Hey Baby Bro,

I know, I know, now I’m bothering you but I wanted to share the developments with you.

I talked to Rich and man, I really believe his thoughts are haunting him.  I kinda knew he wanted to make up with Vic so I helped him to justify it.  Please don’t be mad.  I just said what I thought were the right things to say given the circumstances.  I think he’ll call or e-mail her really soon.  If it’s any comfort to you, it seems as though it was his way of honoring his lil Bro.  He told me about January – I am so sorry that you guys, and girl, had to go through all of that.  I believe you loved her with so much of yourself that you became engulfed.  Love, angel, is never bad.  it is the extremes of love that consumes us.

I hope that we can get together over this and allow something positive to rise from your ashes, but, I am afraid.  I think sometimes that I say too much of what’s on my mind and hurt those around me, like you for instance, but I don’t mean to.  I too can sometimes be too impulsive and bad things sometimes result.  Please forgive me my weakness bro, as I forgive you yours.  I only what to love you and find a way to show you that you were, and always will be, My Little Ray of Sunshine.  Much Love Angel.

Dear Ray,

I’m going to see J— on Saturday.  See, I’ve said you were my favorite, and in truth, in a lot of ways you were.  J—y, he’s my heart though and the fact that you really touched my heart takes nothing away from J—.  J— is the one person in the entire family that I trust with my heart; I know my heart would always be in danger with you.  Still, your gentle childlike nature moved me to tears (almost). 

I’m writing these letters to you , not just for you, but for me too cuz I want to know how I feel without the exaggerating of feelings that occurs when someone you love dies.  I want to love you really, honestly, and without rose colored glasses. 

I supposed, in some ways, that’s why I can’t write you a poem just yet.  Poems tend to be very extreme and I don’t want to fall into that trap.  I was your real sister – warts and all – and you were my real brother - also, warts and all.

I woke up last night a bunch of times to look for you.  It’s like I’m afraid to close my eyes because I might miss you.  At first I was comforted by the idea that you might have been trying to get my number but that comfort quickly turned sour as I though of your frustration, lonliness and rage at being so alone at a time when you needed someone.

I’m so sorry sweetie.  I love you my Lil Ray of Sunshine.

Jeroen gaf in een andere blog al aan wat we die laatste dagen in Australië nog uitgestoken hebben. Eerst en vooral ging het dus naar de Blue Mountains waar we genoten van het spectaculaire uitzicht en de prachtige Jenolavan Caves die er in de streek zijn. Het was eigenlijk vooral raar dat we voor het eerst in twee weken tijd voor ons eigen eten terug moesten zorgen. Oplettend als we geweest waren bij de gastgezinnen, wisten we dat de Coles de goedkoopste supermarkt is en dus gingen we daar steevast met ons vieren inkopen doen. Zo hadden we voor $17 voor 2 dagen eten mee, omgerekend iets van een €12, valt dus allemaal heel goed mee…

Na onze dauwtrip op onze derde dag van onze eigen vijf dagen, trokken we terug naar Sydney met een tussenstop in Wentworth Falls. Daar pakten we de stationschef in met onze charmes en mochten we onze bagage achter laten in het stationnetje en konden we dus rustig doorwandelen naar de watervallen. Onderweg kwamen we nog 2 mensen tegen die ook in het jeugdhotel sliepen in Katoomba en samen met hen gingen we op zoek naar de prachtige watervallen. Na een behoorlijke tocht naast een klein riviertje, kwamen we eindelijk aan de mooie waterval aan. Van wat een klein riviertje was bij aanvang van de tocht, was het nu een enorme waterval die ook door de koude (vries)nachten deels bevroren was. Prachtig zicht in de ruime omgeving en dat in combinatie met de waterval, maakte de plaats ideaal voor de pic nic.

Eenmaal terug in Sydney vonden we vlot onze weg naar onze backpacker. Eerst waren we wat teleurgesteld dat onze kamer veel kleiner uitviel dan die in Katoomba maar het zicht dat op het dak was over Sydney, was meer dan zijn geld waard! Ook bleek het ontbijt er in te zitten, net als de lakens en samen met de heel toffe locatie, konden wij absoluut niet klagen. De dag daarop trokken we naar Manly met de ferry waar de rest van onze vlieggroep tegen het lijf liepen. Het was een rare dag, een beetje Belgisch wispelturig weer, en dus hielden we onze wandeling korter dan gepland. Korter maar daarom niet minder mooi. We wandelden het schiereiland af tot aan het punt waar de baai, waarrond Sydney ligt, overgaat in de Stille Oceaan. Het maakte veel goed. Terug in het stadje gingen we nog naar enkele winkeltjes en niet veel later zaten we al weer op de ferry terug naar Sydney. Daar trokken we nog door de Royal Botanic Gardens en lieten we ons in de Merchandise van de WYD gaan bij kortingen van 30%… ’s Avonds om 18u hadden we met de hele bende afgesproken en ontdekten we de food courts van Sydney. Dat is een verdieping in een winkelgallerij waar in een cirkel rond allemaal eetkraampjes staan van verschillende keukens en specialiteiten en in het midden allemaal stoelen en tafels. Iedereen haalt wat hij of zij het liefst eet en voor een paar dollars, was het buikje alweer rond. Na ons geweldig diner trokken we nog de Sydney Tower in en gecombineerd met de Oztrek werd het nog een heel mooie avondactiviteit.

De laatste dag in Sydney gebruikten we om nog een aantal dingen te gaan bekijken, zoals de kathedraal. Door de drukte op de WJD waren we er niet ingeraakt en dus namen we nu rustig onze tijd om eens binnen te gaan. Nadien trokken we af op Paddy’s Market waar we ons volledig lieten gaan in het goedkoop shoppen van souvenirs en kleine juweeltjes. Het was er een enorm amusante tijd. In de namiddag gingen we nog langs in het Sydney Aquarium en konden we zo genieten van de Australische onderwaterwereld. Daarna ging het alweer in sneltempo naar het hotel want we moesten inpakken en ons klaarmaken voor onze Opera, Don Giovanni die we als afsluiter nog gingen bekijken.

De vliegreis zelf verliep erg vlot. Ik stond er telkens van versteld hoe snel de tijd gaat als ge in een vliegtuig zit en hoe snel ge al op de tussenlanding zijt. Met onze eerste vlucht hadden we wel wat ruzie gehad met de crew over een irritant piepgeluid dat we hoorden, maar na wat gepraat over en weer kon aan het probleem verholpen worden en hadden we voorts een heel rustige vlucht met niet al te veel turbulentie en luchtzakken. De tweede vlucht verliep ook heel vlot en daar heb ik zelfs een aantal uur op geslapen. Het was anderzijds wel vreemd om Europa en Schiphol op de kaart steeds korterbij te zien komen. Het einde van ons avontuur down under. De landing in Schiphol verliep ook vlotjes en iedereen zijn bagage was zelfs aangekomen, met enige lof voor Maleysia Airlines.

Nu zijn we ondertussen al bijna een week terug thuis en alles lijkt al zo lang geleden. Anderzijds doen de hoopjes in mijn kamer me er vlot aan herinneren dat ik dringend moet opruimen en aangezien ons mama er nog niet hard over klaagt, liggen ze er nog geen week. Morgen toch maar eens opruimen… Voorts herneemt het leven zich weer en probeer ik ondertussen contacten te leggen om toch maar eens te beginnen aan die lezingenreeks of iets wat in ieder geval het getuigen zal inhouden, hetgeen ik plechtig beloofd heb in Sydney. Deze blog is, net als mijn dagboek dat ik bijgehouden heb, een hele goede hulp. Ik ga de blog wat ordenen in een wordbestandje en nog meer opfrissen met foto’s van ons avontuur.

Tot slot van dit berichtje zou ik iedereen willen bedanken voor het vele mailen en schrijven van comments op onze blog. We hebben in de statistieken gezien dat er heel veel mensen zijn geweest die dagelijks onze avonturen zijn komen lezen. Ook daarvoor hartelijk dank! De curve elke dag de lucht zien ingaan, was voor ons ook weer een motivatie om verder te blijven schrijven en posten!

Alle foto’s van onze reis, en dat zijn er ongeveer 2000, zullen online komen morgen of overmorgen. Ik zal de link van het fotoalbum hier op de blog plaatsten en dan kan iedereen ze vrij bezichtigen.

K

Dear Ray,

Happy Easter babez.  I spent mad time on teh phone with sis today, and in doing that learned a lot of things about you.  Some good – some bad.  I really want you to know that I still love you no matter what.  I wish we could have known each other better in life because I think I might have been some help to you and I think you would have been some help to me.  Now all I have are “If only.”  Did you try to call me that night?  Was that directory assistance?  I’m never going to know now am I?

My Lil Ray of Sunshine, I truly wish that you could have found a safe haven with me.  Everyone needs a place to “come home” when things get tough.  Do you feel like you’re home now?

I realize that what I’m hearing is one sided, and you are not here to speak up for yourself.  I refuse to think badly of you as I think you were lost and needed guidance – and help – to know that you were a valuable special person deserving of love.  We all do things in life that we know are wrong, or that we regret, but our mistakes are just part of the weakness that is inherent in human beings.  You should have realized that we love people in spite of those weaknesses.  Making mistakes aside – the only thing we can do as a family is to love one another unconditionally and cherish our time together.

Ray of Sunshine – I love you.

Hey Baby Bro,

I’m trying to honor your memory by writing every day.  I don’t know if you can read this, but if you can, I want to say a couple of things.

First, J___ loved you.  In some ways J—y is a lot like you.  He is also a big mush.  Yes, you heard me, a big MUSH.  He is a sweet, gentle, sensitive soul who you never had to fear replacing you.

Sorry, I got distracted.

Are you seeing things the way they are?  Do you see now that you were SO loved?  Do I love you deeply enough?  You left me too soon and there is no replacement for you.  Did you have a twin?  Did you meed Grandpa?  Ain’t he cute?  Is Dad there?

WHY!

Bro I love you.
Bro I miss you.

WHY!

I’m sorry, please know that I am, and will always be, sorry.

WHY!!!!!!

I’m breathing now, kisses and hugs Sweetie in the most real respect of the words.

Your Sister Alwayz,

Mwah

Dear Ray,

Since in life I never had the fortune of being your big sis, I am going to try to do that through this book and my thoughts of you.  First, I want to apologize to you for the mean I.M.’s and e-mails.  Although it is not an excuse that absolves me, I truly did it out of hurt and frustration at not being able to make you understand that I truly do/did love you, I didn’t want to lose you.  I’m sorry for criticizing yoru poems as I’ve looked back at both yours and mine and see now (too late of course) that I was not better than you and often I was worse.  I should have recognized that you weren’t truly asking me to critique them, but wanted some affirmation and validation from a big sister.

My Lil Ray of Sunshine I didn’t appreciate you enough in life and my appreciation of you in death stenches of hypocrisy.  Love, pain, anger, confusion, suspicion and doubt have all engulfed me in ways I never imagined possible.  I’m sorry sorry sorry for every wrong I’ve done you and wish only to have time to make it up to you.  Please forgive me.

Big Lil Bro, you are very missed.  This world is all the colder with your light, your beautiful Ray of Sunshine, gone.

———-

Ray, look at this poem your niece wrote.  She misses you so much too.

I was on a mission today
Today I felt I had to pray
God look real high and look real hard
gimme an angel and make it guard
Make it understand life
and give him the pain of divorcing a wife
Give him the skill to weep
for another person’s pain
and my heart he wil keep
to shelter it fro rain
shape him into a worldly figure
and if his smile is big than his heart must be bigger
So soul searchign he went
and then he found Ray
a moment with him spent
would take my pain away.

*FYI, my daughter was 15 when she wrote this

Vandaag hadden Marie, Liesbeth, Jeroen en ik tussendoor nog een bijeenkomst over de dagen na de Wereldjongerendagen als we een paar dagen in Sydney zijn. Op de pagina van het reisschema vindt je een update van het schema met wat we er na dus gaan doen… Foto’s zijn beloofd!

Nog even wat uitleg over onze hotels in Sydney tijdens de dagen erna.

In Katoomba zullen we logeren in de Blue Mountains YHA (207 Katoomba Street – Katoomba – www.yha.com.au) Het is een youth hostel die heel centraal gelegen is in de Blue mountains en gebouwd is in art deco stijl.
Bewonder het zelf al maar op onderstaand filmpje van op Youtube!

In Sydney zullen we logeren in Eva’s Backpackers (6-8 Orwell Street – Kings Cross- NSW 2011 – www.evasbackpackers.com.au) Het is een hotel dat in het centrum van Kings Cross gelegen is, niet zo heel ver van de Opera House en the Harbour Bridge af. Het is ook vlakbij een treinstation en zal er dus voor zorgen dat we het als perfecte uitvalsbasis kunnen gebruiken voor onze dagen die we nog in Sydney zullen doorbrengen.

Het is eigenlijk geweldig dat we via het internet alles kunnen regelen en al kunnen zien waar we terecht gaan komen. De wereld is zo echt een dorp geworden, afstanden lijken zo klein en zo gemakkelijk te overbruggen. Lang leve het internettijdperk!

K

Vandaag een volgende stap gezet in de richting van Australië. Vanavond hebben we eindelijk vastgelegd wat we in de dagen na de wereldjongerendagen gaan doen. Ieder met zijn inbreng in de avond, liet ons toe om toch al uit te maken waar we gaan slapen die dagen.

We zouden de maandag direct naar de Blue Montains vertrekken waar we ineens 2 nachten blijven overnachten. De foto’s van Katoomba deden ons al dromen van het verblijf daar… Liesbeth had al aandachtig de reisgidsen en bijbhorende sites doorkruist om de mooiste dingen er al uit te lichten.

Na 2 nachten in de ‘blauwe bergen’ zouden we terug naar Sydney keren. Eerst hadden we gedacht nog tot Melbourne of Canberra te gaan maar na wijs beraad, leek het ons toch beter om in Sydney te blijven en daar nog de mooie plekjes te gaan bezoeken, net als een bezoekje aan het strand op verzoek van Jeroen!

Na consultatie van de reisgidsen, deskundig uitgevoerd door Marie en Liesbeth, hebben we toch al besloten om naar Bondi Beach te gaan, verzoek Jeroen ineens ingewilligd, The opera house van binnen te gaan bewonderen, the royal botanic gardens op het programma te zetten en dan zien we wel weer…

Na 3 nachten nog in Sydney te zijn geweest, zullen we een ‘one way ticket’ naar de luchthaven moeten kopen en dan terug naar 51°NB (alias België) te vliegen.

Volgend bericht gaan we eens doorgaan op het inhoudelijke aspect van deze ‘avontuurlijk’ reis. Te beginnen met de voorbereiding Vlaams-Brabant en Pelgrim ‘08.

K