In einigen Quellen und Interpretationen zum Werk Jura Soyfers, z. B. auch in dem deutschen Wikipedia-Artikel über ihn, findet man die Aussage, das Thema seines Stücks “Astoria” sei der Begriff des “Vaterlands”. Das liegt durchaus nahe, denn in Österreich, dem Land, in dem Jura Soyfer gelebt und gearbeitet hat, wurde nach 1918 oftmals heftig über den Begriff des Vaterlands gestritten. Nach dem 1. Weltkrieg war das Kaiserreich Österreich-Ungarn zerfallen, eine österreichische Republik wurde gegründet, und viele Menschen, die in Österreich-Ungarn zuhause gewesen waren hatten plötzlich kein Vaterland mehr (Wer sich ausführlicher über Österreich nach dem 1. Weltkrieg informieren möchte, fängt am Besten in der Wikipedia an).

So logisch es auf den ersten Blick erscheinen mag: ich bin nicht der Ansicht, dass “Vaterland” das zentrale Thema von Astoria ist. Meiner Ansicht nach dreht sich das Stück um die Verführbarkeit der Menschen. Darum, dass Menschen sich nur zu gern dazu verführen lassen, an eine Utopie zu glauben, obwohl alles darauf hindeutet, dass diese Utopie eine Luftnummer ist.

Gibt es andere Meinungen? Glaubt jemand, dass es doch eher um das Vaterland geht? Lieg ich mit meinem Verführbarkeits-Ansatz falsch? Oder meint jemand, dass Astoria ein ganz anders Thema hat?

Chris

Dit is de officiele site van het Persoonlijke A.P.K. Spel

verdere informatie volgt

“Die Neuen Technologien in “Les Immatériaux” sind deshalb sowohl deren Thema als auch ihr herausragendes gestalterisches Mittel.”

Michael Mayer: In Bildern denken, auf: http://www.literaturkritik.de/public/rezension.php?rez_id=12611&ausgabe=200901

In einer Kleinstadt hatte sich der Schulrat in der Grundschule angesagt, blieb aber unterwegs stehen, weil sein Auto streikte. Während der Schulrat noch ziemlich ratlos vor seinem Auto stand, kam ein Schuljunge vorbei, sah den hilflosen Mann und fragte, ob er helfen könne. In seiner Not meinte der Schulrat: “Verstehst du denn etwas von Autos”? Der Junge redete nicht lange, ließ sich Werkzeug geben, hantierte eine Weile unter geöffneter Motorhaube und bat, den Wagen einmal zu starten, und er lief wieder. Der Schulrat bedankte sich bei dem Jungen, wollte dann aber doch wissen, warum er zu dieser Zeit nicht in der Schule sei. “Nun”, meinte der Junge, “heute kommt in unserer Schule der Schulrat zu Besuch, und weil ich derDümmste in der Klasse bin, hat mich der Lehrer nach Hause geschickt.”

(Verfasser unbekannt!)

„the first electronic exhibitions in France entitled “Les Immateriaux“.“

(Renate Ferro, http://www.renateferro.net/anamnesis.html)

Hallo bloggertjes,

vandaag nemen we de dieren van de boerderij van héél dichtbij onder de loep. Na ons boerderijbezoek zijn er geen geheimen meer voor onze derde kleuterklassers… of toch?!

Wie kan me een dier van de boerderij opnoemen?

koe (Ylena), varkens (Zayna), schaap (Davina), paard (Lennert), haan (Esthée), kip (Maud), konijn (Imke), ezel (Arwen), “Hans”… gans waarschijnlijk (Margot), kuikentjes (Luca).

Gitane denkt nog aan een cavia, Pepijn aan een hangbuikzwijn en Margot aan duiven. Deze dieren zitten niet op elke boerderij maar zagen we wel op de kinderboerderij.

Vincent kan jammer genoeg geen enkel ander boerderijdier meer bedenken. Nochtans weten enkele andere kleuters er nog: geit (Anthe), boerenpaard (Tiemen), lammetje (Imke), bok (Gitane), pauw (Zayna), eend (Arwen).

Ja, dat zullen ze zowat allemaal geweest zijn zeker?!

Nadien gaan we het “mamadier” met haar jong associëren. Vincent kiest een koe maar weet niet hoe het jong heet. Maud helpt: “Een kalfje!” Imke weet dat de papa van het kalfje een stier is.

Esthée kiest een paard maar denkt dat het kindje van een paard de boer is?!?! “Neen, da’s een mens”, verbetert Tiemen en hij vult aan dat het veulen het kindje is. Merrie en hengst kent geen enkele kleuter… is ook al moeilijk. Pepijn vertelt ons nog dat een zebra een paard met een pyjama aan is.

Ylena kiest een schaap en weet ook dat het kindje een lammetje is. Imke denkt dat papa een geit is, Esthée houdt het bij ‘papaschaap’ en Luca denkt aan een bok. Neen, het is een ram en mama is een ooi. Maar ik ben al lang blij als ze weten wie het kindje is.

Anthe kiest een konijntje en volgens mij heeft het jong van een konijntje geen specifiek gebruikelijke naam. Als ik mis ben, hou je niet in om te reageren.

Margot kiest de kip en weet dat het jong een kuiken is. Papa kent noch zij noch Lennert maar Esthée weet het wel: de haan.

Het varken wordt gekozen door Davina maar de naam van het kindje is haar net bekend. Arwen weet het wel: een biggetje. Kennen we de namen van mama en papa? Niemand dus ik zeg dat papa de beer is en mama de zeug. Pepijn begint te lachen… “Je moet niet lachen”, reageert Arwen, “ze zuigen ook!”

Pepijn kiest een kat. Bij de jongen spreekt men van kittens.

Alleen de eend blijft nog over om met haar jong te associëren. Luca vindt uiteraard wel het juiste prentje maar denkt dat het kleintje een “eendje” is, Gitane denkt aan een gans maar Imke heeft het bij het rechte eind: een kuiken. Ja, een eendenkuiken!

En zo zijn onze K3-boertjes en -boerinnetjes weer woordenschat rijker!

Groetjes, juf Bérénice

Kinderkamers zijn meer volwassen dan ooit, je vindt er trendy wooninterieur kleurcombinaties in plaats van het standaard roze of blauw. Kinderkamers stralen levendigheid uit, bruisen en borrelen. Kinderen zien hun kamers vaak als hun domein en iets speciaals en kiezen vaak voor een thema. Kinderen weten ondanks hun leeftijd vaak al heel goed wat ze graag wel en niet in hun kamer willen. Daarvoor kun je ze dus het beste mee laten beslissen bij de keuze van het interieur. Er is tegenwoordig van alles te verkrijgen voor de kids: dessins op stof, behang en accessoires. Kleurcombinaties zijn er in alle te bedenken samenstellingen. Oranje met turkoois en lime, roze met geel en rood. Ook zijn ‘vloekende’ combinaties in tegenstelling tot vroeger helemaal in. Alles kan bij elkaar. Retro stofjes en flower power zijn weer helemaal terug zoals we ook bij de rest van het wooninterieur zien. En om toch een bepaalde vorm van rust in de kamer te creëren worden er collecties stoffen en behangen bij elkaar gematcht, die dan ook bijvoorbeeld terug te vinden zijn in accessoires zoals dekentjes, lampenkapjes, kussenhoezen en lakentjes. Woonaccessoires die eigenlijk in de woonkamer thuishoren, passen zo ook verrassenderwijs in de kinderkamer. Verder kun je met de muren van een kinderkamer alle kanten op. De muur kan gezien worden als een levensgroot kustwerk, waar hip (foto)behang, muurstikkers, behang in allerlei vormen geknipt allemaal mogelijk zijn. Ook schoolborden/ of magneetverf is razend populair in de kinderkamer. Schoolbordverf is er bijna in alle mogelijke kleuren. De kinderkamer is erg belangrijk voor je kind en tevens een belangrijk aspect van je wooninterieur. Er is meer dan genoeg aanbod om je kind een comfortabele kamer te geven.

Hier steht dann der inhalt, mit bildern, vieos etc

Hallo bloggertjes,

vanaf het eerste leerjaar “adopteert” elke klas twee bomen, voor K3 is dat er eentje, nl. De Japanse Sierkers. Elk seizoen gaan we een kijkje nemen bij de boom… hoe ziet hij er uit?

Gitane herinnert zich nog de naam van de boom… Dat doet me plezier want da’s uiteindelijk de bedoeling. Aan het einde van het zesde leerjaar zouden de kinderen enkele bomen uit het Zandloperarboretum bij naam moeten kennen.

Even goed kijken… Terug in de klas bespreken we de boom… Hoe ziet de boom er uit?

De boom is niet zo hoog, vindt Tiemen. Dat heeft hij goed gezien, da’s een eenduidig kenmerk.

Esthée stelt vast dat de blaadjes afvallen. Da’s inderdaad juist maar da’s bij vele bomen zo dus we moeten echt kijken naar de typische kenmerken van DEZE boom.

Anthe heeft oranje blaadjes gezien, Ylena rode en gele. Maud heeft een vogelhuisje gezien. Zayna stelt vast dat de boom kromme takken heeft. Inderdaad, ook héél typisch! Volgens Davina gaan de takken eraf vallen.

Ik vraag de kleuters te kijken naar de stam… maar wat is de stam nu weer?

Vincent weet het niet. Pepijn denkt aan de schors en Luca probeert het vakkundig uit te leggen: “Het is dik, het zit onderaan en het zit onder de blaadjes!” Nu weten we het!

Wat is er speciaal aan deze stam? Wat is er anders dan bij die andere boom daarnaast?

Niemand heeft het blijkbaar gezien, dus nog even een kijkje nemen aan het raam.

Anthe merkt op dat er wortels boven de grond komen. Da’s waar… Maud ziet dat de stam krom is. Inderdaad! Arwen verwoordt het een beetje anders: “De stam is precies flauw gevallen! ” Pepijn ziet bultjes vanonder. (Hij bedoelt ook de bovengrondse wortels. )

Wat is er nog anders? Kijk goed naar die boom ernaast!

En dan ziet Tiemen het: “Die Japanse Sierkers heeft precies 3 stammen.”

We bekijken tot slot nog de blaadjes van de Japanse Sierkers.

Anthe ziet dat ze een puntje hebben. Volgens Imke heeft het blad stekels. Ze heeft dit goed gezien maar dit noemen we geen stekels maar zeggen dat de bladrand gezaagd is.

Benieuwd wie zich de Japanse Sierkers nog herinnert in de winter…

Groetjes, juf Bérénice

Es gibt eine neue Ausschreibung von Antho? – Logisch, die mit durchaus reizvollen Konditionen aufwartet:

Ausschreibung 2009

Thema: JETZT.

Der Begriff Jetzt beschreibt einen eng begrenzten Zeitraum in der Gegenwart und eröffnet zugleich inhaltlich ein weites Feld. Um einer Ausuferung vorzubeugen, folgt ein Fächer für thematisch mögliche Bereiche:

Schmerz – JETZT.
Wahrheit – JETZT.
Sehnsucht – JETZT.
Miteinander/Gegeneinander – JETZT.

Geschichten anhand dieses Geländers sollen persönliche Spiegel der Gegenwart sein und Jetzt-Räume literarisch möblieren. Jetzt-Menschen erzählen.
Antho? – Logisch! schreibt zum vierten Mal einen Kurzgeschichten-Wettbewerb aus, der mit der Vergabe des Antho? – Logisch-Literaturpreises für das Jahr 2010 abschließt. Das Preisgeld beträgt 750,- Euro.

Dieser Literaturwettbewerb ist offen für Schriftstellerinnen und Schriftsteller, die in deutscher Sprache schreiben (unabhängig von ihrem Wohnort) und bereits literarische Texte veröffentlicht haben. Der Wettbewerb ist eine Einladung, sich mit einem bisher unveröffentlichten Prosa-Text (Kurzgeschichte) zu beteiligen. Einsendeschluss ist der 15. Dezember 2009.

Antho? – Logisch! garantiert die Bewertung der anonym vorliegenden Texte durch eine kompetente Jury aus Schriftstellern, Publizisten und Literaturkritikern. Die Jury hat drei Mitglieder.

Antho? – Logisch! wird die besten Wettbewerbs-Texte in Buchform präsentieren.
Die Einsendung zum Wettbewerb bedeutet zugleich die Zustimmung, seine Kurzgeschichte bei Auswahl durch die Vor-Jury (die Autoren, deren Kurzgeschichten in die Anthologie aufgenommen sind, erhalten bis zum Frühjahr 2010 Nachricht) bis zum Herbst 2010 nicht an einem anderem Ort zu veröffentlichen.

Es besteht kein Anspruch auf Rücksendung der eingereichten Manuskripte nach Abschluss des Wettbewerbs.

Für die Teilnahme sind folgende Bedingungen zu beachten:
Der Wettbewerb gilt ausschließlich für erzählende Texte (Kurzgeschichte). Die Länge des Manuskripts ist auf maximal sieben Manuskriptseiten (á 30 Zeilen á 60 Anschläge) begrenzt. Überschreitungen der Länge führen zur Ablehnung der Bewerbung. Das Manuskript muss in dreifacher Ausführung eingesandt werden und kopierfähig sein (nicht handschriftlich). Bitte nur einseitig bedruckt im A 4-Format und paginiert. Blätter nicht heften. Das Manuskript ist mit einem Kennwort zu versehen – bitte nicht den Titel oder das Thema der Ausschreibung verwenden. Jeder Einsender kann nur einen unveröffentlichten Text für den Wettbewerb einreichen. Bei mehreren Zusendungen wird die gesamte Bewerbung nicht gewertet.
Der Zusendung muss eine Übersicht über bisherige literarische Veröffentlichungen (als literarische Veröffentlichung werden gewertet: Bücher – nicht Eigenverlag, nicht Book on Demand – literarische Beiträge in Anthologien und literarischen Zeitschriften, Veröffentlichungen im Internet-Literatur-Portal) separat in einem Briefumschlag beigefügt werden, auf dem das Kennwort, das mit dem auf dem Manuskript identisch ist, gekennzeichnet wird sowie eine Kurzvita (höchstens 12 Zeilen).
Um die Anonymität des Bewertungsverfahrens zu garantieren, darf auf dem Manuskript kein Verfassernamen angeben werden.

Über eine erfolgreiche Veröffentlichung Ihres Textes im Buch, das für den Herbst 2010 vorgesehen ist, informieren wir im Frühjahr 2010. Die Jury-Entscheidung geben wir im Oktober 2010 bekannt und laden alle zur Preisverleihung im November 2010 ein.

Mit der Einsendung des Textes wird dem Ausrichter des Wettbewerbs, für den Fall, dass der Text veröffentlicht wird, das Recht eingeräumt, die Texte einem Lektorat zu unterziehen.
Ihre Zusendung richten Sie bitte unter Angabe Ihres Absenders (Anschrift, telefonische Erreichbarkeit, E-Mail) bis spätestens zum 15. Dezember (Poststempel) an folgende Anschrift:

Antho? – Logisch!
c/o Marco Frohberger
Feldstraße 53
90766 Fürth
Deutschland
Kennwort: Literaturwettbewerb

Hallo bloggertjes,

vandaag brengen we een bezoek aan kinderboerderij ‘De Campagne’ in Drongen. Een plaats waar de kinderen naar hartelust dieren mogen voederen en aaien.

We starten bij de hangbuikzwijntjes. Luca mag hen een stukje brood toewerpen.

Een beetje verder staan de kooien van de konijntjes.

Ze krijgen een stukje wortel van de kleuters. “Ja, ik heb die wortels meegebracht”, roept Anthe enthousiast. Nadien worden de brave konijntjes in een bakje gezet (zodat de kinderen niet vol haar hangen) en mogen de kinderhandjes naar hartelust aaien.

Flappie is het enige konijn met hangoren.

Een beetje later zetten we ons bezoek verder richting geitjes.

Alle kleuters krijgen een emmertje waarin ze brood verkruimelen en de boerin schept er nog een handvol droge voeding bij.

De kleuters wachten geduldig tegen de omheining met het emmertje tussen de benen. “Opgelet”, zegt de boerin, “ze hebben vandaag nog geen eten gehad dus ze zullen snel naar ons toe rennen, maar je hoeft geen schrik te hebben, het is enkel de emmer waarin ze geïnteresseerd zijn!”

Luca vertrouwt het zaakje toch niet helemaal!

De bekendste geit van de boerderij is toch wel Claire, de melkgeit. De boerin vertelt ons dat Claire vorige zomer haar pootje heeft gebroken en in het gips zat. Het stappen gaat nu nog wat moeilijk. “Zoals m’n papa, hij heeft zijn been ook gebroken!” roept Tiemen.

De poes zit ons al op te wachten want zij weet dat hier lekkere melk te rapen valt. We mogen allemaal eens proeven van de melk, rechtstreeks uit de uier. Wie waagt er zich aan?

Arwen durft. “Je moet wel je ogen dichthouden”, raadt ze de andere kleuters aan!

Tijd voor de ponyrit!

In twee groepjes maken we een ritje rondom het pleintje voor het kasteel.

Dan is het tijd voor een koekje en lekkere chocolademelk, enkel Imke schijnt chocomelk niet echt lekker te vinden. Maar de koekjes hebben haar wel gesmaakt!

Terug op de boerderij… De duiven lusten ook wel iets. Alleen blijkt dat ze vandaag niet te veel honger hebben. Ze doen zich te goed aan de okkernoten die vallen, verklapt de boerin ons.

Sommige duiven hebben gelukkig wel nog een plaatsje voor een graantje…

Dan gaan we even een stal binnen en wie staat daar? Een allerschattigst kalfje. Eva is nog maar zes weken oud. “Is het een jongen of een meisje?” vraagt Arwen. “Een meisje natuurlijk”, lacht de boerin, “anders had ze niet Eva geheten!”

Eva drinkt haar melk uit een papfles dus we mogen haar allemaal eens de papfles geven. Dit moet wel supersnel gaan want Eva drinkt vliegensvlug.

Van het ene schattige dier gaan we naar het andere want de nieuwe aanwinst van de boerdrij is een minipaardje. Het minipaardje is nog maar een dag op de boerderij, dus we krijgen een primeur.

De boerin heeft liever dat we niet allemaal het minipaardje gaan aaien maar het z’n gang laten gaan. En wat doet het paardje? Het komt rechtstreeks naar de juf gewandeld en ik kan het naar hartelust aaien! Wat een schatje!

We sluiten het bezoek af bij ouwegetrouwe Rosa.

Rosa is het varken van de boerderij. En als afsluiter plenst ze nog eens lekker rond in de modder. Arwen zal het geweten hebben want de modder vliegt haar richting uit.

Misschien wil Rosa op deze manier zeggen: Tot volgend jaar!

Groetjes, juf Bérénice

PS Deze en meer foto’s kan je weldra bekijken op onze klaspagina op de schoolwebsite. (Maar voorlopig is de server geblokkeerd en kunnen geen documenten geplaatst worden. Sorry!)

auf myspace gibt’s jetzt alles von OTOGAMI zu hören und zu sehen.

>>>> OTOGAMI auf myspace <<<<