In Turkish // Mozaik yarışmamız dün sona erdi.Katılımcılar artık oylarını kullanacaklar ve en iyiyi hep birlikte seçeceğiz.Bu blogda ise kazanan mozaik sergilenecek!!

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, İstanbul’da kamu kurum ve kuruluşlarının sismik riskin azaltılması kapsamında yaptıkları çalışmalara ilişkin yazışmaları Türkiye Acil Durum Yönetimi Genel Müdürlüğü aracılığıyla yapmalarını istedi.

Erdoğan, sismik riskin azaltılması çalışmaları ile ilgili yayınladığı genelgede, doğal afetlerle ilgili olarak hazırlık, müdahale ve afet sonrası iyileştirme çalışmalarını yürüten kurum ve kuruluşları arasında koordinasyonun sağlanmasının Başbakanlığın görevleri arasında bulunduğunu anımsattı.

Bu görevin, İstanbul’da meydana gelebilecek bir depreme ilişkin olarak bakanlıklar, kurum ve kuruluşlar, İstanbul Valiliği, Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve diğer yerel yönetim kuruluşları tarafından yürütülmekte olan sismik riski azaltma çalışmaları ile bu çalışmalarda etkinlik, verimlilik ve amaca uygunluğun Başbakanlık tarafından yakından takip ve koordine edilmesini zorunlu kıldığını belirten Erdoğan, şöyle dedi:

“Başbakanlık adına bu görev Türkiye Acil Durum Yönetimi Genel Müdürlüğü tarafından yerine getirilecektir. Bu sebeple bakanlıklar ile yukarıda anılan kurum ve kuruluşlar İstanbul’da sismik riskin azaltılması kapsamında yaptıkları çalışmalara ilişkin yazışmalarını Türkiye Acil Durum Yönetimi Genel Müdürlüğü aracılığı ile yapacaklar ve anılan Genel Müdürlükle yakın işbirliği ve koordinasyon içerisinde hareket edeceklerdir.”

merhaba arkadaşlar,
World of Warcraft hakkında yazılarım sürüyor. oyunu oynuyorum yeni birşeyler keşfedince yada bir problemle karşılaşınca başkalarınında bunlarla karşılaşacaklarını hesaba katarak blog’da yayınlıyorum.

geçen gün oynarken yüksek level’li bir oyuncunun uçarak yanıma geldiğini gördüm. kendi kendime düşündüm, ben at sırtında manuel saatte 30 km hızla giderken, elin oğlu çekmiş altına kartal’ı (tofaş kartal değil) yüksek irtifadan geziniyor. adamın hızı saatte 100 km.

espiri bir tarafa, wow’da kuşa sahip olmak , gerçekten çok büyük avantaj. öncelikle büyük oranda hızınız artıyor. bunun yanında yüksek levelli yada elit yaratıklarla karşı karşı gelmekten kaçınabiliyorsunuz. uzak yerlere fly point aramaktan kurtuluyorsunuz.

Ilsa Blusterblew

tabi bütün bunlara sahip olmanın bir maliyeti var. öncelikle oyunda zengin olmalısınız. 800 gold kuşa (Gryphon) binmeyi öğrenmek için ödemeniz gereken tutar, artı bunun yanında 100 gold da kendinize bir kuş satın almak için gerekiyor. Ve en önemlisi 60 Level olmanız gerekiyor.  Zaten 60 level olmayan bir oyuncunun 900 altına sahip olması pekte kolay birşey değil.

Bunlara sahipseniz, Outland – Shadowmoon’da Ilsa Blusterbrew i buluyoruz. Burdan Riding Trainer’ı satın alıyoruz. Daha sonra Brunn Flamebeard’dan hangi Gryphon’u (mitoloji: Aslanbaşlı Kartal) istiyorsak onu satın alıyoruz. İşlem tamam.

Bilmeniz gereken önemli bir nokta;  Gryphon’u sadece Outland ve Northrend’de kullanabiliyorsunuz, Eastern Kindoms yada Klimdor’da malesef bu hayvanla uçamıyorsunuz. Bu yaptığımız işlemle sadece Outland’da uçabiliyoruz, ufak bir işlemle (950 altın) kuşunuzu Northrend’de uçabilecek hale getiriyorsunuz, bunu da ileriki bir yazımda sizinle paylaşacağım. İyi eğlenceler.

OKTAY’DAN GELEN GİZLİ MEKTUP
Kemal, Cahit ve Gamze polislerin bulduğu ceseti teşhis etmek için çağırılırlar. Zaman ilerledikçe Oktay’dan ümidi kesen arka sıradakiler bu gergin ve umutsuz bekleyiş sürecinde zor anlar yaşar. Saffet Oktay’ı arama çalışmalarını sonlandırır. Esra Gamze ve Oktay’ın herkesten sakladıkları evlenme planlarını öğrenir. Gamze gizemli bir mektup alır. Büyük bir kararlılıkla, cevaplarını aradığı soruları sorabilmek için mektubu gönderen kişiyle buluşmaya gider. Ancak Gamze’nin arkadaşlarından ve annesinden gizli peşinden gittiği bu mektup Gamze için kötü bir sürpriz saklıyordur!

Kaynak: arka sıradakiler 92. bölüm

Şarkı Sözü ve Çeviri

I’ve had a little bit too much
Bir nebzeden daha fazla vardı
All of the people start to rush (start to rush by)
Bütün insanlar saldırmaya başladı (saldırmaya başladı)
A dizzy twister dance
Bir baş döndürücü şaşırtıcı dans
Can’t find my drink or man
İçkimi bulamazsın yada erkeğimi
Where are my keys?
Anahtarlarım nerde
I lost my phone
Telefonumu kaybettim
What’s goin� on, on the floor?
Burada neler oluyor?
I love this record baby but I can’t see straight anymore keep it cool What�s the name of this club?
Bu kaydı seviyorum ama daha fazla iyi göremiyorum Bu kulübün adı neydi?
I can’t remember but its alright, a-alright
Hatırlayamadım ama iyi-iyi

Just dance
Sadece dans et
Gonna be okay
İyi olacak
Da da doo doot-n
Da da doo doot-n
Just dance
Sadece dans et
Spin that record babe
Şöhretimi geri dön bebek
Da da doo doot-n
Da da doo doot-n
Just dance
Sadece dans et
Gonna be okay
İyi olacak
D-d-d dance, dance, dance, just
d-d-d dans et, dans et, danset, sadece
J-J-Just dance
S-S- Sadece dans et

Wish I could shut my playboy mouth
Keşke playboyumun çenesini kapatabilseydim

How’d I turn my shirt inside out (inside out right)
Nasıl isterdim t-shirtümün içine dışına (içine dışına doğru)
Control your poison babe
Zehrini kontrol et bebek
Roses have thorns they say,
Güllerin dikenli olduklarını söylerler
And we�re all getting� hosed tonight!
Ve biz bütün hortumlarımızı hazırlıyoruz

What’s goin� on, on the floor?
Burada neler oluyor?
I love this record baby but I can’t see straight anymore keep it cool What�s the name of this club?
Bu kaydı seviyorum ama daha fazla iyi göremiyorum Bu kulübün adı neydi?
I can’t remember but its alright, a-alright
Hatırlayamadım ama iyi-iyi

Just dance
Sadece dans et
Gonna be okay
İyi olacak
Da da doo doot-n
Da da doo doot-n
Just dance
Sadece dans et
Spin that record babe
Şöhretime geri dön bebek
Da da doo doot-n
Da da doo doot-n
Just dance
Sadece dans et
Gonna be okay
İyi olacak
D-d-d dance, dance, dance, just
d-d-d dans et, dans et, danset, sadece
J-J-Just dance
S-S- Sadece dans et

When I come through on the dance floor checkin’ out that catalogue
Geldiğimde ani bir düşüş oldu pistte bu katoloğu kontrol ederken
Can’t believe my eyes so many women without a flaw
Kusur olmadan bir çok kadın gözlerimi tanıyamaz
And I ain’t gonna give it up, steady trying to pick it up like a call
Ve ben vermeyeceğim, sabit bir kazmaya çalışmak gibi ara
I’m a hit it up beat it up latch on to it until tomorrow yeah
Vurup dövüyorum yarın olana kadar anlıyorum , evet
Shorty I can see that you got so much energy
Kısaca çok olan enerjini görebiliyorum

The way you twirlin’ up them hips round and round
Fırıl fırıl dönüp giderken onların kalçaları dönüyor ve dönüyorlardı
And there is no reason that at all why you can’t leave here with me
Ve burada sebep yok her nedense benimle birlikte buradan ayrılamadığına dair
In the mean time stay let me watch you break it down and
İyi bir zamanda seni izlerken ortalığı dağıtmama izin ver ve

Just dance
Sadece dans et
Gonna be okay
İyi olacak
Da da doo doot-n
Da da doo doot-n
Just dance
Sadece dans et
Spin that record babe
Şöhretime geri dön bebek
Da da doo doot-n
Da da doo doot-n
Just dance
Sadece dans et
Gonna be okay
İyi olacak
D-d-d dance, dance, dance, just
d-d-d dans et, dans et, danset, sadece
J-J-Just dance
S-S- Sadece dans et
J-J-JUST DANCE!

Half psychotic sick hypnotic got my blueprint its symphonic
Yarı düşünce bozukluğu olan hipnotiklerde benim mavi izim var bu çok semfonik
Half psychotic sick hypnotic got my blueprint electronic
Yarı düşünce bozukluğu olan hipnotiklerde benim mavi izim var elektronik
Half psychotic sick hypnotic got my blueprint its symphonic
Yarı düşünce bozukluğu olan hipnotiklerde benim mavi izim var bu çok semfonik
Half psychotic sick hypnotic got my blueprint electronic
Yarı düşünce bozukluğu olan hipnotiklerde benim mavi izim var elektronik

Go! Your your muscle car-ve it out work it, hustle!
İlerle! Senin arabanla dışarı içe gidip itelim
Don’t Slow! Drive it, clean it lysol, bleed it
Yavaşlama!Sür,lizolle temizle,kanat
Spend the last dough in your pocko!
Paranı harca pockonun içindekine

Just dance
Sadece dans et
Gonna be okay
İyi olacak
Da da doo doot-n
Da da doo doot-n
Just dance
Sadece dans et
Spin that record babe
Kaydıma geri dön bebek
Da da doo doot-n
Da da doo doot-n
Just dance
Sadece dans et
Gonna be okay
İyi olacak
D-d-d dance, dance, dance, just
d-d-d dans et, dans et, danset, sadece
J-J-Just dance
S-S- Sadece dans et

Erzurum Atatürk Üniversitesi’nde okuyan ve bayram tatilini aileleriyle geçirmek için Rize’ye giderken Ovit Dağı’nda çığ düşmesi sonucu mahsur kalan 16 öğrenci ile şofor ve muavini 30 saat sonra kurtarıldı.

Öz İspir Seyahat´e ait 25 EC 912 plakalı midibüs önceki gün saat 17.00’de Erzurum’dan hareket etti. Gümüşhane güzergahı yerine 17.00-07.00 saatleri arasında kapalı olması gereken Ovit güzergahını kullanan midibüs, Ovit Dağı´nda; İspir’e 35, İkizdere’ye 30 kilometre mesafede çığ düşmesi sonucu mahsur kaldı. Sürücü Hasan Aslan telefonla yardım istedi. Midibüs yolcularından Atatürk Üniversitesi Muhasebe Bölümü öğrencisi Funda Fener de saat 03.00 sıralarında babasını telefonla arayarak, “Baba çok korkuyoruz. Aracın mazotu bitti. Donmak üzereyiz. Bizi kurtarın” dedi. Midibüsün mahsur kaldığı haberi üzerine Karayolları ekipleri, Erzurum ve Rize Valilikleri, sivil savunma ve AKUT ekipleri öğrencileri kurtarmak için seferber oldu. Yoğun kar ve çığ nedeniyle midibüse ulaşılamakta zorluk çekildi. Kurtarma çalışmalarına Ulaştırma Bakanı Binali Yıldırım da katıldı. Rize’den yola çıkan ekipler gece yarısı midibüse ulaştı. Soğuktan titreşen yolculara ilk etapta yiyecek ve giyecek takviyesi yapıldı. Midibüs yolcularının sağlık durumlarının iyi olduğu bildirildi.

Karda 30 saatlik kurtarma savaşı

ÜNİVERSİTELİ öğrencileri kurtarmak için Genelkurmay bölgeye helikopter gönderdi. Ancak Diyarbakır’dan gelen askeri helikopterler Ovit’te midibüsün mahsur kaldığı bölgeye inemedi. Bunun üzerine Ankara’dan Türk Silahlı Kuvvetler Özel kuvvetler Komutanlığı’na bağlı 15 kişilik Doğal Afet Arama Kurtarma (DAK) ekibi, iki helikopterle İspir’e gelip, üç arazi cipiyle Ovit Dağı’na gitti. AKUT ekipleriyle Sivil Savunma görevlileri de bölgeye ulaşmak için yoğun karda mücadele verdi. Müjdeli haber gece yarısı çıktı. Rize’den hareket eden kurtarma ekipleri 30 saat sonra midibüse ulaşarak yolcuları kurtardı.

Firmaya dava açılmalı

RİZE Valisi Seyfullah Hacımüftüoğlu, uyarı levhasını hatırlatarak, “Belli saatlerin dışında bu aracın gelmemesi lazımdı. Firmaya dava açılmalı” diye konuştu. Ardahan-Şavşat karayolunda mahsur kalan, aralarında Kars Milli Eğitim Müdürü Recep Aktaş ile Bayındırlık ve İskan Müdürü Hasan Saka’nın da bulunduğu 17 kişi kurtarıldı.

We are the crowd, we’re c-comin’ out
Biz kalabalığız,ortaya çıkıyoruz
Got my flash on, it’s true
Işık tutuyorum bu doğru
Need that picture of you
Senin resmine ihtiyacım var
It so magical, we’d be so fantastical
Bu çok sihirli, çok sihirli olmak istiyoruz

Leather and jeans, garage glamorous
Deri ve ceketler,garaj ışıltısı
Not sure what it means
Bunun ne anlama geldiğini bilmiyorum
But this photo of us it don’t have a price
Ama bizim resmimizin bir fiyatı yok
Ready for those flashing light
Flash ışıkları için hazırlan
‘Cause you know that baby, I
Çünkü bunu biliyorsun bebek, ben

I’m your biggest fan, I’ll follow you until you love me
Ben senin en büyük hayranınım, beni sevene kadar seni takip edeceğim
Papa, paparazzi
Paparazi
Baby, there’s no other superstar, you know that I’ll be
Bebek orada başka süper star yok biliyorsun ben olacağım
Your papa, paparazzi
Senin paparazin

Promise I’ll be kind
Söz veriyorum nazik olacağım
But I won’t stop until that boy is mine
Ama bu çocuk benim olana kadar durmayacağım
Baby, you’ll be famous, chase you down until you love me
Bebek ünlü olacaksın, beni sevene kadar seni takibe devam edeceğim
Papa, paparazzi
Paparazi

I’ll be your girl backstage at your show
Şovunda perde arkasında senin kızın olacağım
Velvet ropes and guitars
Kadife ipler ve gitarlar
Yeah, cause you’re my rock star in between the sets
Evet set arasında benim rock starımsın
Eyeliner and cigarettes
Göz kalemi ve sigaralar

Shadow is burnt, yellow dance and we turn
Gölge yandı, sarı dans ve dönüyoruz
My lashes are dry, purple teardrops I cry
Kirpiklerim kuru mor göz yaşları ağlıyorum
It don’t have a price, loving you is cherry pie
Bir fiyatı olması gerekmez seni seviyorum vişneli kekim

‘Cause you know that baby, I
Çünkü bunu biliyorsun bebek, ben

I’m your biggest fan, I’ll follow you until you love me
Ben senin en büyük hayranınım, beni sevene kadar seni takip edeceğim
Papa, paparazzi
Paparazi
Baby, there’s no other superstar, you know that I’ll be
Bebek orada başka süper star yok biliyorsun ben olacağım
Your papa, paparazzi
Senin paparazin

Promise I’ll be kind
Söz veriyorum nazik olacağım
But I won’t stop until that boy is mine
Ama bu çocuk benim olana kadar durmayacağım
Baby, you’ll be famous, chase you down until you love me
Bebek ünlü olacaksın, beni sevene kadar seni takibe devam edeceğim
Papa, paparazzi
Paparazi

Real good, we dance in the studio
Gerçekten iyi stüdyoda dans ediyoruz
Snap, snap to that shit on the radio
Çat çat radyoda yediğim b*k
Don’t stop for anyone
Kimse için durma
We’re plastic but we still have fun
Biz plastiğiz(taş bebek) ama hala eğleniyoruz

I’m your biggest fan, I’ll follow you until you love me
Ben senin en büyük hayranınım, beni sevene kadar seni takip edeceğim
Papa, paparazzi
Paparazi
Baby, there’s no other superstar, you know that I’ll be
Bebek orada başka süper star yok biliyorsun ben olacağım
Your papa, paparazzi
Senin paparazin

Promise I’ll be kind
Söz veriyorum nazik olacağım
But I won’t stop until that boy is mine
Ama bu çocuk benim olana kadar durmayacağım
Baby, you’ll be famous, chase you down until you love me
Bebek ünlü olacaksın, beni sevene kadar seni takibe devam edeceğim
Papa, paparazzi
Paparazi

Hayatımda tanıdığım Türkçeyi en iyi kullanan kişi babam. Yazıda da konuşmada da enteresan bir titizliği var. Anneme göre aynı titilziği temizliğine gösterse dünyanın en temiz insanı bile olabilir.

/fiziksel olarak temizlik yani!/

Enteresan bir bakış açısına sahip bir adam babam. Devletini, hükümetlerin bile sevmediği kadar çok seviyor. ne şovenistliğe kaçıyor ne ümmetçiliğe, ne ulusalcı oluyor ne liberal. değişik bir adam değişik bir tür. Neyse Türkçe kullanımı diyordum. Sosyal iletişim aracının paşası msn de geçen küçük bir konuşmamızla şöyle örneklendireyim;

Baba : Oğlum, merhaba nasılsın? Okul işleri nasıl gidiyor? Vizeleriniz başladı mı?

Kulak : iii baba ya nolsun yua hocalar filan işte vizlerdede zıplıyoruz yerimizde işte puhahah..
Baba : Oğlum! Hayvanoğlu havyan! Neden böyle baştan savma yazıyorsun? Neden dikkat etmiyorsun?
Kulak : ok baba daa dikkatli olcam sonrakine söz
Baba : Eşekoğlu eşek!

tabi böyle babalar internetin arka planı güvencesiyle arada şaka da yapıyor misal;

Baba : Merhaba Kulak’ ım ben annen. Nasılsın?

Hadi ordan ya. Annem o kadar imla kuralının dilimizde olduğunu bile bilmiyor. İlahi baba güldürdün beni.

Babam bu denli Türkçeye önem verirken, ben paso ingilizce çalışıyorum gelecekte hiçbir bok işime yaramasa o yarar diyerek. Tabi babam inanılmaz sinirleniyor, “Ha! Yani Türkçe’ nin bokunu yedin kaldı İngilizce öyle mi oğlum?!” titizlik ve kibarlığıyla. Ama tabi biz milenyum gençleri olarak,

/yani her boka el atan ama hiçbir bok olamayan!/

uvzumuzun dikine gitmeyi çok seviyoruz.

/bayan okurları tenzih ederim!/

Aylarca çalıştığımız KPDS’ nin meyvelerini almak üzere sınav olacağımız ağaca gittik bugün abimle. Sorular çok bomba kazık tabi. Ben daha sınav başlamadan kendimi hazırlamıştım kazık soruyla karşılaşırsam atıp geçecem diye. Sınav 1 saat önce bitince sınavın baya kazık olduğu çıktı meydana. Sınavdan çıktım abimin sınav olduğu sınıfa şöyle bir göz attım ki abim, cevap kağıdıyla soru kitapçığı arasında süzücü hızda geçişler yapıyor. Mevzuyu hemen anladım tabi, abim sınavı yetiştirememiş.

Hayırlısı diyip kadersel bir yönelişten sonra sınav herkes için bitti. Abim çıktığında suratındaki sinirsel mimikler tezimde ne denli haklı olduğumu gösteriyordu. Hani baştan korkar gibi oldum da sonradan soruverdim, Abi sınav nasıldı diye. “Yürü yetişmedi!” deyince yüreğime su serpildi.

/ne bencil adamım onu da görün bak!/

Sınav berbattı. Babam haklı ben ki 45 Türkçe sorusundan 25 neti zor çıkarmış bir öss genci. Neyime benim ingilizce sınavı. Ha çok biliyorsan bulursun sokakta elinde “loonly planet” kitabıyla iki turist. Aşağıdaki kalıpları kullanırsın. Etrafında da havanı atarsın. Öyle sınava girip kendini cümle aleme “ulan hani bu kabakulak ingilizce biliyordu!” diye rezil etmezsin.

Bunlarda yukarıda, aşağıda dediğim ingilizce temel kalıplar;

-hello hav ar yu?
-wer ar yu from
-so farrr
-way kam to hiyır
-oh griiiyyyt
-evriting is gud?
-veri vell, nays tu mit yu. si yu.

İdda ediyorum bu kalıpları sırasıyla kullanın tam bir iletişime geçmiş sayılacaksınız. Bütün turistlerde işe yarıyor. Sınavlardan uzak durun. Havanız olsun yeter..

Bana 3 ay önce kuzenim dinletmişti . Kendisi rock dinlemez ama bu şarkıyı çok seviyordu . Bende sevmem ama bir dinleyeyim dedim ve beğendim . İzleyin & Dinleyin (:

Bodies
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the …
Floor!!!

Beaten why for? (why for?)
Can’t take much more…

Here we go! Here we go! Here we go!

One - Nothing wrong with me
Two - Nothing wrong with me
Three - Nothing wrong with me
Four - Nothing wrong with me
One - Something’s got to give
Two - Something’s got to give
Three - Something’s got to give
Now!

Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor

Push me again
This is the end

Here we go! Here we go! Here we go!

One - Nothing wrong with me
Two - Nothing wrong with me
Three - Nothing wrong with me
Four - Nothing wrong with me
One - Something’s got to give
Two - Something’s got to give
Three - Something’s got to give
Now!

Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor

Skin against skin, blood and bone
You’re all by yourself but you’re not alone
You wanted in
Now you’re here
Driven by hate, consumed by fear

Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor!

One - Nothing wrong with me
Two - Nothing wrong with me
Three - Nothing wrong with me
Four - Nothing wrong with me
One - Something’s got to give
Two - Something’s got to give
Three - Something’s got to give
Now!

Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Let the bodies hit the floor
Heey!
Go!
Heey!
Go!
Heey!
Go!
Heey!
Go!

Vucudlar
Birak bedenini dibe vursun
Birak bedenini dibe vursun
Birak bedenini dibe vursun
Birak bedenini dibe vursun

Yenilmek ne icin (Ne icin ?)
Dayanma gücüm kalmadi

Hadi bakalim, hadi bakalim, hadi bakalim

Bir- bende hersey yolunda , ben iyiyim
İki - bende hersey yolunda , ben iyiyim
Üc - bende hersey yolunda , ben iyiyim
Dört - bende hersey yolunda , ben iyiyim
Bir - bir seyler yapilmasi lazim
İki - bir seyler yapilmasi lazim
Üc - bir seyler yapilmasi lazim

Simdi

Beni tekrar sar
Iste bu son

Hadi bakalim

Ten tene karsi, kan ve kemik
Sen seninlesin ama yalniz degilsin
Bunu sen istedin
Simdi burdasin
Nefretle ilerledin
Korkuyla kaldin

Birak bedenini dibe vursun
Birak bedenini dibe vursun
Birak bedenini dibe vursun
Birak bedenini dibe vursun

Bir- bende hersey yolunda , ben iyiyim
İki - bende hersey yolunda , ben iyiyim
Üc - bende hersey yolunda , ben iyiyim
Dört - bende hersey yolunda , ben iyiyim
Bir - bir seyler yapilmasi lazim
İki - bir seyler yapilmasi lazim
Üc - bir seyler yapilmasi lazim

Birak bedenini dibe vursun
Birak bedenini dibe vursun
Birak bedenini dibe vursun
Birak bedenini dibe vursun

1024X768 | JPEG | 30 FILES | 14.8 MB | RAR

RAPID-SHARE DOWNLOAD

İstanbul İtfaiyesi’nin yangın eğitimi verdiği ve tatbikat yaptığı okullar arasında Kadıköy’den de Acıbadem İlköğretim Okulu ile Göztepe İhsan Kurşunoğlu Lisesi de var.

İstanbul İtfaiyesi’nin afet ve yangınlara karşı bilinçli nesiller yetiştirmek amacıyla başlattığı eğitim tatbikatları aralıksız devam ediyor. Afet ve yangınlara karşı bilinçli nesiller yetiştirmek amacı ile başlattılan eğitim seferberliğine Kadıköy Acıbadem ilköğretim Okulu, Silivri Nurullah Baldöktü İlköğretim Okulu, Göztepe İhsan Kurşunoğlu Lisesi, Avcılar Güngör Tekiner İlköğretim Okulu ile Esenyurt Şehit Fevzi Kutlu Kalkancı İlköğretim Okulu’nda yapılan eğitim tatbikatlarıyla devam edildi. İki aşamada gerçekleştirilen eğitim tatbikatlarının birinci aşamasında öğrencilere İtfaiye hakkında genel bilgiler veriliyor. Genel bilgilerden sonra, olası afet ve yangınlar öncesi alınması gereken tedbirler, afet bölgesindeki tehlikelerle birlikte, afet ve yangın esnasında yapılması gerekenler hakkında teorik bilgiler veriliyor.

Tatbikatın ikinci aşamasında öğrencilere yangın söndürmede kullanılan ekipmanlar tanıtılarak nasıl kullanılacağı ve yangına nasıl müdahale edileceği uygulamalı olarak gösteriliyor.

Türkiye’nin ilk yangın eğitim merkezi
Yangın eğitimi veren İtfaiye Eğitim Merkezi (İBİTEM) 1988 yılında kuruldu. İtfaiye Destek Hizmetleri Müdürlüğü’ne bağlı olan İtfaiye Eğitim Merkezi, yangınla mücadelede eğitim ve araştırma görevlerini yürütüyor. Türkiye’nin ilk itfaiye eğitim merkezi olan İBİTEM’de, toplam 75 personel görev yapıyor. İstanbul İtfaiyesi’nin 2007 yılında hayata geçirdiği “İtfaiye Gönüllüleri Projesi” kapsamında yılın 365 günü kesintisiz eğitim hizmeti veriliyor.
Gerekli görülen hallerde diğer birimlerde görev yapan personel eğitmen olarak görevlendiriliyor.

Okulumuz1998 yılında eğitim öğretime açılmıştır.

Doğan Timurlenk ile Tepebaşı’na atölyeme taşındığımda tanıştık.  Malumunuz resimle iştigal eden biri olduğumdan yeni mahallemde acilen bir çerceveci edinmem gerekiyordu. Sofyalı Sokak’ın kıdemli esnaflarından Doğan Bey işte bu vesileyle hayatıma girdi.

Bir ay kadar önce avukat bir arkadaşım ve eşi ile bir seri İstanbul gravürünü çerçeveletmek üzere Timurlenk Cam’ın yolunu tuttuk yine.  Mütevazi baskıları güzel çerçevelerle giydirtip biraz daha gösterişli kılmaktı amacımız.  Onlarca resme paspartu ve çerçeve beğenmeye calışırken dikkatim dağılmış olmalı ki yerde duran bir kara kalem gözüme ilişti.  Perspektifiyle oynanmış tuhaf bir kutu, belki de oda içerisine yerleştirilmiş olduğu anlaşılan bir metronom resmiydi bu.  Resim dükkanın duvarlarını işgal eden İstanbul manzaralarından oldukça farklıydı.  Doğan Bey’e sorduğumda resmin çercevelenmek üzere kendisine bırakıldığını ancak sanatçının çerceveye verecek parası olmadığı için satılık olduğunu öğrendim.  Kendisine etraftaki diğer işlerden çok daha ilginç olduğunu düşündüğüm bu resmi vitrine koymasını tavsiye ettim.  Uzadıkça uzayan seansımız hala devam ederken ve belki de bilmem kaç tane demli çayın verdiği heyecanla diğer projelerimiz için yer aradığımızdan bahsettim Doğan Bey’e.  Timurlenk Cam’ın Sofyalı Sokak sonunda Asmalımescit Sokak üzerinde bir dükkanı daha olduğunu öğrendik bunun üzerine.  Konu konuyu açıyor Timurlenk Cam’da gerçekleştirmek üzere olduğumuz projenin manzarası da hızla netleşiyordu.  Arkadaşımla son çerceve seçimimiz üzerinde de birbirimizi kırmadan mutabık kaldığımız sıralarda Doğan Bey’le dükkanlarından birinde elindeki resimleri sergilemeyi konuşmaya baslamıştık bile.  Zaten Timurlenk Cam’ın İstanbul’un şu günlerde en gözde ve civcivli iki sokağının tam köşesinde yer alan diğer dükkanının enfes vitrinini gördükten sonra bu projenin gerçekleşmesi gerektiği konusunda kimsenin şüphesi kalmayacaktı.

Arkadaşlarım Dilara Moran ve Aslı Aktuğ’un teşvik ve desteğiyle bir Cuma günü bu fikri hayata geçirmeye karar verdik.  Atıl duran ikinci dükkanına hayat öpücüğü vereceğimizi hisseden Doğan Bey de bütün kaynaklarını seferber etti ve projemizi bir hafta gibi kısa bir süre içerisinde kotarmak üzere kolları sıvadık.  Giriştiğimiz maceranın başlama noktasının bir çerceveci olmasından hareketle bir resmin neden çerçevelendiğini sorduk kendimize.  Çerçevenin aslında ‘bana bak’ dedirtmek için resme giydirildiğini farkettiğimizde kolektifimizin ve projemizin ismini de bulmuş olduk, BANABAK.

Sergimizin açıldığı 2 Ekim tarihine kadar dükkanda ve Doğan Bey’e ait binlerce resmin bulunduğu diğer mekanlarda hummalı bir çalışmaya giriştik ve ‘çerçeveci resmi’ tanımı dışında kalan değişik resmileri bir bir ayıklamaya başladık.  Kıyıda köşede kalmış hiçbir resmi atlamadan aralarından farklı olanları çıkartıp bir kenara ayırdık ve sıra asmaya geldiğinde galeri askısından uzak durmaya çalışarak kavramsal çerçevemize layık farklı bir tür askı geliştirmeye özen gösterdik.

İddiasız olmakta iddialı, samimi ve cilveli bu ilk projemiz kapsamında sanata gönül verip göz önünde olmayan sanatçının (“outsider artist”) hamisi olan Doğan Bey’in hatırı sayılır arşivinde yer alan binlerce resim arasından seçilen bir grup işi görünürlük ve gösterim ekseninde yeniden kurguladık.  Beyoğlu’nda 1950’den beri faaliyet gösteren Timurlenk Cam’ın resim belleğinde giriştiğimiz arkeolojik faaliyet sonucu Doğan Bey’in resim tutkusuna odaklandık ve Doğan Timurlenk’in sanat camiasındaki duruşunu sorgularken güncel sanatın yerel sanatla buluştuğu noktayı da yakalamak istedik.

Yeni bir eser meydana getirmek için kendi yapmadığımız bu resimleri muzipçe ‘hack’ edip ‘malzeme’ olarak kullandık.   Projemizi güncel sanat ortamında yapılmış gamsız bir jest olarak gördük.

Resimleri seçip asarken bir nevi küratörlük egzersizi de yapmış olduk aslında.  Çerçeveci ile sanatçının yollarının kesiştiği bir adreste yeri gelmişken çerçeve ile resim arasındaki girift ilişkiyi de sorguladık.  Resimleri ‘bulundukları’ çerçevecide sergileyip iç içe geçmiş üç özgün mekanın dokusundan ve tarihinden fon olarak faydalanırken sergi mekanı ile sanat eseri arasındaki etkileşime de işaret etmeye calıştık.  Nihayetinde sanatçı ve sanat eseri ‘bana bak’ derken yerelliğinde kaybolmaya yüz tutmuş koleksiyoner ve koleksiyonundan yola çıktık ve küresel sanat çağında yerel olmak ne demek sorusuna da cevap aradık.

Serginin açık olduğu üç hafta boyunca mahalleyle girmiş olduğumuz diyaloğun daha çok farkına vardık.  Asmalımescit esfanıyla ve müdavimleriyle geçirdiğimiz uzun günler ve geceler sonunda aslında kimsenin pek de farkında olmadığı bu özel mekanı tekrar görünür kıldığımızı anlayınca mutlu olduk.  Vitrinimizi kaplayan BANABAK yazısının önünde çaylarımızı yudumlarken sokaktan geçen eş dostla hoş sohbetlere daldık ve projemizin sosyal çerçevesinin sefasını sürdük.  Çaycısından bakkalına mahallelinin topyekün gayretiyle sıcak bir buluşma noktası ve merak uyandıran bir odak noktası haline gelen sergimizin dükkana ve mahallesine sağladığı katma değeri gördüğümüzde tekrar BANABAK dediğimizde yeni katma değerler yaratmak konusunda mutabık kaldık.  Güncel olmaya çalıştık, yerel olduk ve yeni dostlar edindik.  Biz bu işi çok sevdik.

Bize bakanlara çok teşekkür ederiz.

www.banabak.org

Tatile çıkmadan son bir gayretle sergi avına çıkmış, güneşin alnında İstiklal Caddesi’nde aylak aylak dolaşırken sıcaktan bunalıp sergilere göz atmak için kapağı Mısır Apartmanı’na attım.   Yanılmışım.  Gördüm ki İstanbul’luların şehirden kaçıp güney sahillerine sığındığı şu sıralarda galerilere de rehavet çökmüş.  Ağustos ayında sanat mekanlarında yaşanan bu sessizliğin bir başka sebebi de 12 Eylül’de başlayacak ve 8 Kasım’a kadar devam edecek olan 11. İstanbul Bienali için yapılan hazırlıklar aslında.  ‘İnsan Neyle Yaşar?’ temali bienal ile eşzamanlı açılacak pek çok serginin galeriler için bir prestij meselesi olduğunu da unutmamak lazım tabi.  Galerist’e uğrayıp galerinin yine aynı adlı iki aylık kültür gazetesini alıp kendimi tekrar sokaklara atıyorum.  Türk sanat piyasasında neler olup bittiğini merak eden herkese tavisye ediyorum ‘galerist’i.  Her tür sanat haberiyle birlikte sanat camiasının önemli isimleriyle yapılan röportajlara da bolca yer veriliyor bu kaliteli yayında. ‘Galerist’in sayfalarını keyifle karıştırırken İstanbul Modern’in beşinci yılını yenilenen ve genişleyen koleksiyon sergisiyle kutladığını öğreniyorum.  Bu günlük bu kadar sıcak yeter diyerek bir başka gün görmeğe karar veriyorum ‘Yeni Yapıtlar, Yeni Ufuklar’ adlı sergiyi.

İstanbul Modern’i son ziyaretlerimde müzenin açılışından bu yana değişmeyen kalıcı koleksiyonu tekrar tekrar gezmek yerine sadece süreli sergileri görmekle yetindiğimden yeni ne yapıt göreceğimi ve nasıl yeni ufuklarla karşılaşacağımı merak ediyorum.   Kabataş’tan tramvayın serin vagonlarından birine atlayıp Tophane’nin yolunu tutuyorum.  Duraktan müzeye yürüyene kadar kan ter içinde kalıp Modern’in buzhane misali salonlarına dalıyorum.

134 sanatçı ve 200 yapıtın yer aldığı sergi 1910-1914 yılları arasında Paris’e gönderilen bir grup sanatçının beraberinde getirdiği izlenimci sanat anlayışı ile başlayan ve 90lara kadar olan döneme ait tamamı resimlerden oluşan bir seçkiyle yola çıkıyor.  Bu ilk kısımdan itibaren serginin hazırlanmasında gösterilen özen kendini belli ediyor.  Bu dönem eserlerinin dikkatle seçilmiş en güzel örnekleri kronolojik ve didaktik bir şekilde izleyiciyle buluşturulmuş.  Müze koleksiyonunun alelacele bir araya getirilmiş, elde olan ne varsa peşi sıra asılmış hissi uyandıran eski hali yerini mütevazi olmakla birlikte ciddi ve olgun bir koleksiyona bırakmış.  Abidin Dino, Abidin Elderoğlu, Mubin Orhon, Devrim Erbil ve Cihat Burak’ın resimlerinin karşısında diğer resmilerden biraz daha fazla duralayıp aslında hiç de yadsınamaycak bir resim geçmişimiz olduğuna seviniyorum.

‘Yeni Yapıtlar, Yeni Ufuklar’ı başarılı kılan bir başka özelliği de sergi boyunca devam eden dikkatle çalışılmış metinler.  Koridor başlarında ve resim kenarlarında yer alan bu açıklayıcı bilgiler serginin doğru algılanabilmesi için oldukça önemli.  Dersini çalışan bilinçli bir sanat sever olarak bana sunulan bilgileri okuyarak yeni dönem Türk sanatçılarına ait resimlerin bulunduğu bölüme varıyorum.  Burada dikkatimi çeken iki resim Leyla Gediz ve Taner Ceylan’ınkiler oluyor.  Gediz’in ‘Cenevre’ adlı tablosu sanatçının mekan, bellek ve duygu ekseninde gidip gelen çalışmalarından güzel bir örnek.  Türkiye’de hiperrealizmin en usta isimlerinden Ceylan’ın ‘Alp’ adlı eseri de kimlik, gerçeklik, emek ve bir parça da mizah diyor.

Serginin son kısmı ‘Çalışma Alanı’ olarak adlandırılarak diğer bölümlerinden ayrıştırılmış.  Burada Ayşe Erkmen, Hüseyin Çağlayan, Haluk Akakçe ve Kutuğ Ataman gibi Türk çağdaş sanatının yıldız isimlerinin yeni medya ağırlıklı işleri sergileniyor.  Ayrı bir alt başlık altında sergilenen bu eserlerle müze bundan böyle seyredeceği rotayı da vurgulamış oluyor.  İstanbul Modern yakın geçmişimize ait tablolarla anlattığı modernizmden sonra ülkemizde çağdaş sanatın geldiği noktayı dinamik bir seçkiyle ortaya koyuyor ve tabutlardan yükselen fidanların kuş cıvıltıları eşliğinde sergilendiği Yoko Ono’ya ait ‘Ex It’ adlı yerleştirme ve benzeri yeni alımlarını göğsünü gere gere sergilemeğe devam ediyor alt katta.  Modern’in daha beşinci yılında erişmiş olduğu olgunluğu takdir etmemek elde değil.  Müzenin 15. yıldönümünde yenilenmiş koleksiyonda bir Canevi görmeği hayal ederken istemeden İstanbul’un sıcağına teslim ediyorum tekrar.

Son olarak Küçük Deniz Kızı Ponyo adlı çizgi filmden bahsetmeliyim.  Kendime çağdaş sanatın plastik sanatlardan ibaret olmadığını hatırlatıyor ve çocuksu bir heyecanla metroya atlayıp Ponyo’yu görmek için Kanyon’un yolunu tutuyorum.  Sıcak bir başka yaz gününde havalandırmalı sinema salonunda kendime rengarenk bir görsel ziyafet çekiyorum.  Prenses Mononoke, Yürüyen Şato ve Ruhların Kaçışı gibi çizgi film şaheserlerinin yapımcısı Hayao Miyazaki’nin bu yeni filmi Hans Christian Andersen’in Küçük Deniz Kızı adlı hikayesinden ilham almış.  Filmi özel kılan ise Miyazaki’nin Küçük Deniz Kızı’nı Japon anime geleneğiyle yoğurarak yeniden yorumlamış olması.  Deniz altı ve üstündeki iki farklı dünya ile farklı zaman dilimlerinin içiçe geçtiği bu masalsı, sevimli ve bir o kadar da akıllı film mutlaka görülmeğe değer.

Masal bitiyor ve ben sudan çıkmış balık misali sinemadan çıkıp eve, klimama koşuyorum.

Geçenlerde İstanbul’un eski finans merkezi Bankalar Caddesi’ne paralel Banker Sokak’ta görmeye çok alışık olmadığım bir sergi gezdim.  Serginin yapıldığı Banker Han sanatçı bir arkadaşımla 12 Eylül’de başlayacak 11. İstanbul Bienali ile eş zamanlı bir sergi yapmak düşüncesiyle mekan ararken karşımıza çıktı.  Banker Han Osmanlı döneminde devlete borç veren Galata bankerlerinin mekan tuttuğu Banker Sokak’ta kaderini bekleyen yedi katlı metruk bir yapı.  Emlakçı tanıdıklarımdan öğrendiğim kadarıyla halihazırda yatırıma çevirmek istediğiniz üç milyon dolarınız varsa her bir katı 222 metrekare olan bu koca bina sizin olabilir.

StreetArt İstanbul girişimi ve otuz kadar Türk sokak sanatçısının katılımıyla Banker Han’da kurulan sergiye ‘Morphosis’ adı verilmiş.  Çevresiyle etkileşim içerisine giren bir organizmanın dokusunun değişmesi anlamına geliyor ‘morphosis’ kelimesi.  Sokaktan seslenen, tuval yerine sokaklara resmeden ve sokağa kulak veren sanatçıların kurduğu bir sergi için çok yerinde bir isim olduğunu düşünüyorum  morfozun.  Türkiye’nin çeşitli bölgelerinde yaşayan ve farklı alanlarda çalışmalar üreten bu otuz kadar sanatçı 12 Haziran günü büyük bir partiyle halka açmışlar sergilerini.  Partiden kalan bira kutuları, içki şişeleri ve sigara izmaritlerini zaten pek de temiz olmayan binanın her katında bulmak mümkün.  Katılımcılar arasında bu türe yabancı olduğum için isimlerini daha önce duymadığım Bomba Fonda, Fly propaganda, das metal gibi Türk grafiti dünyasının önemli olduğu söylenen isimleri var.  Öğrendiğim kadarıyla serginin destekçileri arasında sanatçılara sprey boya tedarik eden Akçalı boya ve Londra’da kurulmuş olup yönetiminde İngiliz sanat otoriteleri ve organizatörlerinin de yer aldığı Kooridoor Çağdaş Sanat adlı bir ekip de bulunuyor.

Grafiti ağırlıklı sergide şablon kullanılarak yapılmış desenler, posterler, resimler ve sloganlar da yer alıyor.  Hatta binanın çatısındaki terasta yer alan bir baca aspiratörü sanatçılar tarafından kavuk olarak algılanmış ve bacaya bir Osmanlı paşası suratı boyanmış, bacadan heykel oluvermiş.  Sergi binanın üç katında kurulmuş ama öyle görülüyor ki hızını alamayan sanatçılar diğer katları da ihmal etmemişler.  Binanın karanlık, tozlu, köhne havasını soluyan işler ortamdan feyz alıyorlar.  Sergi genelinde kaygı, endişe, öfke ve belki hepsinden önemlisi bir başkaldırı var.  Eskiden mutfak olduğunu tahmin ettiğim bir köşede steril, beyaz fayansların üzerinde et obur kültürümüzü yüzümüze vurmak istercesine et motifleri dolu bir kasap enstantanesi boyanmış.  Bir başka katta geniş bir salonun karşı duvarında hayatın ağırlığı altında çökekalmış insan figürlerinin bulunduğu Gırgır’esk dev bir karikatür var.  Bir diğer duvarda yine kocaman bilim kurgusal gemi, böcek kırması bir yaratık görüyorum.  Aşağı katlara doğru camların arasına sıkışmış bir duvara tekinin ağzında bir çiçek smokinli iki figür çizilmiş.  Bu arada bütün katlara ve merdiven boşluklarına serpiştirilmiş, şablondan çıkma sinekler kondurulmuş oraya buraya.  Buzhaneye benzeyen bir odanın içerisinde de var bu sineklerden bolca.  Sosyal içerikli  magazin haberlerinin yer aldığı posterler ve sloganlar var aralarda.  Bazı sloganlar camlara yazılmış adeta arkadan gelen parlak ışıkta patlamaları için.  Binanın çürümüş duvarlarındaki delik ve lekeler de ilham vermiş bazı sanatçılara ve eserlerine dahil etmişler bunları.

‘Morphosis’ bana Londra’da bir grup gözü kara okul arkadaşımın Tate Modern’ın yanıbaşında terk edilmiş, değerlendirilmeyi bekleyen heybetli bir antrepoyu işgal ederek kurdukları bir  sergiyi anımsattı.  Meteliksiz sanatçının bolca bulunduğu Londra ve benzeri metropollerde ‘squatting’ yani fiili işgal yoluyla el değiştirme sürecindeki atıl yapılarda sık sık böyle sergiler kurulmakta.  Bizim de hızla yapılaşan büyük şehirlerimizde böyle unutulmuş mekanlardan çok var.  Ancak sanıyorum batıdan farklı olarak bizim hukukumuzda fiili işgali koruyan hükümler daha kısıtlı.  Zaten Morphosis’i kuranlar da belediye ve mal sahibi ile işbirliği içerisinde hayata geçirmişler bu projeyi.  Öğrendiğim kadarıyla sanatçı enflasyonu ve dolayısıyla sanat teşhir mekanlarında kıtlık yaşanan şu günlerde sanatçıyla süreli kullanıma açık boş mekanları buluşturan aracı oluşumlar ortaya çıkmaya başlamış New York gibi girişimci şehirlerde.  Banker Han’da olduğu gibi benzer izdivaçlara vesile olacak böyle oluşumların şehrimiz İstanbul’da da var olması ne kadar güzel olurdu.

Sergi Temmuz ortasına kadar devam ediyor olsa da Banker Han satılık olduğu için sergiyi kendinizi ‘alıcı’ olarak tanıtarak

uzunca bir süre daha ziyaret etmeniz mümkün.  Hanın duvarlarına boyanmış eserlerin bir yere gittiği yok zaten.  Eğer konu size ağır geliyor ve içinizi kasvet bürüyorsa bile binanın terasına çıkmanızı ve Boğaz köprüsünden Galata köprüsüne uzanan enfes manzarayı görmenizi hararetle tavsiye ediyorum ben yine de.

Ha, bu arada serginin banker Kastelli’yle uzaktan yakından bir alakası yok aslında.  Banker demişken aklıma geldi sadece…

Beyoğlu’nun göbeğinde, Taksim’e ve Tünel’e neredeyse eşit uzaklıkta o en kalabalık İstiklal Caddesi’nin üzerinde Art Nouveau bir Mısır Apartmanı var.

Bugün İstanbul’un önemli adreslerinden biri haline gelen Mısır Apartmanı 1900lerin başında Osmanlı sadrazamlarından Sait Halim Paşa’nın kardeşi olan Mısır hidivi (valisi) Abbas Halim Paşa’nın kışlık evi olarak inşa edilmiş.  Dönemin en önemli sanat severlerinden biri olarak da bilinen Abbas Halim Paşa Mısır Apartmanı’nda pek çok gösterişli baloya ve önemli toplantıya ev sahipliği yapmış.  Mısır dönüşü ağır hasta olan milli şairimiz Mehmet Akif Ersoy da tedavisi boyunca Mısır Apartmanı’nda misafir edilmiş.  Şair aynı yıl hayata gözlerini bu binada kapamış.

Zevk sahibi gerçek bir Osmanlı sanatseveri tarafından inşa ettirilen bina bugün İstanbullu sanat severlerin en gözde mekanlarından biri olmuş durumda.  Damak tadımıza hitap eden giriş ve teras katları arasında tam dört katman kültür lezzeti var şimdi Mısır Apartmanı’nda.  Avant Garde bir tiyatro grubu olan DOT, üst katlardaki kurumsal galerilere inat pasaklı ve kışkırtıcı bir çizgi tutturmak peşinde olan bağımsız sergi mekanı URA!, yeni ama geleneksel galeri Casa Dell’Arte, günümüz anglo-amerikan trendlerinin İstanbul adresi Galerist ve Mısır Apartmanı’ndaki yeni adresine geçen yıl taşınan Galeri Nev mutlu ve mesut bir birliktelik yaşıyorlar aynı güzel binada şimdi.

Son dönem çağdaş Türk sanatçılarından Canan Tolon, Hale Tenger ve İlhan Koman gibi ağır topların galerisi olan Nev Mısır Apartmanı’nın kapalı kapılar ardındaki tek sergi mekanı.  Yani galeriye girmek için zili çalmanız gerekiyor önce.  Alınganlık yapmaz ve çekinmezseniz zili çaldıktan bir kaç saniye sonra içeridesiniz.  Nihayetinde sanatçı işlerini siz göresiniz diye sergiliyor, değil mi?

6 Mayıs’a kadar Galeri Nev’de ‘Hatırlama ve Unutma’ başlığıyla kıdemli heykeltraş Erdağ Aksel’in yeni işleri sergileniyor.   Adından da anlaşılabileceği üzere sergideki işler bellek kavramı üzerine kafa yoruyor.  Sergide yer alan bazı diğer işlerin isimlerinde olduğu gibi serginin başlığı da anlamca iki tarafa çekilebiliyor.  Bir yandan ‘hatırlamak’ ve ‘unutmak’ eylemlerine gönderme yapılırken diğer yandan da ‘hatırlamamak’ ve ‘unutmamak’ yönünde bir telkinde bulunuluyor.  Sergiyi benim için daha da ilginç kılan Aksel’in işlerine yakıştırdığı bu pek çoğu birbirinden eğlenceli isim oluyor işte.  Öyle ki sanatçı takdığı isimler yoluyla işleri arasındaki ilişkileri perçinliyor, çeşitlendiriyor ve sergi genelinde ‘oyunbaz’ bir hava yaratıyor.

Sergi ismini girişte bizi karşılayan iki heykelden alıyor.  Bunlar ‘Hatırlama’ ve ‘Unutma’ adlı işler.  Öyle görünüyor ki basının dikkatini daha çok girişteki ‘Hatırlama’ adlı heykel çekiyor.  Basın bülteninden öğrendiğime göre bu iş 27 Mayıs 1960 darbesinden sonra Taksim Meydanı’na dikilen ve 1980 darbesi sonrası bölgeden kaldırılan ’süngü’ anıtı bize hatırlatmayı amaçlıyor.  Hemen yanındaki pembe neonlu ‘Unutma’ adlı iş de sanatçının değimiyle ‘militanlaşan’ kadınlara atıfta bulunuyor.  Sanatçı bu iki heykelle sergisine politik bir lezzet de katmış oluyor.

Ancak benim en çok ilgimi çeken işler bunlar olmuyor.  Aksel’in sarı tahta metreler ve 30 cm’lik tahta cetvellerden yaptığı işler daha çok hoşuma gidiyor.  Benden sonra gelen kuşak sarı metre ve tahta cetvel kullandı mı diye merak ediyorum bir yandan.  Bu nesnelerin formunda hissedilen zorlanmamışlık, ‘ben neysem oyum’ diyen hafif bilmişlik, malzemesinde gizli nostalji ve sarısının rengi bir araya geldiğinde ortaya dört dörtlük işler çıkmış.  Öte yandan nesnelere verilen isimlerden sanatçının mavi rengiyle de bir ilişki içerisinde olduğu anlaşılıyor.  Belli ki ‘Sarı Deniz Altında’ deniz altındaki mürekkep balıklarını, ‘Sarı Gök Yüzünde’ gökyüzündeki ay, yıldızı, ‘Sarı Gemi’ de denizdeki gemiyi belleğimizdeki maviyle eşleştirmek istiyor.

Sanatçının bir diğer işi de tahta cetvellerden yapılmış bir dizi sembolün yanyana asılmasıyla oluşturulmuş adeta başka bir dünyaya aitmiş gibi yapan bir tür alfabe.   Aksel her bir ‘harf’i tahta cetvelleri eğip, bükerek, birbirine geçirip, tutuşturarak yapmış.  Buradaki tuhaf hoşluk düz çizgi çekmeye yarayan cetvelin bükülerek bu en temel fonksiyonundan arındırılmış olması.  Öte yandan harflerin yerleştirildiği kırmızılı, beyazlı eski paket iplerinden yapılmış bir de ‘grid’ var.  Aksel yine unutulmaya yüz tutmuş bir tür iple harflerini çerçeve içine alıyor, bir araya getiriyor.  Alfabe ve ‘Sarı’lı işlerinde sanatçı resme de göz kırpıyor sanki.  Serginin bu bölümüne hakim olan duvar bazlı işlerin aslında sanatçının gözünde resim ve heykel arasında var olduklarını hissediyorum.

Aksel’in sergisindeki işler ‘Alis’e Dalıp Gitmek’ adlı oyuncaklı bir işle çeşitlenmeye devam ediyor.  Eritilmiş, kesilmiş, bükülmüş, dilimlenmiş eski oyuncak ve biblolardan oluşan bir seçki yine çarpık bir rafın üzerinde birlikte sergilenmiş.  Belli ki Aksel bu sevimli nesnelerin formlarını kurcalarken Lewis Caroll’ın Alis Harikalar Diyarında adlı romanında olmadık yerlerden geçmek için iki büklüm olan Alis’i hatırlıyor.  ‘Alis’e Dalip Gitmek’ adlı bu işinde sanatçı 2002 ile 2009 yılları arasinda dalıp gittiği anlaşılan esprili bir hayal dünyasını paylaşıyor bizimle.

Sanatçının sergideki bütün eserleri ‘Gözlerini Kapasa Gördüğünü Unutabilir mi?’ adlı son bir işte bağlanıyor.  Sırt sırta duran iki daktilo arasında her iki daktilodan da çıkmış gibi görünen bir kağıdın heykeli asılmış duvara.   Heykeldeki kağıdın üzerinde Braille (körler) alfabesi ile Plato’nun Diyaloglarından alınmış kısa bir bölüm yazılmış.  İlk bakışta Braille alfabesi bilmediğim için işi farklı algılıyor, okunamayan cetvel-alfabe ile karşımdaki metin arasında bu yüzden bir benzerlik kuruyorum.  Ancak yazılan metnin ne anlama geldiğini öğrendikten sonra işi algılayışım değişiyor.  Bakmak, görmek ve bilmek arasındaki farkı keşfederken Plato’nun da derdini bir parça anlamış oluyorum.

Aksel’in kurduğu karmaşık ve bir o kadar da heyecan verici görsel ve kavramsal ilişkiler ağını çözmeye çalışırken yemek yemediğimi hatırlıyorum birden.  Çıkarken Galeri Nev’in kapısını arkamdan kapamayı unutmuyorum ve soluğu giriş katındaki kafede alıyorum.