GLOBUS:
- Djoker Daan (Tresor / Berlin)
- Suzi Wong (Tresor / Berlin)
- Ali Kuru (8Bit Rec. / Istanbul)
TRESOR:
- Dave Clarke (Whitenoise / Amsterdam)
- Miki Craven (Tresor / Barcelona)
- Kathy and Bebetta (Tresor.award 2009 winners)

When it comes to rockin’ the Globus Floor, you won’t find a DJ with more experience in our electronic house than Berlin house music institution b. Rollicking, stormy yet compelling groovy, he is set to heat up Globus to the extreme together with our sizzling tech-house resident DJane Suzi Wong. This is a dance night ticket for house music lovers! Plugging into this session the exotic, infectious sounds by Ali Kuru and this spells a hell of a lot of fun and sweat tonight. Downstairs in Tresor is an exciting night indeed: exclusive guest DJ, the legendary UK techno giant Dave Clarke is back in our house with a dynamite set of mastery, and he will also be introducing the very first Tresor gig by Tresor.award 2009 winners Kathy and Bebetta who will suppport Mr. Clarke. The long road to the finals behind them, this will be a night full of memories all around. Barcelona’s Miki Craven, resident at the exclusive underground Moog Club in BCN, is also on the program to deliver some top-class techno with a Spanish punch. Quality electronic music entertainment brought to you exclusively by Tresor Club.

GLOBUS:
- Andy Vaz (Background, Yore / Köln)
- Rick Wade (Harmony Park, Yore / Detroit)
- Irie Electric (Symbiostic, Meleon Music / Berlin)
TRESOR:
- Dave Shokh (Diploter, Rompecabeza / Benz)
- Mike Dehnert (Fachwerk, Clone / Berlin)

A pioneer in the minimal movement already in 1997 with his own Background Records label, Andy Vaz is a vinyl purist and has since then formed two more labels “A touch of Class” and the latest “Yore”. Spinning at gigs all over the world and his home country, he defines his style as “focused on the groove and based on my rich experiences as a live act”. Special guest Rick Wade is with us from the center of electronic music universe DETROIT, a tireless house legend making tracks, DJing and also runing two small underground dance music labels; Harmonie Park Records (founded in 1993 with Dan Bell) – which specializes in Deep House – and Bass Force Records which specializes in Booty Ghetto-Tech. Every Rick Wade set is fresh and spontaneous. Drawing its energy directly from the unique vibe of each party, Rick exposes the deepness to the crowd, taking the vibe to an emotional peak where it merges with the body, mind, and spirit into a continuous musical orgasm that lasts long after his set is over. Add to this the smooth excellence of Globus resident DJane Irie Electric, and you’ve got an edition of Klubnacht that will remain a delicious memory for a long, long time. Downstairs on the Tresor Floor, young and dynamic techno gyrations are brought to blistering and thundering proportions with the distinctive and brainy mixing talents of Mike Dehnert and Dave Shokh, both no strangers to Tresor and keen to hook up with their fan base, and new virgin ears to their sounds. Friday night de-lux in Tresor.

Wednesday, 16 December 2009 | 9:30pm + midnight | BONITO HOUSE CLUB / STUMMFILMVERTONUNG SPECIAL – SILENT FILM MUSIC SPECIAL +4 BAR (9:30pm / 21:30 Uhr): – Stummfilmvertonung/silent film soundtrack von/from DJ Pacou – “Berlin: Die Sinfonie der Großstadt” (“Berlin: Symphony of a Great City”) (1928) – Live!

GLOBUS:
- Mark Broom (2020 Vision, Material / London)
- Simina Grigoriu (Platform / Toronto, Canada)
- Demir & Seymen (Highgrade, Pentagonik / Berlin)
- Axel Bartsch (Sportclub / Berlin)
- Mitja Prinz (Yes! / Berlin)
TRESOR:
- Dan Curtin (Mobilee, Tuning Spork / Berlin)
- Tanith (www.tanith.org / Berlin)
- Dash (Robotarmy / Berlin)
- Artour (Elektr. Wohnzimmer / Berlin)
- Hannes_H (Vinyl.check.crew / Usedom)
+4 BAR:
- The Original Peter (Feinabstimmung / Prenzlau)
- Nobeli Duo (Ueckermünde)
- Ericcxon (Vinyl.check.crew / Anklam)
- Tommy Gun (turbine2020 / Berlin)

For a winter Saturday night we promise to deliver freaky to bad-ass house and techno to warm your body and soul – and BASSTHRON aims to do just that. With a list of some of German-soil, legendary talent such as Mitja Prinz, Dan Curtin, Tanith, Dash and more suport from Demir & Seymen, Axel Bartsch, Artour and Hannes_H – plus top UK act and legend Mark Broom and Canada’s guest artist Simina Grigoriu – we ask kindly to check out the line-up, check out their homepages and listen to some of the amazing styles and sounds that will come to your senses this Bassthron night. Be sure to keep your Sunday free because this promises to be a late, late night, and you’ll certainly be digging for your house keys with the morning light of Sunday. Get up to the +4 Bar for even more electronic sounds from The Original Peter, Nobeli Duo, Ericcxon and Tommy Gun. This is Tresor speaking and we say it loud: BASSTHRON.

Paul van Dyk will be spinning the records on December 19th at the Kesselhaus…wonder at what time our flight lands in Berlin that day…

Remember? it was in 1995…

The first real grown-up perfume of which I was ever in possession was Trésor. At twelve, I had a tiny miniature of the ridged, Deco bottle, containing at most 3 milliliters, on my dresser. It had probably been obtained by my elderly Great Aunt Lorraine at the Lancome counter as part of some gift-with-purchase set, along with a coral-colored, “works-on-everyone” (read: no one) lipstick, a teeny tube of mascara, and a chintzy compact. I imagine she found the Trésor too much a departure from her standard Chantilly dusting powder (though in their mutual über-girlishness the two have something in common) and handed it over to me.

A twelve-year-old’s perfume vocabulary is generally meager, as is her capacity for criticism. I couldn’t have known, much less articulated, what made Trésor any different from any other fragrance. But I dabbed it on once in a while, with an uninformed delight in its essential prettiness (ignorance really is, as they say, bliss). In my total, almost matter-of-fact acceptance of the perfume I was not unlike twelve-year-old Frankie Addams in the Carson McCullers novel The Member of the Wedding; Frankie anoints both herself and her bespectacled little cousin with something called Sweet Serenade.

“ Frankie sat up, licked the tears from around her mouth, and wiped off her face with her shirttail. She sat still, her nose widened, smelling herself. Then she went to her suitcase and took out a bottle of Sweet Serenade. She rubbed some on the top of her head and poured some more down inside the neck of her shirt.

            ‘Want some on you?’

John Henry was squatting beside the open suitcase and he gave a little shiver when she poured the perfume over him. ”

Sweet Serenade, I imagine, could only have smelled of some syrupy amalgamation of violet pastilles and baby powder, but Frankie didn’t give it a thought. Likewise, I didn’t analyze Trésor’s smell; mostly I noticed its color—a sparkling, juicy apricot shade (the perfume is said to smell of “apricot blossoms,” among other things)—and how singular, how lonesome it was on my dresser in all its jewel-brightness. In fact, it was almost exactly the same apricot hue as my goldfish, Harold (he had a beige companion named Maude), who inhabited a small glass aquarium on my nightstand. The Trésor fairly glowed in the late afternoons, when the Orange County sun shone through the window of my lonely only child’s bedroom.

No, I knew nothing about Trésor apart from the fact that Isabella Rossellini was its face. I learned this from reading the many magazines with which I passed my aforementioned lonely only childhood, sprawled on the floor of my aforementioned bedroom during the after-school hours, steeped in golden light, drowning in quiet. Isabella’s visage stared dreamily from all the Trésor ads. 1990 was the year the new version of the fragrance, which first debuted in 1952, was launched, and the ads were plentiful. I admired Isabella because she had a lovely name and possessed the type of creamy complected, ravenhaired beauty—with dark eyebrows, imperfect teeth, and floral lips—that I found so heartstopping.

Also, Isabella was the love of David Lynch.

I was privy to this adult business of who loved whom thanks, again, to the magazines. David Lynch was the creator of my then-favorite TV show, Twin Peaks, which, during its premier 1990 season, was infusing the airwaves with the smell of Douglas firs, and injecting popular culture with images of dead girls, deep dark woods and the mysteries that occur therein.

I had a crush on David Lynch, as much as is possible for a twelve-year-old to have one (which is, actually, quite a lot possible, for when is sexual attraction ever as novel, or, consequently, as potent, as in childhood? I had just begun having the sensation that there was a long, invisible violin string that reached from my nose and mouth all the way down to my wee womb, and this violin string would, when faced with some person or thing that fascinated me, vibrate as though it had been plucked just once, resulting in a strange, delicious shiver…this even happened when I smelled the white waxy blossoms that sprouted from the few remaining orange trees in my neighborhood, but the significance of those narcotic treasures shall be saved for a later post…).

In magazine interviews, David Lynch seemed intensely creative, highly intelligent, and intriguingly eccentric—traits that both then and now comprise my own personal holy trinity of Attractive Male Characteristics. And his creation, Twin Peaks, of which I caught sporadic glimpses (it aired sort of late and was rather racy for a seventh grader) evinced Lynch’s at least artistic if not personal fascination with the dark shadowy corners of sex and sexual behavior, which I admittedly comprehended only on the most subconscious, intuitive, symbolic level. The show also demonstrated his appreciation for Dark Beauties in the vein of his Isabella, such as sad, pillowy Sherilyn Fenn, who played teenage siren Audrey Horne on the series, and whom Lynch had described, the magazines told me, as “five feet of heaven in a ponytail.” I hoped and prayed, as I examined my own coltish figure in the mirror, all legs and feet and sprawling hands, to grow up to be one of them: a Dark Beauty.

In those days, on the cusp of puberty, when the final, crucial touches were being applied to the sexual blueprint I would carry through my life, I was receptive to the existence of this intensely creative and strange man who seemed to have knowledge of some vaguely sinister carnal darkness; and I was receptive to the TV show he made, in which inkyhaired damsels danced slowly to a soundtrack of sultry, sleepy songs, in a place where love and death, beauty and sadness coalesced against a backdrop of deep dark woods. Twelve was a seminal year for me. I have changed very little or maybe not at all since then. It was the year I read, saw, thought and smelled so many of the things that sculpted me into my more or less permanent form. Also, life was smaller then; it was easier to see how everything connects.

So I unspooled an invisible thread, much like the invisible violin string that ran through me. And with the thread, I connected Twin Peaks to David Lynch to Isabella Rossellini to the tiny bottle of Trésor on my dresser. And still, when I smell Trésor today, I make the same connections with the same invisible thread, but in reverse. One sniff and I bounce through the series of associations like a smooth rock skipping over water and land at the famous line from the Twin Peaks pilot: “She’s dead. Wrapped in plastic.”

But Trésor itself has no inherent darkness. Rather, it is a soft, pretty, feminine fille to whom dark things happen. It is an Eastern European mail order bride with no bony angles in a too-tight angora sweater wearing too much eye makeup, but still lovely, sweet, girlish, tame, sexually guileless. It is a quivering, fluffy bunny with a fast heartbeat, fixing a watchful sideways gaze out of one eye. It is the scent of prey.

And so, in a way, that mini bottle of Trésor was appropriate for me in 1990, for who is more prey than a twelve-year-old girl? A girl on the threshold, whose body men start suddenly watching for signs of blossoming buds? Twelve is the age at which Frankie Addams of The Member of the Wedding is preyed upon by the sleazy soldier (“What did you say your name is, Beautiful?”), the age at which poor plastic-wrapped Laura Palmer of Twin Peaks is first preyed upon by the being named Bob who eventually does her in.

Trésor is the smell of don’t hurt me, and also the smell of who I was, sometimes still am, and alternately do and do not want to be.

วิธีการเลือก อาหารสุนัข และ แมว

           1.  ผ่านการรับรองแล้วจากกรมปศุสัตว์
ขณะนี้อาหารสุนัขทุกประเภทจะต้องผ่านการขึ้นทะเบียนจากกรมปศุสัตว์
ไม่ว่าจะเป็นอาหารสุนัขสำเร็จรูปจากต่างประเทศหรือผลิตในไทยเองก็ตาม
จะต้องดูที่ฉลากข้างกระป๋อง หรือข้างถุงว่ามีทะเบียนอาหารสัตว์ถูกต้องหรือไม่เป็นสำคัญ
เพราะหากไม่มีเลขทะเบียน แสดงว่าอาหารนั้นไม่ได้ผ่านการตรวจสอบจากกรมปศุสัตว์
ซึ่งอาจไม่ได้คุณภาพตามที่ได้ระบุไว้ที่ข้างถุง
ดังนั้น ขอให้ตรวจสอบฉลากว่ามีทะเบียนอาหารสัตว์ในฉลากเป็นสำคัญ
ถ้าไม่เป็นเลขทะเบียนก็ไม่ควรซื้อนะครับ
นอกจากนั้นแล้ว สำหรับอาหารต่างประเทศนั้นยังมีอีก 1 ตัวช่วย
คือให้ดูการรับรองของหน่วยงานระหว่างประเทศด้านอาหารสุนัข
นั้นคือ “การรับรองจาก AAFCO” ซึ่งถ้ามีข้อนี้ยิ่งสมบูรณ์แบบมากๆ

            2. หลีกเลี่ยงอาหารสำเร็จรูปชนิดแบ่งขายที่ดูไม่น่าไว้วางใจ
อาหารแบ่งขายมักจะไม่มีฉลาก ทำให้การตรวจสอบที่มาที่ไปได้ลำบาก
การเก็บรักษาก็ไม่ค่อยเรียบร้อย

            3. คำนึงถึงแหล่งโปรตีนที่ใช้ทำอาหาร
โปรตีนที่ใช้ในการทำอาหารสัตว์มักมาจากหลายแหล่ง
โดยเฉพาะโปรตีนที่เหลือจากผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์อื่นๆ เช่น เศษเนื้อไก่ หมู วัว เป็นต้น
โปรตีนจากเศษเนื้อย่อมสู้โปรตีนที่มาจากเนื้อสัตว์ชนิดเดียวโดยตรงไม่ได้

            4.  คำนึงคาร์โบไฮเดรตที่ใช้ทำอาหาร
นอกจากโปรตีนแล้ว สารอาหารจำพวกคาร์โบไฮเดรต ซึ่งได้แก่ แป้งกับน้ำตาลนั้น
ก็มีส่วนทำให้เกิดปัญหาแพ้อาหารไม่แพ้โปรตีนเหมือนกัน โดยเฉพาะในกลุ่มแป้ง
ซึ่งผู้ผลิตมักนิยมใช้ข้าวโพดเป็นสำคัญ ซึ่งเจ้าข้าวโพดนี้เองมักก่อให้เกิดปัญหาแพ้อาหารได้สูง
จึงควรหลีกเลี่ยงโดยเลือกชนิดที่มีข้าวเป็นองค์ประกอบจะดีกว่านะครับ เพราะสุนัขไม่ค่อยแพ้

             5.  ใช้สารกันบูดชนิดใด? ในการถนอมอาหาร
อาหารสุนัขสำเร็จรูปทุกชนิดจะต้องใส่สารถนอมอาหาร หรือสารกันบูดในอาหารด้วยกันทั้งนั้น
เพื่อถนอมอาหาร หรือเรียกง่ายๆ ใส่เพื่อให้อาหารเก็บได้นาน ซึ่งเจ้าสารกันบูดนี้
ปัจจุบันมีทั้งชนิดที่สังเคราะห์จากสารเคมี และชนิดที่ได้จากธรรมชาติ เช่น วิตามินซี และ อี
ซึ่งปัจจุบันกระแสธรรมชาติกำลังมาแรง ถ้าท่านใดนิยมกระแสธรรมชาติก็เลือกอาหารให้สุนัขได้ตามที่ชอบๆ นะครับ

            6. เช็ควันหมดอายุเพื่อประกันความสด
วันหมดอายุ หรือ Expired Date ที่มักย่อว่า EXP. Date นั้นแปลว่า ถ้าหลังจากวันนี้ไปแล้ว
แสดงว่าใช้ไม่ได้ เช่น ยาหมดอายุก็ใช้ไม่ได้แล้ว แสดงว่าเสื่อมคุณภาพ ไม่ควรใช้ในการรักษา
เช่นเดียวกับอาหารสัตว์ที่หมดอายุฉันใดก็ฉันนั้น
แต่มีอีกประเภทที่เขียนไว้ข้างถุงว่า Best before คำนี้หมายถึงว่า
“อาหารนี้จะดีที่สุดถ้าให้หมากินก่อนวันที่….” นั้นแปลว่า
ถ้าหลังจากวันที่…ไป ความดีของอาหารนี้ก็จะค่อยๆ ลดลงไปเรื่อยๆ
ซึ่งอย่างดีก็ ถ้าเจอเจ้าวันที่ Best Before…. ก็อย่าไปซื้อเลย เพราะคุณค่าอาหารลดลงไปแล้วครับ

            7.  กลิ่นอาหาร เมื่อท่านเปิดถุงอาหารแล้วพบกลิ่นเหม็นหืนโชยเข้าจมูก
ก็ขอให้รีบนำไปคืนหรือทิ้งไป เพราะแสดงว่าอาหารเริ่มเสื่อมสภาพแล้ว

            8.  เปลี่ยนอาหารตัวใหม่ต้องใจเย็นๆ
เมื่อท่านตัดสินใจจะเปลี่ยนอาหารยี่ห้อใหม่ หรือยี่ห้อเดิมแต่สูตรใหม่ก็ตาม
ไม่แนะนำให้เปลี่ยนแบบผลีผลามด้วยการให้กินอาหารตัวใหม่เพียงอย่างเดียวล้วนๆ
เพราะจะมีผลต่อระบบย่อยอาหารของสุนัขได้ ขอแนะนำให้ใช้กลยุทธ์ค่อยเป็นค่อยไป
โดยค่อยๆ เพิ่มอาหารตัวใหม่ ทีแรกประมาณหนึ่งในสามส่วน บวกกับอาหารตัวเก่า สองในสามส่วน
ให้กินประมาณ 1 อาทิตย์ หลังจากนั้นก็ค่อยๆ เพิ่มอาหารตัวใหม่พร้อมทั้งลดอาหารตัวเก่าไปเรื่อยๆ
จนกระทั่งสามารถถอดอาหารตัวเก่าออกจากเมนูประจำวันได้ในที่สุด

            9.  เฝ้าระวังอุจจาระหมาเมื่อเปลี่ยนอาหารใหม่
นอกจากจะต้องค่อยๆ เปลี่ยนอาหารตัวใหม่ตามข้อ 8 แล้ว สิ่งหนึ่งที่ต้องเฝ้าติดตามคือ
อุจจาระของสุนัขที่ออกมาด้วย ซึ่งควรอยู่ในสภาพไม่แข็งไม่เหลวจนเกินไป

เรียกง่ายๆ ว่าถ่ายเป็นปกติ ไม่ท้องผูกหรือท้องเสียนั่นเอง

          10.  ติดตามดูน้ำหนักตัวและขนตลอดเวลา
อาหารใหม่ที่ให้สุนัขตัวโปรดนั้น ถึงแม้จะรสชาติดี หมาชอบกิน แต่พบว่า กินแล้วน้ำหนักลด หรือขนร่วง
ก็ไม่ควรให้กิน เพราะแสดงว่าคุณภาพไม่ดี แนะนำให้เปลี่ยนอาหารนะครับ

          11.  หลีกเลี่ยงอาหารที่พิสดารเหนือการคาดเดา
หากท่านเกิดไปเจออาหารพิสดาร สูตรแปลกๆ ที่ไม่เคยพบเคยเห็น แล้วเกิดปิ๊งขึ้นมาว่า
น่าจะลองให้หมากินเพื่อรสชาติแปลกใหม่ ถ้าหากไม่มีรายงานทางการแพทย์ยืนยันว่าไม่มีผลเสียต่อสุขภาพสัตว์ประการใด
ก็ขออนุญาตอย่าลองเลยนะครับ ซึ่งหากสงสัย หรือไม่มั่นใจก็ขอให้ปรึกษาสัตวแพทย์ก่อนบริโภค

          12.  ที่เก็บอาหารก็ต้องทำให้ดี
ถึงแม้ท่านจะซื้ออาหารดีอย่างไร แพงระยับอย่างไร แต่ท่านนำมาตากแดดตากลม
รับรองอาหารนั้นจะเสียเร็วกว่าที่คิดไว้มาก ซึ่งที่ตามมาก็คือ อาหารจะเหม็นหืนและหมาจะไม่ยอมกิน
ดังนั้นจึงควรมีภาชนะที่ใส่อาหารที่มีฝาปิดอย่างดีเพื่อกันชื้น ที่สำคัญต้องเก็บในที่แห้งไม่ตากแดด

          13.  ต้องมีน้ำให้กินอย่างสม่ำเสมอ
อย่าลืมนะครับว่า นอกจากอาหารแล้ว เจ้าตูบตัวโปรดก็ยังต้องการน้ำดื่มตลอดเวลา ขาดไม่ได้
คุณภาพน้ำดื่มก็ควรสะอาด ชนิดที่คนก็สามารถกินได้นะครับ อย่างน้อยก็ควรเป็นน้ำประปา
ไม่ใช่น้ำจากบ่อบัว อ่างปลา หรือน้ำคลอง

          14.  ควรซื้อจากร้านขายอาหารสัตว์ที่น่าเชื่อถือ
สำคัญมากไม่แพ้อาหารสัตว์ก็คือ แหล่งจำหน่ายอาหารสัตว์ที่จำเป็นต้องเป็นร้ายที่น่าเชื่อถือ
คนขายวางใจได้ ไม่ใช่ประเภทขาจรตีหัวเข้าบ้าน แวะเวียนมาขายไม่เป็นหลักเป็นแหล่ง
เพราะหากเกิดปัญหาขึ้น ไม่รู้จะไปเอาเรื่องเอาราวกับใคร

by Thonglorpetcare  PetShop Online
Product Hill’s science diet,Royal Canin,Eukanuba,Chicken Soup,Avoderm,Nutro Choice,Pinnacle,Cesar,Tresor,Esbilac,อาหารสุนัข,อาหารหมา,dog food,puppy,adult,mature,healthy development

Hier soir je suis sorti légèrement épuisé de ma journée. Je ne sus pas répondre positivement à l’insistance de ma femme qui réclamait pourtant avec force et cri que nous ayons un rapport sexuel.

Je cru longtemps que “Pas ce soir, je suis crevé” était l’excuse de maris pas assez soucieux du plaisir de leur femme. Hier soir je me suis rendu compte que ça pouvait arriver, même aux meilleurs.

Martine, pardonne moi. Aujourd’hui fut une rude journée. J’étais aux urgences et dans l’après-midi nous avons reçu un suicidaire.

_ Mon Dieu!

_ Ah c’est sûr que ça change des couillonnades de d’habitude hein?

_ Qu’est-ce qui s’est passé?

_ Le mec s’était enfoncé un couteau dans le bas ventre à plusieurs reprises. Version japonaise. Maximum respect. Les voisins ont vu du sang couler du plafond, quand ils ont compris que c’était pas un dégât des eaux ils ont appelé les pompiers.

_ Et qu’est-ce qui s’est passé?

_ Ben le mec agonisait. Quand soudain ses yeux tout jaunes et déjà remplis de mort se sont ouverts.

_ C’est horrible!

_ Il m’attrape par le bras et me dit : “Ouiiiii, je veux mettre fin à mes jooooours. J’en ai maaaaaaaaaaaarre. Laissez moi mouriiiiiiir. Allez prendre un café.”

_ Mon Dieu. Qu’est-ce que t’as fait?

_ C’est pas super professionnel… mais j’ai suivi son conseil. J’suis allé m’prendre un p’tit jus.

_Non?!

_ Je me suis dit : “un suicidé de plus chez Orange, c’est l’occasion de faire chier Xavier Darcos”… Bon le seul problème, c’est qu’il bossait pas chez Orange. En fait il bossait pas. Mais ça je pouvais pas le savoir avant hein!

_ Morisset tu mens. (resserrant ses cuisses) Dire que j’ai failli m’offrir à toi ce soir… Tu finiras seul Morisset, prisonnier dans la cage de ton cynisme.

_ C’est pas grave. Je saurai foutre mon camp de cette taule.

Ma femme ne veut pas comprendre que ce cynisme, c’est mon gilet par balles dans ce monde de tireurs d’élite.

Bien sûr que non je l’ai pas laissé mourir ce pauvre homme. Je l’ai sauvé “à l’américaine”. J’ai demandé le défibrillateur. J’ai gueulé “RESPIRE!” comme un putois. Comme dans un film quoi. Alors que c’était pas la peine parce qu’il s’était surtout ouvert l’intestin. Mais quand il a vu le défibrillateur, ça a suffi à lui foutre les boules et lui donner envie de s’accrocher à la vie.

_ Mais alors pourquoi?

_ Pourquoi quoi?

_ Pourquoi tu as fait ça?

_ Alors si je fais rien je suis un cynique. Mais il te faut une raison pour que je le sauve?

_ Je veux connaitre ce qui a motivé ta décision Morisset.

_ Je l’ai fait parce que la vie est belle Martine. Je l’ai fait… parce que… je crois intimement… qu’elle vaut la peine d’être vécue.

… Tu sais Martine, la vie est un tableau raté. Mais selon la perspective… et si tu le veux du plus profond de ton cœur… tu peux passer à côté de ses imperfections.

_ C’est magnifique. Fais moi l’amour.

_ Plus tard. Sérieusement je l’ai fait parce que j’ai pensé à Robert Enke qui s’est suicidé tout récemment, laissant en plan une fillette de huit mois qu’il avait adoptée au mois de mai. Je me suis dit que cet homme n’avait pas le droit de partir. Je ne connaissais pas ses raisons, mais j’ai décidé de le rendre à la justice des hommes. Et puis après j’ai repensé à la mort de Claude.

_ Claude Berri? (Les Trois Frères, Mookie, Lucie Aubrac, Banzaï)

_ Non mon Trésor. Claude Levi-Strauss. (Tristes Tropiques) J’ai repensé à la surpopulation, tout ça… et je me suis dit que finalement j’avais peut-être fait une connerie.

crédit photo : Getty Images

°

trésors rouges
d’automne -
les arbres, loin

°

d.7/11/09)

Les horaires d’indemnisation prévus par Kenneth R. Feinberg, le capitaine du Trésor spéciaux au traitement des questions de rémunération, intervient alors que de nombreuses autres banques plus petites, mais qui a reçu l’aide des contribuables significatifs dans l’année écoulée ont été l’année de déclaration d’énormes primes de fin, déclenchant un nouveau cycle de récriminations à Washington sur le plan de sauvetage de Wall Street.

Depuis sa nomination Juin dernier par le secrétaire au Trésor Timothy F. Geithner, M. Feinberg a passé des mois dans les négociations avec les compagnies comme il cherche à concilier les préoccupations indemnisation à l’encontre des craintes dans les entreprises que toute restriction énorme de salaire pourrait inciter un exode des cadres. En vertu d’une loi adoptée plus tôt cette année, le Département du Trésor a été chargé d’examiner les salaires et les primes pour les cinq plus hauts dirigeants et leurs 20 employés les mieux rémunérés dans des entreprises qui ont bénéficié d’une aide extraordinaire.

M. Feinberg a déjà obtenu des résultats significatifs dans plusieurs entreprises. À la suite de ses entretiens, Kenneth D. Lewis, le chef de la Bank of America, qui a récemment démissionné, a accepté de renoncer à son salaire et ses bonus pour 2009. (Il sera tout de même recevoir une rente de 53,2 millions de dollars, bien que M. Feinberg peut émettre un avis consultatif que le contester aurait un poids politique.) Et craignant un retour de bâton politique sur la rémunération d’Andrew J. Hall, un courtier en énergie à succès qui a reçu près de 100 millions de dollars l’an dernier, Citigroup a accepté il ya deux semaines pour vendre son unité de Phibro que M. Hall têtes à Occidental Petroleum.

C’est un cadeau de Noël avant l’heure que nous offre Cyanide. Jeudi 29 octobre, les développeurs français ont livré une nouvelle mise à jour de Dungeon Party, la plus complète depuis la sortie du jeu en mai dernier. Trois nouveaux personnages, un nouvel environnement et plus d’une dizaine de donjons ont fait leur apparition. Et même avec un nouveau mode de jeu et plusieurs variantes, Dungeon Party garde son concept d’origine : du fun, de l’action, et une rapide addiction.

L'ingénieur : une nouvelle classe d'anti-héros tout aussi désopilante que les autres.

Après le barde, c’est donc au tour de la cavalière, de l’amazone et de l’ingénieur de rejoindre le magicien, le voleur et le bourreau. Le principe reste inchangé : une joyeuse équipe de bras cassés devra donc arpenter des donjons pour charmer et capturer un trésor, et le ramener dans leur camp. Un nouvel environnement, Las Vegas et ses casinos, vient s’ajouter au château de Dracula, à la pyramide égyptienne et à la caverne des pirates. En tout, pas moins de dix cartes débarquent dans cette nouvelle mise à jour – v1.0.1.0. pour les intimes – ce qui double le nombre de donjons.

Un nouveau mode de jeu, ʺcapture de trésorsʺ, est d’ores et déjà disponible, que quatre variantes de jeu – aussi délirantes que le jeu lui-même – viennent compléter. Mais la principale amélioration réside dans l’éditeur de donjons. Ainsi, chaque joueur, s’il désire y consacrer un peu de temps, pourra créer ses propres cartes et les faire partager à la communauté. Une très bonne initiative de la part de Cyanide, qui enrichit son jeu multijoueur d’un nouvel intérêt. De plus, Dungeon party conserve son modèle économique : de la gratuité pour jouer, et juste quelques pépettes à dépenser si l’on désire customiser son avatar.

Akyryn

Como prometido, falarei da semifinal entre Alemanha e França na Copa de 1982. Prorrogação com quatro gols não é todo dia que se vê, principalmente em uma Copa do Mundo. Mas aconteceu naquele 8 de julho, em Sevilla.

Littbarski abriu o placar aos 17 minutos, chutando da linha da grande área após rebote. A França empatou nove minutos depois, com Platini cobrando pênalti. O jogo continuou sem grandes lances – de destaque mesmo, só o atropelamento de Shumacher a Battiston. Veio então a prorrogação, e com ela, emoção pra ninguém botar defeito.

Logo no início do primeiro tempo extra, a França deslanchou. Abriu 2×0 em oito minutos, com gols de Tresor (num belo voleio) e do baixinho Alain Giresse. Parecia que a fatura estava liquidada. Mas faltava combinar com a Alemanha.

Aos 12 minutos Rummenigge diminuiu para 3×2, e aos três do segundo tempo o jogo já estava novamente empatado – Fischer, numa meia-bicicleta, deixou tudo igual. Aí a disputa foi para os pênaltis. Os franceses Six e Bossis desperdiçaram suas cobranças e a Alemanha passava à final, na qual seria derrotada pela Itália de Paolo Rossi. Mas essa é uma outra história.

Ficha do Jogo

 Alemanha Ocidental: Schumacher; Briegel (Rummenigge), Kaltz, Karl Forster, Bernd Forster; Stielike, Dremmler, Magath (Hrubesch), Breitner; Littbarski, Fischer. Técnico: Jupp Derwall.

França: Ettori; Amoros, Bossis, Janvion, Tresor; Genghini, Platini, Giresse; Tigana, Rocheteau, Six (Battiston)(Lopez). Técnico: Michel Hidalgo.

• Local: Estádio Sanchez Pizjuan, em Sevilha
• Árbitro: Charles Corver (HOL)
• Auxiliares: Robert Valentine (FRA) e Bruno Galler (SUI)
• Cartões Amarelos: Giresse e Genghini (FRA); Forster (ALE)
• Público: 70.000
• Gols: Littbarski (ALE) 17min, Platini (FRA) 26min (pênalti) do 1º tempo; Tresor (FRA) 2min, Giresse (FRA) 8min, Rummenigge (ALE) 12min do 1º tempo da prorrogação; Fischer (ALE) 3min do 2º tempo da prorrogação
• Decisão por pênaltis: Alemanha 5 (Kaltz, Breitner, Littbarski, Rummenigge, Hrubesch) x França 4 (Giresse, Amoros, Rocheteau, Platini)

Vou postar essas informações antes das dicas dos parques mas – deixem as compras para os últimos dias!!!!  Só depois de pagar tudo que é necessário – é que podemos contabilizar o que poderemos gastar em compras.

E, nesse ponto, deixem o supermercado Wal-mart por último.

Deve ser visitada a Ross Dress for Less (loja de roupas de marcas famosas que vende coleções antigas – muito frequentada por brasileiros e muito confusa para se achar as boas pedidas – é uma guerra!).

Wii

Os outlets de Orlando são famosos, nem preciso falar – entre eles, elegemos o Florida Mall para nossa primeira tarde/noite de compras, porque, além de muito legal, fica ao lado da Best-Buy – loja de letrônicos e games. 

Best-buy - comprem o Wii (US$199,00) e o Wii-fit (acessórios do Nintendo Wii para exercícios físicos e prática de variados esportes), além do Rock Band dos Beatles – vão se arrepender se não comprarem!

Rock Band dos Beatles

No Florida Mall, um outlet da rede Simon Malls, não deixem de dar uma passadinha da M&M´s World – loja dos chocolates M&M, super colorida e divertida.

Assim que chegarem, procurem o Guest Services (Atendimento ao cliente) e peguem o folheto (booklet) de descontos das lojas – alguns valem a pena.

Lá também tem uma loja só de artigos com cara de cariocas (RIO), uma loja de roupas só em preto e branco (White House & Black Market), a famosa Apple Store, a J. C. Penny, a Saks e uma loja de sabonetes artesanais que são o must – comprem as bombas de sabonete para banheira.   Tem uma loja de bijouterias e outros artigos só de bolinhas – a Polka Dotz.

cremes da Victoria´s Secret

Também no Florida Mall tem uma filial da Victoria´s Secret, loja de lyngerie e perfumaria feminina que é o sonho de consumo de 11 entre 10 mulheres. 

Aproveitem as ofertas de perfumes da Macy´s, em época de liquidação – uma caixa Trésor, da Lâncome, com colônia de 100ml + perfume miniatura + sabonete líquido + creme para o corpo = US$ 90,00 – mais barato que o perfume sozinho, na FreeShop.  Além disso, quem compra 2 produtos Clarins, ganha uma necessaire com 4 mini produtos pra tratamento da pele – eu ganhei para a pele seca – Imperdível, principalmente em se tratando de Clarins!

mapa do Florida Mall

Fomos em outra noite, ao Prime Outlet (antigo Beltz) – shopping horizontal e aberto – tipo nosso Downtown.  Neste, não deixem de ir às lojas Armani Exchange, Lacoste, Calvin Klein e Nike – grandes pechinchas em marcas famosas.

No Walmart, enlouqueçam com as coisinhas do dia-a-dia – artigos de perfumaria, drogaria, toilette, papelaria, eletrônicos, comidinhas – os livros são baratíssimos e por mais tijolões que sejam, são inacreditavelmente leves.  Comprei o último do Dan Brown (The Lost Symbol), o último da Patrícia Cornwell (Scarpetta) e o primeiro da nova trilogia da Stephanie Meyer (The host), de Crepúsculo.

Foi lá no Walmart que eu achei os salgadinhos que tanto amo – os Combos – pretzels recheados de queijo cheddar.  Esperei 18 anos para comê-los novamente e trouxe muitos, muitos, para casa.  Sabem onde encontrei mais deles?  Na lojinha de conveniência do nosso hotel da área dos parques da Universal – o Confort Inn Universal Area.  Onde menos se espera, até que enfim…

L’ouverture officielle des rencontres cinématographiques de Dijon s’est tenue, le jeudi 15 Octobre à 20 heures, au Palais des Etats de Bourgogne. C’est devant un parterre d’invités triés sur le volet que le Maire de Dijon, Monsieur François Rebsamen, a exprimé sa fierté et ses encouragements pour ces nouvelles rencontres. Il a rappelé que, loin d’être l’apanage de quelques élites de la profession, celles-ci étaient tout autant réservées au public Dijonnais, d’un côté, par ses projections en avant-première et de l’autre, par ses nombreux débats organisés, entre autre, au grand théâtre.

C’est pour la seconde année consécutive que le réalisateur Claude Lelouch préside ces rencontres. Il a notamment déclaré en substance, à propos du film Rapt de Lucas Belvaux, projeté en avant-première, que « le plus beau pays du monde était définitivement une salle de cinéma où l’on y voit un bon film » : une déclaration qui aura sans aucun doute plu à l’intéressé.

Enfin, le clou de la soirée fut la présence de l’éclatante Fanny Ardant, qui s’est jointe à Claude Lelouch pour rendre hommage à l’œuvre de Claude Berri, figure incontournable du cinéma français. Il fut l’auteur et le réalisateur, entre autre, de Lucie Aubrac, du diptyque Jean de Florette et Manon des Sources ou encore plus récemment de Ensemble c’est tout, adaptation du roman d’Anna Gavalda. Au regret de ne pouvoir assister à l’hommage qui sera rendu le lendemain soir, Fanny Ardant, visiblement émue, a décrit l’homme comme « un visionnaire, courageux, généreux et fort » et a rappelé à l’auditoire « que l’on devait tous quelque chose à Claude Berri ».

]]> http://westreporter.wordpress.com/2009/10/27/tresor-und-geldausgabeautomat-lagen-in-der-inde/ Tue, 27 Oct 2009 15:11:43 +0000 westreporter http://westreporter.wordpress.com/2009/10/27/tresor-und-geldausgabeautomat-lagen-in-der-inde/ http://arbrealettres.wordpress.com/2009/10/23/les-sens-paul-eluard/ Fri, 23 Oct 2009 04:24:11 +0000 arbrealettres http://arbrealettres.wordpress.com/2009/10/23/les-sens-paul-eluard/

Rien sinon cette clarté
La clarté de ce matin
Qui te mènera sur terre

La clarté de ce matin
Une aiguille dans du satin
Une graine dans le noir
Œil ouvert sur un trésor

Sous les feuilles dans tes paumes
Le jeu grisant des aumônes
Chaudes
Le grand risques des refus
Blêmes

Sur les routes du hasard
Le mur dur perdra ses pierres

La clarté de ce matin
Dévêtus de tous mes regards tes seins
Tous les parfums d’un bouquet
De la violette au jasmin
En passant par le soleil
En passant par la pensée

Le bruit de la mer le bruit des galets
La mousse et l’odeur de la fleur du bois
Le miel l’odeur du pain chaud
Duvet des oiseaux nouveaux

La clarté de ce matin
La flamme qui t’enfanta
Qui naît bleue et meurt en herbe
Premier regard premier sang

Dans un champ de chair touchante
Les premiers mots du bonheur
Rafraîchissent leur ferveur
Sous des voiles de rosée
Et le ciel est sur tes lèvres.

(Paul Eluard)