“The last argument of a king”

Inscriptie ce se regasea pe tunurile franceze in timpul regelui Ludovic al XIV-lea. Sublim

Danas poznajemo barem tri značajne uloge koje je kalendarski sistem zasnovan na tunu igrao među drevnim Majama. Prva od njih bila je ta da je tun smatran proročkom godinom. Stoga bi se na dan započinjanja novog tuna (umesto 365-odnevnog haaba) sveštenici Maja okupljali, palili tamjan i čistili svete knjige devičanskom vodom a potom i čitali iz njih. Pomenute knjige bile su Knjige Chilam Balam (Jaguar Prorok), koje su sadržale informaciju o kalendaru i beležile prošlost njihovih raznih gradova i sela. Jedan od sveštenika bi čitao iz svetih knjiga, održao govor o proročanstvima i predlagao rešenja ukoliko bi izgledalo da se bliže kobna vremena. Ovo nam puno govori o tome kako su Maje sagledavale tun. Pokazuje nam i da su smatrali da bi proučavanje prošlosti  moglo podržati njihova proročanstva i baš se zbog ovog razloga svaki grad brinuo o tome da njegova prošlost ostane sačuvana. To nam takođe govori i da su proročanstva Maja bila zasnovana na tunima ili katunima, koji su bili viđeni kao delovi ‘era’ sa dužim trajanjem. U Knjigama Chilam Balam, proročanstva su u kontinuitetu bila zasnovana na tunu i katunu, a nikada na astronomskoj godini.

Drugo, smene katuna bile su najvažniji periodi za ceremonije koje su slavile klasične Maje (oko 200-te do 900-te godine nove ere), kada bi njihovi božanski šamanski kraljevi, zvani ahauobi, izvodili rituale na piramidama. Ovi šamanski kraljevi bi, na vrhovima piramida, prinosili sopstvenu krv na žrtvu i u stanju transa bi, verovatno delimično izazvanog pomoću psihodeličnih gljiva, stupali u kontakt sa Vizijom Zmije zarad orijentacije u nastupajućem katunu. Mnogi oltari, piramide i građevine bivale su posvećivane na počecima novih katuna.

Ovi vladari bi takođe simbolično posvećivali i stele da bi slavili prolazak određenog broja katuna od početka njihove vladavine ili dana njihovog rođenja. Stoga bi slavili rođendane koji su bili zasnovani na broju 360-dnevnih godina koje su proticale tokom njihovih života. Ovo je očigledno drugačije od onoga što radimo danas, kad datume naših rođenja zasnivamo na fizičkoj umesto na duhovnoj godini. Rođendani bi na primer, kao i svi ostali datumi, bivali zapisivani u formatu 9.18.2.5.17 3 Kaban 0 Pop, što je bio dan kad je kopanski vladar Yax-Pac slavio prvih trideset tunova svog života, svoj trideseti duhovni rođendan. Ovaj format znači da je 9 baktuna, 18 katuna, 2 tuna, 5 uinala i 17 kinova proteklo od početka Velikog Brojanja, dugoročne hronologije koju su koristile drevne Maje. Pomenuti rođendan se izvanredno poklapa sa danom 3 Kaban u okviru tzolkin brojanja, kao i sa danom 0 Pop koji predstavlja prvi dan haaba (baš na koji pada njegov spiritualni rođendan).

É,galerë,apresento a vocês o melhor clipe do youtube,com os melhores cantores,melhores efeitos especiais,melhor dança e melhor música!
Fala sério,merece um gremmy

Drummond, Henry

Nothing is a hardship to Love… (large L is Drummonds) – The Greatest Thing in the World (NY: James Pott & Co., 1890), 29.

(17 August 1851, Stirling, Scotland – 11 march 1897, Tunbridge Wells, England)

John Perkins a.k.a Economic Hitman

Pada tahun 2004 John Perkins telah menulis Confession of an Economic Hit Man – Pengakuan Tukang Pukul Ekonomi. Buku ini melakar bagaimana Perkins direkrut oleh National Security Agency (NSA) untuk menjaga kepentingan kaum pemodal antarabangsa.

Untuk menghalalkan tugas – Perkins – telah dimasukkan bekerja disebuah syarikat konsultan ekonomi. Ini hanyalah baju yang dipakai oleh Perkins kerana syarikat ini memiliki hubungan rapat dengan NSA. Sebagai penasehat ekonomi Perkins merayau-rayau ke Indonesia, Panama, Ecuador, Colombia, Saudi Arabia, Iran dan negara yang dianggap memiliki potensi ekonomi.

Tugas Perkins cukup enteng : dia akan menasehatkan pemimpin negara-negara ini untuk membuat projek-projek mega ( seperti projek Bakun). Perkins tidak memiliki masaalah untuk bertemu dengan pemimpin politik negara-negara Dunia Ketiga. Ini kerana Perkins sedar bahawa pemimpin negara-negara ini apabila mendengar ada Mat Saleh ingin bertemu mereka maka mulut dan buntut mereka ternganga luas.

Perkins akan dijemput untuk menghadiri pelbagai seminar dan mesyuarat ( seperti Invest Malaysia 2009) dan dijemput dalam perbincangan percambahan pendapat. Akhirnya Perkins akan membuat dan mengajukan kertas-kerja dan cadangan untuk memunculkan projek mega. Dalam masa yang sama melalui Perkins – Bank Dunia atau IMF atau bank-bank lain akan bersiap sedia mengeluarkan dana.

Projek mega ini adalah cara ‘merasuah’ para pemimpin dan kroni para politikus Dunia Ketiga. Projek-projek ini tidak ada sangkut paut dengan kepentingan ekonomi warga negara itu walau pun dengan lunak Perkins akan menggambarkan bagaimana projek mega ini akan memberi manafaat untuk rakyat. Ini hanya kelentong.

Kontrektor-kontrektor projek, pekakas pembuatan – semuanya didatangkan dari nasehat Perkins. Projek ini akan menggunakan pakar-pakar ‘Mat Saleh ‘ yang dibayar dengan lumayan berbanding dengan pakar tempatan. Perkins melahirkan pekerjaan untuk para Mat Saleh yang di panggil ‘expert’.

Dalam masa yang sama Perkins cukup sedar banyak dana ini akan masuk ke dalam poket para pemimpin negara ini. Ini adalah sebahagian dari strateji Perkins. Ini perangkap yang sengaja dipasang.

Sedikit demi sedikit negara ini akan terhutang dengan lembaga-lembaga bank antarabanga – IMF, World Bank, European Bank dan pelbagai lembaga dana yang bekerja erat dengan Perkins. Bunga dan hutang ini akan meningkat. Ini menambahkan lagi beban negara. Perkins akan mengusulkan cara terbaik untuk mencari dana agar dapat membayar hutang dan bunga.

Cadangan Perkins : subsidi dihapuskan. Barangan kawalan makanan dilupuskan. Impot dibesarkan. Barangan ekspot dimurahkan. Nilai ringgit dikurangkan dengan alasan akan menarik orang luar membeli barangan ekspot.

Akhirnya – akan sampai satu masa – dimana hutang bagitu menjerut untuk negara ini. Maka Perkins akan ‘ menasehatkan’ para politikus agar Pertamina memberikan hak untuk Exxon cari gali di Ambalat –misalnya yang terjadi di Indonesia. Ini perangkap awal.

Jika pemimpin politik ini memiliki perasaan nasionalisma dan enggan tunduk atau berdegil maka akan di hantar apa yang di panggil ‘ The Jackals’. Mosaddeq di Iran menjadi mangsa pada thun 1953. Presiden Guatemala pada tahun 1954 menjadi mangsa agar bumi negaranya selamat untuk dijadikan ladang pisang United Fruits Company. Sukarno pada thun 1965. Ecuador pada thun 1981.

Mari kita melihat kes klasik sejarah Terusan Panama yang telah dimilik negarakan oleh Omar Torrijos pada thun 1977. Kemudian pada July 31, 1981 kapalterbang yang dinaikinya meletup di udara. Sesudah Torrijos mati Amerika kembali mendapat hak untuk meletakkan tenteranya di Terusan Panama. Khalas.

Di negara kita sendiri perkara yang sama pasti berlaku. Dasar Ekonomi Baru yang dilakar oleh Razak Hussein telah mengenepikan kepentingan pemodal antarabangsa. Kaum pemodal ini merasa kurang senang dengan dasar ini. Melalui media dunia mereka terus mempertikaikan dasar ini.

Dasar ini juga di kritik oleh kapitalis nasional dan kapitalis komprador yang suaranya diwakili oleh MCA. Ketika itu air, api, talikom, universiti, jalan raya, hospital, tanah Felda, Felcra, SEDC – semuanya adalah milik orang ramai i.e milik negara.

Kritikan dasar ini tidak ada sangkut paut dengan kepentingan Mak Jah peniaga warong di Gombak atau Pak Huseing pembuat budu di Pengkalan Chepa. Kritikan ini datang dari kaum kapitalis yang tidak dapat membuat keuntungan maksima.

Apabila Mahathir naik semua ini diubah. Untuk mendapat sokongan kapitalis komprador dan kapitalis nasional: baca pemodal Cina – Mahathir telah menswastakan harta rakyat ini. Maka gembiralah dan berkundurilah kaum kapitalis ini. Harta kekayaan mereka bertimbun tambah. Laporan terbaru membuktikan bagaimana 58 bilion ringgit harta negara di sawastakan hanya 2 bilion ringgit sahaja yang menjadi milik Melayu.

Mahathir naik tocang apabila dinobatkan oleh kaum pemodal ( kaum pemodal Cina) sebagai penjana pembangunan. ( Ini tidak ada sangkut paut dengan Mak Cik Limah di Felda Chomomoi atau Haji Timah tuan punya warong di Senawang.)

Dasar Ekonomi Baru ini hakikatnya adalah dasar ekonomi kapitalis yang penuh dengan percanggahan. Dasar ini bercita-cita untuk memunculkan ‘zaibatsu’ Melayu/Bumiputera. Ini hanyalah mimpi tegang yang tidak pancut-pancut. Cita-cita ini tidak mungkin tercapai hingga bumi meletup. Kalau tupai beranakkan gajah pun dasar ini tidak akan tercapai.

Dasar DEB ini tidak akan berjaya kerana dalam hukum ekonomi kapitalis – apa boleh jual akan di jual – apa yang boleh di beli akan dibeli. Dalam ekonomi kapitalis tidak ada agama atau bangsa. Setiap kali modal dilabor untuk Melayu ianya pasti akan bertalian dengan ekonomi Cina yang telah lama kukuh. Ini belum diambil kira rasuah.

Tidak mungkin semua orang Melayu/Bumiputera akan dapat di kayakan. Pemodal memerlukan buruh yang boleh diupah murah. Pemodal memerlukan pengguna untuk membeli. Kalau Melayu semua kaya siapa pula yang akan menjadi buruh di ladang sawit, penanam padi, penangkap ikan dan Minah Karan dan Mat Spana?

Dasar Ekonomi Baru ini hanyalah satu kelentongan/tipu helah dimana para politikus Melayu berkumpul membuat dasar atas nama Melayu. Dengan bersandarkan keMelayuan maka para politikus Melayu ini dapat ‘merembat’ harta negara.

Pada ketika DEB dimulakan pergaduhan Melayu/Bukan Melayu baru selesai. Kapitalis nasional dan kapitalis komprador tidak berani menyuarakan tentangan pada ketika itu. Mereka melihat dari jangka panjang kepentingan mereka lebih terjaga dengan dasar ini. Anggapan mereka cukup tepat. Siapa dia Lim Goh Tong, siapa dia Ananda Krishnan, siapa dia Vincent Tan ?

Dasar untuk menjadikan 30% harta kekayaan negara ini dimiliki oleh Melayu/Bumiputera adalah mimpi kosong dan dasar yang salah. Tidak perlu membuat kajian ilmiah – pergi sahaja keluar dari Kuala Lumpur dan lihat sendiri kehidupan orang-orang di kampong. Memang betul ada perubahan. Kalau dulu pada tahun 1974 di Kampong Chenor ( kampong saya ) tidak ada leterik dan air – hari ini telah ada.

Tetapi air dan leterik kini dimiliki oleh pemodal tuan empunya saham.. Hospital dimiliki oleh pemodal tuan empunya saham.. Sekolah dan univeristi dimiliki oleh pemodal tuan empunya saham.. Jalan raya dimiliki oleh pemodal tuan empunya saham. Talipon dimiliki oleh pemodal tuan empunya saham. Ini bezanya. Ini hakikat.

Dua minggu dahulu Najib telah membuat dasar liberalisasi. Perkataan LIBERALISASI ini perkataan hampeh. Ini perkataan putar alam bertujuan untuk mengelirukan kefahaman yang tuntas kepada orang ramai terutama kepada Mak Cik dan Pak Cik Felda. Liberalisasi bermakna : Syarikat antarabangsa dibenarkan berniaga bebas dalam negara ini.

Dua hari dahulu Najib Razak telah mengubah satu jalur DEB. Kaum pemodal pasti akan mengalu-alukan dasar ini. Ertinya pasaran Malaysia terkangkang luas untuk di entot. Ertinya tidak ada lagi halangan untuk sesiapa sahaja memiliki harta kekayaan negara ini. ( Kalau saya kapitalis saya akan terpancut siang dan malam dan meleleh air liur melihat harta negara ini boleh dimiliki ).

Kenapa Najib membuat dasar baru ini ?

Cukup senang untuk memahaminya. Najib memiliki masaalah peribadi yang berat. Jangan silap baca ini tidak ada sangkut paut dengan berat badan isteri Najib. Berat di sini bermakna berat dari segi politik. Contohnya : Parti yang dipimpin oleh Najib tidak lagi mendapat sokongan rakyat. Retak retak kelihatan dalam gabungan Barisan Nasional. Dan paling menakutkan Najib apabila kaum kapitalis komprador dan kapitalis nasional: baca – pemodal Cina – telah menjauhkan diri dari Najib.

Dalam masa yang sama media antarabangsa terus menghantui Najib dengan kes pembunuhan Altantuya gadis cun dari Mongolia. Media luar ini adalah alat pembesar suara untuk memastikan kepentingan kaum pemodal antarabangsa terjaga rapi. Kuam pemodal antarabangsa ini telah lama ingin merembat harta kekayaan negara ini.

Hantu dan polong-polong puaka ini perlu dijaga.

Najib wajib melakukan sesuatu. Seperti Mahathir menswastakan harta negara untuk kaum komprador dan kapitalis nasional maka Najib Razak menswastakan seluruh bumi Malaysia ini untuk kepentingan kelas kapitalis dalam dan luar negara. Inilah hakikat dari dasar ekonomi yang akan dijalankan oleh Najib Razak.

Dimana Perkins Kaki Pukul sedang bersemayam?

Jangan risau si Perkins ini masih wujud. Perkins telah menghatar budak suruhannya dari Singapura. Lupa projek mega – Jambatan Ketiga ?

Perkins-Perkins ini mungkin ada jaringan dalam EPU. Si Perkins ini mungkin masih bersarang di Tingkat Empat atau ingin pindah ke tempat yang lebih tinggi seperti di Menara Petronas. Si Perkins sedang berselerak menjalankan tugas untuk memastikan kepentingan kaum kapitalis akan didahulukan.

Dasar Ekonomi Baru atau Dasar Pedekatan Baru ini semuanya TIDAK akan memberi apa-apa manafaat kepada rakyat biasa. Dasar ini tidak ada sangkut paut dengan kepentingan Gopal pemandu teksi dari Segambut. Dasar ini tidak ada sangkut paut dengan Swee Heng peniaga nasi Itek di Jalan Petaling. Dasar ini tidak ada sangkut paut dengan Hajah Limah pembekal kerepek ubi dari Sijangkang.

Rakyat biasa tidak berjudi di bursa saham. Rakyat biasa tidak tahu apa itu ‘pink form’. Rakyat biasa tidak memahami turun naiknya Nasdaq atau Index Heng Seng. Rakyat biasa mahu keselesaan dan bukan mahu di ikat dengan pelbagai gaya/cara – cukai/tol/bil hospital/bil air/bil api/ bil sewa rumah/cukai rumah – dimana mereka wajib dan dipaksa mengeluarkan duit yang tidak mereka miliki.

Dasar ekonomi terbuka dan terkangkang ini akan menjemput kapitalis antarabangsa – dengan alasan untuk melabor dan membawa modal. Ini betul-betul hujah dari kertas kerja John Perkins. Inilah cara yang digunakan oleh Perkins untuk memastikan sesebuah negara itu akhirnya akan dapat dijajah kembali.

Satu kerajaan yang baik adalah kerajaan yang berkiblatkan rakyat. Sebuah kerajaan yang adil tidak akan mempedulikan kepentingan kaum kapitalis kerana mereka menghisap darah warga negara. Dasar yang wajib dinobatkan ialah dasar dimana kepentingan ramai mendahului kepentingan pribadi. Kepentingan ramai menjadi nakhoda dan juragan.

Kerajaan yang adil ialah sebuah pentabiran yang telus dimana dasar ekonominya akan menobatkan kepentingan kaum buruh dan tani. Ini kerana dari tenaga kaum buruh dan kuam tani inilah munculnya modal. Modal muncul dari tenaga manusia. Modal bukan wang ringgit. Wang ringgit adalah tanda nilai tenaga dan fikrah manusia. Modal datang dari tenaga warga negara itu sendiri.

Modal bukan datang dari IMF atau Bank Dunia Bank. Duit dari IMF atau Bank Dunia itu adalah hasil rompakan dari tenaga buruh dan tani dari seluruh dunia.

Justeru dasar Menjual Felda mungkin dilihat dapat mengumpulkan modal. Awas! Menjual Felda samalah seperti Lebai Sudin di Kuala Nerang yang hanya memiliki sebuah rumah dan 3 relong sawah. Satu hari untuk membaiki atap rumahnya Lebai Sudin telah menjualkan 3 relong tanah sawahnya kepada …….(TT)
( Tulisan ini boleh dicekup demi membuat kebaikan. Sila baca buku Confessions of an Economic Hit Man – jangan malas baca! Kalau malas kena jual nanti !)

Nun “spiele” ich seit einem Vierteljahr Chore Wars. In der Zeit ist es um mein Ausmist-, Aufräum- und Liegenlass-Blog still geworden. Ist das Aufräumen mit Chore Wars so viel einfacher geworden? Zeit für ein kleines Fazit:

• Chore Wars hat mir geholfen, mich zu motivieren, etwas anzupacken, das getan werden muss. Dazu muss man sagen: Wir spielen mit Belohnungen. Man schafft kleine Geschenke an, die eingepackt und mit einer Punktzahl beschriftet werden, und dann kann man Chore-Wars-Goldstücke dafür ausgeben. Das funktioniert an sich gut, dumm ist nur, dass ich auf einen Sessel spare (1500 Goldstücke!) und deswegen noch kein einziges der kleinen Pakete auspacken durfte. Aber manchmal denke ich abends tatsächlich: “Ich habe jetzt zwar keine Lust, die Wäsche abzuhängen, aber ich habe in dieser Woche so wenige Punkte gemacht” und ringe mich dann doch dazu durch.
• Chore Wars zeigt einem durch seine Statistikfunktion ganz deutlich, wer welche Tätigkeiten im Haushalt am häufigsten macht und wie oft (oder selten) sie getan werden. Das kann erstaunlich sein (“Wie, ich dachte, ich bin der einzige, die den Müll runterbringt?”) oder auch niederschmetternd/motivierend (je nach Grundhaltung), wenn man feststellt, dass bestimmte Aufgaben einfach viel zu selten erledigt werden. Es gibt zum Beispiel auch Punkte fürs Treppenhausputzen, aber die hat in dem Vierteljahr noch keiner bekommen. Und laut Hausordnung müssen wir jede Woche putzen…
• Chore Wars stimmt positiv, weil es auch kleine, wiederkehrende Tätigkeiten ernst nimmt, die gemacht werden müssen, für die man normal aber keine Anerkennung bekommt
• Chore Wars hat tolle Monster, und man kann noch selbst welche hinzuerfinden
• Chore Wars funktioniert absolut einwandfrei und sieht toll aus. Weil es mir so einen Spaß macht, habe ich in eine Gold-Mitgliedschaft investiert.

Ich bin also rundherum zufrieden damit. Nur für die 1500 Goldstücke für den Sessel muss ich noch etwas fleißiger werden. Also nicht weitertippen, sondern schnell noch eine Ladung Wäsche aufgehängt!

Pirámide de Tikal

La premisa básica de la nueva cinta 2012, parte de las profecías mayas que marcan que, el 21 de diciembre de ese año, se generará un enorme cataclismo que acabará con el mundo. Curiosamente, si bien ésto tiene una base real, en realidad está tremendamente exagerada.

Como todos sabemos, el sistema maya estaba basado en el 20, y muchos aspectos de su vida se regían por el mismo. Dentro de su sistema calendárico, existía una unidad que se llamaba el katun, compuesta por veinte años. Veinte katunes hacían un b’ak’tun, que conformaban el llamado calendario largo maya. Para esta civilización, era sólo un sistema de medida más, sin otro significado que el marcado de sus principales eventos.

En la década de los ochentas, un grupo de entusiastas del New Age anunciaron que vivíamos el b’ak’tun número 13, número cabalístico en Occidente, y que el final del mismo marcaría un cambio importante de la civilización. Ellos lo consideraban como una ascensión de la conciencia humana, pero para mucha gente que supo de esa declaración, significaba el fin del mundo. El cambio de fecha sería precisamente el 21 de diciembre del 2012.

De hecho, la fecha es exacta de acuerdo al calendario maya, pero en realidad, para ellos no implicaba nada, tan es así que había pasado anteriormente sin ningún desastre. De hecho, la interpretación particular viene de una mixtura de dos tradiciones numerológicas, con ninguna relación real. Así que señores, podemos esperar tranquilos, pues es un desastre que no llegará a ocurrir.

Maya Day-Keeper kurs over to helger. 21. – 22. november og 30. – 31. januar.

Se informasjon på vår hjemmeside www.transbevissthet.no

klau|s|ens, was wolltest du sagen?

sie haben ihn schon 11 tage nach seiner wahl nominieren müssen. sonst hätte er den preis nicht bekommen können.

11 tage nach der wahl?

ja, das war der letzte moment, um ihn für den nobelpreis vorzuschlagen. (nominierungsfrist!)

dann bekommt er den preis für 11 tage?

nein, denn bei der bekanntgabe der baldigen verleihung am 9.10.2009 war er ja schon länger im amt.

auffällig ist es schon.

ja, man hört: es sei wie ein riskantes bankgeschäft, wie optionshandel oder so etwas.

optionshandel in der politik?

man hofft, dass obama dass wahr macht, was er schon teilweise (nicht) wahrgemacht hat.

was denn?

er hat guantánamo noch nicht geschlossen.

aha.

und afghanistan, den krieg, wollte er noch nie beenden.

ach ja?

und aus dem irak ist er noch nicht weg.

oho.

du siehst: noch ist nichts wahr geworden, außer, dass er eine zeit der humanität eingeläutet hat. aber eben nur eingeläutet. und wie gesagt: afghanistan stand noch nie zur debatte.

auch bei seiner wahl nicht?

nein, auch das nicht. er bekommt also den friedensnobelpreis, obwohl er doch den krieg zugleich will.

das ist doch seltsam!

und seltsam ist auch, dass schon 3 amerikaner in den letzten 9 jahren den nobelpreis bekamen: carter, gore, obama.

dann ist stockholm ja gar nicht “weltunabhängig”?

stockholm ist ist der standpunkt der westlichen welt. und diese meint, dass man die sehnsucht nach frieden beglückwünschen sollte.

und dann?

dann? – dann ist der obama so unter druck, dass er alles versuchen wird, nun wenigstens etwas von dem wahrzumachen, was er vorhat oder verkündet hat vorzuhaben.

dann ist es doch auch genial, ihm den preis zu vergeben.

der preis ist eine option auf PEACE. also eine option auf ein PIECE vom PEACE.

das ist doch gar nicht so falsch dann.

aber seit wann werden ankündigungen so schnell belohnt? nach 11 tagen amtszeit musste er schon vorgeschlagen werden.

sollen wir nicht auch dinge ankündigen?

meinst du?

ja, wir könnten doch einfach eine insgesamt bessere welt versprechen.

oder “weniger steuern”! auch wenn der staat wegen der schulden nicht mehr pups sagen kann. - so was kommt immer gut!

au ja: “weniger steuern”. dann bekommt die FDP den friedensnobelpreis. prima.

schöne idee fürs nächste jahr: den friedensnobelpreis für die FDP. einfach klasse. ein stück vom nicht existenten kuchen für alle. “a piece of the cake, which does not exist …”

PEACE!

nein: PIECE! du alter indianer!

hieß der nicht BRIECE? PIERRE BRIECE?

was? der bekommt den nobelpreis? für seine unbeirrbar friedensstiftende rolle in allen deutschen karl-may-filmen? als winnetou?

auch eine verdammt gut idee. und nobel könnte für sein dynamit doch posthum …

wird es denn nicht täglich glücksbringend in afghanistan eingesetzt?

ORIGINALVERSION mit Fettdruck und allen Bildern
und allen Links bei KLAUSENS BLOGG (mit 2 G !!!)
KLAU|S|ENS – LOG – W E L T L I N G
http://klausens.blogg.de

HOMEPAGE VON KLAU|S|ENS: http://www.klausens.com

Kosttilskud og medicin:

• 1 hvidløgspille (sammen med måltid, morgen)
• 1 multivitaminpille (sammen med måltid, morgen)
• 1 spiseskefuld hørfrøolie (inden sengetid)
• 1 tablet mælkesyrebakterier (20 min. før måltid, morgen)
• 1 spiseske drikkeklar aloe vera (20 min. før måltid, morgen)
• 2 tabletter HUSK (sammen med måltid, aften) + 2 glas vand

Morgen, kl. 6-8:

• havregryn med mælk og lidt sukker
• vand

Formiddag, kl. 8-11:

• lidt blandet frugt (ananas, æble)
• 2 kopper sort kaffe
• 1 lille chokolade
• vand

Middag, kl. 11-13:

• vand
• 1 kyllingelår med ris og salat
• 1 skive rugbrød med tunsalat og krebsesalat
• 0,25 l hyldeblomstsaft

Tidlig eftermiddag, kl. 13-15:

• 1 chokolade, 3 stykker æble
• 1 kop pulvercacao
• vand

Sen eftermiddag, kl. 15-18:

• vand
• 1 bailey
• 1 figenstang

Aften, kl. 18-21:

• vand
• 1½ portion grøntsagssuppe

Dagens vandindtag:

• Samlet mængde indtaget:  10 glas á 250 ml
• Fordeling:   Ca. hver time.

Dagens motion:

• Motionscykling – 20 minutter (3,5 km)

Status for mave-helbreddet:

• Lind afføring, kl. 7:00
• Lind afføring, kl. 7:30
• Luft i maven, kl. 20:00
• Lind, klumpet afføring – kræver en del pres, kl. 20:30
• Lind, klumpet afføring – kræver en del pres, kl. 21:00

 Status for det generelle helbred:

• hovedpine, kl. 17:00 og kl. 22:00
• lidt snue

Scrie Laonic Chalcocondil din Atena in ale sale expuneri istorie despre “Cresterea puterii turcesti, caderea imparatiei bizantine si alte istorii despre felurite tari si popoare” pe vremea cand greutatea cea mare se masura cu talantul care avea mai mult de 26 de kilograme la greci, iar el ne numea pe noi inca daci:

“…Pietrele aruncate de tunuri trageau trei si jumatate talanti la cantar; dar zidul era tare incat rezista la tunurile acestea si nu ceda deloc. Tunul, se pare ca nu este o nascocire prea veche, incat sa putem spune ca un lucru ca acesta le-a venit in minte oamenilor din antichitate. Totusi, de unde-si are inceputul si care oameni au ajuns sa nascoceasca tunul n-as putea arata cu siguranta. Dar se crede ca acestia au fost din Germania si ca acestora le-a venit in minte acest mecanism. [...]Mai intai se pare ca au fost cosntruite din fier, apoi insa a fost inventat numitul aliaj din amestecul aramii si al cositorului, care e gasit mai bun la aruncarea pietrii cu mai multa siguranta si cu mai mare tarie. Teava fiind lunga, cu cat mai lunga cu atat piatra e repezita la o departare mai mare, incat a fost facut un tun care arunca piatra, precum am aflat, la saptezeci de stadii zguduind primprejur pamantul pe amandoua distantele.[...]”

Si scrie Ducas – in a sa “Istorie turco-bizantina” Tunul cel mare e adus in fata Constantinopolei

1. “…Trecand luna ianuarie si fiind la inceputul lui februarie, a poruncit (Mahomed al II-lea, n.n.) ca tunul sa fie transportat in Constantinopole; si punand treizeci de perechi la jug, il trageau de partea cea din darat cei saizeci de boi, spun boii boilor; si pe de laturi de tun 200 de barbati, si de o parte si de alta, ca sa-l traga si sa-l indrepte ca sa nu alunece din drum; si inaintea trasurilor 50 de dulgheri sa faca podete de lemn pe unde drumul nu e neted si cu ei lucratori 200. Si drumul a tinut februarie si martie, pana ce-au ajuns intr-un loc, cinci mile departare de Constantinopol.

2. 2. Caci mai inainte a fost trimis Caragea-bei cu armata asupra cetatilor de la Marea Neagra, adica Mesemvria, Aheloon, Bizon si celelalte si le-au cucerit. De asemenea si turnuletele de paza a sfantului Stefan, asezate inspre Silivria, le-a luat cu razboi si pe toti cei dinauntru i-a macelarit; celelalte turnuri si Epibate i s-au inchinat; si cati i s-au predat, au scapat intregi, cei care s-au impotrivit insa, le-au taiat capul. Dar Silivria a rezistat cu lupta..

3. Aducand deci tunul la locul in care li s-a poruncit si ordinul pentru Caragea-bei, ca sa-l pazeasca, a sosit cu ostile sa calce imprejurimile Constantinopolei si sa nu lase pe bizantini sa iasa pe portile orasului.

4. Si toata iarna au iernat acolo trei steaguri de ostasi din Misia si Paflagonia, ca sa tina sub paza orasul si ca bizantinii sa nu poata iesi si face navala asupra turcilor. Si s-a facut tabara mare si bizantinii nu erau in stare sa faca iesiri. Si totusi dinspre mare, cu direme si trireme pustiau si ei pana la Cizic satele turcilor asezate de-a lungul marii si pe multi ii jefuiau si pe unii dintre ei ii ucideau, pe altii ii duceau in Constantinopole si-i vindeau. Si cu aceste hartuieli a sosit si primavara si au inceput sa se numere zilele din postul cel mare ( al anului 1453, n.n.).

[…] …Si aceastea le-a facut pe mare, pe uscat insa aducand tunul cel mare de tot, l-a asezat in fata zidului aproape de poarta sfantului Roman. Si mesterul insemna punctul, caci mai avea puse alaturea doua tevi de tun, cuprinzand pietre potrivite; si cand voia sa traga cu tunul cel mare, determina mai intai locul, dand cu cel mic, si atunci ochind bine, repezea din cel mare. Si cand a tras prima descarcatura si cei din oras au auzit bubuitura au ramas inlemniti si au inceput sa strige: “doamne, miluieste!”

[..]Nascocitorul de mester al acelei rautati, ce mestesug stia ca tunul sa nu crape? Caci am vazut tunuri slobozind proiectile cu iarba de pusca; si dupa impuscatura incarcaturii, daca tunul nu era pazit si acoperit cu paturi groase de lana, crapa indata ca sticla; chiar dupa atata bagare de seama, daca tragea de doua ori sau cel mult de trei ori, crapa pentru ca aerul patrundea in profunzimile gaunoase ale metalelor. Acesta insa ce facea? Dupa ce piatra era descarcata, tunul inca fiind fierbinte de caldura silitrei si a pucioasei, de indata il stropea bine cu untdelemn si cu aceasta se implineau neajunsurile de pe urma aerului dinauntrul porilor lui si atunci raceala domolita de caldura untdelemnului nu putea actiona si tunul isi pastra cu usurinta puterea de actiune, pana ce a contribuit la caderea Constantinopolei; ba inca si dupa aceea este pastrat intreg si lucreaza la dorinta tiranului.

Iar Critobul din Imbros – cronicar al Portii otomane care a scris – “Din domnia lui Mahomed al II-lea”, ne arata in cap. 1-29: Turnarea unui tun foarte mare; taria lui.

1. Facand aceasta asa, cheama turnatorii de tunuri si tine sfat cu dansii asupra turnurilor si zidului, cum sa fie daramat mai usor. Iar acestia ii fagaduiesc ca daramarea zidului e foarte usoara, daca la tunurile existente, caci ei facusera mai intai si altele, vor mai face inca unul, care, dupa spusele lor, sa fie in stare sa sfarme si sa surpe zidul; si pentru acest tun e nevoie de multa cheltuiala si de foarte multa arama si de multe altele.

2. Si de indata, si mai repede decat cuvantul, le pune din belsug la dispozitie tot ce le trebuie, iar ei toarna tunul, un lucru infricosator la vedere si cu totul de necrezut, daca ti l-ar spune. Si am sa spun, pe cate cu putinta, cum a fost lucrat, cum arata si ce putere avea.

   Multe zile la rand a fost framantat lut incat sa poata fi lucrat, dintr-un pamant foarte gras si curat si fin in compunerea lui si a fost amestecta bine cu totul la un loc, cu calti de in si canepa si cu alte de acest fel, taiate in bucatele, care leaga bine, asa incat sa fie cu aceasta un singur aluat ce se tine intru una si nu se poate rupe.

3. Din aceasta a fost facuta o forma rotunda lunga ca un sambure pentru o teava; lungimea ii era de patruzeci de palme; si jumatatea de dinainte, unde avea sa fie bagata piatra, avea douasprezece palme, in cerc, circumferinta grosimii, jumatatea de dinapoi insa la coada, unde avea sa fie pusa asa-zisa iarba, avea patru palme circumferinta grosimii, sau si ceva putin mai mult, ca in proportie, cred, cu intregul.

   Si a mai fost facuta si alta forma exterioara ca sa incapa cea dintai, scobita cu totului tot, ca un fel de teaca, numai mai larga incat sa poata cuprinde samburele si cu un gol imprejur; iar golul intre amandoua formele era egal peste tot in toate partile ca de o palma sau si putin ceva mai mult; acest spatiu avea sa primeasca bronzul topit din cuptor, ca chipul tunului sa se inchege.

4. Forma aceasta, cea din afara adica, a fost facuta tot din lutul acela; si constructia in intregimea ei a fost incinsa si intarita cu fier si lemn si pe din afara, sprijinita cu pamant si pietre, ca greutatea cea mare a bronzului, curgand inauntru, sa nu sparga forma si sa strice chipul tunului.

5. Aproape insa, de o parte si de alta, au fost facute doua cuptoare pentru topirea bronzului, foarte tari si temeinice pe dinauntru lucrate din caramizi arse si din lut bine lucrat si foarte gros, iar pe dinafara pe de-a intregul din bolovani foarte mari si din var si intarite cu orice alte materiale bune la aceasta.

6. In topitoare a fost aruncata o mare cantitate de arama si cositor in greutate de multe talante, precum se vorbea, la vreo mie cinci sute talante; peste acestea a fost pusa si o mare multime de jar, in topitoare si stive de lemn pe dinafara, ca si cladite si de sus pana jos si invelind din toate partile pana la fund cuptoarele, afara, fireste, de gurile de scurgere.

7. Imprejurul cuptoarelor suflau foi din rasputeri, si au tinut aprins necontenit focul trei zile intregi si tot atatea nopti, pana ce bronzul a fost topit cu totului tot si muiat, de curgea ca apa. Dupa aceea deschizand gurile de scurgere, s-a revarsat bronzul prin fagase in forme, pana ce s-a umplut cu desavarsire intreg spatiul gol si a invelit in intregime samburele dinauntrul si a mai curs peste acesta un cot deasupra. Si asa tunul era turnat acum.

8. Dupa aceea, bronzul racindu-se si intarindu-se a fost curatat de samburele dinauntru si de invelisul de afara si razuit si lustruit, lucea cu totului tot. Si asa a fost turnat si asa arata tunul. Si am sa spun si taria lui.

   Mai intai era turnata asa-numita iarba, de umplea indesat partea dindarat si teava tunului pana la gura celeilalte parti a tevii, unde venea pus bolovanul.

   Apoi, in gura aceasta era bagat un cep mare de lemn foarte tare, care, batut cu drugi de fier, era indesat cu putere apasand incarcatura dinauntru, inchizand si strangand iarba de pusca asa de tare, incat orice s-ar intampla, sa nu poata fi scos de acolo in alt chip decat prin puterea ierbii, cand a fost aprinsa. Dupa aceea era bagat bolovanul si apasat inauntru, pana ce ajungea alaturea de cep si-l intepeneau de jur-imprejur.

   Dupa aceea, indreptand tunul spre tinta in carea aveau sa bata, si potrivindu-l spre tinta prin oarecare mijloace si calcule in legatura cu departarea, aduceau apoi barne mari de lemn, proptindu-le bine; si deasupra lui puneau bolovani foarte mari, ingreunandu-l si intepenindu-l de sus si pana jos si dindarat si din toate partile, ca sa nu fie miscat din locu-i prin puterea repezirii si prin taria smuciturii si sa nu bata undeva dincolo de tinta.

   Apoi ii dadeau foc, aprinzand iarba de pusca printr-o gaura mica dindarat. Si aceasta aprinzandu-se mai repede decat cuvantul, mai intai se facea un vuiet ingrozitor si pamantul dedesupt pana departe se zguduia si se producea un bubuit nemaiauzit si dupa aceea cu o trosnitura strasnica si cu un pocnet infricosator, cepul dinauntru impins de suflarea uscata si fierbinte, cand iesea, repezea bolovanul cu multa putere.

   Dus cu iuteala mare, se izbea cu putere strasnica de zid si deodata il zguduia si-l surpa si faramita in multe bucati, imprastiidu-le in toate partile si omorand pe cei ce se intamplau pe aproape.[...]

   Caci aceasta e o inventie noua a germanilor si celtilor de vreo suta cincizeci de ani sau ceva mai mult, o nascocire foarte inteleapta si adanc gandita; si mai ales compozitia ierbii de pusca si pregatirea ei dintr-un amestesc de materii prime de caldura si foarte uscate, de silitra, pucioasa si carbune si ierburi datatoare de un gaz uscat si fierbinte care, incins bine intr-un corp strampt si puternic de bronz si batucit si neavand de loc alta iesire decat acesta, impins dinauntru cu multa tarie, are drept rezultat o putere si o repezire atat de mare si de insemnata, ba deseori face ca bronzul sa crape.[...]

9. 
   

Sa revenim acum la Laonic Chalcocondil – “Expuneri istorice”

“Imparatul asadar a adus deindata aproape de oras masinariile de razboi, unele intr-un loc, altele intr-altul, punand in pozitie de tragere doua tunuri, a inceput sa bata zidul. Un tun a fost asezat in directia palatului imparatesc al elinilor, iar celalalt in directia portii numite “a lui Roman”, unde isi avea tabara insusi imparatul. Au fost puse tunuri in pozitie de tragere si in multe alte locuri ale taberei, tragand asupra elinilor. Acestea insa doua, cele mai mari, aruncau fiecare o piatra grea de doi talanti si mai mult. Pietrele care insa erau negre, se zice ca oamenii insarcinati cu acest lucru le-au adus de la Marea Neagra in tabara imparatului.

Dar avea imparatul un tunar cu numele Orban, dac de neam; acesta a fost insa la elini si i-a parasit pentru ca nu avea din ce trai; si a venit la Poarta imparatului. Atunci acesta a fost primit cu leafa mare si a avut grija de pregatirea tunurilor.

Si tunurile trageau asa. Mai intai trageau doua tunuri mai mici, asezate de o parte si de alta a tunului celui mare. Aruncand o piatra grea de jumatate de talant. Si aceste doua pietre repezite zdruncinau zidul. Dupa cele doua pietre era aruncata si o piatra mare avand o greutate de trei talanti; si o buna bucata de zid a fost surpata; caci piatra era dusa cu o repeziciune minunata si cu o lovitura ce intrece orice margini, si facea o stricaciune nimicitoare. Se mai spune ca bubuitura tunului era oarecum de neinchipuit si ajungea primprejur patruzeci de stadii zguduind pamantul. Zidul de afara si turnurile au fost surpate de tunuri si cel dinauntru era lovit. Peste zi tunul tragea sapte pietre si peste noapte una, facandu-se de cu ziua semnul unde trebuia sa traga. Si asa, de la inceput, spaima si frica i-a cuprins deodata pe elini.

Solomonar

Here is some funny song and dance, Tunak Tunak Tun.

Hab Spass und Freude

bei allem,

was du tust und denkst.

Photo C. Schanzenbach

…

Und nicht der Kopf entscheidet über den Erfolg,

sondern das, was man von Herzen tut.

…