Geert Wilders not amused with the souvenir attack in Rotterdam

Al is mijn Turks beperkt, het vragen aan mensen hoe het met ze gaat en voor welk voetbalteam ze zijn, maakt ze al erg blij, omdat ze dat niet van mij verwachten als westerling. Elke keer als ik in een taxi zit, maak ik een praatje met de chauffeur. Afgelopen vrijdag kreeg ik zelfs een kralenketting van de chauffeur, als gift. Veel oudere mensen en soms ook jonge mensen zie je op straat met deze ketting. Afgelopen week was er een religieuze vakantie. De moslims kopen dan een koe, geit of schaap om te laten slachten en het vlees aan de armen te geven. Overal kon je deze dieren kopen, en dat was erg zichtbaar op straat.

De Turkse vrienden die ik hier heb leren mij veel over de Turkse gewoontes en handelingen. Een voorbeeld hiervan is dat Turkse mannen elkaar groeten door elkaar op de wangen te kussen. In het begin moest ik hier erg aan wennen, maar nu begint het ook normaal te worden voor mij.

Onder het mes bij de kapper

Het naar de kapper te gaan in Turkije is ook leuk om te doen, en dan vooral het scheren. Het zijn vooral de oudere mannen die goed kunnen scheren. Het duurt ongeveer 20 minuten, inclusief een soort van massage en het scheren met een touw en mes natuurlijk. Het scheren van de neusharen hoort daar ook bij. Ik liet me een keer scheren bij een jonge jongen, maar hij verprutste het nogal, want ik bloedde overal. Ik laat me dus alleen nog scheren door oudere mannen.

Soms ga ik met Turkse vrienden naar een nargile (waterpijp) café. Normaal rook ik niet, maar om hier in Istanbul soms waterpijp te roken met vrienden geeft leuke avonden. Een keer kwam de eigenaar van het café bij ons zitten en we begonnen te praten over vooral politiek en geloof met deze man. Over sommige dingen waren we het niet eens en hadden dan ook discussie, maar het is leuk om van een turk die geen engels spreekt te horen wat hij vindt.

 Lees meer over Rense Brouwer, 3e jaars student Politicologie.

On the last day of my stay in Izmir, Turkey Alper and I went skating for a little bit at the fair. As Alper films every now and then I was really stoked to film some tricks with him. I really liked this wallride spot (it was so much fun to do) we decided to film there and this little edit is the product of us sweating in 30+ degree Celsius. After this wallride I left Izmir to head to Denizli and Pamukkale, so I grabbed my backpack and we headed to the bus station and Alper got me on a bus. Thanks again for all your help Alper!

In de vorige delen bleken de meningen over het bezoek van Geert Wilders aan Turkije nogal verdeeld.  Men is er nog niet helemaal uit.

Turkije is een kandidaat-lidstaat die nog vele aanpassingen moet doorvoeren voor toetreding tot de EU, zoals de Turkse regering graag wil.

Bezoek Wilders is testcase voor Turkse premier 

Lees verder 

Tweede Kamer gaat toch niet naar Turkije 

Trouw 02.12.09   De Tweede Kamer heeft een gepland bezoek aan Turkije woensdag geannuleerd. De leden van de delegatie hebben unaniem besloten de reis af te blazen, omdat de Turkse regering weigert de Tweede Kamerleden te ontmoeten. In Turkije was ophef ontstaan over het voorgenomen bezoek, omdat PVV-leider Geert Wilders mee zou reizen.

Turkije weigert ontmoeting Wilders: Kamerleden gaan niet  Elsevier 02.12.09 

Geert mag niet naar Turkije  30.11.09 Kader Abdolah  VK  Geert Wilders mag iedereen blijven beledigen in Nederland, maar hij verdient het niet om in een islamitische cultuur als Turkije toegelaten te worden.

‘Begrip voor Turkse weigering’

Telegraaf 29.11.09 Een meerderheid van de Nederlanders (59 procent) begrijpt het als Turkije niet wil dat PVV-leider Geert Wilders met een Kamerdelegatie op bezoek komt. Tegelijkertijd is 58 tegen de toelating van Turkije tot de Europese Unie.

‘Turkse weigering kan rekenen op begrip’

AD 29.11.09  Een meerderheid van de Nederlanders (59 procent) begrijpt het als Turkije niet wil dat PVV-leider Geert Wilders met een Kamerdelegatie op bezoek komt. Dat blijkt uit een peiling van Maurice de Hond.

• Lees ook: Turkije: Wilders is fascist en racist 
• Lees ook: Wilders: Turkije laat een vies gezicht zien 

‘Turkse weigering kan rekenen op begrip’

Parool 29.11.09 AMSTERDAM – Een meerderheid van de Nederlanders (59 procent) begrijpt het als Turkije niet wil dat PVV-leider Geert Wilders met een Kamerdelegatie op bezoek komt. Dat blijkt uit een peiling van Maurice de Hond. Een meerderheid (61 procent) vindt …

41% van de Nederlanders is duidelijk niet erg slim.

we willen…

Wilders boos op ‘politieke nietsnut’ Verhagen

Elsevier 27.11.09  Minister Maxime Verhagen (CDA, Buitenlandse Zaken) heeft Turkije via de ambassadeurs van Nederland en Turkije gevraagd of het klopt dat…

• Wilders is racist!
• Turken willen Wilders weigeren

Verhagen wil van Turkije antwoord over Wilders

Volkskrant 27.11.09  Minister Maxime Verhagen (Buitenlandse Zaken) heeft de Turkse autoriteiten via de ambassadeurs van Nederland en…

Verhagen haalt uit 

Telegraaf 27.11.09   PVV-leider Geert Wilders meet volgens minister Maxime Verhagen met twee maten.

Verhagen: Wilders meet met twee maten

NRC 27.11.09   PVV-leider Geert Wilders meet met twee maten volgens minister Maxime Verhagen (Buitenlandse Zaken). ,,Hij maakt zelf met alle gemak mensen uit voor van alles en nog wat en wordt dan boos dat de minister van Buitenlandse Zaken in Turkije geen zin heeft om met hem te spreken en dat ze in Praag zijn film niet willen uitzenden.”

Kamer-bezoek aan Turkije op losse schroeven

ChristenUnie tegen Turks lidmaatschap EU

Elsevier 26.11.09  Turkije heeft de afgelopen twaalf maanden te weinig gedaan om het klimaat van religie en meningsuiting te verbeteren. Het land moet als kandidaat-lidstaat nog veel aanpassingen doorvoeren voor toetreding tot de EU.

Peter van Dalen (ChristenUnie) zegt op zijn site vandaag dat Turkije geen EU-lid mag worden. ‘Het is tijd voor duidelijkheid. Een geprivilegieerd partnerschap is het beste.’ Van Dalen begrijpt het goed dat de meerderheid van de bevolking tegen is. ‘

Turkije ligt niet in Europa, en het maakt geen deel uit van de Europese geschiedenis waarin christendom, Renaissance, Verlichting en de democratische natiestaat het religieuze, culturele en politieke landschap hebben gevormd.’

Europarlement teleurgesteld in Turkije

AD 26.11.09  Het Europarlement betreurt dat de vrijheid van religie en meningsuiting in Turkije de afgelopen twaalf maanden maar mondjesmaat is verbeterd. Het is bovendien teleurstellend dat Turkije nog steeds schepen en vliegtuigen uit EU-land Cyprus de toegang weigert.

Wilders terecht toegang Turkije geweigerd  24.11.09

Het verloop van de Turkse kandidatuur voor toetreding tot de Europese Unie leest als een passionele liefdesroman. Het verhaal van deze toetreding begon reeds in 1963 en kende vele pieken en dalen. Uit dit volatiele verleden van de Europees-Turkse relaties kan men veel leren. Daarnaast  maakt het ook mogelijk het verder verloop van deze paringsdans te voorspellen.

Een woelige geschiedenis

Na de acceptatie als geassociëerd lid in 1963, koelde deze relatie tijdens de jaren ’70 en ’80 stelselmatig af en bovendien deed de politiek geïnspireerde toetreding van Griekenland tot de EU de dialoog helemaal tot onder het vriespunt dalen. Deze situatie verbeterde stelselmatig in de jaren ’90, waarin jarenlang intens diplomatiek contact uiteindelijk leidde tot de realisatie van een douane-unie. Men mag echter niet blind zijn voor de instabiliteit die zich ook in deze periode doorzette. Elke goede langetermijnrelatie heeft nood aan een sterke vertrouwensbasis. Dit vertrouwen werd in 1997 beschaamd, toen het conflict tussen Duitsland en Turkije ontspoorde op de top in Luxemburg.

Reeds meer dan 40 jaar dansen de EU en Turkije deze vurige dans. Er lijkt geen reden om te vermoeden dat deze niet-lineaire evolutie van de inter-institutionele dialoog in de toekomst plots regelmatiger zou worden. Maar wanneer men de evolutie in haar geheel bekijkt, ziet men toch dat beide partijen dichter bij elkaar gekomen zijn.

Daarnaast zorgen de recente successen, die door technocraten van beide zijden gerealiseerd werden, en de internationale positieve beweging, mee getrokken door de Verenigde Staten, er wel voor dat een momentum ontstaat waarvan men gebruik dient te maken. Uiteraard dient men te beseffen dat er nog steeds onenigheden zijn tussen beide kampen, maar toch dienen deze gunstige omstandigheden benut te worden.

Het Momentum is daar

Dit momentum is er niet zomaar gekomen. Toen Europa vaststelde dat de diplomatie die via politici verliep steeds weer leidde tot conflicten en destabilisering van de relatie, besloot de Unie het Europees-Turks project over een andere boeg te gooien. Technocraten, met groot wederzijds respect, namen de zaak over en moesten klaarheid scheppen tussen Brussel en Ankara.

Het heeft geen zin Turkije in allerijl tot de Europese Club te laten toetreden en zo instabiliteit te importeren, zoals met Cyprus is gebeurd. In plaats daarvan, dient de kandidaat-lidstaat eerst intern te stabiliseren. Toch lijkt het een goed moment om de gesprekken op een hoger niveau te brengen.

Deze instabiliteit in Turkije wordt bovendien door verschillende factoren veroorzaakt. Niet enkel de problematische relatie met Cyprus en het respecteren van mensenrechten zijn hier van belang, maar ook interne factoren zoals de rampzalige staat van het onderwijs, de beperkte godsdienstvrijheid en de zwakke positie van de vrouw spelen hier een rol. Hoewel dit vooral culturele aspecten zijn, kan men hier, in het licht van de Lissabon-doelstellingen, niet naast kijken. Ook positieve aspecten dienen echter opgemerkt te worden: de moedige inspanningen die de AKP levert om culturele diversiteit mogelijk te maken in het licht van het conflict met de Koerden, doen de Europese wapenspreuk alle eer aan.

Aan de andere kant mag Europa de Turkse toetreding ook niet te lang links laten liggen. Hoewel kersvers Europees President Van Rompuy zich uitdrukkelijk tegen de toetreding kantte, kan de Unie deze achterdeur naar olie en gas goed gebruiken om zo de afhankelijkheid van Rusland tegen te gaan. Bovendien moet de EU vermijden dat een gefrustreerd Turkije in de handen van explosieve Arabische regimes wordt gedreven. Vandaag staat Turkije klaar om het machtsvacuüm op te vullen dat oude en verzwakte regionale grootmachten als Egypte en Irak achterlieten.

Democratie 2.0

Het debat zal uiteindelijk door politici beslecht worden en zo zal, net zoals bij vorige toetredingen, een politieke beslissing genomen worden. Al deze factoren hangen echter samen met de strijd tegen “Ergenekon”, die Turkije naar buiten toe duidelijk moet profileren als een stabiele “Democratie 2.0”. 100 jaar na de revolutie onder Ataturk, moet Turkije opniew een omwenteling ondergaan, die de staat klaar maakt voor de EU en de 21^ste eeuw.

De Unie beschouwt deze strijd eerder als een opportuniteit dan een bedreiging, die roet in het eten zou gooien bij de onderhandelingen. De mogelijke toetreding kan dan ook niet los hiervan beschouwd worden. Eerst dient dit land, als lid van de G-20 en een belangrijke NAVO-staat, intern orde op zake te stellen. Enkel wanneer een einde gemaakt wordt aan de interne conflicten en de overheid haar doelen met betrekking tot de Ergenekon-beweging bereikt kan Turkije uitgroeien tot een volwassen en betrouwbare, economisch sterke democratie. Enkel dan kan de EU deze geliefde finaal in haar armen sluiten.

Naar: Turkey’s EU Path, http://fora.tv/2006/11/22/Turkey_s_EU_Path

In Deel 1 bleek al enige paniek daar de eerdere bezoeken in Engeland en Amerika niet erg spontaan verliepen.

‘Turkse weigering kan rekenen op begrip’

Parool 27.11.09 AMSTERDAM – Een meerderheid van de Nederlanders (59 procent) begrijpt het als Turkije niet wil dat PVV-leider Geert Wilders met een Kamerdelegatie op bezoek komt. Dat blijkt uit een peiling van Maurice de Hond.

Kamer capituleert voor knuffelautochtoon

VK 27.11.09  Laat je toch niet door Geert gijzelen, stelt Thomas von der Dunk…

Ofschoon ik de bezwaren van Wilders tegen een Turks EU-lidmaatschap deels kan billijken, kan ik evengoed billijken dat Turkije hem niet officieel wenst te ontvan­gen.

Over het eerste heb ik hier recent al iets gezegd: toetreding van Turkije zal voor Brussel meer problemen creëren dan oplos­sen. Het zal de voorstan­ders ervan dan ook grote moeite kosten om Wilders’ stellingname op een voor de kiezers overtui­gende wijze te ontzenuwen. Het officieel onomstre­den standpunt van de Neder­landse regering in deze vormt een electorale molensteen om de nek van de serieuze politieke partijen, omdat de opvattingen van de beleidselite door een grote kiezersmeer­derheid niet wordt gedeeld. Ook daarover heb ik al eens iets  gezegd.

Kamer-bezoek aan Turkije op losse schroeven

NRC 24.11.09   De regering in Ankara wil de delegatie niet ontvangen omdat PVV-leider Geert Wilders meekomt.  

Turkije-bezoek nu onzeker

Telegraaf 24.11.09  Een gepland bezoek van de Tweede Kamer aan Turkije komt op losse schroeven te staan, nu de Turkse overheid in felle bewoordingen heeft uitgehaald naar delegatielid Geert Wilders.

• Zie ook:
• • Turkije: Wilders fascist en racist
• • Wilders: Turkije laat vies gezicht zien
• Turkije heeft geen trek in Geert Wilders

Turkije denkt aan weigeren Wilders

Turkije noemt Wilders een fascist en racist

Trouw 24.11.09  Turkije heeft dinsdag in felle bewoordingen uitgehaald naar PVV-leider Geert Wilders. „Zo’n fascist en racist is niet alleen in Turkije, maar ook in heel veel Europese hoofdsteden niet welkom”

Turkije: Wilders is fascist en racist

AD 24.11.09  ANKARA – Turkije heeft dinsdag in felle bewoordingen uitgehaald naar PVV-leider Geert Wilders. ,,Zo’n fascist en racist is niet alleen in Turkije, maar ook in heel veel Europese hoofdsteden niet welkom.”

• Lees ook: Wilders: Turkije laat een vies gezicht zien 
• Lees ook: Turkije bezint zich op bezoek Wilders 
• Lees ook: Wilders laat zich niet door Yerli vertederen 

Turkije noemt Wilders racist; Kamer dreigt met boycot

Elsevier 24.11.09   Turkije haalt fel uit naar PVV-leider Geert Wilders: Hij is een fascist en een racist, aldus de Turkse regering. De kwestie leidt tot commotie in de…

• Turken willen Wilders weigeren
• Kamer naar Turkije

Turkse regering overweegt weigeren Wilders

Elsevier 24.11.09 Turkije weet niet of het Geert Wilders wel gaat toelaten als hij in januari het land bezoekt. De PVV-voorman maakte eerder bekend met …

Turkije: Wilders fascist en racist

Volkskrant 24.11.09  De Tweede Kamer zit in haar maag met een voorgenomen reis naar Turkije begin januari. De Turkse autoriteiten hebben…

Turkije: Wilders fascist en racist

Parool 24.11.09  ANKARA – Turkije heeft dinsdag in felle bewoordingen uitgehaald naar PVV-leider Geert Wilders. ”Zo’n fascist en racist is niet alleen in Turkije, maar ook in heel veel Europese hoofdsteden niet welkom”, zei Burak Özügergin, de eerste …

De Turkse film Neseli Hayat (vrolijk leven) over het tragisch komische leven van een moslim die kerstman speelt in Istanbul gaat 28 november in première in zowel Turkije als Europa. In de nieuwe film van regisseur Yilmaz Erdogan speelt ook de Turks-Nederlandse acteur Tonguç Oksal mee. Bij de première (en persconferentie) van de eerste kerstfilm van de Turkse cinema op zaterdag 28 november in Pathé Arena Amsterdam, zullen de acteurs en regisseur Yilmaz Erdogan ook aanwezig zijn. De film start om 19.00 uur.

De nieuwe S60 is klaar. En om alle nieuwsgierigen alvast te kietelen maakte Volvo dit filmpje. Ze lieten de blinde Turkse kunstenaar Esref Armagan naar Zweden komen om de auto te ‘voelen’ en vervolgens na te schilderen…..zie het resultaat…. Ik hoop dat ie er in het echt beter uitziet

Ik schrok ervan, maar blijkbaar is het al een hele tijd geleden dat ik nog iets geschreven heb in mijn blog.

Bloggen moet je leren, zoveel is duidelijk.  Het is een bezigheid die niet vanzelf gaat.  Ik vind het persoonlijk nog moeilijk om iets te schrijven.

Heb ik wel iets interessants te vertellen ?  Ja zeker, maar hoe doe ik dat dan in een blog ?  Niet makkelijk, maar moeilijk gaat ook. Toch ?

Waarover moet een goede blog gaan ?  Dat is een goede vraag.  Dus ging ik op zoek in verschillende sites naar tips, maar ook dat bleek niet zo evident te zijn.

Je vind blogs in alle soorten en maten.  Er zijn blogs over politiek, milieu, mode, hobby’s, …  Welk soort blog wil ik maken ?

Als ik daar over nadenk, wil ik schrijven over mij en mijn omgeving.  Wat maak ik allemaal mee, welke indrukken doe ik op op een dag, welke vragen stel ik mij, …

Dus daar ga ik het in mijn blogs over hebben.  Immers, inspiratie kan ik halen uit mijn dagelijkse leven als mama van 2 kinderen, mijn job als stafmedewerker kleuterparticipatie bij Kind en Gezin, mijn politieke leven bij Sp.a Herentals, mijn leven als bestuurslid bij verschillende organisaties zoals : Curieus Herentals, Cultuurraad Herentals, Toerisme Herentals en als laatste maar zeker niet minste,bestuurslid bij het Beheersorgaan van het CC ‘t Schaliken te Herentals.

Vandaag ga ik iets vertellen over mijn ervaringen als bestuurslid en webmaster bij Curieus Herentals.  Voor de mensen die Curieus niet kennen, meer info op onze website  : www.curieusherentals.org 

We zijn een socio-culturele vereniging die zich tot doel stelt, mensen te laten kennismaken met cultuur in al zijn vormen, groot en klein. 

Afgelopen woensdag 18 november hadden we 2 evenementen gepland in het kader van : “De Week van de Smaak”.  “De Week van de Smaak” is een evenement in Vlaanderen dat zich bezighoudt met het bekendmaken van een eetcultuur uit een bepaald land.  Elk jaar wordt er een nieuw land uitgekozen en dit jaar was het gastland Turkije.

De laatste maanden had ik samen met enkele andere bestuursleden verschillende keren gebrainstormd over hoe we onze evenementen zouden aankleden. 

Voor mij was dit allemaal nieuw, aangezien ik pas sinds begin dit jaar bij Curieus als bestuurslid aangesloten ben.  Ik vond het een heel leuke maar soms enerverende ervaring. 

Het voorstel om iets te doen rond “De Week van de Smaak” kwam van mijzelf.  Op een onbewaakt moment heb ik dat tijdens een bestuursvergadering op tafel gegooid en tot mijn grote verbazing mocht ik het zelf volledig uitwerken.  Niet simpel dus als je dat nog nooit gedaan hebt, maar wel een toffe ervaring.

Hoe eraan beginnen ?  Eerst en vooral heb ik de website van “De Week van de Smaak” binnenste buiten gekeerd en op die manier enkele ideeën opgedaan.  Ook in de bibliotheek kon je me in die tijd bijna elke dag terugvinden tussen de boeken over Turkijke en de Turkse keuken.

We waren al zo ver dat we 2 evenementen wilden doen : 1 gericht op kinderen en 1 gericht op volwassenen.  Aangezien onze datum midden in de Sinterklaasperiode viel, en Sinterklaas eigenlijk ontstaan is in Turkije, was de link naar ons evenement snel gelegd.  We zouden in de namiddag een groot kinderfeest organiseren met de Sint.  De bedoeling was om de link te leggen tussen de Sint nu en vroeger, de kinderen doen kennismaken met de Turkse cultuur door dans en zang op Turkse muziek, de kinderen werden geconfronteerd met Turks snoep tov Belgisch snoep en mochten hiermee een snoepsaté maken.  Dit was ons uitgangspunt en het is redelijk goed gelukt om het te verwezenlijken.

Voor de avond had ik het voorstel om verschillende Turkse specialiteiten te voorzien, zodat de mensen konden proeven.  Daaraan gekoppeld wou ik een filmvoorstelling geven van een iets moeilijkere film namelijk : “Gegen die wand”.  Een mooie liefdesverhaal over 2 Turkse mensen in Duitsland.  Het uitwerken van ons avondprogramma nam wat meer tijd in beslag.

Toen we ons concept hadden uitgewerkt, was het tijd om contact op te nemen met Faro, de organisatoren van “De Week van de Smaak”.  Daarna was het afwachten om te weten of onze activiteiten gingen geaccepteerd worden.

Na enkele weken kreeg ik het bevestigend bericht dat onze activiteiten goedgekeurd waren.  Dit betekende dat we gingen opgenomen worden in de database van “De Week van de Smaak” zelf (mensen konden op hun website per gemeente of provincie opzoeken waar er activiteiten waren), ook in de website van “Uit” werden we opgenomen.  Tegelijkertijd kregen we de brochures van de provincie Antwerpen waar onze activiteiten uitgebreid aan bod kwamen.  Als bonus kregen we gratis enkele flyers en affiches om reclame te maken.

Daarna was het tijd om een persbericht op te stellen.  Leuk om te doen, maar wat moet er in ?  Het moet zo kort mogelijk zijn, maar wel alle relevante info bevatten.  Geen gemakkelijke opdracht voor iemand die er geen ervaring mee had.  Maar : het is goed gelukt en een week later was ik erg trots om mijn persbericht terug te vinden in enkele lokale media.

De laatste weken was het vooral nog zoeken naar een geschikte traiteur voor het maken van onze mezze.  Na het op het laatste moment afhaken van het Turks restaurant dat eerst had toegezegd, was het hectisch en moeilijk om een traiteur te vinden.  Ik was dan ook heel blij dat ik Truva in Antwerpen gevonden heb.  Zij waren bereid om voor ons de mezze te maken. 

De dag zelf kon ik helaas niet aanwezig zijn, aangezien ik eind september een arbeidsongeval gehad heb en sindsdien verplichte bedrust heb.  Alles delegeren dus.  Stressen vanuit je bed is niet leuk

De namiddag was een groot succes.  De kinderen hebben zich reuze geamuseerd.  De Sint kwam langs en zag dat het goed was.  De kinderen hebben tekeningen gemaakt, snoepsaté’s in elkaar gestoken, gedanst en gezongen op Turkse muziek,…  De ouders genoten ondertussen in ons Turks Café van een lekkere Turkse thee of koffie.

Tijdens de avond was er iets minder volk, maar de sfeer was er zeker niet minder om. Er is gesmuld van de lekkere mezze en baklava, er is Raki gedronken,…  De afwezigen hadden ongelijk. 

Het was hard werken voor iedereen, maar de voldoening die je achteraf hebt is onbeschrijfbaar.  Zonder de hulp van onze vrijwilligers was het echter niet gelukt.  Dank je wel allemaal !!!!

Volgende keer wil ik het over een ander aspect van mijn leven hebben, wat dat gaat worden, zien we dan wel weer.

Net zoals de Berlijnse Muur tijdens de Koude Oorlog, vormt de “Green Line” op het zonnige eiland Cyprus een scheidingslijn van culturen. Huntingtons “Clash of Civilisations” dringt hier door tot het alledaagse leven van Griekse en Turkse Cyprioten, tussen welke de economische en culturele kloof met de dag groter wordt. Net zoals de twee helften van Berlijn gesteund werden door de V.S. en de Sovjet-Unie, wordt het Cypriotisch conflict mee in leven gehouden door de vijandige verhoudingen tussen Athene en Ankara.

Cyprus vanuit de lucht

Steeds meer verschillen

Over één punt zijn deze uiteenlopende gemeenschappen het echter wel eens: Turkije en Cyprus zijn nog steeds van geo-strategisch belang en vormen betrouwbare partners in de dialoog met het Midden-Oosten. Turkije binnen de EU brengen lijkt dan ook de enige juiste keuze. De Unie, met Cyprus voorop, wijst echter op verschillende problemen.

Turkije, dat reeds geassocieerd lid werd in 1963, voldoet namelijk nog lang niet aan de Kopenhagen-criteria. Cyprus benadrukt de zwakte van het seculier karakter van de staat van Ataturk. Daarnaast maken de Armeense genocide, het Koerdisch probleem en de bezetting van Cypriotische (lucht)havens dat voorwaarden van VN en EU rond mensenrechten niet voldaan zijn.

Aan de Griekse zijde van het eiland, die dankzij het EU-lidmaatschap in 2004 een sterke economische groei kende, ziet men internationale samenwerking als een cruciaal element in het Europees verhaal. Dit werd onder andere gerealiseerd binnen het “Barcelona proces” en de “European Neighbouring Policy”. Als volwaardig en volwassen lid van de EU wil Cyprus dan ook de trend van Eurofederalisme steunen, die ook in andere kleine EU-staten als België merkbaar is. Zo steunde het de evacuatie van EU-burgers in de Libanon-crisis en wil het een stabiele partner vormen in de samenwerking met het Midden-Oosten.

Om het gebroken eiland opnieuw één te maken, benadrukt de regering niet enkel intercommunautaire dialoog en Europese normen en waarden, om de leefbaarheid, duurzaamheid en functionaliteit van Cyprus te herstellen en versterken. Daarnaast haalt het ook de economische voordelen aan die gerealiseerd kunnen worden bij versterkte economische integratie. Deze integratie wordt door de EU gesteund en doet de Turkse Cyprioten lonken naar de Griekse luxe, zoals ook in Berlijn het geval was aan het einde van de Koude Oorlog. Heffing van zware invoerrechten houden verdere integratie echter tegen.

Hoewel dit verenigd Cyprus gestoeld dient te zijn op juridische akkoorden, gesteund door internationaal recht, mag geenszins een Weimarrepubliek gecreëerd worden. Dat zou een voedingsbodem kunnen vormen voor extreme regimes en de stabiliteit in de gevoelige regio in gevaar brengen. Om te vermijden dat beide kanten van deze 21^ste eeuwse “poleis” steeds verder uit elkaar groeien, dienen Griekenland en Turkije eerst dichter bij elkaar gebracht te worden.

Bezoek uit Athene, Brussel en Washington

Hoewel het conflict veel minder media-aandacht trekt dan het Israëlisch-Palestijns conflict, hechten zowel Amerika als de EU belang aan de evolutie van dit geschil. Turkije behoort tot het beperkte kransje van moslimlanden waarmee het Westen goede relaties onderhoudt.

Momenteel regeert de socialist en idealist Papandreou Griekenland met een sterke meerderheid. Gezien zijn achtergrond als minister van Buitenlandse Zaken zou Papandreou mogelijk mee een doorbraak kunnen realiseren in het conflict. Zo zorgde hij in het verleden voor een verbetering van de Grieks-Turkse relaties, belooft hij een hereniging van het eiland voor het einde van het jaar en steunt hij openlijk de EU-kandidatuur van Turkije. Binnen internationale organisaties houdt het gekibbel met Turkije echter niet op; zo wordt de toekomst van het Eurocorps, dé basis voor een Europees leger, mee bedreigd door het lidmaatschap van beide kemphanen.

Ten gevolge van de confrontatie-strategie die Turkije, althans volgens Cyprus, verkiest door zich niet aan haar beloftes te houden, zich niet aan te sluiten bij internationale en regionale organisaties en de blokkades van Cypriotische havens te verlengen, ziet de Griekse kant van het eiland de toekomst van onderhandelingen somber in. Niettemin steunen ze de Turkse kandidatuur, indien voldaan wordt aan, voor de Turkse onderhandelaars, onaanvaardbare voorwaarden.

Ook Amerika liet zich niet altijd ongemoeid in het conflict. De V.S. ziet Turkije graag bij de EU, zodat dit land, dat reeds een belangrijk NAVO-lid is, de deur verder kan openen naar de olievelden van het Midden-Oosten. Ondanks de kleine omvang van het eiland, zal een mogelijke hereniging er niet zonder kost komen. Net zoals de hereniging van Oost- en West-Duitsland zal de culturele integratie een proces van lange adem zijn. Uit een studie van “The Economist” blijkt dat de aantrekkingskracht van de democratische en kapitalistische ideologie, twintig jaar na de Val van de Berlijnse Muur, bij verschillende Oost-Europese landen opnieuw afneemt. De EU heeft de laatste 60 jaar een knap integratie-parcours afgelegd, maar culturele kloven blijken zo nog steeds erg moeilijk te overbruggen.

Ondanks al deze internationale aandacht, dient de grootste nadruk gelegd te worden op de twee Cypriotische regeringen. Net zoals het Joods-Palestijns conflict meer nood heeft aan lokale leiders die vrede bewerkstelligen, dan overdreven media-aandacht, wordt de toekomst van Cyprus bepaald door de regeringen van Noord en Zuid. Hoewel de linkse president Christofias hoopvolle woorden spreekt, sloeg een nieuwe overwinning van de Turks-Cypriotische nationalisten deze prille hoop opnieuw de grond in.

Naar: Fora TV, Cyprus na de toetreding tot de EU, http://fora.tv/2007/01/22/Cyprus_After_Accession_to_the_EU#fullprogram

Pompoensoep met joghurt

Deze week is het alweer Week van de smaak. Gastland is Turkije, een land met een onbekende maar rijke culinaire traditie. Gek is dat niet: het land stond in zijn bewogen geschiedenis onder invloed van volken uit alle windstreken en die hebben ook allemaal hun stempel gedrukt op de Turkse keuken.

Met de Oejgoeren, een volk dat nu in het noorden van China woont, hebben de Turken bijvoorbeeld een diepe pan (de wok) en de gewoonte om groenten te vullen gemeen. Net als de Seltsjoeken uit Centraal-Azië rijgen ze vlees aan een spies en hebben ze een voorliefde voor joghurt en platte broden. En het feit dat de eerste specerijenroutes door Turkije liepen, heeft uiteraard ook zijn sporen nagelaten.

Met kruiden en specerijen zijn Turken eerder spaarzaam. Ze worden gebruikt om de smaak van de producten te ondersteunen, niet om te overheersen. Vooral paprika en chilipepertjes, groene kruiden als bladpeterselie, dille en groene munt, specerijen als kaneel, kardemom en komijn zijn favoriet.

Hieronder twee recepten voor Turkse soep. De pompoensoep met joghurt is los gebaseerd op een Turks recept; in de sla-koolsoep heb ik mij laten inspireren door de Turkse combinatie amandelen en kurkuma en door de half-verlepte groenten in de koelkast.

pompoensoep met joghurt
voor 6 personen

het gebruik van joghurt als garnering is typisch Turks

kleine (muskaat)pompoen (kleine kg), olijfolie, ui, knoflook, 1,5 l bouillon (kip of groenten), 1 tl kaneel, 1/2 tl kardemom, 1 tl zwarte peper, 1 chilipepertje (zonder zaad), 200 g joghurt, een el vloeibaar appeldiksap, (of honing of pekmez*).

prik gaten in de pompoen en laat die een halfuurtje in de oven staan op 150 °C (een afkoelende oven is prima)

laat de pompoen even afkoelen, pel hem (dat gaat nu vanzelf) en snij in grove stukken

maak de specerijen fijn in de vijzel

fruit een ui en drie teentjes knoflook

voeg de specerijen en de in stukken gesneden pompoen toe

voeg de bouillon toe en laat gaar koken, dat gaat vrij snel

mix de soep van zodra de pompoen helemaal zacht is

roer het appeldiksap door de joghurt

serveer de soep met een spiraal van joghurt

(nog meer pompoenrecepten vind je hier)

Kool-slasoep met kurkuma en amandelmelk

In dit recept wordt kurkuma of geelwortel gebruikt. In de Turkse keuken wordt  kurkuma gebruikt als goedkope vervanger voor saffraan of om groentegerechten kleur te geven. Ook amandel is een veelgebruikt ingrediënt. Wij gebruikten amandelmelk**.

Grasgroene kool-slasoep (linksboven); kurkuma of geelwortel.

1 krop sla (die mag al slap hangen), een kleine Chinese kool (niet zo een opgepompt exemplaar uit de supermarkt, gebruik in dat geval een halve), een dikke ui, olijfolie, een flinke geut amandelmelk, 1,5 tot 2l bouillon, 1/2 el gemalen kurkuma

snij de ui klein en fruit hem in de olijfolie

voeg de gewassen en grof gesneden kool en sla toe

stoof de groenten even aan voor je ze onder bouillon zet, breng aan de kook

als de groenten gaar zijn, voeg je de rest van de bouillon toe

breng de soep opnieuw tot tegen het kookpunt en haal de pan van het vuur

voeg de kurkuma en de amandelmelk toe, roer goed door

mix

* pekmez is ingedikt druivensap, een dik en stroperig zoetmiddel dat veel weg heeft van ons appeldiksap

** amandelmelk vind je  in de buurt van de rijst- en sojamelk

Deze namiddag hebben we de proevertjeswandeling ‘Turks Fruit in Brugge’ gewandeld, uitgestippeld door De Gidsenkring van Brugge in het kader van de week van smaak. Gastland dit jaar is Turkije.
De bedoeling was om zoveel mogelijk te zien waar Brugge gelinkt is aan Turkije en om ook hier en daar te proeven van de Turkse keuken en drank. In de praktijk draaide het iets anders uit. Het was op zich wel een gezellige wandeling en het weer viel ook wel goed mee. Maar inhoudelijk had de wandeling eigenlijk niet zoveel te bieden. Dit zal voor een stuk wel te maken hebben met het feit dat er eigenlijk niet zo heel veel links zijn tussen Brugge en Turkije… We zijn uiteindelijk gestopt in :
- Crown Plaza voor Turks fruit
- bij Cuvée voor Libanese wijn, omdat ze eigenlijk geen Turkse wijn hadden
- bij antiquair Michot, wat eigenlijk wel wat vreemd was, want zijn specialiteit is chinees porselein
- bij de beenhouwerij in het suvéestraatje, waar we potjesvlees proefden, wat qua bereidingswijze Turks zou geïnspireerd zijn ???
- de tapijtwinkel, dit is een nieuwe winkel in de Suvéestraat, waar we zijdetapijten uit Turkije konden bekijken, dit was de meest interessante en relevante stop
- het Hemelhuis met Turks bad, maar dan van buitenaf, gezien het te druk binnenin in was, jammer, want ik had wel graag het Turks salon gezien.
- een beenhouwerij in de Langestraat, die een paté had gemaakt met Turks fruit in verwerkt. Dit leek mij een beetje een commerciële stop, niet echt relevant binnen de wandeling + bleek dit ook de zoon te zijn van een gids uit de kring.
- om te eindigen met koffie met wat zoets in de Ravenstein. Leuke afsluiter wel, maar opnieuw eigenlijk wel niets met Turkije te maken.

Conclusie, qua proevertjes alvast een vol programma, maar qua inhoud rond Turkije en Brugge wel wat magertjes. Prijs was 10 euro per persoon voor niet-leden, 8 euro per persoon voor leden van de Gidsenkring.

Meer info over deze wandelingen Turks Fruit (nog op 18 en 21 november) of andere activiteiten van de Gidsenkring op www.gidsenkringbrugge.com.

Het is de eerste keer dat Wilders een islamitisch land bezoekt sinds de verschijning van zijn film Fitna. Wilders was in 1983 voor het laatst in Turkije.

Wilders: tien keer nee tegen Turkije

Volkskrant 17.11.09 PVV-leider Geert Wilders gaat begin januari met een Kamerdelegatie naar Turkije omdat hij het als ‘politiek leider van de virtueel grootste partij van Nederland niet meer dan behoorlijk vindt om de Turken recht in hun gezicht te vertellen waarom ze wat ons betreft nooit lid mogen worden van de Europese Unie’.  Tien keer nee tegen Turkije 

Wilders reist met Kamerdelegatie naar Turkije

NRC 14.11.09 PVV-politicus Geert Wilders is van plan begin januari met een delegatie van de Tweede Kamer naar Turkije te reizen. 

Geert Wilders naar Turkije

Telegraaf 14.11.09  PVV-leider Wilders gaat van 4 tot 9 januari 2010 naar Turkije om daar uit leggen waarom dat land niet welkom is in de Europese Unie. Hij bezoekt Turkije als lid van een delegatie van de Tweede Kamer. Het is voor het eerst sinds de film Fitna dat Wilders naar een islamitisch land gaat.

Wilders met Kamer naar Turkije

Volkskrant 14.11.09  PVV-voorman Geert Wilders gaat begin januari met een delegatie van de Tweede Kamer naar Turkije. Het is de eerste…

Geert Wilders met Kamer naar Turkije

Elsevier 14.11.09  PVV-voorman Geert Wilders gaat begin januari met een delegatie van de Tweede Kamer naar Turkije. Het is de eerste keer dat Wilders…

Wilders met Kamer naar Turkije

AD 14.11.09  DEN HAAG – PVV-voorman Geert Wilders gaat begin januari met een delegatie van de Tweede Kamer naar Turkije.

Lees:

‘VVD had Wilders niet laten gaan’

 PVV Geert Wilders bezoek USA

Geert Wilders PVV – FITNA en het Uur der waarheid

Bedreiging Geert Wilders slechts een ‘grap’ !

Van Wilders, Hackers en Cybercrime

Netwerkbijeenkomst: Scala ‘Allochtone Vrouwen aan de Top’

Datum: 10 november 2009
Waar: WTC Rotterdam
Hoeveel mensen: rond de 50
Verhouding man/vrouw: 99% vrouw

Vrouwen met Pit aan het woord
Er waren 4 spreeksters met een enorme kracht en drive om goed te zijn in wat zij doen. Ondanks de barrieres die zij in hun leven hebben gehad zijn zij door gegaan. Zij hebben kansen gezien en gegrepen, omdat zij een duidelijk doel voor ogen hadden en nog steeds hebben.

Wie zijn deze vrouwen?

1. Een 38-jarige vrouw van Turkse afkomst met de naam Famile Fatma Arslan heeft 5 jaar bij Ministerie van Justitie gewerkt. Zij is nu al 7 jaar ondernemer en kan zich een van de beste advocaten van Nederland noemen. Op 4-jarige leeftijd kwam zij met haar ouders naar Nederland. Het zou in eerste instantie voor 2 jaar zijn, maar ze zijn nu na 34 jaar niet meer teruggekeerd naar Turkije. Ze komt uit het oost-Turkije dat wordt gedomineerd door een mannencultuur. Toen zij 11 werd, kreeg zij van de basisschool het advies dat zij de huishoudschool moest gaan doen. Haar vader was hier op tegen. Hij had namelijk van zijn vader, die een welvarende veehouderij had in Turkije, niet de kans gekregen om te gaan studeren. Hij werd na een paar uur school door zijn vader van school gesleurd om alles te leren in het bedrijf, zodat hij het later over kon gaan nemen. Dit zorgde ervoor dat hij beter wilde voor zijn 1e dochter.

Na het schooladvies heeft zij 1 jaar lang thuis gezeten. Ze werd gek. Op jonge leeftijd zorgde zij voor haar moeder en haar twee broertjes. De huishoudschool was zeker overbodig. Zij deed al alles in huis. Ze vroeg aan haar vader om scholing en kreeg als antwoord. Als jij ervoor kan zorgen dat je wordt toegelaten tot de mavo, havo of vwo opleiding dan mag jij van mij naar school. Uiteindelijk kreeg zij op 12-jarige leeftijd een directeur zover die haar 2 maanden lang de tijd gaf om proef te draaien. Gedurende deze 2 maanden mocht ze geen enkele onvoldoende halen. Na de mavo heeft zij ook de havo en het atheneum doorlopen. Ze is rechten gaan studeren. Soliciteerde naar een baan op MBO niveau binnen Ministerie van Justitie. Ging vervolgens met de juiste mensen koffie drinken en kreeg hierdoor een baan die aansloot op haar studie Rechten.

2. Een 40-jarige Hindoestaans-Surinaamse vrouw die op haar 30ste een megadeal sloot als jurist voor een telecom bedrijf. Ongelooflijk. Ze verkocht het bedrijf voor 1.2 miljard euro aan Engelsen. Hierna kwam zij terecht in de directie bij hetzelfde of een ander bedrijf. Na 2 jaar stortte de telecom industrie in. Op haar 33ste ging zij trouwen met een manager die werkzaam was bij hetzelfde telecom bedrijf. Haar man ging voor zichzelf beginnen en zij bleef werken. Op haar 35ste kreeg zij haar eerste kind en op haar 39ste haar tweede kind. Haar verhaal inspireerde mij, omdat zij er nu ontzettend goed uitziet, getrouwd is, twee kinderen heeft en een ambitieuze echtgenoot. Zij blijven elkaar de ruimte geven om te groeien. Prachtig om te horen. Wat ik helemaal prachtig vond om te horen, was dat zij altijd de steun van haar ouders heeft gehad. Toen zij voor de beslissing stond om in een Telecom bedrijf te stappen die over 2 maanden verkocht moest worden, was haar vader degene die haar motiveerde om de stap te wagen. Het was nieuw voor haar, maar ze ging de uitdaging aan.

Ze is rechten gaan studeren, omdat zij vanuit huis uit een sterk rechtvaardigheidsgevoel had ontwikkeld. Haar vader is zeer begaan met de politiek en weet precies wat welke minister doet. Na haar rechtenstudie kreeg zij een baan als manager van grote projecten. Projecten waar miljarden euro’s in omgingen.

3. Een Rusissche vrouw van 25 jaar oud kwam ook aan het woord. Zij gaf heel duidelijk aan dat je elke kans die je ziet, ruikt of hoort moet aangrijpen. Iets wat je interesseert, doe het, geeft het aan, schreeuw het van de daken. Laat je horen. Dat is ook iets wat zij tijdens haar opleiding binnen Defensie heeft moeten leren. Spreken met luide stem zonder microfoon. Zij stond er! Waanzinnig gaaf. Een sterke vrouw die opgegroeid is tusen vrouwen. Tussen haar oma en moeder. Zij spreekt goed Nederlands, maar wel met een licht Russische accent. Haar vriend is net zo ambitieus. In de periode dat haar vriend voor 2 jaar naar Amerika ging voor een vliegopleiding is zij een Master gaan doen. Als vrouw moest zij zich binnen de mannencultuur van Defensie bewijzen. Op haar eerste werkdag kwam zij aanzetten met een enorme grote roze mok met een etiket en de leus: ‘the best man for the job is a woman’. De mok bestaat nog steeds

4. De vierde vrouw is over de 50 en van Surinaamse afkomst. Iemand die nu directeur is van de FeM-Kliniek in Zwolle. Zij had een mega inhoudelijke presentatie over hoe je het begrip ‘allochtone topvrouwen’ ook kunt zien. Haar boodschap is: je moet je niet in een hokje laten stoppen. Je moet gaan voor wat jij wil. Blijf jezelf ontwikkelen en elke tegenslag is een kans. Een kans om een andere weg in te stappen en je te ontwikkelen op deze weg. Geweldig!! Geen woorden voor.

Door Chungmei Cheng van Orchid of Life -LifeCoaching

asalaam alaikum

og 1 dagje straks nog eens kijken voor een leesboek om mee te nemen en vanavond mijn koffer pakken.  Morgen om 4u15 op  en om 5u30 vertrekken naar de luchthaven.  Ben op van de zenuwen en zoek nog steeds een lieve vrijwilliger om me te helpen met mijn koffer te pakken.  Ook dingen die ik niet mag vergeten mag je hier opsommen.

wat moet er nu zeker nog gebeuren alles vanavond want nu “werk” ik nog

• koffer pakken
• handbagage pakken
• laptop inpakken
• alle batterijen etc laden
• afscheidsblog schrijven
• foto’s parijs op facebook zetten
• afwas verder doen
• apartement een beetje opruimen zodat ik in een proper huis thuiskom
• ……

By Alper Bilgili, former exchange student at  the VU.

— “Hey, why don’t you share these with us?”
— “Share?”
— “Yeah, we have a weblog and you can publish your thoughts there.”

This dialogue had taken place between Lenie, VU lecturer in anthropology, and me, in Yeniköy, Istanbul. She thinks that my observations regarding the Netherlands are interesting. Thus, anyone who wants to blame someone after reading this post should send an e-mail to her.

Here I will share some stereotypes regarding the Netherlands, the Dutch and Turkish societies. Then I will evaluate them — of course very subjectively.

“The Dutch society is crazy. They spend all their time with drugs, sex and football.”

Most of the Turkish tourists come to the Netherlands for three or five days. They visit the red light district, coffee houses and some bars in the center. Thus, they have little knowledge about the “normal” life in Amsterdam. The Dutch society is definitely one of the most hardworking societies I have ever seen.

“Most of the Dutch people are unfriendly.”

Well, this is not right at all. They are more than helpful. Yet, I cannot say that this tendency helps all the time. If you ask a layman for directions, she will never say “I have no idea.” If she has no idea she will find another person on the street and ask him about the address. This will continue until they find someone who can help.

“The Turkish population living in Amsterdam has been assimilated by the liberal Dutch society for decades. For that reason they are less conservative than the Turkish population in Turkey.”

This is a very common idea among my Dutch friends. It may seem plausible if we ignore the rapid social change that has been taken place in Turkey since the early 1980s. Turkey embraced a liberal economy in 1980 and as Marxists argue, economy is never only economy. Especially the traditional values lost their importance in this period. On the other hand, the Turkish migrants in the Netherlands tried to protect their traditional values as much as possible to survive in this culture as foreigners. This defensive attitude created a more traditional society compared to the Turkish society in the homeland.

“Turks constitute a threat for the Dutch society. Geert is right; they do not like the Netherlands.”

One may argue that this idea is getting more and more popular among the Dutch layman. Indeed, it is not hard to find a Turk or a Moroccan who blames the Dutch state for its double standards. However, if they compare the Dutch state with the German state they change their identities and started to defend the state that they live in. Some of them even turned into Dutch nationalists in the middle of the discussion. I know, it is very strange, yet I experienced this several times. The Turks who live in Amsterdam form a new category: “Neither Dutch nor Turk” (or “Both Dutch and Turk”).

This last observation may seem to be in contradiction with the previous one. One may argue that a Turk cannot be conservative and friendly towards the Dutch values at the same time. I think this kind of a mentality is a great example of exaggerated simplification. The Dutch society is more than respect to drugs and gay rights. These two societies share many things. They work in the same companies, use the same sidewalks, stay in the same buildings, speak the same language, and ice skate on the same canals. Thus, a Turk can believe in God and work for the success of the country he is living in without feeling any contradiction.

I think this is the right time to finish the essay.

Alper Bilgili was an Exchange Student at the Department of Social Sciences from September 2008 until January 2009.

He is now a PhD candidate at the Department of Sociology of İstanbul University.

If you can read Turkish: Alper published some short stories on his website.

asalaam alaikum

gisteren is er van mijn planning niet veel terecht gekomen .  Mijn schoonheidsbehandeling was fantastisch en mijn ouders waren heel positief tegenover de moslima die dit bij mij kwam doen.  Mijn vader zei zelfs dat hij er geen probleem mee zou hebben als ik een hoofddoek zoals deze zuster zou dragen.  Uiteindelijk heeft zelfs mijn moeder haar bovenlip laten waxen.  Bij mij waren het benen armen oksels en bovenlip en daarna nog een gezichtsbehandelin.  Zooooo zalig.

Normaal ging ik gisteren een deel van het shoppen doen maar het zal toch voor vandaag zijn.   Ik moet nog een aantal zaken gaan aankopen een deel vandaag een deel morgen insh’allah heb ik genoeg tijd. Mijn ma zal deze keer niet kunnen helpen met het maken van mijn koffer.  Dus ben super op van de zenuwen wie gaat nu controleren dat ik niks vergeet.  Bovendien moet ik in mijn appartement ook nog een heleboel opruimen anders kom ik in een vuil appartement thuis.

Recent is de boete en de tijdslimiet voor het veranderen van de Turkse tapu afgeschaft. Ten gevolge van een wetswijziging in 2007 moesten eigenaren van appartementen het eigendomsbewijs van hun woning laten veranderen bij het kadaster. Dit moest gebeuren vóór 28 november 2009. Deze limiet is echter vervallen evenals de boete die gold voor het nalaten van het omzetten van de tapu.

In november 2007 werd de appartementenwet in Turkije gewijzigd. Ten gevolge van deze wetswijziging moeten alle eigenaren van appartementen en van woningen op villaparken het eigendomsbewijs, de tapu, laten veranderen bij het kadaster. Volgens de nieuwe gebouwwetgeving van 28 november 2007, dient het splitsingsakte-eigendomsbewijs (de kat irtifaki tapusu), vóór 28 november 2009 veranderd te worden (binnen 2 jaar, vanaf het moment dat de nieuwe wetgeving van kracht is) in de kat mulkiyeti. Dit, indien er al een woonvergunning (yapi kullanma izni/iskan) aanwezig is.

Indien de woonvergunning (iskan/yapi kullanma izni) na de datum van de nieuwe wetgeving (28 november 2007) is verkregen, dan dienen de eigenaren van de splitsingsakte-tapu’s (kat irtifaki tapusu), binnen één jaar vanaf de datum van verkrijging van de specifieke iskan, een eigendomstapu (kat mulkiyeti tapusu) verkrijgen.

Automatisch
Tot voor kort was het zo dat wanneer dit niet voor 28 november 2009 gedaan zou worden, eigenaren een boete zouden krijgen van 1000,- TL. Het goede nieuws is dat de uiterlijke datum van 28 november is komen te vervallen en daarmee ook de boete. Mensen die een nieuwe tapu krijgen van het kadaster hoeven niets te doen, nieuwe tapu’s worden automatisch veranderd.