Pondering this earlier…

Belief systems are a lot like computer systems. We use them daily whether we like it or not or are conscious about it. We work on them, protect them from *disease* or attack, do a restart, they crash, define our perspectives & experiences, & when they stop working all together, we try to *fix*… them or need to replace them with new ones in order to keep moving forward… or not.

לפני כמה ימים החברה הישראלית Emblaze חשפה את הטלפון הסלולרי המהפכני החדשני שלה, שנקרא Else. הטלפון רץ על מערכת הפעלה ייעודית בשם Intuitive, שמבוססת על לינוקס.

1. קודם כל, הרעיון באמת חדשני, מעניין ומבטיח. כל הכבוד ל-Emblaze.
2. נראה שכל הממשק של המכשיר יועד לשימוש באגודל של יד ימין. זה מעלה שתי תהיות – מה עם שאר האצבעות ומה עם שאר הידיים (נו, טוב, מה עם היד השנייה?). היום הסטנדטרט במכשירי כף-יד בעלי מסך מגע הוא שימוש בשתי הידיים – אחת מחזיקה את המכשיר והשניה מפעילה אותו. זה שהמכשיר נוח לשימוש ביד אחת זה מעולה, הבעיה היא רק שזה פוגע בנוחות השימוש בו בשתי ידיים. השאלה היא עד כמה. התפריט הרדיאלי הוא המצאה גאונית עבור האגודל, כי הפריטים מסודרים בקשת סביב מרכז הצד הימני של המכשיר, כלומר הקשת עליה נע האגודל. אבל זה גורם לבזבוז מסוים של שטח מסך, כי רק חלק ממנו נגיש בקלות עבור האגודל, בעוד שאצבעות היד השניה יכלו להגיע בקלות רבה יותר לכל מקום במסך (למשל לפינה השמאלית התחתונה – המקום הבעייתי ביותר עבור אגודל ימין). ואם מישהו כן משתמש באצבעות היד השניה, אז יהיה לו קל יותר עם מבנה של גריד (שמשמש ברוב המכשירים היום), מאשר קשת – וזה גם ימנע את בזבוז שטח המסך.
3. תהייה נוספת היא לגבי אנשים שמאליים. במבט ראשון חשבתי שבטח אפשר להחליף את הצד, ואז הקשת תתפרס סביב הצד השמאלי של המכשיר, אבל אז הבנתי שבצד ימין יש גם כפתורים פיזיים, כך שהשליטה על המכשיר כן חייבת להתבצע דרך צידו הימני. אני לא יודע אם אכן ניתן להעביר את הקשת לצד השני, אבל לדעתי זה נחוץ מאוד. את הכפתורים הפיזיים מימין אפשר להפעיל עם קצות שאר האצבעות של יד שמאל – לא חייבים לעשות את הכל עם האגודל.
4. נקודה נוספת שגם היא מתקשרת לסוגיית האגודל לעומת שימוש בכל האצבעות – איך מקלידים? כשבמכשירים סלולריים עברנו מלהקליד באמצעות ה-Numpad למקלדות מלאות (פיזיות או וירטואליות), המשתמשים נשמו לרווחה – אפשר היה בשקט לוותר על מיומנות תקתוק ה-SMS-ים עם האגודל, ולחזור  לנצל את הסכמות המוטוריות שרכשנו על המקלדת הגדולה (הסכמות עובדות גם במקלדת הוירטואלית או המוקטנת, אפילו כשמשתמשים ב-Stylus  – בדוק ומוכח). ומה נעשה כאן? הסרטון אמנם עובר ברפרוף על נושא המיילים, אבל הוא מדלג באלגנטיות על נושא ההקלדה.
5. מה קורה אם אני רוצה לעבוד בתצורת Landscape ולא Portrait כפי שמודגם? האם המכשיר בכלל יודע להפוך את התצוגה? נשמע לי שזה מאוד בעייתי תחת הקוסנפט של שליטה באגודל ימין.

בקיצור – ברכות ל-Emblaze, בכל מקרה זה הולך לייצר הייפ בינלאומי, וזה לא טריויאלי. הקונספט מאוד סקסי, מאוד WOW, אבל יש שאלות קריטיות שנותרו ללא מענה.

Twitter jest obecnie jednym z najgorętszych tematów e-marketingowych, a ja trafiłem na ciekawe badania dotyczące użyteczności tego serwisu przeprowadzone w lipcu 2009 przez SURL. Pokazuje one na jakie problemy w korzystaniu z Twittera napotykają nowi użytkownicy.

Badanie użyteczności obejmowało szereg dość prostych operacji. Ogólny poziom satysfakcji użytkowników był zaskakująco niski – 38.46%, a generalnie badani stwierdzili, że Twitter jest mało intuicyjny w użytkowaniu.

Dwie operacje sprawiły badanym szczególne problemy:
1) wysłanie tweet’a do konkretnego użytkownika,
2) odpowiedź na tweet od konkretnego użytkownika.

Twitter - problemy z użytecznością

Jak widać interfejs Twittera sprawia nowym użytkownikom wiele problemów, a w szczególności jego język, który jest specyficzny dla serwisu. Różnice między niektórymi funkcjonalnościami nie były zbyt klarowne, tak samo jak używana symbolika “@” przy kierowaniu informacji do danego odbiorcy, czy “#” dla zaznaczania tematu wiadomości.

Duża część badanych odnalazła analogię między “What are you doing?” Twittera, a “What’s on your mind?” na Facebook’u, który jest obecnie najpopularniejszym serwisem społecznościowym na świecie. Pozornie obie funkcje są podobne – pozwalają na publikowanie krótkich wiadomości. Jednakże Twitter posiada szerszą funkcjonalność: odpowiadanie na wiadomości  oraz wysyłanie wiadomości publicznych lub bezpośrednio do konkretnych użytkowników. U niektórych badanych prowadziło to do konfuzji.

Najważniejsze wskazówki dla ulepszenia użyteczności serwisu:

1. Warto, by język Twittera był bardziej intuicyjny i zrozumiały dla nowych użytkowników;
   
2. Grafika dla różnych trybów komunikacji powinna być  zróżnicowana;
3. Nowi użytkownicy powinni mieć do dyspozycji więcej wskazówek jak używać serwisu.

http://viewer.zmags.com/publication/4e05a0ac

For those of you who caught my Ignite TO presentation, here are the slides. For those of you who missed it, below is a text summary that goes with the slides.

I’d like to give thanks to my teacher and friend, Dr. Karen Anderson, whose scholarly work underpins many of the ideas in this presentation.

Slide 1:

This presentation about is the self, that it is a social phenomenon not a biological one. Most theories of the self don’t give us a social angle but only a biological one. This has an impact for technology design.

Slide 2:The self is an uniquely human phenomenon. It is the internal private reality of the consciousness. It is not anatomical or physiological. It is not a body.It is only meaningful in social situations.

Slide 3: So we have this internal, private reality, this consciousness. Biological paradigms to explain it are inadequate. Bodies are the containers of selves, not the actual self. Containers matter. But they are not the only thing that matters.

Slide 4: Victor, was a “feral child” found in France. He would not wear clothes. Or Use a bed. He farted. He did not have a social self, but a biological one.His body functioned; his self did not.

Slide 5: HAL 9000 has a self. He is socially competent. Aware of his inner reality. He imagined that Dave and Frank were plotting against him. Victor had no inner reality but HAL did.  HAL understood the social.

Slide 6: All too often we think of the self as a piece of hardware, or an emotion chip. Unfortunately, most of our ideas about the self are really about our hardware.

Slide 7: For example, Sigmund Freud. Freud thought biological experiences created the self. In the form of ego and the superego. We learn about our anus and develop a self, but this doesn’t explain Victor or HAL’s development.

Slide 8: Even psychologist Piaget put biology first. Piaget’s theory of child development relies on sensory experiences. Not social experiences. For Piaget, learning starts with a bodily interaction, not social interaction.

Slide 9: Yet socially successful human beings must master the meaning of symbols. Symbols have fine nuances, depending on the context. Hand gestures are anatomically similar but mean different things at different times, in different places.

Slide 10: Social interaction is built upon symbols, not biological impulses. We are aware of our internal realities by interpreting social symbols. The degree of force in a gesture matters. Who gives it matters.

Slide 11: We interpret symbols, not react to them. We are not Pavlovian dogs who salivate at the sound of a bell. We are not somatically driven beings, but socially driven beings. Our bodies have influence over us but they are not the self.

Slide 12: George Herbert Mead offers us a theory of a social self. The “I” is what Victor has: a purely instinctual consciousness. The “me” is created through social interaction. “I should sit on a chair; it’s more socially appropriate.”

Slide 13: The “generalized other” is when we realize there is a whole world out there. That we then internalize into our own private reality. We begin to imagine what “others” might say about our actions. Our self imagines what other selves think of it.

Slide 14: Often we design technology to be USABLE, not to be SOCIAL. We don’t enable social selves to use technology without an awkwardness, or embarrassment.

Slide 15:  Google Street View. This technology has created a few embarrassing moments. Google’s face blurring does not solve our embarrassment of interpreting this image. Street View is functional, not social.

Slide 16: Facebook continually fails to sense what selves need. This self posted a picture of himself smoking. Unfortunately, his mom recognized the room. This is embarrassing.

Slide 17: If we design for selves, not bodies, we think of everyone’s internal private realities. Bodies need ergonomics, usability, accessibility. Selves need to be shielded from embarrassment, awkward situations, and social breaches.

Slide 18: Technology designed for bodies is like an awkward dinner party. The technology we design should provide a consistent, social lubricant. We must design technology like we design great parties. Where the right people sit in the right seats.

Slide 19: Socially meaningful symbols must be present. This can be discovered through contextual inquiry, Selves also require the ability to control their presentation to others. And finally, the social “place” of technology must be clearly demarcated.

Slide 20: In the end, we design our world for selves. Technology designed for bodies just gets in the way. If technology is designed for bodies, selves change to meet the needs of technology.

I would prefer that have technology adapt to selves.

Thank you

Kontynuując listopadowy temat przewodni – użyteczność – zamieszczam dziś wywiad z p.Agnieszką Matysiak-Szóstek, którą miałem okazję poznać na wrocławskiej edycji WUD Tour de Pologne’09. Z ciekawością oglądałem prezentację “Trzy poziomy UX”, a p.Agnieszka była uprzejma odpowiedzieć na moje pytania. Myślę, że ta lektura jest naprawdę wartościowa.

1) Skąd zainteresowanie tematyką user experience i usability?
Historia mojej drogi do dziedziny Interakcja Człowiek-Komputer zaczęła się chyba od buntu nastolatki. Oboje moich rodziców było umysłami ścisłymi i naturalnie przekonywali mnie, żebym i ja zdecydowała się na kierunek ścisły w liceum a potem na studiach. Ale, jako zbuntowana nastolatka, postanowiłam im się sprzeciwić i wybrałam dla siebie kierunek językowy. Szybko okazało się, że rodzice mieli rację i że moje zainteresowania i predyspozycje wskazują na umysł, może niezupełnie ścisły, ale też i nie zupełnie humanistyczny. Po skończeniu studiów magisterskich zaczęłam szukać dla siebie nowego kierunku i usłyszałam o podyplomowych studiach w Eindhoven, które łączą specjalistów w naukach humanistycznych z tymi z nauk ścisłych i które uczą jak projektować interfejsy użytkownika. Moja wiedza o dziedzinie była w tym czasie przerażająco niewielka, ale wystarczająca, żeby zostać przyjętym. Szczególnie wiedza lingwistyczna okazała się przekonywująca w kontekście projektowania naturalnych systemów głosowych, które w tamtym czasie były bardzo wziętym tematem badań. Zaczęłam studia na USI w roku 2000 i od razu wpadłam po uszy w tematykę UX. Niesamowite było też to, że nagle znalazłam się pośród ludzi, którzy myśleli podobnie jak ja i byli równie wielkimi pasjonatami tak ludzi jak i technologii.

2) Jakie przedmioty ze studiów MTD ocenia Pani jako najbardziej przydatne w pracy?
Chyba byłoby mi ciężko wybrać, który z tematów był dla mnie najbardziej pasjonujący. Choć muszę się przyznać, że od początku niesamowitą frajdę sprawiało mi tłumaczenie potrzeb użytkowników na koncepcje projektowe i szczegółowe opisywanie tych koncepcji dla programistów przy użyciu metod UML. Ale tak naprawdę największą wartością tych studiów było nauczenie mnie nowego sposobu myślenia, takiego, który zawsze wracał do pytania: – czego tak naprawdę chciałby użytkownik? Pamiętam swój pierwszy projekt w pierwszej pracy zaraz po studiach w belgijskiej firmie konsultingowej Namahn. Mój szef Joannes zabrał mnie na spotkanie z klientem a potem powiedział: “No dobra, to teraz bierz się za planowanie i egzekucję tego projektu.”  W pierwszej chwili się po prostu przeraziłam, ale zaraz przypomniała mi się mantra do znudzenia powtarzana przez wszystkich naszych wykładowców: “zawsze zaczynaj od zdefiniowania użytkownika…” Potem już wszystko poszło z górki a klient poprosił, żebym pracowała dla niego w kolejnych projektach.

3) czy może Pani przybliżyć nieco projekt Smart Surroundings?
Projekt Smart Surroundings to jeden z dużych projektów badawczych sfinansowany przez rząd holenderski. Jego celem było stworzenie podstaw technologicznych do produkcji i implementacji inteligentnych sieci sensorowych w różnych środowiskach (w biurach, szpitalach, domach opieki, parkingach, itp.) Zadaniem projektu było zaproponowanie nowych rozwiązań dla takich sieci, standaryzacja protokołów komunikacyjnych pomiędzy istniejącymi sieciami, stworzenie architektury dla tego typu rozwiązań oraz zastosowanie powstałych technologii w różnych aplikacjach i rozwiązaniach dla użytkowników. Projekt składał się z mniej więcej 14-u partnerów (mniej więcej ponieważ niektórzy w trakcie odchodzili a inny przychodzili). Partnerami były zarówno uczelnie wyższe, instytuty badawcze, duże firmy przemysłowe (jak Philips czy Oce) a także małe start-upowe firmy (np. Smart Home). Ja sama znalazłam się w projekcie jako przedstawicielka firmy Oce, w której w tym czasie pracowałam. Naszym zadaniem było wymyślenie warstwy aplikacyjnej dla rozwiązań skierowanych na wspomaganie pracy mobilnej i tzw. flexible offices.  Temat ten spodobał się bardzo i w projekcie ,i w mojej firmie, a dzięki temu zainteresowaniu udało mi się nawet zorganizować zawody studenckie w kreowaniu wizji biura roku 2016, które odbyły się w ramach konferencji EUSAI 2004.  Niestety, wkrótce potem Oce zdecydowało się rozwiązać moją grupę badawczą. W związku z tym faktem prowadzący projekt  (Paul Havinga i Maria Lijding) zaproponowali, żebym w ramach Smart Surroundings zrobiła doktorat, na co z ogromną przyjemnością sie zgodziłam. Do dziś zresztą współpracuję z Marią, która na bazie powstałych w projekcie pomysłów otworzyła własną firmę produkującą inteligentne systemy do nawigacji wewnątrz budynków i kompleksów budynków. Więcej informacji o jej projekcie można znaleźć na SmartSigns (niestety po holendersku).

4) Jak ocenia Pani wagę badań jakościowych w usability?
Dla mnie osobiście badania jakościowe w całym procesie projektowania zorientowanego na użytkownika to jedyny sposób na znalezienie odpowiedzi na pytanie: – czego użytkownik tak naprawdę chce?  Oczywiście nie chcę tu podważać ogromnej wartości badań ilościowych, jednakże koniec końców wynik statystycznie znaczący niewiele znaczy, jeśli nie wie się, dlaczego się go uzyskało. Według mnie wyniki ilościowe pozwalają na obiektywną ocenę pewnych wzorców zachowań ludzkich, ale dopiero wyniki jakościowe pozwalają na wiarygodną interpretację takiego wyniku. Dlatego w moich badaniach zawsze staram się łączyć te dwa elementy. Co więcej, wraz z kolegą z mojego wydziału coraz częściej dyskutujemy i próbujemy, w jaki sposób można w sposób ilościowy przedstawić wnioski jakościowe bez utraty ich wartości semantycznej.

5) Czy projektowanie to bardziej nauka, czy sztuka?
Dobre pytanie i bardzo aktualne na moim wydziale tu w Eindhoven. Wiele elementów dziedziny Interakcja Człowiek-Komputer co najmniej zahacza o naukę. Badamy przecież zarówno zachowania ludzkie, jak i tworzymy innowacyjne rozwiązania technologiczne. Jednak, HCI nie stałoby sie aż tak rozpoznawalne na świecie, gdyby nie aspekt sztuki, czyli projektowania systemów tak użytecznych jak i pięknych. Dla mnie rzeczy piękne  i jednocześnie użyteczne są najdoskonalszym wyrażeniem umysłu twórczego projektanta i jego pasji dla użytkownika. Uważam jednak, że całkowite skupienie się na formie z pominięciem części naukowo-poznawczej może spowodować przeoczenie nieoczywistych i często innowacyjnych rozwiązań.

6) Jaki projekt związany z użytecznością był dla Pani najciekawszy?
Chyba najbardziej utkwił mi w pamięci projekt, w którym tworzyliśmy system zarządzania dokumentami w dziale sprzedaży Oce.  W tym czasie firma zakupiła aplikację do zarządzania sprzedażą  z bardzo zaawansowanymi systemami zabezpieczeń. Sam system był całkowicie nieużyteczny, a naszym zadaniem było zaprojektowanie dla niego nakładki aplikacyjnej dostosowanej do potrzeb użytkowników. Moi szefowie byli przekonani, że pracownicy działu sprzedaży będą zachwyceni możliwościami systemu a okazało się coś całkowicie odwrotnego. Wszyscy pracownicy działu zgodnie powiedzieli, że wręcz domagają się tego, żeby ich koledzy mieli dostęp do dokumentów ze wszystkich projektów. Dlaczego? Ponieważ, jeśli jakaś sytuacja spowodowałaby, że dana osoba nie byłaby w stanie obsłużyć klienta, projekt mógł być szybko i bez żadnych utrudnień przekazany kolejnej osobie. Tak właśnie funkcjonowały archiwa analogowe – teczki w szufladach biurka nigdy nie były zamykane na klucz, a zwyczaje dotyczące zaglądania w cudze papiery były regulowane kulturą samego działu. Co oznaczało, że nie zaglądało się do cudzych akt bez powodu. Podobną kulturę chcieli pracownicy wprowadzić do systemu cyfrowego – mianowicie chcieli udostępnić wszystkie dokumenty, ale jednocześnie chcieli, żeby system zapisywał, kto i kiedy do tych dokumentów zaglądał. Dzięki takiemu rozwiązaniu tworzyła się pewna kontrola społeczna, ponieważ każdy mógł być poproszony o wyjaśnienie, dlaczego zaglądał tam, gdzie nie powinien był.

In a recent report, Forrester suggests that companies need to invest into creating more engaging connections with their customers by focusing on Emotional Experience Design – “Creating interactions that engage users by catering to their emotional needs.” To accomplish this, firms need to focus on three key pillars:

1. Addressing customers’ real goals,
2. Developing a coherent personality, and
3. Engaging a mix of senses

To get started with Emotional Experience Design, Forrester suggests – among other things -investing in ethnographic research, extend personas to encapsulate higher-order needs, and gathering emotional feedback during evaluation and testing.

While this sounds reasonable, in reality most companies have not completed the groundwork needed to focus on emotional experiences. According to Forrester’s own Website Review Test, only 3% of the 1300 evaluated sites have passed – suggesting that the firms need to focus on providing good functional experiences first. In that respect, creating emotional experiences is like putting a skin on the body.

So how do I start my “User Experience” blog? I guess the easiest way is to discuss my prior qualifications.

I graduated from the University of Rochester in 1982 with a bachelor in Cognition Science (a combination of Computer Science, Philosophy, and Psychology courses). I continued my studies at the University of Pennsylvania receiving a M.S.E. in Computer Science; the focus was in artificial intelligence. During the past twenty five years, I have helped architect, design, and implement numerous products in numerous companies, progressing from a software engineer to a senior software architect.
In my earlier jobs, I was satisfied with the position, “UI Engineer.” I was the person who designed the piece of the puzzle that interfaced with the user.

Later, as my experience expanded, I understood that just implementing the UI features of a product was often not sufficient for the user. It was not enough to just fulfill the feature requirements of a product. It was imperative that the product gets designed with the user in the foreground – a user-centered design.

However, it quickly became obvious that most people used the term “user-centered design” without understanding its meaning. Just as “agile development” is often misused as a method to rush out a product, the term, “user-centered design” was often used to provide made-up scenarios to fit existing features. Little thought was actually done to design a product for a real user of the product.

As the terminology changed from “user-centered design” to “user experience design,” a larger group of people started to pay attention. Maybe it’s the nifty UX abbreviation, or maybe people like the qualitative versus quantitative concept of “user experience,” but regardless, it started to become more important, to all those involved, that the user of the product is important.

So, after surviving the climb up to the level of a senior software engineer, I decided that I could use that wealth of knowledge and direct it toward user experience consulting. So for the past couple of years I have been successfully working as a UX consultant, helping companies to design software products for successful user experiences.

I’ve been thinking about the experiences I have as a user (not a designer) and the ones make my life simpler or better in some way. The trend for me seems to be less separation between my online and offline experiences and that trend seems to be hot right now (hello, augmented reality).  They aren’t perfect, but here are the user experiences I’ve benefited from this year.

1. Facebook

I’m connected to old friends and far flung family members on a daily basis. It’s wonderful to share pictures, thoughts, and links with people I know without having to actually make time for it. Picking up the phone (or writing letters) feels impossible most days and I’m so thankful I can check in when it’s convenient.

2. iPhone

Having my e-mail, the web, and my favorite apps with me wherever I go has given me an amazing freedom. In 2008, i I was waiting for an important e-mail, I had to sit at my desk. In 2009, I can be anywhere — the grocery store, the park, the car (not while driving, of course.) I feel much more productive and in control.

3. Runkeeper.com and the RunKeeper Pro App

Running is a new-found joy of mine and Runkeeper puts so much information at my fingertips. During a run, I know how fast I’m running, how far I’ve gone, and get audio cues reminding me to speed up or slow down. After a run, I get a map of where I ran, a calories burned estimate, my splits, elevation and more. And having a single place to see all my runs over time helps me to see my progress and motivates me to keep going.

4. Active.com

This website has its flaws and usability issues, but it seems to be the best way for fitness-based events to collect registration and payment information. All 5 of the 5Ks I’ve signed up for this year have used Active.com. I’m thankful for the convenience of searching for events on their site and the ease with which I can sign up. If each organization used a different platform, the experience would be much more difficult for them and for me.

5. Twitter

My favorite part off Twitter is the sharing of news and information. I follow a variety of new sources, bloggers, and other media people. As a result,  I rarely visit Google Reader anymore. I like the combination of selective filtering (choosing who to follow) and currency (based on what time I am looking at my stream). To me, consuming information this way feels much less overwhelming that RSS feeds.

6. Freshbooks.com

For the first time in my career, I’ve needed to create and send invoices this year. I was a little overwhelmed about how best to do this and went to Google in search of some templates. What I found was a great, free site that makes invoicing so simple. It’s easy to get started and the customer service is great.

Konwersja jest moim zdaniem najważniejszym parametrem opisującym serwis internetowy. Najpierw, dla pełnej jasności, krótka definicja:

Jest to działanie wykonane przez użytkownika za pośrednictwem serwisu internetowego. Może to być bezpośredni zakup produktów na witrynie internetowej, rezerwacja wycieczki, zapisanie się na newsletter, kontakt telefoniczny z infolinią, zapoznanie się z ofertą promocyjną, etc.

A odpowiedź na tytułowe pytanie jest prosta: testując i analizując. Takie wnioski wypływają z badania “Conversion report” przeprowadzonego przez Econsultancy w lecie 2009r.

Oczywiście najważniejszym parametrem dla badanych serwisów była sprzedaż. Tuż po niej rejestracja w serwisie oraz wypełnienie profilu [podanie danych o sobie] . Wiele z badanych firm – 39% – nie było zadowolonych z konwersji i pracowało nad poprawą. W efekcie 70% stwierdziło, że w ciągu ostatnich 12 miesięcy udało się im osiągnąć poprawę.

Jakie metody zostały uznane za najbardziej wartościowe:

Najbardziej efektywne metody poprawy konwersji

Metody, które zostały ocenione najwyżej to:

1. testy A/B,
2. analiza ścieżek użytkowników na serwisie,
3. testy wielu zmiennych,
4. badania z użytkownikami,
5. analiza porzuconych koszyków.

Badanie to potwierdza kilka ważnych zasad:

1. niezbędne jest ciągłe analizowanie statystyk serwisu;
2. nie wolno zapominać o swoich użytkownikach, ich user experience i użyteczności jaką oferuje serwis;
3. konieczne jest testowanie architektury informacji, projektów graficznych, by nie utknąć w pułapce projekcji własnych preferencji – serwis ma trafiać w gusta odbiorców, a nie autorów, czy właścicieli.
   

źródło: eMarketer

My client is a well known brand in the digital arena, the product suite is centred around a high volume of transaction. I am looking for an interim director of user experience to help lead the team across innovation, usability, information architecture, search and design until the right hire has been made. I am looking for someone with experience of managing large teams and drive and inspire them on a day to day basis. You will also be a hands-on user experience practitioner and be prepared to get your hands dirty and sleeves rolled up for senior level stakeholder engagement. You need to have at least 10 years of working in a business to consumer (B2C) environment and a thorough understanding of user research, user experience, creative design, and client-side development. This product is driven by multiple users and information that allows people to make decisions quickly. Please get in touch for more information – this role doesn’t have a ceiling on the rate, as this role will only suit very senior practitioners and leaders working for a big consumer brand for many years.

This role is to start asap.

Be Kaler Blake

0207 420 3539

be@wearefutureheads.co.uk

or Gill Arnold

0207 4203538

gill@wearefutureheads.co.uk

Have you ever linked to a web site only to leave right away because it was cluttered and confusing?

It happens all the time. Why struggle through a disorganized mess when it’s easy to hop off and head to another destination that offers the same services?

Just like in real life, clutter on the web presents lack of focus. What’s less obvious is how a visually appealing website can suffer from the same problem.

Hidden problems with hierarchy

Visual confusion occurs when too many elements on a page carry the same weight visually. There’s no clear starting point, or hierarchy. So a visitor’s eyes dart about the page and more or less fight to figure out where to land first.

In another situation, your company name, tagline and main navigation are positioned atop your homepage; where you want users to see it right away; yet this isn’t necessarily how someone experiences the page. If, for example, your logo and main navigation are muted in design as compared to a right-hand sidebar sporting an array of eye-catching graphics, the visitor’s focus is pulled to those jazzier images. Their eyes glance over the top of the page such that it may not even register. Your main message is instantly diluted.

Good-looking design does not guarantee optimum user experience

It’s like when you go into a furniture store and see a chair that’s sharp and stylish yet is uncomfortable to sit in. You pass it up and search for something that both looks and feels right.

Your website can be much the same when form trumps function. A bugaboo here is that a nicely laid-out page does not immediately present itself as problematic — it looks fine to the naked eye.

That’s where usability testing comes in. The testing reveals hidden problems that hinder your site from working at peak level.

A costly step to overlook

It perplexes me how a business can launch a website without first seeing how the site is perceived and used by target audiences. This type of testing is an undervalued and overlooked step to website success.

Meanwhile, the same company takes pains to put a lot of effort into search engine optimization of keywords, tags and other elements of coding. So great; you figure out how to rank high in search results, only to misguide those eyeballs when they reach your lovely site.

Repeat after me: Usability testing is not a luxury

There are companies that specialize in user experience. Depending on the depth and purpose of your site you may want to fork out the dough to bring in an expert. Many web developers offer this service, too. I advise at least going the latter route. Particularly when you’ve got lots of forms an/or e-commerce going on, it can be money well spent.

If purse strings don’t allow paying for usability testing, take matters into your own hands. It need not be a costly complex process.

And to prove it, my next post will offer tips on how you can conduct usability testing for low or no cost. Stay tuned.

-Deni Kasrel

Have you, too, noticed web sites that look good but lack focus? Do you think more sites can benefit from usability testing? Comments welcome.

Ebay

Os produtos populares foram destacados na busca.

Url: www.ebay.com

Last week, I was looking at some social media stats and was struck by how low on the list “use a social networking site” was on the list of online activities. They’ve clearly made rapid gains in the last two years, but still, e-mail, search, e-commerce, e-government– the old new media– are clearly running the show.  I admit, I’ve been drunk with excitement over the business applications of things like Twitter and Facebook, but the data is sobering.

I’m certainly not saying that you should stop focusing on social media. Depending on your audience, social networking may be much higher on the list. And understanding the new opportunities to engage with your audience is important. I just don’t want the excitement of social networking to mean that the best user experience people are drawn away from the key experiences most people are having online.

For instance, I’ve had quite a bit of experience with traditional .com and .gov websites. Lately, I’ve felt like that was sort of a negative. I’ve had much less experience with social networking sites than some of my peers and I’ve been afraid I’d be left behind. But, looking at these statistics helps me to understand how important traditional websites still are. They should and will evolve, but they aren’t going anywhere anytime soon.

And marketers should think about these numbers too. Clearly search optimization is still one of the most important things you should be doing online. Depending on your target, display advertising on news, weather, and e-mail portals can’t be forgotten. So, while you’re listening and engaging with your audience on Twitter, don’t forget they are a small (albeit engaged) portion of your audience.

Twitter is powerful and has become the way I find and consume a lot of information. It may just be who I choose to follow, but it seems like Twitter users love the service and love to share posts about how great it is. So, if you’re a Twitter user, it feels like everything and everyone that matters online is using it and getting fantastic results. Inversely, anyone not using it (particularly businesses) is missing out on the best thing ever.

Maybe one day, but not yet.

I like my Xbox 360. But some things about the ownership experience annoy the hell out of me.

Premium Content

I like my Xbox 360 but I don’t feel I use it often enough to justify paying a premium to be an Xbox Live Gold member. As such I occasionally get excited when I hear that a new demo or piece of downloadable content is available, only to be told that it’s only available for Gold members when I try to download it. Would it kill Microsoft to put a little tag on it? A countdown in days for Silver members even?

The newly-added Twitter and Facebook integration? Also for Gold Members only, natch.

Deleting Content

I like to download trailers and demos every so often. My Xbox is an earlier model with a 20GB hard disk (of which only 13GB is available for user content) which gets filled up pretty quickly by such things, especially now that some games are offering entirely new chapters for download.

When scrolling down a list of (say) downloaded videos, I have to select the one I want to delete, press A, move down from “Play” to “Delete”, press A, change the selection from “No” to “Yes” and press A again. That’s five inputs on the controller. I would much prefer to see A = Select, B = Cancel/Back, X = Delete such that you press X once, it pops up a message saying “OK to delete? Press X again to confirm.” (Gamers generally have reasonably good hand-eye co-ordination – we don’t press buttons twice by accident.)

I’m sure that there are probably half a dozen other places in the Dashboard UI where other buttons could be usefully employed as direct ways to do things instead of scrolling through options one at a time.

Hardware Costs

If I want to upgrade my hard disk from the bog-standard 20GB, Microsoft offers a 120GB upgrade for about £100, which is a 2.5″ form factor drive in a fancy-looking plastic box. At the time of writing I can buy a brand new 160GB 2.5″ hard drive for about £30. £100 would net me a 640GB drive with enough change for a couple of pints. I’m not really feeling the value for money here.

Should I have the temerity to desire that my Xbox communicate wirelessly, Microsoft can accommodate me with the Xbox 360 wireless network adaptor, a snip at £45 (£60 RRP). It cost me about £20 to add the same functionality to my PC. (And what’s this? A newer faster better adaptor, supporting 802.11n? Also £60. Sigh.)

Media Handling

If you want to play videos from a network source on the 360, the interface lets you browse through folders and select a file. If you want to play music, it insists on reading all the ID3 tags before you can do anything. This is really dumb if (as I do) you have very many music files and you want to play one right now, thank you. (Maybe this is something to do with the 360 requiring a uPNP/DLNA server to talk to?)

Oh, and good luck playing that Quicktime video file, pal. NIH in action.

Grant Skinner has started his week long blog of articles on UX for Adobe’s very cool INSPIRE site:-

https://xd.adobe.com/#/author/library/grant&&gskinner.com

Kollegin Wiebke Müller hat die Firmenehre gerettet und einen Vortag auf der regionalen Veranstaltung zum World Usability Day in Hannover gehalten.

Interessante Punkte dabei:

Links:

http://www.ponton-lab.de/content/../vortrag_zum_world_usability_day_2009.html

http://ux-hannover.de/wud2009.html

http://worldusabilityday.de/