Psikolojik olarak önemli bütün dürtü ve amaçlar 16 evrensel yaşam dürtüleri kombinasyonuna indirildi (“The Normal Personality”). Herkes bu yaşam dürtülerini benimser fakat bireyler bunlara farklı önem sıraları verir. Bir bireyin 16 yaşam dürtüsüne verdiği önem sırası, onun doğal çevresinde nasıl davranışlar sergilediğini çıkarsamamıza yardımcı olur. Bizim bu yaşam dürtüleriyle olan işimiz ise; örneğin okuldaki başarısızlığa neden olan altı yaygın dürtüyü belirlemek. Düşük notlar alan herhangi bir öğrenci bu dürtülerden biri ya da fazlasına sahip olabilir. Herbir dürtü müdahale için farklı bir etkiye sahiptir.

Başarısızlıktan Korkmak. Kimse başarısız olmaktan hoşlanmaz, fakat çoğu insan bu deneyimi önemsemez ve yoluna devam eder. Buna rağmen küçük bir öğrenci yüzdesi, başarısızlığı müthiş yıkıcı bir unsur olarak görür. Başarısız olma ihtimalini ele alıp bunun yerine hiç denemeyince daha az incindiğini düşünen bu öğrenciler, hiç efor sarfetmeyip kendilerini geri çektikleri için başarısızlığa eğilimlidirler. Ebeveynler ve öğretmenler, çabalarını artırmaları ve notlarını yükseltmeleri için onları nazikçe cesaretlendirmelidir.

İlgisizlik. İlkçağlardan beri her eğitimci filozof, insanın öğrenmek için doğal bir merak ve bundan zevk alma kapasitesiyle doğdunu söyler. Ama tümü yanılır. Gerçek şu ki, öğrencilerin kısıtlandıklarında çığlık atmadan ne kadar dayanabilecekleri büyük ölçüde değişiklik gösterir. Ve onlar, eğitim kitapları hususunda doğuştan meraksız olduklarını düşünmekten nefret ederler. Bir orta okul öğrencisi: ”Neden birşeyi öğrenmek zorunda olduğumda kullanabileceğim bir hap icat etmiyorlar? diye soruyor. Bu öğrenciler, entelektüel aktivitelerden, teorilerden ve soyutlamalardan sıkılırlar. Ebeveynler ve öğretmenlerin bu öğrencilere bazı dışsal teşvik ediciler kullanmaları gerekir. Madem ki derin düşünme birçok meslek için gerekli değildir, bu öğrenciler okuldan ziyade hayatta pek çok şey başarabilir.

Kaygısızlık. Öğrencilerin doğası gereği başarıya verdikleri değer de anlamlı düzeyde değişiklik gösterir. Başarıya büyük önem verenler çalışkanlardır, belkide işkolik olmak kaderlerinde vardır. Kimileri de başarıya önem vermezler, kaygısız kalırlar ve boş vakitlerle ilglilenirler. Bu öğrenciler okulda başarısızdır çünkü iyi olmak için hiçbir şey yapmazlar. Okulda ve sonraki mesleklerinde başarısızlık eğilimleri vardır. Ebeveyn ve öğretmenler bu öğrencilerden tam ve sıkı bir beklenti içinde olmalı, akademik eğitimleri için motive edici dışsal teşvik ediciler sağlamalıdır.

Düzensizlik. Öğrencilerin önem sıraları da büyük farklılıklar gösterir. Bazıları durağan, tahmin edilebilir ve düzenli bir günlük yaşamın rahat olduğunu düşünürken, bazıları da kendilerini sınırlamak yerine yüreklerinin götürdüğü yere gitmeyi tercih ederler. Bu öğrenciler düzensiz ve yetersiz olma eğilimi gösterir. Bazı öğretmenler bu öğrencileri itinasız, pasaklı olarak görebilirler. Ebeveyn ve öğretmenler onlara yetenek ve becerilerini organize etmeyi öğretmeliler.

Hırçınlık. Bazı öğrenciler problemlerden uzaklaşmak için öfke ve utangaçlıktan hoşlanmaz. Bazıları da kavgacı ruhlarıyla gurur duyar ve birçok kavgaya, tartışmaya ve münakaşaya bulaşır. Kavgalarla oyalandıkları için okulda başarısızdırlar. Bu öğrencilerin ebeveyn ve öğretmenleri onların kavgacı ruhlarını sosyal olarak uygun aktivitelere (spor gibi) yönlendirmeleri gerekir.

Çıkarcılık. Birçok insan çıkarcıdır. Yeni bir fırsatla karşılaştıklarında sözlerinden dönmeyi hata olarak görmezler. Bu öğrenciler görevden kaçabilir. Örneğin ödevleri kontrol edilmezse yapmazlar ya da öğretmen bakmayınca kopya çekebilirler. Öğretmenleri onları sorumsuz olarak tanır. Ebeveyn ve öğretmenleri bu öğrencilere etik sınırlar dahilinde katı kurallar koymalıdır.

Çeviri: ruhdoktoru.com

Kaynak: Parenting

Hayallerimiz tadilatta
Gerçeğimiz 24 saat açık.
Çünkü insanız biz.
Yarı tembel yarı kaçık.

tatlı bir serinlik yayıyor pencere.. sessizliği bozan hafif müzik. herzamanki gecelerden biri. uykuya yabancılaşmak her keresinde.. günün agzına sıçarak biraz da bunu basarıyor olmak. zaman ne kadar çabuk geçiyor öyle değil mi. zaman nasıl geçti anlamadım* şeklinde bir cümle kuruyoruz ya bazen. bu ne saçmalık diyesi geliyor insanın ki bu da güzel an’ lar için geçerli olan bir cümle ..anlamadığı bi zamanda yaşaması insanın.. kayıpmışcasına içinde.. hatırlamaksa bir mesele.. güzel olanın çabuk geçmesi gibi bi yandan.. doyumsuz bünyelerin azgın çocuklarıyız ya biz .. boku çıkarılmış yalnızlıkların içinde kokudan şikayet etme lüksümüz de yok ..

uyumaya çalışmak, gözkapaklarından hızla geçen birsürü görüntü. kulaklarına doluşmuş onca ses. içinde parçalara bölünürken kimsesizliğin..bu işkenceden nefret ettigim için uykum çok gelmediği müddetce uyanık kalmayı basarmak ve sonra uykusuzlukdan sarhoş kıvamında kanepeye yığılmak… işte bu kanepe.. bana uyku çagrısı yapmadıgı için belki de onu yatagımdan daha çok sevişim. toplama derdi de yok. evet tembel oldugumu itiraf ediyorum bi yandan. yatagını toplamaktan aciz*  bu cümleyi bilmiyorum en son ne zaman duydum. üçlü kanepeden çok ikili olanını seviyorum ayaklarımı dısarıda bırakıyor iki büklüm uyumama sebep oluyor falan. neyse ayrıntılar için fazlalık yapmamak lazım.

geç oldu nitekim. derler ya hani..

neye göre geç peki ?

güç olan uyku olmasın da.

hesap ortada!!

,etnikbarzo..

uzun zamandir calismiyorum. hem egitimimle alakali is bulamamamdan hem de is bulamamamdan kaynaklanan birsuru sebepten oturu neredeyse 1.5 yidir duzenli bir isim yok. arada sirada cevirmenlik yapiyordum ustelik de iyi para kazaniyordum. artik o da yok. artik kriz var. bu aralar eski calistigim yerde ise girme olasiligim dogdu. 7-8 aylik bir sure icin ama hicyoktan iyidir. en azindan kredi kartlarinin benim evrenimde actigi devasa karadelikler kapanir.ancak soyle bir sorun var, itiraf edecegim, cok tembellestim ben. birak sabahin 8 inde kalkip aksam 6 ya kadar calismayi, saat 12 de kalkip 2 ye kadar kendime gelemiyorum evde. bugun yapilicak isim mi var, yarina erteliyorum, yarin da obur gune. bazen 3 gun ust uste evden cikmadigim oluyor. o kadar da mutluyum ki:) depresyon falan da degil yani, bildiginiz tembellik hatta uyuzluk.bugunun isini haftaya birakmaktan, iki gunde bir yemek yapmaktan, 3 gunde bir dısari cikmaktan, bazen butun gun pijamalarimla oturmaktan hic utanmiyorum, mutsuz da olmuyorum. simdi calismak, sabah erken kalkip aksam pestilim cikmis halde eve gelmek, hergun yapilacak islerimin olmasi ve o isleri gunu gunune yapmak zorunda olmak, canimin istedigi saate disari cikip kahvemi cayimi icemeyecek olmak gerdi beni.cok utanmazim yahu cook.komik de bir paraya calisicam aslinda :9himm, neyse yarin dusunurum bunlari…

De la o vreme sunt foarte intrigata de cateva add-uri tembele.

Ca sa fac un scoring al celor mai tampite (in opinia mea) reclame care sunt azi pe TV, zic asa:

1. Parodontax (parca) cu “Flegma” – 10pct/10

De ce m-ar impresiona si impulsiona sa cumpar o pasta de dinti cu scuipati insangerati, zgomot flegmatic (la propriu) si dinti cazuti in chiuveta? De cate ori vad un flacon din pasta aia, imi imaginez un tub de pasta cu continut flegmatic. De cate ori vad reclama aia, schimb. Si na, ca folosesc Lacalut. Iac!

2. Sensodyne, cu actrita aia care are dintii galbeni – 9pct/10

- “Domnule doctor, ce trebuie sa fac ca sa am dintii albi?”

-”Ca sa aveti dintii albi, trebuie sa folositi zilnic Sensodyne”

-”De-acum inainte, ca sa am dintii albi, voi folosi Sensodyne”

Cat de dus tre’ sa fii sa te repeti de 3-4 ori in aceleasi 15 sec???

3. Winterfresh cu femeia-centrifuga – 6pct/10. WTF???

Revin cand mai gasesc ceva.

Saptamana trecuta, un hot idiot a jefuit o banca in Chicago. Prima veste proasta este ca banca nu avea lichiditati, suma pe care a reusit sa puna mana fiind de 400 de dolari (circa 285 euro). A doua veste proasta pentru el a fost ca anuntul in care cerea sa i se dea toti banii ca altfel impusca tot ce misca, a fost scris pe spatele propriului fluturas de salariu, unde fireste ca avea trecuta adresa, numele si telefonul. Fluturas de salariu pe care l`a lasat in sediul bancii, probabil de emotie. FBI s`a dus dupa o jumatate de ceas si l`a saltat de acasa.

ca papagalii si imbecilii citesc blogul meu, totusi merita sa punem un link si pentru ei, chit ca avem deja postata o melodie dedicata si lor. Asadar, papagali din toate colturile planetei, intrati aici.

Bekleme, kahramanlar tembel olur,mucizeler gecikir…

—- şimdi yandın bunu yazdın yandın ,kahramanlar nasıl tembel olur ,onlar değil mi bizi var eden ,bizi düşmandan kurtaran ,zaferler kazandıran , biz şu an bu kadar rahat ,zengin,mutlu,demokratik,özgür,çağdaş bir ülkede yaşıyorsak o kahramanlar yüzünden değil mi ? ! …

—- adam 75 dakika yatıyor , salak salak dolaşıyor , son 15 dakika çıldırıyor ,zart sana mucize ,al sana zafer ,

—aynen ,”çılgın Türkler “ …

—normal olan memleketlerde mucize de beklenmez ,kahramanlar da beklenmez ,oralarda hayat normal akar her şey zamanında ,dengeli bir şekilde üretilir ,bekle bekle , bütün sorunları Ya da yapılacak işleri biriktir ,yumurta götün ağzına gelince bir panik ,bir kargaşa , o zamana kadar uyuşuk uyuşuk duranlar” kurtarıcı yok mu ? Kahramanlar nerede ? Uyansınlar, mucizeler yaratsınlar, zaferler kazansınlar, bizi düşmandan kurtarsınlar “diye feryat ederiz,

—- o düşman zart diye çıkmıyor ki kardeşim …

—- evet zart diye çıkmıyor ve çıkmaz da , ama biz osura osura yattık , bizimle birlikte beklediğin kurtarıcı da yattı , yatması ya da beklemesi de normal , erken çıksa , erken ötse kesecekler horoz misali , o da “siz göreceksiniz ulan gününüzü ,yandım anam diye feryat edersiniz nasılsa ,o zamana kadar ben de yatarım anasını satayım ” misali tabiri caizse “ tembelliğe devam “ ederler ,

—- yoksa kötü değillerdir yani ,

—- herhalde kardeşim ,biz iyi kahramanlardan bahsediyoruz burada , kötü kahramanlar zaten tembel olmaz , onlar sürekli iş yapacağı şartları, tuzakları, kumpasları yaratmak için sürekli cin gibi faaliyettedirler..

—–”mucizeler zaman alır”mış hocam ,ne diyorsun ?

—- onun diğer bir versiyonu “düşeş attım yek geldi” olabilir, yani” attığın zar her zaman düşeş gelmez “ zar atmaktan çok ocak sönmüştür …

—- kasa her zaman kazanır , yani zarı atan değil attığın masanın sahibi her zaman kazanır ,

—- olur mu ? Siz bekleyin mucizeler zaman alır ,biz burada yatmıyoruz ,zamanını bekliyoruz ,

—-artık tembel tembel evde yatan gençler analarına “ana mucizeler zaman alır ,onun için bekliyorum,yoksa tembellik falan yapmıyorum”diyordur…

—-ben de aslında tembellim be abi ,

—esas ben tembellin önde gideniyim ama şartlar tembellik etmeme uygun değil ,yoksa hepimiz tembeliz, yeter ki birileri senin için “çalışmış” olsun

— ben gider yatarım şimdi, zaman yatma zamanı…

— yat

— kalk…

Özkan