Per 14 oktober ben ik werkloos. Omdat Iris een baan heeft aan de universiteit van Lissabon kon ik kiezen blijven werken of meegaan. Moeilijke keus dus!

In dit geval is het wel niet verwijtbaar ontslag. Het is immers niet mijn “schuld” dat ik werkloos ben geworden. Verwijtbaarheid is een toetsingsgrond voor WW in Nederland.

Goed nieuws dus ik krijg een uitkering. Maar.. er is iets bijzonders aan de hand. Ik ga naar het buitenland. Daar heeft verenigd Europa ook iets op gevonden: het E303 formulier. Met dit formulier is het mogelijk een baan te zoeken in een ander land van de Europese Unie met behoud van uitkering.

Kort gezegd komt het neer op 3 maanden geld vanuit Nederland op basis van 70% van het laatst verdiende loon en daarna neemt Portugal dat over. In mijn geval tot eind 2010.

Klinkt makkelijk, is het niet. Dat begint al bij het ontslag. Ik had bedacht dat het goed zou zijn zo min mogelijk werkloos te zijn en dus het inpakken te doen in vakantiedagen. Donderdag 15 oktober is dan mijn laatste werkdag. Maar er zijn overal regels voor, dus ook nu.

Mijn eerste WW dag is dan maandag 19 oktober (ik werk niet op vrijdag) en dat mag niet. Want je moet de eerste dag dat je niet meer werkt in Nederland zijn ook al krijg je een uitkering in het buitenland omdat je naar het buitenland gaat.

Ik heb dus met Maandag (bedankt Dirk!) in overleg mijn ontslag vervroegd naar dinsdag 13 oktober als laatste dag. De 14de zijn we immers aantoonbaar nog in Nederland voor de overdracht van het huis.

Conclusie: het UWV wil dat je langer dan noodzakelijk werkloos bent om je daarna te verplichten zo snel mogelijk weer aan het werk te komen. Rare jongens die beleidsmakers

Het UWV had keurig ook het adres doorgegeven van het instituut waar ik me in Portugal moest melden binnen 7 dagen na de eerste WW-dag.

Voordat je echter gaat zal je eerst een hoop andere zaken moeten regelen. Je moet daarvoor onder andere zijn ingeschreven in de gemeente en een fiscaal nummer hebben. Dat kan in Loja Cidadao, de stadswinkel. I moet zeggen dat na alles wat we daarover hebben gehoord het bijzonder is meegevallen. Al denk ik wel dat sommige mensen daar nu nog in de rij staan….

Hierna ging ik me melden bij ISS, degene die mij gaan betalen. Keurig op de 7de dag van mijn WW.

We konden het zelfs vinden dankzij de GPS. Een rij mensen wees ons waar het zou moeten zijn. Daar stond een van de aller vriendelijkste receptionisten die ik ooit heb ontmoet. Ze ging een nummer voor ons trekken zodat we de juiste hadden en hielp de formulieren te vertalen naar het engels.

Het was lang, heel lang wachten Dat kan maar een ding betekenen: eerste een bica in de pastelaria.

Uiteindelijk was ik aan de beurt en liepen we naar de desk. Daar zat een fors uitgevallen walrus die ons meer dan nijdig aanstaarde en blafte wat we kwamen doen. Ik liet de ingevulde formulieren zien en probeerde uit te leggen dat ik geen werk had maar wel geld nodig. “Nao falo Portugese?” “No we don’t, do you speak english?” Na een duidelijk NAO was het gesprek voor haar volledig afgelopen….

Met dank aan de dame bij de receptie wisten we nu moesten doen en waar dat was. We moesten naar de andere kant van de stad, naar Centro Emprego.

Daar aangekomen begon het lange wachten weer. Dit keer was er zelfs iemand die me wel in het Engels wilde helpen. Alleen…. we waren bij het verkeerde kantoor. Na wat aandringen wilde ze de inschrijving toch wel regelen maar dan moest ik ook nog wel bij het goede kantoor langs. Prima!

De volgende week ben ik daar langs geweest. Het enige dat ik nodig had was een officieel bewijs van inschrijving. Dat betekent in Portugal niet veel anders dan een kopie met 3 stempels en een krabbel. Stempelen is een soort nationaal fetisjisme. Vinden ze fantastisch!

Nu konden we weer terug naar het ISS want nu had ik nog steeds niet een uitkering. Na wederom lang wachten in een ruimte met mensen die echt nooit meer aan het werk komen was ik bijna aan de beurt. De uit de kluiten gewassen walrus ging met pauze. YES.

Een andere mevrouw hielp me nu. Ze sprak net zo min iets anders als Portugees maar was veel vriendelijker. Ze wist absoluut niet wat te doen met de brief vanuit Nederland maar kopieerde alles maar gewoon en zette wat stempels. Vervolgens zij ze dat het nu in orde was en dat ik kon gaan….tjsa.

Het is 5 weken later. Er ligt een brief in de bus. Ik heb nu eindelijk een nummer dat toegang geeft tot alle gezondheidszorg. Die is echter lang onderweg geweest want gericht aan het verkeerde adres! Dat kan je wijzigen via de site. Daarvoor heb je een toegangscode nodig. Die sturen ze dan per post naar het verkeerde adres!

Nog twee dagen later komt weer een brief van ISS. Ik heb niet de goede gegevens geleverd van mijn bank. Nu is geld overmaken niet mogelijk.

Dan weer twee dagen later valt er een check op de deurmat van ISS. Nu ze het geld niet konden overmaken kan ik het zelf gaan halen bij de bank!!! Een check!!! Die bestaan dus nog.

Dan is er ook nog de regel dat je je iedere 2 weken moet melden bij het Centro Emprego. Ze weten dan dat je nog in het land bent en bovendien moet je je huiswerk laten stempelen: je sollicitaties worden gecontroleerd. Als alles goed is krijg je een mooie stempel in je map. Het doet me nog altijd denken aan de kleuterschool. Daar kreeg je ook een sticker van de juf als je je werkje goed had gedaan.

Ik dacht nadat ik al zo lang niets had gehoord dat ik me dan maar uit mezelf moest gaan melden.

Dat bleek dus niet zo te zijn. Nu ik geld uit Nederland krijg is het voor hen helemaal niet nodig dat ik langs kom. Dat moet pas als zij gaan betalen.

Vandaag las ik een leuk nieuwtje:

In de nacht van zaterdag 24 op zondag 25 oktober draaien we de klok om 3.00 uur ’s nachts een uurtje terug. Een uurtje meer slapen dus, en dat winteruur heeft nog meer positieve gevolgen.

Het winteruur is het ‘normale’ uur waarop onze biologische klok is afgestemd. Wanneer we overschakelen naar het winteruur gaan we dus eigenlijk terug naar ons natuurlijk ritme. En dat vindt ons lichaam bijzonder fijn.

Zo daalt de stress wanneer we overschakelen naar het winteruur. Het effect daarvan is zelfs zo groot dat artsen een tijdelijke daling van het aantal hartinfarcten optekenen, vooral bij mannen dan. Het effect is het grootst de maandagochtend na de overschakeling, en vermindert dan geleidelijk aan.

Heel goed nieuws dus en ik weet één ding – of het nu allemaal klopt of niet – ik ga genieten van dat extra uurtje slaap… Vanavond na het werk ga ik heel mijn studio nog eens goed onder handen nemen en dan gewoon eens een rustig weekendje tegemoet. F. komt eindelijk mijn studio eens bekijken zondagavond (en stiekem ook pc-advies geven en een filmpje zien), maar voor de rest heb ik hoegenaamd niets gepland. De taak voor Spaans moet wel gemaakt worden, maar veel tijd zal dat niet in beslag nemen…

En na dat weekendje rust zal ik dan hopelijk de batterijen voldoende hebben kunnen opladen voor een drukke week die nu al vol zit… Zondag komt F. langs, maandag ga ik steppen met L., dinsdag heb ik Spaanse les en gaan we daarna basket zien, woensdag ga ik zwemmen met K. en donderdagavond ontvangen we een bevriend koppel met wie we al eens double daten. Vrijdag gaan we naar The Night of the Proms en zaterdag ga ik met K. ons oma een bezoekje brengen. Allemaal dus fijne dingen in het vooruitzicht met als kers op de taart dat ik aan het einde van volgende week in de helft van mijn stageperiode zit!

Al zal ik er eerlijkheidshalve aan toevoegen dat niet elke week zo druk hoeft te zijn en dat ik ook graag eens last minute iets plan, iemand uitnodig of op een uitnodiging in ga… Maar dat zal dus niet voor de komende week zijn

November is dan wel nog niet direct daar, maar voor november zijn er ook mooie vooruitzichten. Ik krijg dan immers 7.000 EUR uitgekeerd van een spaarformule waarop mijn ouders jaren geleden hebben ingetekend. Het is uiteraard niet de bedoeling dat dat geld zomaar opgesmost wordt… Maar een kleinigheidje kan er dan wel eens van af. Daarnaast krijg ik ook nog een nieuwe pc, bij wijze van manier om mij een grote kost te laten besparen aan het begin van mijn volledig zelfstandig leventje

Oh ja, nog even dit: in het kader van een gezondere levensstijl heb ik immens veel fruit gekocht (bananen, kiwi’s, appelsienen, appels, pompelmoezen, …). Het is de bedoeling dat ik elke middag zo’n drie stukken fruit in de blender gooi (lees: twee stukken fruit en het sap van een appelsien of pompelmoes), en die smoothie dan – tijdelijk – mijn middageten vervangt. Op die manier wil ik dus eens een vitaminekuur doen en ervoor zorgen dat ik iets minder calorieën binnenkrijg… We zien wel wat het geeft, maar de intentie (en het fruit) is er al!

Het voornemen van het kabinet en het verloop van het SER overleg tot aan 30 september 2009 heeft al veel stof doen opwaaien. Er zijn al behoorlijk wat verwachtigen en eisen aan de disucssie toegevoegd. Hieronder een overzicht:

Het kabinet heeft zich voorgenomen om de AOW leeftijd te verhogen van 65 naar 67. Ter onderbouwing noemt men diverse ontwikkelingen aan. Onder leiding van minister Donner van sociale zaken is op een slimme manier een proces opgestart. Voor de verhoging is een wets wijziging nodig en die zijn in de regel niet snel doorgevoerd.  Pollitici zijn beroepshalve heel slim om inpopulaire maatregelen aan het volk over te dragen.

Doel van dit platform is om de manier en de gebruikte argumentatie rondom de AOW discussie en de houdbaarheid ervan duidelijk over te brengen. Een naslagwerk als het ware, om alles wat over u heen wordt gestrooid eens rustig na te kijken. Dan kunt u nog eens nadenken of u zich nog steeds kunt vinden in het voorstel van het huidige kabinet of dat u wellicth tot de conclusie komt dat het anders kan en moet.

Maar om te beginnen de stellingen van het kabinet vetgedrukt en cursief en daarachter een kleine toelichting:

1. De leeftijd waarop mensen van hun AOW kunnen genieten moet 2 jaar worden opgeschoven.
   
2. De gemiddelde mens wordt flink wat ouder dan toen de AOW was opgezet, de suggestie is dat we gezonder leven en dat we dit makkelijk moeten kunnen opbrengen.  In de praktijk praten we over een relatief kleine groep mensen van de werkenden, helaas haalt nog geen 17% van de werkenden de 65.
3. Straks is de verhouding verhouding werkenden ten opzichte van uitkeerings gerechtigden verdubbeld, dit maakt de situatie onhoudbaar. Een potentieel probleem gaat naar verwachting pas vanaf 2025 zal spelen. In werkelijkheid is in de afgelopen 10 jaar verhouding al verdubbeld, maar het blijkt dat de uitkering nog altijd moeiteloos kan worden betaald.
4. Het kabinet zegt dat het plan om de leeftijd te verhogen 4 miljard euro per jaar zou besparen en dat volgens Jan Peter Balnkenende  zeker 6 à 7 van dergelijke plannen ingrepen nodig zijn om er weer een beetje bovenop te komen. Maar men zegt niet of de kosten hiermee ook met 50% per jaar worden overschredeen.  Er lijkt een logisch verband tussen een verdubbeling van het aantal uitkeringsgerechtigden en de kosten maar waarom wordt dat om de helderheid te vergroten niet gewoon erbij genoemd.
5. De verhoging van de AOW leeftijd is enkel over de AOW en gaat niet over uw pensioen. Die stelling klopt maar suggereert dat iedereen maar zelf  zijn / haar pensioen voorziening moet zien te verhogen om eventueel nog met 65 of eerder te kunnen stoppen met werken. In de praktijk zullen de pensioenfondsen mensen weinig in tegemoet kunnen komen omdat ze flink aan hun reserves moeten werken om die te herstellen omdat een deel van het vermogen dat uit aandelen bestaat als gevolg van de hypotheek crisis een flink stuk minder waard is geworden.

Vandaag zijn op internet de resultaten van een groot Europees uitgevoerd onderzoek door Mercer over ziekteverzuim verschenen.  Algemeen is de conclusie dat het ziekteverzuim over heel Europa stijgt. Meer in het bijzonder noemt meer dan 70% van de respondenten in Nederland stress als belangrijkste oorzaak van arbeidsongeschiktheid. Zijn we dan toch weer terug bij af, zoals de situatie was in 2002? Of is er in de tussenliggende jaren gewoon helemaal niets veranderd?

Laat ik maar meteen heel stellig zijn: “Er is inderdaad helemaal niets ten positieve veranderd als het om arbeidsongeschiktheid gaat”. Minder arbeidsongeschikten? Ja, wanneer we van het aantal toegewezen WAO/WIA uitkeringen uitgaan. Maar hoeveel mensen zijn arbeidsongeschikt en ontvangen een andere uitkering of helemaal geen?

Ik ben er niet de persoon naar om te zeggen: “Zie je wel!”, maar menig werkgever die tussen 1998 en 2004 mijn presentaties en workshops over ziekteverzuim en aanverwante wetgeving heeft bijgewoond zal weten waarom ik het nu wél zeg.

Uit onderzoek in 2002 bleek dat minimaal 65% van het ziekteverzuim in Nederland NIET arbeid gerelateerd was, maar voortkwam uit privé en/of sociale problemen (stress/psychische oorzaken buiten het werk). En dit cijfer betekende een kostenpost voor werkgevers van “slechts” 11,7 miljard euro per jaar! Want in totaal gaven de werkgevers op dat moment 18 miljard per jaar uit aan kosten wegens ziekteverzuim!

Inmiddels is de WAO gewijzigd in de WIA; dat zou een aanmerkelijke kostenbesparing opleveren. Niet na 1 jaar, maar na 2 jaar pas de arbeidsongeschiktheidskeuring. Gedurende die 2 jaar betaalt de werkgever wel het loon door. De Wet Verbetering Poortwachter is versoepeld; sinds 1 november 2008 niet in de 13de week maar in de 42ste week een ziekmelding naar UWV. Nog minder vinger aan de pols.

Nu zijn we dus weer aanbeland op datzelfde punt als in 2002; of, we zijn er nog steeds.

Ik prijs mezelf geen bovennatuurlijke krachten toe, maar deze ontwikkeling was wel te voorspellen. En ik heb ‘m voorspeld.

Het is niet zo dat we nu opnieuw de beschuldigende vinger naar de ene of de andere partij moeten gaan uitsteken, waar het werkgevers en werknemers betreft. Nee, wederom wordt het falen van de politiek, de bestuurders, pijnlijk duidelijk gemaakt. De ziektewet moest geprviatiseerd. Zo ook de WAO/WIA. Dat zou werkgevers wel leren dat zij zelf moeten zorgen voor een lager verzuim. En de werkgever die dat niet begrijpt? Hij betaalt de rekening! De werknemer zou vanzelf wel gaan inzien dat hij niet zomaar even in de WAO terechtkomt! En als hij dat niet begrijpt? Dan betaalt hij zelf de rekening!

En dan zijn we precies waar we wezen moeten. Het is wederom een systeem van straffen; geen praktisch werkbare instrumenten in handen geven. Als werkgever betaal je 2 jaar het loon door bij ziekte, en als werknemer hoor je aan het eind van die twee jaar of je wel of niet geheel of gedeeltelijk arbeidsongeschikt bent. Met andere woorden: werkgever en werknemer komen wederom lijnrecht tegenover elkaar te staan in deze materie, zoals dat voorheen ook het geval was.

Wat nu blijkt uit het onderzoek van Mercer, is precies datgene wat ik in mijn presentaties en workshops voor werkgevers steeds geadviseerd heb als enige werkelijke oplossing: “Werkgever en werknemer neem het initiatief in de aanpak van het verzuim in eigen hand! Wanneer je gaat wachten op de wetgever kom je bedrogen uit. Zij geeft geen werkelijk uitvoerbare instrumenten in de aanpak van het verzuim”.

En zie: de werkgevers die deze boodschap begrepen, hebben nu nauwelijks tot geen probleem met langdurig verzuim; hooguit dat enkele geval waarin daadwerkelijk sprake is van een medische oorzaak. In alle andere situaties zie ik dat zij, samen met hun medewerkers, snel tot oplossingen komen in het verzuim. En dat bij deze groep het niet medisch verzuim als gevolg van privé- en sociale problemen nauwelijks voorkomt. Simpelweg omdat we het meteen aanpakken. Niet alleen de werkgevers willen dat ik als begeleider/vertrouwenspersoon meteen in actie kom en de werkelijke reden van het verzuim aanpak. Nee, de medewerkers willen dat ook; het helpt hen vooruit!

En nu werkgevers niet langer verplicht zijn zich aan te sluiten bij een Arbo-dienst en er ook voor kunnen kiezen eigen risicodrager voor de WAO/WIA te zijn, is dat voor de nadenkende werkgever al gauw een goede motivatie het initiatief in eigen hand te nemen en al snel het forse financiële én sociale profijt te ondervinden.

…als u lid bent van de koninklijke familie.

http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/488742/2008/11/15/Koninklijke-familie-krijgt-in-2009-zes-procent-opslag.dhtml

De koninklijke familie krijgt in 2009 een opslag van 6 procent. Daarmee stijgen de uitkeringen voor koning Albert, koningin Fabiola, prins Filip, prinses Astrid en prins Laurent dubbel zo snel als die van de werkende Belg, schrijft Het Laatste Nieuws.

Het voorbije jaar kwam er gemiddeld al 5,3 procent bij hun dotaties, terwijl een bediende gemiddeld 3,24 procent extra in zijn loonzakje vond.

In de begroting is voor de Civiele Lijst en de dotaties een totaalbedrag van 13.853.000 euro voorzien. Koning Albert neemt de kaap van de 10 miljoen euro, prins Filip gaat door de grens van 1 miljoen euro en koningin Fabiola krijgt 1.594.000 euro – dat is 91.000 euro meer dan dit jaar.

De forse stijgingen zijn te verklaren doordat de Civiele Lijst en de dotaties gekoppeld zijn aan de index van de consumptieprijzen, terwijl de lonen en uitkeringen van de Belgen bepaald worden door de gezondheidsindex, die minder snel stijgt. (belga/tdb)

Hoeveel sociale woningen zouden niet gebouwd kunnen worden met dit geld? Hoeveel mensen zouden niet kunnen genieten van een hogere uitkering door een ander gebruik van dit geld?

In plaats van dit geld te investeren in maatregelen voor het volk kiest men liever voor het investeren in het grootste sociale profitariaat in onze streken; de koninklijke familie. En wat vindt Leterme van de monarchie?

http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/488763/2008/11/15/Leterme-Regeerperiode-Albert-II-geslaagd.dhtml

“De monarchie is voor sommigen een anachronisme. Maar voor België is het alleszins een goed systeem”, zegt premier Yves Leterme.

Wat natuurlijk meer zegt over België dan over de monarchie.

http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/488794/2008/11/15/Een-kind-op-vijf-leeft-in-armoede.dhtml

Bijna 19 procent van de kinderen in België leeft in een gezin met financiële moeilijkheden. Eén op zeven kinderen woont in een gezin dat echt onder de armoedegrens leeft. Dat blijkt uit een interuniversitaire studie over armoede, aldus staatssecretaris voor de strijd tegen armoede Jean-Marc Delizée (PS).

Het is blijkbaar raar om geen uitkering aan te vragen als je niet werkt.
Het moet blijkbaar met handen en voeten uitgelegd worden.
De optie ‘ik ben werkloos maar wil geen uitkering’ staat niet bij de aan te vinken mogelijkheden.

Ik heb tot nu toe altijd kunnen doen wat ik wou, ik heb vlot werk gevonden, ik heb kunnen studeren, ik heb kunnen bijleren in iedere job,  ik heb bijstand gekregen indien nodig.

We leven in een verzorgingsstaat.

Ik heb nu even geen verzorging nodig.

]]> http://joepzander.wordpress.com/2008/02/15/protocullen/ Fri, 15 Feb 2008 14:16:36 +0000 joepzander http://joepzander.wordpress.com/2008/02/15/protocullen/

Als ik me netjes gedraag mag ik hier af en toe komen koffie drinken. Bij de koffietafel van Appie Hein zie ik een net geklede man ( ja ik zeg het er maar even bij) die vertelt dat hij hier ook af en toe wandelt. Wandel? vraag ik als onbevangen winkelaar. Ja vliegen lukt me nog niet; ik heb het af en toe geprobeerd maar ik kom maar niet van de grond. Ook verder blijkt zijn leven niet meer erg van de grond te komen sinds hij door zijn ex het huis uit is gemanoevreerd. Hij is officieel opgenomen in de zorg; met een stempeltje en handtekening, allemaal protocollen meneer.

Het belangrijkste resultaat daarvan was uiteraard dat hij zijn kinderen niet meer zag. De boedelscheiding ligt al een aantal jaren bij “minstens tien rechters” en hij slaapt nu op een matrasje zonder uitkering, maar gelukkig wel met een dak boven zijn hoofd. Misschien wordt hij er binnenkort uitgezet want hij kan de huur natuurlijk niet betalen. Maar daar hebben ze gelukkig een protocol voor dus dat duurt nog even.

Ook voor allerlei andere zaken in het leven blijken protocollen aanwezig. Gewoon geholpen worden is er niet meer bij. Maar als je op de gepaste plaats hulp roept is er misschien wel een protocol dat je verder helpt. Hoewel die uitkering is er nog steeds niet. En toen hij een hartinfarct kreeg moest hij zich van bankje naar bankje voortslepend naar een ziekenhuis begeven. De ambulancedienst… nee daar heeft hij een status. Een status werkt tegen je begrijp ik.

Vaders met hele en halve zwerversstatus bestaan er een heleboel. Weinig kans dat ze serieus worden genomen,  dat wordt je ook zonder zwerfstatus al niet als vader. met of zonder protocul. Gelukkig dat  bij Appie Hein  de koffiekraan nog zonder protocollen loopt.

De Nederlandse economie bloeit, maar vooral jongeren maken meer schulden. Incassobureaus krijgen het drukker. Een gesprek met gerechtsdeurwaarder Thomas Stolker. meer in NRCNEXT

„De overheid zou aanvragen voor een uitkering of huurtoeslag sneller moeten behandelen. Dat duurt nu vaak maanden. En dat geeft problemen: want als ik morgen mijn baan kwijtraak, moet ik wel twee dagen later de huur betalen. Dan heb je binnen de kortste tijd een schuld. Het moet toch mogelijk zijn om binnen een week te beoordelen of iemand recht heeft op een uitkering?

De gemeente Amsterdam gaat de re-integratie van werkzoekenden anders aanpakken. Een groter deel van de arbeidsbemiddeling zal worden uitgevoerd door de gemeentelijke dienst Pantar. Mugweb

Oudere werklozen die van hun ex-werkgever nog regelmatig geld ontvangen bij wijze van ontslagvergoeding, mogen daarom niet meer gekort worden op hun IOAW-uitkering. Bij deze uitkering op bijstandsniveau voor mensen die op latere leeftijd werkloos zijn geworden, geldt al een beperkte vermogenstoets. Zibb.nl

Per 1 januari 2008 gaan de bijstandsuitkeringen en de uitkeringen voor oudere werkloze werknemers (IOAW), oudere voormalige zelfstandigen (IOAZ) en kunstenaars (WWIK) omhoog. De verhogingen hebben te maken met de stijging van het wettelijk minimumloon (WML) en wijziging van loonbelasting en verzekeringspremies. Daardoor verandert ook het netto minimumloon.

Bij het aanpassen van de bijstandsuitkeringen wordt gekeken naar de verhoging van het netto minimumloon. Dat netto minimumloon wordt ook gebruikt om de bruto uitkeringen voor de IOAW, IOAZ en WWIK vast te stellen. Per 1 januari 2008 is het netto minimumloon, inclusief vakantiegeld € 1260,28 per maand. De bijstandsuitkering voor gehuwden en ongehuwd samenwonenden is daaraan gelijk. Vergeleken met nu gaat de uitkering voor hen met € 14,09 omhoog. Meer

De tijd van nietsdoen en steunen op oude zekerheden is voorbij. De huidige arbeidsrelatie moet op de schop en wel zo snel mogelijk. Begin vandaag nog aan de arbeidsrelatie nieuwe stijl. Hoe? Dat leest u in het nieuwste nummer van HRpraktijk Magazine. Meer

Het aantal bijstandsuitkeringen is in de periode 2004-2006 door toedoen van de Wet werk en bijstand (WWB) met 4% extra gedaald. Zonder het effect van de WWB was het aantal uitkeringen met 13.300 hoger uitgevallen. Dit blijkt uit het onderzoek ‘Kwantitatief effect WWB’ dat staatssecretaris Aboutaleb van Sociale Zaken en Werkgelegenheid vandaag naar de Tweede Kamer heeft gestuurd. Meer

door: F. von Zeikhoven

Zojuist gehoord van een kennis uit de Haagse Stationsbuurt. Twee medewerksters van de sociale dienst zijn bij haar op ‘huisbezoek’ geweest voor een rechtmatigheidscontrole voor een aanvraag die ze deed voor een bijstandsuitkering. Ze woont alleen met haar kinderen, ze ligt met haar man in scheiding, hij woont elders.

Haar persoonlijke situatie is niet zo leuk, ze is als zestienjarig meisje geschaakt, een gebruik dat in oost-Mediterrane plattelandsculturen nog steeds een handige manier is om aan je droomvrouw te komen. Want deze vorm van ontvoeren wordt door Justitie in 0031 niet als zodanig erkend en de verwekking van een kind die vaak als mat volgt op het schaak, is *kuch* géén verkrachting volgens de pliesie. Logisch dat een vrouw daar dan toch nooit meer blij door kan worden en alsnog die scheiding aanvraagt. Overigens kennen ook andere achterlijke koeltoeren dichter bij huis -bible belt- tienerzwangerschappen als bruidsschat, dus schiet niet tè snel.

Maar goed, heeft de soos in Den Haag allemaal geen reedt mee te maken. Die komt vrolijk bijna letterlijk binnenvallen en keert volledig letterlijk het hele huis ondersteboven. In het geval van mijn kennis doet zich bij deze razzia nog een bijkomend probleem voor. Er is een kluisje in huis. Dáár zit die illegale aannemer natuurlijk in waarmee de kennis uiteraard stiekum samenwoont. Maar de kluissleutel is -wat vreemd- nièt in huis. Dus trappen de soos-dames een enorme rel en dreigen, wat zeg ik, kondigen meteen aan dat die uitkering keihard niet dóórgaat. Want geheim, en die mogen niet van de sociale dienst.

En wàt nou privacy???

Als je een fooi van 1000 euro per maand wil hebben van de gemeenschap, hèb je helemaal geen privacy. Je vraagt toch een uitkering aan? Wie denk je wel wie je bent? De Koningin? Willem-Alexander en Màxima? Ex-minister Zalm? Nee, nog even, en we kunnen dat volkslied beter ook maar veranderen!

Gisteren en eergisteren redelijk lange berichten, vandaag een SMS op de blog. Of een twitterbericht:
-Nog steeds geen werk, op zoek, dag 9 biedt vast meer. Nu PC uitzetten en slapen, ofzo.

De schrijver van dit blog is werkloos. Tijd om een bandje op te starten? (UB-40 was de code van het Britse werklozen formulier). In ieder geval een mooi moment om te genieten van een wijntje en een muziekje: als werkloze heb je toch immers tijd zat.

En natuurlijk een obligaat polletje:

Vanochtend, voor het eerst, op het arbeidsbureau geweest. Nee, (nog) niet voor mezelf, al sluit zondag de termijn op de krant om je vrijwillig aan te melden voor een oprotpremie (32 dagen salaris per gewerkt jaar). Maak er maar geen gebruik van… Was op de burelen van het INEM met felle vrolijke kleuren (misschien om de bezoekers uit de logische depressie te halen) voor een reportage; volgende week worden de nieuwste werkloosheidcijfers bekend gemaakt en Spanje vliegt met grote sprongen naar de 4 miljoen (en bijna 20%) mensen zonder werk toe.

Weet niet hoe de regels in het sociale paradijs Nederland zijn, maar zojuist even opgezocht wat je in Spanje van de overheid krijgt als je in dat oneindige leger desempleados terecht komt: om sowieso een uitkering te krijgen moet je in de laatste zes jaar minimaal 360 dagen hebben gewerkt en sociale lasten hebben betaald. Op basis van die lasten (die weer afhankelijk zijn van het salaris) en de tijd dat je gewerkt hebt, wordt de lengte en hoogte van de WW-uitkering vastgesteld.

Je krijgt minimaal 120 dagen lang uitbetaald en maximaal 2 jaar. Daarna is er in de meeste gevallen niets meer, de grote leegte, geen enkele vorm van uitkering of bijstand. De bedragen zijn, vermoed ik, ook een stuk lager dan in Nederland. De eerste zes maanden krijg je 70% van je laatste loon, daarna 60%, maar daar zit wel een maximum (en een minimum) aan vast. Minimaal krijgt iemand zonder kinderen 482 euro en mét kind 645 euro, wat ongeveer gelijk is aan het wettelijk minimumloon.

Maximaal zal de werkloze, hoe goed hij of zij daarvoor ook verdiende, genoegen moeten nemen met 1.076 euro als hij geen kinderen heeft tot 1.384 euro als hij twee of meer kinderen (onder de 26 jaar en niet werkend) te eten moet geven. (De heel grote verdieners hebben in vergelijking met Nederland echter niet te klagen, omdat zij vóór ze werkloos werden nooit meer dan het maximale van 43% aan inkomstenbelasting hebben moeten betalen.)

Niettemin, ondanks de kleuren op het arbeidsbureau en onafhankelijk van hoeveel en hoelang je wat krijgt uitbetaald, van werkloos zijn word je niet vrolijk.