Het Vlaams Belang kent momenteel heel wat strubbelingen. De voorzitter verliest aan macht, een belangrijk partijlid, Marie-Rose Morel, werd opzij geschoven en nu neemt kopman Frank Vanhecke ontslag. Als deze fascistische partij de Belgische belastingbetaler geen miljoenen euro’s per jaar zou kosten, zouden we er al lang niet meer over spreken.

Le Vlaams Belang connaît actuellement pas mal de remous internes. Le président perd de son pouvoir, une membre importante du parti, Marie-Rose Morel, a été écartée et maintenant, la figure de proue, Frank Vanhecke, démissionne. Si ce parti fasciste ne coûtait pas des millions d’euros par an au contribuable belge, on n’en parlerait plus depuis longtemps.

http://www.unionbelge.be/links.php?subaction=showfull&id=1259579856&archive=&start_from=&ucat=34&

Het nummer ‘Leve België’ ligt nog altijd zwaar op veel Vlaamse magen — SCHOTEN – Radicale Vlaams-nationalisten hebben het nummer ‘Leve België’ van de populaire groep Clouseau nog altijd niet verteerd. Toen Koen en Kris Wauters gisteren wilden beginnen aan een promoconcert in de Carrefour-vestiging van Schoten, verstoorde een groepje Vlaamsgezinden het optreden. Zeer tot ongenoegen van de fans.

Toen Koen en Kris Wauters gisteren even na tweeën hun geïmproviseerde podium beklommen in de Hyper Carrefour van Schoten – ergens tussen de speelgoedafdeling en de droge voeding – barstten de eerste spreekkoren meteen los. Zo’n vijftien nors kijkende mannen met snorren, qua uiterlijk nogal afwijkend van de modale Clouseau-fan, staken geelzwarte affiches de hoogte in met slogans als ‘België Barst’ en ‘Vlaanderen Boven’. Potig veiligheidspersoneel van de supermarkt probeerde het protest zo snel mogelijk de kop in te drukken. Maar de manifestanten hadden zich slim verspreid onder de fans zodat het niet eenvoudig was om ze allemaal snel weg te leiden.

Toen de broers Wauters aan het einde van hun optreden het nummer ‘Leve België’ wilden zingen, brak een tweede keer protest los. Maar deze keer slaagde het veiligheidspersoneel er binnen de kortste keren in de betogers het zwijgen op te leggen.

De politie was aanwezig, maar tot arrestaties kwam het niet.

‘We hebben de manifestanten wel aangespoord tot kalmte en stilte. Ze zijn wat later zonder veel kabaal vetrokken. We hebben niemand aangehouden en niks in beslag genomen. Het ging om een vijftiental mensen’, zegt hoofdinspecteur Stephane Hutsebaut.

Koen Wauters zelf bleef ijzig kalm onder het protest. Hij riep een hele jonge fan, die door het geroep van zijn melk was geraakt, prompt naar voren om hem een zitje op de eerste rij te geven. Waarna hij onmiddellijk het volgende nummer inzette.

Na het optreden vertrokken de broers pijlsnel, en onder begeleiding van enkele kleerkasten van Carrefour, richting magazijn, dat gisteren dienst deed als backstage-ruimte. Ze moesten nog snel door naar het Limburgse Kuringen, waar een laatste optreden gepland was. Ook in de Carrefour van Oostakker was er eerder op de dag trouwens al wat protest geweest, maar niet zo hevig als in Schoten.

Julie Stordiau van Carrefour betreurt de incidenten maar zegt blij te zijn dat honderden fans toch met volle teugen en op een ongewone manier van de liedjes van Koen en Kris Wauters hebben kunnen genieten. ‘We waren goed voorbereid en hadden onze veiligheidsmensen de opdracht gegeven om een oogje in het zeil te houden en snel maar zonder geweld op te treden in overleg met de politie. En zo geschiedde. In de discussie over het liedje nemen wij een neutrale houding aan.’

Miranda De Meester uit Schoten en haar vriendin Marina Binck, die helemaal uit Wilrijk was gekomen voor het concertje, zijn niet te spreken over de protestactie. ‘Ik ben juist blij dat Koen Wauters durft uit te komen voor zijn mening.’

Het nummer Leve België is met voorsprong het meest controversiële liedje dat de broers Wauters hebben gemaakt. In het nummer bezingen de twee hun liefde voor België, in het Nederlands en het Frans. Niet dat ze iets tegen Vlaanderen hebben, maakten ze al bij de lancering duidelijk. ‘Ik ben voor een sterk Vlaanderen, maar niet voor een zelfstandig Vlaanderen’, was de uitleg van Koen Wauters. Hij zou het zonde vinden mocht ons land opgesplitst worden, en dat wilde hij met dit nummer duidelijk maken.

Vanuit Vlaams-nationalistische hoek leverde het hem meteen de stempel ’slechte Vlaming’ op. De brievenrubrieken van de kranten stroomden over. Zowel met afkeurende als met steunende reacties. Zelfs Vlaams minister van Binnenlands Bestuur Geert Bourgeois (N-VA), nochtans een notoir liefhebber van Nederlandstalige muziek, noemde het nummer ‘pure propaganda’.

Comunicado de 22/10/2009

Com mais de 600 participantes, vindos de toda a parte da Europa, a Convenção Identitária 2009 em Orange, no Palais des Princes, foi um tremendo sucesso. Nesta, encontraram-se de forma fraterna e solidária diversos grupos e organizações como Bloc Identitaire, Solidarité-Kosovo, Alsace D’Abord, Nissa Rebela, Novopress, Causa Identitária, Vlaams Belang, Plataforma per Catalunya, Lega Nord, Project Apache, Rebeyne, etc., e muitos participantes inscritos a título individual, todos com uma enorme vontade em partilhar as suas ideias, propostas e experiências.

Existiram diversas temáticas em discussão, estando todas em redor da questão da identidade: localismo vs mundialismo; reapropriação de espaços próprios para produção genuína de produtos alimentares; Europa aos Europeus, África aos Africanos; Demografia e islamização; A Europa das resistências populares (temática que contou com a presença da associação portuguesa Causa Identitária); A questão do Kosovo; Os identitários e as eleições locais/regionais, etc. Destaque ainda para o início da campanha «Uma outra juventude», iniciativa que pretende federar todos os grupos locais de jovens identitários num projecto alternativo e inovador.

A associação Causa Identitária fez-se representar por uma pequena mas motivada comitiva. A intervenção pública ficou a cargo do presidente da associação, Diogo Canavarro – traduzido por Enrique Ravello (representando a Revista IdentidaD) – que começou por agradecer o convite efectuado pelo Bloc Identitaire, em particular ao seu presidente Fabrice Robert. Em seguida, abordou algumas das linhas gerais do pensamento identitário português, em particular a necessidade de um pensamento dinâmico à direita e esquerda no que estes dois conceitos têm de melhor para enfrentarmos os desafios de hoje. Para isso, foram referidos alguns autores em particular dois portugueses: Teixeira de Pascoaes e António Sérgio, duas referências maiores da cultura portuguesa e que muito têm a oferecer aos identitários portugueses e europeus. O presidente falou ainda da experiência local em Alcobaça como exemplo de acção, e dos bons resultados aí obtidos. Para finalizar, destacou o trabalho desenvolvido pelos identitários franceses perante a situação do seu país, lançando a fórmula de «quem pisa e humilha a França e os franceses, pisa e humilha Portugal e os portugueses» e que este sentimento de solidariedade deve ser extensível a todos os identitários europeus.

[Carregue nas imagens para aumentar]

Durante os dois dias da Convenção, foi patente a atmosfera de convívio e camaradagem entre todos os presentes, sublinhando a partilha de uma mesma convicção: a vontade de construir uma Europa unida na diversidade, mas estruturada e fundada em ideais e valores comuns: a defesa da nossa identidade etnocultural e a protecção dos povos Europeus.

O interesse que a Convenção despertou foi bastante visível, em particular pela presença de vários órgãos de comunicação social e pela conferência de impressa realizada com várias figuras cimeiras do evento. Para tal, muito contribuiu o anúncio do Bloc Identitaire da sua opção de se tornar partido, implementando assim a sua presença no meio eleitoral francês.

Por último, uma palavra de agradecimento e apreço para com os organizadores do evento que nunca se furtaram ao serviço, com dedicação, profissionalismo e simpatia.

Alertamos também que nos próximos dias irão ser colocadas mais fotografias e vídeos sobre o evento.

A Comissão Executiva da Causa Identitária

Omdat we volledig neutraal zijn, en de Antwerpenaren in alle sereniteit hun beslissing over ‘de Lange Wapper’ wilden laten nemen, brengen we nu pas de video van Ademloos.

Het is er serieus ‘over’. Kinderen opvoeren in reclamespots is sowieso al bedenkelijk. Hen in een anti of pro campagne laten opdraven is zelfs verwerpelijk.

Hopelijk stopt die Antwerpse cinema nu even.

Vorig jaar werd ‘swaffelen’ tot woord van het jaar gekozen.  Langewapperen zal er in 2009 niet ver naast zijn. (jt)

Als het goed is, zeggen we het natuurlijk ook. Met excuses voor de cliché titel van dit stuk.

VBJ-visietekst

Een tijdje geleden was ik aanwezig op het VBJ-congres waar een nieuw bestuur en een nieuwe visietekst werd voorgesteld. Uiteraard had en heb ik mijn bedenkingen bij het concept waarin het congres was uitgewerkt, maar mijn inzien is wat op het spel staat belangrijker dan zulke overwegingen. En ik moet zeggen, ik ben grotendeels tevreden met de visietekst die daar is voorgesteld. Het bewijst dat enkele geëngageerde overtuigde solidaristische volksnationalisten nog steeds een verschil kunnen maken wanneer zij samenwerken. Ik ben dan ook blij dat deze groep, en ik ben trots om er deel van uit te maken zonder mijn eigen rol te willen overdrijven, een invloed heeft kunnen uitoefenen op de tekst en dat het nieuwe VBJ-bestuur zich meer dan bereid getoond heeft om deze visie over te nemen. Waarom ik dit gedaan heb en niet gewoon verval in klagen over wat beter kan, kan men hier bij de conclusie lezen.

Nu klinkt dit misschien alsof het nieuwe bestuur er zelf niets mee te zien heeft. Dat is dan volledig onterecht. Uiteraard hebben ook meerdere personen in het nieuwe bestuur hun actieve steun verleend aan, en hun schouders gezet onder, de stukken die ik hieronder aanhaal. Het toont aan dat wanneer idealisme niet bezoedeld wordt door carrièrisme nog steeds kleine overwinningen kan boeken die op termijn de weg kunnen openen voor veel meer.

Welke stukken kunnen dan ook mijn goedkeuring (in de mate dat die van tel is) expliciet wegdragen? Ik noem er hier vier expliciet (de hele visietekst vindt men trouwens hier):

Pagina 9: De sociale zekerheid is en blijft een kerntaak van de overheid en mag dus niet geprivatiseerd worden. Hetsolidariteitsprincipe is al van bij het begin één van de grondslagen van onze partij. Daarom is VBJ voorstander van een goede, weldoordachte en door de overheid georganiseerde sociale zekerheid. Dat stelsel moet er voor zorgen dat alle Vlamingen een menswaardig bestaan kunnen leiden, ook en vooral wanneer ze het sociaaleconomisch moeilijk hebben of uit de boot dreigen te vallen. VBJ streeft bijgevolg (Vlaams-)nationale solidariteit na. Dat sluit evenwel niet uit dat wij solidair kunnen zijn met minder welvarende volkeren.

Pagina 10: Marxisten bekijken onze maatschappij vanuit een totaal achterhaalde klassenstrijd tussen bezitters van het kapitaal en arbeiders/proletariaat. Maar hoe kunnen wij werken aan een duurzame maatschappij als we ons baseren op een permanent sociaal conflict? We mogen niet vervallen in egalitarisme en doen alsof ons volk uit gelijke individuen bestaat. Maar het is evenzeer fout te stellen dat iedereen zijn lot zomaar moet aanvaarden. Wij plaatsen de volksgemeenschap hiertegenover, ieder individu moet volgens zijn of haar mogelijkheden hierin zijn of haar plaats zoeken en vinden, zonder daarbij gedwongen, maar wel begeleid te worden. Deze vrije individuen kunnen zich dan ook enkel ontplooien in gemeenschappelijke structuren zoals het gezin, de familie, de leefgemeenschap en het volk. Wij plaatsen als jongeren tegenover de ‘marxistische klassenstrijd’ een ‘solidaristische klassenverzoening’.

Pagina 13: Veel mensen met een andere cultuur en godsdienst komen naar hier. Eens hier aangekomen komen ze in een vacuüm terecht, een identitaire en morele leegte. Ze treffen er bitter weinig respect aan voor de eigen identiteit en nog minder respect voor onze taal en cultuur, enkel een linkse machtselite die haar eigen grote gelijk hoog in het vaandel draagt. Hoeft het ons dan te verbazen dat immigranten ook weinig of geen respect opbrengen voor onze waarden? Naarmate de omvang van de immigratie groter wordt, gaat de linkse elite in West-Europa vanzelf over tot culturele capitulatie. Zij schamen zich voor zichzelf en hun nationale identiteit.

Pagina 16: Steeds meer Vlaamse jongeren beseffen dat Vlaanderen nood heeft aan een ander bestuur dat zich niet schaamt voor de Europese beschaving, voor de o.a. Grieks- Latijnse, Keltische, Germaanse en christelijke wortels, maar dat trots is op de Europese waarden.

De kracht van een overtuiging

Sommigen langs de rechterzijde gebruiken trouwens de foute term Joods-Christelijke wortels. Waarom die term fout is (althans toch wanneer hij op Europa slaat) verschijnt later op dit weblog, maar nog sneller in de volgende editie van Revolte (het magazine van Voorpost). En over Revolte gesproken, ook dit vond ik een zeer goede actie van Voorpost Nederland:

http://www.voorpost.org/nl/1/149

15.10.2009 • Militanten van Voorpost Twente hebben op de vooravond van de jaarlijkse anti-McDonaldsdag met een spandoek en pamfletten post gevat voor een lokale vestiging van deze vertegenwoordiger van de massacultuur in Enschede. Voorpost wil zo mensen inlichten over de culturele, economische en ecologische gevolgen van de steeds verder doorslaande globalisering. Vele mensen namen tezamen met onze uitleg onze folder in ontvangst. Soms leidde dit tot interessante discussies. Conclusie: met simpele middelen zijn veel mensen te bereiken voor de goede zaak! Globalisering, nee bedankt! Behoud de culture diversiteit van de volkeren der wereld! Met Voorpost in het offensief!

Sommige mensen geloven dat de Vlaamse Beweging is vastgeroest in bepaalde denk- en stijlbeelden. Ik blijf er echter van overtuigd dat dit niet zo is en dit soort dingen geven mij goede moed. De strijd gaat door. Waarom? Omdat opgeven veel te gemakkelijk en onaanvaardbaar is. Voor zij die nu denken dat het Vlaams Belang en de radicaal-rechtse kant van de Beweging hetzelfde zijn nog even het volgende.

Idealen kennen geen grenzen, geen staatskundige, maar ook geen organisatorische. Wanneer een organisatie bereid is om deze te aanhoren of, nog beter, aan te nemen, is dat een succes voor het ideaal. Niet voor de organisatie en niet voor de persoon of personen die het uitdragen. Strijden voor een ideaal is immers veel belangrijker dan ergens een mandaat te bekleden. Al sluit het éne uiteraard het andere niet uit. Mijn hoop is dan ook dat het nieuwe bestuur deze visie ook ten volste zal belichamen in woord, daad én stijl en niet vervalt in de kwalen die elders staan opgesomd.

Islam in Europe rapporterar: Antwerp: 40% of elementary school students are Muslim

40% of the students in the Antwerp municipal elementary schools (4,150) chose Islam as their religion class subject this year, according to data provided by the Antwerp alderman for education Robert Voorhamme (SP.A) upon request by Vlaams Belang. 

According to Filip Dewinter (Vlaams Belang), by extrapolation, in 2012 a majority of the students in the Antwerp elementary schools will be Muslim.

Också; Muslimska Friskolan, Hälften av studievägledarna ser muslimsk extremism bland eleverna

Den danske bloggaren Snaphanen har gjort en intressant bloggpost igår, där han berättar att Köpenhamns lärare nu bland annat beordras jaga muslimska elever som samarbetar med islamister, och rapportera eleverna till säkerhetspolisen

Tips! Vill passa på att påminna alla om att titta i högerspalten där jag postar feeds från olika bra bloggare och tidningar. Där finner ni information om hur islamiseringen fortskrider, om hur det politisk korrekta etablissemanget fortsätter att förstöra Sverige (och Europa) och även avslöjanden om hur media mörkar sanningen om invandringen.

Så ta alltid en titt där!

In the battle against Islamists in the court of public opinion, those of us standing in defense of Western civilization are tasked with unfortunate challenge of having to decide who is or is not an acceptable ally. While many political parties and organizations around the world, from Vlaams Belang of Belgium to the Dutch Partij voor de Vrijheid lead by the iconic Geert Wilders, have outright rejected xenophobia and anti-semitism, others have not. In fact, the disturbing trend in recent years has been for xenophobic and anti-semitic parties like the National Front of France or the British National Party  to jump on the anti-Islamist bandwagon in response to the rising displeasure with Islam among their compatriots, without having yet disavowed their history of bigotry and promising real change. Indeed, the British National Party, which has enjoyed a great deal more popular success since Nick Griffin took over in 1999 and organized his hoodlum supporters into a proper political organization capable of winning elections, continues spewing some of the most vile white supremacist screed in all of Europe. Accordingly, when they denounce another anti-Islamist organization, it necessitates a closer look at said group, for odds are they represent acceptable allies in the fight for Western civilization.

Most recently, the British National Party issued a statement denouncing the English Defense League as “a Zionist false flag operation, designed to create a real clash of civilisations right here on our streets between Islam and the rest of us.” Indeed, in the full message, Griffin goes so far as to suggest this is part of a Zionist (his way of identifying Jews while still giving him the capacity to claim he is speaking about only a select few of us) cabal that ends with the UK using nuclear weapons against the Muslim world. And of course for good measure, he indicts the British newspapers endorsing the ELD as co-conspirators. If all of this sounds like the sort of vile anti-semitism that Czarist Russia and Nazi Germany serialized for mass consumption to inspire support for brutally repressive anti-Jewish policies, that is because it ought to. The British National Party after all, is one of the most beloved European political parties among participants in neo-Nazi forums like Stormfront.

Now then, what is the English Defense League all about, and are they fit allies as the BNP condemnation might suggest? Formed on June 27, 2009, the English Defense League is a group of “ordinary, non-racist citizens of England and supporters who have had enough of being treated as second-class citizens to the Jihadis in our own country,” with around 300 members. They are not against all Muslims, or even the disturbingly violent faith of Islam. Rather, they seek to compel government action “against extremist Muslim preachers and organisations.” Their rejection of racism could not be any more clear, for they openly declare that “Everyone from those whose ancestral roots are in pre-Roman Britain to immigrants just arrived yesterday will be welcomed into the EDL with open arms as long as they are willing to stand up with us for English values and against Islamist hate.” Aside from receiving death threats from Jihadists and their ill-informed anti-fascist allies on the liberal fringe, the group notes that they regularly receive such threats from white supremacist groups, as a consequence of which, most of the group’s leadership is not publicly disclosed. In essence then, the group can summarily be described as a loose coalition of Brits from many different walks of life and political backgrounds that is united in its opposition to the most objectionable elements of the Islamic community, which is against the use of violence, and which has no broader aims or objectionable inclinations.

It seems to me that given presently available information, there are only two issues that exist as it pertains to the ELD. First, while it is growing rapidly, it seems poorly organized, and lacking in the sort of centralized orientation needed to present a consistent and appropriate message wherever branches are found. This could ultimately cause the group to splinter, with the secondary risk that some of the offshoot groups will be swallowed up into white supremacist movements. The other issue with the English Defense League is that they seem to be insufficiently informed about the nature of Islam, such that they draw a distinction between regular and radical Islam. While it is entirely appropriate to state that many individuals who identify themselves as Muslims are peaceful and are valued participants in society that have no interest in undermining our way of life, it is necessary to emphasize that their self-identification is not entirely valid. That is to say, those who call themselves Muslims but reject Jihad, caliphate building, and the subordination of those infidels the ummah opts not kill, are guilty of apostasy. And, as we know from al-Baqarah 2:217, “Whosoever of you turns back from his religion and dies as a disbeliever, then his deeds will be lost in this life and in the Hereafter, and they will be the dwellers of the Fire. They will abide therein forever.” In other words, when enforced, Islam punishes such respectable individuals with death. When not, such as in the Western World, they are simply deemed apostates to be killed when circumstances allow (following the rejection of an invitation to return to Islam), who even if allowed to die of natural causes will suffer eternal torment in the afterlife. All of this is a roundabout way of saying that there is no moderate Islam, only moderates who continue to self-identify as Muslims.

Those being the biggest problems with the ELD, it is therefore appropriate that those interested in fighting against the Islamists stand in partnership with said organization. Their aims are informed by a highly moderate and inclusive ideology, such that they are more above reproach than even many of the best regarded anti-Jihadist parties (like the Sweden Democrats). It is my hope that they continue to grow, and that the anti-Jihad community rejects the paranoid rantings of Charles Johnson, instead standing with these well intentioned men and women.

If you liked this post, you may also enjoy these recent articles:

• Phone Post

A convite da associação identitária francesa Bloc Identitaire, a Causa Identitária irá estar presente na próxima Convenção Identitária, a realizar-se nos dias 17 e 18 de Outubro de 2009 em Orange, França. Esta é a segunda edição do evento (sendo que no primeiro a Causa Identitária também esteve presente) e servirá para debater ideias, apresentar propostas e comparar experiências entre os identitários europeus. Estarão igualmente presentes vários outros grupos identitários tais como Alsace d’abord, Nissa Rebela, Vlaams Belang, Lega Nord, Plataforma per Catalunya, Asamblea Identitaria, Solidarité Kosovo e ALCEC. Todos estes estarão incluídos em blocos com as respectivas temáticas.

Haverá ainda espaço para convívio e troca informal de ideias, bem como
bancas com material (revistas, livros, t-shirts, etc.).

O programa completo da conferência pode ser visto aqui.

Op 11 oktober houden de Vlaams Belang Jongeren een congres onder de titel “100% identiteit”. Een slogan die uit Frankrijk komt van bij de Identitairen. Alleen is de slogan volledig “0% racisme, 100% identiteit”. Mijn inziens is het dan ook verkeerd om enkel het laatste stuk te gebruiken aangezien je zo een hele context wegveegt omdat het net een tegenstelling is. Zoals de extreem-linkse slogan “Jobs, geen racisme” is deze volledige identitaire slogan pas volledig begrijpbaar wanneer hij in zijn volledigheid wordt gebruikt. Onlangs had ik nog bedenkingen bij de koers van het Vlaams Belang en hoopte ik op een verbetering.

Helaas moet ik vaststellen dat de affiche van het VBJ-congres niet het beste doet vermoeden. Als Vlaams-nationalisten dienen wij te kiezen voor eigenheid en een identitaire visie op cultuur. Geen cultuurconformisme, maar een eigen cultuur eerst. Geen massacultuur, maar het kiezen voor de eigenheid. De keuze voor de muzikale opluistering van het congres is helaas net gevallen op vertegenwoordigers van de platte massacultuur. Redenen voor deze keuze kan ik mij niet echt inbeelden. Is het om via VBJ een soort braaf rechts denken binnen te voeren, gestuurd door enkelen vanuit de toplagen van het Vlaams Belang? Onlangs nog heb ik, samen met andere radicalen, tegen meerdere mensen in VBJ mijn mening gegeven over bepaalde socio-economische onderwerpen dus ik kan zeker niet stellen dat het allemaal een kwestie van slechte wil is. Het is dan ook te hopen dat VBJ terug kiest voor een solidaristische en volksnationalistische visie op mens en maatschappij.

Maar wat gaan ze winnen met groepen zoals degenen die zijn uitgenodigd? Er kan wat volk op afkomen ja, maar absoluut niet het soort volk dat actief zal militeren. Eerder het soort volk wiens leven draait om feesten en zuipen en waarbij politiek engagement hoogstens iets in de marge is. Ikzelf zal wel gaan naar het congres in de hoop dat ik de bal hier volledig missla.

Earlier this week I received the above email which was sent to all my fellow MEPs. It was from Philip Claeys of the Belgian Vlaams Belang Party. He responded to this invitation from Hungarian Socialist Leader Csaba Tabajdi which featured a photograph of the famous and iconic ‘Birds Nest’ stadium, by posting no text, just a photograph from the student protests in Tiananmen Square in 1989. Now I think it is appropriate to criticise China’s human rights record and have done so on a number of occasions including on this blog.

However, Europe also needs to engage with China in order to have a constructive relationship, it cannot just resort to rude gestures. Mr. Claey’s party is the Belgian equivalent of the British National Party, with the aim of creating an independent Flemish state in the Flanders area of Belgium.  Philip Claeys has many views in common with Nick Griffin. Here’s a selection of what he said when he visited London in 2005:

“It’s Islam against the West, it’s also mass immigration, multiculturalism and relativism against the preservation of our identity, it’s political correctness against freedom of speech.”  

“look at our acceptance of the fact that major parts of European cities have become ghettoes.”

Does he watch the Wire selectively like Conservative Shadow Home Secretary Chris Grayling MP?? Perhaps Vlaams Belang should apply to join the Conservatives new ECR group in the European Parliament, Chris Grayling could give them a reference. 

 “If Turkey were to become a European member-state….. that this would lead to nothing less than an immigration tsunami.”

“ The Walloon minority that rules Belgium is lead by an aggressive, extremist and archaic socialist party.”

All unpleasant views, although it true that like my Belgian Socialist colleagues I have been known to aggressively take on the views of people like Philip Claeys and Nick Griffin.

Mr. Claeys has reportedly been trying to distance himself from the BNP, he was reported to have arranged a secret meeting with Mr. Griffin and Holocaust denier Bruno Gollnisch in the run up to the most recent European elections.  You can see a video of Mr. Griffin giving his full support to Mr. Claeys’ recently expressed view that ‘Islam is a cancer’ here, vile stuff. 

Mr. Claeys has a selective view of human rights. In my view this offensive and bigoted reaction to a cultural event celebrating Chinese art is unsurprising. In his world anybody from a different ethnic background is to be found fault with.

Die Welt berichtet über nämliche Ergeignisse in diesem Artikel.

“Die Jugendlichen waren einem Aufruf im Internet gefolgt, der zum Angriff auf die Anhänger des Fußballclubs RSC Anderlecht aufgefordert hatte.”

Der Ursprung der Auseinandersetzungen zwischen nordafrikanischen Jugendlichen und Anhängern des RSC Anderlecht findet sich im vorangegangenen Wochenende, als das genannte Fußballteam den belgischen Ligapokal für sich beanspruchen konnte.
Vermutlich war auch dies der Anlass der Streitigkeiten, eben dass die genannten “Krieger” ihrem Unmut durch einen Angriff auf die Fans des “verfeindeten” Clubs Luft machen wollten. Dies ist auffällig, vor allem deshalb, weil diese Auseinandersetzung an eben jenem Tage stattfand und nicht zuvor und auch nicht danach. Doch das sei nur dahingestellt.

Der aus der Welt oben zitierte Satz weist in jedem Falle darauf hin, dass die gesamte gewaltsame “Protestaktion” eine mehr oder minder organisierte war. In diesem Sinne sind diese Straßenschlachten auch mit den an Bürgerkrieg grenzenden “Unruhen” in der Vorstädten französischer Städte vergleichbar, mit dem feinen Unterschied, dass dort Molotov Cocktails seitens der Gewalttäter verwendet worden waren.
Brücksichtigt sollte auch werden, dass die migrierten Jugendlichen, die für Verwüstungen in Frankreichs Vorstädten sorgten, als Hintergrund “rassistische Behandlung” nannten, während die Jugendlichen in dieser Angelegenheit offenbar mehr von einem Hass gegen die Anhänger einer Mannschaft getrieben werden, als von einem Willen, nach gleichgerichteter Behandlung.

“Die Unruhestifter zerstörten Telefon- und Wartehäuschen, schlugen Schaufensterscheiben ein und beschädigten Autos.”

Auch dieser Satz stammt aus der Welt und verdeutlicht die Sinnlosigkeit dieser Gewaltakte, die sich vornehmlich gegen den Fußballverein hätten richten sollen.
Doch anstatt es dabei zu belassen, werden Polizisten mit Steinen attackiert, in vollem Bewusstsein der Verletzungsgefahr, die der Tat anliegt.
Es ist ebenfalls auszuschließen, dass die gezielt verursachten Beschädigungen an Warte- und Telefonhäuschen einem “guten Zweck” gedient hätten. Ebensowenig ist die blinde, zerstörerische Wut der Migranten gegen Fahrzeuge ein unerklärliches Rätsel, zumindest für den klaren Verstand – zumal es sich um einen Gewaltaufruf gegen die Fans des RSC Anderlecht handelte und nicht um “antirassistischen Widerstand” gegen Schaufensterscheiben.

Abgesehen davon setzt der bloße Gewaltaufruf im Internet den Behörden bereits ein Zeichen, wie stark ausgebildet die fremdländisch dominierten “Gangs” bereits sind und zwar insofern, als dass diese einfache Aufforderung dazu in der Lage ist, etwa 200 Menschen innerhalb kürzester Zeit so zu erreichen, dass diese dem Aufruf auch mit Tat und Kraft folgen.
Die belgischen Ordnungshüter werden sich in dieser Angelegenheit mit einem auch in Zukunft Jahre währenden Kampf gegen derartige Organisationen und Strukturen konfrontiert sehen und möglicherweise diesem Zustande nicht mehr entgehen können, sollten sich die Umstände, aus welchen diese Situation originiert, nicht zwangsläufig und in Bälde ändern.

Die Konsequenz für die arbeitenden und ihre Steuern zahlenden Belgier ist offenkundig:
Obwohl die Schäden von Gruppen verursacht wurden, die der Staatsanwaltschaft über die Ermittlungen durch die Polizei bald größtenteils bekannt sein werden,  wird der Durchschnittsbelgier für die Schäden aufkommen müssen, für welche niemand von ihnen auch nur in geringster Art und Weise Verantwortung zu tragen hat.
Auch die Regierung wird bei einer Fortsetzung dieses “Spiels” entsprechend antworten müssen, ansonsten wird ebenjene den Verlust ihrer Macht an handlungswilligere Parteien zu fürchten haben.

Eine davon wurde bereits nach der Europawahl von den internationalen Medien für ihre Erfolge “getadelt”.
Aus derzeitiger Sicht wird die “Sünde des Wahlerfolges” auch in Zukunft über diese Partei kommen.

Image via Wikipedia

De IJzerwake, sinds 2003 je jaarlijkse afspraak met Vlaams Belang. Een soort familiedag voor Vlaams-nationalisten die bovendien radicaal zijn. Vlaams Belang dus. Hoewel ook her en der een N-VA‘er te zien is, kreeg de partij er dit jaar van langs. Hun afwachtende houding zint de bezoekers van de wake niet: België als land moet nu dood. Het kan niet meer anders.

Het is eigenlijk elk jaar al hetzelfde liedje geweest. De IJzerwake splitste zich af van de IJzerbedevaart omdat die niet langer voor een onafhankelijk Vlaanderen stond, maar voor meer autonomie in vrede met Wallonië. Het land splitsen was plots geen harde eis meer. Ook de schreeuw naar verdraagzaamheid zette kwaad bloed bij enkelen, zoals de Vlaams Belangers, die zich geviseerd voelden.

Maar de aflevering van 2009 zal velen nog heugen. In tegenstelling tot de voorbije jaren was er niet de eeuwige boodschap voor onafhankelijkheid, maar ook een speciale noot van Frans Crols (van tijdschrift Trends). Die man pleitte er onomwonden voor om hét grote probleem voor de onafhankelijkheid even te vergeten: het probleem Brussel. Brussel is nauwelijks nog tweetalig te noemen en vormt al eeuwen een twistpunt. Maken we van Brussel een Europese stadstaat? Een Vlaamse of Waalse stad? Een gedeelde stad? Problemen alom. Dus stelt Crols voor dat we het probleem even laten voor wat het is en doorgaan met het basiswerk van het nationalisme: het splitsen.

In zekere zin een intelligent idee, toch binnen het nationalisme. De man weet namelijk ook wel dat als Brussel zal moeten kiezen, het voor de rijkere kant zal kiezen: Vlaanderen. Of dat hoopt hij vast. Het is een uitstel, Brussel komt wel.

Natuurlijk zien enkele heethoofden dat niet zitten. Ze willen direct alles wat ze kunnen krijgen. Brussel is Vlaams (hoewel Frans er de voertaal is en er al meer Engels wordt gesproken dan Nederlands). Vlaams Belang noch N-VA zien het zitten: Brussel is van “ons”. Geen uitstel. Brussel als hoofdstad. Brussel vergeten is verraad.

Het is natuurlijk ook waar. Brussel kan zich vergeten voelen en zou zich kunnen aansluiten bij Wallonië, al is dat een probleempje: Brussel ligt compleet in Vlaanderen. En de nationalisten zullen Brussel ook niet lossen. Annexatie dreigt, een oorlog of in elk geval groot dispuut dreigt.

Een stadstaat, bestuurd voor en door Europa dan? Mogelijk. Maar ook hier lijkt het dan toch beter te wachten tot “we” Brussel kunnen annexeren. Lekkere winst op die domme Walen.

Hoewel Brussel dus eerder Franstalig is, is er geen sprake van dat Brussel vergeten wordt. Loslaten, tot daar aan toe, als het maar niet te lang duurt. N-VA heeft zo wel zijn eigen redenen om Brussel op te eisen: Brussel is economisch van groot belang. Ik verslikte me toch even toen ik dat net op de radio hoorde. Economisch? Moeten we Brussel dan niet hebben om de CULTURELE waarde ervan? Omdat er “Vlamingen” (sommige Brusselaars worden niet graag zo genoemd) wonen? Nee hoor, economie zeg. En daarom moeten we van Wallonië af: het is economisch gezien arm. Weg ermee. Zo zit dat dus. Zeer solidair hoor. Alles inpikken waar rijkdom mee gemoeid is, de rest is voor de Walen? Met alle respect, maar zo zal ook de zachte aanpak van N-VA niet werken, zoals ze op de wake zeiden. De graaicultuur is terug van nooit weggeweest.

Het probleem Brussel is bij deze wel aangehaald. Vlaams Belang en N-VA willen het annexeren, daar blijven ze bij. Als tweetalige eenheid in Vlaanderen. Allicht maar voor een paar jaar, tot iedere Brusselaar Nederlands heeft geleerd. Maar Brussel moet er bij. Andere mensen, die iets langer nadenken, zullen beseffen dat Brussel even loslaten voordelen kan bieden. Splitsen wordt dan makkelijker, want Walen hebben voor de rest niets te zoeken over de taalgrens, zo is ooit afgesproken.

Het nationalisme dreigt weer te splitsen. Het is intussen al verbrokkeld in extreem-rechts toen Vlaams Blok opgericht werd, daarna ook in een (zeer klein) progressieve kant (SPIRIT, Vl.Pro, SLP) en een conservatieve kant (N-VA). Nu dreigt binnen de extreem-rechtse hoek een nieuwe splitsing, toch zeker al in de hoofden: Brussel even vergeten en de hoofdzaak doorduwen of direct voor alles gaan en Brussel inpikken.

We weten niet hoe gelukkig we zijn in ons federaal landje, waar we helemaal niet wakker hoeven te liggen van Brussel. Brussel ís van ons. Einde discussie voor niet-nationalisten. Op naar een simpel taalgeschil, waar we een mooi compromis rond kunnen verzinnen.

MAASMECHELEN – Gemeenteraadslid Simon Cardinaels stapt uit Vlaams Belang, maar blijft in de raad zitten als onafhankelijke. De fractie van Vlaams Belang telt nog drie gekozenen.

Onafhankelijk

Open-vld versus VLD?

Vlaams belang meer Europa, Wereld is de oplossing wat crisis betreft… lees je in de media. ..::Brussels Blauw::..“Enkel meer Europa kan ons uit crisis halen”Volgens Verhofstadt is Europa het enige blok dat de wereld uit de crisis kan halen. Die oplossing kan enkel liggen in meer Europa en minder protectionisme. …
www.vldbrussel.be
Steunen van Kennislabo www.toerismewerkt.be

Schepencollege wil Mechels Bos open houden
N-VA oprichten
De juiste baan: leren kiezen vanuit je hart
www.zoekeenvoudigewoorden.nl
Hoe ‘holebi’ zijn de Vlaamse politieke partijen?
Bespreking van en discussie over boek over oorsprong taal.
CGKR geeft politici tips over antidiscriminatiebeleid
Het nationale alfabet van 2008
Kandidaat regering
10 december – Internationale Dag van de Rechten van de Mens
Maasmechelen City

Gisteren vond in Zaal Bart te Merksem de Radicale Sporenherdenking van Voorpost plaats. Enkele honderden Vlaams-nationalisten en Heel-Nederlanders waren aanwezig. Als trouwe militant was ik uiteraard ook aanwezig vanaf het begin. Het was in de eerste plaats een aangenaam weerzien met de Dietse militanten uit de Nederlandstalige Lage Landen. Ook was het altijd leuk om nieuwtjes uit te wisselen over nationalistische bewegingen uit het buitenland en over de socio-economische en politieke verschuivingen daar. Het gesprek dat ik had met Rob Verreycken hierover was alvast heel interessant.

Wat mij vooral positief opviel was de rede van onze voorzitter: Johan Vanslambrouck. Een duidelijke en sterke uithaal naar het liberalisme en het multiculturalisme. Ook een prachtige verwijzing naar het feit dat volksnationalisme veel meer moet zijn dan een eigen staat, maar dat het ook een strijd moet zijn voor identiteit en zich moet uitbreiden naar socio-economische thema’s. Anders heb je immers maar een nationalisme van holle leuzes en slogans. Iets wat de voorzitter van Voorpost absoluut wilt vermijden en hij is niet alleen. Daar later meer informatie over! Ook Luc Vermeulen hamerde bij het actieoverzicht over het belang van de sociale emancipatie volgens solidaristische lijn naast de nationale revolutie.

Het was ook duidelijk dat een Lijst Dedecker geen sympathie heeft verloren in onze rangen. Vlaams Belang en N-VA waren echter allebei vertegenwoordigd bij de aanwezige militanten. De toespraak van Filip De Man vond ik persoonlijk niet zo geslaagd, maar dat zal een verschil in stijlen en smaak zijn me dunkt. Ook het muzikale aspect was zéér goed, met extra vermelding van de Andersjevs! Mijn  complimenten voor de muzikanten en voor de obligate aanwezigheid van de VNJ-muziekkapel. Qua opkomst vallen er twee dingen te zeggen; er was minder volk dan vorig jaar, maar onder de aanwezige Voorposters was er duidelijke een zichtbare toename in jeugdigheid. Ook positief om vast te stellen is dat er twee nieuwe Voorpostkringvlaggen werden toegekend aan de nieuwe kringen Voorpost-Aalst en Voorpost-Twente die nu elk een jaar en enkele maanden actief zijn.

België barst en de Nederlanden één!

De Kimberly-gekte slaat toe. In navolging van de 18-jarige Kimberley Vlaeminck die 56 sterren en sterretjes op haar gezicht getatoeëerd kreeg (foto rechts) hebben nu ook andere Vlaemincken hun gezicht laten tatoeëren. [Zie ook: Kimberley heeft gelogen en ook Sterrenmeisje biecht leugen op: "Ik was bang van papa" van 21 juni]

Dinsdag dook op allerlei Facebook-pagina’s een foto op van Bart De Wever die zich zijn gezicht à la Kimberly had laten tatoeëren onder het motto ‘Het staat in de sterren geschreven dat we in de regering stappen, wat ook het programma van de nieuwe Vlaamse regering is’. Ook Guy Verhofstadt is intussen om dezelfde reden op dezelfde wijze getatoeëerd. Het partijbestuur van het VB kwam gisteren in spoed bijeen over de nieuwe situatie. Het VB zou immers haar houding afstemmen op die van Bart De Wever. Er werd uiteindelijk ervoor gekozen om een VB’er eveneens te laten tatoeëren, maar dan natuurlijk niet met die onnozele sterretjes. Bij het VB geen Hollywood-gedoe. Overeenkomstig de vraag van het N-SA (zie hier) om meer de eigen identiteit te benadrukken, wordt teruggegrepen naar oeroude Vlaamse symboliek: de Vlaamse Leeuw. Overgenomen van de Arabieren, maar wie herinnert zich dat nog?

Iemand zou zich een Vlaamse Leeuw in het gezicht laten tatoeëren, maar wie? VB-partijvoorzitter Bruno Valkeniers is nog altijd een weinig bekende politicus, en dus zou het hét VB-boegbeeld worden: Filip Dewinter. Had Dewinter tijdens de verkiezingscampagne er niet zelf voor gepleit om meer de bekende gezichten bij het VB uit te spelen? Inderdaad, en zo geschiedde ook (foto bovenaan). Een AFF-fotograaf spotte Dewinter gisterenavond in de buurt van het Antwerpse stadhuis. Dewinter zei zeer tevreden te zijn met zijn nieuw aangezicht.

Met dank aan Anti-Fascistisch Front/Verzet

Even doorbijten nog, er is nog meer verkiezingsmisère die ons aangrijnst vanuit de stembus na de Europese verkiezingen. Het patroon dat we in Nederland zagen – afkalving van links, versterking van vooral hard en radicaal rechts – zien we, met variaties, in land na land na land.

Een schokkende variatie zien we in Groot-Brittannië. het regerende Nieuw Labour stort daar in. Niet vreemd, met alle schandalen over declaraties van parlementsleden, en na 12 jaar beleid waar marktwerking een binnenlandse afbraakpolitiek vertegenwoordigde, en oorlogsdeelname (Irak vooral) een buitenlands afbraakbeleid. Labour-kiezers zijn in groten getale thuisgebleven – terwijl rechtsere kiezers wél op kwamen dagen. Zo werden de Conservatieven de grootste, de rechtse Eurosceptici van UNIP wonnen veel en werden tweede. Als macabere klap op de vuurpijl: twee zetels in het Euro-parlement voor de fascisten van de BNP.

Van andere landen word je niet veel vrolijker. Oostenrijk: nederlaag voor de sociaal-democraten, verdubbeling van het stemmental van de Vrijheidspartij, de uiterst rechtse partij van de onlangs in een ongeluk omgekomen Jörg Haider. Ze stonden er vorig jaar in peilingen nog beter voor volgens de BBC, maar dat is een schrale troost. Finland: groei van de zeer rechtse partij Ware Finnen tot bijna 10 procent. Hongarije: Jobbik, hard rechts en racistisch: van niets op drie zetels. Denemarken: 14,5 procent van de stemmen en een zetel erbij voor de Deense Volkspartij, geestverwanten van Wilders.

Niet al het nieuws is zo treurig,  en daarin liggen lessen verborgen. Redelijk nieuws uit België, op het eerste gezicht althans. Daar  voor het eerst het Vlaams Belang (voorheen Vlaams Blok) flink teruggevallen. Maar de winnaar is daar de rest van hard rechts: de Lijst Dedecker – “een populistische partij die lijkt op de Nederlandse PVV”, aldus de NRC – wint 7.6 procent in Vlaanderen. Flip de Winter zegt dat de nederlaag van zijn Vlaams belang te wijten is aan “de versnippering op rechts”. Dat ziet hij waarschijnlijk goed. En dat versnipperde de rechts sámen rukt nog steeds op. Voor links is hier weinig troost uit te halen.

Frankrijk biedt wél positief nieuws. Ook daar doet sociaaldemocratisch links het slecht: de Socialistische Partij ging van 28,9 naar 16,8 procent. De rechtse regeringspartij rond president Sarkozy boekte met 28 procent een overwinning. Maar andere delen van rechts verloren. Opvallend was de tamelijk schamele 6 procent die het fascistische Front National wist te vergaren. Dat is anders geweest: nog in 2002 haalde de aanvoerder ervan, Le Pen, de tweede ronde van de presidentsverkiezingen.

Hoe verklaren we dit? Ik denk dat enkele zaken een rol spelen. Frankrijk is een land waar arbeiders keer op keer in actie zijn geweest: tegen bezuinigingen, tegen een arbeidswet die jonge mensen dreigde te veroordelen tot een zeer onzekere rechtspositie, tegen ontslagen. Frankrijk is het land waar arbeiders al een handvol keren een manager opsloten om te zorgen dat er rekening mnet hun eisen gehouden  werd. Er is  al een naam voor dit actiemiddel: het Engelse woord ‘bossnapping‘! Dit soort gebeurtenissen schept een sfeer waarin links – stevig en radicaal links -  kan gedijen, en waar fascistisch rechts – dat nationale eenheid van arm en rijk predikt, en dus huivert als arm haar kracht mobiliseert tegen rijk – weinig mee kan.

En, in tegenstelling tot veel andere landen heeft radicaal links met deze situatie haar voordeel gedaan. De Nieuwe Antikapitalistische Partij NPA - voortgekomen uit de trotskistische LCR maar breder van opzet – is hiervan een goed voorbeeld. Deze partij, die nog maar kort bestaat, won 4,9 procent. De restanten van de ooit sterke Communistische Partij hadden zich gebundeld met een aantal socialisten en haalden 6,7 procent. Zelfs met deze verdeeldheid wist stevig links dus nog meer dan 10 procent van de stemmen te vergaren.

Als het nu eens zou lukken een volgende keer tenminste veer verkiezingen de krachtente bundelen en met één radicaal-linkse lijst te komen. En als het nu voorál eens zou lukken om de beweging van arbeiders in de bedrijven zelf en op straat te verstevigen, en daar stevig in te wortelen… want daar ligt de kracht van een links dat er toe doet. We hebben een links van de stráát nodig, geen links van de stáát, hoe belangrijk verkiezingen als krachtmeting ook kunnen zijn.

Opvallend, en deels afwijkend van de trend in andere landen, is de uitslag uit Griekenland. Daar wónnen de sociaal-democraten, PASOK, terwijl Nieuwe Democratie -  een conservatieve formatie – verliest. Hier lijkt de landelijke context zeer bepalend. Nieuwe Democratie regéért, en is juist daardoor impopulair. Het land kent de ene grote staking na de andere, er heerst een stevige anti-regeringsstemming, en PASOK, als belangrijkste oppositiepartie, profiteert daarvan. Daarbovenop komt de inmpact van de golf van opstandigheid in december vorig jaar. Die brak los toen een politieagent een jongen doodschoot. Tienduizenden jongeren reageerden met demonstraties, belegeringen van politiebureaus, grote rellen. Veel oudere mensen in Griekenand hadden op zijn minst begrip voor de boze jeugd. Intussen zet de crisis ook in dat land door, met de bekende gevolgen voor mensen toch al niet rijk zijn.

De PASOK deed er veel aan om de woede onder mensen beschaafd en gezagsgetrouw te houden. maar ze  riep wel de regering tot aftreden op. Het is niet vreemd dat veel mensen de rechtse regering voor haar bezuinigingen en haar autoritaire beleid wilden afstraffen door op PASOK te stemmen.

De nederlaag van rechts was trouwens kleiner dan verwacht. Maar dat gold ook voor de opkomst: iets boven de 50 procent. Stemmen in Griekenland is verplicht, betrokkenheid bij verkiezingen doorgaans groot, zegt een BBC-verslaggever, dus deze lage opkomst zegt wel iets.

Hoopvol daarbij is dat ook radicaler links stemmen trok: de KKE (Communistische Partij) kwam op 8,35 procent en 2 zetels: Syriza, een radicaal-linkse bundeling kwam op 4,1 procent en één zetel. Dit hangt ongetwijfeld ook samen met de talrijke arbeidersacties en de opstand van eind vorig jaar waarin beide stromingen een rol speelden en spelen. Beangstigend is tegelijk dat LAOS – alweer een radicaal-rechtse groepering – 7,15 rocent en 2 zetels wist te scoren.

Er is nog wel meer positief nieuws. Zo valt de uitslag van Groenen en daarmee verwante partijen op. In Frankrijk was er bijvoorbeeld een bundeling van Groenen en andere progressieven waaronder de befaamde andersglobalistische actievoerder Jose Bove, onder aanvoering van Daniel Cohn Bendit (in 1968 boegbeeld van opstandige studenten in Parijs) veel stemmen. In Nederland deed GroenLinks het goed. Op Europese schaal wisten de gezamenlijke Groene partijen hun zeteltal uit te breiden van 43 in 2004 naar 52 nu; het stemmenpercentage ging van 5,5 naar 7,1.

Er is op de politiek van de Groenen flink wat aan te merken: niet echt anti-neoliberaal, vrij meegaand met de vrije markt, sterk pro-Europees, feitelijk een milde sociaal-democratische politiek met extra aandacht voor het milieu. Je ziet dat bij GrienLinks ook. Maar mensen die de verrotte gevestige  sociaaldemocratische partijen de rug toe keren en naar Groene partijen gaan, zoeken kennelijk een soort van progressief alternatief tegenover labour, de PvdA en noem maar op. Zij bewegen, hoe voorzichtig ook, naar links, en dat is positief. Een radicaler links al veel van deze mensen om zich heen weten te bundelen – als dat radicale links kracht, stevigheid en geloofwaardigheid uit weet te stralen.

Genoeg even voor nu, qua verkiezingen. Er staan trouwens twee hele nuttige artikelen over de verkiezingen op Lenin’s Tomb: “Elections: good, bad, and ugly” en “Poring through the wreckage”. Vooral ook de commentaren erbij zijn, tussen het onvermijdelijke gezeur in, ook goudmijntjes van informatie en inzichten. Nuttig, verontrustend vaak, maar soms vermakelijk ook. Niet verkeerd, in deze dagen van post-electorale depressie en een epidemie van post-verkiezings-stress-syndroom.