<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>voce &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/voce/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "voce"</description>
	<pubDate>Sun, 29 Nov 2009 00:21:39 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[La mulţi ani!]]></title>
<link>http://slagartop.wordpress.com/2009/11/28/la-multi-ani-84/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 22:03:09 +0000</pubDate>
<dc:creator>slagartop</dc:creator>
<guid>http://slagartop.wordpress.com/2009/11/28/la-multi-ani-84/</guid>
<description><![CDATA[Eugen Mihăescu îşi sărbătoreşte astăzi ziua de naştere. Liderul trupei Krypton, Eugen Mihăescu este ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;"><a href="http://slagartop.wordpress.com/files/2009/11/eugen-mihaescu.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-4589" title="eugen mihaescu" src="http://slagartop.wordpress.com/files/2009/11/eugen-mihaescu.jpg?w=224" alt="" width="224" height="300" /></a><strong>Eugen Mihăescu</strong> îşi sărbătoreşte astăzi ziua de naştere. Liderul trupei <strong>Krypton, Eugen Mihăescu</strong> este şi un foarte bun compozitor care a colaborat cu nume importante ale muzicii româneşti cum ar fi<strong> Sanda Ladoşi, Marina Florea, Adrian Enache, etc. </strong>Formaţia <strong>Krypton </strong>este nucleul în care <strong>Eugen Mihăescu</strong> îşi desfăşoară activitatea muzicală. Trupa  a luat fiinta in 1983 în Bucureşti. În componenţa de atunci, adica <strong>Eugen Mihaescu (chitara, voce),</strong> <strong>Gabi Golescu (chitara, voce), Mihai Rotaru (tobe), George Lupu (bass),</strong> grupul înregistreaza primele piese: <strong>&#8220;Cămaşa Păcii&#8221;, &#8220;Timidul&#8221;, &#8220;Avertisment&#8221; şi &#8220;Fata Morgana&#8221;,</strong> acestea aparând pe compilaţia &#8220;Formaţii Rock&#8221;. După doi ani, în 1985, se schimbă componenţa formaţiei care pe lângă<strong> Eugen Mihăescu</strong> îi cuprinde pe<strong> Dragoş Docan (bass, voce), Cristi Sandu (chitara, voce), Nicky Dinescu (tobe).</strong><strong> LP Krypton</strong>, intitulat &#8220;30 Minute&#8221;.  După turneul de promovare al acestui album, componenţa trupei se schimbî-“ Niki” Dinescu  şi Cristi Sandu fiind înlocuiţi cu Răzvan Lupu ”Lapi”  -drms şi Manuel Savu-chit.solo. În anul 1987, Eugen Mihăescu şi Dragoş Docan compun piesele pentru un nou album care apare în 1988 şi care este înregistrat în componenţă: <strong>Manuel Savu (chitara), Dragos Docan (bass), `Lapi` Razvan (tobe), Vali Stoian (clape) şi Gabi Nicolau &#8220;Gurita&#8221; (voce). </strong>Albumul ce poarta titlul &#8220;Fara Teamă&#8221; este înregistrat fără <strong>Eugen Mihăescu, </strong>plecat la studii muzicale în Germania, la Koln. În anul 1993, <strong>Eugen Mihăescu</strong> paraseste grupul si alege cariera solo.  În a doua parte a anului 2000, <strong>Eugen Mihăescu</strong> hotăraşte să refacă numele de <strong>Krypton</strong> şi îi cooptează pe <strong>Linda Ştefan Moisa (tobe), Marcis Nut (bass</strong>) şi Răzvan Fodor (voce). Prima piesa în aceasta componenta este <strong>&#8220;Inima mea&#8221;, </strong>iar videoclipul acesteia are un succes care întăreşte dorinţa componenţilor de a merge mai departe. În general, mass-media susţine grupul şi chiar îi conferă un premiu la<strong> Festivalul Mamaia 2001.</strong> În primăvara-vara anului 2001, piesa &#8220;Iti mai aduci aminte&#8221; replasează grupul în prima linie a rock-ului românesc. Mai multe despre K<strong>rypton şi Eugen Mihăescu </strong>puteţi găsi accesând<strong> http://www.krypton.ro.</strong> Astăzi <strong>Eugen Mihăescu</strong> îşi aniversează ziua de naştere motiv pentruc are echipa <strong>Top Româneasc</strong> îi urează <span style="color:#ff0000;"><strong>LA MULŢI ANI </strong></span>şi numai realizări.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Echipa Top Românesc, 29 noiembrie 2009</strong></p>
<p style="text-align:center;"><strong><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/N7pxo4GDG6s&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/N7pxo4GDG6s&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></strong></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Há algo inusitado, diferente que você gostaria muuito de fazer hoje? o que que você acha?]]></title>
<link>http://oquequevoceacha.wordpress.com/2009/11/27/ha-algo-inusitado-diferente-que-voce-gostaria-muuito-de-fazer-hoje-o-que-que-voce-acha/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 20:50:04 +0000</pubDate>
<dc:creator>oquequevoceacha</dc:creator>
<guid>http://oquequevoceacha.wordpress.com/2009/11/27/ha-algo-inusitado-diferente-que-voce-gostaria-muuito-de-fazer-hoje-o-que-que-voce-acha/</guid>
<description><![CDATA[]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'></div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Colaborări muzicartofoase , part I ]]></title>
<link>http://muzicartof.wordpress.com/2009/11/27/o-portie-de-cartofi-cu-garnitura-straina/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 20:36:41 +0000</pubDate>
<dc:creator>Melomanu'</dc:creator>
<guid>http://muzicartof.wordpress.com/2009/11/27/o-portie-de-cartofi-cu-garnitura-straina/</guid>
<description><![CDATA[Pe astăzi m-am hotărât, cam cu greu ce-i drept, să scriu un post despre o parte din cele mai ”delici]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><!-- 		@page { margin: 0.79in } 		P { margin-bottom: 0.08in } -->Pe astăzi m-am hotărât, cam cu greu ce-i drept, să scriu un post despre o parte din cele mai ”delicioase” colaborări, din punctul meu de vedere, între diverse trupe şi diverşi artişti. Poate în viitorul apropiat voi mai face posturi de acest gen, în caz că prind bine.</p>
<p>Încep cu capitolul <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Apocalyptica" target="_blank">Apocalyptica</a>. Cei care au ascultat vreodata Apocalyptica ştiu foarte bine că aceasta e o trupă total diferită de orice altceva aţi asculta. Diferenţa asta o face faptul că membrii trupei interpretează piese rock pe 4 respectiv 3 violoncele. Ei au început ca trupă de cover pentru Metallica, dovadă fiind şi sufixul numelui. În orice caz, după primul album (”<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Plays_Metallica_by_Four_Cellos" target="_blank">Plays Metallica by Four Cellos</a>”) care e constituit integral din cover-uri Metallica, băieţi au început încet încet să îşi facă propriile piese, dar totushi neîndepărtându-se total de la vechiile obiceiuri, ajungând să facă cover-uri pe Faith No More, Pantera, David Bowie, Rammstein etc.</p>
<p><a href="http://muzicartof.wordpress.com/files/2009/11/apocalyptica.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-448" title="apocalyptica" src="http://muzicartof.wordpress.com/files/2009/11/apocalyptica.jpg?w=300" alt="" width="300" height="288" /></a>Revenind la subiectul principal al articolului, de-a lungul celor 7 albume ale trupei, aceştia au făcut diverse colaborări care mai de care mai reuşite. Nu le voi lua în ordine cronologică pentru că nu le ştiu, şi pentru că sunt prea ardelean in momentele de faţa să caut pe net.</p>
<p>În schimb am să încep cu prima, şi anume ”<a href="http://www.youtube.com/watch?v=BsYgcACfWTw" target="_blank">Hope vol.2</a>”. Încep cu această piesă deoarece de obicei când o ascult îmi dă o oarecare stare de euforie. O voce de care nu mulţi oameni ştiu, dar valorificată de Apocalyptica pe bună dreptate, Matthias Sayer, vocalistul trupei <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Matthias_Sayer" target="_blank">Farmer Boys</a>, face din originala ”<a href="http://www.youtube.com/watch?v=qeWTsbkw57E" target="_blank">Hope</a>” o piesă mult mai&#8230; interesantă.</p>
<p>A doua piesă, ”<a href="http://www.youtube.com/watch?v=2LOeDL3oK0U" target="_blank">S.O.S.</a>”, sau  ”Anything but Love”, colaborare extrem de reuşită a trupei cu <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Cristina_Scabbia" target="_blank">Cristina Scabbia</a>, solista trupei <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Lacuna_Coil" target="_blank">Lacuna Coil</a>. Piesa e extrem de reuşită, mesajul e foarte clar trimis, intrumentalul de asemenea este extrem de bun, nu că am putea avea alte aşteptări din partea Apocalypticei.</p>
<p>A treia şi ultima piesă pe care o menţionez de la Apocalyptica în acest post, este binecunoscuta ”<a href="http://www.youtube.com/watch?v=nIvvaqUdDm8" target="_blank">Bittersweet</a>”. Posibil cea mai cunoscută colaborare a trupei cu alţi muzicieni, ”Bittersweet” combină cu un succes incontestabil vocea lui <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Ville_Valo" target="_blank">Ville Valo</a> (HIM) cu vocea lui <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Lauri_Yl%C3%B6nen" target="_blank">Lauri Ylonen</a> (The Rasmus) cu instrumentalul tipic Apocalyptica. Nu sunt sigur că experienţa ”Bittersweet” poate fi descrisă la modul general, cred că diferă de la individ la individ, şi singurul mod să afli cum ţi se pare este să o ascultţi.</p>
<p>Pentru că nu vreau să mă axez în totalitate pe Apocalyptica în acest articol, las celelalte piese pentru nişte posturi viitoare.</p>
<p>O altă colaborare foarte reuşită, pe care eu personal am ascultat-o zile la rând cu mici pauze, este ”<a href="http://www.youtube.com/watch?v=hfOYufGFiZg" target="_blank">Broken</a>”, colaborare între <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Seether" target="_blank">Seether</a> şi <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Amy_Lee" target="_blank">Amy Lee</a>. Original, piesa nu conţine vocea solistei de la Evanescence, dar ulterior Seether au făcut un cover pe propria piesă, featuring Amy Lee. Rezultatul a fost foarte reuşit, vocea artistei potrivindu-se aproape perfect cu vocea solistului de la Seether. Oricine a ascultat vreodata Evanescence, ştie foarte bine de capabilităţile vocale deosebite ale solistei. Păstrându-şi tenta Seether, piesa îşi schimbă sunetul datorită vocalistei şi, după părerea mea, mesajul este mult mai clar.</p>
<p><a href="http://muzicartof.wordpress.com/files/2009/11/evanescence_fallen_cover.jpg"><img class="alignright size-full wp-image-449" title="Evanescence_fallen_cover" src="http://muzicartof.wordpress.com/files/2009/11/evanescence_fallen_cover.jpg" alt="" width="300" height="300" /></a>Ultima piesă pe care am s-o menţionez în acest articol este ”<a href="http://www.youtube.com/watch?v=XhSx8uKdD5o" target="_blank">Lily was Here</a>”, colaborare între Dave Stewart şi Candy Dulfer. Ştiu că nu sunteţi obişnuiţi cu astfel de exemple din partea mea, dar piesa era prea ”sexy” să nu o menţionez măcar. Ascultaţi cu încredere dar aveţi grijă că piesa provoacă diferite stări ”spirituale”. La ce să te aştepţi altcumva de la o combinaţie între chitară şi saxofon?</p>
<p>De-a lungul articolelor trecute, am mai enumerat diverse piese de genul, diverse ”featuringuri” cum ar fi ” <a href="http://www.youtube.com/watch?v=znhSLyuQt6w" target="_blank">I Don&#8217;t Care</a>” (Apocalyptica &#38; Adam Gontier) sau în special ”<a href="http://www.youtube.com/watch?v=aCmX5Mjkb-A" target="_blank">Lucky</a>” (Jason Mraz &#38; Colbie Caillat).</p>
<p>Acestea fiind spuse, vă las să ascultaţi în pace piesele precizate. Sper că v-am sporit curiozitatea cu acest articol, şi vă las cu mioriticul Numa&#8217; Bine!</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[COMO SER SENSUAL]]></title>
<link>http://regganata.wordpress.com/2009/11/27/como-ser-sensual/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 17:02:09 +0000</pubDate>
<dc:creator>regganata</dc:creator>
<guid>http://regganata.wordpress.com/2009/11/27/como-ser-sensual/</guid>
<description><![CDATA[Deixando o significado literal da palavra ‘Sexy’ de lado percebo a falta de conhecimento que a maior]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://www.guiademulher.com.br/imagens/noticias/120090528080256.jpg"><img class="aligncenter" src="http://www.guiademulher.com.br/imagens/noticias/120090528080256.jpg" alt="" width="230" height="217" /></a></p>
<p>Deixando o significado literal da palavra ‘Sexy’ de lado percebo a falta de conhecimento que a maioria das mulheres tem hoje em dia em relação a ser ‘Sexy’, ao contrário do que se pode pensar a sensualidade não está em vestir um vestido vermelho com fenda lateral e um scarpin preto super chique, ser sensual está em pequenos detalhes, qualquer uma de nós pode conseguir.</p>
<p>1-Tem um encontro hoje a noite? Não minha cara, não adianta correr até a livraria mais próxima e comprar os famosos livros de auto-ajuda do tipo ‘Ser sexy, sem ser vulgar’ e decorar tópico por tópico, você corre o risco de atropelar tudo e de ainda parecer falsa, o primeiro passo é ser você mesma, e respeitar seus limites.</p>
<p>2-Eu disse respeitar seus limites? Isso mesmo não adianta dar uma de Angelina Jolie se você está mais pra Katie Holmes, cada uma com seu estilo, procure roupas que lhe valorizem, se possível procure uma consultora de moda, se não leia bastante sobre o assunto, roupas que caem como uma luva em você com certeza fará você arrasar.</p>
<p>3-Na maquiagem a dica básica é: olho bem destacado, brilho labial é a pedida, olho neutro pode abusar do batom vermelho.</p>
<p>4-Nas roupas a dica também é ponderar pernas de fora, nada de decotão, decotão nada de pernas de fora bem simples.Escolha um e arrase.</p>
<p>5-Uma mulher sensual sempre usa um bom perfume, mas não abuse na hora de passar você pode causar uma crise alérgica em quem estiver perto de você ou até mesmo ter um ataque de espirros, aí ninguém merece não é mesmo?</p>
<p>6-O olhar, ele não só é a melhor arma da conquista como também é o maior aliado da sensualidade feminina, uma mulher de olhar penetrante e fixo nem precisa estar usando Dolce &#38; Gabanna para arrasar.</p>
<p>7-O sorriso, ele abre qualquer caminho além de fazer bem pra saúde.Procure sorrir sempre, uma mulher que sabe sorrir, sabe ser sensual.</p>
<p>8-Tenha uma boa postura ao caminhar e sentar.Coma de boca fechada e evite falar alto esse tipo de atitude é inimiga da sensualidade e dos bons modos.</p>
<p>9-Não seja artificial, procure se manter informada para ter um bom papo,mulher sensual também é mulher cabeça.</p>
<p>10-E sempre, se sinta sensual só assim as pessoas ao seu redor vão lhe vê como tal.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[TUTELARE E RISPETTARE I DIRITTI DEI MINORI IMMIGRATI. PRIORITA' NON TRATTABILE DI BENEDETTO XVI ]]></title>
<link>http://papaboys.wordpress.com/2009/11/27/tutelare-e-rispettare-i-diritti-dei-minori-immigrati-priorita-non-trattabile-di-benedetto-xvi/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 15:15:04 +0000</pubDate>
<dc:creator>papaboys</dc:creator>
<guid>http://papaboys.wordpress.com/2009/11/27/tutelare-e-rispettare-i-diritti-dei-minori-immigrati-priorita-non-trattabile-di-benedetto-xvi/</guid>
<description><![CDATA[CITTA&#8217; DEL VATICANO &#8211; I diritti dei migranti devono essere rispettati da tutti e sempre:]]></description>
<content:encoded><![CDATA[CITTA&#8217; DEL VATICANO &#8211; I diritti dei migranti devono essere rispettati da tutti e sempre:]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Remédios podem tirar a libido sexual]]></title>
<link>http://regganata.wordpress.com/2009/11/27/remedios-podem-tirar-a-libido-sexual/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 15:06:13 +0000</pubDate>
<dc:creator>regganata</dc:creator>
<guid>http://regganata.wordpress.com/2009/11/27/remedios-podem-tirar-a-libido-sexual/</guid>
<description><![CDATA[Depois de tentar ioga, relaxamentos e até uma daquelas lutas que lhe rendem uns belos hematomas pelo]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://img.terra.com.br/i/2009/01/20/959575-3808-cp.jpg"><img class="aligncenter" src="http://img.terra.com.br/i/2009/01/20/959575-3808-cp.jpg" alt="" width="212" height="300" /></a></p>
<p>Depois de tentar ioga, relaxamentos e até uma daquelas lutas que lhe rendem uns belos hematomas pelo corpo, você resolve apelar para as famosas pílulas para pôr um fim à ansiedade. Afinal, nada mais embaraçoso do que ter chiliques pelo trabalho. Mas, como tudo tem seu preço, o remedinho &#8220;salvador&#8221; pode vir abraçado a uma queda significativa na libido sexual, dificultando até mesmo aquele tão buscado ápice &#8211; o bem-vindo orgasmo.<br />
Os efeitos colaterais das medicações psicotrópicas podem variar de uma leve perda de lubrificação na mulher, até a dificuldade de ereção no homem. &#8220;No entanto, é importante frisar que a vida sexual está na cabeça da mulher e do homem. Ela tem um peso maior na qualidade do relacionamento e da abertura do casal&#8221;, salienta Mauro Haidar, ginecologista chefe do Setor de Climatério da Unifesp.</p>
<p>O profissional alerta ainda que quando a medicação resulta em uma queda brusca na qualidade de vida da mulher, por exemplo, a paciente tende a parar com os comprimidos. Mas, para toda regra há sempre uma exceção. &#8220;Tomei fluoxetina por oito meses. Nos dois primeiros minha libido era inexistente, mas não parei de tomar o remédio, pois optei em tratar minha depressão&#8221;, comenta a jornalista Tatiana, 31 anos.</p>
<p>Infelizmente, a lista de medicações que têm o poder de prejudicar seu apetite na cama, vai muito além dos antidepressivos e afins. Até aquele inocente remédio para gripe pode colocar uma mulher de castigo &#8211; e com uma bela cinta de castidade.</p>
<p>Confira abaixo uma lista de medicamentos que podem interferir na sua vida sexual, cortanto a libido ou mesmo impedindo que você chegue ao orgasmo.</p>
<p><strong>Ansiolíticos</strong><br />
<em>Uso:</em> os conhecidos tranqüilizantes são usados para diminuir a ansiedade e a tensão.<br />
<em>Efeitos colaterais:</em> como agem diretamente no sistema nervoso central, essas drogas têm o efeito de &#8220;desacelerar seus nervos&#8221;, e, com isso, diminuem também a libido. &#8220;A mulher fica mais calma e, assim, acaba tendo seu desejo sexual reduzido&#8221;, comenta a ginecologista Silvana Chedid.</p>
<p><strong>Antidepressivos</strong><br />
<em>Uso:</em> agem inibindo a recaptação da serotonina e são indicados para casos de depressão, transtorno obsessivo-compulsivo e bulimia nervosa.<br />
<em>Efeitos colaterais:</em> &#8220;Ao alterar os neurotransmissores, esses medicamentos afetam o desejo e a resposta sexual da pessoa&#8221;, alerta a ginecologista Camila Cambiaghi. Assim, a libido acaba tendo uma redução drástica no paciente.</p>
<p><strong>Anticoncepcional</strong><br />
<em>Uso:</em> os comprimidos podem ser uma combinação dos hormônios estrógeno e progestágeno (similar à progesterona), ou ainda apenas de progestágeno &#8211; no caso das minipílulas. É um dos métodos anticoncepcionais mais comuns.<br />
<em>Efeitos colaterais:</em> como a pílula bloqueia a ovulação, ela acaba diminuindo a libido da mulher, já que muitas têm um aumento do apetite sexual nessa época. &#8220;Mas ela pode ainda diminuir a lubrificação da mucosa vaginal, causando desconforto na hora da relação sexual&#8221;, explica Silvana.</p>
<p><strong>Anti-hipertensivos</strong><br />
<em>Uso:</em> atuam no aparelho cardiovascular, com o intuito de controlar a pressão arterial elevada. Entre eles estão o nadolol, metazolona, atenolol e captopril.<br />
<em>Efeitos colaterais:</em> &#8220;Esses medicamentos causam disfunção sexual em cerca de 25% das mulheres que o usam&#8221;, comenta a ginecologista Camila. Mas os problemas mais severos recaem sobre a vida sexual masculina, já que o remédio pode causar impotência sexual e dificuldade de ereção.</p>
<p><strong>Anti-histamínicos e antigripais</strong><br />
<em>Uso:</em> os antialérgicos e os antigripais são indicados para pôr um fim na coriza, febres, mal-estar e alergias.<br />
<em>Efeitos colaterais:</em> ao mesmo tempo que esses remédios acabam com o muco e a coriza (típicos de processos alérgicos e gripais), eles também podem diminuir a lubrificação vaginal. &#8220;Mas essas drogas têm uso contido, de curto prazo, então dificilmente há problemas&#8221;, salienta o médico Haidar.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Pra mim?]]></title>
<link>http://fafefifofu.wordpress.com/2009/11/27/pra-mim/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 01:33:14 +0000</pubDate>
<dc:creator>Feffi</dc:creator>
<guid>http://fafefifofu.wordpress.com/2009/11/27/pra-mim/</guid>
<description><![CDATA[Alguém passava rindo no jardim E eu cá comigo mesmo comentei Menina, se esse riso for pra mim Inform]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Alguém passava rindo no jardim<br />
E eu cá comigo mesmo comentei<br />
Menina, se esse riso for pra mim<br />
Informo aos quatro ventos que gostei&#8230;</p>
<p>Trecho de <em>Detalhe</em>, canção de Rosa Passos e Fernando de Oliveira</p>
<p>Te amo [05 ] &#124; Resposta &#124;  Boa Noite &#124; 26 de novembro de 2009 &#124; 23:30 hrs</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Apenas mais uma reflexao:]]></title>
<link>http://joaopedefeijao.wordpress.com/2009/11/25/apenas-mais-uma-reflexao/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 22:06:46 +0000</pubDate>
<dc:creator>joaolsr</dc:creator>
<guid>http://joaopedefeijao.wordpress.com/2009/11/25/apenas-mais-uma-reflexao/</guid>
<description><![CDATA[Nao lembro onde, mas ouvi ou li que se voce chorar por outra pessoa em alguma circustancia sentiment]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Nao lembro onde, mas ouvi ou li que se voce chorar por outra pessoa em alguma circustancia sentimental que nao seja a morte, isso significa falta de amor proprio, se ‘e que voce me entende.  E&#8217; exatamente o fato de sentir como as coisas sao, por exemplo: Voce esta gostando de alguem, voce se expressa o suficiente para aquela pessoa te entender e o que acontece? Voce nao ‘e correspondido chora como um louco(a) e ainda fica gastando horas (se nao as 24) pensando naquela pessoa que so pensa em voce quando voce passa por ela, ou divide algo com ela, ou pior se fosse somente quando essa pessoa necessitasse algo de voce, mas nao se preocupe voce se tornara mais forte se voce lidar com isso. A rejeicao vem para quase todo mundo na forma de amor, mas vem para todos em outras formas, mas por que sera que o amor machuca tanto? Para mim essa resposta ‘e simples, basicamente &#8216;e voce necessitando a atencao de alguem, (todos) mas quando a atencao vem direcionada somente de uma pessoa e de uma pessoa que voce realmente gosta ai a coisa muda, facil, voce se sente imbativel e todos os comentarios sao meramente palavras sem destino. Porem quando a pessoa que voce esta interessada nao te da a minima ai ‘e que voce fica mais sensivel aos comentarios dos outros. O objetivo que deve estar em mente ‘e: Nao se sinta fraco, fique forte, tenha atencao e coerencia, nao perca seu tempo com nada alem de voce mesmo e se voce gostar de alguem, otimo mas nao se esqueca de que nao existira felicidade alguma em qualquer relacionamente se voce nao estiver bem, qual seria seu atrativo? Nao de a minima, se entregue a voce mesmo e aproveite seus dias de vida.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Dolores Delirio en concierto]]></title>
<link>http://ojoindiscreto.wordpress.com/2009/11/25/dolores-delirio-en-concierto/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 21:19:15 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ojo Indiscreto</dc:creator>
<guid>http://ojoindiscreto.wordpress.com/2009/11/25/dolores-delirio-en-concierto/</guid>
<description><![CDATA[En Vocé  Junto a la legendaria banda NARCOSIS y el debut de AJI, conformado por reconocidos músicos ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/fDpIo4MY4dI&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/fDpIo4MY4dI&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>En Vocé</p>
<p> Junto a la legendaria banda NARCOSIS y el debut de AJI, conformado por reconocidos músicos de la escena local.</p>
<p>Gira ATRAPA LA LUZ 2009.</p>
<p>2 de Diciembre</p>
<p>Ingreso: 9:00 pm.</p>
<p>Inicio del show: 9:30 pm (hora exacta)</p>
<p>Lugar: Av Petit Thouars 2161, esquina con Risso, Lince, Lima.</p>
<p>Las entradas ya están a la venta en todos los módulos de TELETICKET de Wong y Metro</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Faz tempo?]]></title>
<link>http://pensaremdizer.wordpress.com/2009/11/25/faztempo/</link>
<pubDate>Wed, 25 Nov 2009 18:16:45 +0000</pubDate>
<dc:creator>macaichjian</dc:creator>
<guid>http://pensaremdizer.wordpress.com/2009/11/25/faztempo/</guid>
<description><![CDATA[Vide Embalagem &#8220;Que a minha verdade seja dita&#8230; Tanta emoção que você já me fez sentir, e]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a name="404169823470046764"></a></p>
<h3><a href="http://marcelacaichjian.blogspot.com/2009/11/janta.html">Vide Embalagem</a></h3>
<div>&#8220;Que a minha verdade seja dita&#8230;</div>
<div>Tanta emoção que você já me fez sentir, e hoje, depois de sei lá eu quanto tempo da minha vida nessa relação &#8211; a que talvez eu tenha almejado com toda minha força um dia &#8211; já não existe mais nenhum motivo de guardar tudo só pra mim. Te falar exatamente o que eu sinto agora? Mais difícil do que ler que você &#8216;não sabe&#8217; me dizer o que acontece aí dentro de ti. Eu confesso que definitivamente ainda não sei identificar o que eu mesma sinto por você. Amo e odeio em poucos dias ou horas. Talvez eu nunca tenha lutado tanto pra sustentar ou controlar os sentimentos que uma pessoa me causa.</div>
<div>Este é só um dos inúmeros textos que já te escrevi nos meus momentos de desespero, afeto, carinho, solidão&#8230;.mas que nunca tive coragem ou vontade de te deixar ler. Vergonha de sentir tanta coisa por uma pessoa que não me quer da mesma maneira que eu. Insegurança pura em ser uma mulher desejada pela metade. E até medo de estragar o que eu idealizei como &#8216;incrível&#8217; em algum momento disso tudo.</div>
<div>Tive a capacidade de viver uma história que eu já pude julgar tantas outras pessoas por se atirarem de barriga.</div>
<div>De um lado, lista de reclamações, crises de ciúmes, repressões, incertezas, segredos, mentiras, falta de comunicação&#8230;do outro, o desejo incontrolável que eu desenvolvi por você.</div>
<div>Já tentei me livrar disso incontáveis vezes&#8230;mas confesso, sem forças, que foi forte demais pra eu achar graça em não te querer mais. Dualidade insana que me tomou por todo esse tempo. Você foi o meu assunto, no meu próprio diálogo interno, por dias e dias, tomou conta dos meus pensamentos malucos por vários meses, tornou-se um desafio pra mim sem eu nem me dar conta. Joguei teu jogo com metade do meu time em campo. Ouvi e cantei pra você todas as músicas da minha lista favorita, por noites e madrugadas, na companhia de um rejeitado cigarro enrolado. Esperei seu sinal verde brilhar pra mim, por quase todos os dias de semanas sem feriados. Te recusei contra o meu próprio desejo, a favor da minha felicidade ao acordar no dia seguinte, sem ter me rendido ao seu poder em me derreter numa fala. Declarei guerra comigo por não saber deixar de te querer. Desisti, investi, me iludi, tropecei em todas as pedras desse caminho, e fui além do limite que eu cheguei a definir na minha ilusão decidida. Te quis longe e dentro de mim, da maneira mais incoerente que eu já pude fazer. Me anulei, tentei ser alguém que eu não sou, diante das suas manifestações de insatisfação e na idéia de conseguir ser a mulher perfeita pro cara que estava fazendo todos os meus desejos escorrerem da minha pele. Sonhei, bodiei, detestei, chorei e adorei. Sem sucesso! Não sou suficientemente perfeita aos seus olhos clínicos. Enquanto eu poderia me dar conta das minhas maiores virtudes através das pessoas que me adoram, eu insistia na tortura de um espelho arranhado.</div>
<div>Cobrada de fidelidade sem ter evidências de uma mísera cumplicidade ou compromisso de dois, sempre apontada como infantil, carente de auto-estima e elogios, menina passiva e sem atitude.</div>
<div>É de você mesmo que estou falando. Será que isso foi tão obvio assim pra ti? Já pensei que sim, depois saquei que não, e nunca me certifiquei disso.</div>
<div>Vivi um dos anos mais intensos da minha vida e, na maioria das vezes, completamente sozinha. Te procurei por aí, te apaguei dos meus finais de semana, senti seu cheiro nas manhãs de muitos dos meus dias longos e ansiosos. Já pensei em desistir da convivência, mas não, fugir disso seria muito mais fácil do que aprender com, justamente, isso tudo. Tenho o prazer de ir até o fim. Seja pra sofrer ou para vibrar com cada realização. Principalmente, porque não duvido que você seja livre das mesmas loucuras que eu.</div>
<div>Podíamos ter feito da nossa sintonia o que quiséssemos, e muito bem, fizemos. Com todas as nossas diferenças e semelhanças&#8230;fizemos. Não me pergunte de que maneira. Mas sim, você causou bens e males à minha saúde.</div>
<div>Viver uma farsa indefinida todos os dias, mentir, engolir a sensação de não fazer parte da vida do cara que dormiu enroscado em todos os membros flexíveis do seu corpo, dividindo mais uma batalhada noite juntos&#8230;só porque aquilo tudo era o suficiente para alimentar a sua próxima vontade dele, que estaria por vir. Escutar em silêncio as propagandas de mau gosto, e admirada por muitos, achando até graça, na crença solitária de uma relação sua.</div>
<div>Confesso que desejei loucamente o momento que você me mostrasse que, sim, eram duas pessoas vivendo o tal sentimento sem nome, sentir de você todo o possível amor que eu estava querendo te dar, mas sempre tudo tinha o seu prazo de validade. E doía demais assistir a esse eterno capítulo da tal novela campeã em picos da minha audiência.</div>
<div>Olha que demorou para eu enxergar, através dos meus olhos embaçados de conceitos morais, que eu de verdade me apaixonei por você. Don’t you shiver?</div>
<div>Depois de infinitas discussões, conflitinhos virtuais, declarações obscuras e toda a nossa comunicação torta&#8230;fomos capazes de viver tudo isso. Eu vivi sozinha? Nunca vou saber. Perdi o controle que tive em alguns poucos momentos. E hoje não tenho problema nenhum em confessar isso pra você, porque é da minha mais profunda sinceridade.</div>
<div>Cada um tem a sua participação e o seu próprio papel, especial ou não, no filme da nossa vida.</div>
<div>Que dessa maluquice toda, seja possível sobreviver o que de melhor conseguiu ser exposto para cada um de nós dois.</div>
<p>Memórias frescas, embaladas e prontas para viagem.&#8221;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[all'ospedale]]></title>
<link>http://fernirosso.wordpress.com/2009/11/24/allospedale/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 13:58:44 +0000</pubDate>
<dc:creator>fernirosso</dc:creator>
<guid>http://fernirosso.wordpress.com/2009/11/24/allospedale/</guid>
<description><![CDATA[Ivan Crico- Segni della metamorfosi questa mattina        presto dopo una notte piena di risvegli co]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><em>Ivan Crico- Segni della metamorfosi</em></p>
<p><a href="http://2.bp.blogspot.com/_uu3k29eXik0/StXPEr0w7vI/AAAAAAAAAMw/K0Hx06B9zUw/s400/DSCN5767.JPG"><img class="alignnone" src="http://2.bp.blogspot.com/_uu3k29eXik0/StXPEr0w7vI/AAAAAAAAAMw/K0Hx06B9zUw/s400/DSCN5767.JPG" alt="" width="397" height="400" /></a></p>
<p>questa mattina        presto</p>
<p>dopo una notte piena di risvegli</p>
<p>con gli sbadigli incastrati  ai tendini del braccio</p>
<p>accanto a un dolore continuo che non mi dava pace</p>
<p>dopo pochissimo dal mio arrivo</p>
<p>ho iniziato a  sentire     viva     una ferita</p>
<p>più vasta      ampia</p>
<p>irreparabile che andava aumentando in me</p>
<p>una crepa      esattamente dentro</p>
<p>un centro che superava il cuore</p>
<p>e non riuscivo a  misurarne i dintorni se non così  vicino a tutti</p>
<p>quegli        altri</p>
<p>di cui non sapevo non immaginavo    non pensavo il male</p>
<p>Un&#8217;ambulanza dopo l&#8217;altra s&#8217;era fatto così</p>
<p>prossimo</p>
<p>un popolo</p>
<p>un popolo di vecchi       di grandi vecchi</p>
<p>che  non trovi  mai sui quotidiani</p>
<p>a meno che non siano ultra</p>
<p>centenari e svegli     ancora in qualche modo belli</p>
<p>per fare   notizia    cassetta e audience</p>
<p>una specie di merce speciale da giornale.</p>
<p>Là     tra quelle pareti  bianchi nel bianco   del pronto soccorso</p>
<p>loro erano  un vetro</p>
<p>muti       pallidissimi   tenacemente fragilissimi</p>
<p>ed era manifesto in quei loro</p>
<p>lenti    gesti sfocati     appena accennati</p>
<p>una forza senza ansia</p>
<p>una specie di luogo  paese</p>
<p>o addirittura   una  golena</p>
<p>un posto dove aspettare la piena delle acque.</p>
<p>Umanità di  velina       t r a s p a r e n t e</p>
<p>la voce       in sordina</p>
<p>e l&#8217;occhio liquido     lontano      in un mare così aperto</p>
<p>che appena ci coglie</p>
<p>noi</p>
<p>esseri della deriva.</p>
<p>E saliva in me un  pianto che non riuscivo a contenere</p>
<p>che non riuscivo a nascondermi</p>
<p>e arginare come se di tutto quel loro male</p>
<p>io partecipassi vivamente in tutto il mio essere là</p>
<p>con loro</p>
<p>con passione e il petto   la gola lacerati  in uno slargo senza misura</p>
<p>fossero  il centro</p>
<p>il vero della ferita</p>
<p>quella che aveva premuto me  fino a quei confini</p>
<p>oltre la mano oltre la stretta del braccio.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Mikan - reprise.]]></title>
<link>http://losaicheitulipani.wordpress.com/2009/11/24/mikan-reprise/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 11:00:40 +0000</pubDate>
<dc:creator>meeei</dc:creator>
<guid>http://losaicheitulipani.wordpress.com/2009/11/24/mikan-reprise/</guid>
<description><![CDATA[Usciamo dalla porta del piccolo teatro e ci assale una fame spaventosa. Contrariamente alle nostre a]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Usciamo dalla porta del piccolo teatro e ci assale una fame spaventosa. Contrariamente alle nostre aspettative, il concerto di pianoforte al quale abbiamo appena assistito ci ha annoiati e innervositi, tanto che camminiamo verso la stazione senza dire una parola.</p>
<p>E&#8217; la terza volta che ci vediamo, io e T. Le ore che trascorriamo insieme passano in silenzio, senza troppi fronzoli, ed è questo che ci piace. Ci siamo conosciuti qualche tempo fa, al locale dove gli altri colleghi vanno di solito a prendere qualcosa dopo il lavoro. Non combiniamo mai niente di esaltante, ma qualcosa &#8211; una sorta di sensazione fisica dalle parti dello stomaco &#8211; ci accomuna, e ci fa sentire il bisogno di stare insieme continuamente.<br />
T. mi ha chiamata nella tarda mattinata, per invitarmi al concerto &#8211; durante una delle nostre sporadiche conversazioni devo avergli raccontato del mio amore viscerale per il pianoforte &#8211; così, in tutta fretta, mi sono preparata ed ho preso il primo treno per la città. Come ogni volta,  mi ha aspettata di fronte al chiosco dei giornali con una scatola di ciambelle glassate tra le mani.<br />
E&#8217; il nostro modo di darci il benvenuto.</p>
<p>Così, dopo il concerto non ci parliamo per più di mezz&#8217;ora. Il pianista era davvero terribile, uno dei peggiori che entrambi avessimo mai sentito &#8211; timbro confuso, poca leggerezza, nessuna sfumatura personale &#8211; e il piccolo teatro ammuffito, straripante di studenti universitari che normalmente si recano lì più come punto di ritrovo che per vero interesse verso gli spettacoli, era intriso del fumo delle centinaia di sigarette che ci si accendevano intorno. Questo miscuglio di elementi negativi ha contribuito a renderci più bruschi e taciturni del solito, così continuiamo la nostra passeggiata infastidita con le bocche serrate. Il silenzio è tanto denso da sembrare quasi solido, produce uno strano contrasto con il brusio delle persone che ci circondano. Venerdì sera, un quartiere centrale di questa metropoli, ma potrebbe essere una qualsiasi città di un qualsiasi continente del mondo. I liceali entrano ed escono dai pub allegri ed esaltati dai benefici dell&#8217; alcool, alcuni impiegati si radunano ai bordi della strada per chiacchierare e ridere insieme dopo aver cenato in uno dei tanti ristoranti le cui insegne decorano e fanno brillare strade e facciate. Guardare in alto confonde, in effetti, un gran minestrone di luci viola, rosa e verdi che non sempre riesco a decifrare. E&#8217; anche questo uno dei motivi per cui ho scelto di affittare il mio appartamento in un sobborgo, dove in effetti succede meno che niente. La sera mi sento tanto satura della città che ho bisogno solo del silenzio, della piccola stazione vicino casa con un solo binario e del parco abbandonato. Anche T. sembra essere confuso. Ha rallentato il passo e fissa un punto indefinito alla fine del corso in cui ci troviamo. Io penso che ho fame, una gran fame &#8211; non abbiamo messo in bocca altro che quelle ciambelle, nel primo pomeriggio &#8211; ma non dico niente per via della strana tensione che si è creata.<br />
Cerco di non peggiorare la situazione evitando di assaporare i  profumi appetitosi che escono dalle varie cucine che ci circondano, finché lo stomaco di T. non si mette a gorgogliare rumorosamente. Un lamento lento, dilatato, che inizialmente cerchiamo entrambi di ignorare con grande sforzo per mantenere la nostra ostinata fermezza. Ma non passa molto tempo che anche la mia pancia si abbandona alla sua disperazione e prende ad emettere suoni buffi e continui, dapprima piano, poi più forte. A questo punto non possiamo fare a meno di fermarci e scoppiare a ridere come due pazzi. T. mi indica con la bocca spalancata e si piega su se stesso contento, quasi non avesse mai sentito una cosa del genere. Io mi fingo offesa, sghignazzo divertita sotto i baffi ed imito i borbottii della sua pancia. I nostri stomaci sembrano essere andati in tilt, due sacche vuote e lamentose che reclamano urgentemente qualcosa di solido. Ascoltiamo per un po&#8217; il buffo concerto che nostro malgrado produciamo, finché non ci decidiamo ad entrare in un 24-hours market per comprare del cibo.</p>
<p>Tra gli scaffali stipati di prodotti ci siamo solo noi. Il commesso è impegnato a commentare a bassa voce una partita di football americano che segue in una piccola televisione portatile, così pensiamo, nonostante la fame, di decidere con tutta calma cosa comprare. Vogliamo assolutamente trovare qualcosa di perfetto, esattamente quello che le nostre pance vuote chiedono con tanta insistenza, e dividercelo equamente. Non dobbiamo accontentarci della prima cosa che ci capita sotto gli occhi; crediamo entrambi che soddisfare la fame con quello che ci vuole doni un appagamento sereno e totale, come trovarsi in  un letto morbidissimo e confortevole quando si ha un sonno esagerato, l&#8217;attimo prima di scivolare nell&#8217;oblio del sonno. Così, io vado verso il reparto dolciumi e T. si addentra nella zona salati.</p>
<p>Di fronte a me si erge maestoso un corridoio con centinaia di incarti colorati, confezioni lucide e scritte che rimandano al contenuto delle scatole. Barcollo come un&#8217;ubriaca tra i vari ripiani per un po&#8217;, decido che niente di tutto quello che ho visto fin&#8217;ora fa al caso nostro e mi reco alla ricerca di T. Setaccio il negozio in lungo e largo, ma sembra proprio essere sparito nel nulla. Controllo ogni reparto senza successo, chiedo al commesso se per caso il ragazzo moro, alto, coi capellil un po&#8217; scompigliati che era entrato qualche minuto prima con me non fosse già passato di lì, ma si limita a scuotere la testa senza scollare gli occhi dalla partita. Scoraggiata, esco dalle porte scorrevoli e mi appoggio alla parete, in attesa. Odio questo tipo di situazioni. Mi lascio sopraffare dall&#8217;ansia, aspettare è una delle cose che mi riescono peggio. Immagino sempre che siano successe delle catastrofi, il cuore mi batte all&#8217;impazzata, divento rossa e respiro forte. Per tranquillizzarmi, di solito penso alle liste di nomi sugli elenchi telefonici &#8211; lettere e numeri in successione sono un buon rimedio al panico &#8211; ma stavolta, chissà perché,  comincio a fischiettare un motivetto. Naturalmente T. appare quasi subito dall&#8217;angolo della strada, sorride contento. In mano regge un sacchetto da tre chili, gonfio di mandarini. “Scusami, ma sono stato all’altro negozio, quello che vende anche la frutta. Ho fatto bene, no? Avevano solo sacchi da tre chili, ma che importa. Se non li mangiamo tutti stasera, potrai portarli a casa con te. Ti piacciono molto se non ricordo male, no?”.<br />
Lo guardo sollevare felice e orgoglioso la sacca di frutta, come un gatto che porta la preda catturata al padrone.<br />
Ha ragione. I mandarini sono esattamente quello che ci voleva.</p>
<p>Ci sediamo su una panchina del parco vicino e apriamo il sacchetto con foga. Non parliamo quasi, ognuno impegnato nel laborioso atto di mangiare. I mandarini sembrano essere tanti da non finire mai, io sbuccio i miei con impetuosità, come un bambino che scarta i regali la mattina di Natale, masticando lentamente spicchio dopo spicchio. T. invece agisce con pazienza, partendo dalla cima del frutto e creando millimetro dopo millimetro una spirale di buccia perfetta. Quando me ne accorgo, smetto di darmi da fare e rimango imbambolata ad ammirare i suoi gesti eleganti. T. sorride. &#8220;E&#8217; solo questione di pazienza, sai? Fai un piccolo taglio in alto, e scendi piano piano seguendo la linea del mandarino. Non è difficile, prova&#8221;. Così cerco di imitarlo, e dopo i primi tre goffi tentativi inizio anche io a fare delle spirali discrete. T. mi guarda imbronciato, annuendo in silenzio. Ha la bocca contratta in un&#8217;espressione buffa, sembra poco più che un ragazzino. Porta una maglia rossa, e una felpa nera &#8211; anche lui, come me, non ha una grande passione per i guardaroba colorati. Non lo conosco da molto, ma quello che ci lega mi fa sentire bene, l&#8217;inizio di una storia serena dove anche io mi sento stranamente serena. Mi perdo nelle sciocche visioni di un nostro probabile futuro, e agguanto un altro piccolo frutto. &#8220;I mandarini mi fanno venire in mente le virgole&#8221;, dico, &#8220;chissà come mai. Forse perché non smetterei mai di mangiarli, così come non smetterei mai di mettere giù virgole quando scrivo&#8221;. &#8220;Ah, ah. A me invece non fanno venire in mente niente. Niente di concreto almeno. Richiamano qualcosa, in effetti, ma non saprei descriverlo. Hanno a che fare con quando ero bambino, credo&#8221;.</p>
<p>Trascorriamo così almeno tre ore, aggiungendo poche parole tra un mandarino e l&#8217;altro. Il tempo passa e perdo l&#8217;ultimo treno verso il piccolo sobborgo in cui abito, per strada non resta che qualche barbone ubriaco. Due donne ci sfiorano passeggiando infagottate nei loro cappotti, tornando a casa dopo un probabile serata tra amiche. Il rumore dei loro passi riecheggia nel parco a lungo.<br />
Per tutto il tempo che abbiamo trascorso insieme, io e T. non ci siamo mai toccati. Non ci sono state carezze o baci, nessun complimento. Adesso siamo di nuovo il silenzio, con la pancia piena e appesantita dalla mole di frutta che abbiamo ingurgitato. Mi guardo le punte delle scarpe ed evito di pensare a quello che succederà. Ci rendiamo conto di aver finito tre chili di mandarini, uno dopo l&#8217;altro. T. esita un poco prima di aprire bocca, poi si offre di farmi dormire a casa sua. Sotto la panchina, riposa allegra una montagna di bucce arancioni.<br />
Questa notte, per la prima volta, io e T. faremo l&#8217;amore.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[O voce de aur care imita la perfectie....chitara]]></title>
<link>http://dosarelepix.wordpress.com/2009/11/24/o-voce-de-aur-care-imita-la-perfectie-chitara/</link>
<pubDate>Tue, 24 Nov 2009 07:06:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>mihaisuzuki</dc:creator>
<guid>http://dosarelepix.wordpress.com/2009/11/24/o-voce-de-aur-care-imita-la-perfectie-chitara/</guid>
<description><![CDATA[Tipul suna mult, mult mai bine decat chitarele care il acompaniaza! vazut aici.]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/ZFLiP_HeKZc&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/ZFLiP_HeKZc&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>Tipul suna mult, mult mai bine decat chitarele care il acompaniaza!</p>
<p><a href="http://patriahotilor.blogspot.com/2009/10/wow-uimitor.html" target="_blank">vazut aici</a>.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Sing Ring e il Singing Marketing]]></title>
<link>http://livextention.wordpress.com/2009/11/23/sing-ring-e-il-singing-marketing/</link>
<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 11:26:16 +0000</pubDate>
<dc:creator>livextention</dc:creator>
<guid>http://livextention.wordpress.com/2009/11/23/sing-ring-e-il-singing-marketing/</guid>
<description><![CDATA[E&#8217; passato qualche giorno dal lancio di Virgilio Sing Ring, l&#8217;iniziativa di Sing Ring, s]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>E&#8217; passato qualche giorno dal lancio di <strong><a href="http://singring.virgilio.it">Virgilio Sing Ring</a></strong>, l&#8217;iniziativa di Sing Ring, start-up del gruppo <a href="http://www.digitalmagics.com">Digital Magics</a> e di <a href="http://www.virgilio.it">Virgilio</a> per la gestione delle <em>lyrics </em>(pubblicate finalmente in modo del tutto legale) e di un innovativo karaoke online. Su Virgilio Sing Ring, sono già online un milione di testi musicali e più di trecentocinquanta brani (500 entro Natale) per il video karaoke.</p>
<p>Le canzoni per il karaoke di Sing Ring (voce e musica) sono tutte registrate dal vivo ex-novo in alta qualità, permettendo di cantare seguendo la voce registrata, cantare solamente sulla base musicale, o suonare sulla base del testo cantato. Intanto, mentre il brano va avanti, le parole sincronizzate appaiono sul player. <a href="http://livextention.wordpress.com/files/2009/11/singring.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-396" title="Virgilio Sing Ring home page" src="http://livextention.wordpress.com/files/2009/11/singring.jpg?w=300" alt="Virgilio Sing Ring home page" width="300" height="190" /></a></p>
<p>Sing Ring promette grandi sviluppi nella direzione di <strong>un sistema sempre più completo di gestione e condivisione sociale della musica</strong> cantata e suonata. E naturalmente, Sing Ring si presta a diventare piattaforma di comunicazione per i brand, grazie a video contest in cui gli utenti reinterpretano brani famosi associati alla pubblicità; o si cimentano in nuove creazioni. <strong>La funzione sociale e lo spirito di aggregazione espressi dalla musica cantata sono una grande forza, la cui personalizzazione è solo questione di fantasia</strong>.</p>
<p><a href="http://livextention.wordpress.com/files/2009/11/karaoke_trafalgar_square.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-397" title="karaoke a Trafalgar Square" src="http://livextention.wordpress.com/files/2009/11/karaoke_trafalgar_square.jpg?w=300" alt="karaoke a Trafalgar Square" width="300" height="167" /></a>Per avere un&#8217;idea di come il <em><strong>Singing Marketing</strong></em> sia già una realtà, basta dare un&#8217;occhiata al celeberrimo <a href="http://www.youtube.com/watch?v=orukqxeWmM0"><strong>karaoke di massa </strong>organizzato da T-Mobile<strong> a Trafalgar Square</strong></a>; o al &#8220;format&#8221; <a href="http://www.sony.jp/nav-u/singing/main.html"><strong>Singing in the car</strong></a> lanciato dal navigatore Sony nav-u in Giappone.<a href="http://livextention.wordpress.com/files/2009/11/singing_sony_1.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-398" title="Singing in the car" src="http://livextention.wordpress.com/files/2009/11/singing_sony_1.jpg?w=300" alt="Singing in the car" width="300" height="181" /></a><a href="http://livextention.wordpress.com/files/2009/11/singing_sony_2.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-399" title="Singing in the car. Contest" src="http://livextention.wordpress.com/files/2009/11/singing_sony_2.jpg?w=300" alt="Singing in the car. Contest" width="300" height="136" /></a></p>
<p>Al link di seguito, una raccolta dei video relativi all&#8217;evento di lancio di Sing Ring.</p>
<p><a href="http://www.youtube.com/watch?v=D6ji1vIIwSk&#38;feature=PlayList&#38;p=6CDD0384159AFDFE&#38;index=0&#38;playnext=1"><strong>Presentazione Virgilio Sing Ring</strong></a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[A arte de ser: você]]></title>
<link>http://fereh.wordpress.com/2009/11/22/a-arte-de-ser-voce/</link>
<pubDate>Sun, 22 Nov 2009 23:56:53 +0000</pubDate>
<dc:creator>fereh</dc:creator>
<guid>http://fereh.wordpress.com/2009/11/22/a-arte-de-ser-voce/</guid>
<description><![CDATA[  &#8220;E aqueles que foram vistos dançando, foram julgados insanos por aqueles que não podiam escu]]></description>
<content:encoded><![CDATA[  &#8220;E aqueles que foram vistos dançando, foram julgados insanos por aqueles que não podiam escu]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[OAB PARA TODOS agradece você]]></title>
<link>http://hermesbarbosa.wordpress.com/2009/11/21/oab-para-todos-agradece-voce/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 20:06:29 +0000</pubDate>
<dc:creator>hermesbarbosa</dc:creator>
<guid>http://hermesbarbosa.wordpress.com/2009/11/21/oab-para-todos-agradece-voce/</guid>
<description><![CDATA[OAB PARA TODOS agradece você Se eu pudesse resumir numa frase tudo o que representou a nossa campanh]]></description>
<content:encoded><![CDATA[OAB PARA TODOS agradece você Se eu pudesse resumir numa frase tudo o que representou a nossa campanh]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Sufocado]]></title>
<link>http://reflexovp.wordpress.com/2009/11/20/sufocado/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 19:08:45 +0000</pubDate>
<dc:creator>viniciuspacheco</dc:creator>
<guid>http://reflexovp.wordpress.com/2009/11/20/sufocado/</guid>
<description><![CDATA[Sigam o mestre! Estamos vivendo sufocados. Um sufoco sem fim. É como se estivéssemos com uma multidã]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div class="wp-caption aligncenter" style="width: 435px"><img alt="" src="http://o.caminho.invisivel.zip.net/images/multidao.jpg" title="povo" width="425" height="319" /><p class="wp-caption-text">Sigam o mestre!</p></div>
<p>Estamos vivendo sufocados. Um sufoco sem fim. É como se estivéssemos com uma multidão atrás de nós, e na nossa frente tivesse um muro largo e alto. O mundo conspira para que eu e você iremos para o mesmo lugar.</p>
<p>Em todo lugar, você conversa com alguém que pergunta: “Você já foi ao Qualquer Lugar (nome fictício <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_razz.gif' alt=':P' class='wp-smiley' /> )?”. Se a resposta for não, vem logo a réplica: “Como assim? Todo mundo vai lá!” Bem, primeiramente, essa pessoa deveria escolher melhor as palavras. Se eu não fui não é todo mundo que vai lá. Segundo, por que o espanto? Ninguém tem que ir ou conhecer algo, alguém ou algum lugar porque “quase” todo mundo conhece. Pena que não é assim.</p>
<p>A partir daí, começam uma sessão de pré-julgamentos. “Ele deve ser chato, ranzinza e pobre, porque nunca foi ao Qualquer Lugar&#8230;” É assim mesmo, não há como discutir. Você é julgado por tudo que você faz com proporções muito maiores do que elas realmente têm. Se não seguir o padrão, você com certeza será chamado de esquisito ou, delicadamente falando, “diferente”. E começa a pressão e o sufoco para você se alinhar aos legais, que não são necessariamente legais para você. É como se uma manada corresse atrás de você gritando: “Siga o modelo! Siga o modelo!”. Este modelo que não tem nada a ver com felicidade.</p>
<p>Siga o seu modelo. Siga os seus instintos. Seja você. Não seja a próxima máquina a ter em seu corpo o sistema “Robot” e ter que ir ao Qualquer Lugar. Dizem que o café de lá é ruim <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' />  &#8230;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Lie to me]]></title>
<link>http://tiagojoker.wordpress.com/2009/11/20/lie-to-me/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 18:07:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>tiagojoker</dc:creator>
<guid>http://tiagojoker.wordpress.com/2009/11/20/lie-to-me/</guid>
<description><![CDATA[Ninguém pode preencher o vazio que você me deixou, ninguém pode suprir a falta que você me faz. Quer]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Ninguém pode preencher o vazio que você me deixou, ninguém pode suprir a falta que você me faz. Queria poder sentir raiva de você, queria poder dar ouvidos para o que os outros dizem, mas não consigo. Dizem pra mim que eu não devo me importar com quem nunca se importou comigo, dizem que o meu mundo não vai acabar só por que eu não tenho mais você, mas como o mundo não vai acabar se o meu mundo é você. Fico tão triste em saber que você se deixou levar, fico triste por você não ter me procurado e pedido a minha ajuda.</p>
<p>Parece que tudo esta contra mim. Acho que nem tudo é como parece ser, acho que as pessoas nem sempre são tão boas. Eu vi algo em você que acredito que nem você tenha visto ainda, me sinto mal pois enxerguei quem você é de verdade, quem você é no seu intimo, não essa pessoa que você mostra para os outros, eu enxerguei sua alma. E você? Acho que você tem sérios problemas de visão, pois eu sempre fui um livro aberto pra você, eu sempre tive minha vida, meus sentimentos, meus medos, tudo em mim, sempre tive tudo projetado em um telão, e mesmo assim você nunca me enxergou de verdade.</p>
<p>Minha vida seria mas fácil se eu tivesse você junto comigo em alguns momentos, nos meus momentos de dor, tristeza, medo, nos momentos em que eu não confio muito em mim mesmo. É pedir demais que você me apoie algumas vezes? É pedir demais quando peço uma simples mensagem de texto no celular. Me sinto humilhado, por ter que ficar implorando uma simples mensagem, você não vê que não é a mensagem que eu quero, e sim um pouco de você, quero ver que você pensa em mim algumas vezes. Me sinto um idiota por pensar em você quase o tempo todo, por lembrar de você logo pela manhã, e de noite antes de dormir ser a ultima pessoa em quem eu penso.</p>
<p>Fui um completo idiota por pensar que você mudaria, eu mudei por você. Se você não consegue mudar por mim, então minta pra mim. Me engane, diga pra mim o que eu quero ouvir, faça tudo o que eu espero, me surpreenda com um telefonema no meio da noite, minta pra mim. Acho que assim vai ser menos doloroso, acho que assim eu vou sofrer menos. Doce ilusão.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[segundos]]></title>
<link>http://ichinuketa.wordpress.com/2009/11/19/segundos/</link>
<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 01:19:42 +0000</pubDate>
<dc:creator>沖田</dc:creator>
<guid>http://ichinuketa.wordpress.com/2009/11/19/segundos/</guid>
<description><![CDATA[uma silhueta, distante &#8211; vejo, reconheço você passa por mim, em segundos tão rápidos segundos ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>uma silhueta, distante &#8211; vejo, reconheço</p>
<p>você passa por mim, em segundos tão rápidos</p>
<p>segundos eternos</p>
<p>eu e você</p>
<p>segundos eternos &#8211; e eles passam</p>
<p>eu e você, distantes</p>
<p>eu somente, somente você</p>
<p>você passa, mas permanece</p>
<p>sua imagem continua</p>
<p>distante e eterna</p>
<p>somente isso, e é o suficiente</p>
<p>você passa, mas mantém-se em mim</p>
<p>passos rápidos, olhares tímidos</p>
<p>sorrisos flagrados em momentos perdidos,</p>
<p>velozes</p>
<p>já não vejo sua silhueta &#8211; os segundos são minutos</p>
<p>você, longe, a hora não passa</p>
<p>segundos eternos, demorados,</p>
<p>cansativos.</p>
<p>mas, quando você voltar, os segundos serão rápidos</p>
<p>você vai passar, e permanecerá</p>
<p>em segundos eternos</p>
<p>eles passam, passam, velozes</p>
<p>e eu não vejo fim</p>
<p>eternos e distantes:</p>
<p>estes são seus olhos para mim.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Por que você???]]></title>
<link>http://tiagojoker.wordpress.com/2009/11/17/por-que-voce/</link>
<pubDate>Tue, 17 Nov 2009 21:58:52 +0000</pubDate>
<dc:creator>tiagojoker</dc:creator>
<guid>http://tiagojoker.wordpress.com/2009/11/17/por-que-voce/</guid>
<description><![CDATA[Sabe ultimamente eu ando meio sentido, a única vontade que eu tenho é de te encher de porrada, e sin]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:center;"><a href="http://tiagojoker.wordpress.com/files/2009/11/briga_de_tigres.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-330" title="Briga de tigres" src="http://tiagojoker.wordpress.com/files/2009/11/briga_de_tigres.jpg" alt="" width="450" height="337" /></a></p>
<p>Sabe ultimamente eu ando meio sentido, a única vontade que eu tenho é de te encher de porrada, e sinceramente você esta merecendo. Tento criar a ilusão de que eu sou o errado da história, de que a culpa por todos os desentendimentos é minha, mas nós dois sabemos que isso não é verdade. Nós dois sabemos que a culpa de estarmos assim é mais sua do que minha, foi você que começou tudo isso, eu tive culpa por dar continuidade.</p>
<p>Essa vontade que eu sinto é quase maior do que eu, queria te quebrar a cara, te bater até minhas mãos doerem. Mais acho que isso não seria a solução de todos os nossos problemas, talvez a melhor solução seja nos seguirmos nossas vidas, cada um em seu canto, assim eu não sofro mais e nem você me faz sofre. Por que justo eu? Você não conhece mais ninguém com quem você pode brincar? Estou cansado disso. Definitivamente não aguento mais sofrer. Quero te dar um soco. Mas acho que o meu maior erro e aindar estar com você, mas me acostumei com isso, me acustumei em ser seu &#8220;muro das lamentações&#8221;, e lamento não ter coragem de te deixar ir embora.</p>
<p>“<em>Se alguém dissesse daqui a três anos<br />
Que você iria embora<br />
Eu apagaria todos eles com um soco<br />
Porque eles estariam errados<br />
Eu sei melhor que eles<br />
Porque você disse &#8220;para sempre&#8221;<br />
&#8220;E sempre&#8221;<br />
Quem diria&#8230;”</em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Você realmente se converteu?]]></title>
<link>http://maryducas.wordpress.com/2009/11/17/voce-realmente-se-converteu/</link>
<pubDate>Tue, 17 Nov 2009 11:44:32 +0000</pubDate>
<dc:creator>maryducas</dc:creator>
<guid>http://maryducas.wordpress.com/2009/11/17/voce-realmente-se-converteu/</guid>
<description><![CDATA[O que é, afinal, conversão? É a mudança de direção, mudança de caráter e de personalidade. Você prec]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img alt="" src="http://www.poesias.omelhordaweb.com.br/img_poesias/33836_gr.jpg" class="alignleft" width="250" height="317" /></p>
<p>O que é, afinal, conversão? É a mudança de direção, mudança de caráter e de personalidade. Você precisa fazer a sua parte para mudar, isto é, precisa crer na Palavra, aceitá-la e se esforçar para colocá-la em prática na sua vida. </p>
<p>Entretanto, só isso não basta, porque é a própria Palavra de Deus que nos purifica de tudo o que não agrada ao Senhor. Quem atua para que a Palavra transforme a sua vida é o Espírito Santo. </p>
<p>Você sente que algo mudou dentro de você depois da sua conversão? Não me refiro ao fato de haver recebido uma cura, a libertação dos demônios ou ter alcançado a solução de um problema, porque isto conquistamos pela fé, mas pergunto a respeito de mudança interna, no coração. </p>
<p>Se você, por exemplo, antes de começar a freqüentar a igreja, era uma pessoa agressiva, e ainda continua sendo assim, então não houve o novo nascimento. Se você, mulher, era rebelde com os seus pais e continua sendo com o seu marido, então você não nasceu de novo. </p>
<p>Se você &#8220;não levava desaforo para casa&#8221; e continua assim, é porque nada aconteceu. Se você, homem, quando ofendido guardava mágoa no coração e continua a não ser capaz de perdoar aqueles que lhe ofendem, então é porque nada aconteceu. </p>
<p>Entenda que se este é o seu caso você precisa fazer uma avaliação urgente da sua vida, porque a sua salvação está em risco. Estamos falando de vida eterna, e isto é o que existe de mais importante neste mundo. </p>
<p>Entregue toda a sua vida nas mãos do Senhor Jesus, abra a porta do seu coração, deixe que a Sua Palavra o lave, e não seja apenas ouvinte, mas participante. Procure fazer não a sua vontade, mas que sempre seja feita a vontade de Deus na sua vida. </p>
<p>No momento em que isto acontecer, quando você se arrepender dos seus pecados e viver conforme dizem as Escrituras, do seu interior fluirão rios de água viva, ou seja, o Espírito de Deus fluirá e você será uma nova criatura; terá mudado totalmente o rumo da sua vida. </p>
<p>Bispo Macedo </p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ILUMINAÇÃO A CUSTO ZERO]]></title>
<link>http://apolarimoveis.wordpress.com/2009/11/17/iluminacao-a-custo-zero/</link>
<pubDate>Tue, 17 Nov 2009 07:00:12 +0000</pubDate>
<dc:creator>lausac</dc:creator>
<guid>http://apolarimoveis.wordpress.com/2009/11/17/iluminacao-a-custo-zero/</guid>
<description><![CDATA[Idéias como essa deve ser propagada, com certeza o planeta vai agradecer.]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/mAshNt9hC_A&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/mAshNt9hC_A&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>Idéias como essa deve ser propagada, com certeza o planeta vai agradecer.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Una voce]]></title>
<link>http://sonounadonna.wordpress.com/2009/11/16/una-voce/</link>
<pubDate>Mon, 16 Nov 2009 20:58:35 +0000</pubDate>
<dc:creator>sonounadonna</dc:creator>
<guid>http://sonounadonna.wordpress.com/2009/11/16/una-voce/</guid>
<description><![CDATA[Ricordo come fosse ieri la richiesta che gli feci: &#8220;tu hai molta inflessione dialettale nel pa]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><ins datetime="2009-11-16T20:47:10+00:00"></ins></p>
<p>Ricordo come fosse ieri la richiesta che gli feci: &#8220;tu hai molta inflessione dialettale nel parlare?&#8221; Lui capì subito cosa volevo, di cosa avevo bisogno e mi dette il suo numero, dicendomi però che quel cellulare era sempre spento e mi chiese il mio numero. Lasciò passare una mezz&#8217;oretta e mi chiamò. Una voce particolare, non calda ma dolce. Un saluto veloce, un &#8220;ciao&#8221; e qualche frase di rito &#8220;Come stai?&#8221; &#8220;Come va?&#8221; e qualche risata. Nel corso della giornata mi disse che avevo una bellissima voce e gli ero piaciuta, adorava il mio modo di ridere. Era lo stesso per me. Da quel giorno le telefonate arrivavano quasi con continuità. Man mano che la confidenza aumentava, cambiavano gli argomenti, arrivando a sfiorare temi molto privati.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bologna, 16 novembre 2009: Ligabue, chitarra e voce, per il FAI]]></title>
<link>http://paoblog.wordpress.com/2009/11/16/bologna-16-novembre-2009-ligabue-chitarra-e-voce-per-il-fai/</link>
<pubDate>Mon, 16 Nov 2009 13:49:49 +0000</pubDate>
<dc:creator>paoblog</dc:creator>
<guid>http://paoblog.wordpress.com/2009/11/16/bologna-16-novembre-2009-ligabue-chitarra-e-voce-per-il-fai/</guid>
<description><![CDATA[Concerto straordinario di raccolta fondi per la tutela e la valorizzazione dell&#8217;arte e della n]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><img src="/DOCUME%7E1/pc1/IMPOST%7E1/Temp/moz-screenshot.png" alt="" /><img class="aligncenter size-full wp-image-16655" title="ligabueEventi09b" src="http://paoblog.wordpress.com/files/2009/11/ligabueeventi09b.jpg" alt="ligabueEventi09b" width="450" height="450" /></p>
<p><em>Concerto straordinario di raccolta fondi per la tutela e la valorizzazione dell&#8217;arte e della natura italiane</em></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[L'UOMO OMBRA: la rubrica di Carmelo Musumeci]]></title>
<link>http://urladalsilenzio.wordpress.com/2009/11/16/luomo-ombra-la-rubrica-di-carmelo-musumeci/</link>
<pubDate>Mon, 16 Nov 2009 12:40:07 +0000</pubDate>
<dc:creator>alfrhaed</dc:creator>
<guid>http://urladalsilenzio.wordpress.com/2009/11/16/luomo-ombra-la-rubrica-di-carmelo-musumeci/</guid>
<description><![CDATA[Noi abbiamo già pubblicato testi di Carmelo Musumeci. Alcuni sono risalenti nel tempo, in epoca pre-]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;"><strong><img class="alignnone size-full wp-image-693" title="ombra" src="http://urladalsilenzio.wordpress.com/files/2009/11/ombra.jpg" alt="ombra" width="333" height="500" /></strong></p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Noi abbiamo già pubblicato testi di Carmelo Musumeci. Alcuni sono risalenti nel tempo, in epoca pre-blog, avendo lui scritto in questi anni pagine che non dovranno mai esssere dimenticate. Altri sono testi arrivati direttamente a noi, in genere tramite posta, ad uno o ad altri degli amministratori. Quindi ci sono già testi frutto di uno scambio presente e consapevole.</strong></p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Eppure volevo che ci fosse anche un&#8217; altra cosa. Non a sostituire gli altri apporti, ma ad integrarli. Una vera e propria rubrica sua. Una rubrica periodica, dove Carmelo si rivolgesse DIRETTAMENTE al blog. Qualcosa di fare con una cadenza (a prescindere dagli altri suoi contributi che comunque arriveranno), mensile o quindicinale, o come si riterrà più opportuno fare. Mi piaceva quell&#8217;idea molto stile Radio-notturna, del tipo: SALVE A TUTTI AMICI DEL BLOG, QUI E&#8217; CARMELO CHE VI PARLA. Un po&#8217; Radio-Alkatraz se volete, e un po&#8217; film americano anni settanta. Con la aggiunta però che è assolutamente unico e drammatico il &#8220;Luogo&#8221; da cui proviene la voce.</strong><br />
<strong>In realtà l&#8217;idea della rubrica periodica ha un valore più simbolico che contenutistico. E&#8217; il simbolo di un legame, di un rapporto. Di un ponte tra dentre e fuori. Di una fiducia. Di una voce che dice: IO CI SONO. IO SONO QUA. </strong><br />
<strong>Ne ho parlato con Carmelo. E Carmelo, vulcanico come sempre, ha accolto immediatamente l&#8217;idea e l&#8217;ha fatta propria. Ecco il primo pezzo, di quella che sarà la rubrica di Carmelo. Rubrica che verrà chiamata:</strong></p>
<p style="text-align:justify;"><strong>L&#8217;UOMO OMBRA: la rubrica di Carmelo Musumeci</strong><br />
<strong>(l&#8217;impostazione del blog non fa ancora vedere le differenze di caratteri nei titoli esterni dei post, infatti là vi apparirà tutto in minuscolo. Si tratta di fare un &#8220;intervento&#8221; informatico che presto faremo&#8230;Il titolo all&#8217;esterno dovrà apparire come lo leggete qui dento. Con &#8216;L&#8217;UOMO OMBRA&#8217; in caratteri cubitali e &#8216;la rubrica di Carmelo Musumeci&#8217; in minuscolo tranne le iniziali dei nomi)</strong></p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Ecco allora il primo pezzo di questa  nuova rubrica:</strong></p>
<p style="text-align:justify;"><strong><strong>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;-</strong></strong></p>
<p style="text-align:justify;"><strong><strong><span style="color:#ffff99;">Voglio iniziare questa rubrica parlando di me e dell&#8217;importanza dell&#8217;amore per gli uomini ombra.</span></strong></strong></p>
<p style="text-align:justify;"><strong><span style="color:#ffff99;"> </span></strong></p>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Sono nato nel mondo dei vivi 54 anni fa.</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">La prima volta che sono stato in carcere avevo 16 anni.</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Ne avevo diciassette la prima volta che le guardie mi hanno massacrato di botte e mi hanno legato alla &#8220;balilla&#8221; per una settimana (il letto di contenzione).</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Ora mi trovo ininterrottamente nel mondo dei morti da circa 20 anni (altri dieci li ho scontati in altre carcerazioni) sospeso nello spazio e nel tempo perché con l&#8217;ergastolo addosso si vive come in un tunnel senza via d&#8217;uscita.</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">In un mondo vuoto, all&#8217;incontrario, dove da tanti anni vedo il sole sorgere alla sera e lo vedo calare al mattino.</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Sono condannato a una pena che solo Dio potrebbe dare perché l&#8217;ergastolo ostativo è una pena eterna.</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Mentre la pena di morte è umana, la pena dell&#8217;ergastolo è qualcosa che va oltre l&#8217;immaginazione, perché tutto dovrebbe avere un inizio e una fine.</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Ho una compagna che mi segue da una vita, due figli e due nipotini che vivono dentro il mio cuore. </span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Nei primi anni di carcere si continua a desiderare di avere un&#8217;altra opportunità, un&#8217;altra occasione, un&#8217;altra vita.</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Poi gli anni passano e si smette di avere desideri e si finisce di vivere solo di sogni.</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Poi finiscono anche i sogni e all&#8217;Uomo Ombra rimane solo l&#8217;amore.</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Quello vero, che ti fa gioire e soffrire. Quello che ti fa sentire vivo.</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Quello che ti vuole rubare il carcere (l&#8217;Assassino dei Sogni come lo chiamo io).</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Molti pensano che l&#8217;amore può vivere solo in libertà.</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">No! Non è così. L&#8217;amore è già di per sè libero e non si può tenere in catene.</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Per questo gli uomini ombra continuano ad amare per essere liberi.</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Il nostro corpo ormai appartiene solo all&#8217;Assassino dei Sogni, ma la nostra anima e il nostro cuore no.</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">La nostra anima e il nostro cuore appartengono solo all&#8217;amore. </span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Solo chi conosce il male sa amare più dei buoni.</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Buona parte della società ama l&#8217;odio e la vendetta e odia l&#8217;amore e il perdono.</span></strong></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Invece gli uomini ombra vivono d&#8217;amore, solo d&#8217;amore e sofferenza.</span></strong></div>
<div><span style="color:#ffff99;"><strong> </strong> </span></div>
<div><strong><span style="color:#ffff99;">Carcere di Spoleto  15 novembre 2009</span></strong></div>
</div>]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
