Verslag: Taakspan kategesebediening.

Inleiding:

Die Taakspan kategesebediening sien kategese as ruimtes vir kinders en jongmense waarbinne geloof ontwikkel, uitgedaag en gevier kan word.

Ons kinders en jongmense word al meer in ‘n al groter pluralistiese geglobaliseerde wêreld groot. Binne hierdie wêreld wil ons jongmense begelei om ‘n balans te ontwikkel tussen aan die een kant openheid en tolleransie en aan die ander kant hulle nuwe identiteit in Christus. Die manier waarop ons jongmense kan help is om hulle te begelei om aan die einde van kategese volgens ‘n kernbelydenis (a creed to believe), ‘n gedragskode (code for the road) en ‘n droom of visie (dream to esteam) te lewe.

1. Samestelling:

Die taakspan is tans saamgestel uit 15 lede waarvan 2 ampshalwe. Die span vergader 2 keer per jaar as dinktenk en om sake van belang te bespreek. Die beplanning van, opstel en afhandeling van produkte is ook staande punte op die agenda. Ons is besig om die inkoop van kundigheid te verbreed deur jonger dominees te betrek oor die hele land heen uit verskillende streeksinodes en uit verskillende soorte kontekste (Platteland, voorstedelik, klein gemeentes, groter gemeentes en makrogemeentes).

Die span bestaan tans uit die volgende persone:

Ds. Johan C Avenant                      (NG The Reeds)                – Voorsitter

Ds. Charl van Rensburg (NG Montagu)                   – skriba

Mnr Danny Fourie                           (Bybelmedia – Jeugfokus)

Dr Henk Gous                                    (NG Quellerina)

Ds. Nico van As                 (NG Meyerhof – Bothaville)

Ds. Johan Burger                             (NG Meyerton-Oos)

Ds. Waldemar Stumpfe (Kategesefasiliteerder – Jeugbediening Bothaville)

Ds. Wynand Olivier                         (Beroepbaar)

Ds. Alex Clark                                    (NG Elarduspark)

Ds. Pieter Fourie                              (Hoof Bybelmedia namens TKM)

Prof. Daan Cloete             (VGK Emeritus)

Ds. Anriëtte de Ridder   (NG Stellenberg)

Ds. Heinrich Viljoen                       (NG Khatu)

Dr Lyzette Hoffman                        (Bloemfontein by Universiteit)

Rinel Hugo                                         (namens ADGO)

Die Taakspan is tans in ‘n herstruktureringsproses waar daar gepoog gaan word om ons werk meer doelmatig en effek te kan doen.

2. Voorgestelde werkswyse en beplande herstrukturering:

Die taakspan benader kategese holisties en het daarom verskillende bene om toe te sien dat kategese op die heel beste manier gedien word. Die bene sien tans soos volg daaruit:

1. Die kategesesisteem – Waar pas kategese in die gemeentesisteem in?

2. Die Bybel – die Bybel staan sentraal;

3. Die kategeet – Die rol mentor/fasiliteerder;

4. Die ouers – Primêr verantwoordelik vir geloofsvorming;

5. Die kind en jongmens – Fasesensitiewe geloofsvorming;

6. Databank van effektiewe materiaal en inligting – Beskikbaarstel van en bewusmaking van bronne vir geloofsontwikkeling.

7. Prinsipiële uitgangspunte en waardes – Die raakwerk waarbinne ons ons taak sien.

Die hergestruktureerde span sal as volg daaruitsien:

1. Voorsitter

2. BM-verteenwoordiger

3. Kategese Fasiliteerder (Pos)

4. VGK verteenwoordiger

5. Verteenwoordiger – Geboorte tot Graad R

6. Verteenwoordiger – Graad 1 – 3

7. Verteenwoordiger – Graad 4-6

8. Verteenwoordiger – Graad 7-11

9. Verteenwoordiger – Belydenisklas en post-belydenis kategese

10. Verteenwoordiger – Familie/Gesin

11. Verteenwoordiger ADGO nie deel van permanente span, maar word genooi na alle vergaderings op eie ADGO se koste

Onder elk van die verteenwoordigers sal skryfspanne saamgestel word wat kan help met die ontwikkeling van materiaal volgens behoeftes.

Ons vra sinodes om mense voor te stel wat in bo genoemde samestelling ‘n spesialis is en bydrae kan lewer. In die samestelling wil ons vroue, persone uit die platteland, persone wat spesialiste is en teologies goed onderlê is en leiding kan neem by ’n skyfspan insluit. Ons sou ook graag breë verteenwoordiging uit so veel moontlik sinodes wil behou waar moontlik.

3. Uitgangspunte van die taakspan:

1. Die primêre ruimte waarbinne geloofsontwikkeling plaasvind is binne verhoudings;
2. Ouers/families van gedoopte kinders dra ʼn primêre verantwoordelikheid vir hul kinders se geloofsontwikkeling;
3. Gemeentes skep en benut ruimtes waarbinne geloof ontwikkel, ondersteun en

uitgedaag word;

1. In geloofsontwikkeling ontmoet ons jeug in hulle eie leefwêreld;
2. In geloofsontwikkeling moet holisties (totale mens en totale leefwêreld) benader word;
3. Geloofsontwikkeling gaan vir ons uit  van die breë gereformeerde belydenis;
4. In geloofsontwikkeling staan God se Woord sentraal!

8.      In geloofsontwikkeling fokus ons op egte verhoudings met God, met mekaar en met die

wêreld;

1. Geloofsontwikkeling is afhanklik van toegeruste en versorgde volwasse begeleiers;
2. In geloofsontwikkeling fokus ons op dissipel-wees en dissipels-maak.

4. Fasiliteerder kategesebediening:

Middel 2007 is ‘n Fasiliteerder kategesebediening aangestel (Ds. Waldemar Stumpfe 082 894 7457, 50% pos) om sodoende te dien as “gesig” en ondersteuningsdiens vir die Taakspan Kategesebediening. Hierdie pos is Oktober 2008 vergroot tot 60% en daar is sprake dat BM dit in ‘n voltydse pos wil omskep vanweë die reuse sukses en die belangrikheid van die jeug en hulle behoeftes.

Die waarde van hierdie pos kan nie in woorde omskryf word nie. Dit was beslis die moeite werd om in die verband ‘n belegging te maak. Hiervoor moet ons erkenning gee aan Bybel-Media vir die visie en befondsing van hierdie pos. Die pos en Waldemar in persoon is ‘n baie groot hulp vir die kerk en gemeentes want dit plaas die fokus op die jeugbediening.

Byna al die sinodes is besoek en binne streke is werkswinkels en opleiding vir kategete aangebied in ringe en gemeentes; bekendstelling, voorleggings en ondersteuning van die nuwe produkte vir kategese is gedoen; ouergesprekke en gesinsdienste is gefasiliteer. Baie navrae is hanteer en netwerke is opgebou. Gemeentes soek hulp en leiding en die Taakspan wil daardie behoefte dien.

5. Waarmee is ons tans besig:

5.1 Produkte:

In elke been van die kategesesisteem probeer ons produkte ontwikkel om gemeentes te ondersteun. Daar word tans baie tyd en geld spandeer in die voortgesette ontwikkeling van twee produkte naamlik LP3 vir die juniors en Faceboek vir die seniors (Hierdie produk fokus en sluit, aan die hand van karakters in die Bybel, op ‘n narratiewe manier aan by die Heidelbergse Kategismus se derde deel. Die produk help jongmense ook om meer gefokus in hulle gemeenskap betrokke te raak.). Die LP3 is ‘n drie-jaar-siklus waar die Bybel se heilshistoriese lyne in verhaalvorm gedeel word en visueel uitgebeeld word op ‘n historiese lyn. Hierdie produk is ingekoop en verwerk van Dr. Paul du Toit van Lynwoodrif gemeente. Die Faceboek is die hersiening van die Graad 9 boek, op ‘n totaal nuwe manier verpak en aangebied. Dit neem dus as uitgangspunt die Heidelbergse Kategismus (Dankbaarheid) en daar is ook aktuele temas bygevoeg. Daar is in die senior fase dus twee produkte (GPS vir die lewe, JPEG prente vir die lewe) in ‘n reeks van 4 en vanjaar se produk is die derde.

Hierdie produkte is met groot entoesiasme ontvang. In Waldemar se terugvoer word beide produkte veral goed in die platteland ontvang en maak gemeentes in die groot stede ook goed gebruik hiervan. Makro-gemeentes is van die gemeentes wat die minste van hierdie produkte gebruik maak.  Daar is ook wye navrae vir die produkte.

Dit was dus beslis die moeite werd om tyd en geld te spandeer om hierdie produkte te ontwikkel. Ons is weereens erkenning aan Bybel-Media verskuldig vir die befondsing van die Taakspan se werk (Dit word soms as so vanselfsprekend aanvaar. Tog is dit ‘n besigheid [Jeugfokus] wat namens die kerk bedryf word in belang van die kategese, om materiaal volhoubaar te ontwikkel en so verdere befondsing moontlik te maak.). Dit is juis hierdie volhoubaarheid en deeglike bemarkings- en verspreidingsbeen wat die produkte van die Taakspan bo enige ander produkte in die mark laat “thrive”.

Die Taakspan het ook nou ‘n ritme ontwikkel wat sal verseker dat bestaande kategeseprodukte meer effektief geevalueer en vernuwe kan word en indien nodig nuut ontwikkel kan word.

Daar sal in die toekoms steeds gekyk word na bestaande produkte en die bruikbaarheid op breër vlak. Indien dit positief geevalueer word, sal ons sulke produkte inkoop soos die LP3.

By die outeursreg gedeelte van die boeke word die volgende sinnetjie voortaan ingevoeg: Uitgegee in samewerking met JONK, wat deel is van ADGO

Die ou produkte (Kategeseboeke) is steeds in aanvraag en sal verskaf word tot die voorraad op is.

Daar is ‘n wye reeks kategete opleidingsgidse steeds in die katalogus beskikbaar.

Ons het kennis geneem van die DVD’s wat Wes-Transvaal vir Kategete opleiding saamgestel het en dit word ook in Bybelmedia se katalogus geadverteer.

5.2 Gesprek oor Belydenisaflegging:

Die taakspan het met ‘n gesprek oor belydenisaflegging Maart 2007 begin aangesien dit tans die kulminasiepunt van alle kategese is, daar eersdaags met die hersiening van hierdie boek begin moet word (of die samestelling van nuwe stof), die implikasies en verantwoordelikheid van die besluit oor kindernagmaal nog nie behoorlik deurdink en in praktyk deurgevoer is nie en daar in die gemeentes in die land en wêreldwyd baie veranderinge en verskuiwings op hierdie terrein plaasvind.

Die Taakspan is deeglik bewus daarvan dat belydenisaglegging deel van ‘n baie groter sisteem is en dat as die sisteem nie verander nie, dit nie help om ‘n praktyk te verander nie. Tog is dit nodig om oor hierdie belangrike saak die breër kerk te betrek, aangesien belydenisaflegging steeds een van die  belangrike bakens op die geloofspad van elke gelowe is.

Die Taakspan het die afgelope twee en ‘n half jaar na die historiese ontstaan van die praktyk en  teologie van belydenisaflegging gekyk en gereflekteer oor die huidige praktyk soos deur die Algemene Sinode besluit en in gemeentes beoefen word. By ons pas afgelope vergadering in September het ons die vier “Transvaalse” Sinodes se jeugtaakspanne uitgenooi om saam te kom dink en deel te neem aan ons gsprek oor Teologiese bakens. Daar word beplan om Maart 2010 in die Kaap ‘n soortgelyke uitnodiging te rig aan al die Kaap se sinodes.  Verder is meegewerk aan ‘n werkswinkel saam met die Noordelike Sinode oor dieselfde onderwerp en by die pas afgelope Lentekonferensie (UP), was van die Taakspanlede Fasiliteerders van een wegbreeksessie.

Na afloop van ons gesprekke het ons die volgende gedagtes gehoor en wil saam in die toekoms hieroor dink. Daar is geen bloudrukke of uitsluitsel oor enige saak nie, maar daar is bepaalde lyne wat ons hoor en waaroor ons nog saam wil dink.

Wat hoor ons:

1.             Maak kategese los van belydenisaflegging.

2.            Vat die groepsdruk weg op ʼn manier.

3.            Belydenisaflegging is ʼn belangrike mylpaal (stepping stone) op geloofsreis

4.          Geloofsmylpale – belangrike gedagtes in Familiebediening – is belangrik en moet

meer van maak.

5.          Doopviering, daar moet meer van gemaak word – Gedagtes by afgelope

Algemene Sinode

1. Terminologie moet dringend aandag kry – Geloofsbevestiging mootlik benutbaar.
2. Belangrik om die afsluitingsgedagte uit belydenisaflegging te deurbreek.

Waaroor is ons nog nie seker nie?

6.            Wat is die pad om te loop voordat belydenis afgelê kan word?

7.            Waarop stuur kategese af?

8.            Wat word vereis wanneer iemand vir Belydenisaflegging aanmelding.

9.            Watter materiaal word behandel as afronding vir Belydenisaflegging?.

Ander gedagtes:

1.     Geloofsopvoeding moet nie ophou nie – “life long learning” – lewenslange geloofsontwikkeling (Kategse voorskool, Kategse vir die laerskool, Kategese vir die hoërskool, kategse vir jong volwassenes, kategese vir volwassenes ens.) Êrens langs die pad kan iemand aansoek doen/aanmeld om belydenis van geloof af te lê. Hiervoor is ‘n afrondingstyd nodig van ‘n tydperk.

2.   Nuwe terminologie moet geskep word.

3. Ons gaan nou bestaande navorsing (kerkspieël) en nuwe navorsing betrek;

4. Ons wil graag ‘n internetforum begin oor die hele debat

5. Ons wil graag die moontlikheid ondersoek om ‘n Kruisgewys af te staan aan die onderwerp.

6. Ons vra streeksinodes om hieroor gesprekke aan die gang te kry of ten minste inligting by hulle gemeentes uit te kry.

7. Ons is besig om prototipe stof op te stel soos dieproses huidiglik gestalte kry.

8.Ons moet erken dat sommige gemeentes al ver verby die gesprek gedink is, ander het nog nie eers daaroor begin praat nie.

Proefneming: In ons gesprekke het daar vir ons duidelikheid ontstaan dat daar waarskynlik nie ‘n eenduidige manier van belydenisaflegging in die kerk in die toekoms sal wees nie. Een groep sal op die ou manier funksioneer (Huidige stelsel, waar die huidige boek steeds baie goed funksioneer), maar ander groepe dink anders daaroor(Hulle wil belydenisaflegging van kategese los maak.) In die proses het ons begin werk aan ‘n konsep en het ons begin om  ‘n produk te ontwikkel wat ons die G8 of Gate noem, wat materiaal beskikbaar wil stel vir ‘n agt weke afronding vir enige persoon wat wil aanmeld vir Belydenisaflegging. Dit gaan in die toekoms toenemend belangrik word veral in die lig van die Missionêre fokus. Agt G’s staan vir die basiese geloofsbegrippe wat nog altyd deur die eeue vir Gereformeerde leer belangrik was. Geloof (12 artikels), Gebed (Die Ons Vader), Gebooie (Die wet en veral Jesus se samevatting), Genademiddels (Doop en Nagmaal), Gawes, Gemeenskap, Gestuur.

Versoek aan Jonk: Hierdie gesprek moet sekerlik breër gevoer word. Jonk en ADGO moet asb nie alleen die saak bespreek en ons daarby uitsluit nie. Ons aspireer nie om ‘n navorsingsgroep te word wat ‘n verslag aan die Algemene Sinode moet voorberei nie, maar sal graag vir produkontwikkeling, deel wil wees van die gesprekke.

5.3 Gesprek oor doopviering nav die Algemene Sinode se besluit

Die voorsitter het namens die taakspan belangrike insette gelewer by die taakgroep wat aangewys is om die Algemene sinode te dien met aanbevelings oor besluite wat by die vorige sinode geneem is.

Die opdrag: Die Algemene Sinode gee aan die Algemene Diensgroep Gemeente Ontwikkeling opdrag om die Sinode te bedien met ’n eenvoudige en helder beleid en voorstelle aangaande doop, doopviering, kindernagmaal en kategese wat beide ons tradisie en die praktiese bedieningskonteks van ons dag in ag sal neem.DOOP, DOOPVIERING EN VERSLAG RAKENDE DIE BETEKENIS EN GEBRUIK VAN DIE DOOP

Ons het ons rol en taak gesien om die hele doopviering binne ‘n teologie van Geloofsontwikkeling te help omskryf en om die kerk te help om bakens op die geloofsontwikkelingspad te beskryf om aan te dui waar Doop, doopviering, Kategese, en belydenisaflegging op so ‘n geloofsontwikkelingspad inpas.

Die verslag sal nou finale beslag kry.

5.4 Netwerke met ander taakspanne

Daar is gesprekke met Familiebediening aangeknoop wat kan uitloop op die gesamentlike beplanning en verspreiding van produkte om gesinne te bemagtig met hulpmiddels. Ons sou ook bitter graag iemand van hulle op ons nuutgestruktureerde taakspan verteenwoordig wil hê of iemand wat by ons is, laat deelwees van hulle taakspan.

Die Berggesprek is vir ons ‘n baie goeie voedingsbron van jong predikante wat wil betrokke raak by die ontwikkeling van produkte. Ons vra Jonk om ons (Waldemar) gereeld te bedien  met name van jong predikante wat kan help.

Onderwys en opvoeding: Daar is versoeke ontvang om moontlik te help met die opstel van iets oor waardes. Daar is egter ontdek dat daar baie soortgelyke produkte op die mark beskikbaar is. Indien die behoefte spesifiek is, kan die sake verder ondersoek word. Ons glo ook dat aangesluit kan word by die 40 assits wat nogal baie algemeen in die VSA gebruik word.

Navorsing: Hierby sal nou aangesluit word om seker te maak dat die jongste navorsingsinligting oor kategese, geloofsontwikkeling en verwante sake in die Taakspan gebruik kan word. Indien Jonk oor sulke inligting beskik, vra ons dat julle dit asseblief onder ons (Johan) aandag sal bring.

5.5 Ander netwerke en samesprekings:

Daar is ‘n informele gesprek gevoer met die Hervormde Kerk se persone wat betrokke is by kategeseboeke oor moontlike samewerking vir die toekoms.

Daar is en word gereeld informele gesprekke gevoer met verskaffers van kategesemateriaal. Die afgelope aantal jare is gesprekke gevoet met: Kids Express (Werner en Tanya Shultz), Burning flame (Nico Simpson), Leesrooster (Eddie Orsmond), Modkats (Deon Kitching) en individuele gemeentes wat ook hulle materiaal met ons gedeel het.

5.6 VBO’s

Die voorsitter en een van die Taakspanlede (Dr. Lizette Hoffman) is genader om saam met een van Jonk-lede (Dr. Christo Thesnaar) betrokke te raak by die ontwikkeling en is tans besig met aanbieding van VBO’s spesifiek met betrekking op kategese landwyd.

6. Belangrike gedagtes wat tydens die vorige ADGO-vergadering deurgegee is:

Waarmee moet ons ophou?

• Ons moet ophou dink dat die kerk oral op die grond dieselfde dink oor kategese en belydenisaflegging.
• Ons moet ophou dink dat kinders en jongmense in die kategese almal uit verbondshuise kom.
• Ons moet ophou dink dat kategese is die enigste ruimte waar gloof ontwikkel word (elke dag op elke plek).
• Ons moet ophou om kategese slegs in ‘n klaskamer aan te bied. Die lewe is die leerskool en ‘n fasiliteerder/mentor stap saam met jongmense op hulle lewenspad.
• Ons moet ophou dink dat kinders oor die gesag van die Bybel  en oor God dieselfde dink as in die verlede.
• Ons moet ophou dink dat kinders by hul ouers geleer het om hulle Bybel gereeld te lees en daaruit te lewe.
• Morele waardes is nie meer so vanselfsprekend vir kinders af te lei uit hulle verhouding met God nie.
• Ons moet ophou dink dat kinders elke Sondag in die kategese teenwoordig is. Die tendens wat ons optel is dat kinders een keer in drie weke opdaag.
• Ons moet ophou dink kinders se lewens is skoon papiere waarop ons kan begin skryf. Hulle word in ‘n stukkende wêreld groot.

7. Wat moet nuut gebeur?

• Kategete/fasiliteerders moet bemagtig word om mentors en fasiliteerders te wees.
• Die kategese-ontmoetings moet in die toekoms meer buite die klaskamer in werklike leefwêreld situasies plaasvind.
• Jongmense moet baie meer by die gemeenskap en praktiese dienslewering betrek word.
• Daar sal meer praktiese begeleiding moet wees oor ons ekologiese verantwoordelikheid in hierdie wêreld.
• Ouers sal baie meer toegerus moet word om jongmense te begelei.
• Gemeentes sal beslis meer holisties na geloofsontwikkeling moet kyk (‘n Hele gemeenskap voed ‘n kind op).
• Ons sal gemeentes moet begelei om in die nuwe Suid Afrika ‘n multikulturele bediening op die been te kry. Kategese kan hier moontlik ‘n baie belangrike rol speel.

8. Waaraan moet aandag gegee word?

• Ons sal riglyne moet verskaf en opleiding moet bied (landwyd werkswinkels moet aanbied) aan Kategete om hulle te bemagtig om as mentors en fasiliteerders om leefwêreld situasies om te skakel in leermomente.
• Ons sal ouers moet bemagtig om die tyd waarin ons leef te verstaan, die kind van vandag te verstaan.
• Ons sal gemeentes moet bemagtig om weg te beweeg van ‘n Kerk-gesentreerde huis-ondersteunende stelsel van kategese na ‘n huis-gesentreerde en kerk-ondersteunende stelsel van kategese. (Al meer ouers soek produkte om by die huis mee aan te gaan as hulle kinders nie by die kategese kan wees nie.)
• Ons sal die buiteland as ‘n belangrike mark moet ontgin en produkte al meer in Engels moet beskikbaar stel.
• Belydenisaflegging sal al sy bagasie as die eindpunt van kategese moet afskud en nuwe betekenis kry.

9. Slot

Ons nooi enige persoon uit wat met die Taakspan kategese in verbinding te tree om dit met groot vrymoedigheid te doen.

Er was veel wind vorige vrijdag in het Astridpark maar het lukte toch om nog een aangename picknicklunch te doen. Er kwamen 3 ‘letsers’ meepicknicken en op al onze vragen rond het letsen antwoorden. We kregen uitleg over het soort van diensten die worden aangeboden (van pianolessen geven tot herstellingswerkjes doen, mensen die de strijk willen doen blijken veelgevraagd!), over de munt waarin wordt betaald (in Gent zijn dat ‘stropkes’ – 40 stropkes staan ongeveer voor een uur werk). Het werd ook duidelijk dat de meeste deelnemers het toch ook echt wel voor het sociaal contact doen en dat je toch wel wat tijd moet kunnen investeren om op een fijne manier mee te kunnen draaien in het Letssysteem. Enfin: alle details over het uitwisselen van diensten en (in mindere mate) goederen vind je terug op de website van de Gentse Letsgroep: http://www.letsgent.be/. Wij hebben een aantal inschrijvingsbladen meegekregen voor geïnteresseerden, dus geef een gil als je er een wil. Als er nog aanvullingen zijn op het verslag, laat maar komen, he. Het thema voor de volgende keer (vrijdag 25 september) is ‘duurzaam reizen’. Voorlopig heb ik nog geen ideeën rond een mogelijke gast. Suggesties welkom!

We hadden het over groentepakketten en voedselteams: Groente- en fruitpakketten:

http://www.dewassendemaan.be/

http://www.dezonnekouter.be/

Voor wie zelf wil plukken is er net het Wijveld begonnen in Destelbergen: http://wijveld.skynetblogs.be/ En een flexibele levering van allerhande bio-producten via voedselteams: (net ontdekt dat er bij mij in de buurt nog geen is, dus daar duik ik alvast eens dieper in…) http://www.voedselteams.be/ We kregen van Karlien een veggie-gids, een veggie-plan (alle leuke adressen in Gent) en een boekje met tips voor lekkere veggie-lunch. Eva heeft een paar exemplaren op overschot, volgende keer kan je er dus nog eentje meepikken.. We hadden het even over slowcooking, maar eigenlijk weten we daar niet veel van. Mocht er iemand meer van weten luisteren we graag volgende keer. Anders moeten we misschien eens iemand uitnodigen om ons het één en ander bij te leren. Verder hadden we het nog even over compost. En dames, het is mogelijk! Zelfs op een klein koertje zorgt het niet voor overlast (dixit Karlien). En ondanks Eva’s wilde wormenavonturen blijft ook de wormenbak nog een goede optie. Nadeel van beide systemen is wel dat je er absoluut niet alles in kwijt kan, dus een gft-bak blijft meestal toch nog nodig. Er was ook een (al zeg ik het zelf) lekkere paddenstoelenpaté waarvan jullie het recept in bijlage vinden (ik gebruik wel bijna dubbel zoveel paddenstoelen als aangegeven). Volgende editie gaat door op 19/6 en gaat door bij eva thuis. Wie zin heeft kan al van ’s ochtends komen koken – de rest is uitgenodigd voor de lunch om 12:30. Details volgen!! Zalig Pinksteren!

Voor een ieder die behoefte heeft aan de uitslagen.

Marathon Mannen
Kipchumba John 2:39:27:70 Kenia
Adbi Mitei 2:41:11:94 Kenia
Vismale Steven 2:50:49:38 Suriname
Patan Radjinder 2:56:54:09 Suriname
Guillermo Udenhout 3:04:42:07 Suriname

Marathon Vrouwen senioren
Kore Alemu Negewo 3:04:24:01 Ethiopie

Marathon Vrouwen
kore Alemu Negewo 3:04:24:01 Ethiopie
Marlet Carolien 3:19:46:10 Nederland
Gumilar Isabelle 3:35:25:95 Fans -Guyana
Marianne Hiralal 3:45:28:86 Nederland
Tijndal Irene 3:57:58:55 Suriname

Halve Marathon Mannen
Firpion Roland 1:18:39 Frans Guyana
Croles Maabo 1:24:52 Suriname
Canian willy 1:24:53 Frans-Guyana

Halve Marathon Estafette (scholen)
Atheneum 1:26:54:76
IMEAO (team 2) 1:27:25:69
VWO (4) 1:29:27:01

Halve Marathon Estafette (bedrijven)
Brandweer nickerie 1:29:21:08
Marine 1:40:33:83
Jigoro-Kano (1) 1:46:08:35

Ekiden vereniging
Snl (team1) 2:39:41:74
Tropical runners (team 1) 2:41:07:12
Snl (team 2) 3:01:27:41

Marathon 21-34 jaar
Kipchumba John 2:39:27:70 Kenia
Sergio Pinas 3:17:59:20 Suriname
Ashok Jethoe 3:18:12:57 Suriname

Halve Marathon Vrouwen
Battin Caroline 1:36:49 Fans – guyana
Toemere Ilsida 1:41:19 Suriname
Loon van Marieke 1:43:31 Nederland

Marathon vrouwen 45+
Hiralal Marianne 3:45:28:86 Suriname
Harens Ineke 4:28:01:52 Nederland
Frijmersum Tanya 4:35:32:00 Suriname

Marathon mannen 45+
Gardner Llewelly 3:20:37:34 Guyana
Jaquen Jean Nenoit 3:25:34:91 Fans-Guyana
Le Gall Ivan 3:51:00:08 Fans -Guyana

Marathon mannen 55+
Kinderen der Willems 4:14:14:65 Nederland
Codrington Ludwig marinus 4:58:52:91 Suriname

Marathon vrouwen 35+
Gumilar Isabelle 3:35:25:95 Fans -Guyana
Tijndal Irene 3:57:58:55 Suriname
Tilburg van Lilian 4:54:10:35 Nederland

Marathon mannen 35+
Adbi Mitei 2:41:11:94 Kenia
Vismale Steven 2:50:49:38 Suriname
Patan Radjinder 2:56:54:09 Suriname

Opnieuw niet al te best geslapen in het hol van de voodoo-maskers maar dat is niet zo erg, slapen doen we straks wel op het vliegtuig, nu eerste koffers inpakken, ontbijten en lekker nog genieten van deze alweer zonnige dag!

Om 10 uur zijn we opnieuw de wijnvelden van Stellenbosch ingereden en hebben een bezoek gebracht aan opnieuw een indrukwekkend wijndomein dat de naam “ Tokara” draagt. Hier verbouwen ze niet enkel wijn maar werd er ook olijfolie en brandewijn vervaardigd van de hoogste kwaliteit en reeds verschillende prijzen in de wacht gesleept.

Eveneens het wijndomein Vredenheim in de vlucht bezocht want de tijd gaat snel, te snel, grrrrrr.

Om 14 uur aangekomen in Asara, zaten onze vrienden ons reeds op te wachten, heerlijk in het zonnetje en nog lang zitten kletsen tot het tijd was om te vertrekken …

… jodelahiti en weg waren ze. Niet vergeten te bellen, riep Willy ons nog na!

18 uur en ook voor ons werd het tijd om op te stappen. Ons nog vlug even omgekleed want die zomerse kleren zullen we nu niet meer nodig hebben. Nog even binnenlopen in een reiskantoor te Stellenbosch om onze vlucht te checken. Alweer een zeer vriendelijke dame, mevr. Sanderson, confirmeerde onze vlucht aan Britisch Airways, geen gewijzigde vluchturen, en met een lieve lach zetten we koers naar de luchthaven van Kaapstad. Als jullie volgende keer willen terugkomen, mag je me gerust mailen hoor, riep ze nog na, dan doe ik voor jullie wel het nodige van hieruit.

Haar emailadres is misschien goud waard, dus vlug even noteren :

sanderson@steltrav.co.za

Niet voor juni 2010 bellen of mailen, zei ze nog, best wachten tot na de wereldbeker want deze gaat in 2010 door in Kaapstad en anders vind je toch alleen maar de dure vluchten.

Dank u mevr. Sanderson, hopelijk zien we elkaar spoedig terug!

Aangekomen aan de luchthaven hebben we ons autootje achtergelaten bij First Car Rental en desondanks flinke krassen op de linkervoorvelg, hoe kan het ook anders, alle Belgen, Duitsers en Hollanders hebben dit probleem, vertelde de zwarte man ons die instond voor het inleveren van de huurauto’s mochten we vertrekken naar de luchthavenhal. Een briefje van 50 ZAR was de oplossing voor deze lelijke krassen.

Onze vlucht van 21.20u. vertrok precies zoals gepland en het mooie Kaapstad moesten we jammer genoeg verlaten! Om 9 uur Engelse tijd komen we aan in London en om 14 uur vertrekt onze vlucht naar Brussel met aankomst te 15 uur.

Het was een prachtige reis en hopelijk hoeven we niet al te lang te wachten om terug te kunnen gaan. Nu eerste zorg bij aankomst in België … de verkoop van ons appartementje want 7 januari worden we eigenaar van het huisje in de Leopoldlei te Mariaburg!

Opnieuw leuke vooruitzichten.

Bedankt om ons dagboek te hebben gevolgd en hopelijk hebben jullie toch ook een beetje meegenoten van onze reis naar Zuid-Afrika.

Als jullie nog documentatie zoeken … één adres : reisburo Britt & Toon, hihi.

Groetjes!

Allereerst moet ik zeggen dat die dag van de Diabetes Awareness loop een prachtige dag was.

Lekker zonnig en ik denk vanwege de omgeving een heerlijk briesje.

Voor de warming up was Bastiaan de Boer aanwezig. Ik vind zijn warming ups persoonlijk lekkerder, omdat je niet uitgeput bent, maar juist lekker fit om te starten.

Ik moet wel zeggen dat er allerlei bewegingen gedaan moeten worden die wel grappig zijn en dat je soms wel bijna omvalt van het lachen dan de oefeningen goed doen.

Maar goed. Jammer dat het veld zoveel “gaatjes” had. Hierdoor kon je je voet niet prettig neerzetten. Vaak kwam je dan in een gat terecht.

De route was ook heel goed gekozen. Er was maar een kleine stuk op de Wilhelminastraat, maar ook daarover hadden we vooraf al informatie. De nadruk werd er ook op gelegd dat de flesjes allemaal in de vuilniszakken gegooid moesten worden. Ik heb gemerkt dat dat ook steeds beter gaat.

Er waren 2 waterposten, wat niet zo gebruikelijk is bij een 5km loop, maar natuurlijk wel prettig voor velen. Mijn complimenten weer aan de politie. Ze hebben een hele goede job gedaan. Heerlijk als je aan het lopen/joggen bent dat je niet hoeft na te denken. Ze zorgen ervoor dat het verkeer stopt. Heerlijk is dat.

Wat heel opmerkelijk was bij deze loop: de CADEAUTJES en een beker heerlijke sap bij aankomst. (btw er was ook water hoor)

Al bij het afhalen van je shirt begon het. Een tas vol ditjes en datjes. En bij de finish kreeg een ieder een lot, waarmee je ook weer een prijsje kon winnen.

Dit geeft aan dat verscheidene bedrijven toch wel beseffen dat het belangrijk is om de bevolking info te verschaffen over de gezondheid.

Er waren tassen, een mobiele telefoon, rijst, klokken en nog veel meer prijzen. Prachtig om te zien hoe een ieder naar de tent liep om te weten of ze in de prijzen waren gevallen. hahaha. Ik ook natuurlijk. En ik mag erbij zeggen dat ik een tas heb gewonnen.

Ik ben heel trots op de organisatie. Ze hebben een hele goeie job gedaan. Mijn complimenten.

Ik kijk uit naar de volgende loop.

Sylva Koemar

Tijdens Café Heihoek kan je gewoon iets komen drinken en is dus de ideale gelegenheid om bij pot en pint kennis te maken met andere buurtbewoners of met het buurtcomité. Tijdens het café van 5 november kwamen de volgende punten ter sprake:

• Project Ganzendries (en heraanleg Hoogstraat)
• Evaluatie Halloweenwandeling (i.s.m. El Kantra)
• Les liseuses fabuleuses (i.s.m. Stedelijke Bibliotheek)
• 22/11: Dessertenbuffet in Den Deigem
• 18/12: Glühweinavind in de Karmelietentuin
• Stand van zaken Buurtcomité Heihoek
• Groots wijkfeest op 8 mei 2010: Hallo Heihoek

Iedereen is welkom op het volgende Café Heihoek, op donderdag 3 december vanaf 20u00 in Den Deigem (Karmelietenstraat 13).

Brrrr, niet al te best geslapen vannacht, hoe kan het ook anders als er vier van die verschrikkelijke grote houten maskers naar je liggen te staren!

Vlug de douche in en ontbeten in guesthouse Allegria. Hier zou ik het niet langer uithouden dan 2 nachten hoor! Bij het ontbijt kwam je dan ook die griezelige beer van een Jan tegen die met veel moeite een “goedemorgen” mompelde. Zijn vrouw, Annemie, was daarentegen wel een vriendelijke madam maar leek ons een beetje te opdringerig. Goed … tijd om Stellenbosch te ontdekken vandaag en niet alleen het stadje maar zeker de prachtige wijnestates!

Wijnhuizen Zandberg en Asara kwam als eerste aan de beurt, gevolgd door Spier, drie prachtige en grote domeinen. Het was heerlijk te vertoeven in Asara wine estate & hotel! Deze vijfsterrenaccomodatie had niet enkel een wijngaard maar ook een geweldig restaurant, een whisky & cigar lounge, een delicatessen confectiezaak en een keuken showroom. Het spectaculaire uitzicht vanop het terras met bijzonder fijne bedienden nodigde ons uit om van een koffietje te genieten. Nog net twee plaatsjes in de zon en nog geen tien minuten later maakten we kennis met een Duits echtpaar van rond de zestig, Barbara & Willy Storms, een oogchirurg uit Essen. Zij logeerden in het wijnhuis Spier en dat was dan ook onze volgende bestemming. Een reusachtig domein, gelegen op 10 km van de stad dat een internationaal succes oogst op wijngebied. Een viersterrenhotel met golfbaan, amphitheater, verschillende restaurants en een eigen wildpark dat duizenden toeristen aantrekt. Je kan hierover meer vinden via hun website : http://www.spier.co.za/hotel/index.htm

800 Rand voor een tweepersoonskamer met ontbijt voor 1 nacht, wwz. € 75 als je niet op voorhand gereserveerd hebt maar als lastminute komt binnenwandelen anders betaal je meer dan het dubbele. Meteen kregen we een rondleiding per golfkarretje van de hotelmanager, Gregory Young,  die ons drie verschillende kamers liet zien alsmede de cheeta’s, de roofvogels, de picknickplaats en het formidabele Moyo-dorp, een Afrikaans dorp waar je kan genieten van een drankje, een hapje en de verschillende Afrikaanse kunstwerkjes. In dit dorp moeten we ons laatste avondmaal afsluiten, dat ziet er best gezellig uit! Eten in een boomhut of in een fraai versierde tent, voorzien van dekentjes en een vuurtje. Zo gezegd, zo gedaan en tentje met het nummer 1 is voor ons, vertelde de manager, Felix, een boom van een vent uit Congo ons van het Moyo-dorp.

De rest van de dag hebben we genoten van de wijndomeinen, de zon en uiteraard van een glaasje wijn, samen met ons Duits koppeltje uit Essen. Het werd stilaan donker, tijd dus om naar ons privé-tentje te trekken en te genieten van de Moyo’s. Een heerlijk lang buffet, het grootste van Stellenbosch blijkbaar waarvan je kon genieten van allerlei lekkere gerechten. Een groepje zwarten, gekleed als echte wilden, tijgervelletje welliswaar met zonnebril en strooien rokje zorgden ervoor dat de ambiance er goed in zat! Tegen middernacht kwamen Willy en Barbara ons in dit dorp opzoeken om samen de dag af te sluiten in hotel Spier met een eigen meegebracht flesje rode wijn. Onze laatste avond (ook voor Willy en Barbara) werd met veel plezier en een echt Afrikaans gevoel afgesloten. We beloofden elkaar morgen opnieuw te zien in wijndomein Asara voor onze allerlaatste babbel met elkaar want zij vertrekken om 18 u. terug naar Europa en onze vlucht is voorzien om 21 u.

Slaap lekker allemaal en morgen, snik snik, onze allerlaatste dag in Zuid-Afrika!

Het weer belooft hier steeds beter te worden, vandaag was het 28 graden en geen wolkje aan de hemel!

We werden gewekt door Floortje en opgewekt namen we na het ontbijt afscheid van de lieve Antonella in Belmonte guesthouse te Paarl ,wat een aangenaam en zeer knap verblijven was! We hebben in het gastenboek beloofd dat we terugkomen, als het God belieft,

zou ons omaatje zeggen J. Dit is alweer een adres om te koesteren! Nog vlug even een foto van Antonella en we zijn er weer eens vandoor … Franschhoek en Stellenbosch zijn de laatste twee plaatsen die we nog moeten bezoeken alvorens we terug naar ons landje keren.

Langs de prachtige wegen, wat dat zijn ze meestal wel in de Kaap, naar Franschhoek, ongeveer een 35 km van Paarl. Opnieuw een Township gepasseerd, deze keer iets beter verzorgd en verschillende lifters gezien die staan te zwaaien met enkele Rand. Het openbaar vervoer is in Zuid-Afrika een ramp, er rijden geen bussen, laat staan trams en de treinen worden bijna niet gebruikt door de Afrikaners. Wel hebben de mensen van het Township eigen busjes waar je dan de zwarten opgepropt ziet zitten, fietsen of bromfietsen zie je raar of zelfden daar de afstanden te groot zijn.

Aangekomen in Franschhoek zie je alweer de grote kloof tussen arm en rijk en … voor de eerste keer openbaar vervoer gezien. De dikste Mercedes’en en Porsche’s kom je hier tegen terwijl er ook veel bedelaars en dronkaards op de stoep zitten in de Mainstreet. Als vuistregel raden de Zuid-Afrikanen niet aan in te gaan op de bedelaarsmentaliteit, het past niet in hun moderne Zuid-Afrika. Je kan beter in plaats daarvan zoveel mogelijk lokaal gemaakte souvenirs kopen op markten om bij te dragen op een positieve manier wat we dan ook proberen te doen.

Toch ook , voor de eerste keer, enkele beter bemiddelde zwarten tegengekomen in dit prachtige stadje maar de meeste restaurants zijn steeds benomen door de blanke mensen.

Wat een geweldig dorpje is Franschhoek, het bruist hier van ’t leven! Vele winkeltjes en restaurantjes kun je hier vinden en uiteraard met Franse namen. Franschhoek wordt dan ook terecht “The Gourmet Capital of South Africa” genoemd. Het stadje telt meer dan 20 restaurants en enkelen ervan staan in de Top 100, van de beste van Zuid-Afrika. 300 jaar geleden vestigden de Franse Hugenoten zich in deze vallei en startten menige wijngaarden.

Koffiepauze bij Rueben, lekker in het zonnetje want vanaf nu wordt het weer steeds mooier en warmer … geen wolken meer en van regen is al helemaal geen sprake meer. De tijd vliegt hier nog sneller dan bij ons en het is al 14.30u dus tijd om een slaatje te eten bij ‘le Dieu donnéé”, prachtig vertoeven met uitzicht op de Tafelberg een één van de top 1000 van Zuid-Afrika 2009. Je betaalt hier één EUR voor één oester met een vriendelijke bediening en een magnifiek zicht! Het zal ons kontje varen in België!!!

Na het verlaten van Franschhoek werden we onderweg gelonkt door het prestigieuze wijnhuis van Graham Beck en mochten we nog net op de valreep deelnemen aan een wijnproeverij die excellent werd verzorgd. Ondertussen tijd geworden om ons laatste guesthouse op te zoeken in Stellenbosch of tenminste op 7 km van Stellenbosch, te midden van de natuur en de wijngaarden.

Een (on)vriendelijke, norse Rotterdammer stond ons al op te wachten … zijn guesthouse draagt de naam “Allegria” wat betekent : vrolijk, vreugde maar dat gevoel kregen we niet echt bij het zien van zijn trieste, ongeschoren en onverzorgde kop, pffffffff.

Onze kamer had de naam “Zebra” maar buiten een piepklein fotootje van dit prachtige dier aan de muur konden we ook alweer de naam niet associëren. Een niet al te grote kamer met vaste ramen die we niet konden openen en dus vochtige muren met een pikzwarte betegelde douche en vier grote, houten, best wel griezelige maskers werd ons laatste adresje in Zuid-Afrika. Jammer dat we zo’n afsluiter dienden te betalen want enkele kilometers verder hadden we het prachtige hotel van wijngaard Spier ontdekt, super-de-luxe en voor de helft van de prijs minder maar ja … dat zal dan voor de volgende keer wezen want nu we weten dat er in oktober en november plaats zat is hebben we ons voorgenomen om enkel de superadreskes op voorhand te boeken! Bij de meeste wine-estates krijg je trouwens kortingen tot 50% als je naar een kamer vraagt op het moment zelf.

Onze avond werd afgesloten met een bezoekje aan wijngaard “Saxenburg” dat in handen is van een Luxemburger die eveneens in het zuiden van Frankrijk een wijngaard bezit, nl. domaine Capion en die in zijn restaurant zat te eten met vrouw en zoonlief. Zij kwamen ons na het eten vriendelijk goeiedag zeggen en toen ze hoorden dat we Belgen waren maakten ze graag een praatje met ons.

Zoals we reeds aanhaalden in ons dagboek, hadden we dus voor de eerste keer een fles rode wijn meegebracht naar dit restaurant en dienden dan ook enkel de kurk (R35) te betalen. Ons praatje met de familie Capion werd prompt stopgezet doen de heer Saxenburg opmerkte dat we niet zijn wijn maar onze eigen meegebrachte fles wijn aan het drinken waren, hihi.

Anthony, de ober en …., de kok zorgden nog voor een gezellige en boeiende avond.

23.30 uur en weeral is deze dag gevlogen!

Net terug uit Ede, van het NVB-congres. Het was een interessante dag: heel veel mensen kunnen kijken, nieuwe toepassingen gezien en vooral een aantal interessante lezingen bezocht. Ik ga er geen gestructureerd verslag maken, dat wordt vast nog wel door anderen gedaan (Dymphie heeft al live verslag gedaan zag ik) maar ik wil graag een aantal observaties met jullie delen.

- Bas Haring liet als keynotespeaker zien dat een spreker geen powerpoint presentatie nodig heeft, een boeiend en humoristisch verhaal is genoeg. De zaal werd volgens mij collectief verliefd op hem..

- Jaap Peters raffelde een verhaal af over beweging en stilstand en de goudklompjes. Vraag me af of mensen die niet uit de openbare bibliotheekwereld komen er veel van begrepen hebben. Het merendeel van de zaal kwam niet uit een ob.

- Wilfried Hoffman kan nog steeds meeslepend vertellen en Bibliotheek.nl wordt geweldig.

- De interessantste lezing (want nieuw voor mij) was van Lykle de Vries. Waarom was de zaal daar zo leeg? Hij begon met vragen wie de 23 dingen nog niet had afgemaakt (was volgens mij het grootste deel van de aanwezigen) om hen vervolgens toe te voegen dat ze nu naar huis moesten om dat alsnog te doen want dat ze hier hun tijd zaten te verdoen. “Wat voegt waarde toe aan de relatie tussen bibliotheek en gebruikers?” Zijn antwoord was: U. Wij dus. De medewerkers van de bibliotheek. Altijd lekker om te horen maar hij had er een mooi verhaal bij. Even afwachten tot zijn slides op slideshare staan, dan kun je het zelf teruglezen.

-Lilia Efimova liet zien dat bloggen een persoonlijk nut heeft (bloggen is eigenlijk praten tegen jezelf) maar dat je niet te hoge verwachtingen moet hebben van interactie met je lezers (reading is a choice).

- Informatieprofessionals hebben niet altijd oog voor hun omgeving. Ze staan bij voorkeur stil in een deuropening of anderszins in de weg en zwiepen met hun rugzakken en enorme conferentietassen van alles om. En waarom moet er zoveel geflitst worden bij het maken van die honderden foto’s van de sprekers vanuit alle standen?

- De openingsact was een verhalenvertelster die een russisch sprookje vertelde. Omdat we in onzekere tijden leven en we wel wat ondersteuning konden gebruiken. Maar aan de reacties op twitter te zien was het paarlen voor de zwijnen.

- Kwam er achter dat ik geen 0 kan sms-en. En omdat ik twitter via sms kwamen die paar tweets die ik heb gedaan niet in de twitterfontein omdat de hashtag nvb09 was. Heel suf, toch maar een hippere telefoon kopen dan.

- De Reehorst is een doolhof van zalen, gangen en foyers, een soort ondergronds grottenstelsel. Pas aan het einde van de dag ging ik de logica er van zien, was dus voortdurend de weg kwijt.

- Er is veel gefilmd en er zijn erg veel foto’s gemaakt maar ik vind de kwaliteit van de Flickr foto’s erg tegen vallen. Deze is van WoW!ter, mag wel hoop ik?

Heerlijk geslapen hier in Belmonte te Paarl maar het weer beterde nog niet echt, dus werden het twee dagen van rondrijden langs de wijnvelden maar ook door de ongelooflijk mooie bergpas “Bainspass” dat zo’n 25 km langs het knappe Langeberg-gebergte liep en ook de berg van de watervalletjes wordt genoemd. De bermen waren afgeschermd door grote blokken rots, een natuurlijke wand dus, zoals ze hier in Zuid-Afrika leven met de natuur. We passeerden een reuze, overhangende rots die ze “de preekstoel” noemen.
Het hield op met regenen en na zo’n twee uur rijden, hebben we halt gehouden in dit mooie gebied, aan een oude pastorij. Een bord met de tekst “betreden op eigen risico, baboons” sprak ons aan om hier even halt te houden. De baboons of bobejane hebben we jammer genoeg niet gezien, alhoewel ze alle dagen langskomen vertelde de eigenaar van deze zaak. Vorige week nog waren ze aan de haal gegaan met een pumpkin dat aan de inkom lag, dat had ik willen zien!

Verder hebben we de volgende dorpjes nog bezocht tijdens deze twee dagen, nl. Ceres, de fruitstad bij uitstek en bij ons gekend als fruitsapmerk en natuurlijke produkten. Grote fabrieken om het fruit in te blikken of te drogen, maar verder minder interessant. Verder gereden naar een dorpje met de naam “Darling” en in het Zuid-Afrikaans “Skattebol” dat bekend staat als de stad van de wilde bloemen die jammer genoeg enkel in de maand september floreren. Hoe meer we richting de kust reden, hoe beter het weer werd, dus besloten we om te lunchen in het stadje Ijzerfontein met een prachtig zicht op de Atlantische Oceaan, ongeschonden en puur natuur! Geweldig!
Rondom de zon was een regenboog te zien, nog nooit zoiets raars gezien en uiteraard mochten foto’s niet ontbreken. Het was opnieuw genieten!
Op onze terugweg nog even halt gehouden in het dorpje Riebeek Kasteel, best gezellig maar met dit zwaar bewolkte weer en temperaturen van niet meer dan 18 graden, besloten we al vlug om terug te rijden naar Paarl, de stad en streek van de Cabernet Sauvignon. Kanonkop is de grootste producent van deze wijn, samen met KWV (gedeeltelijk onder leiding van de zwarten). Het bekende wijnhuis “Laborie” wordt uitgebaat door een Belgisch koppel en ligt midden in de stad, in de MainStreet. Het biedt een prachtig en enig zicht over de stad. Paarl, of “pêrel van die Kaap”, werd genoemd naar de grote granietrots die hoog boven de Paarlberg pronkt. Verder biedt Paarl een plattelandse gastvrijheid met de beste restaurants van het wijnland. Het gekende taalmonument werd in 1975 gebouwd door de Hollanders ter ere van de 300 jaar oude Afrikaanse taal. Even buiten Paarl, ligt het plaatsje Victor Verster, nu Drakenstein genoemd en behaalde in 1990 het nieuws door de vrijheid die Nelson Mandelo genoot na zijn gevangenschap alhier.

Onze laatste avond in Paarl hebben we afgesloten met een etentje in de MainRoad, Mark’s Restaurant, op advies van Antonella, onze gastvrouw. Niet echt een aanrader ondanks dat dit restaurant werd aanbevolen als één van de top 100 van Zuid-Afrika. Hier in Zuid-Afrika is het de gewoonte dat je als je wil de eigen fles (of flessen) wijn meebrengt naar een restaurant, no problem, en hiervoor rekent men meestal een stop aan van 25 tot 45 ZAR per fles.
Voor ons was dit weer geheel iets nieuws en vanaf morgen hebben we ons dan ook voorgenomen om dit eens uit te testen. Raar zicht als je zo’n tafel met 15 mensen ziet binnenkomen met 24 flessen wijn, hihi, toch doodnormaal voor de Zuid-Afrikaners!
Moet ik er nog even bij vermelden dat de doorsnee (blanke) Zuid-Afrikaner een ernstig overgewicht meesleurt, geen fotomodellen dus.

Slaapwel en morgen trekken we verder naar Stellenbosch, op zoek naar de betere Afrikaanse wijnen wekkertje opgezet tegen 7 uur.
Dikke zoenen, nog 3 dagen te gaan maar het weer wordt er terug weer beter op! Slaap lekker daar in het noorden!
XXXX

Negen uur … toch wel een beetje een houten koppie? Toon nog lekker te snurken want het werd deze nacht 02.00 uur vooraleer we “The Old Mill” verlieten. De manager van de zaak, Nicky, een alleenstaande vrouw uit het Leuvense van 62 heeft de oude molen, een geklasseerd monument, tien jaar geleden gekocht en vier jaar werk ingestoken om deze te renoveren. Zij heeft ons komen vergezellen en we boden haar met plezier een glaasje wijn aan na het eten. We raakten aan de babbel en zonder dat we er erg in hadden was het 2 uur in de ochtend en stonden er drie lege flessen op tafel. Tja, we zaten nog met ons drietjes alleen en raakten maar niet uitgepraat. Het was een schat van een vrouw en gaf me nog een zonnebloem, gemaakt uit blikjes frisdrank, mee als aandenken.
Tegen dat we goed en wel afscheid hadden genomen uit Swellendam was het al middag. De dagen vliegen hier veel te vlug voorbij! Bij ons vertrek vanuit deze schitterende manor, stelden we vast dat onze auto piekfijn gewassen was … een service van The Rothman Manor alweer een adresje om terug te keren. http://www.rothmanmanor.co.za

Van Swellendam naar Paarl, waar we nog drie nachten zullen verblijven, zo’n 200 km te rijden … alle tijd dus. Het weer zag er nog steeds niet schitterend uit en hoe dichter we Paarl naderden, hoe donkerder het werd dus goed om halt te houden in enkele stadjes die we doorkruisten, Wellington, Ashton, Worcester en Robertson, midden door de wijnroute van de Breede Valley. Even een biltongshop bezocht wat hier de specialiteit is van de streek. Biltong zijn reepjes gedroogd vlees van koeien e.a, beetje de smaak van gerookt vlees, wat de landbouwers meenamen als voedsel tijdens hun lange werkdagen. Ook een bezoekje gebracht aan een grote wijnshop in Robertson en dan verder gereden naar een groot wijndomein met de naam “Bon Cap”. Hiervoor moesten we een tiental kilometer rijden door een dor en woest landschap, we waanden ons in de woestijn!
Niet alleen donkere wolken maar ook een felle wind stak de kop op, geen normaal weer voor de tijd van dit jaar maar tja, toch nog steeds een 23 graden dus geen geklaag van onze kant en petje vasthouden of we waren het kwijt.
Onze weg verder gezet langs deze prachtige route, omgeven door de indrukwekkende bergen maar het weer begon echt wel grillig te worden. De bergpas, die we over moesten mochten we niet over en namen de kortste weg, door een toltunnel, naar Paarl. Geen weer meer om uitstappen te maken en vlug nog een winkeltje binnen om nog een beetje eten te kopen want het logement bood geen avondeten. Grappig dat je de kassierster met een kerstmuts ziet, Kerstmis in de lente, hihi. Onmiddellijk naar ons guesthouse “Belmonte” , alweer een pareltje, gereden want het werd stilaan donker. http://www.belmonteguesthouse.co.za

Vandaag vroeg ons bedje in want het feestgedruis van afgelopen nacht liet z’n sporen na  maar eerst nog een lekker kruidenbadje.

We genieten verder, slecht of goed weer en morgen komt er vast en zeker weer een dag met verrassingen!
Zoentjes aan iedereen en tot morgen.
XXXXX

Gisteren vond in de Trouwzaal van het stadhuis van Antwerpen de persconferentie plaats naar aanleiding van de wedstrijd tussen de USA Legends en de Belgian Legends. In opdracht van manoeuvre.be trok ik er heen om een (foto)verslag te maken. Vrijdag ga ik ook naar de wedstrijd zelf in het Sportpaleis in Antwerpen.

Onder andere niemand minder dan Tim Hardaway, Tracy Murray, Hot Sauce, Dennis Rodman en Tyrone Muggsy Bogues ofte de kleinste basketbalspeler (1m59) uit de NBA-geschiedenis en u misschien wel bekend uit de bekende film Space Jam. ja, inderdaad, één van die vijf basketbalspelers die hun krachten verliezen…

Via de attractieve krachten van een Nederlandse fotografe, Iris Lantink, kon ik samen met haar een plaatsje op de spelersbus versieren. Daar zat ik dan, na de persconferentie, tussen de voorzitter van de Streetbasketball Association, Jerrod Mustaf, Tim Hardaway en Hot Sauce.

De bus bracht ons naar hun training in de Expohal in Deurne, waar ze onderling en met het aanwezige publiek wat wedstrijdjes speelden. Daarna bracht de bus ons weer terug naar Antwerpen centrum. Enkele foto’s volgen hier, het volledige verslag op manoeuvre.be

alvast een beeldje

‘Is Jean-Marie hier nog niet?’ vraagt een man me gisteren tijdens mijn signeersessie op de Boekenbeurs.
Ik schud het hoofd. De stoel naast mij is leeg. ‘Er ligt een papiertje op zijn tafel, meneer, hij komt pas signeren om half vier’, zeg ik.
‘Ai, dat is nog lang hé’, zegt de man. ‘En ik heb mijn ronde hier al gedaan. Wat nu?’
‘Ah’, zeg ik. ‘Ik ben misschien niet Jean-Marie, maar wel Sylvie Marie. Misschien kunt u een boekje van mij kopen.’
‘Wat is dat? Gedichten?’ De man bekijkt mijn boekje even vluchtig en concludeert dan: ‘Dat interesseert mij niet. Wat nu gedaan?’
Ik haal mijn schouders op. Had ik armen, ik zou niet ophouden naar je te zwaaien. Ik denk aan het gedicht dat ik voor de finale van Humo’s Gouden Aap schreef en grijns. Gouden Aap of geen Gouden Aap, mijn dichtbundel zal nooit zo makkelijk over de toonbank glijden als de nieuwe van Dedecker.
‘Weet je wat?’ zegt de man dan plots. ‘Ik zal een briefje schrijven voor hem, dan weet hij al waarover ik hem wil spreken.’
‘Dat is een goed idee’, zeg ik.
De man haalt prompt een pen uit, scheurt een stuk papier uit een groot schrift en begint te schrijven, in drukletters. Ik kan iets lezen van: ‘.wens u heden te spreken voor gerichte acties.’
De man is nog maar pas vertrokken of even later passeert een vrouw. ‘Is mijn baas hier nog niet?’ vraagt ze.
‘Uw baas?’ vraag ik.
‘Ja, mijn baas, Jean-Marie Dedecker, ik zit in zijn partij hé.’
‘Ah, die signeert pas om half vier.’
‘Ai, da’s nog lang. Zou hij gaan eten zijn misschien?’
‘Dat weet ik niet, mevrouw’, zeg ik, ‘ik houd zijn agenda niet bij.’
‘Hij zal wel aan het eten zijn’, besluit ze. ‘Zulke mensen moeten ook eten, hé.’
Ik knik bevestigend. ‘Zulke mensen moeten inderdaad ook eten.’
Ik trek mijn stoute schoenen aan en zeg: ‘Anders kunt u het voorlopig met ons doen. Ik schreef een dichtbundeltje hier en de man naast mij is ook sympathiek. Een boek over etiquette schreef hij, interesseert u dat niet?’
‘Ah’, zegt de vrouw terwijl ze een afwimpelend handgebaar maakt. ‘Jullie zijn de jongere generatie hé. Daar heb ik niets meer aan. Ik ben al zevenenzeventig jaar. Bovendien komen jullie ook niet op tv.’
‘Neen, helaas’, zeg ik. ‘We kunnen niet alles willen.’
‘Ja’, zegt de vrouw somber, ‘Er zitten hier veel schrijvers net zoals jullie met hun vingers te draaien.’
‘Het is wat, maar ik zit hier graag hoor’, probeer ik haar op te beuren.
Het lijkt wel een omgekeerde wereld: de onbekende auteur die de bezoeker tracht op te beuren voor het feit dat hij geen geïnteresseerden aan zijn tafel krijgt.
Mijn hele signeeruur lang speel ik de secretaresse van Dedecker. Sorry, mevrouw, meneer is op dit ogenblik niet beschikbaar. Zelf heb ik geen boek verkocht. Mijn uitgever had nochtans een plakkaatje gemaakt om bij mijn dichtbundels te zetten. ‘Sylvie Marie, winnares van Humo’s Gouden Aap’, stond erop. Heel af en toe stonden mensen van op afstand geïnteresseerd te kijken, een enkeling waagde het zelfs in mijn bundel te bladeren. Maar meenemen? ‘Het is slechts 15 euro had ik nog geopperd.’ Glimlachend, maar een tikje geïntimideerd legde de man de bundel terug op de stapel en muisde er vanonder.
Neem me dan toch godverdomme gewoon mee, zou mijn winnende gedicht zeggen.

Deze column verscheen ook op Humo.be

Om half 7 opgestaan om eindelijk nog eens werk te maken van ons dagboek (stond al 3 dagen achter en ook de foto’s moesten worden behandeld. Ondertussen hebben we meer dan 400 foto’s).
Vandaag belooft het opnieuw mooi weer te worden, Floortje komt al kijken in onze kamer, een goed teken dus. Onze bestemming voor vanavond : Swellendam, geboekt voor één nacht in guesthouse Rothman Manor, Duitse eigenaars.

Afscheid genomen van Eva en Jeroen en van de struisvogels!
Tien uur in de ochtend en onze reis gaat verder. Opnieuw genoten van de prachtige gekleurde bomen en bloemen onderweg en de camera draaide op volle toeren. Even tanken, de benzine kost hier de helft van bij ons, nl. 7,5 Rand per liter (0,70 Eur) en tanken in Zuid-Afrika is een attractie! Vanaf het moment dat je het tankstation komt opgereden wordt er door twee mensen al gezwaaid dat we moeten stilstaan waar zij het willen. Deze zeer vriendelijke bedienden helpen je graag verder en maken steeds al de ruiten van de wagen proper met een brede glimlach.
Verder gereden tot Calitzdorp, een klein nostalgisch dorpje waar de tijd is blijven stilstaan in de jaren ’30 of is het ’40? Het dorpje dat in het hart ligt van de Kleine Karoo, is beter bekend als de hoofdstad van de Porto van Zuid-Afrika. Het is een oud stadje met schatten aan architecturale bouwwerken en een kerk uit zandsteen, een nationaal monument met charmante huisjes.
Een koffietje mocht hier niet ontbreken, na ons bezoek aan het enige museum over de geschiedenis van Calitzdorp, dat werd geopend door een plaatselijke pastoor. Hij verkocht ook tweedehandboeken en in zijn kamertje mochten we snuffelen in allerlei kartonnen dozen, grappig!
De route 62 van de Western Cape werd vervolgd en opletten voor overstekende schildpadden was de boodschap. Een kleine maar prachtige bergpas met de naam “huisrivier pass” bracht ons in Ladismith. Opnieuw kwamen de wolken opzetten …
Twee uur in de namiddag en onze buikjes kwamen alweer in opspraak. Een pannini met tonijn en sla smaakte ons overheerlijk en de huispoes kwam ons vergezellen, een zwart-witte poes die vooral ijdel deed. Allerlei fel gekleurde vogeltjes zorgden voor de muziek, heerlijk Afrika! Nog even nagenieten en een babbeltje met de eigenares van deze kleine taverne, The Flame Tree, wat gewoon een tafeltje was bij deze mensen (Duitsers) in hun bloemrijke tuin.
De wolken werden alsmaar donkerder en een felle wind stak de kop op, geen weer dus om een bergpas te maken, dus maar verder gereden naar Worcester, richting Swellendam naar ons guesthouse met de naam “Rothman Manor” waar we één nacht zouden verblijven.
Omstreeks 17 uur aangekomen in dit prachtig, typisch Kaaps herenhuis. Je kan het je niet voorstellen maar hier val je van de ene verbazing in de andere, je ziet hier arm en rijk naast elkaar wonen! Deze manor is alweer een staaltje van pure rust, luxe en weelde, een grote tuin met vijver waarop je kan bootje varen en een verwarmd zwembad. In dit juweeltje mochten wij de nacht doorbrengen en al gauw kwam de roestkleurige kat ons vergezellen.
Franciska, de eigenares van Rothman Manor, bestelde voor ons een tafeltje in het geklasseerd monument, The Old Mill, gelegen aan de overzijde van de straat en hielp ons met de koffers.
Steeds zeer vriendelijke mensen hier in Zuid-Afrika en het beloofde alweer een schitterend einde van deze dag te worden!

Aan de thuisblijvers kunnen we alleen maar zeggen dat de Western Cape, ongeveer 9000 km van ons kleine landje, een echte aanrader is met gezellige en lieve mensen die één zijn met de natuur.
Tot morgen en heel veel groetjes vanuit Swellendam … want dan trekken we verder naar de wijnstreek, namelijk: Paarl.
Dikke zoenen XXXX

Vorige week leidde Gijsbert Scholten bijna het hele peloton om de tuin door al voor de start het verkeerde spoor te kiezen, deze week revancheerde hij zich door, samen met Ted v.d. Pijl, wel alle 6 controles mee te pakken.
Slechts 5 man wisten in Moerkapelle de blauwe emmer te vinden en van deze 5, met daarbij natuurlijk Adrie van Santen, Thijs Vreugdenhil, Ted v.d. Pijl en nieuwkomer Jacek Gostynski, bleek de langste coureur onder de vossenjagers uiteindelijk de sterkste.
De jacht, uitgezet door de neven Marco en Pieter Scholten, was een hele pittige opgave voor het peloton. De slechte weersomstandigheden op zaterdag hadden het voor de uitzetters niet gemakkelijk gemaakt. De laagstaande zon op zondagochtend maakte het er voor de vossenjagers ook niet makkelijker op om de pijlen te volgen. Zo kon het gebeuren dat nabij Oosterheem de hele meute het spoor bijster was. Het peloton viel geregeld in stukken uiteen maar kwam ook weer bij elkaar toen vooraan gezocht moest worden naar het vervolg.
De vele stroken onverhard eisten hun tol. Beeuwkes ging volledig kopje onder in een diepe plas en verderop in de koers werd Hans Post, rijdend op een gloednieuwe Trek, het slachtoffer van materiaalpech. Een tak in zijn derailleur bleek fataal voor het versnellingsapparaat.

Door het gezoek waren een aantal potentiële favorieten als Jansen, Aangenendt en van Homoet al snel op achterstand geraakt en genoodzaakt tot achtervolgen. Vooraan was het een groep van een man of 6,7, die de dienst uitmaakte. De groep wisselde geregeld van samenstelling maar toen uiteindelijk de kruitdampen waren opgetrokken bleken er 6 sterke mannen voorop te rijden. De winnaar van vorige week, Aad Scholten, was daar weer bij. Hij werd vergezeld door de kippenboeren Hiemstra en v.d. Sande, Endeveld, Roskamp en Cees v.d. Burg.
Lang zag het er naar uit dat deze 6 man voorop zouden blijven maar Aangenendt, van Homoet en de verrassend sterk rijdende Koen v.d. Tang gaven niet op en wisten de koplopers nog te achterhalen. Vlak voor de finish moesten Aad Scholten en v.d. Tang de rest toch laten gaan.

De overige 7 man ploeterden zich letterlijk en figuurlijk een weg door de modder richting de vos. Roskamp en Endeveld vielen kompleet stil, van Homoet zakte tot z,n trappers in de modder en viel om en nam daarbij de achter hem rijdende v.d. Sande mee.
Uiteindelijk ploegde Aangenendt weer als snelste door de modder maar omdat ook hij de blauwe controle had gemist bleek dit uiteindelijk slechts goed voor de derde plaats.

Van de 5 die wel de blauwe controle wisten te vinden bleken uiteindelijk Ted v.d. Pijl en Bert Scholten de enigen die ook daadwerkelijk alle controles hadden.
Helaas voor v.d. Pijl was hij geen partij voor Scholten in de eindsprint. Met zijn lange stelten baande Scholten zich een weg naar de vos en de overwinning.

Na afloop van de koers ontstond nog enig rumoer in de jury kamer. Vanuit de koers was namelijk gemeld dat enkele renners zich op een N weg hadden begeven ipv op het aanliggende land. En onder de zondaars zouden zich oa ook de winnaar van de dag en een renner uit Stompwijk hebben bevonden. Dit vergrijp zou egenlijk directe diskwalificatie moeten betekenen. Echter, op de beelden van de koers was dit vooral niet meer terug te vinden en vandaar dat de jury de uitslag ongemoeid laat. Maar de jury wenst de renners wel met klem te wijzen op hun verantwoordelijkheid en verwacht in het vervolg volwassen gedrag. Zeker als de mede jagers je er meerdere malen op aanspreken!

Voor de komende weken zijn we op zoek naar uitzetters. Want zonder uitzetters geen jacht! De komende jacht wordt uitgezet door Dick van Homoet. Hij zou hierbij graag hulp willen hebben van 1 van de nieuwelingen in het peloton. Dus doe je dit jaar voor het eerst mee en wil je de spelregels eens goed onder de knie krijgen. Help dan onze ouwe krijger met het uitzetten van de komende jacht. Stuur een email naar janedick@planet.nl, dan neemt Dick contact met je op.

Wil je op een andere datum de jacht uitzetten, geef dit dan komende week even door via martijnmutsaers@hotmail.com Voor de nieuwe deelnemers geldt dat we het erg op prijs zouden stellen als jullie 1 van de ervaren jagers helpen bij het uitzetten.

Heerlijk geslapen en gewekt door het gefluit van de vogeltjes hier in Wilderness. We kijken vanuit ons reuzengrote bed op een beboste berg en voelen ons echt wel midden in de wildernis! Het zonneke was opnieuw van de partij en ons ontbijt werd geserveerd op het mooie terras van Boutique Cinnamon. Alles erop en eraan, niets mochten we te kort komen, opnieuw een verwennerij!

Vandaag hebben we gekozen om een beetje actie te ondernemen, de Kingfisher Trail in het geweldige natuurreservaat van het Wilderness National Park. Het weer leek ons geschikt, zonnig maar toch enkele wolkjes te zien vandaag dus niets beter dan een stevige wandeling.

Aangekomen aan het natuurreservaat werden we vriendelijk begroet door twee rangers en mochten we genieten van het tarief voor Zuid-Afrikanen (komt het door ons Antwerps praten misschien?), nl. 18 Rand p.p. i.p.v. 79 Rand p.p. Blijkbaar is het hier de gewoonte in Zuid-Afrika om de “overzeese”, zoals ze ons noemen anders te tarifiëren dan de inwoners zelf maar goed … de trail zou een dikke drie uur in beslag nemen, goed voor zo’n 7,2 kilometer.

Bij de start van de trail werden we geconfronteerd met de pracht van de natuur, de dikke bomen met z’n vele lianen, me Jane … he Tarzan. Een grote, dikke sprinkhaan (en als ik zeg ‘grote’, dan is het echt wel een grote!) kwam ons al begroeten. Een mooi, grillig en soms wel steil pad zou ons op het einde van de tocht naar een waterval brengen. Prachtig!!!! Genieten … genieten en nog eens genieten!!! Even uitrusten op de grote witte keien en wat kiekjes genomen. Bij onze terugweg van de  trail zijn we (alweer) een Belgisch koppel tegengekomen die reeds zeven jaar in Zuid-Afrika wonen (halftijds, zes maanden België en zes maanden George). Het zijn deze mensen die ons wisten te vertellen dat er twee tarieven worden gehanteerd in Zuid-Afrika. De overzeese mensen worden aanzien als rijken met een sterk inkomen en betalen doorgaans enkele Rand meer.

Na onze sportprestatie zijn we verder gereden naar Oudtshoorn, bekend om zijn struisvogelboerderijen of vogelstruis, zoals ze deze gekke beesies hier noemen. Geen koeien of schapen in de weide maar tientallen van deze gekke vogels. Wat een grote eieren die hebben en de schalen zijn keihard, ja kan er gerust op gaan staan als volwassen persoon zonder dat deze breken.

Er lopen twee of drie hoofdstraten door Oudtshoorn. Eéntje ervan is genoemd naar de Nederlander, Jan van Riebeeck (bijna elk dorpje hier draagt deze straatnaam), die de eerste Zuid-Afrikaanse wijngaard aanlegde. Verder is dit een mooi en rustig stadje, eerder een dorpje, met ook wel een Township aan de rand van deze plaats. Veel bomen met een prachtige blauw-purperen kleur in deze tijd van het jaar, de jacarandabomen sieren de brede straten. De zon liet ons een beetje in de steek, we hebben zelfs enkele druppels regen gekregen en voor de volgende uren beloofde het niet veel beter te worden. Onze eerste regendruppels in Zuid-Afrika!

Onderweg passeerden we een lodge, met de naam “Buffelsdrift” en zijn hier even gaan verkennen. In de poel zouden er nijlpaarden gezeten hebben, maar deze hebben we niet gezien. Wel zagen we een kudu, prachtig dier en enkele mooi, gekleurde vogels. De kikkers kwaakten er op los en de eenden vlogen met veel lawaai rond, alsof ze alle aandacht wilden trekken. Kijkje genomen in de tenten die volledig zijn uitgerust met toch redelijk wat luxe, de douche stond naast de tent onder de blote hemel en gaf weer een echt Afrikaans gevoel. Knappe lodge maar de prijs voor een kamer (tent) voor één nacht bedroeg 1600 Rand per persoon! (150 Euro dus). Aangekomen in Oudtshoorn hebben we het dorpje doorgewandeld en enkele Ostrich-farms gaan opzoeken.

Het werd stilaan donkerder en zijn naar ons gastenverblijf met de naam “Villa Rustique” gereden dat wordt uitgebaat door alweer een Belgisch koppel, Jeroen en Eva, twee jonge mensen uit de Limburg die dit verblijf een jaartje geleden zijn opgestart. En dat ze het goed doen … ? Jawel hoor, prima ontvangst met ’n woordje uitleg over de bezienswaardigheden in de omgeving en een mooie, gezellige kamer met een Afrikaanse sfeer. Het belooft een leuke tweedaagse te worden!

8 uur en het leven in Oudtshoorn is al volop begonnen. Bij het ontbijt nog even nagekletst met twee Belgische gasten die hier voor één nacht verbleven over onze vakantie in Zuid-Afrika. Ook zij vertrekken terug naar België met de vlucht van maandagavond kwart voor 9 in Kaapstad.

Gisterenavond hebben we gedineerd in ons guesthouse Villa Rustique, Jeroen bediende en Eva kookte uitstekend! De borden werden versierd zoals je deze alleen kan vinden in de betere restaurants en werden zelfs voorverwarmd. Proficiat Eva en Jeroen, jullie zijn goed bezig!
Het weer zag er goed uit maar donkere wolken kwamen toch opzetten, de temperatuur bedroeg rond de twintig graden en er was wel wat wind maar dit kon onze dag toch niet stukmaken.

Jeroen gaf ons een tip om een beginnende wijngaard met de naam, Karusa, te bezoeken net buiten Oudtshoorn. Uiteraard mochten we dit niet missen en bij aankomst bleek inderdaad dat deze wijngaard nog in zijn beginschoentjes stond. Met dit weer was de inrit één grote modderpoel. Om de ingang te bereiken moesten we langs de druivenranken lopen, waar gelukkig wel een droger pad liep. Een heel vriendelijke en nog jonge vrouw verwelkomde ons en we mochten proeven van hun wijn. Hun eerste oogst, 2008 en volgens Toon (wijnfreekie) zat er potentieel in voor de toekomst. Vermits Toon en Henk binnenkort een wijnproeverijtje houden, mocht deze wijn niet ontbreken op de tasting.
’s Middags hebben we hier in dit domein een picknickmandje gekocht met gerookte kip en kaas en enkele broodjes. Best lekker, wel jammer van het weer want dit werd met de minuut slechter, steeds meer wolken en zelfs regen. Na de wijnproeverij bij Karusa, hebben we nog wat rondgereden, in de regen, want wandelen was met dit weer niet meer mogelijk. De route 62 is een toeristische route en loopt zowel door de Garden Route als door de Klein Karoo. Oudtshoorn zit middenin deze route en bracht ons naar aan de bekende grotten, de Cango Caves.
De aanhoudende regen bracht ons na deze dag, het werd ondertussen half 7, naar een gezellig restaurantje, typisch Zuid-Afrikaans en hadden het geluk dat we nog juist één tafeltje voor twee mochten innemen. Voor het eerst heb ik struisvogelsteak gegeten en kudu en Toon deed zich tegoed aan twee tongetjes. Het openhaardvuur werd hier aangestoken en al snel liep deze tent vol.
De avond werd afgesloten met twee Irish Coffee’s, wat hier trouwens bijzonder goedkoop is, nl. 2 Euro per stuk en in ons huisje hebben we onze foto’s bijgewerkt.
Alweer een geslaagde dag ondanks de regen en morgen verlaten we Oudtshoorn en trekken we verder, richting Kaapstad, naar Swellendam.

Jaja oma, je vraagt je af waar ik dit allemaal blijf halen, maar weet dat er hier dus heel veel te zien en te beleven valt, zelfs als het regent. Dikke zoenen van ons!
X X X X X X X …

Lekker geslapen maar hebben toch beslist geen tweede nacht te verblijven in Amber Guest Lodge vermits het geen sfeer heeft en we gisterenavond lang moesten zoeken in het donker om dit guesthouse terug te vinden. Ontbijten moest gebeuren in een hoekje op onze kamer terwijl de eigenaars rustig aan het roken waren en alle stank onze kamer binnenkwam.
Stom genoeg hebben we voor het eten gezegd dat we niet zouden blijven voor de volgende nacht, terwijl we de reservering reeds van thuis uit hadden gemaakt voor twee nachten. Pfffff dit is geen ontbijt zoals we gehoopt hadden.
Gevolg : we zijn met een zeer onprettig gevoel vertrokken, onze eerste dag spanning tijdens onze vakantie. Onze verwachting van een vier sterren guesthouse ligt toch wel iets hoger en tot gisteren mochten we zeker niet klagen! Maar Floortje zorgde al vlug voor een leukere sfeer … muziekje op in de auto, en weg waren we!
Waar onze bestemming ons vanavond zou brengen was dus nog een raadsel, gewoon stoppen als we zin hadden. We reden stilaan weg van de Garden Route, richting George. Deze stad ligt aan de voet van de Outeniqua Mountains en werd gesticht in 1811. Ondertussen telt deze stad ruim 100.000 inwoners en is ze gekend voor de hopindustrie en het toerisme. Ook de houtindustrie en het toerisme spelen hier een grote rol. In de York Street staat de slavenboom, een eik waar vroeger de slaven werden verkocht. Je ziet er nog altijd een stuk van een ijzeren ketting, waarmee de slaven werden vastgemaakt.

Na een korte rit door de stad zijn we opnieuw naar de kust getrokken. Onze aandacht trok een grote hoop mensen langs de kant van de weg. Toch wel eens gaan kijken … De parkeerwachter hielp ons al snel aan een geschikte plaats en een groot bord met de letters “ Farmers Market”. Hey dat ziet er best gezellig uit! Meer dan een uurtje hebben we hier rondgelopen en genoten. Toch rare snuiters tussen die Zuid-Afrikaners, blanken met een reggeakapsel en overjaarse hippies die hun spullen zoals houten stelten (steltlopen), schilderijtjes, bio-produkten, speelgoed en allerhande verkochten. We kregen een flowerpower gevoel bij het zien van al dit grappigs en onze camera had weeral flink wat werk. Na dit marktbezoek hebben we onze weg verder gezet.

De plaatsnaam “Wilderness” leek ons grappig om even halt te houden en misschien vonden we hier wel een geschikte plek om te overnachten. Eerst iets eten, het was immers al drie uur in de namiddag en zo gezegd … zo gedaan. Restaurant Pomodoro werd ons aanbevolen door een dame van het guesthouse “Serendipity” waar we hadden aangeklopt maar waar geen kamers meer vrij waren. In deze tijd is het toerisme nog niet al te groot, dus geen overhaast en na het eten zoeken we wel verder. Een lekker Italiaans slaatje met een glaasje Chardonnay in deze gezellige bistro, gaf ons weer krachten en onze zoektocht naar een aangenaam verblijf werd vervolgd. Boutique Cinnamon Guest House trok onze aandacht, zeer knap gelegen met een grote tuin en prachtige palmbomen. Er was nog plaats en de prijs viel best mee … koffers gedropt en onze kamer met nummer 7 was opnieuw een droomverblijf!
De tijd vliegt en het werd al snel 17 uur, nog even tijd voor het donker wordt voor een knappe wandeling langs de zee. Wilderness is een heel mooi plaatsje aan de Grote Oceaan met een prachtig strand (bijna geen mens te zien) en mooie chique huizen aan de Strandstreet!
Nog even aangebeld bij een ander leuke B & B om eens een kijkje te nemen, uit nieuwsgierigheid, en maakten kennis met een Belgisch koppel die achttien maanden geleden hun bowlingzaak en Lommel vaarwel hadden gezegd in ruil voor dit mooie en zeer ruime optrekje.

Het stadje Wilderness, wat niet echt veel voorstelt maar wel zeer gezellig is, nog doorgewandeld en ’s avonds hapje gegeten bij “The girls”, een echt Afrikaans eethuisje met een goede reputatie, één van de top tien van Wilderness. Nog lang nagetafeld en dan ons bedje in. Deze dag was niet al te best begonnen maar wel zeer leuk geëindigd!
Nog een dikke week voor de boeg dus … No Hurry … No Worry, zoals ze zeggen in Mossel Bay!
Tot morgen en dikke zoenen van deze twee levensgenieters XXXX

Na ons opnieuw zeer verzorgd en volledig ontbijt hebben we afscheid moeten nemen, met spijt in ons hart, van The African Ocean Manor in Mossel Bay. Zeer vriendelijke mensen en een correcte rekening, hopen hier nog eens te mogen terugkomen, zoals we in het gastenboek hebben geschreven.
Op weg naar Knysna nu, een mooie stukje natuur, gelegen aan de Indische Oceaan, tussen George en Plettenberg Bay met een prachtige uitgestrekte lagoon. De naam “Knysna” komt origineel uit de Khoi-taal en betekent : “de plaats van de donkergroene varens” maar de overbekende oysters van Knysna en de boottochten naar de oesterbanken is typische voor dit stadje.

Er wordt hard gewerkt aan het wegennet in de Kaap. Wat ons hierbij opvalt is dat er nog veel handwerk aan te pas komt, zoals het werken met houweel en schep, meestal mannen. Ook om het verkeer beurtelings te laten passeren, worden er zwarte vrouwen ingeschakeld die staan te zwaaien met een rode vlag en in hun andere hand, een bord met langs de ene zijde “RY” en langs de andere zijde “HALT”. Op de autosnelweg zagen we ook geregeld voetgangers lopen die de baan overstaken en ook één fietser die op de autostrade rustig zijn weg vervolgde.
Aangekomen aan de waterfront van Knysna en hebben er even van genoten om de gezellige winkeltjes te bezoeken en koffie te drinken op een terrasje met zicht op de jachthaven, ook dit is voor ons vakantie. Tegen 17 uur zijn we naar ons guesthouse “Amber Guest Lodge” gereden dat door een Engels koppel werd uitgebaat, Ted & Jean, gelegen in een residentiële wijk met uitzicht op de lagoon. Een simpele kamer, maar kraakproper met als minpunt dat de Afrikaanse sfeer hier ontbreekt. Na het uitpakken van onze koffers zijn we naar het meest zuidelijke punt gereden van Knysna, de Heads, naast Leisure Island, waar je kan genieten van een prachtig stukje natuur met de meest kleurrijke vogels die we al ooit hebben gezien.Gegeten in East café Head en ons nog reuze vermaakt met vijf Nederlanders die al voor de 17de keer op rij naar Zuid-Afrika op vakantie kwamen. De dag afgesloten met een heerlijke wandeling langs het strand een tiental kilometer verderop. Het weer was nog steeds zeer mooi maar eens de zon onder, waren we toch blij dat we onze fleece bij hadden.
Nog steeds genieten we van deze prachtige vakantie en blijven we dankbaar dat we dit mogen meemaken!
Slaapwel en nog een dikke proficiat aan Carina (collega van Britt) want die werd vandaag 48!

Seizoensouverture betwist in discutabele sprint.

Het was alweer ruim 3 jaar geleden dat Aad Scholten nog eens de bloemen mee naar huis mocht nemen. Bijna was de voormalig topamateur vergeten hoe het voelde om als eerste bij de vos aan te komen maar afgelopen zondag, bij de start van het nieuwe vossenjachtseizoen, was het dan eindelijk weer zo ver. Hiervoor moest hij echter wel al zijn ervaring, en gewicht, in de strijd gooien om van Homoet van zijn verdiende overwinning af te houden. Ja, verdiend was het geweest voor deze Hagenees, zeker wanneer je in je eentje tot 3 keer toe een gat van vele honderden meters weet dicht te rijden zoals hij deed in de prima uitgezette jacht van Martijn Mutsaers en Koen van der Tang.

Maar ja, een echte coureur als Scholten heeft daar geen boodschap aan. Toen de koplopers na een slopende jacht in het zicht van de vos kwamen werd er door beide mannen tot op het boden van hun kunnen gesprint. Scholten begon van kop, van Homoet dreigde hem te passeren maar Scholten maakte zich breed, week uit naar rechts en belemmerde zijn metgezel zo de doorgang. Schouder aan schouder tegen elkaar aanhangend benutte Scholten zijn jarenlange ervaring in dit soort situaties door als eerste de ring om de vos heen te laten glijden. Uitgeput stortte hij daarna luid schreeuwend om hulp ter aarde. Heftige krampen in beide benen lieten zien hoe diep hij was gegaan voor deze fel betwiste zege. Speciaal voor de Vossenjachten had Scholten, na jaren wikken en wegen, een nieuwe, speciaal op maat gemaakte, terreinfiets aangeschaft. Geëmotioneerd deed hij na afloop zijn verhaal en vertelde dat zijn investering in een nieuwe fiets hem nu al de gelukkigste man van Zoetermeer had gemaakt.

De jacht was dicht bij het clubhuis de startpijl nog niet gepasseerd toen Bert Scholten direct het land in reed omdat hij een gele markering zag. Nagenoeg het complete peloton volgde het spoor van de langste coureur van Zoetermeer e.o. Daarmee waren ze direct al bijna kansloos voor de zege want Mutsaers had 30 meter verderop, direct na de startpijl, een rondje uitgezet waar de eerste controle al stond. Slechts 4 man pakten de eerste emmer mee. De al eerder genoemde Scholten en van Homoet volgden in het kielzog van, wie anders dan, John van Santen en Thijs Vreugdenhil wel het juiste spoor. De jacht verliep via Stompwijk, de Meerpolder, Benthuizen naar het nieuw aan te leggen Bentwoud. Hier hadden Mutsaers en van der Tang een enorm stuk onverhard gevonden waar menig coureur zijn tanden op stuk beet. Het was hier dat Aad Scholten flink doortrok en slechts Aangenendt en Roskamp, op zijn tandvlees rijden, konden volgen. Keiharde koersend konden Endeveld en van Homoet toch weer aansluiten en hiermee leek het pleit beslecht voor de rest. Slechts Jansen en Beeuwkes konden bij Leiderdorp weer aansluiten nadat de koplopers verkeerd waren gereden. Bij Leiden zorgde een zandpad voor een volgende schifting. Aangenendt en Scholten konden hier op hun terreinfietsen blijven rijden daar waar de anderen genoodzaakt waren om af te stappen. Endeveld wist door de bosjes heen nog een fietspad te ontwaren en kon weer vooraan aansluiten. Drie man op kop richting Zoetermeer met van Homoet alleen in de achtervolging. Een ongelijk strijd misschien maar daar dacht de achtervolger anders over. Een kilometerslange achtervolging volgde en toen Scholten, vlak voor de Kniplaan eens achterom keek, zag hij opeens 3 man in zijn wiel. Wat volgde was een verbeten strijd in de laatste kilometers, beukend tegen de wind en elkaar beloerend als ware profs. Een discutabele sprint, waar de jury, na lang beraad, toch zijn goedkeuring aan gaf, bracht Scholten de eerste winst sinds vele jaren.

Tijdens en na afloop van de koers deed zich in het peleton serieus bericht de ronde over mr. Vossejacht Jan Boshuijer. De sluwe vos zou een paar weken geleden zijn getroffen door serieus lichamelijk leed en hij zou daardoor het Vossejagen mogelijk voor gezien moeten houden. Voor uw verslaggever een gegronde reden om met de natte klei van de koers nog aan den schoenen af te dalen naar Zuidland. Daar bleek inderdaad dat Jan flink in de lappenmand zit. Tijdens een trainingsritje had Jan namelijk een onaangenaam en verdoofd gevoel in zijn gezicht en hoofd gekregen. Na even langs te kant te zijn gaan staan was hij toch maar weer opgestapt en bij thuiskomst had hij maar niets tegen zijn Hannie gezegd. De zondag erna had hij ook nog een keer volle bak met de mannen over het eiland gekoerst, maar de dagen erna bleef hij maar zo’n zwaar gevoel houden in de linkerkant van zijn lichaam. Nadat hij dit aan Hannie had opgebiecht leek het hun beiden toch maar beter om even langs de dokter te gaan. Vanaf daar is Jan in de medische molen verdwenen en toen hij eruit kwam werd geconcludeerd dat hij waarschijnlijk toch een lichte tia heeft gehad. Aan koersen moet Jan nu voorlopig nog niet denken, maar toch heeft hij al weer de eerste kilometers gemaakt op Hannie d’r stadsfiets. En toen hij uw verslaggever zag was hij gelijk benieuwd naar de uitslag van de jacht. Het is nog niet duidelijk hoe Jan zijn wielertoekomst eruit gaat zien en zijn eerste uitdaging is om fysiek weer helemaal de oude te worden. Hij popelt echter al weer om de koers een keer uit de volgauto te volgen. Dus 1 van de komende jachten komt hij zeker even langs! Vanaf deze zijde wensen wij hem namens alle Vossejagers een goed herstel toe.