De politionele acties (ook wel politiële acties genoemd) zijn de militaire operaties die Nederland op Java en Sumatra tegen de uitgeroepen Republiek Indonesië ondernam in de periode 21 juli tot 5 augustus 1947 (eerste actie) en 19 december 1948 tot 5 januari 1949 (tweede actie). Deze acties vonden plaats tijdens de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog (1945-1949).

In het spraakgebruik wordt de term ‘politionele acties’ vaak ten onrechte gebezigd om het jarenlange Nederlandse militaire optreden tijdens de Indonesche Onafhankelijkheidsoorlog aan te duiden. Dit is dus onjuist, want de twee politionele acties duurden alles bij elkaar maar een week of vier.

In maart 1946 kwamen de eerste Nederlandse troepen in Indonesië aan land om de Britse posities over te nemen. Afgezien van de politionele acties (kortdurende Nederlandse offensieven) had deze oorlog meestentijds het karakter van een guerrilla van de Indonesische nationalisten tegen de Nederlandse troepen. De vijandelijkheden duurden tot het staakt-het-vuren in augustus 1949

Heer, maak mij een werktuig van Uw vrede,

zodat ik Liefde verspreid waar men elkaar haat.

Dat ik vergeef waar men elkaar beledigt,

dat ik verenig waar men strijdt,

dat ik de waarheid spreek waar dwaling heerst,

dat ik licht ontsteek waar duisternis is,

dat ik vreugde breng waar leed woont.

Heer, laat mij ernaar streven

niet dat ik getroost word,

maar dat ik troost breng,

niet dat ik begrepen word,

maar dat ik een ander versta,

niet dat ik geliefd word,

maar dat ik liefheb.

Want wie geeft, ontvangt,

wie zichzelf vergeet, die vindt,

wie vergeeft, hem wordt vergeven,

en wie sterft, ontwaakt tot eeuwig Leven!

Franciscus van Assisi

Franciscus van Assisi

 

Förenkla – föräŋ⁴kla l. fœr-, l. -eŋ⁴kla, i Sveal. äv. ⁰³² (före’nkla WESTE; förä`nngkla DALIN), v.
-ade. vbalsbst. -ANDE, -ING.
[till FÖR- II 3 o. ENKEL; jfr d. forenkle, ävensom t. vereinfachen]

göra enkel l. enklare (o. således lättare l. billi gare osv.); i p. pf. av. med mer l. mindre adjek tivisk bet. Detta förenklar problemet högst be tydligt. Man återupptog byggandet, men efter en förenklad plan (med förenklingar i planen). För att förenkla saken – vill ni eller vill ni inte skriva på listan?

Vi har tydligen svårt att ta in information som innehåller mer än en sak. Bara ettor, inga nollor tack? Var är vreden och vedergällningen? Var varsam om någon ändå viker en stund av sitt liv, man måste vara snäll.

Fy fan vad förbannad jag blir på idioter som inter verkar förstår vad vissa funktioner är till för på Fejsbooken. Jag har snart lyckats dölja alla quiz applikationer någon någonsin orkat skapa men nu har ett nytt fenomen kommit fram

Idioter som skapar Fanpages istället för grupper. Fanpages är ett sätt för organisationer, kändisar och hemsidor att samla sina fans. Dom har ett annat upplägg och fokuserar på sin fokus istället för som grupper som är till för att binda samman medlemmarna i gruppen.

Nu är det några jävla päron, som får för sig att det är coolt med att ha en stor sida. Därav startar dom en Fanpage med namnet “Vi som gillar julmust”. Detta resulterar i att överallt på mitt flöde ser jag

“XXXX och XXX har blivit ett fan av Vi som gillar Julmust”

VAA?! Vem är du ett fan av menar du? Genom att gå med i den Fanpagen tycker jag att man då dyrkar de människor som gillar julmusten, inte julmusten i sig. Men vilka är det? Finns det en grupp där jag kan hitta dessa människor eller hur har ni tänkt?

Du kan vara ett Fan av Julmust, av SD, av Kyrkan eller att mysa med en varm kopp chocklad.

SKAPA DÅ FÖR HELVETE INTE FANPAGES SOM BÖRJAR MED VI SOM GILLAR!!! Jävla tomtar!

- Posted using MobyPicture.com

Voor de eerste keer lanceert Hasselt de Week van de Vrede van 9 tot en met 15 november met heel wat activiteiten, in overleg met het provinciebestuur. Daarmee steunt het stadsbestuur de Vredesweekslogan ‘Vrede, verdraagzaamheid en vriendschap’. We staan stil bij enkele evenementen.

Woensdag 11 november, de dag van Wapenstilstand en de beëindiging van de Eerste Wereldoorlog, staat toch wel centraal in de Vredesweek. Er wordt geijverd voor een verdraagzame wereld vol vrede en vriendschap. Een plechtige bloemenhulde en toespraken aan het Provinciaal Monument op het Dusartplein om 10u40, gevolgd door een halte aan de ‘Tegel voor Verdraagzaamheid’ op het Groenplein en een ontvangst op het stadhuis, staan op het programma.

Pax Christi

Ook Pax Christi Limburg houdt een vredeswake vanaf 15u bij het standbeeld van de Onbekende Oorlogsvrouw, aan de Guffenslaan bij de Maastrichterpoort. Safiéra Koné uit Burkina Faso komt getuigen over de gevolgen van de klimaatverandering, de conflicten die daardoor ontstaan en wat dit voor de vrouwen betekent. Het koor ‘La Grâce’ van Les Amis Du Congo verzorgen de muzikale omkadering. Van 15u30 tot 17u30 kan worden nagekaart met een drankje in het Ontmoetingscentrum Sint-Katarina aan de N.Cleynaertlaan 1. Info: 012/74 30 42.

11.11.11

De campagne 11.11.11 staat dit jaar in het teken van’Waardig Werk’ voor iedereen of  ’Werknemers zijn geen gereedschap’, hier en in het Zuiden. Hiervoor zullen ook de nodige openbare geldinzamelingen door vrijwilligers worden gehouden. Het stadsbestuur getuigt zijn solidariteit door jaarlijks hier subsidies te geven aan projecten in ontwikkelingslanden van Hasselaren die zich daarvoor engageren.

www.hasselt.be

Okey, hvilken elendig unge med downs syndrom er det som prøver å hacke seg inn på bloggen min? Seriøst, kidsa nå om dagen azz. Skal man først stjele personlig informasjon kunne man da i det minste hacket seg inn på bankkontoen min en gang på nyåret – tipper det er mer spennende saker der enn på bloggsiden min. Uansett, what’s the use? Jeg blottlegger meg jo nok som det er føler jeg.

Så spytt ut din lille djevelunge. Jeg skal sørge for å henge deg ut i hvert bidige blogginnlegg fremover. Jævla taper.

Det som jeg derimot bryr meg litt mer om er at jeg er bombe-hundreogfemtiprosent-sikker på at det er en eller annen sugg som har brutt seg inn i hele fuckings jævla datan min. Whatevver. Får man noe ut av mine personlige ting fortjener man søren i meg pokal. Her om dagen presterte nemlig hele PCn å kræsje, sykt urutt ettersom den kommer til å bli straffet til den dør.  Det er da ærlig talt ikke så rart at man klikker når man ikke kan starte maskinen i sikkerhetsmodus fordi man har glemt oppstartpassordet. Ser dere, dere kommer aldri til å klare å hacke dere inne på noe som helst som er mitt; jeg klarer det jo ikke selv engang. MEN som den dataekspert jeg er fikk jeg den til å vikre med litt spesialteknikker også kjent som slag, spark og kasting av PC på flisegulv. NÅ VIRKER IKKE PAINT (aka. livet mitt) heller. KUTT UT!

Horunger.

Mamma, hvorfor sa du slikt til meg når jeg var liten? Det er faktisk veldig slemt!

I et millisekund var jeg så: |–| langt fra å slette hele jævla drittbloggen. Ikke fordi jeg ikke er glad i den, herregud, den er jo hele livet mitt, men fordi den trengte å bli straffet. Jeg er sur på bloggen, sur på dere, sur på de jeg er glad i, sur for at det regner, sur for at det er sol. GUD for en herlig dag det er i dag. Jeg skylder på hormonstaven jeg har i armen. Alt er dens skyld. Jeg beklager ikke for at jeg er en drittkjærring i dag (eller noen andre dager for den saks skyld), det er dere som velger å leve med meg – den 24/7 premenstruelle bitchen.

AGHH! Nå er det sol igjen! Kan ikke det været se å bestemme seg?! Jeg trenger ferie. Jeg vil ha ferie. Aller mest vil jeg at folk skal behandle meg som alle behandlet Michael Jackson. Da kunne jeg gått rundt og sagt “I love you!”, “Bless you all!”, “May God be with you!”. SYYYK mann. Jeg hater dere og håper at dere blir spist levende av djevelen.

She said he’s not coming back, because he’s sleeping with me.
(I love you, Michael.)

BTW, meld dere inn i gruppen min. Hvis ikke så hater jeg dere bare enda mer. De 182 fansene som er medlemmer til nå har jeg nemlig truet på livet. Det hadde vært hyggelig med noen frivillige fans også.

Tard. Klikk på bildet.

Ellers har man tatt farvel med DUB for denne gang. Så sant man ikke er hengedrita er det faktisk veldig ekkelt der.

Eller hva sier du Marlene?:

Jepp Marlene, du er og forblir mitt idol!

Op peace.facebook.com wordt vrede gepromoot, en hoe. Vrede wordt er uitgedrukt als het aantal vriendschappen tussen mensen uit conflictgebieden, vijandige regimes of met verschillende geloofsovertuigingen. Zo zijn vandaag al meer dan 5000 Israeli-Palestina vriendschappen gesloten,  en zijn al meer dan 71 000 christenen vriendjes geworden met moslims in de laatstste 24 uur. Cool! Facebook kwam niet zelf op de proppen met dit idee, maar sloot zich aan bij de ‘Peace Dot’ - campagne van Stanford University. Dit initiatief roept alle websites op om een peace subdomain aan te maken, in de vorm van peace.uwwebsite.com, waarop (wereld)vrede kan worden gepromoot.

Verschillende grote sites hebben zich al aangesloten bij het initiatief, zoals Couchsurfing, Safeway en Sourceforge. Elke deelnemende site wordt toegevoegd op peace.stanford.edu, zo ontstaat een verzameling van sites en organsaties die zich inzetten voor vrede. De bedoeling is natuurlijk dat er meer wordt gedaan dan enkel een tekst over wereldvrede te publiceren, en dat ook concrete initiatieven en resultaten worden voorgesteld op het peace subdomain.

Het initiatief van Facebook is alvast duidelijk: hun technologie maakt het mogelijk om mensen uit verschillende landen, van verschillende geloofsovertuigingen en met verschillende politieke achtergrond met elkaar in contact te brengen. ”De dialoog tussen de verschillende groepen die zo tot stand komt, kan op lange en korte termijn de conflicten in de wereld flink verminderen”, zo luidt het bij Facebook.

Ga  alvast in vrede.

> peace.facebook.com

> Word Fan van Ello Mobile op Facebook

(source: MO* magzine)

Okey, jeg har en røff periode. Ikke fordi jeg sliter meg i hjel med überkjedelig skolerelaterte saker, ikke fordi jeg nå har spist nudler til middag i flere uker i strekk, ei heller ikke fordi jeg har “hjemlengsel” og skulle gitt høyrearmen min for en tur over elven, men simpelthen fordi dere mennesker forpester denne verden så grønnjævlig at det gjør det vanskelig for meg å puste.

Jeg vil gjerne komme med et eksempel:

Jenter, jenter, jenter (eller enda mer forkastelig: middel aldrene damer, eldre damer, midlivskrise damer). Dere får IKKE fin rumpe i tights! For pokker heller. Når skal folk lære seg at dissete rumper ikke tar seg godt ut i tights. En tights funker som en STRØMPEbukse, og ikke som en bukse. Hjernedøde folk. Det ser helt forjævlig ut og jeg besvimer snart av slapphet over alle dere som ikke klarer å kle på dere.

Siden jeg ikke har et lydløst spionkamera tok jeg meg den friheten til å ta et bilde til for å late som om den noe avslørende telefonlyden var en helt normal og ‘ikke noe å bry seg om’-lyd.

Skjerp dere!

Så til det som holder meg oppegående om dagen:

THERESE MEYER, jeg elsker deg!

Jeg har nå store planer om å sitte på stedet hvil til denne skålen er tom. Bak meg kan dere forresten se plakaten til Cecilie. Utrolig hyggelig av henne å henge den over sengen sin.

Ellers har Kåre vært på besøk en tur.

Du kan hilse på Kåre som befinner seg nede i høyre hjørne.

Kåre var ufattelig frekk og egentlig ganske så udregelig. Han hoppet og elget seg rundt, så til slutt måtte man bare sette ned foten å fortelle Kåre at slik oppføresel aksepterer vi bare ikke. Etter mye masing måtte man faktisk gå til den drastiske løsningen å vaske Kåre med litt kjøkkensåpe på sprayflaske. Plutselig hoppet ikke Kåre mer..

Sånn går det når du er stygg. Husk det!

Ben je een boeddhist als je een Boeddha-beeldje in huis hebt? Die vraag stelde nrc.next zich onlangs met gefronste wenkbrauwen. Volgens de Boeddhistische Omroep Stichting luidt het antwoord ‘ja’, maar die publieke zender heeft daar uiteraard alle belang bij: om haar zendtijd veilig te stellen komt het goed uit om zo te goochelen met cijfers dat het lijkt alsof het boeddhisme de tweede religie van Nederland is. Maar als dat zo is zijn de Intratuin en de Xenos de belangrijkste evangelisten van deze oosterse religie, want de drie miljoen ‘boeddhisten’ die ons land rijk is zullen toch echt vooral om decoratieve redenen voor zo’n vrolijk lachende dikkerd in tuin of huiskamer hebben gekozen. Boeddhisme in Nederland; dat is helaas vooral versiering en tegeltjeswijsheid. Het kan gelukkig ook anders: het Bronnenboek Boeddhisme, dat officieel vanaf vandaag verkrijgbaar is, poogt wat dieper in het boeddhisme door te dringen.

Het Bronnenboek Boeddhisme is een bloemlezing van wijsheidsteksten uit de boeddhistische traditie, die ik samen met hoogleraar boeddhisme en hindoeïsme Paul van der Velde heb samengesteld en ingeleid. In vergelijking met het eerste boek in de reeks, het Bronnenboek Christendom, is dit deel opmerkelijk dunner. Dat heeft allereerst een praktische reden: het eerste Bronnenboek was eigenlijk wat dikker geworden dan voorzien, en de uitgever heeft me op het hart gedrukt ditmaal toch echt onder de 400 bladzijden te blijven. Dat is ons zo goed gelukt, dat het er zelfs slechts 300 zijn.

Dat het zo goed gelukt is om dit boek een stuk dunner te maken, komt ook door een meer principiële reden: we hebben de kwaliteit stelselmatig voorrang gegeven boven de kwantiteit. En wel precies om de fuik van de tegelteksten te vermijden; het zou al te makkelijk zijn om een dikke pil vol te knallen met oppervlakkige spirituele inzichten uit het Intratuin-boeddhisme. Paul van der Velde en ik vonden elkaar in een afkeer van deze brave, op westerse maat gesneden spiritualiteit, en zijn op zoek gegaan naar de ruwe diamanten uit het oosten (en trouwens ook uit andere windrichtingen).

We hebben hier in Europa nogal de neiging om van het boeddhisme een vergaarbak te maken van onze eigen (anti-)religieuze projecties. Het christendom vinden we te dogmatisch en klerikaal, en dús is het boeddhisme niet dogmatisch of klerikaal. Hier in het westen bestrijden godsdiensten elkaar te vuur en te zwaard, en dús is het boeddhisme vredelievend in woord en daad. Enzovoort.

Maar het is natuurlijk grote onzin. Wie beweert dat het boeddhisme geen bekeringsdrift kent, heeft nooit gelezen hoe deze religie zo rond de tweede eeuw na Christus voet aan wal probeerde te krijgen in China — we hebben twee teksten opgenomen die hiervan getuigen, de Xiuxing benqi jing en de Zhong benqi jing. Geboden en dogma’s: je vindt ze van de Dunhuang-manuscripten uit de 9e eeuw tot en met een heuse boeddhistische catechismus uit de 19e eeuw. En wie volhoudt dat boeddhistisch bloedvergieten niet voorkomt, of hooguit als historische incident, moet zeker de geschriften van de 17e- en 18e-eeuwse Japanse samoerai niet overslaan, die toch de onmiskenbare geest van het zenboeddhisme ademen.

Denk nu niet dat we in dit Bronnenboek het boeddhisme zwart hebben willen maken, integendeel. We hebben slechts op het zwart, het wit en de grijstinten willen wijzen, vanuit de stellige overtuiging dat een realistisch beeld deze religie — nee, alle religies — veel meer recht doet. Ik ben absoluut niet van de school die meent dat alle religies op hetzelfde neerkomen, maar tenminste dit hebben de wijze woorden van Jezus en van Boeddha gemeen: dat zij door mensenhanden zijn doorgegeven; dat zij werkzaam zijn geweest onder mensen, met al hun menselijke beperkingen en tekorten; dat zij mensen op steeds weer nieuwe manieren hebben geïnspireerd, tot vele mooie en vele lelijke dingen. Dat is de dynamiek van de traditie; en wie stelselmatig de ogen sluit voor een deel van die traditie verliest uiteindelijk het zicht op de werkelijke diepte ervan.

Of we er in geslaagd zijn om iets van die diepte en rijkdom te tonen in dit Bronnenboek moet je zelf maar beoordelen. Er bestaat wel een risico dat de Boeddhistische Omroep Stichting je tot haar achterban gaat rekenen wanneer je het boek aanschaft — maar allez, daar mag je verder het jouwe van denken.

Het beloofde varkentje, zie vorige column

De krant die ik het eerst opensloeg, was met die prachtige foto van Obama, waarin hij zijn eigen surprise toont met het feit dat hij de Nobelprijs voor de Vrede heeft gewonnen. En dat als een soort voorschot op de verwachtingen die we van hem hebben. Na 9 maanden presidentschap!
Kijk, en dat vind ik nou niet eerlijk. Ik ben al 52 jaar heel ‘vredig.’
Ik ben dol op kinderen. Help oude dametjes oversteken. Aai af en toe eens een hond.

Ik ga volgend jaar een gooi doen naar die Nobelprijs. Ik verdien het. Heus.
Marij www.marijsloothaak.nl

Elke week een nieuwe blog in je mailbox? Klik hierboven!

De Nobel prijs voor het cynisme gaat dit jaar, zonder concurrentie, naar het comité dat de prijs voor de vrede gegeven heeft aan Obama. Wie slaagt er nu in om een prijs voor de vrede toe te kennen aan de president van een land dat nog steeds in 2 landen oorlog voert (en er nog wat verdoken ondersteunt). Ik probeer het te begrijpen maar het lukt me niet goed.

Moord op ‘n kaal man

Die Maandag na die onthaal by die Burgemeester het Peet Priester met sterre in sy oë by die werk opgedaag. Hy kon nie uitgepraat raak oor al die belangrike mense waarmee hy gesels het nie. En ja, die Burgemeester se dogter was woedend omdat Die Waarnemer nie opgedaag het nie en wou niks met Peet Priester te doen hê nie. Hy en die Burgemeester is egter op noemnaam terme uitmekaar en hy is genooi om saam met hom golf te gaan speel.

Die grootste rede vir sy opgewondenheid was oor ‘n meisie wat hy daar ontmoet het. Nie beeldskoon nie, sê hy, maar pragtig. ‘n Meisie met die eksotiese naam van Monique. Niemand op kantoor het so iemand geken nie, maar aan sy haarfyn beskrywing het hulle vermoed dat hulle hier ‘n probleem op hande het. Toe hy vir hulle sê waar sy bly, was hulle oortuig daarvan dat hulle ‘n groot probleem op hande het.

Die meisie wat hy beskryf het was die plaaslike “call girl,” het hulle aan hom verduidelik. Mans met baie geld het vir haar duur juwele gekoop en haar saam met hulle gevat as hulle oorsee gegaan het, of as hulle gaan jag het. Baie belangrike mans het haar na konferensies in die Kaap of Johannesburg toe gevat, alles sonder die medewete van hulle vrouens natuurlik. Die sportmotor waarmee sy ry was ‘n geskenk van ‘n miljoenêr buitelandse sakeman. Haar woonstel, so word vertel, is die eiendom van ‘n plaaslike mynmagnaat. Toe dit lyk of die Priester nie mooi verstaan wat hulle aan hom probeer sê nie, het sy baas vir hom gesê; “Priester, die vrou is ‘n hoëklas hoer, maar steeds ‘n hoer, bly weg daar.”

Almal het die Priester dringend gewaarsku om daar weg te bly. Hy was nie in haar klas nie en die mans in haar lewe was nie ouens waarmee jy wou moeilikheid soek nie. Maar die Priester was betower. Hy sou haar van haar dwaalweë laat afsien, hy sou haar saam met hom kerk toe vat, en dan, wie weet wat nie alles kan gebeur nie, het hy gesê.

“Die amoreuse Priester word verblind deur die goddelike aspek van Kali en hy verwar haar met sy geliefde Astarte,” sê Neels die nihilis so half smalend, “en daarom sien hy nie die halssnoer van menslike skedels om sy geliefde se nek nie. Hy sien ook nie die kopbeen waaruit sy die bloed van die afgekapte kop wat sy in een van haar vier ander hande houvas drink nie. Bedwelm deur Eros, jaag hy Ishtar, die godin van liefde. Of dink hy miskien hy is Shiva wat die bloed bedwelmde Kali kan kalmeer?

“Los die wellustige sot maar uit. Kali sal op sy lyk dans soos sy op die magtige Shiva se lyk gedans het.”

Sondag het die Waarnemer saam met Blondie en haar kind na haar ouers se plot toe gery en daar gekuier. Die oumense het dit duidelik nie breed gehad nie, maar hulle het na ‘sout van die aarde’ mense gelyk. Toe hulle weer op pad was huis toe het Blondie opgemerk dat haar ouers wonderlike mense is, maar dat haar pa te veel drink. “Maar met ‘n dogter soos ek is dit seker nie snaaks nie,” het sy gespot. Hy kon vir haar sê dat hy gesien het dat haar ma dop vir dop saam met haar pa drink, maar het wyslik besluit om die saak daar te laat. Hulle was goed vir haar en dit was wat werklik saak gemaak het.

Daarna het hy haar gereeld saam met hom gevat om na klasieke musiek uitvoerings, kunsuitstallings en opera opvoerings te gaan kyk. Hulle het ook gereeld op Sondae ‘n mandjie gepak en gaan piekniek hou. Hy het altyd daarop aangedring dat Carmen moet saam gaan. Hy was mal oor die kind met haar lawwe, sonnige geaardheid.

Rambo het haar na sy stampkar wedrenne toe gevat. Toe hy haar vra om saam met hom na sy ouers se plaas toe te gaan om sy ma te gaan ontmoet het hy daarop aangedring dat die kind by haar ouma en oupa moes bly. Hy was nie lus om die hele naweek met die kind opgeskeep te sit nie.

Een oggend vroeg staan die jong manne buite die kantoor en koffie drink. Stiptelik om agt uur het die Hoof in die straat voor die kantoor stilgehou. Net toe hy sy motor se deur oopmaak om uit te klim, kom Peet Priester teen ‘n bevoeterde spoed die skuinste af gejaag met sy dikwiel fiets. Die Priester tref die Hoof se kar se deur volspoed en almal staan en kyk hoe hy loshande bo oor die deur vlieg soos Superman, arms wyd uitgestrek, mond wawyd oop in ‘n onaardse gil. Hy tref die grond met sy bors soos ‘n eend wat op water land, hop twee of drie maal en kom in ‘n stofwolk tot rus.

Snoop Dog die piloot het hom aandagtig staan en aankyk en toe vir hom gesê,” swak landingstegniek Priester, baie, baie swak, jy moet werk daaraan” en sy koffie rustig verder gedrink.

Die Priester is ingedra kantoor toe waar die dames sy wonde ontsmet en verbind het. Hy het geen bene gebreek nie, maar sy een enkel was erg verstuit. Sy fiets het omtrent soos Snoop Dog se trompet gelyk na sy buurman daarmee klaar was. Dit was onherstelbaar beskadig.

Die Hoof was woedend omdat die Priester so roekeloos met sy fiets jaag en het hom onmiddellik na sy kantoor ontbied. Die Priester se vriende het geen simpatie met die Hoof en sy probleem met sy erg gebuigde deur gehad nie en het Priester met groot gebaar op ‘n draagbaar by die kantoor uitgedra, kamstig op pad hospitaal toe. Hy het eers weer die volgende dag by die kantoor opgedaag. Sy kop was verbind, daar was verbande aan altwee knieë en sy een enkel en hy het met krukke geloop. Die man het sleg gelyk en die Hoof het hom met rus gelaat.

Op kantoor het alles vir ‘n tyd baie rustig verloop, tot een Maandag gedurende teetyd. Almal het nog gesit en tee drink en bespiegel oor waarom Maria (Voorkat) vir die eerste maal in jare nie by die werk opgedaag het nie, toe die Polisie daar instap. Hulle is sonder omhaal van woorde meegedeel dat mevrou Pieterse (Voorkat) dood is. Dit word vermoed dat sy selfmoord gepleeg het. Die Polisie wou met Maria se baas (ou donderbek, soos die jong manne hom agter sy rug noem weens sy harde stem en sy luide uitgesprokenheid), en haar vriendinne praat, afsonderlik.

Dit blyk toe dat die bediende die oggend op die lyke van Maria en haar man afgekom het. Sy het die bure gaan roep en die het die Polisie ontbied. Meneer Pieterse is kaal op die grond in die slaapkamer gevind met ‘n koeëlwond in die kop. Mevrou Pieterse het op die bed gelê. Sy het ook ‘n skietwond in die kop gehad, en sy het ook geen klere aangehad nie. Daar was ‘n kort, onsamehangende selfmoordbrief langs haar waarin sy gesê het dat sy haar man se siekte nie langer kon hanteer nie.

Maria se vriendinne was histeries en haar baas was so geskok dat hulle vir hom ‘n glas koue water moes bring om hom te lawe. Die res van die personeel was stomgeslaan. Sy was die laaste persoon waarvan hulle so iets verwag het.

Die grootste skok het egter die Vrydag gekom toe die Polisie weer tydens teetyd daar opdaag en Maria se baas in hegtenis neem op aanklag van moord.

Die verhaal wat hom toe ontvou was so bisaar dat niemand dit wou glo nie. Maria en haar baas, ‘n getroude man met twee kinders wat reeds afgestudeer en uit die huis uit was, het sonder dat hulle kolegas daarvan bewus was, al vir jare ‘n intieme verhouding gehad. Net een van die meisies wat saam met haar gewerk het was bewus daarvan. Ou Donderbek het egter, vandat Blondie daar begin werk het, na Maria se mening te veel aandag aan “die blonde sekskat” begin gegee. Sy het by Donderbek begin aandring dat hy van sy vrou skei sodat hulle kan trou. Toe hy dit nie wou doen nie het sy gedreig om 8mm films wat hulle in hulle seksuele dronkenskap van hulle katelkaskenades gedurende ontmoetings in motelkamers gemaak het, aan sy vrou te gaan wys.

Die vryer is die Sondag na haar huis toe om met haar te gaan praat. Vir die eerste maal ooit het hulle seks daar in haar slaapkamer gehad. Hy het haar belowe dat hy van sy vrou sal skei en toe daarop aangedring dat sy die film rolle vir hom moet gee, maar sy het geweier. Daar het ‘n hewige rusie ontstaan, sy het ‘n pistool uitgepluk en gedreig om hom te skiet. Hy het die pistool by haar probeer afneem, en in die gestoei het ‘n skoot afgegaan. Mevrou Pieterse is op slag dood.

Die baas was besig om die kamer te deursoek vir die film materiaal toe meneer Pieterse sonder ‘n draad klere aan die kamer instap. Die baas het hom op kort afstand in die kop geskiet, sy vingerafdrukke van die pistool afgevee en dit toe in Maria se hand gaan sit. Hy het toe sy sekretaresse se handskrif so goed moontlik nagemaak en die selfmoord brief geskryf.

Die man het egter een groot flater begaan. Hy het die pistool in die mens wat al jare lank vir hom gewerk het, se regterhand gesit. Sy geliefde was linkshandig.

Die Polisie het sy vingerafdrukke oral in die kamer gekry. DNA toetse het ook later bewys dat dit hy was wat met haar gemeenskap gehad het. Die films waarna hy gesoek het, is ook gevind. Die beeldmateriaal was nie iets wat jy vir jou dominee sou wou wys nie.

“Moroon,” het Neels die nihilis gesê. “Alles kamtig terwille van die liefde, en kyk wat het dit hom in die sak gebring. Nou gaan hy met sy gat in die tronk sit vir die res van sy lewe. En waarvoor? Vir ‘n bietjie obsene plesier in stinkende, vuil Motelkamertjies.

“Die vroumens se dood was ‘n ongeluk, nie dat die helkat dit nie verdien het nie. Egbreekster en hoereerder en elke Sondag in die kerkbanke. Maandag loop haar giftong sonder brieke en as die son sak dan sak haar panty. Haar man het meeste van die tyd nie eers geweet wat sy eie naam is nie. Ou Donderbek het hom ‘n guns gedoen om hom hel toe te blaas. Nou sit hy lewenslank. Dis om van naar te word.”

(word vervolg)

Ik wil heel graag alle wereldleiders uitnodigen, politieke en religieuze. Gezellig met koffie en thee en zelf gebakken cake, genoeg om eindelijk eens van het eeuwige koekje af te komen.
Wij zouden dan bij elkaar zitten en het gezellig hebben. Als je mensen bij elkaar zet met eten en drinken (geen alcohol, dat werkt uiteindelijk niet) wordt het in de meeste gevallen leuk omdat wij van ouds her in groepen leven en elkaar nodig hebben om de soort in stand te houden. Na de koffie kunnen we met elkaar groenten hakken, rijst en bonen wassen om daar een heerlijk voedzaam maal van te maken. Ondertussen praten we natuurlijk met elkaar.
Ik zou een aantal vragen aan de leiders willen stellen die zij alleen met ‘ja’ of ‘nee’ kunnen beantwoorden.

Vindt u het belangrijk dat u en uw familie gezond en goed gevoed zijn?
Vindt u het belangrijk dat u en uw familie onderwijs krijgen?
Vindt u het belangrijk dat u en uw familie veilig zijn en een thuis hebben?
Vindt u het belangrijk dat de Aarde waarop u en uw familie leeft gezond is?
Vindt u het belangrijk dat u op uw eigen unieke manier uw religiositeit kan beleven?
Vindt u het belangrijk dat u uiting kan geven aan uw politieke denkbeelden?

En de laatste vraag;

Vindt u dat uw buurvrouw/buurman dat ook belangrijk mag vinden?

Ik ben heel benieuwd wie op één van deze vragen ‘nee’ antwoordt.
Als iedereen, ook wij, deze vragen met ‘ja’ beantwoordt dan is de mensheid gezegend.
Genetisch gezien zijn wij, mensen, één grote familie. Waarom zou je jouw grootouders, ouders, kinderen, zusters en broers, tantes en ooms, nichten en neven willen onthouden wat je zelf belangrijk vindt?

Stel deze vragen aan elkaar, tijdens familiedagen, buurtfeesten, werkoverleg, schoolbijeenkomsten. Op een dag worden de vragen gesteld aan de mannen en vrouwen die onze ministeries bevolken en wie weet stelt een minister president ze aan een collega van over de grens!

Wanneer je dacht dat de mensen die de Nobelprijsuitreiking beslissen niet verder konden zakken, gebeurt er dit:

http://edition.cnn.com/2009/WORLD/europe/10/09/nobel.peace.prize/index.html

The Nobel Committee said it decided to honor Obama for his “extraordinary efforts to strengthen international diplomacy and cooperation between peoples.”

Met alle respect voor zijn oratorisch talent, maar de man heeft nog niets gedaan. Hij heeft een hoop toespraken gegeven waaruit mag blijken dat zijn ghostwriters zeker talent hebben. Verder heeft hij ook getoond dat hij niet geëvenaard kan worden in het aflezen van deze toespraken. Maar voor de rest heeft hij nog absoluut niets ondernomen dat zou betekenen dat hij breekt met het imperialistische verleden van de V.S.A. Of zijn ze bij de Nobelprijscomissie vergeten dat hij onlangs nog, samen met Sarkozy en Brown, Iran waarschuwde voor militaire actie? Is Guatanomo al toe? Is er een schot (excusez le mot) in de onderhandelingen over vrede tussen Palestina en Israël? Is de steun afgenomen voor regimes als dat in Egypte of Saudie-Arabië? De man is een goede negen maanden president en nu al zou hij deze prijs moeten krijgen. Dat ze daar compleet wereldvreemd zijn bij de Nobelprijscomissie mag toch wel blijken nu. Of waren ze daar zodanig anti-Bush dat ze nu alleen al voor die reden zijn opvolger de Nobelprijs geven?

Maar als we dan toch bezig zijn. Ik raad iedereen, die het kan, lid te worden van de Facebook-groep: “We want Obama for the Nobel Physics Prize 2010” Misschien kan het Vaticaan of de Orthodoxe Kerk al beginnen nadenken over een heiligverklaring? Als we dan toch ineens bezig zijn…

Als het Nobelprijscomité echter toch verder deze weg wilt opgaan, heb ik nog een kandidaat voor de Nobelprijs voor de Vrede: Bert Anciaux! De man is al bij een hoop partijen geweest en steeds met dezelfde inzet, steeds met een hoop emoties en steeds vanuit een overtuiging dat iedereen moet overeenkomen met elkaar. Hijzelf is trouwens de verpersoonlijking van bijna een half dozijn partijen, dus hoe meer verenigend kan je wel niet zijn?

Die Zweden toch. Falers. FALERS. Hij is nog niet eens een jaar president. Domme Europeanen met hun idiote fascinatie voor andermans leiders, ipv zich met hun eigen regeringen en politiek bezig te houden. Hij heeft nog helemaal niets gedaan, laat staan iets voor de vrede. 

Get over it, fools!