I was very fortunate to visit Italy a couple of years ago for a month’s holiday and have so many fond memories of our time spent there. Part of our stay was spent in the Tuscany and Chianti region.  The vineyards…it’s hill towns…Rhadda, Siena, San Gimignano, Cortona, Panzano, Limole, Cortona were lovely and we visited them all!

One day while roaming the cobblestoned streets of Cortona,  I came across the lovliest villa & took nearly 100 shots of it as it as I was just drawn to it’s architecture & stunning gardens!! Hedges of rosemary and lavenders framed these lovely grounds.

Frances Mayes Villa Bramasole

Come to find out I had fallen upon Villa Bramasole.. ( the real one) from the movie ‘Under the Tuscan Sun’. It was fun to see how they used the area & sets for the movie and yet sub in the home itself. I met the caretaker the day I spent there who was a very pleasant man and quite knowledgable re: the history of this grand villa. Frances Mayes.. the American owner & writer had already left for the summer.. so I was a bit bummed not to have been able to meet her.. I was told she’s quite an extraordinary woman and fun to chat with.

Remember the famous balcony in the movie where Frances would watch this sweet old man come each morning to visit the stone shrine while  paying his respects to someone he apparently loved very much and left fresh  flowers?

Bramasole Balcony--Cortona, Italy

In Italy, you will find many of these shrines either by the side of the road or nestled into the outer walls of their houses, dedicated to a loved one and always a special saint.. these little works of art can be found scattered around many of the hilltowns and countrysides  for all to see.  I wasn’t about to leave Bramasole without at least one shot of  Frances Mayes shrine built into the side of her entryway stone walled gate to the villa.

Bramasole Shrine

Bramasole Shrine

It’s very easy to see how easily she fell in love with Cortona & the region.. it’s truly simply gorgeous. I was really pleased with my shots and thrilled to have gone off wandering that day.

And so as Easter approaches this weekend and in the recent wake of the tragic earthquake in L’Auila, Italy where deaths, a multitude of injuries and thousands left homeless, please remember these families in your prayers.

Have a safe and healthy Easter!

“EEN FLES CHIANTI EN EEN HANDVOL TOSCAANSE KLAPROZEN”

Al surfend op zoek naar een vakantiewoning in Italië, stootte ik op “Villa Bramasole”. In mijn achterhoofd ging een belletje rinkelen, dit kwam me meer dan bekend voor. Bramasole in Cortona met uitzicht op het Trasimeno-meer…. Dat is toch de villa van de wereldwijde bestseller ‘Een huis in Toscane” van Frances Mayes, een boek dat bij iedere Italiëliefhebber in de kast staat. Bah, flauw, iemand profiteert gewoon van de wereldwijde naambekendheid. Dit kan toch niet “het” huis zijn? Gewoon te huur? Waar zit Frances dan ondertussen?

Mijn nieuwsgierigheid was geprikkeld. Ik neem het boek geregeld in de hand, als ik weer eens weg wil uit het sombere België. Villa Bramasole is steen voor steen opgebouwd in mijn hoofd, net zoals ze in het boek stap voor stap gerestaureerd werd. Ik zie de keuken, de terrassen, de slaapkamers, de olijfgaard, de ijzeren toegangspoort, het “kapelletje”. Ik heb me er een eigen voorstelling van gemaakt. En ik heb dat zo soms met de dingen, ik heb er nooit bij stil gestaan dat dit huis ook effectief echt en wezenlijk daar in Cortona zou staan. En evenmin is het ooit in me opgekomen dit huis te gaan (be)zoeken. Voor mij is het een fantasie, een droom.

Zou ik verder klikken op de foto’s? Zou ik mijn imaginaire voorstelling van het sprookjeshuis verbreken? Voor altijd? Ja, het is sterker dan mezelf, ik wil weten of dit het huis is. Ik bekijk de vele foto’s. Mmm, wat moet ik daar nu van denken? Dat het in elk geval niet is zoals het in mijn gedachten geconstrueerd was. Neen, dit kan het zeker niet zijn. Geen uitbundige bloemenpracht zoals beschreven in het boek, geen geborgenheid, geen “thuis”.

Met het boek naast me en wat nog in mijn geheugen zit begin ik de foto’s te bestuderen. De trap in de zitkamer. Klopt. De gezandstraalde en gebeitse balken. Klopt. Een naar buiten openslaande deur in de keuken, luiken, twee niveau’s, een langgerekt huis, een gemetste boog in een doorgang, gebeitste balken, ruwe stenen. Klopt allemaal. Maar geen vijf cm dik carrera marmeren blad in de keuken. Geen rieten manden in nissen die er niet zijn. Geen “battiscopa“, een vijftien centimeter hoge grijze strip langs de onderkant van de muren, als een soort “plint”.

Ik weet niet meer wat ik er moet van denken. In Toscane en Umbrië zullen veel huizen aan deze beschrijvingen voldoen; sommige dingen kan je zo matchen, anderen dan weer totaal niet. Googelen op “Villa Bramasole” brengt soelaas. Oef, er zijn wel tien villa Bramasole’s in Cortona en omstreken met uitzicht op het Lago Trasimeno te vinden. De bekende naam wordt inderdaad als commerciële troef gebruikt. En een nog grotere opluchting als ik overeenkomsten vind met beschrijvingen in het boek en andere vakantiehuizen. En ook weer niet.

Gelukkig maar. Mijn “Villa Bramasole” in mijn hoofd kan blijven bestaan. En een andere “Villa Bramasole ” ga ik niet huren. Je kan toch niet twee weken in een droom gaan wonen. Wat blijft er dan nog over om van te dromen?

En hopelijk leeft Frances nog steeds lang en gelukkig in haar eigen Villa Bramasole in Cortona. En verhuurt ze haar villa niet aan pottenkijkers.

(eigen foto, juni 2006)