About a month ago I thought about organizing a Thanksgiving dinner at my place, but figured it would be too much work; plus my roommate mentioned the high probability of not finding a turkey. I did also some research via the U.S. Consulate here, but only the Reformed Anglican Church in Utrecht was hosting a refreshments event. No turkey for Thanksgiving & refreshments at a church? Hmmm… given the circumstances, I opted for not doing anything.

Yesterday, I had non-stop classes from 9-5 and I had planned on attending a mixer event organized by the Ph.D. students in my program. But during my last lecture, around 3:30pm, Benjamin (one of my classmates) tells me:

B- Hey, do you have any plans for tonight?

G- Hmm… not really. I might go to the Ph.D. thing… not sure.

B- Can I propose something?

G- Sure! As long as it is fun and not expensive (smile)

B- (starts scribbling on a piece of paper) How about this? (shows me a drawing of a turkey, a pilgrim and an  native american).

G- (with a big smile) Would love to!

B- OK! I will bring the Turkey, well Turkey breast perhaps, the wine and the cheese.

G- Awesome! I will prepare the mashed potatoes, a green bean casserole and will get an apple pie.

We then invited everyone in the class (we are only 6 people lol!) and right after class, I headed home tidied up my place and did some grocery shopping.

By 8:30pm, everyone showed up. While the potatoes were boiling, Steef was crushing the crackers for the GB casserole, Malka was cutting the veggies, Benjamin was buttering the turkey, and I was cooking the green beans. It was so much fun! All of us cooking, drinking wine, eating cheese and talking! The food was ready about 10:00pm and it was delicious (sorry, I was too excited and forgot to take pix).

I had a very good time and I am just too happy for having a successful impromptu Thanksgiving dinner; for having met great people here in such a short time; for being able to move here and pursue my academic goals; for having a great family that I will hopefully see in 3 weeks; for having excellent friends across the ocean whom I love and miss so much; for being healthy; for having something to eat; overall I am thankful for everything & everyone I have.

Thank you so much my dear friends for being around when I have needed you the most!

Love you all

Deze week (#48) vonden we in de groententas van de Aardvlo:

• aardperen (oei)
• boerenkool
• postelein
• prei
• puntpaprika
• romanesco’s!

Waarom aardperen toch zoveel namen moeten hebben… Ze zijn ook bekend als topinamboers en Jerusalem artichoc (Jeruzalemartisjok). Zo’n naam roept vragen op. Behoren ze tot dezelfde Helianthusfamilie? Nee. De aardpeer is familie van de zonnebloem. Wat kan de reden dan zijn dat-ie zo heet?

Lijkt de smaak op gewone artisjok? Die exotisch ogende groente wordt gezien als delicatesse en de oerhollandse aardpeer lijkt meer een paria in de Nederlandse keuken :\

Uiterlijk dan? Tja, ze hebben allebei een soort ’schubben’… Maar de artisjok is een graag geziene gast in bloemboeketten en de topinamboer niet.

En waarom eigenlijk Jeruzalem???

Zucht, nog een maandje en dan is het seizoen van 2009 voorbij Moeten we zelf weer bedenken welke groente we kopen

Op Zondag 29 November vindt er van 11.00 tot 14.00 uur een bijeenkomst van Een Cursus In Wonderen plaats in Utrecht. Je bent van harte welkom.

Voor meer informatie ga naar http://www.eencursusinwonderen.org/index.php/Actieviteiten/Zondag-29/11-bijeenkomst-Utrecht.html

Een trip naar Afrika, klunen door het zand. Geen makkie. Door de organisatie van Amsterdam Dakar Challenge en 3FM zijn de Afriki All Stars gevraagd om onderweg filmmateriaal te leveren. Vette verslagen van het verloop van de trip op film.

Dat zou erg lastig gaan worden. Gelukkig is Acer een reddende engel! Vandaag lag er een prachtpakketje in de brievenbus. Een gloedjenieuwe Acer laptop voorzien van de nieuwste snufjes. Zo kunnen we zonder probleem ons filmmateriaal monteren, het thuisfront updaten met mooie verhalen en hier en daar een mooi plaatje sturen van onderweg… nu maar hopen dat het internet daar meewerkt! Bedankt!

Dit is onderdeel van een voorstel voor een uitgebreid metronet. Om het overzichtelijk te houden, wordt het lijn voor lijn beschreven. Lees eerst de inleiding: Metro Utrecht.

De hier voorgestelde metrolijn naar De Bilt en Bilthoven is een verlenging van de lijn naar De Uithof. Het begint bij metrostation ‘Uithof Central’, naast het station op de verplaatste spoorlijn Utrecht – Driebergen. Het volgt dan de Heidelberglaan, en draait naar het noorden, om het ziekenhuis UMC heen. Na de bocht, komt er een derde metrostation voor De Uithof, bij het WKZ (kinderziekenhuis).

Klik om te vergroten…

Dit gebogen tracé, en de halte, zijn gelijk aan het laatste stuk van de geplande HOV-lijn Om de Zuid. De metro zou op viaduct lopen: het gaat om een lichte automatische metro, waardoor de uitvoering makkelijker wordt.

De lijn kruist vervolgens afrit 2 van de snelweg A28, en volgt dan de Universiteitsweg naar De Bilt. Het kruist de N237, en de Dorpsstraat. Hier komt het tweede station, direct naast het oude dorpscentrum. (Het gebouw links onderaan is het KNMI). Kort voor, of direct na dit station, daalt de lijn in tunnel. Het tracé zelf is ideaal: er hoeft niets te worden gesloopt. Bovendien kan de lijn hier overstap geven op een mogelijke tramlijn naar Zeist.

De lijn gaat verder onder de Soestdijkseweg Zuid, hier de bebouwingsgrens van De Bilt. Het volgende station (‘De Bilt IJsbaan’) komt aan de kruising met de Groenekanseweg. In de directe omgeving is er vooral groen, maar het is de enige logische plek. De winkelstraat van De Bilt (Hessenweg) ligt op ongeveer 600 m. De kern De Bilt, onderdeel van de gelijknamige gemeente, heeft 10 500 inwoners, genoeg om twee stations te rechtvaardigen.

De metrolijn gaat rechtdoor, onder een kaarsrechte straat, naar Bilthoven. Tot aan het gemeentehuis is dit nog steeds de bebouwingsgrens. Bilthoven zelf (22 000 inwoners) bestaat uit 20-eeuwse woningbouw rond het NS-station, en ligt aan beide kanten van de weg. Het is 2 km tot het NS-station, en daarom is een tussenliggend station wenselijk. De aangewezen plek is de kruising met de Jachtlaan, bij het gemeentehuis. ‘Bilthoven Raadhuis’ lijkt de aangewezen naam.

Eén kilometer verder komt het eindpunt van de lijn, bij NS-station Bilthoven. Het wordt in de toekomst bediend door Randstadspoor, mogelijk zonder verdere NS-diensten. Dit punt ligt centraal in Bilthoven, met bijna alle winkels binnen 400m. De woonbebouwing is echter verspreid, met uitgestrekte villawijken ten noorden van het station.

De lijn naar De Bilt en Bilthoven zou vooral woon-werk verkeer dienen, tussen de twee kernen en Utrecht, en ook (met overstap op Randstadspoor) Amersfoort en Hilversum. Via het voorgestelde Intercity-station De Uithof, zou het ook de toegang vormen tot het landelijk spoorwegnet. De lijn, gemeten vanaf De Uithof, wordt 6 km lang.

On this day in which Americans around the world celebrate Thanksgiving — a case of expats/immigrants trying to make friends with the natives of their new homeland — I thought I’d mention some news about some early expats here in the Utrecht region. It seems that some untouched Roman graves have been found near IJsselstein, dating from around the second century AD. They may have been related to the Roman fort that was about 200 meters away.

As I mentioned previously, Utrecht was the location of a Roman fort built around 47 AD. There are also remains of the old city walls (as seen above), although they date from closer to the 1100s. We live right on the eastern edge of the old walled city. I guess Utrecht just can’t get rid of those Italians. G’s even made it inside the city walls.

Now I’m off to give the oven a workout. Time to bake the sweet potatoes, turkey, and cornbread dressing. Plus, those regular potatoes aren’t going to mash themselves. Happy Thanksgiving to all who may be celebrating it, no matter where in the world you’re located.

Hier wordt een lichte metro voor Utrecht voorgesteld, uiteindelijk een uitgebreid metronet. Om het hier overzichtelijk te houden, wordt het lijn voor lijn beschreven, in opeenvolgende posts. Dit is een inleiding, met een beschrijving van de eerste lijn, naar De Uithof.

Wat zou deze metro wel en niet doen? Het voorstel gaat uit van een lichte automatische metro: het tracé, en de afstand tussen stations, is daarop afgestemd. Het zou Randstadspoor niet vervangen, maar aanvullen. Randstadspoor bestaat uit hoogfrequente diensten op de bestaande spoorlijnen rond Utrecht, eventueel met extra sporen. Het is ‘heavy rail’, vergelijkbaar met de Duitse S-Bahn. (Ondanks de naam, is het niet te vergelijken met Randstadrail in Den Haag).

De eerste lijn van de metro is wel een alternatief voor de geplande HOV-lijn naar De Uithof, en gebruikt een vergelijkbaar tracé. De metro is echter niet bedoeld als alternatief voor de overige “vertrambare HOV-lijnen” die momenteel onderzocht worden. Die zouden meer als stadstram uitgevoerd moeten worden, terwijl de metro de zwaarste vervoersstromen verwerkt. Het is ook de bedoeling om het niet tot deze lijnen te beperken. Utrecht zou een uitgebreid tramnet krijgen, inclusief bijna alle lijnen van het vooroorlogse net: meer daarover later.

De voorgestelde metro vervangt wel de sneltram naar Nieuwegein / IJsselstein, hoewel een deel van het tracé als tramlijn in gebruik zou blijven. Het voorstel hangt ook nauw samen met de voorgestelde omlegging van de spoorlijn Utrecht – Arnhem naar De Uithof. Het nieuwe station daar zou een belangrijke overstappunt worden, ook van train op metro. Onderdeel van dat voorstel is namelijk ook, dat de huidige Intercity’s vanuit Zwolle en Deventer naar Den Haag en Rotterdam, via De Uithof zouden rijden.

Als alle voorstellen uitgevoerd worden, zou de (brede) regio Utrecht beschikken over een regionale metro, een metro, een uitgebreid tramnet, twee hogesnelheidslijnen, en twee belangrijke intercity-stations. Dat is niet overdreven veel, voor een regio met ongeveer een miljoen inwoners, dat ook nog tot de rijkste van de EU hoort.

De metrolijn naar De Uithof zou als eerste gebouwd moet worden. Deze ligt, qua functie en zwaarte, tussen de HOV-lijn naar De Uithof en de voorgestelde spoortunnel in. Het metro-tracé ligt ook ongeveer tussen de twee andere tracés in. De geplande HOV-lijn is een mengeling van bus/tram baan (centrum), verhoogd vrije baan (Pelikaanstraat), en vrijliggende trambaan (Maarschalkerweerd, Weg tot de Wetenschap). Het volgt overal het bestaande stratenpatroon, en begint bij de bestaande sneltramsporen aan de stadszijde van Utrecht Centraal. Het blijft dus genieten van weer en wind bij het wachten.

De metrolijn zou op het spoorwegemplacement lopen, aan de westzijde, met eigen perrons als integraal onderdeel van Utrecht Centraal. Deze ligging is al een breuk met de huidige planning, maar is nodig voor doortrekking naar het noorden. Vreemd genoeg is er nog veel ruimte beschikbaar, aan de westkant van het station. Er is zelfs een strook beschikbaar, van bijna 200 m breed, tussen Scheltemabaan en Kruisvaart, tot aan de Bleekstraat.

Klik om te vergroten…

Op dit stuk komt het tweede station, ter hoogte van de Veilinghaven. De plek is tegenwoordig onbereikbaar voor het publiek, maar met een voetgangers- en fietsverbinding is dat anders. Het ligt dan op een looproute, van de Veilinghaven via de Beetsstraat, naar de Lange Smeestraat, de Zuilenstraat, Lepelenburg en de Maliebaan.

Bij de kruising van de Vaartsche Rijn komt er een station, naast het al geplande station van Randstadspoor. (Het ontwerp moet rekening houden met mogelijke tramlijnen door de Bleekstraat). Daarna gaat de lijn verder aan de zuidkant van het spoor, met een volgend station ter hoogte van de Opaalweg (de HOV-lijn krijgt geen halte op dit gedeelte).

Bij de Waterlinieweg moeten eventueel de sporen verschoven worden, om plaats te maken voor de metro. Na deze brug, draait de metrolijn 90 graden, om Lunet II, en loopt dan aan de westkant van het huidige Sportpark Koningsweg. Het kruist dan de Koningsweg en de Kromme Rijn op viaduct, naar een station naast Stadion Galgenwaard. Het station (ook op viaduct) komt op het parkeerterrein: inpassing is geen probleem.

Voordeel van deze ligging is dat de lijn makkelijk verder kan, langs de middenlijn van de Weg tot de Wetenschap. Het tracé is nu gelijk aan die van de geplande tram. Het volgende station komt bij de Platolaan, in de woonwijk Rijnsweerd-Zuid.

Daarna draait de metrolijn naar de lengte-as van De Uithof (Padualaan / Heidelberglaan). Het kruist de snelweg A27 en de Sorbonnelaan: een tunnel net onder maaiveld is waarschijnlijk het beste hier. Het tracé ligt nu direct naast de voorgestelde spoorlijn naar De Uithof. Als de strook door de bebouwing niet breed genoeg is voor vier sporen, dan moet de metro maar op viaduct (boven de weg, die boven de spoortunnel ligt). In De Uithof komen er twee metrostations: ‘Uithof West’ aan de rand, en ‘Uithof Centraal’ naast het station op de nieuwe spoorlijn (aan de Universiteitsweg, naast het ziekenhuis UMC).

De lijn wordt 6200 – 6500 m lang. Het is te beschouwen als de stamlijn van de voorgestelde Utrechtse metro. Het wordt ook doorgetrokken vanuit De Uithof naar Zeist, en naar De Bilt / Bilthoven. Deze en de overige lijnen, worden in opvolgende posts beschreven…

• Metro Utrecht naar De Bilt en Bilthoven
• Metro Utrecht naar Zeist
• volgende in de serie: Metro Utrecht naar Nieuwegein via Tolsteeg

Between the first and second academic quarter, I had a week- long vacation because my faculty was celebrating its 5th year anniversary. Instead of staying in town and partaking of all the celebrations, I booked myself a ticket to my third home country (I guess I can say I have four home countries: Mexico, U.S., Turkey and The Netherlands in that order). I spent exactly 6 days visiting my dearest friend Melo$ and exploring together Ankara and Istanbul. This was my 4th time in Turkey!!! One of my favorite places ever!

After being immersed in the Dutch society for 3 months, my trip to Turkey was rather intriguing. There were just so many things that I had gotten accustomed to that became noticeable during my stay in this beautiful country:

1) Dutch people are quiet: Yes! You will hardly ever hear people screaming, or laughing out loud or singing on the streets. The streets are quiet. The only sound you’ll hear will be from motors, or stop lights. I even noticed that the volume of my voice is low when I talk to people. And yes, when I returned from Turkey, I had a soar throat from talking and screaming and just being loud!

2) There are not many cars- my roommate, who is Dutch, one time complained about Holland having too many cars. I understand that this is a small country, but even at a scale level, I do not think we have that many cars. I am not implying that we should have more of course, but after seeing once again the Istanbul traffic, I realized what we have in Holland is nothing.

3) Dutch people don’t eat too much (or rather, Turkish people eat too much??? haha)- Since my first day there, I never managed to get hungry because my system did not have time to process the food and become hungry before the time to eat again approached! Turkish culture is all about eating, which I love (for a week). In Holland, it is more about meeting for drinks or coffee. Perhaps it is because eating out is fairly expensive, and well, I just think Dutch people eat just enough to get through the day.

4) Dutch people are subtle- by subtle I mean in public and crowded places. Man, sometimes I feel I am rather an aggressive person when I am at a supermarket (I can finish my groceries in about 30min at most) or when I am in my bike and can’t stand slow bikers in front of me. But when I was in Turkey, I found myself being cut in the lines, being pushed and just not knowing what to do.

5) Dutch people are tall – well, I don’t think these are news to anyone, but when I came here for the first time from America, I did not notice how tall some Dutch people can be.

6) Cycling is great! – Most definitely I missed my bike the most. I still cannot believe how accustomed to cycling I have become. You can be stuck in a traffic jam for hours, but if you are in a bike, you can just go around and keep on going! Plus, it is a great way to get some extra exercise!

Apparently, this list can go on and on but overall these were the main things I noticed (or that were rather apparent to me).

Hagia Sofia in Istanbul

Twee weken geleden kwam ik in contact met de redactie van het magazine Zoom.nl. Op de Zoom Experience 2009 in de Jaarbeurs in Utrecht had ik een foto gemaakt van een Japanse krijger. Ze vonden deze foto zo mooi, dat ze hem graag in het nummer van oktober wilde publiceren. Heb je het magazine nog niet gekocht? Hierbij de foto’s.
Uiteraard ben ik erg trots!

Ahir la meva companya de pis va preparar un soparet xinès per a nosaltres i les veïnes. Jo també vaig col·laborar una miqueta ajudant a fer els Dumpling…

Last night my flatmate prepared a chinese dinner for us and our neighbors. I also worked a little with the Dumpling…

Farciment i massa per als Dumpling

Filling and dough for the Dumpling

Dumplings crus

Raw Dumplings

Dumplings preparats (bollits) amb una espècie de pa farcit de carn

Boiled Dumplings and some kind of bread with meat filling

I per descomptat, Noodles!

And, of course, Noodles!

El postre el van posar les veïnes. Van ser unes galetes i bombons de xocolata que la germana d’una d’elles els havia enviat des d’Alemanya. Pel que es veu són típics de Nadal, així que crec que ve a ser com el Surtido Cuétara alemà

Our neighbors brought the dessert. Some biscuits and xocolates that the sister of one of them had sent from Germany. It seems that they are typical in Christmas time, so I guess they are more or less like the Spanish Surtido Cuétara

TOT MOOOOLT BOOO!!!!!

EVERYTHING WAS DELICIOUS!!!

]]> http://jcunieuws.wordpress.com/2009/11/25/jcu-er-in-fylakra/ Wed, 25 Nov 2009 12:34:47 +0000 Florine Meijer http://jcunieuws.wordpress.com/2009/11/25/jcu-er-in-fylakra/ http://komttijd.wordpress.com/2009/11/25/maandag/ Wed, 25 Nov 2009 09:21:42 +0000 ruudsneep http://komttijd.wordpress.com/2009/11/25/maandag/

Op dinsdag had ik een sollicitant voor Rijcomfortabel.nl. Aangezien ik mijn pak in Willemstad had laten liggen, moest ik deze op maandag gaan ophalen. Gelukkig hoefde ik niet zo ver, want ik zou in Rotterdam een vriend van mij ontmoeten die mijn pak mee zou nemen naar de Erasmus Universiteit. Het zou dus maar even duren…

Mijn terugreis was van Kralingse Zoom naar Rotterdam Alexander, door naar Gouda en uiteindelijk Utrecht Centraal.
Even ter opfrissing en informatie; het was verschrikkelijk smerig weer en ik was weer in een van mijn balsturige buien.
Na wat vertraging met de metro kom ik aan op Rotterdam Alexander. Ik sta met pakweg 30 personen te wachten op een trein. Dat is, we staan niet zozeer op de komst van de trein te wachten, maar we staan te wachten tot de deuren opengaan. Ik vroeg mij af waarom de trein – ookal is het op dat moment 10:12 en de trein 10:11 zou moeten vertrekken – 10 minuten vertraging moest hebben als deze al op het perron stond.

Naast mij stond een agent. Nu heb ik afgelopen week gehoord dat in Nederland mensen geen respect meer hebben voor het gezag van een agent, maar voor deze moest je wel respect hebben. De diender was namelijk zo’n 2 meter en 5 centimeter.

Ik wilde hem vragen wat er aan de hand was, maar zoals ik al zei; ik was in een balsturige bui.

In mijn semi-Rotterdams, semi-Brabants accent open ik met de woorden “Sjo, de arm der wet heeft lange benen, istnie?”

Dit werd op zijn zachtstgezegd niet gewaardeerd. Na vermelding dat ik maar een grapje maakte werd ik gered door het openen van de treindeuren.

“Nogmaals mijn excuses” riep ik en de deuren sloten achter mij.

Eenmaal in de trein aangekomen bleek dat de trein niet de intentie had te vertrekken. Een paniekerige omroepstem op het perron droeg dan ook niet bepaald bij aan het idee ‘in de juiste trein’ te zitten.

“Dit is een oproep aan de machinist van treinstel 5412 die stilstaat op spoor 1 van Rotterdam Alexander, u wordt gevraagd zo spoedig mogelijk contact op te nemen met de Centrale.”

“Ja deze trein moest tot stilstand komen met de noodrem” riepen twee jongens.
 

“En we mogen niet eens uit de trein” riep een vrouw die net daarvoor met de “Zugfuhrer” had staan praten.

Intermezzo:
Ik heb dat één keer eerder meegemaakt op Station Dordrecht.
Situatie: In totaal zaten we met 4 man in de coupé: Een vriend van mij en twee onbekenden. Ineens gingen de lichten uit en leek station Dordrecht volledig verlaten (op wat tumbleweeds na). Het bord dat nog geen 3 minuten daarvoor aangaf naar Breda en Tilburg te vertrekken was blank.
De twee onbekenden gingen op onderzoek uit. Niet omdat wij niet wilden weten wat er aan de hand was, maar wij dachten stoer af te wachten wat er zou gaan gebeuren. Toen de jongens terugkwamen met de boodschap dat er niemand in de trein, noch op het perron was en dat de deuren niet meer openden, sprintte ik in de richting van waar de hoofdconducteur had moeten zitten. Ineens was er een klein stemmetje dat zei “BOM”.

Ik tikte zonder aarzelen het ruitje in om de luchtdrukhendel (?) van de treindeur uit te trekken om (zoals vermeld op het plaatje wat er naast hangt) de deur open te duwen.

…

Dat lukte dus niet helemaal. We kregen met 4 man die gehele kutdeur niet open en terwijl ik het schrijf kan ik er nog pissig om worden dat zoiets mogelijk is (of dus eigenlijk niet mogelijk is).

Enfin, op momenten dat ik niet weet wat ik moet doen, doe ik onbewust briljante dingen: als ‘last resort’ trok ik aan de noodrem. Dat hielp niet, althans dat dacht ik. De jongens kregen daarna een andere deur wel open en we konden de trein verlaten (kennelijk zorgde de noodrem ervoor dat er weer stroom op de deuren kwam om deze te openen).

Ineens – alsof de Wieckse Witte fabriek weer openging – waren er weer mensen op het station en snelden er twee conducteurs op ons af. Boos vroegen ze aan mij – alsof ik er een gezicht voor heb – of ik ‘het licht’ (jawel) was die de noodrem had aangetrokken. Woester vroeg ik hen (met mijn hand lichtelijk bebloed van het ruitje inslaan) of zij ‘de lichten’ waren die ons hadden opgesloten in de trein.

Maar goed, dit was alwaar 3 jaar geleden, nu zat ik alweer opgesloten in een trein en ditmaal een waarvan de remmen niet goed werkten, of op zijn minst niet goed hadden gewerkt. Na 15 minuten ging de trein weer rijden. De meeste inzittenden verwachtten daarom ook binnen 10 minuten op station Gouda te zijn.
Het liep een beetje anders… Station Gouda werd voorbijgesneld alsof we net in Space Mountain waren afgeschoten.

Ik kan je vertellen… dan zit je niet lekker meer in een trein.

…

Achteraf bleek dat er was omgeroepen dat de trein niet meer te Gouda zou stoppen (en daarmee bedoelde ze dus kennelijk ook dat er niet geremd werd voor Station Gouda) en dat er eigenlijk geen complicaties meer waren in de trein.

Toen ik voorbij Gouda reed stuurde ik toch voor de zekerheid een smsje naar mijn vriendin dat ik in een trein zonder rem zat en dat ik haar – hoe kreupel ik ook uit de trein zou komen – altijd lief zou hebben.

Toen ik veilig uitgestapt was kreeg ik een respons:

“Appelmoes, witbrood (zonder zaadjes), raketijsjes van Ola…”

Ach ja, het is goed om te weten dat je gewaardeerd wordt…

7.000 Kilometer rijden is niet niks. De ganse dag turen naar de horizon in de tropische hitte van de Sahara. Je moet het er jezelf niet moeilijk maken! Tegen de felle zon sponsort Polaroid Eyewear ons een arsenaal aan zonnebrillen, prachtig om te touren! Check hun hele collectie op de website!

Ahir era dilluns i per tant dia de la Beer Evaluation!!

Com que feia mal temps – vull dir, més mal temps que l’habitual- no hi havia molta gent al Café Belgie, així que vaig aprofitar per fer-li una foto a la barra amb totes les aixetes de cervessa…

Vam començar amb una cervessa de gerds, bastant dolenta per cert, i una cervessa, que no sé perqué tenia un senyor sorprenentment semblant a Robin Hood en l’etiqueta…

I per fí vaig arribar a alguna cervessa coneguda! Bud, Carlsberg, i CORONITA!!! Encara que ací es diu Corona clar, pero bueno done fe de que és la mateixa

Hier wordt voorgesteld de spoorlijn Utrecht – Arnhem om te leggen naar De Uithof, het campus- /zorg- / kennis- terrein tussen Utrecht en Zeist. Het bestaande tracé wordt gebruikt voor van een HSL-Oost, richting Arnhem / Nijmegen. Op het verplaatste tracé komt een nieuw station Zeist. Vanuit De Uithof wordt de nieuwe lijn ook doorgetrokken naar Amersfoort. Treinen uit het noorden en oosten kunnen dan Den Haag en Rotterdam bereiken, zonder ‘kop maken’ (omkeren) in Utrecht.

De bouw van een lijn Amersfoort – Utrecht was al voor de Tweede Wereldoorlog gepland. Het gebied tussen Utrecht, Zeist en Amersfoort was toen nauwelijks bebouwd. Stadsuitbreiding, en de snelwegen A12, A27, en A28, hebben het sterk veranderd. De toenmalige ‘Rijksuniversiteit Utrecht’ is verhuisd naar De Uithof in de jaren ‘60, vanwege de schaalvergroting in het hoger onderwijs. Het werd meer dan een verhuizing: het project stuurde de ontwikkeling van de stad als geheel, en doet dat nog steeds. De Uithof heeft een universiteit, een hogeschool, een academisch ziekenhuis met 1000 bedden, en inmiddels ook vele bedrijven. Het is een reisdoel voor 50 000 studenten en 20 000 werknemers.

Het stadsbestuur loopt voortdurend achter de feiten aan. Al sinds de jaren ‘70, is er gesteggel over een mogelijke sneltram-verbinding naar De Uithof. Het voorstel hier is van een andere orde. Bovendien is het de bedoeling om het te combineren met een metro, én met een tram: daarover meer later. Het voorstel valt in drie delen uiteen: de lijn naar De Uithof, de lijn Uithof – Amersfoort, en de verbinding met de bestaande lijn bij Driebergen.

In De Uithof zelf, vormen de Padualaan / Heidelberglaan het enige geschikte tracé. Dat heeft gevolgen voor het tracé vanuit Utrecht. Dat moet beginnen ergens na de brug over de Vaartsche Rijn, waar de spoorlijn in zuidoostelijke richting loopt: een S-bocht is daarom onvermijdelijk. De enige denkbare optie voor dit tracé is een geboorde tunnel. Het moet liefst alle grote gebouwen vermijden (diepe fundering), en dan is het juist een voordeel, als het deels onder de Kromme Rijn kan lopen.

Klik om te vergroten…

Het geometrisch voordeligste tracé kruist begraafplaats Kovelswade, een rijksmonument. Het afgebeelde compromis-tracé (rood) is langer, maar vermijdt Kovelswade, Stadion Galgenwaard, en sportpark Maarschalkerwaard, dat de gemeente blijkbaar wil volbouwen. Elk verder compromis in het tracé verkleint de bochten verder, en verlaagt dus de snelheid in de 4-km tunnel. Van Utrecht Centraal tot De Uithof wordt het iets meer dan 6 km: de gemiddelde snelheid zal waarschijnlijk niet boven 100 km/h uitkomen.

Bij De Uithof gaat de geboorde tunnel over in een ondiepe tunnel onder de Padualaan. Er is een brede strook beschikbaar, maar de gebouwdelen over de weg zijn niet te handhaven. Het station zelf komt aan de kruising met de Universiteitsweg, naast het ziekenhuis UMC. Drie perronsporen zijn nodig: twee in de richting Utrecht, omdat twee lijnen samenkomen.

Na deze kruising draait de Heidelberglaan in een bocht naar het noorden, om het ziekenhuis heen. De lijn richting Amersfoort draait ook, meer naar het noordoosten. De spoorlijn zou direct na het station splitsen, mogelijk weer in geboorde tunnel.

De Amersfoort-lijn kruist de A28, ter hoogte van de nooit afgebouwde afrit Zeist-West. Het zou dan naast de snelweg lopen, aan de noordzijde, tot aan het Montessori-Lyceum (brug Utrechsteweg). Daarna verlaat het de snelweg, en gaat rechtdoor naar de N237, Amersfoortsteweg.

De lijn zou verder gaan in ondiepe tunnel, onder de brede N237. De weg is kaarsrecht, maar bij Soesterberg is het om de dorpskern omgeleid. De spoorlijn zou de westelijke helft van deze bypass volgen, en dan rechtdoor gaan: hiervoor moeten enkele woningen wijken. De lijn kruist dan de voormalige vliegbasis Soesterberg, waarvan de ontwikkeling nog niet vaststaat.

De lijn kruist de Poelmanwerg, en gaat verder door de militaire oefenterreinen De Stompert en De Vlasakkers. Bij de Poelmanweg is de lijn op 40 m hoogte, het kan hier makkelijk ‘ingegraven’ worden. Bij het opstelterrein Vlasakkers, sluit het aan op de spoorlijn Utrecht – Zwolle (de lijn uit Utrecht via Den Dolder).

Vanaf De Vlasakkers is het 3 km tot Station Amersfoort. De kruising met de lijn uit Hilversum moet ongelijkvloers worden (is al langer gepland). De lijn Uithof – Amersfoort wordt 16 km lang: het heeft geen tussenstations, en is uitsluitend bedoeld voor Intercity-treinen. Het zou in principe alle huidige Intercity-treinen overnemen, die via Den Dolder en Bilthoven rijden. (Tussen Den Dolder en Amersfoort rijdt verder slechts de stoptrein Utrecht – Zwolle).

De lijn naar Driebergen zou afbuigen aan de oostkant van het UMC. Het loopt eerst ten noorden van de Munsterlaan, dan evenwijdig aan de Bisschopsweg, en draait zodoende naar de bebouwingsgrens van Zeist. Deze is een rechte lijn, herkenbaar als het tracé van een nooit gebouwde ringweg, langs de buurten Brugakker en Couwenhoven. De spoorlijn zou dit tracé volgen tot de ‘hoek’ van Couwenhoven, waar de huizen ophouden, en gaat zelf rechtdoor.

De lijn kruist hier de Koelaan, de weg van Zeist naar Bunnik. Als enige plek op dit tracé, is dit geschikt voor een station: altijd beter dan het huidige Station Driebergen-Zeist (dat helemaal niet in Zeist ligt). Het station komt te liggen achter Slot Zeist, 1250 m van de oude dorpskerk (begin van het huidige centrumgebied), en 1700 m van het nieuwe winkelcentrum. Zeist is namelijk naar het noordoosten gegroeid, weg van het Slot. De rand van de bebouwing, bij afrit 3 aan de A28, ligt op 4 km van dit station. Daarom is meer infrastructuur nodig: meer over metro en tram in Zeist later.

Van het nieuwe station Zeist, loopt de lijn eerst rechtdoor, in het verlengde van het Couwenhoven-tracé. Het buigt dan naar het oosten, om aan te sluiten op de lijn naar Arnhem bij Station Driebergen-Zeist. Deze verliest de ‘Zeist’ uit de naam, maar blijft in gebruik, misschien met verplaatste perrons. De lijn van De Uithof naar dit station wordt 6400 m lang: dat is goed in de schatten, omdat het tracé langs Couwenhoven vast ligt.

De lijn sluit aan op de spoorlijn Amsterdam – Elten uit 1845, de hoofdroute naar Duitsland. Een geplande HSL-Oost, waarschijnlijk naast de bestaande lijn, is in 2001 afgeblazen. Met de bouw van een lijn via De Uithof, en de sluiting van het enige tussenliggende station Bunnik, komt het tracé tussen Vaartsche Rijn en Driebergen vrij. Het kan vervolgens worden gebruikt voor een HSL, na grondige verbouwing, en ondertunneling in Bunnik zelf. Randstadspoor en alle overige stoptreinen, zouden via De Uithof rijden. De afstand neemt toe met circa 12%, misschien 1500 m. Met een extra station erbij (Zeist), neemt de reistijd toe, met misschien 4 minuten. De grote voordelen van een station in De Uithof, zouden dat wel rechtvaardigen.

Combinotram in Amsterdam

Momenteel zijn er vier tramnetwerken in bedrijf in Nederland. Deze netwerken bevinden zich in en om de ‘vier grote steden’, Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht. De eerste tramlijn in Nederland werd geopend in 1864 tussen Den Haag en Scheveningen. Sindsdien zijn er in tientallen plaatsen tramnetten aangelegd, maar buiten de vier grote steden zijn deze dus niet meer in gebruik. Doordat de bestaande tramnetwerken al tientallen jaren in gebruik zijn, zijn ze ontwikkeld voor klassieke trams. Hierdoor zijn bochten vaak aan de krappe kant voor moderne trams, waardoor geluidsoverlast optreedt. Bij het geplande moderne tramnetwerk in Groningen zal dit niet aan de orde zijn.

De laatste jaren zijn er in verschillende steden plannen voor nieuwe tramnetwerken; dit geldt naast Groningen voor Zwolle/Kampen, Maastricht en Nijmegen.

Amsterdam

Amsterdamse tramlijn 5

Het Amsterdamse vervoerbedrijf GVB exploiteert de metro-, bus- en veerbootlijnen in de hoofdstad en ook het tramnetwerk. In 1875 werd de eerste paardentramlijn van Amsterdam geopend, tussen het Leidseplein en de Plantagebuurt (tegenwoordig bekend van de ‘De Wereld Draait Door’-studio). Tot 1900 werden er zo’n 15 tramlijnen aangelegd, die net na de eeuwwisseling werden geëlektrificeerd. Vlak na de Tweede Wereldoorlog werden veel trams vervangen door bussen, een aantal tramlijnen bleven echter in gebruik. Tien jaar later zag men toch het nut van de tram weer in en vanaf de tweede helft van de jaren 50 heeft het tramnetwerk van Amsterdam zich weer uitgebreid.

Momenteel zijn er zestien tramlijnen in de stad, wat het Amsterdamse netwerk het grootste tramnetwerk van Nederland maakt. Met 213 kilometer rails is het tevens een van de grootste van Europa. De lijnen doen naast een groot aantal Amsterdamse wijken ook Amstelveen en Diemen aan en maar liefst elf lijnen bedienen het Centraal Station! Bijzonder van de Amsterdamse tram is het gebruik van lijnkleuren naast de lijnnummers. Vroeger gebeurde dit in meer steden, zodat mensen die niet konden lezen toch aan de kleur konden zien waar de tram heen ging. In de meeste steden is dit afgeschaft omdat nagenoeg iedereen kan lezen, maar in Amsterdam zijn de kleuren om nostalgische redenen gebleven.

Rotterdam

Tramlijn 25 in Rotterdam

In Rotterdam worden acht tramlijnen geëxploiteerd door de RET (Rotterdamse Elektrische Tram). Net als in Amsterdam reden er in Rotterdam eerst paardentrams. De eerste lijn werd in 1879 geopend en in 1905 reden de eerste elektrische trams. Gestaag werd het tramnetwerk uitgebreid en in 1930 waren er in de havenstad 25 tramlijnen. Door het bombardement op Rotterdam aan het begin van de Tweede Wereldoorlog werd een deel van het tramnetwerk beschadigd, maar na enkele dagen reden er al weer trams. Tijdens de oorlog werd het rijdende houden van de trams steeds lastiger, bijvoorbeeld doordat het personeel te werk werd gesteld in Duitsland of doordat de trams werden gevorderd door de bezetter. Na de oorlog waren er veel uitbreidingsplannen voor het netwerk, maar wegens geldgebrek werden die niet uitgevoerd.

Toen in 1968 de metro werd ingevoerd werden enkele tramlijnen opgeheven en sommige andere vervangen door bussen. In de eerste helft van de jaren 80 werden er echter toch weer nieuwe tramlijnen aangelegd. De laatste jaren worden er geregeld tramlijnen opgeheven, gewijzigd of nieuw aangelegd. Ondanks de komst van de metro nemen de huidige acht metrolijnen nog steeds een belangrijke plaats in.

Den Haag

Haagse tram

Al in 1864 werd in Den Haag de paardentram ingevoerd. Vijf jaar later kwamen er ook stoomtrams bij. Rond het jaar 1900 reden er acht paardentramlijnen en vijf stoomtramlijnen in de regio Den Haag. Vanaf 1904 begon men met het elektrificeren van de lijnen en momenteel zijn er tien tramlijnen in de hofstad en omliggende plaatsen, zoals Scheveningen, Leidschendam en Delft. Naast deze “stads”-lijnen zijn er de sneltramlijnen van RandstadRail naar onder andere Rotterdam en Zoetermeer. Deze lijnen worden gereden met regiotrams van het type RegioCitadis. In Den Haag rijdt geen metro, wel rijden vier tramlijnen door de tramtunnel. Deze 1250 meter lange tunnel bevat twee tramhaltes.

Utrecht

De sneltram naar Utrecht in IJsselstein

Utrecht is vooralsnog de enige Nederlandse stad die de tram opnieuw heeft ingevoerd.

In 1879 startte de eerste paardentramlijn in Utrecht. Deze lijn werd al snel uitgebreid naar Zeist en werd daarmee direct al een regiotram. In 1882 startte de Ooster Stoomtramwegmaatschappij een stoomtramlijn tussen Utrecht en Arnhem en tenslotte kreeg Utrecht in 1889 ook een “echte” stadstram toen de UTM (Utrechtse Tram-Maatschappij (niet tramweg-)) twee paardenlijnen  opende.

De twee stadstramlijnen werden in 1904 overgenomen door de gemeente, die de GTU oprichtte: Gemeente Tram Utrecht. In 1906 werden de lijnen opnieuw uitgewerkt en geëlectrificeerd. Daarna werd het net uitgebreid met nog drie lijnen. In 1939 al viel het doek voor de Utrechtse stadstram, ook hier omdat vernieuwing van het verouderde tramnet te duur werd geacht en bussen de taak prima konden overnemen. Een byzonderheid hierbij is dat de laatste trams in 1927 waren aangeschaft – en dus piepjong waren voor trambegrippen. De regiotrams bleven wat langer rijden; de lijn van Utrecht naar Zeist (wat tevens de eerste lijn was!) werd in 1949 ‘pas’ opgeheven.

In 1983 maakte de tram zijn rentree, want in dat jaar werden er twee sneltramlijnen geopend tussen het Centraal Station van Utrecht en twee verschillende delen van Nieuwegein. Nieuwegein groeide destijds snel omdat het aangewezen was als groeikern. In 2000 is een van de twee lijnen verlengd naar IJsselstein. Er zijn plannen het netwerk uit te breiden met een sneltramlijn naar het stadion van FC Utrecht en de campus van de Universiteit Utrecht.

Tramplannen

In meerdere Nederlandse steden bestaan plannen tot (her)invoering van een tram. Naast Groningen gaat het om Zwolle/Kampen (het Kamperlijntje), Nijmegen en Maastricht (sneltram naar Hasselt in België). Binnenkort op deze website meer informatie over de projecten.

Bronnen en meer informatie

• Amsterdam: zie Amsterdamse tram op Wikipedia. Foto van tramlijn 3 van ‘Massimo Catarinella’ op Wikimedia Commons. Foto van tramlijn 5 van ‘Oxyman’ op Wikimedia Commons.
• Rotterdam: zie Rotterdamse tram op Wikipedia. Foto van tramlijn 25 van ‘Mauritsvink’ op Wikimedia Commons.
• Den Haag: zie Haagse tram op Wikipedia. Foto van tramlijn 16 van ‘Voogd025′ op Wikimedia Commons.
• Utrecht: zie Utrechtse sneltram op Wikipedia. Foto van de sneltram in IJsselstein van ‘Mauritsvink’ op Wikimedia Commons.

The balcony at the organ is maintained and extended in the shape of a organizing element, free in the space. This element defines the different living spaces, like living, cooking and studying, in the chapel. A new spatial hierarchy is created by the asymmetric placing of the organizing element. The object is kept very minimalistic and is given abstract shapes, by which it creates an contrast with the original, soft shapes of the chapel. Despite of their contribution to the dark character of the church, the leaded glass is maintained. For this reason roof light are attached to the space, through which diffused day light enters the chapel. In combination with a completely white surface finishes, the leaded glass comes to life.

Via & more: ArchDaily

Op een dag is het zo ver. Je moet op je eigen benen leren staan. De meeste gaan gewoon op kamers. Ik niet. Ik stuurde mijn ouders op vakantie, en dumpte mijn broertje bij mijn zus, die overigens wel op zichzelf woont. Toen had ik dus het huis voor mezelf. Ja, toen zat ik hier ineens. In een huis met vier slaapkamers, een woonkamer, een keuken, een computerkamer en natuurlijk de badkamer.

Het leek te galmen in het huis. Stilte. Leegte. En frituurpan en een fles wijn sierde het hele weekend het aanrecht. Niet dat ik zoveel thuis was, maar het stond er wel. De frituurpan voor de bitterballen voor bij de avondjes wijn. Tenminste, dat was het plan. Ik had chips, kaasvlinders, Japanse mix en bitterballen in huis gehaald om eens lekker te borrelen. Uitgeput zaten we op de bank. We hadden niet eens honger. Na één rosétje waren we zo uitgeput dat we besloten de avond te beëindigen. Het was pas half twaalf. Het huis was weer leeg. Ik besloot mijn bed in te kruipen. Alleen, zonder iemand een goedenacht te wensen behalve mijn virtuele contacten op MSN die ik voor de gelegenheid weer eens aan had gezet.

Ik voelde me alleen. Het hele weekend. Zo’n groot huis waar de gure herfstwind door de kieren van de ramen waait. De deuren klapperen zonder aanwijsbare reden. De wind zie je immers niet, dus die is moeilijk aan te wijzen. Het is eenzaam, zo’n heel huis. Normaal gesproken zou ik op de fiets of in de bus of misschien zelfs de trein stappen om iemand op te zoeken. Maar iedereen uit Amersfoort leek wat te doen te hebben. Behalve Anneli en Marianne vrijdagavond. En de rest van mijn sociale leven is verkast naar Utrecht, Deventer of Ede. Of woont nog in kleine boerendorpen. Gelukkig voelde Monica zich in Hilversum ook een beetje alleen, en konden we toch nog even samen wijn drinken.

Mijn leven zo alleen bestaat uit school, werk, mijn laptop en de TV. Niet heel milieuvriendelijk. De lichaamsbeweging bestaat uit een loopje naar de keuken en terug. Zo af en toe een loopje naar de supermarkt, er moet immers lekker eten in huis zijn, en soms, als ik zin heb, kook ik ook nog eens. Wereldgerechten. Drie verschillende per week zou het worden als ik nog langer alleen thuis zou zijn. Dan kan ik er de hele week mee doen.

Daar ga ik met mijn grote mond. Waar ik altijd dacht ‘ach, ik ben niet sociaal genoeg voor huisgenoten’, blijk ik te vereenzamen. Als ik alleen ga wonen, eindig ik vadsig en vereenzaamd. Altijd dacht ik ‘die gezelligheid zoek ik wel op’. Maar nee. Zo makkelijk gaat dat niet. Verschrikkelijk, alleen wonen. Ik wil leuke huisgenoten. Die met mij af en toe wijn willen drinken. Gezellig uit willen gaan. Impulsieve ideeën hebben. Samen willen eten. Huisgenoten die me niet alleen laten voelen zoals mijn denkbeeldige huisgenootjes, die ik na twee dagen al verzon. Welk gezellig persoon wil er met mij een huis in Utrecht zoeken? Kookkunsten zijn overigens wel een vereiste.

20 november 2008 is ons eerste kleinkind geboren. Isabelle Weterman, dochter van onze oudste zoon Gerard en onze schoondochter Suzanne.

Op 22 november heb ik weer een motor gekocht, een Yamaha Dragstar 1100cc. Het begon na 30 jaar weer zo te kriebelen dat ik mijzelf weer een motor cadeau heb gedaan. Met Ria achterop hebben we het afgelopen jaar al heel wat kilometertjes door het land getoerd. Maar dat was 2008

November 2009

Op 4 november heeft ook Ria haar motorrijbewijs gehaald. En nadat ze en paar dagen met Sjaak, onze jongste zoon, naar Barcelona was geweest stond er bij thuiskomst ook voor haar een motor in de garage.

Vol trots zijn we op de motor op verjaardagsvisite geweest bij alweer het 1e verjaardagsfeestje van Isabelle. Die kleine meid dribbelt al parmantig los door de kamer, geweldig! November, een geweldige maand.

“People stare at me weirdly here” zei mijn vriendin de eerste week dat ze in Nederland was.

Waarschijnlijk omdat ze er iets anders uitziet dacht ik toen nog. Nog vreemder vond ik dat er ook mensen waren die haar constant op straat en zonder reden (in het Nederlands) aanspraken. Zelfs als ik erbij was. Toppunt was een jongen (daar was ik dan weer niet bij) die gewoon van zijn fiets afstapte om een praatje met mijn vriendin te maken. Nu sprak hij niet zoveel Engels dus het praatje was wel erg kort, maar toch, ik had nog nooit zoiets meegemaakt of van zoiets gehoord.

Nu ben ik de afgelopen tijd meer in Utrecht dan in Tilburg en ik ben erachter dat mensen hier inderdaad een beetje anders zijn. Om te beginnen wordt hier de ongeschreven regel van maximaal een kwarttel naar onbekenden kijken ruim overschreden (iets wat je in Tilburg niet hoeft te proberen). Dat was aan het begin best wel even wennen voor mij, maar ook vooral voor mijn vriendin.

Het gekke is, het kost hoogstens slechts een paar dagen voor je eraan gewend bent. Sterker nog, je gaat er vanzelf aan meedoen. Het maakt me nu ook niet uit wat voor geslacht, ras of uiterlijk mijn aanschouwd persoon heeft, ik staar naar en groet mensen alsof ik weer terugben in mijn geboortestadje Willemstad en de ene na de andere bekende tegenkom.

Intermezzo:

Ik moet misschien even vermelden dat ik er gisteravond achter ben gekomen dat er toch een aantal blowende jongens met lichttintje nog niet volledig in Utrecht geïntegreerd zijn. Zij waardeerden het staren en groeten om een of andere reden niet zo.

Enfin, Utrecht maakt je vrolijk. Voorbeeld:

De meeste mensen die vanaf het Centraal Station van Utrecht komen lopen, lopen via Hoog Catharijne naar buiten. Tussen het Station en het begin van Hoog Catharijne staat een “mooie man” een “mooie krant” voor “mooie mensen” te verkopen. Het maakt me niet uit dat het gewoon dezelfde lelijke daklozenkrant is die een willekeurige lelijke man ook voor de plaatselijke lelijke supermarkt staat te verkopen aan nog lelijkere mensen. Het gaat mij erom dat deze man (volgens mij) ontzettend veel mensen kort een glimlach op het gezicht tovert.

Kortom, langzaamaan begin ik te begrijpen waarom mensen Utrecht zo’n gezellige stad vinden. De mensen zijn vriendelijker, je wordt fijner onthaald en je hebt het gevoel alsof je in een kleinschalige omgeving woont.

Ondanks alles zou ik het voorlopig nog niet met Tilburg willen ruilen.

In de groententas van deze week:

• veldsla
• knolselderij
• Elstar appels
• andijvie
• butternut pompoen
• sjalotjes!!!

De sjalotjes van de Aardvlo behoren echt tot mijn persoonlijke favorieten. Gek dat zoiets onbeduidends zo’n topper blijkt te zijn Sommige dingen veranderen nooit: “klein maar fijn” was mijn motto vroeger toen ik wat onder de maat bleef De appels smaken trouwens ook naar vroeger — hoewel ik moet uitkijken met zulke uitspraken want voor ik het weet komt mijn broer weer met een smaaktest

Klik op de afbeelding om te luisteren.

Diesel Disko Online

Excelsior maakt er een gewoonte van leuke pakketjes aan te bieden van hun bands. Zo kwam ik vannacht thuis met dit combinatiepakket van Moss, dé Nederlandse band van het moment als u het mij vraagt. Een tasje en de lp, met daarin ook nog eens de cd. Want ik ben zeker een vinyl-minnend meisje, maar het is ook fijn als ik die nummers gewoon in mijn Itunes kan laden natuurlijk. En aangezien die lp groter is dan mijn Mac, denk ik niet dat het me gaat lukken om die erin te proppen..

Op het allerlaatste moment nam ik gisteren het wijze besluit om toch nog even de Ekko in te duiken om de drukbezochte show van Moss mee te pikken. Vrienden waren al lyrisch over de nieuwe plaat Never be scared/ Don’t be a hero, die een tijdje geleden op de luisterpaal van 3voor12 te bewonderen was. Ik luisterde hem een keer en dacht: ja leuk, maar zó bijzonder is het nou ook weer niet. Maar bij de tweede keer was ik al helemaal om. Moss maakt prachtige popsongs met een heel eigen sound, prachtige samenzangen, mooie gitaarlijnen en lekkere drumpartijen. Moss heeft een ziel. Moss is, zoals Nederlandse poprecensenten nog wel eens plegen te zeggen, ‘on-Nederlands goed’. Want blijkbaar is men ervan overtuigd dat er in Nederland  niks goeds gemaakt kan worden. Wat een vertrouwen.

En naast mooie muziek maken hebben ze ook nog eens een hele prettige podiumpresentatie. De heren stonden er relaxed bij en hadden zichtbaar lol, wat voor mij altijd een plus is. Ondanks hun aversie tegen toegiften ‘we vinden dat zo’n onzin, van het podium afgaan, jullie joelen en wij weer terugkomen, dat we maar meteen doorspelen‘ lieten ze zich tóch verleiden er een te doen. Want zelfs na de toegift-die-geen-toegift-was had het publiek in Ekko er nog geen genoeg van. Hoogtepunt van de avond was de aankondiging van de zanger dat hij van Amsterdam naar Utrecht ging verhuizen. Daarmee had hij ons natuurlijk meteen voor zich gewonnen. Hij bood Amsterdam zijn oprechte excuses aan met behulp van dit prachtige nummer, waarmee de band al in De Wereld Draait Door te zien was.

En er staan nog veel meer van dit soort pareltjes op de plaat. Wilt u de rest ook horen? Koop die plaat dan, want deze jongens verdienen best een succesje.