Votca şi rusoaicele nu ar trebui să între în contact niciodată. Se pare că femeile care dau nas în sticla cu “licoarea magică” au un comportament ciudat.

În imagini, se află o femeie care a băut peste măsură. Ea se plimbă în pielea goală pe stradă, oferind un show pe cinste oamenilor aflaţi în jur.

De parcă nu ar fi fost de ajuns, aceasta începe să danseze şi să se mişte provocator.

Video Here !

Merhabalar kıyasıya sevdiğimin insanları, merhabalar Mezopotamya’dan Yukarı Uruguay’a uzanan vatandaşlar!
Mart ayından beri sebebini bilmeksizin verdiğim bu yersiz ve saygısız aranın ardından durmadan hortlayan Muazzez Ersoy gibi, İngiltere’de yeniden doğan Anelka gibi geri dönüş yapmaya karar verdim efendim. İş, güç, yorgunluk, gece hayatı gibi sebeplerin kendimi sizden, sizi kendimden mahrum etmeme bu deli gönül daha fazla razı olmadı, olamadı.

Bu kadar süre yazmayınca lan baya da bir şey birikmiştir he, baya yazarım birkaç gün ard arda diye düşündüm ne yalan söyliyim. Fakat hiç de öyle bir şey yokmuş arkadaş, mukavva gibi, tahta gibi duruyorum burda. Ne birden ilham gelen yazar ruhu ne de ulan dün bak ne oldu diye bir geriye dönük yaşanmışlık hikayesi ile yardıracağım bir yazı konusu bulamadım. Artık uzun süre ara vermekten midir bilemiyorum. Gerçi oturup üzerinde kafa patlatmadan anlık beyin akışı ile yazı yazan, bundan da bir sıkıntısı olmayan bir blog sahibi olarak çok tınmıyorum.

9 – 7 çalışıp yemek yiyip sonrasında içip gezip 3 de uyuyan her insan kadar boş ve hoş geçirdiğim günlerimi taçlandıran ucuz votka ve Tekken 5′e burdan teşekkürlerimi sunarken, yeniden sahalara dönen bir başka değer olan gastritime de burdan selam ederim. Ha arada da fotoğraf çekiyorum işte, çektikten sonra akşam haldır haldır eve gelip photoshopta onlarla debelenip es kaza beğendiklerimi flickr’a, DA’ya falan koyuyorum akşamı ediyorum. Ediyordum.  Pek yakın zamanda gelen yaz mevsimi adını verdiğimiz “coşalım gezelim hoyloyloy” dönemi ile birlikte herşey gibi onu da saldım. Ne pis mevsimmiş arkadaş kıçımın üstünde oturamaz, durduğum yerde duramaz oldum. Eve girdikten 15 dakika sonra artık hangi genimse, beynime bir çimdik atıyor ve koştur koştur evden geri çıkılıyor. Bazen azmediyorum, böyle pencereden kedi gibi bakıp, “dışarısı da güzel ama ben salayım bedeni burda oh mis..” derken bile sol lobum ile sağ lobum arasında yaşanan bindirmelerin takırtılarını duyuyorum. İçimi kıpır kıpır eden yaz mevsimi enerjimi, zamanımı, paramı, mide balansımı çalarken halimden son derece memnun bir vaziyette hali hazırda gelmeyi bekleyen sonbahara sürekli faul yapan şerefsiz futbolcu gibi bakıyorum. Her yaz olduğu gibi daha Haziran’a girmemizle “Ulan kış gelecek!” diye bir tedirginlik kaplıyor içimi. 9 ay boyunca bu 3 ayı bir bekleyen bir birey olarak yaz ve yaz olmayan mevsimler arasındaki bu dengesizliğin giderilmesi için yetkililere buradan sesleniyorum. Dikkate alınsın. Kime diyorum ?

Fizy.com’u, beemp3′ü, mükemmel bir winamp eklentisi olan DFX Audio Enhancer’ı, güzel bir albüme imza atan Röyksopp’u, Novum dergisini, votka+elma suyu+limon+buzu burda huzurlarınızda anar, ne bunlar ki diye düşünmenize sebebiyet vermeleri için yazının sonuna ekler daha iyi kurgulanmış bir yazı ile karşınıza gelene kadar müsade isterim… Müsade benim.

TBWA Worldwide (www.tbwa.com) come with her new project af advertising…presenting

eternal sunset coast…in an Absolut World..

meaning an eternal life far away from daily struggle, from problems and economical crisis..in a land of serenity, peace and sunny calm…

Intai au fost telenovelele sud-americane. Furie mare! Au expirat si s-a trecut la alea romanesti. State rulz! Turcii de la kanal s-au gandit la ale lor si au dat lovitura. “1001 de nopti”. De acum, trendul isi intoarce fatza catre est. “De la rusi vine ploaia”, de la ei vine si cea mai proaspata telenovela in Romania. Una pe care Antena1 sta gata s-o difuzeze ca sa ia mintile femeilor amatoare de povesti cu Putin si Putina, Abramovici si Abra…cadabra, iubiri interzise in lumea oligarhilor, caderi la bursa, spionaj sovietic, sinucideri dupa tiparul Anei Karenina…

Noua telenovela ruseasca se numeste “Carmelita”!! Pai, “Carmelita”, ma?!? Ce nume rusesc e asta?! Trebuia sa-i zica si ei macar… Stalinskaya… Kreskova…

Ieri am facut 4 saptamani, sau cum imi place mie sa spun, o luna de cand nu am mai gustat nici un pic de alcool.

Nu, nu sunt la rehab sau ceva de genul:)) ci doar iau niste pastile pentru migrene care combinate cu alcool..sa zicem ca defapt nu m-as risca sa le combin cu alcool.

Stiu..si eu ma intreb cum am rezistat totusi.  Nu trebuie sa fii alcoolist ca sa poti bea macar odata la 2-3 sau 4 zile o bere sau din cand in cand un vin bun cu prietenul (nu mai luam in calcul ca mi-e dor de tequila si votka de mor;)) ) .. dar asta e, nu am voie sa beau, nu mai beau.

Partea proasta e ca tratamentul dureaza cam .. un an de zile ( poate mai putin daca am noroc), iar dupa terminarea acestuia medicul recomanda evidarea factorilor declansatori migrenosi..adica alcoolul! Practic am sa ocolesc alcoolul de frica sa nu inceapa sa ma doara iar capul, insa cu o dorinta de nestavilit in interiorul meu sa-i simt gustul:))

De cate ori n-am zis eu “I’m never drinkin’ again!”, da’ vad ca ultima data am pus ceva mai mult suflet de s-a si intamplat. Sa speram ca asa se va intampla si cu fumatul!

< — we are alike (me and the man, not me and the fridge) )

Brazzaville

Ghetto‘da güzel bir Brazzaville kötü bir ortam eşliğinde izlediğim yılın ilk konseriydi. Çocuklar mükemmel tatlı ve samimi bir halde sahne aldılar. Arada J. Hakan Dedeoğlu‘nun David Brown‘ın aklına soktuğu gözümsün canımsın sözleri beni tekrar benden aldı. Baterist Ramon Aragall şu fotoğrafta ortada olan, gazıyla salonu biraz da olsa ateşleyebildi. Ancak içeride müzikle alakasız bir ton insan vardı. Ayrıca Ghetto’nun her yerden içeri almaya çalıştığı insanlar sayesinde konserin ilk yarısını yol geçen hanından izledik. Çıkarken ise görevli buradan çıkmayın burası giriş orası çıkış diye yönlendirmeye kalkması nerenin giriş nerenin çıkış olduğu konusunda ayrı bir karışıklık yarattı. Barın ve vestiyerin yetersiz kalması tabiki Ghetto’nun çarpık yapılaşmasından başka bir şey değildi. Ayrıca o güzelim binayı nasıl kötü kullanıyorlar anlamıyorum. Ghetto olmadan önce gittiğimde hayran olmuştum ancak şimdi kafamı kaldırıp sadece tavandaki resimleri görebiliyorum.

Konser sonrası Nevizade yakınlarında gördüğüm David Brown’a “hop David hello” tadındaki seslenişimle onunla konuşmamız bir oldu. Genelde rezil ettiğim ünlü ve efe konuşmalarından birine imza atmayıp. Hacı konser varmış 25′inde diyip geçen sene süperdi bu sene de süper olacaktır mutlak deyip ayrıldık. Ertesi gün Akıllı.tv izleyen David’i gördüm bozulmasın diye ellemedim.

Gecenin sonunda her zamanki gibi Araf‘taki finalde daha çok votka koydurma çabalarıma yanaşmayan barmene rakı koy o zaman yaklaşımım sempatik bulmuş olacak ki bana süper bir içki olan votka portakal rakı verdi.

İçeceklere öneri: Süper kafa yapıyor, biraz ayıksanız koku problemi olabilir. Ertesi gün ise ağzınız leş gibi oluyor. Hiç bir şekilde geçmiyor taa ki bir kadeh rakıya kadar.