Mon chat Garou s’est enfui de la maison le dimanche 4 octobre 2009, en soirée rue Ruffin, 10 – 1495 Marbisoux – Marbais (commune de Villers-la-Ville).
Garou est un mâle castré âge de 5 ans.
Il a des poils mi-longs de couleur crème et blanc.
Il ne portait pas de collier mais est muni d’une puce électronique.
Garou n’est pas du tout farouche.
Nous sommes très inquiets.
Si vous l’avez vu ou si savez où il se trouve, prévenez-moi au plus vite s’il vous plaît.
D’avance merci de m’aider à retrouver Garou.
Contact
Gsm: 0478/815.004
Email

Eerder prezen wij hier reeds de geneugten van de “Promenade de la Baillerie” (zie Dijlevallei te Bousval).  Wij vermeldden toen de mogelijkheid om uw tocht aan te vangen bij de wondermooie abdijruïnes van Villers-la-Ville. Een dramatisch gebeuren noopte ons hier meer in detail op terug te komen. Dat leverde een wandeling op die op zich reeds meer dan de moeite loont (10 km extra). We doorkruisten prachtige bossen met diep ingesneden beekvalleien, waar beuk , eik, lork en inlandse den de dienst uitmaken. Tussen de vele jachthutten troffen we leuke plantjes zoals de blauwe boshyacint en de gevlekte aronskelk. Onderweg passerden we het gehuchtje La Roche en doorkruisten een uitgestrekt plateau met weidse vergezichten.   

Voor meer info, foto’s en kaartjes, klik hier.

Deze week ontvingen wij een schrijnende brief:

“Geachte Heer,

Na het bekijken van de mooie plaatjes op uw weblog, besloten wij de door u beschreven “Promenade de la Baillerie” te maken in Bousval. Zoals u suggereerde, dachten wij dat het een goed idee zou zijn onze wandeling aan te vangen in Villers-la-Ville. De abdijruïnes daar zijn inderdaad prachtig. Maar in het bos liep het lelijk mis. Al snel kwamen wij tot de bevinding volledig verdwaald te zijn. Uren zochten wij naaar een herkenningspunt, maar vergeefs. Finaal besloot mijn man alleen op zoek te gaan naar hulp. Hij nam een zak koekjes mee en liet om de tien meter een brokje vallen, kwestie van nadien de weg terug te vinden. Hij had dat ergens gelezen, zei hij. Net voor hij in de verte in een vallei verdween, draaide hij zich nog eens om en zwaaide me een laatste maal toe. Sindsdien zijn we zijn spoor volstrekt bijster. Dat is nu drie weken geleden en ik begin me toch een beetje zorgen te maken. Wat moet ik doen? S.M.” 

Beste S.M., laten wij u meteen geruststellen. Uw man is terecht. Hij werd gesignaleerd in het gezelschap van een ferme blondine in het mondaine Antibes aan de Côte d’Azur. Naar verluidt maakt hij het goed. Uw schrijven heeft ons gewezen op een spijtige leemte in onze berichtgeving.  Wij hebben inderdaad verzuimd in detail te beschrijven hoe u van aan de abdij van Villers precies kan aansluiten op de Promenade de la Baillerie in Bousval. Om dit te remediëren, zijn mijn echtgenote en ikzelf meteen in de auto gedoken. Het was geen weer om een hond door te jagen. maar gelukkig, wijzijn geen honden. En dus hebben we doorgezet. 

Beschrijving traject (10 km)

Beginnen doet u bij de Syndicat d’Initiatives van Villers. Die is ondergebracht in de voormalige stallingen van de abdij. Een spoorweg snijdt het gebouw netjes in twee. Merkwaardig genoeg stoort dat nauwelijks. Tegenover het Syndicat staat een hele bos pijltjes. U volgt degene met een gelede gele driehoek (een beetje zoals de Belgische vlag, maar dan in het geel). U kan ook opteren voor de wit-rode streepjes van GR-route 126, maar die moet u dan wel in de goede richting volgen, d.w.z. naar rechts als u met uw rug naar het Syndicat staat. U wandelt langs een kasseiweggetje onder de Nijvelse poort door en duikt even hogerop links het bos in. Waar de gele pijltjes met de gelede rechthoek en de GR-tekens elk hun weg gaan (ter hoogte van een beek), blijft u de GR-route volgen. Even verder krijgt die het gezelschap van pijltjes met een gele rechthoek. Van dan af volgt u deze laatste. Bij de bosrand gekomen, vindt u nog wel een zeshoekig bord met de vermelding “Le coureur des bois”, maar geen geel pijltje meer. Geen nood, wij helpen u verder. Loop gewoon rechtdoor de veldweg in en geniet van de mooie panorama’s links op de vallei van de Thyle, een zijriviertje van de Dijle. Bij de ingang van het volgende bos, stuit u op een tweesprong. Niet aarzelen, linksaf hier. Altijd maar rechtdoor daalt u langzaam af in de vallei. Bij een een bordje met de vermelding “Sentier touristique” gaat u rechtdoor (u verlaat dus het hoofdpad, dat rechts naar een beek afbuigt). Een paar honderden meters verder langs een modderig pad belandt u terug op de asfalt. U steekt rechts een beekje over (de Ry Ste Gertrude) en volgt het bochtige weggetje omhoog door het gehucht La Roche. Waar u op een bredere weg komt, kiest u linksaf alweer voor een “Sentier touristique”. Het stemmige pad en het weggetje waar u op uitkomt voeren verder omlaag de vallei van de Thyle in. Eenmaal over het riviertje, wandelt u links een spoorwegbrug onder en steekt u een drukke verkeersweg over. Aan de overkant slaat u (ter hoogte van het zebrapad) onmiddellijk een smal landweggetje in dat u recht de helling opvoert. Onderweg krijgt u enkele leuke doorkijkjes op de vallei. Boven, ter hoogte van een eenzame boom, slaat u links de weg in die het weidse pateau doorkruist. Helemaal in de verte ontwaart u een mooi kapelletje.

Wie nu de “Promenade de la Baillerie” wil meepikken (reken op een extra 6 km), slaat ter hoogte van een zeshoekig paneel met daarop de naam van de wandeling rechtsaf. Vanaf dan hoeft u enkel de pijltjes  te volgen. Wie geen zin heeft in die extra kilometers loopt gewoon verder i.d.r.v. de kapel. Ter hoogte van een manshoge blok steen, met daarop een oude inscriptie ter ere van de O.L.Vrouw van Alsemberg, slaat u linksaf. Vanaf dan volgt u opnieuw de wit-rode streepjes van de GR-route 126. Die brengt u langs een smal pad en een stemmig stuk bos terug naar de abdij. Het allerlaatste stukje krijgt u nog een scherpe afdaling voor de voeten en waant u zich even in de Ardennen.

Voor wie de “Promenade de la Baillerie” meepikt, graag het volgende. De wandeling is goed aangeduid, behalve aan de opmerkelijk mooi gelegen kapel van de baljuw. Daar moet u gewoon rechtdoor (zie ook Dijlevallei te Bousval). U komt dan als vanzelf aan hogervermelde blok met de aan onze-lieve-vrouw gewijde inscriptie, waar u rechtsaf moet. Volg van dan af de GR-tekens.

Voor meer foto’s, klik hier

Waals-Brabant. I love it. Of beter: je l’aime. Zeker als het om wandelen gaat. Ditmaal zochten we het dorpje Bousval op, knusjes genesteld in de Dijlevallei, halverwege Genappe en Court St Etienne. De Dijle, hier nog niet veel meer dan een brede beek, heeft zich tientallen meters diep ingegraven in het Brabantse plateau. De steile valleiwanden zijn bedekt met bossen, waar koning beuk domineert. De rijkdom van de streek zit in zijn bodem. Die bestaat geheel uit leem, een vette maar vruchtbare modderlaag, waarop al sinds mensenheugenis aan landbouw gedaan wordt. De akkers vormen een reusachtig lappendeken met weidse zichten op het golvende landschap. Eeuwenoude holle wegen verbinden het plateau met de dorpen in de vallei. Kapelletjes op de straathoeken roepen de hulp in van hogere machten. Stevig uit de kluiten gewassen boerderijen, hier en daar met kasteelallures, drukken hun stempel op het landschap. De aarde is hier gul voor de mens. Enkele kilometers verder naar het zuiden, verscholen in de bossen, liggen de schitterende abdijruïnes van Villers-la-Ville. Het schistgesteente waaruit deze werd opgetrokken zit hier overal in de bodem. Waar het aan de oppervlakte komt, waan je je heel even in de Ardennen.

Voor wandeltips en foto’s: zie http://girardo.wordpress.com/2008/02/11/dijlevallei-in-bousval/