Ya bizlere uzun yıllar “İlk Kadın Pilotumuz” olarak iftiharla takdim edilen Sabiha Gökçen’in, aslında Dersim’e en ağır bombaları atan uçağı kullanmış olduğu gerçeğine ne diyeceğiz?

Tarihçilere büyük vazifeler düşüyor. “Alevi İsyanları” olarak bahsi geçen meselelerin iç yüzünü bilmiyoruz. Herkesin birbirini kan davası üzerinden suçlaya geldiği, herkesin birbirini zalim ve günahkar saydığı karmaşık bir düşmanlık hattı… Karanlık günler.

Trabzon’daki Atatürk Köşkü’nü ziyaret edenleriniz bilir. Odalardan birinde duvara asılmış büyük Türkiye haritası üzerinde “Tunceli/Dersim” kısmında elle çizilmiş, işaretlenmiş kısımlar vardır. Pek çok kişi Atatürk’ün 1937’deki Dersim olaylarını bizzat buradan yönettiğini anlatır. Oysa başka pek çok kişiyse, aynı tarihlerdeki Dersim tenkilinin, Atatürk tarafından değil, İsmet İnönü tarafından düzenlenip yönetildiğini söyler… Biz kitaplardan okuyup ezber ettik, doğrusunu ancak Allah bilir…

Bundan tam 72 yıl önce, 15 Kasım 1937’de Dersim isyanı önderlerinden Seyit Rıza’nın Elazığ’da asılması ile kapatılmış iç kanamalı ağır bir defter saklıdır oysa aynı haritaların ve dile gelmemiş fısıltıların ardında…

Seyit Rıza’nın sekseni aşan yaşı, torunu evladı yaşındakilerin sahte tanıklığıyla mahkemece küçültülür, aralarında 17 yaşındaki oğlu Reşit Hüseyin, yeğeni Yusufhan aşireti reisi Kamber, Kureyşan aşireti reisi Seyit Hüseyin’in de bulunduğu on kişiyle birlikte Elazığ Buğday Meydanı’nda asılırlar.

Son sözleri, kalbimizi 72 yıl sonra bile kahırla deşecek işaretleri taşır: “Evladı Kerbelayız. Suçsuzuz. Ayıptır, günahtır, zulümdür, cinayettir…”

Bugünden baktığınızda, bugünün Alevi söyleminden çok Caferi söylemini hatırlatıyor bu cümleler. Şaşırtıcı dini vurgusu, Ehlibeyt ve Kerbela işaretleriyle okunduğunda… Kendini CHP’nin oy deposu olarak lanse eden, hatta çoğu kez din dışı seküler bir söyleme mahkum etmiş günümüz Alevi duruşuyla şaşırtıcı derecede bir zıddiyet…
Hakikaten 1937’de Dersim’de neler yaşanmıştı? Dönemin İnönü’lü CHP’si, işin ne kadar içindeydi? Ve o katliamları yaşayan Alevilerin torunları sonrasında niçin CHP’li oldular? O günün seyitleri bugün neredeler?

Oysa İnönü’nün 18 Kasım 1937’de söyledikleri, işin özetidir: “Dersim meselesini ortadan kaldırdık, son verdik. Dersim müşkilesinden kurtulduk. Dersim’i her türlü askeri hareketlerle temizledik” diyordu İnönü…

“Tedip”ten “Tenkil”e varan yani baskıdan ateşle öldürmeye kadar uzanan süreçlerde devletin tunçtan eli, Dersim’in başına bir balyoz gibi inmiştir… Keçi otlattığı için Orman Kanunu’nu çiğneyen, fes taktığı için Devrim Kanunlarına karşı gelen, işsizlik ve fakirliği yenemediği için hortlamış eşkıyaya karşı evinde odasında namusunu canını korumak adına tuttuğu piştovundan sorguya çekilen, Harf İnkılabına rağmen Osmanlıca yazıp okuyan, Türkçe değil Kürtçe konuşmakla büyük suç işleyen, Evlad-ı Kerbela’dan, sadık-ı Ehli Beyt’ten Dersimliler… Bundan 72 yıl önce defteri kanla dürülmüş hicranlı bir maziye sahip…

Dönemin askeri raporlarına göre 7000’in üzerindedir öldürülen isyankarların sayısı. 1938 yılında basılmış “Köy Arama ve Silah Toplama İşleri Hakkında Kılavuz” adlı kitabın içinde en ince ayrıntılarına kadar köylerin nasıl yakılacağı, evlere, odalara nasıl girileceği anlatılıyor. Silahlarını teslim etmek istemeyenlerin kadın ve çocuklarına el konulmasının iyi sonuç vereceğinden bahseden maddeler!! Tam bir çılgınlık eseri anlayacağınız. Kendi ülkesinin insanına bu kadar mı düşman olabilir yöneticiler diye soruyor insan ister istemez.

Ya bizlere uzun yıllar “İlk Kadın Pilotumuz” olarak iftiharla takdim edilen Sabiha Gökçen’in, aslında Dersim’e en ağır bombaları atan uçağı kullanmış olduğu gerçeğine ne diyeceğiz?

Tüm bunları, 19 yıl aradan sonra bölgeye giden Cumhurbaşkanımızın fotoğraflarıyla birlikte gözyaşları içinde bir kez daha hatırladım.

Kendi insanını sevmek bu kadar mı zor, bu kadar mı ağır?

Sayın Gül’ün ayakkabılarını çıkarıp yalınayak girdiği gönül dergahı, bunca yıldır tunçtan balyozlarla kırıldı… Dağ ol da ağlama, insan ol da taş kesme! Vah!

Sibel Eraslan – Vakit.com.tr
sibeleraslan@hotmail.com

Gerici Medya Bunu da Yazdı

Gerici medya, kendi fantezilerini “haber” niyetine sunmaya devam ediyor. Bu sefer de, iktidar sahiplerinin sorumluluğundaki sel felaketinin yolu Ergenekon’a çıktı.

Haber 7 isimli sitede, “Taşan derede Dalan parmağı” başlığıyla verilen habere göre, Bedreddin Dalan döneminde imara açılan Ayamama ve Tavukçu derelerinin taşması sonucu sel felaketi yaşandı. Ölen 7 konfeksiyon işçisinin ölümü ise, yine yalnızca Bedreddin Dalan ve Ergenekon’a bağlandı.

Felaketin “yorumsuz” verildiği haberde, Başbakanlık’tan İstanbul Valiliği’ne gönderilecek 2 milyon lilralık yardımın altı kalınca çizildi.

Zaman gazetesi ise, Recep Tayyip Erdoğan’ın 2006 yılında yayımladığı, dere ıslahıyla ilgili bir genelgeyi örnek göstererek başbakanın sorumluluğunu azaltıp DSİ’ye yüklendi.

Halka ve Olaylara Tercüman gazetesi “Belediyelerin Rantı, Doğanın İntikamı” manşetiyle çıkarken, Nurcu Yeni Asya gazetesi, “Allah beterinden korusun” dedi.

Kendi manşetini “en çarpıcı manşet” olarak değerlendiren Vakit gazetesi, Erdoğan’ın dere ıslah genelgesini de parlatmayı unutmadı.

(soL – Haber Merkezi)

Başbakan’dan Altemur Kılıç’a haciz, Dilipak için yargıya müdahale!

Tayyip Erdoğan sadece kendine oy verenlerin değil, Türkiye’nin Başbakanıdır.
Dolayısı ile bir Başbakan’ın vatandaşları arasında ayrımcılık yapması kabul edilemez!
Hele hele bu ayırımcılık kitle iletişiminde bulunan insanlara olursa yanlış daha da büyük olur.

Mahkeme kararı
Bugün size iki dehşet fotoğraf sunacağım ki hafızalarınızı ya da arşivlerinizi yokladığınızda hadiseleri zaten hatırlayacaksınız!
Tayyip Erdoğan önceki gün Vakit Gazetesi yazarı Abdurrahman Dilipak’ı telefonla aradı ve şunları söyledi:
- “Sayın Dilipak, Adalet Bakanlığına talimat verdim. Hukukun gereği yerine getirilecek ve mağduriyetiniz önlenecek.”
Peki Vakit yazarı Dilipak’ın mağduriyeti ne midir?
Bir mahkeme kararı.
Dilipak, vefat eden Deniz Kuvvetleri eski komutanı Oramiral Güven Erkaya aleyhine bir yazı yazmış, ilgili mahkeme de Dilipak’ı tazminata mahkum etmiş. Bu mahkumiyet kararı Dilipak’a adresi bilinmediği ya da bulunamadığı için direkt değil yayın yolu ile tebliğ edilmiş. Mahkemenin hükmünden haberi olmayan Dilipak, kararı temyiz edemediği için hüküm kesinleşmiş. Evet mağduriyet bu, yani kararın tebliğ edilmemesi imiş!

Tazminat kaçamakları
Burada sorgulanması gereken şey, ilgili mahkemenin bu işte kastı hadisesedir ki biz bu ülkede hiçbir mahkemenin, bu şekilde kasıt içinde davranacağına asla ve kat’a inanmayız.
O zaman karar adrese niçin bildirilmedi diye sorarsanız hadise muhtemelen şudur:
Bu Vakit Gazetesi hatırlayın türlü tazminat davalarından kurtulmak için bırakın yazarlarının adreslerini gizlemeyi, kendi adını bile değiştirmemiş miydi? Yeni yeni şirketler kurup tazminatlardan sıyrılma yollarını denemedi mi? Dolayısı ile ben eminim ki hadise budur, yani mahkeme Dilipak’a uzun süre ulaşamayınca yayın yolu ile tebligata gitmiştir. Yoksa bir mahkeme yargıcının Dilipak’a tazminat ödetmesinde şahsi ne çıkarı olabilir? Hakim bize göre adaletin engellenmesini bu şekilde, yani yayın yolu ile tebliğle önlemiştir.

“Pervasız kabadayı”
Şimdi sorarım size, Başbakan Erdoğan böyle bir tabloda Adalet Bakanına neyin talimatını verdi ya da bu hadisede hukuksal eksiklik nerededir? Ayrıca bir Başbakan, sonuçlanmış bir mahkeme kararına nasıl müdahil olur?
Diyeceksiniz ki bizim Başbakan hukuk ve adalet sevdalısı, Fırat ve Dicle’de birinin koyunu kaybolsa kahrolur ve hemen ilgili bakanları harekete geçirir, dolayısı ile Dilipak’ı sahiplenmesi bundan!
Ahh keşke öyle olsa da, nerdeeee!
Bakın Dilipak için hukuku hatırlayan Tayyip Erdoğan, kısa bir süre önce neye seyirci kaldı?
Gazetemizin 85 yaşındaki saygıdeğer yazarı Altemur Kılıç Bey, epey bir süre önce “Pervasız Kabadayı” başlığı ile bir yazı kaleme aldı.
Yazı Başbakan Erdoğan tarafından hemen mahkemeye verildi.

Yargıtay’ın hükmü!
Mahkeme hükmünü verdi ve bu hüküm Yeniçağ Gazetesi avukatları tarafından temyize götürüldü.
Yargıtay konuyu görüştü ve kararını açıkladı: Beraat yani yazıda suç unsuru yok ya da daha net ifade ile Başbakan için kullanılan ’Pervasız Kabadayı’ ifadesi suç değil hükmünü verdi.
İşte tam bu noktada teknik bir eksiklik gündeme getirildi.
Yeniçağ’ın avukatları, gazetenin sorumlu müdürü ve Altemur Kılıç için açılan davayı temyize götürürken, Altemur Bey’in avukatlara verdiği vekaletnamede bir eksiklik söz konusu oldu.
Başbakan’ın avukatları; “Vekaletnamede eksiklik var. Tamam Yeniçağ ve sorumlu müdürü beraat etti kabul ama Altemur Bey için bu geçerli değil, zira onun adına temyiz müraacatı yok hükmündedir” dediler.
Evet, Abdurrahman Dilipak’a telefon açan Başbakanımızın avukatları, yazısı beraat etmesine rağmen usul hatasından ötürü Altemur Bey’in peşine düştü ve tamı tamına 20 milyarına haciz yolu ile el koydular.

Kılıç, Dilipak farkı!
Altemur Bey ve bendeniz bu olayı bir süre önce sütunlarımızda yazdık ama Başbakan değil Altemur ağabeyi araması ve Dilipak misali alaka göstermesi, hacizden parasını takır takır aldı.
Sorarım size 73 milyonun Başbakanıyım diyen birinin bu yaptığı normal midir?
Demek ki Tayyip Bey’in nezdinde Vakit’te yazmak ile Yeniçağ’da yazmak arasında dağlar kadar farklar var.
Demek ki Atatürk’ün can kardeşi Kılıç Ali’nin oğlu Altemur Bey’le, Abdurrahman Dilipak arasında arşlar kadar fark var.
Şimdi Altemur Bey çıksa, “Sen benim değil, Vakit Gazetesi zihniyetinde olanların Başbakanısın” dese söyleyin haksız olur mu?

Sabahattin Önkibar

Yeniçağ

Provokasyon var mı diye Vakit’i okuyorlar

Geçtiğimiz haftalarda Topkapı Sarayı’ndaki İdil Biret konserine Alperenler tarafından yapılan saldırıyı provoke eden şeriatçı Vakit gazetesi, şimdi de 18 Ağustos’ta verilecek olan klasik müzik konserini “kilise müziği” diye hedef gösteriyor.

Vakit gazetesi, çağdaş yaşam ve sanata yönelik bir provokasyon daha hazırlıyor. 18 Ağustos Salı günü Topkapı Sarayı’nın birinci avlusunda, Cem Mansur yönetimindeki Ulusal Gençlik Orkestrası’nın solist Ayla Erduran’la birlikte vereceği klasik müzik konserini “Topkapı Sarayı’nda konser… İnadına ve özellikle!” başlıklı bir köşe yazısıyla hedef gösteren Vakit gazetesi, ardından Cem Mansur’un Hürriyet Gazetesi’ne verdiği bir röportajda yönelttiği eleştirilere de “Mansur hakkında ‘Yahudi’ iddiası” haberiyle karşılık verdi.

Geçtiğimiz haftalarda Topkapı Sarayı’nda verilecek olan İdil Biret konserinde şarap ikram edilecek olmasını “mukaddes avluda şarap küstahlığı şeklinde haberleştiren Vakit gazetesi, Alperen Ocakları’nın konsere saldırmasına ortam hazırlamıştı.

“Din elden gidiyor” hezeyanıyla…

Vakit’in yeni provokasyonu, 8 Ağustos tarihli, Hasan Karakaya tarafından yazılan köşe yazısıyla başladı. “Topkapı Sarayı’nda konser… İnadına ve özellikle!” başlıklı ve gazetede neredeyse bir tam sayfa tutacak uzunlukta olan yazıda, “bu ‘konser’ler vasıtasıyla topluma ‘kanser’ virüsü enjekte edilmek istendiği”, “ezan sesleri”nin kısıldığı, Kur’an seslerinin kesildiği ve yerine kilise ilâhilerinin konulduğu bir Türkiye” yaratılmak istendiği, “uyuyan bir devi tekmeleyip uyandıranların elbette neticelerine de katlanacağı” şeklinde cümlelerle yalnızca Cem Mansur’un yöneteceği klasik müzik konseri değil, insanlığın çağdaş medeniyetinin eseri olan ve şeriatçılara yabancı gelen her şey hedef gösteriliyordu.

Neler yoktu ki yazıda: Klasik müzik, bütünüyle kilise müziğiydi, klasik müzik bestekârları da papazdı. Türkiye’de rock müzik dünleyenlerin oranı “yalnızca yüzde 1,4″; klasik müzik dinleyenlerin oranı da “sadece yüzde 2,1″di, dolayısıyla herkes haddini bilmeliydi.

Saldırı şaraba veya müziğe değil, uygarlığa
Bu yazı üzerine basına bir e-posta gönderen Cem Mansur, “Vakit gazetesinin İdil Biret konserinde şarap kavgasını kazandığına inandığını, bu inançla şimdi de müziğin kendisine saldırıyor olduğunu” belirtmiş ve “insanların konsere gelmeyecek derecede tedirgin edilmeye çalışıldığını” vurgulamıştı.

Konserin, bu yüzden başarısız olması durumunda bunun “Türkiye’de ne yapılıp yapılmayacağına aklın, uygarlığın ve hukukun değil, şiddet kullananların karar verdiği anlamına geleceği” şeklinde çok önemli bir uyarıda bulunan Mansur, konserin desteklenmesini istemişti.

Ardından dün Hürriyet Gazetesi’ne bir röportaj veren Mansur, gönderdiği e-posta’da yer alan uyarıyı tekrarladı ve gerçek endişesinin “insanların hayatına ilkelliğin yön vermeye başlaması” olduğunu dile getirdi. Konsere saldırı olması halinde Kültür Bakanlığı’nı arayıp polis gücü talep edeceklerini belirten Mansur, ne var ki polisin zihniyet açısından konseri düzenleyenlere mi, konsere saldıranlara mı yakın olduğunun başlı başına bir soru işareti olduğunu ifade etti.

Bunların dışında, “İdil Biret’ten niye özür dilendiğini ve Biret’in niye bu özrü kabul ettiğini anlamadığını” da dile getiren Mansur, Alperen Ocakları’nın yaptığı saldırganlığın İdil Biret’in şahsına değil, “milyonlarca kişinin yaşam tarzı seçimlerine yapıldığını” vurguladı. Alperenlerin İdil Biret’e yaptıkları özür ziyaretinin ardından ortaya “her şey tatlıya bağlanmış gibi bir görüntü” çıktığını söyleyen Mansur, “şimdi hedefte başka bir klasik müzik konseri var dedi.

Vakit: Şeriatçıların günlük provokasyon bülteni
Vakit’in Mansur’un röportajına yanıtı ise hayli ilginçti. Röportajın yayınlanmasının hemen ardından Vakit gazetesinin internet sitesi Habervaktim’de üç haber yayınlandı. Bunlardan birincisi, Hürriyet’in Cem Mansur’a Vakit’i tehdit ettirdiği iddiası taşıyordu. Diğer iki haber ise “Hıristiyan tarihine saygı, İslam tarihine sövgü” ve “Mansur hakkında ‘Yahudi’ iddiası” başlıklarını taşıyordu.

Yaptığı provokasyon haberlerindeki tek vurgunun yetkililere Topkapı Sarayı’ndaki organizasyonların sınırlandırılması yönünde mesajı vermek olduğunu iddia eden Vakit gazetesi, Cem Mansur için şeriatçıların gözünde adeta “katli vacip” bir “islam düşmanı gayrımüslim” portresi çiziyor, bu haberleri net fotoğraflarla süslemeyi de ihmal etmiyordu.

Vakit’in “bizi tehdit ediyorlar” şeklindeki komik iddiası ise, Mansur’un “camia olarak artık Vakit’i takip ediyoruz” sözlerinin çarpıtılmasına dayandırılıyordu. Anlaşılacağı üzere Mansur’un “takip ediyoruz”dan kastı, “insanları bize karşı kışkırtıyorlar, kendimizi ne yazıp çizdiklerini okumak zorunda hissediyoruz” şeklindeydi.

Provokasyonun sonuçları: okur yorumları
Vakit’in provokasyonunun nasıl düşünceli insanlara hitap ettiği ve nasıl düşünceler ürettiği ise yine okur yorumlarıyla gözler önüne serildi. İşte yalnızca imla ve yazım hataları düzeltilmiş birkaç örnek:

“Yaşar Büyükanıt da anne tarafından Yahudidir. Hiç bir Müslüman dinine düşman olamaz. Gayrimüslimdir ama açıkça söyleyemez, söylese Müslüman ülkede şöhretini yitirecek. ‘Müslümanım’ derler ama içlerindeki kin dışlarına vurur, Allah konuşturur bunları. Fazıl Say, darvinci profesörler, sanatçıların çoğu böyledir.”(ekici_46 rumuzuyla)

“Cenab-ı hakk bu gibi şeyleri başımızdan eksik etmesin. İman kılıcı çark ile bilenmez. Bu “tür” kişiler kor olan imanı alevlendiriyor. Nasıl ki; vesvesenin yaratılmasının mana-ı hakikisi; kişiye teyakkuz hali vermekse, şeyatinin yaratılması dahi bir rahmettir. Yoksa sırrı teklif olmazdı. Bütün mesele mücadele noktasındadır. Gazze hadisesi olmasaydı yahudlar ne şirret bir millet olduğunu nasıl yakinimiz olacaktı. Tabii ki müstesnaları hariç. Yaşasın nuru Muhammedi-i”(elaziz rumuzuyla)

“Sizden korkan sizin gibi olsun. Biz de Vakit’i takip ediyoruz. Bu arada unutmayın sizi de takip ediyoruz. Ey Müslüman mahallesinde salyangoz satıcıları. Hodri meydan…”(ersan rumuzuyla)
(soL-Haber Merkezi)

Her sene imrenerek programına baktığım lakin kimi zaman parasal durumdan kimi zaman da başka mevzulardan hep kaçırdığım İstanbul Caz Festivali dün akşam ki özel programı ile haberlerde uzunca bir yer tuttu. Cazda Alperen akımının genç yeteneği Mustafa Kayatuzu‘nun grubu İdil Biret‘in İstanbul Topkapı Sarayı‘ındaki konserinde süpriz grup olarak Caz sevenlerin karşısındaydı. Dedim ya her zaman programına imrenerek bakmışımdır Caz Festivalinin, ama bu süpriz cidden yıkılmama sebeb oldu. Böyle bir gösteri kaçar mıydı? Nasıl olur da böyle bir gösteri süpriz olarak gizlenir? Bilseydim tüm şartlarımı zorlar bir şekilde orada olurdum.

İşin şakası bir yana, uluslararası bir organizasyonda böyle bir rezilliğin yaşanması hem de caz festivali gibi seçkin bir etkinlikte iyi kötü dünyanın gözü buradayken yaşanması utanç vericiydi. Özellikle Vakit Gazetesi’ni böyle bir organizasyonu hedef gösterdiği için ayrıca kutluyorum. Vakit Gazetesi ne yaptığı aklınıza takılıyorsa;

İl Kültür Müdürü şarapçılara seyirci

Osmanlı ordularının hatim okunarak cepheye uğurlandığı Topkapı Sarayı 1. Avlusu’nda bugün tertiplenecek İdil Biret caz konserinde şarap servisi yapılması ile ilgili rezalete, İstanbul İl Kültür Müdürlüğü seyirci kaldı.

Zihniyet üzerine yazmak istemiyorum çünkü ne yazılırsa yazılsın bir yararı yok ki zaten görünen köy klavuz istemez. Ancak özellikle Mustafa Kayatuzu‘na dikkat çekmek istiyorum. Kendisi İstanbul Alperen Ocakları başkanı ve bir iki ay öncesine kadar televizyonlardaki tartışma programlarında mensubu bulunduğu grubun görüşlerini insani yollarla savunmaya ve anlatmaya çalışırken görüyorduk Mustafa Kayatuzu‘nu. Ancak sonra her ne değiştiyse efendi, fikir adamı maskesini bir yana attı ve hemen ardından adını Taraf Gazetesi yazarı Rasim Ozan Kütahyalı‘yı yumruklaması olayında duyduk. O zaman üzerine çok yazıldı çizildi, eğer böyle bir eylem cezasız kalırsa devami gelir diye. Lakin geldi de; geçen ay Alperen Ocakları Kayseri İl Başkanlığı, DTP milletvekillerine üzerinde “Bir gece ansızın gelebiliriz…” yazılı bir Türkiye haritası gönderdi. Ve ardından bir gece ansızın dün ki eylem.

İlk iki olayın cezalık suçlar olduğu açıkça ortada ancak bir şekilde ikisi de cezasız kaldı. Bugün bazı gazetelerde ve internet sayfalarında dün geceki eylemin demokratik bir hak olduğu savunusa gidilmiş. Haklı olabilirlerdi, eğer bu zavallı grup düşüncelerini duyuruk çekip gitseydi. Ama polis olamasaydı dün gece çok büyük bir olay yaşanabilirdi. Çünkü sadece seslerini duyurmak için orada değillerdi, bir de içeriye girmeyede çalışmışlardı haberlere göre. Eğer girebilseydiler kim bilir yeni bir Madımak… Düşünmek bile istemiyorum!

Eminim, ne yazık ki bu olay da cezasız kalacak. Sonuç olarak bir kesim medya ve topluluk dışında kimsenin onların üzerine gitmeye niyetleri yok. Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın düsturu ile nasıl Rasim Ozan Kütahyalı olayında ve “Bir gece ansızın gelebilir…” tehdidinde sessiz kaldılar, bu olayda da çok şey beklememek lazım. Her ne kadar bakanın sert ve kesin sözlerine rağmen ne yazık ki polis ve yargıdan da bir hareket çıkmaz gibi görünüyor. Sonraki olaylar artık ne noktaya varır hep beraber göreceğiz.

Son olarak tekrar altınız çizmek istiyorum,  bu gibi kaya kafalılar kadar gerektiği yerde onlara dur demeyenler de en az onlar kadar suçludur. Daha önce de bu tür sessizliklerin nerelere kadar vardığı yakın tarihimizin kırmızı sayfaları bolca örnekleriyle dolu. Umarım Kültür Bakanı’nın sözleri uygulamada bir nefes bulur da benim önyargılarım boşa çıkar. Yoksa daha çok gece ansızın gelişmelere gebe…

Dünyaca ünlü piyanist İdil Biret’in Topkapı Sarayı’ndaki konseri öncesi gerginlik yaşandı. Yaklaşık 100 kişilik bir grup, tekbir ve sloganlar eşliğinde konser alanının önüne gelerek, etkinliğin afişlerini yaktı. Habertürk’e konuşan İdil Biret’in eşi Şefik Büyükyüksel, “Gözü dönmüş 100 kişilik bir grup konser afişlerini yakıp etrafa saldırdı. İdil’i arabaya bindirip kaçırdık oradan. Tanısalardı ne oldu bilmiyorum. Arka kapıdan girerek konserini verdi. Vakit gazetesi İdil Biret’i hedef gösterdi” dedi.

Gökay USANMAZ / AHT

Türkiye’nin dünyaca ünlü piyano sanatçısı İdil Biret’in İstanbul Topkapı Sarayı’ndaki konserinde gerilim yaşandı. Yaklaşık 100 kişilik grup, konser alanının önünde yaptıkları eylemle konseri protesto etti. Grup tekbirler getirerek, konserin afişlerini yaktı. Zaman zaman gerilimin yükseldiği konser alanında gruba polis müdahalede bulunurken, Biret konser salonunda bir süre mahsur kaldı.

Topkapı Sarayı önünde akşam namazı kılan eylemciler, daha sonra Doğu Türkistan’daki Uygur Türkleri için dua etti.
Grup adına açıklama yapan Alperen Ocakları İstanbul İl Başkanı Mustafa Kayatuzu, Sincan Uygur Özerk Bölgesi’nde onlarca Uygur Türk’ünün hayatını kaybettiği bir dönemde şaraplı, içkili konseri kınadıklarını söyledi. Kutsal Emanetler’in yer aldığı Topkapı Sarayı’nda bu konsere izin veren yetkilileri de kınadıklarını ifade etti. Grup daha sonra Sultanahmet Meydanı’ndan geçerek Gülhane’ye doğru slogan atarak yürümeye başladı. Gülhane girişine doğru koşmaya başlayan gruba polis müdahale etti. Eylemcilerle polisler arasında bir süre arbede yaşandı.

Habertürk’e konuşan İdil Biret’in eşi Şefik Büyükyüksel, “Gözü dönmüş 100 kişilik bir grup tekbir getirdi, afişleri yakıp etrafı dağıttı. İdil’i arabaya bindirip kaçırdık oradan. Tanısalardı ne oldu bilmiyorum. Arka kapıdan girip konseri verdi. Konser bitince de arka kapıdan çıkarıp götüreceğiz. Utanılacak bir şey bu. Herkesi hedef gösteren bu gazeteyi ayakta tutanlar da utansınlar.

VAKİT’İN 10 TEMMUZ’DA YAYIMLANAN SÖZ
KONUSU HABERİ: “MUKADDES AVLUDA ŞARAP KÜSTAHLIĞI”

Osmanlı’da cülûs bahşişi törenlerinin ve askerlerin cepheye uğurlanmasının Kur’an-ı Kerim okunarak yapıldığı Topkapı Sarayı I. Avlusunda Cumartesi akşamı caz konseri gerçekleştirilecek. Hakan Erdoğan Prodüksiyon tarafından organize edilen konserin reklamlarında ?Şarabını al gel mehtabı seyredelim’ teması işleniyor. Piyanoda İdil Biret ve The Whitehall Orchestra tarafından verilecek konserin duyurusunda “Minder ve sandalyeleriyle Topkapı Sarayı’nın I. Avlusuna yayılmış, tarihi yarımadada günbatımına karşı şaraplarını yudumlayan izleyiciler 2009′un en çarpıcı klasik müzik konserini izleyecekler” ifadeleri kullanılıyor. Duyuruda kullanılan bir başka slogan ise, “Çaykovski, Şarap ve Günbatımı… Başka söze gerek var mı?”

Basına ve Kamuoyuna

25.04.2009

Vakit yazarı Hüseyin Üzmez’in davası halen sonuçlanmamış, adlı tıp kurumundaki rezalet ayyuka çıkmışken, yine Vakit geldi ve artık sabrımız taştı.

Geçtiğimiz hafta Vakit Gazetesi’nde yer alan “Üniversiteler başörtülülere kapalı, “gey” ve “lezbiyenlere” açık” başlıklı yazıda kullanılan nefret söylemini, lezbiyen, gey, biseksüel, travesti ve transseksüel bireylerin ve bu bireylere yönelik ayrımcılıkla mücadele eden Kaos GL Derneği’nin “cinsi sapık” olarak itham edilmesini protesto etmek için,

Feminist(B)iz’den kadınlar olarak, LGBTT Hakları Platformu ile birlikte,

27 Nisan 2009 Pazartesi günü, saat 12.30’da,

Nefret suçlarına hedef göstererek bu suça ortaklık eden Vakit Gazetesi önünde sesimizi yükselteceğiz:

LGBTT bireyler “Ne yalnızdır, ne de yanlış!”

Nefreti Körükleme, Beni Hedef Gösterme!

Bu nefrete göz yummak ve suça ortak olmak istemeyen herkesi bu protestoya çağırıyoruz!

Feminist(B)iz Oluşumu

Yer: Vakit Gazetesi, Ankara Bürosu

Adres: Rüzgârlı Cad. İbrahim Müteferrika Sok. 4/520 Ulus Ankara

Tarih: 27 Nisan 2009

Saat: 12.30

İletişim: feministbiz@ gmail.com

Vakit yine halt yemiş.Bu sefer de hastalığından dolayı başına bandane bağlayan tükran saylanı konu etmiş ve ‘ Yıllarca savaştı sonunda muhtaç kaldı ’ diye bir başlık atmış.

Bu yaptıkları islama değil hiçbir din anlayışına sığmaz.Yaptıkları düpe düz terbiyesizlik,ahlaksızlık,din kisvesi altına saklamanları boşuna.Allah akıl fikir versin vakit ve vakit gibilerine..

Evi aranan Türkan Saylan’ın kemoterapi nedeniyle dökülen saçları üzerinden yürek soğuttular
Vakit Gazetesi, Ergenekon operasyonu kapsamında geçtiğimiz günlerde evi aranan ve kanser tedavisi gören Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği Başkanı Türkan Saylan’a yakışıksız bir saldırıda bulundu. Saylan için Hayatını örtü düşmanlığına adadı diyen Vakit, kemoterapi gördüğü için saçları dökülen Saylan’a bel altından vurdu. Gazetenin internet sitesinde yer alan bir okuyucu yorumunu sütunlarına taşıyan Vakit gazetesi, Hayatını din düşmanlığına adadı. Ömrünün son döneminde başörtüsü takmaya mecbur kaldı. Allah’ım sen herşeye kadirsin” sözlerini yayınlaması nedeniyle tepki çekti.

Vakit, birinci sayfadan verdiği başka bir haberinde de Türkan Saylan için “Dine söverken turp gibiydi” ifadelerini kullandı. Saylan’ın geçtiğimiz Cuma günü Nişantaşı Işık Lisesi’nde derneğinin ödül töreninde yine Ergenekon kapsamında evi aranan Sabih Kanadoğlu’na ‘Cumhuriyet Ödülü’ verdiğini hatırlatan gazete, “burada turp gibi sağlıklı görünen ÇYDD Başkanı Türkan Saylan Ergenekon’un 12. Dalgası sebebiyle televizyonlara ağır hasta görüntüsü vermişti” ifadelerini kullandı.