27 październik 2007 – Berlin – Treptower Arena

- Koncert Manu Chao, a raczej jego koncertowej wersji, czyli zespołu Radio Bemba Sound System (za wikipedią: named for the communication system used in the Sierra Maestra by the Castro- and Guevara-led rebels in the Cuban revolution).

Proponuje w trakcie czytania tego posta puścić sobie w tle tę muzyczkę:

Na koncert przyjechała ekipa z Wrocławia z Tomaszem Alfutem, jego kurtką i plecaczkiem na czele (no na plecach raczej). Po piątkowej imprezie u Jędrzeja, w sobotę było dość ciężko, dlatego trzeba się było wzmocnić piwem pitym zupełnie legalnie we wszelkich środkach komunikacji, ulicach, ławkach, skwerkach i parczkach (choćby dlatego warto wyjeżdżać z naszego kochanego kraju – zupełnie inna kultura picia) oraz sporą dawką kebapu (tradycyjnie pisany właśnie przez P). Dotarliśmy pod halę trochę wcześniej w wiadomych celach spożyciowych (rodzice nie załamujcie się… wcale tak dużo ych piw nie było ). Weszliśmy akurat na jakiś support, który szczerze powiedziawszy rozczarował mnie bardzo. Support składał się z typa w laboratoryjnym płaszczu i kolesia za gramofonami. Jakieś regge pomieszane z tureckimi dzwiękami + koleś udający Shaggiego (tego od Bombastic Fantastic). Bieda. Ale potem się zaczęło:

Koncert był niesamowicie energetyczny, jeszcze bardziej niż sama muzyka. Muzycy byli na totalnym luzie, zamieniali się rolami, wszyscy śpiewali… Widać było, że koncert sprawia im przyjemność i że w nim uczestniczą a nie tylko odgrywają swoje role. Publika śpiewała razem z zespołem, wszyscy skakali, ludzie na rękach itd. itp. Koncert trwał prawie 2,5h i chyba najbardziej wymagający ludzie mogli poczuć się usatysfakcjonowani. Choć mi osobiście strasznie brakowało kawałka Machine Gun. No ale nie można mieć wszystkiego. Generalnie koncert WYPAS! Słuchajcie ludzie Manu Chao i bądźcie pozytywni. “It`s gonna be allright.”

W pewnym momencie Manu Chao zaczął pozdrawiać ludzi. Pozdrowił Berlin i … ludzi z Polski. Ciekawe prawda?