The Powerhouse Museum is opening a spectacular exhibit called THE 80s ARE BACK opening on December 13.  The exhibit will show the good and the bad about the 80s era from toys and fads, video games and technology, nightclubs and music, architecture and design trends, current affairs and events.

This will truly take us back to the 80s – a decade not easily forgotten!

เทคโนโลยีไม่อาจหยุดการแข่งรถและก่อนหน้าผลิตภัณฑ์หนึ่งได้ไปยังตลาดมากมักจะถูกแทนที่ด้วยรุ่นใหม่เร็ว.

Geeks Technology (ฉันจะบอกว่าเพราะฉันหนึ่งตัวเอง) ออกไปและซื้อ gadgets ล่าสุดราคาสูงสุดเพราะว่าพวกเขาทั้งหมดมีบางฟังก์ชัน fangled ใหม่หรือใหม่ล่าสุดกีฬาสีหรือการออกแบบเมื่อพวกเขาไม่ได้ใช้จริงทั้งหมดการทำงานของคนที่พวกเขาเองแล้ว.

เมื่อมาถึงครอบครัวคอมพิวเตอร์แต่ฉันคิด giants เทคโนโลยีเช่น Intel, AMD, HP และ Dell เช่นทุกจุดหายไปเมื่อมาถึงผู้บริโภคเฉลี่ยของคุณ.

ส่วนใหญ่ผู้ใช้ คอมพิวเตอร์ ไม่ได้เล่นเกมบนคอมพิวเตอร์ (พวกเขาอาจมีสถานีเล่นหรือ Wii) และพวกเขาใช้โปรแกรมประมวลผลอย่างหนาแน่นหิวเช่น คอมพิวเตอร์ เพื่อการออกแบบแพ็คเกจหรือองค์ประกอบจำกัด (fea) แพ็คเกจคำนวณ.

ถ้าเราฟังทุกประกาศแจ้งความโฆษณาที่ผู้ขายและผู้จำหน่าย คอมพิวเตอร์ดูเหมือนยินดีที่โค้งเราเราทุกคนจะเชื่อว่าเราต้องเครื่องหลักหลายแต่ความจริงไม่สามารถไปจากความจริง.

และหากผู้ผลิตหน่วยประมวลผลได้ทั้งเปิดพวกเขาก็จะบอกคุณว่ามีวันนี้ยังคงโปรแกรมน้อยมากที่ยังสามารถใช้ประโยชน์จากความสามารถ multithreaded ของสายพันธุ์ในปัจจุบันของโปรเซสเซอร์.

ความจริงของเรื่องนี้คือเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์และพลังงานเป็นไกล outreaching ผู้ใช้ความจริงช่วยให้หน้ามันคุณอาจได้ดิบมากขึ้นความสามารถในการนั่งในบ้านเฉลี่ยกว่าพวกเขาได้ส่งคนลงพื้นที่ในวันแรก!

หนึ่งความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ว่าคือเมื่อคุณไปซื้อเครื่องคอมพิวเตอร์ของคุณไปกับพลังงานคอมพิวเตอร์ดิบคุณอาจจะยังคงต้องโดยสิ่งพิเศษเพื่อให้ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพในพื้นที่สั้นในขณะนี้.

คอมพิวเตอร์ ทั้งกลมและมีประสิทธิภาพหรือแล็ปท็อปไม่ได้เป็นเพียงเกี่ยวกับความเร็วในการประมวลผลที่ได้รับว่าจะช่วยแต่ถึงจุด. การเปรียบเทียบที่ดีจะทำไมซื้อรถกีฬาที่สามารถมากกว่าร้อยห้าสิบไมล์และเมื่อชั่วโมงสูงสุดที่คุณเคยจะทำคือ 90?

พอกันกับรถเฉลี่ยที่ดีปฏิบัติงานทุกรอบจะมีผลรวมของทุกองค์ประกอบ, ยางในฯลฯระงับไม่เพียงแต่พลังของเครื่องยนต์. แต่สิ่งที่ดีเป็นเครื่องมือ mph 150 ถ้ายางมีคะแนนเฉพาะ 70mph.

เดียวกันจะใช้กับเครื่องคอมพิวเตอร์ทั่วไปแต่ที่มีกฎหมายควบคุมการบริโภคการขายของรถยนต์ในระดับเดียวกันโหดใช้ไม่ได้กับคอมพิวเตอร์. และค่อนข้างบ่อยครั้งสิ่งที่คุณซื้ออาจไม่มากถึงงาน.

แน่นอนสิ่งที่เรามีการกล่าวขวัญคือจำนวนของหน่วยความจำใน คอมพิวเตอร์ แล็ปท็อปหรือคอมพิวเตอร์ของคุณ.

เป็นคอมพิวเตอร์โปรแกรมเพิ่มกำลังได้รับความซับซ้อนมากขึ้นและเป็นที่พวกเขาได้รับซับซ้อนจะใช้หน่วยความจำ คอมพิวเตอร์ more.

โปรแกรมเพิ่มเติมที่คุณติดตั้งแม้จะทำงานในพื้นหลังโปรแกรมป้องกันไวรัสคือโปรแกรมเพลงและสาธารณูปโภคระบบจะใช้หน่วยความจำมากขึ้นและเพื่อบน.

เพียงใส่หน่วยความจำมากขึ้นโปรแกรมจะต้องเข้าถึงรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากขึ้นเครื่องคอมพิวเตอร์จะทำงาน.

นี่คือทั้งหมดที่ดีและดีแต่ปัญหาเกิดขึ้นเมื่อ คอมพิวเตอร์ ของคุณไม่มีหน่วยความจำและมีการเริ่มใช้ฮาร์ดดิสก์เป็นหน่วยความจำขยายแทน.

นี้ magnitudes ประสิทธิภาพช้าฉลาดกว่าหน่วยความจำของระบบและจะไม่หยุดเครื่องคอมพิวเตอร์ของคุณจากการทำงานแต่อย่างแน่นอนมันจะช้าลงบางครั้งถึงจุดเกือบหยุด.

เป็นบิตเช่นการวางบล็อคของไม้ภายใต้ก๊าซรถยนต์ของคุณเหยียบก็จะยังคงเร่งแต่ไม่ได้เร็วเป็นจริงสามารถ.

งบประมาณลูกค้าขับเคลื่อนมักอาศัยคำแนะนำของผู้จำหน่ายคอมพิวเตอร์แต่ค่อนข้างบ่อยครั้งที่พวกเขาสนใจมากขึ้นในการขายได้อย่างรวดเร็วกว่าการให้คำแนะนำเสียง.

หลังจากที่ทั้งหมดจะช่วยให้หน้ามันเป็นหน่วยความจำเพิ่มเติมเล็กน้อยไม่ควรค่ามากกว่า $ 50 – $ 100 พิเศษและการลงทุนมีค่าถ้าคุณวางแผนที่จะให้ฮาร์ดแวร์ของคุณมากกว่าปีหรือมากกว่าหยิบโปรแกรมที่คุณต้องการโหลด up.

มีผู้ค้า คอมพิวเตอร์ ทั้งหมดตำหนิว่า? ความคิดเห็นผู้เชี่ยวชาญก็กล่าวว่าไม่ ใช้คอมพิวเตอร์ ผลิตควรกำหนดระดับต่ำสุดของหน่วยความจำในระบบใหม่ให้ดีว่าพวกเขาจะทราบว่าเครื่องมีหน่วยความจำระดับงบประมาณเพียงพอ arguably ฉิวเฉียด.

ด้านบวกทั้งหมดนี้แน่นอนว่ามีตลาดใหญ่ในหน่วยความจำ คอมพิวเตอร์ หลังการขายที่เกิดขึ้นเคยเข้มแข็งเพราะต้องการหน่วยความจำมากขึ้นในเครื่อง.

คอมพิวเตอร์ อัพเกรดหน่วยความจำได้ง่ายหาได้โชคดีและสิ่งที่คุณสามารถทำเอง. คุณสามารถทำหน่วยความจำแบบออนไลน์สแกนเพื่อให้และรับประกันว่าหน่วยความจำที่แท้จริงที่ถูกต้องสำหรับระบบของคุณและพอดีมันเองเมื่อมันมาถึงสองสามวันในภายหลังได้ถ้าสั่งในบรรทัด.

หรือคุณสามารถติดต่อซ่อม เครื่องคอมพิวเตอร์ คุณในอาชีพที่ยังสามารถดำเนินงานนี้ราคาไม่แพงหากคุณซื้อเครื่องใหม่แล้วหรือถ้าระบบที่มีอยู่ทำงานช้า.

หากคุณคิดของการซื้อฮาร์ดแวร์ใหม่แล้วทำเองทีและให้แน่ใจว่าคุณได้รับการปรับรุ่นหน่วยความจำหากคุณซื้อเครื่องงบประมาณ. หากพนักงานขายไม่ให้เลือกขอมัน. คุณจะได้บุคคลที่ผลประโยชน์ในระยะยาว.

Kaum zu glauben, aber wahr: Erst 1979 lernte die Menschheit, sich auch beim Herumlaufen in freier Wildbahn jederzeit und überall mit Konservenmusik zu versorgen.

Danke, Sony! Danke, Walkman! Danke, liebe Autoren dieser Slide-Show, die die gigantische Evolution der letzten 30 Jahre dokumentiert! [dieter]

[via Akihabaranews]

[BTW: Taucht 1995 wirklich ein Walkman mit GPS auf, oder haben mich da meine müden Augen getäuscht? Und: Kennt jemand dieses Gerät?]

Sony, the world leader in technology has again unveiled their new Walkman, the new Sony OLED Walkman (NWZ-X1050). With the way it look and functions, this is undoubtedly the portable media player of the future.

Talking about the looks, the Sony OLED Walkman NWZ-X1050 has a sleek design making it elegant and presentable gadget to use. Despite of it being lightweight, it is sturdy enough for use considering that the control buttons are rock solid.

The NWZ-X1050’s OLED display is spacious enough for you to enjoy a top-notch viewing experience. However, even if it has a 3-inch display, it is still small enough to fit into tight spaces like your pockets.
Admit it, the 3-inches OLED touch screen display with 432 x 240 resolutions is the feature that made the new Sony OLED walkman standout. Unlike any other portable media players, the new Sony Walkman will allow you view your favorite photos and video clips with just a super effortless swiping of the panel from one album to another.

You also need not the press each icon so hard because each icon will immediately react even with the gentlest touch you made.

The new Sony Walkman is also very user friendly. Transferring data to and from the device to your MAC OS or Windows OS PC is simple drag and drop using a hi-speed USB. Meaning, you need not to install any confusing software just to have your files transferred.

Talking about sound quality and usability, you will not ask for more with the Sony Walkman NWZ-X1050. It has the ability to provide high quality sound and meet the user’s expectations for a high-end portable media player.

If you already have enough from your playlist and wanted to have some fresh feed from the radio stations, you can easily turn the walkman’s FM tuner or connect to the internet because the new Sony OLED Walkman is already WiFi ready.
Using its built-in Li-ion battery, you can already have 33 hours of continuous music or 9 hours of video, which is an awesome performance from a portable media player. When having a long drive, you will never get bored again with your new Sony OLED Walkman NWZ-X1050 on hand.
With this new generation of Sony Walkman, mobile technology has really gone so far. If before you can talk to your family and friends through your mobile phone, browsing the internet is now already possible as well using your WiFi ready Sony Walkman and view your favorite YouTube video clips. Since it has the ability to play up to 9 hours of continuous video, you can now also watch your favorite movie without rushing to the movie house. Since it has the Sony technology, there will be no doubt that everybody will get satisfied with the quality it can provide.

Though you will not going to have the chance to track down a taxi near your or the best restaurants and bar near you or call your family and friend via Skype, it do still have the best features and look compared to other PMP.

Week after week (after week after week…), CollegeCandy and our pal John bring you some of the weirdest, funniest, and saddest things he hears on his college campus. And we know he’s not the only one who hears this stuff. Join the Overheard revolution! Listen in on some weirdos’ conversations and share them in the comments or send ‘em over. You know there’s a lot of funny things to be heard on your campus, so get to it. We’ll throw them in a future post!

(Girl, on the phone.)

Girl: Lil Wayne was in my dream last night! Yeah. He had a farm. No, I mostly just made fun of his voice a lot. “Hey, girl, who knew we’d have so much in common?” And I was like “Lil Wayne, I had no idea!”

(Professor, heard from outside a chemistry lecture hall.)

Prof: Okay. Now, imagine you’re all molecules. Good. But I hate molecules! Uh-oh, really bad!

(Two girls, talking at a library study table.)

Girl 1: Were they at least cute?
Girl 2: The girl was a cute Latina woman, but the guy had a scum-stache. I had to turn up my Walkman to drown out the squelching noises.

(English professor, in a small lecture.)

Prof: Government needs hospitals and other utilities to run smoothly. Something like the Starship Enterprise.
Student: ExCUSE me?
Prof: What?
Student: Have you … have you ever even seen an episode of Star Trek?

(Guy, girl, talking in the Music building.)

Guy: Did you see the tree-lighting ceremony that year?
Girl: No, was it good?
Guy: Yeah. Josh Groban got so turned on, he ate the microphone.

(Guy, at a bus stop.)

Guy: It’s November. I’m rolling. I’m all by myself. I’m rolling, and I think I’m gonna write a Christmas song.

(Two girls, coming out of an exam.)

Girl 1: Bombed it. That was terrible.
Girl 2: I think I did okay, actually.
Girl 1: And – damnit! And I forgot to water my veggies in FarmVille!

(Guys, coming out of the gym locker room.)

Guy 1: Miley Cyrus or Taylor Swift?
Guy 2: Probably Miley Cyrus. Taylor Swift looks like a cat that got hit by a makeup train.

(Guys, in the Student Union cafe.)

Guy 1: Dizzy Bat, flip cup, pong. What else.  Need some more.
Guy 2: Forty-hands?
Guy 1: Maybe.
Guy 3: Pitcher drink?
Guy 1: What’s that?
Guy 3: You drink until you pass out.

(Guy, waiting at  a Starbucks.)

Guy: Listen, if I’m gonna date a girl, I’m just saying, she’s gotta respect my ass. I got a pretty big ass. It demands a lot of respect.

So last Monday when I was riding the train as usual, I reached in to my bag and grabbed my Sony HD-NW5 walkman (or as I would like to call it L’Arc~m~An). Turned it on, waiting for the initialization (there are dots going round in circles shown on the screen at this process) and nothing. So I tried again, pushing the play button that I covered with a hyde sticker, it  initialized and it said “no database found” and I went “WTF”.

After I got to the office, I took out my office laptop from my bag, turned it on and plug in the charger in to the nearest power socket. But hey, guess what? I brought the wrong laptop charger -_____-” So I could not work at all that day, well I did use the laptop for a rough 30 minutes or so. Fucking hell.

So, I rummaged my drawer looking for my old PDA. It won’t turn on! So I thought the batteries must have died so I replaced them. Tried pushing the power button again and nothing happened. It died too. Basically, I had nothing to do that day but accessing the internet through my phone.

Technology hates me that day. But the next day I brought the right charger, and really didn’t mind about the PDA since it was manufactured in 2001, so its time on earth is way overdue. My biggest concern was and still is my L’Arc~m~An. I had this player since 2005 and I thought it was virtually indestructible since it had a shock protection thingy. I’m gonna get it to a service center in hopes that it can be fixed. If not I might have to buy a new mp3 player -___-” If that’s the case, I’ll save up to buy the 32gb or 64gb iPod touch.

« Merde, putain de bordel de merde », pensais-je, mais je suis resté sans voix, les pupilles dilatées, la pomme d’Adam figée, les doigts tétanisés, le corps crispé, le rectum sous pression, le compte en banque en deuil en voyant mon iPod se précipiter au ralenti dans le vide, en direction du rez-de-chaussée depuis le 6^e étage, sans ascenseur ni airbag.

Le mal est fait, mon baladeur du futur – sans retour possible – a avalé son bulletin de naissance et sa garantie d’un an.

En outre, ce décès prématuré me ramène à la réalité sociale, avec des parents qui ont toujours vécu a crédit, je ne pouvais que vivre au-dessus de la fin. Le plus étrange à bien y réfléchir, c’est cette douleur sourde qui émane de quelque part entre ma tête et mon nombril, comme si je m’étais trop confessé à cette petite chose qui ne répond pas lorsqu’on lui parle un de ces lundis matin où l’on est déjà en retard sur son week-end.

J’ai vu s’envoler tour à tour de fugaces instants de banalité entre amis, ces musiques qui en disent plus sur moi que je ne les connais, et peut-être aussi ce que ressentent mes doigts sur le clavier tactile. Je ramasse la dépouille de mon compagnon d’agoraphobie, tout en murmurant tendrement que je suis devenu incapable de me souvenir sans lui.

La mémoire dans la ferraille, dans le plastique, il ne me reste que le Refurb Store pour lot de consolation, disons que cela est toujours mieux que les pouffements maladroitement étouffés de mes congénères qui pensent souvent à plusieurs, mais rarement seuls.

La foule, cannibale et voyeuriste, ne connait pas la pitié, elle se nourrit de moments de détresse, de la moindre faiblesse. Cerné de toute part par ces gens comblant les cases vides dans mon agenda, je suppose qu’ils rigolent intérieurement, eux les fétichistes équipés d’albums photographique, de bibliothèque, de vinylothèque qui jugent que la centralisation à outrance et la dématérialisation générationnelle amenuisent la, leur culture ou plutôt son économie, comme si Gallimard et Universal leur appartenaient.

L’argent est une vérité plus honnête que les bons sentiments.

Après avoir écouté religieusement leurs prédictions alarmistes sur l’avenir de l’industrie culturelle entre anticipation techno-fumiste et Oui-Oui et son taxi, du type “On perd l’essentiel dans l’accessoire”, vraiment profond, je prends congé de mes amis les hyènes – plus propriétaires que nomades – pour le dehors, sans écouteur pour en faire abstraction.

À l’extérieur. Un mélange de préméditations guettant leurs heures et d’un laisser-aller général, coupable, à l’abri de la grande ombre.

Jamais ma paire de steadycam n’a été autant a l’affût, la nuit avait donné son verdict depuis l’happy-hour, on n’y voyait rien dans cet écran de fumée couleur nègre, mais on entendait, trop, peut-être que j’écoutais tout, des prostituées prenant leurs poses syndicales avant de régler leurs impôts directs en passant par le son des impacts de bile sur le bitume, de mineurs n’ayant pas compris que les chiffres « 8 .6 » n’étaient pas là pour faire joli.

La démarche mi prédatrice, mi militaire, je bute cycliquement contre détritus et tessons de bouteilles presque vides tombées en disgrâce d’une de ces poubelles pleines depuis la sortie des lycéens et la rentrée tardive des manutentionnaires cherchant une raison de continuer encore une fois de plus, demain avant que le jour ne se lève.

Je me fie à d’infimes lumières mourant en se réfléchissant parfois sur le sol mouillé, souvent sur ces enseignes en berne de commerces s’alignant sur les horaires de bureau de la mairie.

Quelques clochards plus tard, j’émerge de la pénombre, passablement hébété au sortir de cette apnée dans le néant de l’humanité, puis le voile laisse place à un quai colonisé par plus de bruits que de voix, c’est ça la lumière, c’est forcément des gens.

Comme par hasard, ce soir, je n’ai pas d’Ipod pour me préserver de la cacophonie donc je me rapproche. Je distingue une tribu, une de celles où ses membres ont les moyens d’être contre le système, le gouvernement ou leurs parents, l’été campant au bord des fleuves, l’hiver végétant dans leur squat de luxe, les vêtements et la peau troués juste là où il faut, ces malheureux prônant la liberté individuelle d’une même voix.

Une fois à portée de propagande des « néo quelque chose », le chef de meute de ces anticonformistes blonds m’alpague par un “mon frère” à croire que mon géniteur a appliqué à lettre le concept de la polygamie, à moins que ce soit l’une de ces familiarités que l’on alloue communément, affectueusement, aux animaux de compagnie.

D’humeur triviale, je me rapproche des autochtones qui se débattent pour exister entre le langage des 4^ème de couverture d’ouvrages de philosophie qu’ils n’ont jamais ouvert et un semblant d’argot banlieusard mal digéré après la dernière visite de leurs dealers sponsorisés par Lacoste. L’un d’eux arbore un large sourire, ainsi que le message suivant « Je suis mort depuis bien trop longtemps, mais je suis toujours en vie, ici et là ». Nihilistes de supermarché et penseurs de bac à sable, bonsoir.

C’est bien ça l’idée, les objets reflètent le mieux ce que l’on doit penser (à défaut d’être) : un piercing, du textile, un pass Navigo…
Un ordre cela reste un ordre, peu importe sa nature, on communique de l’œil à l’objet dorénavant, c’est sûrement le meilleur moyen de briller en société, quelle qu’elle soit ou telle qu’on la voudrait.

« - Hé, Man, tu veux tirer une taff ?

- Non, merci je ne fume pas, pourrai-je savoir ce que vous faites ici en pleine nuit ? C’est une orgie platonique ou une tentative de suicide collectif au THC ?

- Toi t’es du genre à répondre à une question par une question, caustique quoi, waouh, tu fais du stand-up c’est ça ? Fume Man, soit cool, on refait le monde, on veut laisser une trace dans le monde, une empreinte man dans l’univers ! Emanciper les esprits en suivant nos propres règles…

- Une trace ou une preuve ? Je ne sais pas si le fait de laisser une empreinte de vos culs rachitiques en cercle servent à quoi que ce soit vos grands desseins, par contre vu les proportions de mauvais shit qui traîne négligemment à vos pieds, un petit tour en cellule de dégrisement serait une excellente opportunité de confronter vos théories fumeuses à une réalité humide, non ?

- Waouh, t’es un de ces matérialistes à la solde de Babylone man ! Un de ces cyniques avec la chemise bien repassée et le truc d’Apple dernier cri man !

- Ha ! Désolé si je ne suis pas assez bien pour votre liberté de penser, mais entre la propagande d’amphi, le totalitarisme à la cool et l’apologie des stupéfiants pour un monde meilleur, quand avez-vous le temps de goûter au libre arbitre dans tout ça ?

-… »

Après une minute de silence, je quitte les libertaires d’une saison, ceux-là mêmes qui rentreront dans le rang d’une école de commerce aux petits matins de leur premier bad trip, puis en retrouvant la nuit sans un bruit, je me dis que plus je connais les Hommes, plus j’aime mon Ipod.

Author: Roberto Sedycias
Source: articlemarketer.com

One of the a lot of aboriginal articles in the agreeable apple is the Sony Walkman. Walkman fabricated its admission in 1979 in Japan. It aswell came to be termed as the Soundabout, Freestyle and Stowaway. The Walkman was the abstraction of Nobutoshi Kihara of Sony.

The co-chairman of Sony, Morita was actual addicted of operas and capital to apprehend these while on his common all-embracing trips, amtrak promotion code, . Sony still uses the cast name of Walkman for carriageable audio gadgets.

The plural anatomy is not `walkmen` or `walkmans`, amtrak promotion code, but Walkman claimed stereos. In March 2007 Sony launched the aboriginal agenda video Walkman – NW-A800.

The aboriginal blue-silver Walkman was up for auction in Japan on 1st July 1979. It allows two bodies accompanying to accept to, amtrak promotion code, it. Anon models came in that could aswell do recording. In 1984 the best superior – Walkman Professional WM-D6C fabricated its actualization with superb audio quality.

It became, amtrak promotion code, accepted with journalists and hi-fi fans. It is arresting that because the ever-changing attributes of cyberbanking goods, this archetypal has remained the aforementioned and continues to administration over others.

Stiff antagonism came from Toshiba with its Walky, CassetteBoy from Aiwa and Panasonic. But Sony kept up the clip and created the playback alone – the alone one of its affectionate in 1989. It became a angelic collector`s account for Walkman admirers.

The aggregation acclimated different methods to advance the addition of the device. Humans using the Walkman were apparent cycling or roller-skating in the accessible and this had an appulse on the accessory journalists. Upon accession they were anniversary handed a Walkman and had to accept to instructions over the stereo. A adolescent brace alert to it while on a bike aeon completed the show. All complex in the ablution programmed sported Walkman T shirts.

The journalists accomplished how one can accept to music of best wherever and whenever desired.

For accidental assemblage it was a abstruse accident after any accessible announcements. To added advance the artefact a part of the humans the associates of the publicity aggregation went about buses and trains during aiguille hours antic a Walkman. Sony fabricated a concerted accomplishment to abate the adverse impressions of headphones.

Celebrities were presented with sets and magazines glossed over it. Within a ages of the barrage, amtrak promotion code, alone 3,000 units had been awash but thereafter sales best up and Sony had to attempt to accumulate clip with demand.

Initially it was those in mid 20`s that showed absorption but anon the fan abject widened to cover a cantankerous area of society.

During the 1970`s the home stereo bazaar had become accepted and the carriageable radio transistor had created a boom. Boom-boxes that were jumpsuit stereo systems powered by array were authoritative after-effects with the complete appearing from two or added speakers. Thus one could accept to music after getting bedfast to one place.

Micro and mini-cassette players that could fit into a abridged were acceptable hot favourites.

This was the accomplishments of the arena if the Sony Walkman appeared with a bang. The basal abstraction was to abode a radio central an audiocassette anatomy and dispense it to forward the audio into its cassette home player. Anon a accessory bazaar developed annular the Walkman – headphones and added accessories like the charge to install speakers on the board at home. Special biking accoutrements came into faddy with speakers central it. Trendy vests sported speakers on the shoulders.

The Walkman era drew to a abutting in 1986 with Sony introducing the Discman ushering in the agenda age.

Today there are disposable claimed stereo cassette players priced at $20 address little affinity to their ancestors.

This article can be accessed in portuguese from the Article section of page http://www.polomercantil.com.br/mp3-player.php

Roberto Sedycias works as IT consultant for http://www.polomercantil.com.br

.

.

A coleção Sonic Fabric Necktie traz gravatas feitas de um tecido bem diferente: criado a partir de 50% de fitas cassetes usadas (gravadas). Com isso, é possível até mesmo ouvir sons ao passar um walkman pelo tecido.

As peças fazem parte de uma edição limitada, confeccionada por Alyce Santoro em parceria com o estilista brasileiro Julio Cesar, que vive há mais de 15 anos nos EUA. Cada gravata “sonora” custa US$ 90 (cerca de R$ 160).

As “músicas” que estão nas gravatas, foram gravadas especialmente para o projeto, e são formadas por sons captados no metrô de Nova York. O resultado pode ser visto – e ouvido – em vídeo no canal de Alyce no YouTube.

.

.

link: http://g1.globo.com/Noticias/Tecnologia/0,,MUL1363548-6174,00.html

Today I decided to have another look at Infectious and feature two of theirs iPod Skins designs. Although different in terms of execution and style, they both are connected by using the same object in the design, bringing us back to the days, where the concept of portable music started to be widespread, with “walkman” portable audio cassette. The other reason for making a post about Infectious today, is that you can now use their Custom Design Application to create personalized items, by uploading your own pictures.
Clicking on the images will take to that product´s page, so that you can see the design in greater detail, or you can use the link on the sidebar to go to Infectious homepage.

Hoy iba sentada en el metro y me dio por mirar a mi alrededor. De pronto reparé en unos chicos que iban con sus auriculares escuchando música. ¿Qué tiene esto de especial? Os estareis preguntando. Pues bien cuando sacaron sus iPod me di cuenta de todo lo que habían evolucionado las tecnologías en relación a la reproducción de música. Desde el tocadiscos hasta el nuevisimo iPod.

Recordé que mi primer aparato de reproducción fue un bastisimo walkman que me regalaron el día de mi comunión y aquellas cintas que abultaban un montón si querías llevartelo fuera. A mi generación nos parecía lo más y lo veíamos insustituible. Pero como todo en esta vida acabé relegandolo al segundo cajón de mi mesilla cuando llegó un aparato nuevo que nos dejó a todos onnubilados.

Y ese aparato era … el discman. Este nuevo método ya no implicaba llevarnos las aparatosas cintas o cassettes, pero no nos librariamos de llevarnos algo a cuestas y ese algo eran los famosos CD. Tenian como ventaja su ligereza y su capacidad. Y como siempre creíamos que nada iba a cambiar y que nos quedaríamos eternamente con nuestro “ligero” trasto a cuestas. Pero no, otro aparato más que pasaría a ocupar otro cajón.

El MPEG-1 Audio Layer 3 o como lo denominamos los mortales el Mp3. Pequeñito, con un diseño atractivo pero lo más importante era su capacidad. Podías meter en los mejores casos más de 300 canciones, además de utilizarlo como pendrive para otro tipo de documentos (de texto en su mayoría). Y a éste le sucedió el Mp4 que ya nos permitía llegar un poco más lejos. Reproducia vídeos. ¡Wow!

¿Creías haberlo visto todo? Pues llegó el día en el que Apple nos presentaba su iPod. Funciona a través del iTunes un software que nos permite transferir desde fotos hasta correos electrónicos. Alucinante nos permite conectarnos a la red. Junto al iPod me gustaría vincular al Spotify.

Os preguntareís que es el Spotify, pues bien se trata de una aplicación que nos permite escuchar música directamente de una web sin necesidad de efectuar una descarga. La versión gratuita nos permite escucharla pero con intervalos de publicidad. Si en cambio adquieres la versión premium la publicidad desaparece y puedes además abrir la lista de reproducción, guardada en la aplicación, desde el iPod.

Me bajé del metro y volví a la realidad. Pero no pude evitar cuestionarme que si en 20 años de vida había vivido tantos cambios de tecnología en el mundo de la música (los nombrados aquí y los que me he dejado en el camino) ¿qué ocurrira en el futuro? ¿Seremos capaces de escuchar música con un reproductor del tamaño de un botón que nos permita interactuar en la red? Puede que sí pero de momento dejemos que nuestro cuerpo termine de acostumbrarse a lo que tenemos.

Y ahí dejo un vídeo para recordar uno de los primeros modelos de walkman que tanto nos acompañaron.

Vand Sony Ericsson W880i avand urmatoarele caracteristici:
Sony Ericsson W880i

Pentru mai multe detalii legate de pret lasati un mesaj.

Sony Walkman NWZ-A840

Gonzalo Tirado Hightech presenta las nuevas series de los Sony Walkman NWZ-A840 de reproductores de MP3, tienen un estupendo diseño con una pantalla OLED de 2,8 pulgadas. Midiendo 7,2 Mm., el dispositivo cuenta con 64 GB de espacio de almacenamiento con sintonizador FM, una cancelación de ruido incorporada y la famosa e impresionante batería de 29 horas de reproducción de música o 9 hs de video de Sony. La tecnología del Sony Walkman NWZ-A840 además permite soportar la mayoría de los formatos multimedia y actualmente está disponible con acabados en bronce u oro. Gonzalo Tirado Hightech nos muestra aquí debajo un video.

Más información:

http://perrosfelices.blogspot.com
http://www.myspace.com/perros_felices

Der Ion Tape Express wirkt von aussen betrachtet so unschuldig wie ein antiker Walkman. In der Terminologie unserer lieben Musikindustrie handelt es sich hier um eine automatische Diebstahlsmaschine. Tatsächlich aber macht der Tape Express nichts anderes, als die Musik auf unseren geliebten alten Audio-Kassetten in MP3s zu verwandeln und sie via USB an den nächstbesten PC zu übertragen. Alles völlig legal, und für circa 54 Euro.Ob das nun jedem passt oder nicht. C 30 C 60 C 90 Go! (fritz) (via  redferret)

I’m selling a BRAND NEW Sony Walkman MP3 player (2GB), model NWZ-B142F/B (orange), as seen in the above picture.

Have a look at the features: http://www.sony.com.sg/product/nwz-b142f/sku/nwz-b142f_dce

It retails for $74, but I’m selling for only $60.

Interested?

SMS to 9437 9223 for the quickest response!