Så er tiden kommet. I den kommende weekend vil jeg lukke øjnene og begive mig ud i en svimlende færd mod København. Iført sikkerhedshjelm, skudsikker vest og med B. S. Christiansen gemt i inderlommen vil jeg, ikke uden en vis ængstelse, betræde vor Hovedstads fortove.

Hvad kan nu lokke een fra det rolige Vestjylland til metropolens heksekedel? Hvorfor står man ikke af på det smukke Fyn, men fortsætter rejsen? Er det på grund af Københavns natteliv? Bestemt ikke. En interessant fodboldkamp? Njah, det kunne det måske have været. De mange interessante museer i København da? Ja, det kunne sagtens være en mulighed. Men svaret ligger i noget helt andet. Nemlig teater.

Ja, er der noget, som skal lokke mig til København, så er det teater. Jeg skal ind og se Elsk mig i nat i Tivolis Koncertsal. Det glæder jeg mig meget til. Og så kan man jo se Tivolis juleudsmykning samtidig. Måske bliver der også tid til et museumsbesøg, inden toget går tilbage mod kendte egne.

Elsk mig i nat fik vist ikke de allerbedste anmeldelser, da den i sin tid kom op. Jeg glæder mig nu alligevel meget til at se den. Også fordi en af mine yndlingsskuespillere/sangere Allan Klie er med denne gang. Der er jo rigtig mange forestillinger i København, som man kunne have lyst til at se, men den sørgelige sandhed er jo desværre, at det er ret dyrt, når man bor helt herovre vest på. DSB kører jo ikke gratis. Hvilket man nok heller ikke kan forlange.

ldsafhlkjlkf lksajdfl jalsdjf lsadjlf salkdjf lsadjfljsad lfjslakd jflsadjlfj

This was just a typical door at Tivoli Vecchio. Every door I went passed, was an amazing, unique piece. I have warmed, increased contrast and added a texture to frame it. Attached is also a screen capture of the layers I created to finish this print. Even simple images like these can be broken up into small pieces and finished like a fine art piece. No actions/preset in the world can do this!

Single capture on my D3
28-70mm Nikor F2.8
ISO 400
f4.0 @ 1/250th

Warning: Progressive House! Wicked track!!!

Abdo: ekhbat di!

Six months ago Steve and I left on our honeymoon:  Copenhagen, Gothenburg, Oslo, Stockholm, Helsinki. It was amazing and I want to go back; Helsinki was my favorite and Oslo was Steve’s. Here are 22 photos from the trip.

VILLA D’ESTE,  TIVOLI

TECHO DE UNO DE LOS CUARTOS

ESPERO LES HAYA GUSTADO NUESTRO PASEO POR VILLA D’ESTE.

Chequee mis anunciantes para que busquen la oferta que les venga bien.

Pueden leer el articulo en:  www.gloria305vacaciones.com

Fotos de Gloria y Vily

Teddy

In Utrecht hebben de Teddies het dit jaar wel erg zwaar. Ook zij hebben last van de recessie.
Als papa is dit moeilijk uit te leggen waarom deze Teddy bij mama’s werk daar zo treurig bij hangt.

Stephen Chan is currently Professor of International Relations at the University of London and Dean of Law and Social Sciences at the School of Oriental and African Studies.

He is the author of The Zen of International Relations (2001), Robert Mugabe: A Life of Power and Violence (2003), Out of Evil, (2004) and Grasping Africa (2007).

He writes for international newspapers and is the author of several volumes of poetry.

Using his expertise in karate he supports community-based martial arts projects in many African cities.

Stephen Chan has been advisor to many African governments and continues to be closely involved in monitoring the political situation in Zimbabwe.

Stephen Chan left New Zealand in 1976.

This conversation with political analyst Zaeem Baksh about the Tuhoe Incident took place on one of Stephen’s rare visits back to New Zealand in November 2007.

Ik zever nog maar even door over muziek. Want ik heb nog wat concertjes staan deze maand. En verder toch geen zak te melden. Weet u trouwens wat verbazingwekkend is? Dat WordPress wel de optie biedt om audio te plaatsen, maar dat de bestandtypen die je daarvoor kunt gebruiken geen van allen audiotypen zijn. Typisch, nicht? U zult het dus weer met joetjoepjes moeten doen. Bijvoorbeeld van het altijd wonderschone I am Kloot, waar ik woensdag heen ga. Over deze band hoef ik intussen volgens mij niks meer uit te leggen, daar heb ik al genoeg over gezegd. Liefhebbers kunnen overigens nog mee, het is nog niet uitverkocht!

Bij het dubben over of ik al dan niet nog een passepartout ga halen voor het Le Guess Who? festival in Utrecht eind november, stuitte ik op een ander pareltje: Patrick Watson. Deze eigenaardige Canadees met een groot gevoel voor filmische sferen komt namelijk speciaal voor dat festival weer even langs. Ik trok zijn album Close to Paradise weer even uit de kast waar onder andere dit fijne nummer op staat:

Ook hier zijn nog kaartjes voor verkrijgbaar (ook voor het losse optreden), dus schroom niet en ga gezellig mee! Wat wel is uitverkocht is deze act:

Maar als u heel lief bent mag u op mijn tweede ticket mee. Want laten we eerlijk zijn. Snoop is niet mijn eerste keus als het om muziek gaat. Hij staat niet eens in mijn top tien. Maar om hem een keer in Tivoli te kunnen zien spelen, dat is dan wel weer de moeite waard natuurlijk! Wel vreemd dat de website meldde dat het concert binnen 15 minuten was uitverkocht, maar ik uren later toch echt nog gewoon een kaartje kon kopen.

Dus. Dat was mijn novembermaand concertmaand. Tenzij ik me bedenk en toch nog even naar Bell X1 ga:

En nog even ga kijken bij Moss.

wederom magisch!

Kyteman, zijn orkest en de MC’s kunnen volgens mij niet teleurstellen! Ze blijven maar groeien wat het jusit erg jammer maakt dat ze binnenkort niet meer live zullen optreden. Maar ze stoppen niet zomaar, ze gaan hard aan het werk voor nieuw materiaal. Maar goed omdat hun aller laatste show in de HMH uitverkocht raakte, is er een extra show geboekt in Tivoli (Utrecht). Die raakte natuurlijk ook uitverkocht, het vond afgelopen vrijdag 06-11-2009 plaats. Dankzij de lieve Anydots kon ik erbij zijn! Dus thanks voor het kaartje
Het heeft toch wel iets speciaals om het orkest in eigen stad te zien spelen. Hier is waar het allemaal begon! Net voordat de show begon sprak ik met Pax( een van de MC’s) en hij zei : ‘Mensen beseffen niet dat dit een van de laatste keren is dat we Hermit Sessions tracks live gaan spelen’. Toen was ik even stil, want zo had ik er nog niet naar gekeken! Dus ik was een van die mensen. Hierdoor ging ik natuurlijk extra genieten van de show, stiekem hoop ik wel dat ze met hun volgende tour alsnog een aantal tracks van de Hermit Sessions gaan doen. Want er zitten echt wat krachtige nummers tussen! Het optreden van vrijdag was mooi en energiek. Kyteman dirigeert niet alleen zijn orkest maar ook het publiek. Hele zaal is dus eigenlijk zijn orkest. Wat ik altijd zo fascinerend heb gevonden aan Kyteman’s HipHop orkest zijn de diverse mensen die het aanspreekt. Van elke leeftijdsgroep zit er wel iemand die fan is! Zoals ik in eerdere posts over Kyteman heb gezegd, hij brengt hip hop naar de wat oudere sceptici en klassieke muziek (de instrumenten die gebruikt woorden) naar de jongeren die daar normaliter geen oor voor hebben/willen hebben. The best of both worlds dus. Er waren heel wat mooie momenten tijdens de show helaas heeft mijn telefoon aantal filmpjes niet opgeslagen ( begin het gevoel te krijgen dat het zich tegen me keert, bij Definitie van Dopeheid deed het ook al raar ). De filmpjes die wel opgeslagen zijn kan je hieronder bekijken:

Ja, spammen mag eigenlijk niet hè? Maar hee, het is mijn blog, dus ik mag ermee doen wat ik wil. Zoals jullie intussen wel weten hou ik erg van concerten. En dansen. Zoals jullie misschien ook al weten heb ik een tijd gewerkt in Utrechts eigen poptempel Tivoli. Eén van de beste poppodia van Nederland. Niet voor niets wonnen de programmeurs dit jaar het IJzeren Podiumdier voor beste programmering. Een plek waar ik nog steeds erg graag kom. Niet alleen vanwege de fijne ex-collega’s, maar vooral voor de geweldige concerten, leuke festivals, goede sfeer, leuke locatie en betaalbare drankjes. Het is de plek die REM uitkoos om te repeteren voor hun Europese tour, waar Snoop Dogg binnenkort te bewonderen is, waar ik woensdag I am Kloot ga zien. Waar Kyteman’s Hiphop Orkest vanavond zijn afscheid viert. Waar ik veel vrienden heb gemaakt en een beetje ben opgegroeid. Waar ik me nog altijd compleet thuis voel.

En nu wordt die plek bedreigd. Ik zal u het hele politieke spel wat erachter zit besparen, maar kort gezegd wil de gemeente de subsidie van Tivoli stopzetten, omdat Tivoli zich nogal kritisch opstelt in de besprekingen over het nieuw te bouwen Muziekpaleis, waarin Tivoli samen zou gaan werken met Vredenburg en SJU. Maar dat mag u gerust allemaal meteen weer vergeten.

Als u wel even één dingetje voor me zou willen doen. Klik even hier en teken de petitie tegen dit belachelijke voorstel. En stem nooit meer op de PVDA. Het kost u nog geen minuut en het kan helpen om een van mijn favoriete plekken in Utrecht en eigenlijk gewoon een deeltje van mijn leven te behouden. Denk aan Tinkerbell: als we even allemaal klappen blijft ze leven! Als u niets met Tivoli heeft, doe het dan voor mij. En al die anderen die er heel graag komen.

Mijn dank is groot!

Atter er det weekend og det sætter vi igang med nogle lækre tracks. Denne gang bliver det med nogle fra top-downloads på Beatport. Beatport har meget mærkeligt musik, men også meget rigtig godt! Siden er amerikansk produceret, men er nok mest populær i Europa, da elektronisk musik dyrkes i langt større stil her end der.

Fatboy Slim – Praise You (Fedde Le Grand Remix)
Bingo Players – Devotion
Steve Angello – Tivoli
Michel Cleis feat. Toto La Momposina – La Mezcla

Fire flotte fra BP’s top10

We are having coffee at Villa Gregoriana…not doing much…

Hey all,

Here are a couple more shots of Cartiere…

Wow!!!

I had the most amazing day today. We shot The wedding today and it was one of the best weddings I have been to. I was treated like a family member.
We shot the brides home, ceremony, location and reception. We got some amazing shots both fashion focused and photojournalistic. We captured some pure emotion and were able to capture the main theme of the day…family.

Didn’t need flash all day or night. The D3 is an amazing wedding camera and results of well exposed HI-ISO shots is nothing short of remarkable. We used torches where needed instead of flash or video light. These torches are balanced at approximately 5500 Kelvin and have focusable beams.

It was a lunch wedding so I got to bed early. Look forward to tomorow.

PS. I will not be able to post any wedding shots as yet because I would like the bride and groom to see them first. Will post as soon as I can

Today we walked pretty much all day shooting allyways, landscapes, and portraits. We shot a church where Tony’s cousin was married and we found, entered and conquered one of Italy’s oldest paper mills…OMG…what an amazing place filled with history. The old spherical pulper was still in its original position and the pestle wheels were amazing.

In the afternoon/evening, we went to photograph Tony’s cousins marital signing at the marriage house. This whole place oozes history and the sense of family is amazing.

Later that night we went to a small bar to toast the bride and groom and then off to dinner to have REAL pizza with more alchol. WOW! I can eat, but these guys put me to shame, yet they are not horizontally challenged! Once more, Tony’s cousins showed the true sense of life , family and friendship. They really do work to live. We can learn alot from them. Off to bed we go in preparation for the wedding ceremony/reception in the morning.

Miss my beautiful wife and kids and can’t wait to give them a huge daddy hug again soon xoxoxoxo

Just because Peter Doherty is doing some shows in NL. 22 november in Tivoli.

IBM Tivoli Monitoring for Energy Management monitors and helps manage energy usage of IT and facility resources for efficient data center operations

• Gain insight into energy and thermal information for IT equipment, data center infrastructure and facilities equipment and enable the optimization of the monitored environment from a centralized point of control
• Store real-time, historic, and trending energy and thermal metrics in a common repository to aid in decision making and for use by other IBM service management solutions
• Use enhanced reporting capabilities to estimate the potential power and cost savings of proposed energy optimization recommendations
• Leverage enhanced workspaces, views, situations, and reports for third party power meters
• Leverage integration with Tivoli Business Service Manager to understand the business service impact of energy optimization decisions
• Pull energy usage information into Tivoli Usage and Accounting Manager to enable energy-related consumption and chargeback capabilities

IBM Tivoli Monitoring for Energy Management monitors and helps manage energy usage of IT and facility resources for efficient data center operations. Download this trial version today!

E’ terminato, domenica 1 novembre, dopo due giorni e mezzo di dibattito, il meeting nazionale del movimento dei Radicali di Sinistra. Si è parlato, oltre che del rinnovo del comitato politico nazionale, di laicità, diritti civili, identità di genere, ambiente, università, ricerca, scuola, lavoro ed economia.

Il movimento, attraverso i suoi delegati, ha espresso con forza e ferma convinzione l’impegno non per  un cambiamento né una retorica “difesa”, bensì per  l’attuazione della Costituzione e la effettiva instaurazione di quello Stato laico e di diritto che riconosca tutti i cittadini uguali davanti alla legge e ne garantisca il diritto alla libertà ed il pieno sviluppo della persona.
Con questo, l’obbligo politico ed etico di lottare contro un sistema di privilegi e corporazioni, oligopoli e caste di intoccabili, ribadendo il fatto che  una visione dell’economia e del lavoro debba essere incentrata non sui benefici ricevuti dal mercato finanziario o dal grande capitale industriale, bensì sulla qualità della vita degli individui, dei cittadini.

Il meeting, svoltosi a Civitavecchia, ha visto anche il rinnovo del comitato politico nazionale, che è l’organo di governo del movimento. I delegati hanno eletto: Oberdan Cecchini, (Cesena) Fabrizio Cianci (Roma), Federica Grimaldi (Cagliari), Luciano Iurich (Forlì), Zthepano Karkja (Roma), Sabrina Martinelli (Civitavecchia), Enea Melandri (Ravenna), Mario Michele Pascale (Civitavecchia), Manuel Santoro (Torino), Bruno Tescari (Tivoli).

Il civitavecchiese Mario Michele Pascale è stato inoltre riconfermato come coordinatore regionale per il Lazio, dichiarando: “Sono onorato della fiducia dei compagni e fiero del fatto che il lavoro fin qui svolto sul territorio, sia direttamente, attraverso attività proprie del movimento, che in sinergia con altri soggetti, dove i Radicali di Sinistra sono stati il “lievito” della sinistra, sia stato apprezzato a tal punto da riconfermarmi nell’incarico di coordinatore regionale.”

Het is weer concertjestijd. Woehoe! Vandaag kreeg ik bericht van de Bassist: donderdag gaan we naar Motorpsycho! Altijd fijn, mensen die je goed nieuws komen brengen op je vervelende vrijdag. En dan meteen een van mijn favoriete bands ook nog. Dat werkte beter tegen mijn is-het-nog-geen-weekend-dip dan cup-a-soup. En dat wil wat zeggen natuurlijk. Ik kan u wegens gebrek aan goed materiaal online niet het beste laten horen, maar vooruit: luistert u even mee? Dan kan ik u meteen vertellen waarom ik Motorpsycho zo leuk vind. Dat is namelijk niet alleen omdat ze uit Noorwegen komen, toch wel een van mijn favoriete landen, ook al ben ik er pas een keer geweest. Dat is ook omdat ze echt alles kunnen. Stevig gitaarwerk, depressieve noise, mooie ballads en happy surfermuziek, ze draaien nergens hun hand voor om. Ik vóel die muziek gewoon. Elk akkoordje sluipt direct in mijn zenuwen in. Heerlijk.

De Bassist was brenger van nog meer goed nieuws vandaag, want hij herinnerde me ook aan het concert van I am Kloot volgende week. Dat ik dat bijna was vergeten! Hoe kon ik! Over dit bandje schreef ik al eerder. Gelukkig was ik nog op tijd om een kaartje te kopen. En zo waren er ineens twee concerten binnen een week! Ha! En onder het mom: nu je toch kaartjes aan het kopen bent heb ik toen ook maar meteen een kaartje gehaald voor Apparat. Weliswaar op een zondag, maar vooruit, dat is een live-set wel waard. En zo werd een saaie week zomaar ineens een drieklapper. Donderdag, zondag en woensdag bandjes kijken. Jeu!

Med Jolo till Köpenhamn – En guide- och essäbok
Redaktörer: Rolf Yrlid / Göran Zachrison
(Atlantis)

Dags att resa till Köpenhamn med en bok igen.

Med ojämna mellanrum har det hänt att jag börjat bläddra och läsa i någon bok som genast fått mej att känna en oemotståndlig lust att ta ledigt en dag och åka över Sundet för att flanera längs Köpenhamns gator med en bok i hand.

Så var det alltid när Dan Turèll hade kommit med en ny deckare, kåseri- eller diktsamling. Också Peter Olesens svit med böcker om staden Köpenhamn ur olika blick- och tankefång fick mej alltid att genast ringa flygbåtarna och boka en biljett.

Numera går det ju lätt och enkelt (även om det kunde vara billigare) att ta bussen från Sjöbo till Lund och åka vidare med Öresundståget direkt till Köpenhamn.

Vilket jag gjorde häromdagen. På morgonen låg ett recensionsexemplar av guide- och essäboken Med ”Jolo till Köpenhamn” i postboxen och så fort jag slog upp boken infann sej den ovannämnda oemotståndliga lusten att ge mej av. Strax satt jag på bussen från Sjöbo och läste Göran Zachrisons inledande “försök till ett porträtt” av Jan Olof Olsson, signaturen Jolo.

Zachrison berättar hur han, själv alltså, blev journalist (först på Västerbottens-Kuriren och sedan Dagens Nyheter) tack vare Jolos goda råd (för en medskickad tia i kuvertet). Han berättar också om Jolos tjugonio kostymer och i synnerhet om den spräckliga irländska tweedkostymen som utsände en gödseldoftande lukt (efter en halkolycka i en ladugård).

Zachrison lanserar dessutom en teori om varför Jolos texter var så läsvärda när de trycktes och är så läsvärda ännu idag. Oavsett vad han skrev – reportage, kåserier, romaner, historiskt – så var han “blandformernas man”. Hans texter blev anomalier. Han skrev i genren men samtidigt utanför: till exempel var ett reportage av Jolo så påläst som ett sådant bör vara men samtidigt kåserande och personligt.

Jolos sista bok, den historiska romanen “Någonstans i Sverige”, utnämner Göran Zachrison fyndigt nog till en “litterär skvader”.

Innan jag ska byta från buss till tåg i Lund så hinner jag också läsa Vibeke Olssons minnestext över pappa och familjens somrar i Danmark och Köpenhamn på 1960- och 70-talen. Just Köpenhamn tyckte hon inte om, som flicka. För då visste Vibeke att sommaren snart var slut. Vistelsen på pensionatet Hornbækhus var över och nu återstod blott besöket i Köpenhamn.

På perrongen i Lund, medan jag inväntar Öresundståget, bläddrar jag vidare och och tittar på den serie svartvita teckningar som Ulf Sveningson gjorde 2001 under en resa till Köpenhamn med Jolosällskapet. På samma gång förbiskyndande och detaljrika teckningar – och personliga, förstås, för Sveningson är en utmärkt reportagetecknare – av olika köpenhamnska Jolomiljöer: Tivoli, Den lille havfrue, Nyhavn, Rundetaarn, Gammel strand, Christianshavn…

Flanörsfotot hämtat från Jolosällskapets hemsida.

När tåget kör över Öresundsbron har jag kommit fram till Jolo själv, nämligen avdelningen ”Av Jolo om Köpenhamn”. Här finns bland annat utdrag ur böckerna ”Kungens Köpenhamn” (1950) och ”Fritt Nyhavn” (1955), ett längre tidningsreportage från Nyhavn (1966) samt ett kapitel ur romanen ”Slipsen i Krakow” (1969).

“Fartyget till Köpenhamn går rakt ut från Malmö och girar först vid Saltholmen”, läser jag. Så reste man och anlände till Köpenhamn – per båt – då när Jolo skrev detta (1950). Smått märkligt, känns det idag.

Också jag är tillräckligt gammal för att ha åkt både långsammare och snabbare båtar till Köpenhamn. Att åka till Danmark då – det var att göra en resa, åka till kontinenten. Då var Köpenhamn ett annat lands huvudstad. Nu med bron och tåget har det blivit som att åka från förstaden (Malmö) till city (Köpenhamn).

Väl framme vid Hovedbanegården bläddrar jag fram till “I Jolos fotspår genom Köpenhamn” – den guide som Rolf Yrlid skrivit till boken. Dessutom, för att en ovan Köpenhamnsflanör ska hitta rätt och inte gå fel, finns här en stadskarta där promenaden i Jolos fotspår är noggrant utmärkt.

Yrlid inleder med samma iakttagelse som jag. Det är onekligen en viss skillnad att komma med snabbtåget över Öresundsbron mot att vattenvägen långsamt närma sej Danmark och speja efter H.C. Andersens lille havfrue i vattenbrynet på styrbord. Fast, som Yrlid påpekar, det passar också bra att inleda Köpenhamnsbesöket i Jolos fotspår vid just Hovedbanegården. Här ligger Hotel Terminus (numera Sofitel Plaza Copenhagen) där huvudpersonen i romanen ”Slipsen i Krakow” tar in för att fira nyårsafton.

Härifrån är det sen bara att fortsätta gå – och åka – i Jolos fotspår och med Rolf Yrlid som kunnig guide: Rådhuspladsen med tidningen Politiken, därifrån buss nr 14 över Nørreport och Sølvtorvet till Østre Anlæg med Den Hirschsprungkse Samling (“det allra mest danska konstmuseum som finns”, enligt Jolo), sedan vidare till fots mot Kongens Nytorv, Charlottenborg (där danska Kunstakademiet funnits sen 1750-talet) och, inte minst, Hviids Vinstue och/eller Café a Porta.

Sätt dej på nån av dem (utomhus på Porta eller en trappa ner i vinstugan) och beställ in nåtdrick- och/eller ätbart, för det kan vara dags att vila fötterna. Dessutom har vi nu hamnat på platsen för ”Slipsen i Krakows” upplösning. Fast i romanen är det, som nämndes, vinter – det har hunnit bli nyårsdag – och inte sommar som nu.

Huvudpersonen har precis passerat Kongens Nytorv och med “road avsky” stuckit in och ner huvet i Hviids Hvinstue. Han känner, som Jolo skriver, “tillfredsställelsen att inte heller vilja dricka något”. Han har redan druckit en Hof – “detta tämligen svaga öl” – och är nu på väg till Karen Kik eller Slottskällaren för att också äta något. Huvudpersonen befinner sej i ett lyckorus.

Då slår Döden till. Det kunde Döden ha gjort när som helst, men just nu slog den till: i lyckoruset. Huvudpersonen fick dö som en “som en fullständigt lycklig människa”. Så borde alla människor få avlida: i ett lyckligt ögonblick.

(Ystads Allehanda 2003)