Het is al weer maandag 19 oktober, de tijd vliegt voorbij! Over 2,5 week  zit ik al weer in het vliegtuig terug naar het kleine en lage Nederland.

Mijn onderzoek heeft veel vooruitgang geboekt, zo heb ik een workshop gedaan met acht kinderen van een organisatie. Ze hebben een middag getekend over hun leven op de straten en een middag over hun leven bij de organisatie. Hieronder zie je een voorbeeld van tekening over het leven op de straat.

Een kindertekening over het straatleven in Bolivia

Bijzonder verhaal van 16-jarig Spaans meisje
Om een idee te krijgen van wat de kinderen zoal vertellen in een interview geef ik hier een voorbeeld, vertaald uit het Spaans. Dit meisje woont nu in een huis van de organisatie, maar ze is al een keer eerder ontsnapt om terug te gaan naar de straten. Ze is zestien jaar en heeft een  baby van een aantal maanden.

…..‘Ik ben ontsnapt zodat ik meer vrijheid had. Ik kreeg maar vier uur om te gaan, toen heb ik gezegd dat ik niets kon doen in vier uur. Toen heb ik de begeleidster gevraagd voor meer uren, maar zij zei nee. En toen heb ik besloten om te gaan. Ik ben gaan zoeken naar mijn broer en ging dansen met mijn broer en ging niet terug naar de organisatie. Daarna ben ik ontsnapt. Ik ben maar een keer ontsnapt. Daarna ging ik niet vaak terug naar hier. Ik…maar in de begin fase is er niet veel vrijheid, het is heel strict. En toen ben ik gaan drinken, hoe zeg je dat, ik ben gaan drinken en dansen. En omdat ik niet goed kon opschieten met mijn ouders, daarnaast woonde ik alleen met mijn moeder, en kon ik niet opschieten met mijn moeder. Toen ging ik dansen en drinken en leerde ik mijn man kennen en werd zwanger. Ik ging samenwonen met mijn man maar toen begon hij me te slaan en slaan en slaan wanneer hij dronken was, heel ernstig. Daarom ben ik weer terug gekeerd naar hier. Nu vind ik alles leuk hier. Ik heb het beter hier, omdat ik niet langer mishandeld word in mijn huis door mijn man en mijn moeder. Niemand slaat me hier. Toch mis ik de vrijheid, maar het is ok.’…..

Lees meer over Karin van Mullem, masterstudente Social and Cultural Anthropology.

St. Joseph's Home

Ik woon inmiddels acht weken in Kaapstad, Zuid-Afrika. Bij mijn oorspronkelijke stage, een marketingfunctie bij een designbureau, had de crisis haar gebruikelijke werk gedaan en waren projecten stilgelegd en personeel ontslagen. Ik had mijn biezen snel gepakt, want voor 8 uur per dag ‘patience’ was ik niet naar Afrika gekomen.

Mijn zoektocht naar een nieuwe stage bracht mij bij St. Joseph’s Home, een tehuis voor chronisch zieke kinderen. Hier verblijven zo’n 140 kinderen van 0 tot 18 jaar, die allen lijden aan een chronisch ziekte.
Voor de meesten is dit HIV, kanker of tuberculose. Alle kinderen hebben een sociaal zwakke sociaaleconomische achtergrond, en hebben weinig toegang tot medische zorg of opvoeding. Voor sommige kinderen is St. Joseph’s Home hun laatste thuis.

Fondsenwerven en voetballen
Hier werk ik ’s ochtends op de marketing/fundraising afdeling, waar ik een zelfstandige en verantwoordelijke functie bekleed tot het werven van donateurs en organiseren van creatieve wervingsactiviteiten. ’s Middags doe ik vrijwilligersactiviteiten met de kinderen, en ben ik verantwoordelijk voor 29 jongens van 2-9 jaar oud, met wie ik naschoolse activiteiten doe, zoals voetballen en buiten spelen.

Ik heb inmiddels Stichting St. Joseph’s in Nederland opgezet, zodat potentiële Nederlandse donateurs makkelijker geld over kunnen maken en ik fondsen kan blijven werven vanaf mijn terugkomst eind januari. Daarnaast ben ik bezig met het organiseren van een benefiet-voetbalwedstrijd, een golfdag, en hou ik presentaties voor locale society/Rotary clubs. Daarnaast leer ik ook veel van het werken met kinderen op de verschillende afdelingen van het tehuis. Elke dag leer ik hier weer iets nieuws, en geniet daarnaast ontzettend van de mooie dingen die ik hier kan doen in het weekend. Wil je mij helpen met fondsen werven? Of ken jij mensen die dat willen? Neem voor mijn project even een kijkje op www.stichtingstjosephs.com.

Baie Dankie!

Lees meer over Mark Wijsman, derde jaars student Communicatiewetenschap aan de VU.