säga att det är en suterängvilla i vitt tegel med “pensionärskuvös” på ena sidan och en altan på den andra. Hyfsat skick, lite smått att göra men inget jättelikt även om vi kommer att rusta ett badrum och tvättstugan ganska omgående. Men det beror mer på oss än på behovet! P är ju en riktig “kakelnisse” så han ska ju ha kakel överallt den token! Bara att gilla läget för mej.

Här är det regn och solsken om vartannat så den här bilden passar fint. Skönt att se solen igen i alla fall även om man får ta några regnskurar på köpet!

… ist es soweit und noch so viel zu tun! Am 01.01.2010 geht es los – Abflug um 9:15 Uhr ab Berlin Tegel! Spannend!

This door should bee opened  outwards.
In mono its not just crazy, it becomes a bit more interesting.

More Monochrome Weekly at Ailenis place

Fränkels Imbiss

Los geht sie also, die Curryreise durch Berlin. Der Imbiss ist in der Markthalle Tegel (Berliner Stadtteil) im hinteren Teil der Halle angesiedelt. Warum dieser Imbiss? Naja, wir wohnten die Tage in Tegel und dies war der erste Imbiss den wir auf unserem Weg zur Innenstadt mitnehmen konnten. Also, schnell rein in die Markthalle und Wurst ordern. Wir bestellten also “2 mal Currywuärst und einmal Sauerkraut bitte.” Die Bedienung meinte nur: “Wenn’s schmeckt!?” Erster Kommunikationsfehler!!! Als ich dann sagte, dass das Sauerkraut nicht zur Currywurst kommt, war die gute Frau gleich wieder etwas ausgeglichener.

Kurze Zeit und einige Messerschnitte später lag die Wurst dann auf dem obligatorischen Pappschälchen und war bestäubt mit Curry und mit einer Soße bedeckt. Und los ging es! der erste Bissen!

Der erste milde Currygeschmeck macht sich im Mund breit…MMM, gut. Aber was war das? Die Wurst ansich war bissle kalt und ein, zwei Stücke passten kaum in den Mund (die Wurst wurde von der Bedienung per Hand “zerkleinert”). Aber man muss die nette, flexible Bedienung loben und für 1,20€ pro Wurst ist das ein echtes Schnäppchen. Also, hier kann man öfter eine Wurst essen.

Die erste Wurst is weg, und weiter geht’s. Auf zu Konnopke! DEM Berliner Kultimbiss an der Schönhauser Alee oder besser dazwischen. Bald mehr dazu. Stay tuned.

M.

Innerhalb einer Nacht will die Berliner Flughafengesellschaft 2011 den Flugverkehr der Hauptstadt auf den neuen Flughafen Berlin-Brandenburg International (BBI) bei Schönefeld (Dahme-Spreewald) verlagern. Das habe sich als das wirtschaftlichste Konzept für die Inbetriebnahme von BBI herauskristallisiert, sagte Flughafen-Chef Rainer Schwarz unserer Zeitung.

Überlegungen, die bisherigen Flughäfen Tegel und Schönefeld zumindest für eine Übergangszeit weiter zu betreiben, wären damit vom Tisch. Sie sollen nun unmittelbar nach dem Start der letzten Maschine am Abend des 29. Oktober 2011 geschlossen werden, am nächsten Morgen soll der Flugbetrieb auf dem BBI aufgenommen werden.

Die Vorbereitungen für den Umzug liefen bereits, so Schwarz. Die heiße Phase beginne im Frühjahr 2011. Dann beginnt im BBI ein Probebetrieb. “Dafür werden wir in erheblichem Maß Komparsen einstellen”, kündigte Schwarz an. Sie sollen möglichst viele Fälle simulieren, die im Flughafen vorkommen können.

(Quelle: MAZ Online)

Brandenburg Tor

Weather aside…. the weekend was fun. We went to a 5 hour dinner to celebrate the civil partnership of two dear friends. It was a lovely evening and our corner all spoke English which made things super easy, everyone was very good company anyway and it was nice to see the boys hitched.

Berlin - Tegel Airport

Tegel Airport in Berlin is such a retro relic from a design perspective. The place hasn’t changed at all since god knows when. The air bridges look like something out of a cold war movie as does the airport. It’s clean, well run and maintained of course but it looks so 1980’s. I suppose to be honest Germany has many other priorities than tarting up an airport that works but a bit of modernisation wouldn’t be amiss.

At lunch on Saturday I was struck by how many smokers there still are in Germany. The restaurant we were meeting friends in was full but they had an outdoor, heated, covered section which we sat down in. It was basically the smokers section so we couldn’t complain but it was hot and boy it stank. My clothes reeked afterwards of cigarette smoke. I don’t get it any more. Why does anyone still smoke. It’s so expensive, so disgustingly smelly and deadly. Come on people that’s £35 a week or 2-3 fabulous vacations a year just going up in smoke. Do the right thing and quit…..

Anyway we are now back in London for the moment before we head off to Scotland on Tuesday. James is insisting on taking me back to Berlin when the weather is better as he says I have never seen it at it’s best, only in winter. It is apparently a summer city!

Near the Tegel airport planes fly too low. It looks really scary.

Location: Berlin · Tegel.

Während der rot-rote Senat noch planlos agiert und wie auch beim bereits seit Monaten geschlossenen Flughafen Tempelhof ohne Vision für die Weiterentwicklung der Hauptstadt auftritt; macht die CDU Berlin konkrete Vorschläge für die Nachnutzung des Flughafen Tegel:

CDU: Solar- und Industriepark TXXL

Im Rahmen eines Pressegespräches haben der Landes- und Fraktionsvorsitzende der Berliner CDU, Frank Henkel, sowie der Leiter der offenen Arbeitsgruppe „Zukunftswerkstatt TXXL“, Carsten-Michael Röding, als Zwischenergebnis einer sechsmonatigen Arbeit das Konzept „Zukunftspark: Solar- und Industriepark TXXL“ vorgestellt.Frank Henkel: „Die Schließung des letzten innerstädtischen Flughafens ist ein großer Verlust für die Hauptstadt. Dennoch gibt es für eine Offenhaltung wohl weder politische Mehrheiten noch eine realistische rechtliche Chance. Jetzt geht es darum, einen Verlust durch eine Chance auszugleichen. Rot-Rot wäre gut beraten, rechtzeitig eine überzeugende Alternative vorzulegen. In Tegel darf sich Tempelhof nicht wiederholen. Momentan sieht es aber so aus, als würde Rot-Rot wieder einmal eine der großen stadtentwicklungspolitischen Aufgaben verschlafen. Die CDU Berlin bietet mit dem Zukunftspark: Solar- und Industriepark TXXL nun eine konstruktive Hilfe an. In Tegel kann der Senat zeigen, wohin er unsere Stadt führen will. Für uns stehen dabei wirtschaftliche Kraft, moderne Produktion, Ökologie und Nachhaltigkeit im Mittelpunkt.“

Carsten-Michael Röding: „Die Vision, dass der Solar- und Industriepark TXXL der ökologischste Industriepark Europas wird und 20.000 neue Arbeitsplätze entstehen, kann Realität werden. Dafür muss der Wowereit-Senat aber nun endlich Farbe bekennen und die gewerblich-industrielle Entwicklung für Arbeitsplätze zur Grundlage der Nachhaltigkeitsdebatte machen. Ziel bei der Nachnutzung von TXL muss eine nachhaltige wirtschafts-, umwelt- und stadtentwicklungspolitische Konzeption sein.“

Die Kernpunkte des Konzeptes „Zukunftspark: Solar- und Industriepark TXXL“, das von Fissler Ernst Architekten erarbeitet wurde, sind:

• Schaffung von 20.000 neuen Arbeitsplätzen u.a. im gewerblichen und industriellen Bereich mit hohem Anspruch an Nachhaltigkeit und Ressourceneffizienz
• Sicherung der Flächen im STEP Gewerbe
• Keine Wohnnutzung
• Erneuerbare Energien: Errichtung eines Biomasse-Blockheizkraftwerkes und eines Solarkraftwerkes mit min. 56 ha Größe, Solardachanlagen verpflichtend
• Schaffung von 140 ha Wald-, Grün- und Freizeitfläche, sowie die Anbindung des Tegeler Forstes an die Jungfernheide
• Rahmenbedingungen jetzt schaffen: „Investitionsförderungszone“ und erste Internationale Bauausstellung für ressourceneffizienten Industriebau.

Weiterführende Information finden Sie hier.
Text: www.cdu-berlin.de

Von Schlieβung keine Spur. Im Gegenteil, seit dem 14.9. hat der Flughafen Tegel ein neues Terminal. Über das Terminal C werden Flüge nach Russland, China und die Türkei abgewickelt. Damit wird dieser Bereich von den Flügen in die Schengen-Länder abgetrennt. Die Airlines Air-Berlin und Germania nutzen bereits dieses Terminal.

Zu den Neuerungen gegenüber den anderen Terminals gehört die Beschilderung in russischer, türkischer und chinesischer Sprache, so dass sich die Passagiere entsprechend gut zurechtfinden. Selbstverständlich gibt es auch hier einen Restaurantbereich sowie einen Duty-Free Shop zum Einkaufen!

Flughafen Tegel

Morgonen började med en liten härlig städning, vi var tvungna att ta bort lite tegeldamm från alla golv, var man än gick så knastrade det under fötterna och de blev alldeles mjöliga… Men vad gör det, vi har ju fått vårt efterlängtade fönsterhål!! När städningen var slutförd dök Åke upp så Henrik och Åke har fortsatt jobba med glasblocksväggen. Nu är hålet fyllt med glasblock. Det blev riktigt fint. Två nya rum fick vi på köpet efter allt slit, hallen blev som ny och för att inte tala om kontoret. Jag har i ärlighetens namn inte gjort så mycket idag, spacklat lite och åkt ut på ett ärende, limsprutan gick sönder så det blev ett race till Coop bygghandel. Jag har även kokat kaffe och bjudit Mia och Nisse som kom på besök på lite fika.

Imorgon ska det målas, spacklas och slipas. Sen vet man aldrig, kanske någon tapet hinner komma upp med…

Henrik limmar blocken.

Så här blev det, dock en del murbruk och puts som ska dit innan det är klart.

Wärdshuset 3 hjärtan ligger på Stora Torget i Halmstad.  Där myllrar det av turister och strövandrare. Det finns torgmarknad och det finns Halmstads borna som dagligen samlas kring Dionysos fontänen och samspråkar. Ett levande torgliv utom på söndagar.

Det är lätt att hitta ett matställe på torget som inte endast ger fröjd till plånboken utan även till mage och själ.

Gröna stora parasoller, en rink av grönt material och med texten krönleins, rikligt med stolar och bord utomhus och som är numrerade. Praktiskt för serveringspersonalen kan tänkas när det är mycket folk.

Värdshus har gamla anor och 3 hjärtan är inget undantag. Det känns i den rustika miljön med rokoko möbler. Slitna men vackra stentrappor särskilt trappen på utsidan. Högt i tak och en svagt böjd trätrapp upp till övervåningen. Jag möts av en gedigen trädisk där maten beställs och sedan vandrade jag vidare till ett ledigt bord med en grön liten lapp i handen.

Fräsch buffé med sallad, grönsaker och eget bakat vitt bröd. Chilimarinerad revben med brun sås. 70 kr. Moderat pris. Wärdshuset har riktigt god mat med trevlig och närvarande personal. Låg nivå på musiken. Jag är nöjd.  

Toaletten rymlig, sliten men ren.

This old derelict Boeing 707 stands on the very brink of the Berlin Tegel Airport.

Location: Berlin · Tegel.

aus der kategorie “bescheuerte begründungen”:

sagt der pächter des strandbads tegel (leider kein o-ton), nachdem er einen besucher im die ärtzte t-shirt rauswarf:

“Genauso wie er “Extremisten” vom Bad fernhalten wolle, möchte er auch keine Pädophilen als Gäste begrüßen – deswegen verbiete er, dass Kinder nackt herumliefen.”

was will uns der gute mann damit sagen? wer was gegen nazis hat, der missbraucht auch kleine kinder?

update: man könnte auch sagen: wahnsinn, der mann hats raus! das ursula von der leyen da nicht drauf gekommen ist…

wer möchte mitzählen, auf viele andere art und weisen diese aussage noch falsch ist?

es scheint alles präpariert zu sein: Das Boot ist geschrubbt, die Technik installiert, Falcon von der „DaftPunkFamily“ und Thorleif (Flashbox München) sind eingetroffen, die Lieblingstag Dj`s und Crew sind bereit auszulaufen. Mit „BoardingPass“ geht es am Samstag raus auf See Richtung Sonnenuntergang!

Das Love Boat ist zurück!

Das „LoveBoat“ ist zurück in Berlin und liegt nach einer langen Reise in Berliner Gewässern!

Der Kapitän samt Crew und die gesamte „Lieblingstagfamilie“ freuen sich mit dem „LoveBoat“ abzulegen.

Samstag den 22. August

Love Boat Berlin - mit Boardingpass ins Vergnügen

Treffpunkt:
15.00
Check In im Parkcafe
(Fehrbelliner Platz

16:15
Bitte denkt dran, dass der letzte Shuttle zum „LoveBoat“ um 16:15 fährt!

17:00
Der Kapitän legt mit unserem Mississippi Dampfer auf dem „LoveBoat“ ab.
Greenwichpromenade, Tegel
Nach Berlins BootsParty geht’s mit dem Shuttle ins PURO!
Während wir noch unterwegs sind, öffnet das PURO ab 22:00 seine Türen!

Eindelijk. Het getouwtrek om Jaana de vliegveldvrouw is voorbij. De Finse vrouw (41) leefde maandenlang op de Berlijnse luchthavens Tegel en Schönefeld. (Inderdaad, net zoals Tom Hanks in de film Terminal op een Parijs vliegveld ‘woonde’.) Na een artsenadvies en de zoveelste gesprekspoging met Jaana, besloot de rechter de beslissing ‘in het belang van de betroffene’ te nemen. Afgelopen vrijdag vloog ze terug naar Helsinki. Het einde van een aangrijpende episode.

Iedereen had wel een mening over het geval-Jaana. Deskundigen betitelden haar als een psychiatrisch patiënt en adviseerden dringende medische hulp. Haar ouders probeerden Jaana terug te halen naar Finland, maar ze wilde niet. Door giften van gulle reizigers kocht ze haar dagelijkse natje en droogje. Dankzij haar onbesproken gedrag en altijd verzorgde uiterlijk respecteerden de Duitse instanties haar wens om op het vliegveld te blijven. Zelfs een attest voor opname onder dwang in een Finse kliniek bracht geen beweging in de zaak.

Ze veranderde langzaam maar zeker in een bekende ‘Berlijnse’. Jaana de vliegveldvrouw. Jaana de speelbal van de instanties. Jaana de schizofreen. Hieronder een vertaling van het artikel ‘Die Frau in Schwarz‘ uit de Berliner Zeitung van 14 juli jl..

——begin vertaling

De vrouw in het zwart

Eind november 2008 landde ze op vliegveld Tegel en besloot haar oude leven achter zich te laten: een dag in het leven van Jaana, de Finse van het vliegveld.

BERLIJN – 7.30 uur, vliegveld Tegel, restaurant Leysieffer. De vrouw in het zwart staat aan de bar. Ze bestelt een apfelstrudel en een kop koffie. Met haar dienblad gaat ze aan een tafeltje zitten en eet haar ontbijt. Niets ongewoons, het personeel ziet haar graag verschijnen. “Ze is elke dag één van de eersten”, zegt Armin Olomani, die de vroege dienst draait. Iedere morgen bestelt Jaana apfelstrudel en koffie. Altijd glimlacht ze, nooit valt ze andere gasten lastig. De 29-jarige Olomani is onder de indruk van de vrouw.  Jaana ziet er verzorgd uit, hoewel ze altijd dezelfde kleding draagt. Acht maanden lang nu al.

Jaana droeg een zwarte coltrui, een zwarte broek, een zwarte haarband en een zwarte jas toen ze eind november 2008 op Tegel landde. De koffer die ze bij zich had, is op een bepaald moment gestolen. Nu heeft ze alleen nog twee handtassen.

Een medewerkster van Lufthansa kreeg haar als eerste in het oog. Jaana sliep op de bankjes voor de gates en droeg regelmatig krulspelden. De vrouw pakte een koffer met kleding, cosmetica en schoenen en gaf deze aan Jaana. De Finse wees het gebaar echter af. Voor haar nieuwe leven heeft ze de kleren niet nodig.

8.45 uur, terminal A, gate 12. Jaana gebruikt een computer. Drukt op knoppen. Staart op het beeldscherm. Niets kan haar afleiden. De mededelingen uit de luidsprekers, de passagiers die voor de vlucht naar Graz inchecken, niets. Ineens richt Jaana zich op, grijpt haar jas en de tassen en loopt weg. Alsof ze zich moet haasten om haar vlucht niet te missen.

Op Jaana wacht geen vliegtuig. Overdag zwerft ze over het vliegveld, ’s nachts slaapt ze in terminal D. Intussen heeft ze haar vaste loopje door het doolhof dat Tegel is. Internetzuilen, toiletten, liften, restaurants en trappenhuizen. Ze kent de verdiepingen en de vluchtwegen, het personeel kent haar. ‘De Finse’, noemen ze haar vaak. Of ‘Miss Helsinki’. Er is veel over haar geschreven. Ze is het ‘fantoom van Tegel’.

Pogingen om Jaana terug naar haar thuisland te brengen mislukten tot op heden stuk voor stuk. Ze wil niet terug naar Finland. Vroeger was Jaana een succesvol arts met een veelbelovende toekomst. Dankzij Finland heeft ze dit leven verloren, zegt ze. En zo leeft ze op het vliegveld.

10.46 uur, terminal A. Jaana loopt door de terminal. Soepel slalomt ze langs families met kinderwagens en spelende kinderen. De rug recht, borst vooruit, met snelle pas. Plotseling houdt ze halt en kijkt naar buiten. De rode lippenstift maakt haar bleke huid nog witter. Haar gezicht is uitdrukkingsloos.

Wie ze ècht is, dat weet in Berlijn Kai Henttonen het beste. Hij is de predikant van de Finse Gemeente en bekommert zich sinds februari om Jaana. Toen de medewerkster van Lufthansa hem belde en over de mysterieuze Finse vrouw op het vliegveld vertelde, reed Henttonen op stel en sprong naar Tegel. Maar Jaana wilde niet praten. Wekenlang bezocht hij haar, tevergeefs. Op een bepaald moment belde de politie Henttonen. Ze namen Jaana mee, omdat ze passagiers lastig gevallen zou hebben.

Henttonen vond haar in de Humboldtkliniek. Hij belde een dokter in Finland, met wie hij eerder over Jaana en haar aandoening sprak. Korte tijd later meldden zich Jaana’s ouders, opgelucht dat ze na maanden eindelijk wisten waar hun dochter was. Bij de laatste ontmoeting tussen de ouders en Jaana ging het nog goed met haar. Dat was in augustus. Destijds was ze sinds een jaar in ambulante therapie, nam tabletten en kwam ontspannen over. “Ze kookte voor haar ouders en was gelukkig”, zegt Henttonen. Zo gelukkig zelfs, dat ze haar ouders vertelde met de medicijnen te stoppen. Dat was het laatste dat de ouders van Jaana hoorden.

11.45 uur, de lift achter de grote hal. De deuren gaan open. Jaana staat in de lift. De deuren sluiten, maar Jaana drukt op de ‘open’-knop. Eenmaal, tweemaal, driemaal. Na de achtste keer laat Jaana los. De deuren sluiten. Twintig seconden later gaan ze weer open. Opnieuw staat Jaana in de lift. Weer gaan de deuren dicht, weer laat ze het niet toe. Ze is de Koningin van de Lift. Na enige tijd vindt ze het genoeg. Vijf keer achtereen verschijnt Jaana in de lift. Telkens dezelfde handeling.

Professor Michael Dettling (chefarts van de psychiatrische kliniek van de Charité) sprak nog nooit met Jaana, maar vermoedt dat ze aan schizofrenie lijdt. In de meeste gevallen uit zich dat door waanvoorstellingen. Dettling is van mening dat Jaana’s weigering om de luchthaven te verlaten een deel van deze waan is. Net als het spel met de lift. Zo’n waan vereist een behandeling met medicijnen. Slechts zieken met een zeer hoge intelligentie, zoals Jaana, kunnen langer in zulke situaties leven. De waan wordt chronisch, een deel van haar alledaagse bestaan. Een plotselinge verslechtering is echter niet uit te sluiten. Ook als Jaana behandeld wordt en vriendelijk is, weet niemand hoe het echt met haar gaat. “We hebben geen idee of ze hallucineert. Of ze stemmen hoort die haar bevelen de liftdeuren te openen”, zegt Dettling.

13.38 uur. Jaana verlaat de lift. Ze loopt weer door het gebouw, langs de winkels en de kapsalon van Sevtap Ercan. Eerlijk gezegd werkt Jaana de jonge Ercan op de zenuwen. Toen de Finse nog nieuw op het vliegveld was, bracht Ercan bonbons voor haar mee. Ze bood ook aan Jaana’s haar te wassen, te knippen en in de krulspelden te leggen. Gratis. Toch wimpelde Jaana het aanbod af. Ze wil niets te maken hebben met mensen die niet ‘verheven’ zijn, vertelde ze Sevtap Ercan. Ze wacht op iemand die ‘verheven’ is en haar mee naar Australië neemt. Of op iemand die haar talent ziet en een leidende positie in een onderneming aanbiedt. Dat zijn de twee varianten van Jaana’s reddingsdroom.

Toen Jaana in de Humboldtkliniek lag, zag de Finse arts een kans om haar terug naar Finland te halen. Hij kreeg na een gesprek met de behandelende artsen de indruk dat ze hem daarbij van dienst wilden zijn. Hij zocht in Finland twee psychiatrische begeleiders, boekte een terugvlucht voor Jaana en kwam naar Berlijn. Bij de Finse ambassade kreeg hij de noodzakelijke toestemming om een patiënt ook tegen haar wil te behandelen. Samen met Henttonen ging hij naar de Humboldtkliniek. Jaana was weg.

Tot op de dag van vandaag is Henttonen daar kwaad over. Een arts van de kliniek vertelde hem dat Jaana dringend medicijnen nodig had en in een ‘waan’ leeft. Waarom hij de patiënte dan toch ontsloeg, snapt Henttonen niet. De kliniek beroept zich op de zwijgplicht en doet derhalve geen mededelingen.

Volgens de Duitse wet mag iemand alleen tegen zijn wil vastgehouden worden als de rechter besluit dat de persoon een gevaar vormt voor zichzelf of zijn omgeving. Deze wet is een maatregel uit de tijd van het nationaal-socialisme. Het moet de ‘achting op de waardigheid’ van een zieke te allen tijde waarborgen. Henttonen is er niet zeker van dat of dat in het geval-Jaana lukt. Hij betwijfelt namelijk of Jaana’s wil als ‘vrij’ te betitelen is. Dettling zegt dat het afwijzen van hulp een symptoom van de aandoening is. “80 procent van de patiënten die aan schizofrenie lijden, weigeren medicijnen tot zich te nemen”, zegt Dettling. Volgens hem is Jaana vermoedelijk het beste af met een behandeling in haar thuisland. De Duitse arts is “verbluft” over het geval. De Finse predikant noemt de argumenten van de Duitse instanties “absurd”.

16.20 uur. Tussen gate drie en vier bezoekt Jaana een kiosk. Ze bestelt een cappuccino en iets om te knabbelen. Ze vraagt zoals altijd om een rekening, alsof ze die later bij haar baas declareren wil. Het geld krijgt Jaana van passagiers, die haar regelmatig een kleinigheid toesteken. Bijdragen van de Finnen die Henttonen naar het vliegveld brengt, neemt ze niet aan. Haar creditcard en paspoort heeft ze weggegooid. Het waren pijnlijke herinneringen aan het verleden.

Na wekenlange afwijzingen aan het adres van Henttonen, lukte het hem op een avond in mei een contact te leggen. De twee spraken twee uur lang met elkaar in het Fins. De ochtend erop kwam Henttonen terug voor een ontbijt met Jaana. Ze wilde nu echter alleen Engels praten. Toch opende ze zich en vertelde over haar leven en haar dromen. Eenmaal ging ze zelfs mee naar het Fins cultuurcentrum. Langer als drie nachten hield ze het daar niet uit. Ze wilde terug naar Tegel om op haar “verheven” redder te wachten.

18.05 uur. Jaana gooit de lege koffiebeker in de prullenbak en verfrommelt de kassabon. Dan beweegt ze zich weer op haar route door de luchthaven. Ze surft op internet en doolt door het gebouw. Zo nu en dan verdwijnt ze in het toilet tegenover de bagageruimte en doet krulspelden in. Op andere dagen wast ze zichzelf en haar kleding op de gehandicapten-wc.

Ze is onrustiger in de laatste weken, valt Henttonen op, al weet hij het niet helemaal zeker. Sinds kort heeft Jaana het contact weer afgekapt. Politieagenten vertelden haar dat de predikant ook wil dat ze naar Finland terugkeert. Dat zag ze blijkbaar als verraad.

Nu wachten alle betrokkenen gespannen op een advies van de Duitse artsen. Dat moet over Jaana’s toekomst beslissen. Het rapport is inmiddels klaar, alleen de vertaling naar het Fins laat nog op zich wachten. Henttonen betreurt deze vertraging. In zijn ogen verlengt het Jaana’s lijdensweg.

Rond 21.30 uur, terminal D. Jaana slaapt op een bank. Ze draagt haar zwarte kleding en dekt zich met haar zwarte jas toe. Haar ogen zijn gesloten. Voor het eerst lijkt ze rustig.

—einde vertaling

Jaana is, zo maakte het Finse Ministerie van Buitenlandse Zaken vandaag bekend, gelukkig in haar thuisland teruggekeerd. Een woordvoerder meldt dat ze opgelucht is en direct onder doktersbehandeling is gesteld. Slag om de arm: dit is een bericht van de officiële Finse instanties. Jaana, die zelf altijd graag in Berlijn wilde blijven, reageerde (nog) niet. De volgende Jaana-episode speelt zich in Finland af. Hopelijk gaat het haar goed.

E daqui a 100 dias tem: ansiedade e olhos fixos no painel de desembarques, olhares através do vidro, espera de HORAS pela mala, beijo de aeroporto, rodopio no saguão, beijo de pracinha…

100 dias… Apenas 100 dias…

Foto: Wikimedia Commons

Svalorna lever
i luften sitt liv
vilar knappt ens
när ungarna matas
med ett visst kiv

Skickligt de flyger
dyker och svänger
som luftakrobater
av högsta klass
i himlen de hänger

I sommarnattens
korta mörker
under vårt tegel
vilar dock svalan
sina ansträngda segel

2009-07-09 Mats Hammarlund