Un homenaje a todos aquellos bonitos momentos que nos hicieron pasar.

***podróże kształcą – papryka w pomidorach***

Wiele z przepisów, które wykorzystuje dziś w domu przywędrowało z różnych stron świata. po jedne musiałam sama się pofatygować, inne przywędrowały wraz ze znajomymi, a jeszcze inne są ze mną od dzieciństwa, od czasów beztroskich frotowych pielgrzymek do pachnącej rozgrzaną papryką Bułgarii.

dzięki niespokojnej naturze moich rodziców od wczesnych lat miałam szczęście obracać sie w kręgu znajomych z różnych stron świata. najwyraźniej jednak pamiętam Saszę, rdzennego bułgara, który dla polskiej dziewczyny stracił głowę. wraz z bratem byliśmy częstymi gośćmi w ich domu. olbrzymi ogród, zatopiony w winoroślach, stary ogrodowy basen, drzewa morwy, wielkie sędziwe orzechy i mnóstwo czarnomorskiej roślinności, hartowanej przez Saszę w polskim klimacie. centralnym punktem była podłużna altana z dużym stołem i ławami, obrośnięta zdrewniałymi pnączami starych winorośli, wijącymi się nad głowami biesiadników niczym włosy mitycznej meduzy. oddzielne miejsce wyznaczone zostało na pokaźnych rozmiarów grill. nad grillem zaś przedziwne akcesoria, przypominające narzędzia chirurgiczne o monstrualnych rozmiarach szczypczyki, piłki, igły, gruszki. wraz z kazdą wyprawa do Bułgarii i w naszym domu zaczeły pojawiać się owe sprzęty, niezbędne wyposażenie kazdego operatora grilla, dziś juz powszechnie dostępne. zamiłowanie do jedzenia przejawiałam od wczesnego dzieciństwa tak więc asysta przy tej dymiącej kuchni polowej była dla mnie naturalna. kursowałam dzielnie z talerzami wyładowanymi po brzegi bułgarskimi frykasami. niepostrzeżenie skubiąc to kebabczi to soczysta paprykę.

pierwszą potrawą według oryginalnego przepisu jaką odtworzyłam sama, była papryka w pomidorach. do tej pory błyszczę w towarzystwie, za każdym razem gdy ja przygotuję.

• 4 słodkie czerwone papryki
• 1,5 kg pomidorów (w zimie zastepuje je przetartymi pomidorami w słoiku)
• pół szkl. wody
• 3 ząbki czosnku
• 4 łyżki oliwy
• sól, pieprz

pomidory obieram, kroje na ćwiartki. czosnek kroję w cienkie plasterki. wkładam do garnka zalewam wodą, dodaję przyprawy i duszę pod przykryciem na małym ogniu.

paprykę myję, kroje wzdłuż wybieram gniazda i kroje na ćwiartki. na patelni (z pokrywką) rozgrzewam olej. układam paprykę skórką do spodu, przykrywam i na średnim ogniu smażę ok 10-15 min. papryka powinna być miękka a skórka przypalona. przekładam paprykę do oddzielnego naczynia, szczelnie przykrywam i odstawiam na kilkanaście minut. gdy przestygnie, obieram papryke ze skóry i dodaję do pomidorów, podgrzewając ok 10 min.

oczywiście najwspanialszy smak ma taka papryka przyrządzona na grilu, jednak każdy sposób na sciągnięcie skóry jest dobry (zwłaszcza w mieście). papryke można podawać na zimno lub na ciepło. jest idealna sama w sobie, ale też jako dodatek do mięsa i różnego rodzaju zapiekanek.

W tym roku spotkała mnie zabawna historia. Podróżując po Rosji poznałam rodowita Mołdawiankę. 4000km od swojego domu zaskoczyła mnie bardzo podobnym przepisem, jednak zgodnym z jej rodzinna tradycją. papryka nie mniej pyszna więc tez o niej napiszę.

• 4 słodkie czerwone papryki
• 4 duże słodkie pomidory
• 2 średnie cebule
• pół szkl. wody
• 3 ząbki czosnku
• 4 łyżki oliwy
• sól, pieprz

cebule obieram i kroję w cienkie talarki. szklę ją na oliwie na patelni, po kilku minutach dodaję poszatkowany czosnek, a następnie obrane i pokrojone w ćwiartki pomidory i przyprawy. przykrywam i duszę ok 15 min.

papryke przygotowuje w identyczny sposób jak w poprzednim przepisie. obraną układam warstwowo na głębokim talerzu, następnie polewam sosem z cebuli i pomidorów. gotowe!

Nauka jazdy na deskorolce nie należy do najłatwiejszych rzeczy. Radze od razu nastawić się na ciężką pracę. Zanim więc zaczniesz robić jakiekolwiek tricki na deskorolce postaraj się wykonać każdy z poniższych podpunktów:
1. Jazda na desce podczas wolnej jazdy
2. Zakręcanie poprzez podnoszenie przodu deski
- Koło
- Ósemka
3. Naucz się upadać
4. Jazda z średnią prędkością
5. Pierwszy trick – Ollie

1.Jazda na desce podczas wolnej jazdy

W pierwszych godzinach nauki nawet taka prosta rzecz nie jest łatwa. Najlepiej zacząć od złapania się czegoś i oswojenia się z tym, że deskorolka porusza się do przodu i do tyłu. Później możemy zrobić to samo w miejscu tyle że bez trzymania się. Jeśli już z tym nie mamy żadnych problemów wchodzimy na deskę jedną nogą a drugą lekko (!) odpychając się od podłoża tak aby deskorolka ruszyła do przodu. Nie ma co wskakiwać na deskę z rozbiegu szpanując wszystkim jakim to się jest Skejtem bo i tak w 90% kończy się to upadkiem

2.Zakręcanie poprzez podnoszenie przodu deski

Raczej ludzie nie mają z tym problemu dlatego nie będę się specjalnie rozpisywał jak tego dokonać. Po prostu przenosimy ciężar ciała na tył deski ( ale nie za mocno ! ) i przez delikatny ruch nogą obracamy się o tyle stopni ile chcemy lub jesteśmy w stanie zrobić.
Wykonać kółko najlepiej jest w 6 krokach ( 6 razy podnosimy przód deski i się lekko obracamy ).
Ósemkę można również wykonać spokojnie w 6 krokach (Po 3 razy na jedną część).

3.Naucz się upadać

Upadki zawsze były i będą bolesne i raczej nie należą do najmilszej strony skateboardingu jednak nadają mu odpowiedniego charakteru i dostarczają lepszych wrażeń i odczuć ( tych psychicznych jak i fizycznych ). Po kilku latach jazdy każdy prawdziwy skejt może się pochwalić przynajmniej jednym mocniejszym upadkiem ( co nie znaczy, że jeśli ktoś się jeszcze nie połamał to nie jest prawdziwym skejtem ) . No ale przejdźmy do rzeczy… jak upadać aby zrobić sobie jak najmniej krzywdy ? W większości sytuacji jest to dosyć proste.
Typowy przykład:
Jedziesz sobie w pełni z siebie zadowolony bo przed chwilą zakozaczyłeś niezłym trickiem aż tu nagle słychać tylko zgrzyt i lecisz na twarz. Wstajesz ( lub też nie ;p ) i jesteś cały poobdzierany… a można było temu łatwo uniknąć. Wpadający kamyk po kółka/trucki jest jednym z najczęstszych rodzajów upadków.
Jak się przed nim bronić ? – nie jeździć na deskorolce ;] ( tzn. nie da się go uniknąć bo zawsze się gdzieś to trafi)
Ale można się nauczyć upadać.

Porady jak nie należy się wywracać:

- wystawienie rąk przed siebie i hamowanie nimi jest najgorszą rzeczą jaką można zrobić w tym wypadku. Kto wie z lekcji fizyki, że im większa masa działa na mniejszą powierzchnie tym większą siła działa właśnie na to powierzchnię. Mówiąc po ludzku… Cała siłę upadku musimy jednocześnie rozłożyć na jak największą część naszego ciała. Powinno to wyglądać tak jak na tym rysunku :

(niezbyt profesjonalnie zrobiony ale widać w czym rzecz)

Czerwone kółka to upadek na dłonie
Zielone linie to upadek na całe ciało
Ale nawet przeczytanie tego artykułu nie gwarantuje wam, że nic sobie nie zrobicie bo wywrotki cechuje to że zaskakują i są niespodziewane – ale w tym ich cały urok. Inna sprawa, że trzeba wyćwiczyć w sobie ten odruch upadku. Ale o tym można by napisać osobny artykuł tutaj poruszamy tylko sprawy ogólne

4. Jazda z średnią prędkością

To jest już kwestia zebrania się w sobie i przełamania strachu i treningu. Jeśli jednak będziesz miał jakieś problemy z tym to nie przejmuj się bo i tak na razie nie przyda ci się ( przyda się dopiero gdy już będziesz potrafił zrobić ollie w wolnej jeździe i będziesz chciał skakać przez przeszkody ).

Freestyle rolanje je nedvomno zanimiv za gledalce. Tega se zavedajo tudi na nacionalni nemški televiziji, zato so nekaj časa nazaj predstavili kratek prispevek o tem atraktivnem športu, ki se bolj in bolj razvija. Zraven dodajamo še povezavo na nemško freestyle stran.

Rolerje SEBA v svetu freestyle rolanja ni potrebno posebej predstavljati. So namreč top roler in sanje vsakega freestylerja. Nekaj let nazaj jih je v domači delavnici razvil Sébastien Laffargue. Eden izmed najboljših freestylerjev je danes na trg poslal že tretjo različico rolerja, celotno ponudbo pa si lahko ogledate na njegovi uradni strani. Poleg tega je vodja več freestyle ekip (Francija, Rusija, Kitajska,..). Spodaj si lahko ogledate njegov rekord 120 lončkov na eni nogi, (3 leta kasneje je Igor popravil rekord na 138 lončkov) in njegovo uradno video stran.

Dragi ljubitelji rolanja!

Tetica Naomi Grigg je v svetu rolanja poznana kot odlična freestylerka, učiteljica rolanja in še marsikaj. Lansko leto je gostovala v Sloveniji, kjer je ljubiteljem rolanja kazala osnove freestyle rolanja. Več o njej si lahko preberete na njeni uradni spletni strani.

Obvezno pa si oglejte tudi serije “BBC SportsRound”, kjer Naomi vsak teden predstavi svoje vragolije.

No to dziś napisze o podsawach streeta.
FLIPY:
pop shovit – Najprostszy z flipów, polega na obróceniu deski o 180 stopni. Trik ten wygląda efektowniej kiedy zrobimy ollie ale można go robić nie potrafiąc skakać. Robi się go tak: gdy wyskoczysz, należy nogą która znajduje się na tailu uderzyć w tył w ten sposób, by nadać desce ruch obrotowy. Należy jednak pamiętać, że deska oddali się od was dlatego trzeba za nią polecieć.
kickflip – Ciut trudniejszy od poprzednika. Należy obrócić deskę o 360 stopni wokół własnej osi. Uderzamy tylną nogą w tail, a następnie przednią ciągniemy po skosie do tyłu i to cała filozofia.
heelflip – Ten trik różni się od kickflipa tylko tym że ciągniemy nogą do góry.

GRINDY:
50-50 – Należy z umiarkowaną prędkością równolegle do przeszkody podjechać, a w odpowiednim momencie wskoczyć na nią 2 trakami, a gdy zaczniecie tracić prędkość po prostu zeskoczcie.
5-0 -Właściwie tylko różni się od 50-50 tym że tu jedziemy na tylnym traku.
nosegrind – tak samo jak 5-0 tyle że na przednim traku.

SLIDY:
boardslide – Należy podjechać równolegle do przeszkody i wskoczyć na nią deckiem tak aby rurka była pośrodku deski. Przy końcu należy z rurki zejść (oczywiście z deską)
lipslide – To samo co boardslide, tyle że wykonywany tyłem.
nosegrind – Jedziemy na nose’ie po murku, rurce.

W skateperku jest wiele przeszkód często nie wiemy jak one się nazywają. Więc ten artykuł oświeci was.
Funbox

Piramida

Quater

Bank

Grindbox

Rail

Rail Łamany

Wallride

Rampa

Mini Rampa

Dwie rampy połaczone Spinem

Miescówki wykonała firma Techramps

Wiele osób nie wie jakim stylem jeździ albo czym różni się “switch” od “fakie”. No więc napisze coś o tym.

Zacznę od stylków.

Pierwszy stylek “Regular”- lewą nogę mamy z przodu, a prawą z tyłu (dosyć proste) i odpychamy się prawą nogą (czyli nogą którą mamy z tyłu), a lewą stoimy na desce.

Potem mamy odmianę “Regular” i jest to “Mongo rugular”. Polega on na tym że jak wcześniej odpychaliśmy się prawą nogą to teraz odpychamy się lewą (łatwe do zrozumienia, co nie?), noi oczywiscie stoimy na desce prawą nogą ale jak jedziemy bez odpychania to lewą nogę mamy zawsze z przodu.

Drugi styl to “Goofy”- Jest to niemal to samo co “Regular” tylko gdy stoimy na desce to zamiast lewą nogę mieć z przodu to mamy ją z tyłu no, a prawa idzie do przodu i odpychamy się lewą nogą.

Oczywiście jest też styl “Mongo goofy”, gdzie jedyną różnicą między tym stylem a stylem “Goofy” jest to że odpychamy się prawą nogą (nogą przednią).

No to teraz przejdę do stylu “switch” i “fakie”.
“switch”- jest to zmiana ustawienia nóg np. z “Regular” na “Goofy” i na odwrót .

“fakie”- to po prostu jazda tyłem. (proste do zrozumienia, proste).

Mam nadzieje że się komuś przyda

Pierwszą rzeczą której powinieneś się nauczyć jest stanie w miejscu. Jest to moment gdy balansujesz na swoim rowerze, starając się jak najmniej poruszać kołami. Dla większości ludzi jest to najtrudniejsza rzecz w Trialu, więc nie rezygnuj gdy się przewrócisz. Najważniejszy jest trening, im więcej ćwiczysz, tym lepiej będzie ci wychodzić. Zobaczysz, obiecuje…

Instrukcja:

• znajdź pochyłą drogę
• zdecyduj która noga jest twoją “lepszą”, którą wygodniej ci trzymać z przodu
• wsiądź na rower i powoli jedz, lepszą nogę przełóż do przodu
• tocz się aż rower sam się zatrzyma (w całym ćwiczeniu nie używaj hamulca)
• korby ustaw równolegle do ziemi (rób tak zawsze w trialu)
• przekręć kierownicę o około 45 stopni w przeciwnym kierunku do twojej lepszej nogi (prawa noga z przodu, skręć w lewo)
• głowę trzymaj z przodu, prawie za kierownicą
• przednią nogę trzymaj wyprostowaną
• tylną trochę ugnij i używaj jej razem ze skręcaniem kierownicy do balansowania (brzmi dziwnie ale tak jest)
• i najważniejsze: uspokój się! nie bądź spięty i nie denerwuj się

Sidehop jest bardzo efektownym trikiem jeśli wykonywany jest bardzo wysoko. By nauczyć się sidehopa musisz opanować technikę wykorzystywana przy Bunnyhopie, równowagę i Pedal Kicka. Ustawiasz się do murka pod lekkim katem tak by tył znajdował się dalej od murka ponieważ w czasie lotu musi on zatoczyć luk.
Następnie przechylasz się w tył i kucasz, z początku wystarczy zrobić to na wysokości siodełka lecz jeśli chcesz wyskoczyć wyżej musisz cały ciężar ciała przenieść na tylne kolo tak by przód prawie się unosił.
Gdy jesteś już przygotowany do skoku, przekręcasz korby tak jak przy Peda Kicku, przechylasz się lekko w stronę w która skaczesz po czym bardzo dynamicznie wyskakujesz w górę. Wyskok jest tutaj najważniejsza rzeczą ponieważ musisz to zrobić hmmm jakby nad tylnym kolę, chodzi mi o to, że wyskakując ciągniesz głowę w tył i dzięki temu lecąc w górę jesteś w prawie wyprostowanej pozycji. Jeśli już udało Ci się podskoczyć i przedni kolo znajduje się ponad murkiem, musisz wypchnąć rękoma rower w przód i podciągnąć nogi.

Nogami również musisz pociągnąć rower w bok żeby zmieścić się nad przeszkodą. Sidehopa na wysokość 50 cm można uznać już za bardzo dobry wynik ponieważ jest to trik dosyć trudny i wymaga wielu umiejetnosci.
By wskoczyć na murek o wysokości metra potrzeba naprawdę dużo czasu i co najważniejsze ciężkiej pracy.

Tutaj podnosisz przednie koło i przesuwasz je w lewo lub prawo, trzymając zaciśnięty tylny hamulec.

Żeby podnieść przednie koło:

• Zaciśnij tylny hamulec
• Przechyl się nad przednią część roweru
• Teraz popchnij kierownice i pochyl się trochę do tyłu

Po podniesieniu koła, spróbuj pochylić się w którąś stronę. Teraz rower sam powinien przekręcić się w bok. Kolejną rzeczą do zapamiętania jest to, że jeśli wylądujesz prostopadle do ziemi, stracisz równowagę i upadniesz. Lądując musisz lekko pochylić się w przeciwną stronę tak aby rower już po wszystkim stał prosto. Próbuj zrobić tak 360 stopni. Oczywiście na początku będziesz musiał wykonać 20 małych obrotów, by dopełnić całe koło, ale z czasem nauczysz się robić to za pomocą 7-10.

Jest to przydatne by dostać się na jakąś przeszkodę, i do rozpoczęcia nauki bunnyhopa.

• zegnij ręce
• popchnij kierownicę
• przechyl się do tyłu
• i w dól

… i proszę, przednie koło leci już w powietrzu.

Gdy będziesz już w tym dobry, powinieneś być w stanie podnieść koło tak wysoko, aż spadniesz z roweru (tutaj mamy dobry powód do tego by nie używać SPD).

Staraj się wjeżdżać tak na murki, krawężniki. Nie martw się jeśli uderzysz w nie z prędkością 3 km/h, nic nie stanie się tobie ani twojemu rowerowi.

Tuż przed samą przeszkodą, podnieś przednie koło.

Gdy tylne koło dotrze do murka, przechyl głowę za kierownicę i lekko podskocz (nazywamy to odciążeniem tyłu). Teraz gdy koło uderzy w przeszkodę, samo powinno podskoczyć i wjechać na murek. Nie jest to najlepsza metoda, ale dopóki nie potrafisz podnieść tyłu powinna wystarczyć.

Tutaj podnosisz tył, przesuwając rower w lewo lub prawo i trzymając przedni hamulec zaciśnięty.

Żeby to zrobić, musisz przekręcić kierownicę w kierunku w który chcesz się obrodzić. Dzięki temu wylądujesz mając kierownice prosto w stosunku do roweru. W tym triku najważniejsze są nogi. Żeby wykonać piwot musisz zacisnąć przedni hamulec, ukucnąć, i wyskoczyć do przodu i w bok. Teraz nogami ciągniesz rower za sobą.

Tutaj tak samo jak w obrocie na tylnym kole musisz uważać na to by nie wylądować prostopadle do ziemi.

Ta umiejętność jest o ile wiem podstawa do wykonania bunnyhopa. Jadąc powoli przenosisz ciężar ciała do tyłu, wyskakujesz do przodu i popychasz kierownice przed siebie. Odciążasz pedały. Musisz jedynie nauczyć się jak bardzo możesz wyskoczyć, aby nie spaść z pedałów. Jeśli opanujesz to dobrze będziesz mógł zrobić obrót o 180 stopni na przednim kole.

Potrafisz wykonać piwot przednim i tylnym kołem… Świetnie! Teraz musisz to tylko doszlifować. Najpierw proponuje wspinać się w gorę schodów, ponieważ gdy będziesz zeskakiwał i coś ci nie wyjdzie możesz zrobić sobie krzywdę. Ćwicz na pierwszych trzech schodkach. Obróć się na tylnym kole tak aby wylądować przodem na pierwszym schodku, teraz zrób obrót na przednim kole i na schodek… Jest to trudne dlatego musisz dużo ćwiczyć. W dół możesz schodzić ta sama metoda, najpierw tył, potem przód. Gdy będziesz w tym dobry spróbuj zacząć wskakiwanie od wrzucenia na schodek najpierw tyłu.

Skakanie w miejscu jest przydatne do utrzymywania równowagi na nierównym podłożu. Gdy balansujesz w miejscu i czujesz ze zaraz się przewrócisz, wykonujesz podskok i korygujesz położenie roweru. Zaciśnij oba hamulce, przykucnij, naciśnij na pedały i pociągnij je w czasie skoku. Jeśli umiesz już podnosić tył bez hamulca powinno ci się udać. Teraz całym ciałem musisz złagodzić lądowanie. Gdy opanujesz już skakanie w miejscu spróbuj podskakiwać na schodach.

Przednie kolo ustaw jeden lub dwa schodki wyżej, pochyl się w stronę w którą chcesz wyskoczyć, i podskocz tak jak ma płaskim. Teraz powinieneś znajdować się w tej samej pozycji co przed skokiem, z ta różnica ze jesteś o jeden schodek wyżej i przodem i tyłem. Próbuj tak samo zeskakiwać ze schodków.
Schody są świetne do wykonywania rożnych dziwnych rzeczy i są o wiele bezpieczniejsze od kamieni. Innym sposobem na utrzymanie równowagi jest zaciśniecie obu hamulców i robienie malutkich piwotów na przednim lub tylnym kole. Polecam podnosić przód gdyż jest to o wiele mniej meczące. Piwotami możesz również ustawiać rower do wykonywania bardziej skomplikowanych trików jak chociażby zeskok z murka lub schodów.

Jeśli potrafisz już skakać po schodach przyszła kolej na większe rzeczy. Obróć się na tylnym kole tak aby przednie kolo znajdowało się na przeszkodzie, teraz wykonując małe podskoki ustaw się tak abyś był prostopadle do obiektu na który chcesz się dostać. Podjedz troszkę do przodu i oprzyj swój lepszy pedał (chodzi mi tu o pedał na którym trzymasz nogę lepsza nogę) na przeszkodzie. Teraz sam podskok tylnym kołem. Musisz znajdować się dokładnie nad pedałem który dotyka obiektu, wtedy przenieś całe ciało do przodu (tak jakbyś próbował wjechać na murek) i popchnij rower do przodu i do góry. Rower powinien wjechać pod ciebie.
Za pierwszym razem zapewne troszkę wskoczysz i tylne kolo stoczy się na dol, ale nie martw się, na początku zawsze tak jest.

Żeby zeskoczyć z murka trzeba najpierw dostać się na jego krawędź. Najlepiej zrobić to małymi podskokami przesuwając się w bok lub wykonać piwot. Należny ustawić się równolegle do krawędzi murka. Teraz pochylasz się utrzymując równowagę i pozwalasz rowerowi przechylić się w stronę w która chcesz zeskoczyć.

Dalej jest już tak samo jak na ziemi, wybijasz się i lądując starasz się jak najbardziej zamortyzować upadek. Można również zrobić to w troszkę inny sposób. Gdy tylko się wybijesz z murka, ciągniesz kierownice do siebie i prostujesz nogi. Lądując najpierw uderzasz tylnym kołem dzięki czemu łatwiej jest zminimalizować wstrząs przy uderzeniu.
Gdy dobrze opanujesz ta technikę skoki z wysokości 1.5 m. będą wyglądały bardzo lekko.

Pedal Kick to podstawa dalszego uprawiania trialu, jeśli się go nie nauczysz, nie masz nawet po co ćwiczyć dalszych trików. Wszyscy mówią ze żeby się go nauczyć musisz umieć skakać na tylnym kole co jest nieprawda. Ja zacząłem się uczyć Pedal Kicka potrafiąc podskoczyć na tylnym kole góra 15 razy. Po pierwsze powinieneś mieć przełożenie z przodu na 1 blacie a z tylu na 3 koronce. Na takim ustawieniu łatwo się zaczyna.
Teraz zaczynasz skakać na tylnym kole tak jak zwykle. Gdy zacznie Ci opadać przód puszczasz hamulec i kopiesz mocno w pedał podskakując przy tym lekko w gore. Musisz puścić hamulec na ułamek sekundy przed kopnięciem bo w przeciwnym wypadku albo odjedziesz do tylu albo nie będziesz mógł kopnąć. Kopniecie musi być z wyczuciem, ale tym zajmiesz się później, na razie musisz nauczyć się zsynchronizować ruchy.
Z początku wydaje się to tragicznie trudne, ale z czasem przychodzi samo. Ja ćwiczyłem to półtora miesiąca z marnym skutkiem, po czym nagle zaczęło mi wychodzić. Zasada jest taka, że jeśli przód jest bardzo nisko musisz kopnąć mocniej, natomiast jeśli leciutko ciągnie w dol to wykonujesz malutkie kopniecie korygujące ustawienie roweru.
Po dobrym opanowaniu tego triku będziesz mógł skakać na tylnym kole dopóki nie opadniesz z sil.

Jest to trik bardzo efektowny, ale wcale nie taki trudny jak się wydaje. Jedyna wymagana umiejętnością jest to perfekcyjne wykonywanie piwotu na przednim kole. Podjeżdżasz do krawędzi murka, łapiesz równowagę i robisz normalny obrót. Teraz gdy jesteś już w powietrzu i masz za sobą jakieś 90 stopni szybko popychasz rower do tylu i ciągniesz za kierownice. Powinieneś spaść najpierw na tylne kolo.
Jak dużo poćwiczysz spokojnie zrobisz 180 stopni, a nawet 360 jak będziesz już mistrzem. Najważniejsze jest żeby się nie bać i mocno ciągnąć rower żeby zdążył się obrócić w czasie lotu. Dopełnić obrót można już nawet stojąc na tylnym kole.