De site learnsomethingeveryday is schitterend. Ze plaatsen elke dag een weetje, en maken daar een tekeningetje van. Ik weet nog goed, het hernieuwerkamp waar ik het grote weetjeboek uitlas van Baki aan één stuk. Ik vind dat dus super, zo’n weetjes. Ik maak even een kleine selectie vanop de site:

Iedereen kan weetjes insturen, wees dus relaxed in het verspreiden van de weetjes…

wederom via SwissMiss

Hallo allemaal,

Hier zijn we weer. Dit keer toch wel een beetje opgewonden, want we hebben walvissen gezien!!! We zijn vanochtend eerst nog even naar het strand geweest. Het is zeker geen Atlantische kust met mooie zandstranden om op te luieren, maar een erg fotogenieke kust, helaas was het wat bewolkt, maar dat mocht de pret niet drukken.

Deze wandelingen waren uiteraard slechts een beetje tijdverdrijf voor de hoofdactiviteit van de dag, opnieuw het water op om walvissen te spotten. Voordat we gingen nog even een fruitsalade met Coca-Cola (dit schijnt te helpen tegen zeeziekte) naar binnen gewerkt en toen werden we weer in zo’n charmant groot pak gestopt.

We verlieten de haven op het zeewaardige bootje en binnen twee minuten stopten we al bij een eiland. Hier zat een mooie zeearend, met een nest. Na een paar foto’s vertrokken we weer. Op naar de walvissen. Na ongeveer een half uurtje varen, stopte we op een plaats waar nog meer Whalewatching bootjes lagen te wachten. Hier moeten twee grijze walvissen liggen. Deze zijn tot twee keer toe bijna uitgestorven, maar nu gaat het weer wat beter met deze soort.

We kijken over het water en dan zien we het bekende spuiten van water, gevolgd door een stuk walvis. Deze walvissen laten niet veel van zichzelf zien, ongeveer gelijk aan de orca’s, maar die hadden nog een vin. Dus je ziet eigenlijk net niets, maar het is erg gaaf om een walvis te zien. Na ongeveer een half uur varen we weer verder. We zien onderweg nog wat zeeotters (erg schattig in het water), zeeleeuwen en zeehonden. Maar dan checkt de kapitein of er nog bultruggen gezien zijn. Het antwoord is: Ja, twee stuks. Dus op hoge snelheid gaan we de oceaan over.

Dan is er in de verte al wat spuitend water te zien. Dit keer blijft het echter niet bij een stukje rug. De bultrug komt volledig uit het water omhoog om zich in het water te laten vallen. Dit is echt ongelooflijk om te zien!!! De bultrug is maar een baby (geloof ons, dit is al een fors dier), maar haalt alle trucjes uit de kast om ons te vermaken, springen, spuiten met water en klappen met de staart. Echt geweldig!!!!

Om jullie te laten delen in onze opwinding hierbij een paar fotootjes. Morgen gaan we op pad naar Campbell River. Dit zal een dagje in de auto worden, maar ongetwijfeld weer erg gaaf.

Groetjes,

Arjen & Marloes

Het spuiten van een grijze walvis

De grijze walvis (veel meer zie je niet)

De staart van een bultrug

Een springende bultrug

And he's airborne

Ek het hierdie by die oulike Girl van die Suburbs gekry.  Sy het dit cute genoem, en dit is.  Dis inspirerend ook:

Recently, in large French city, a poster featuring a young, thin and tan woman appeared in the window of a gym. It said:

THIS SUMMER DO YOU WANT TO BE A MERMAID OR A WHALE?

A middle aged woman, whose physical characteristics did not match those of the woman on the poster, responded publicly to the question posed by the gym.

To Whom It May Concern:

Whales are always surrounded by friends (dolphins, sea lions, curious humans). They have an active sex life, they get pregnant and have adorable baby whales. They have a wonderful time with dolphins stuffing themselves with shrimp. They play and swim in the seas, seeing wonderful places like Patagonia, the BarrenSea and the coral reefs of Polynesia. Whales are wonderful singers and have even recorded CDs. They are incredible creatures and virtually have no predators other than humans. They are loved, protected and admired by almost everyone in the world.

Mermaids don’t exist. If they did exist, they would be lining up outside the offices of Argentinean psychoanalysts due to identity crisis. Fish or human? They don’t have a sex life because they kill men who get close to them not to mention how could they have sex? Therefore they don’t have kids either. Not to mention who wants to get close to a girl who smells like a fish store?

The choice is perfectly clear to me; I want to be a whale.

P.S. We are in an age when media puts into our heads the idea that only skinny people are beautiful, but I prefer to enjoy an ice cream with my kids, a good dinner with a man who makes me shiver and a coffee with my friends. With time we gain weight because we accumulate so much information and wisdom in our heads that when there is no more room it distributes out to the rest of our bodies. So we aren’t heavy, we are enormously cultured, educated and happy. Beginning today, when I look at my butt in the mirror I will think,Good gosh, look how smart I am……..

Zaterdag 6 juni:

De laatste dag campagne.

De een na laatste bijdrage aan dit dagboek.

Ik fiets van hot naar her, van bovenstad naar benedenstad en weer terug.

Eerst om 11 uur aan de trappen van de Beurs de maandelijkse ARAU-bijeenkomst “Je suis un million/ik ben een miljoen”, om aandacht te vragen voor het Brussels Gewest als volwaardige partner.

Of zoals de flyer van de organisatie dat zo mooi zegt:

“(…) om het bestaan van Brussel te onderlijnen en een millioen Brusselaars onvermijdbaar te maken in de beschrijving van het waarschijnlijke post federale België”.

We zijn een paar honderdduizend minder dan een miljoen, waaronder enkele politici (Ecolo, Groen, ProBruxel, FDF).

Het “waarschijnlijk post federale België” laat de meeste Brusselaars koud.

Dan terug naar Etterbeek, naar de brocante in mijn voormalige wijk, rond het Sint-Gertrudisplein.

Cafébaas Es, wiens dochter op de lijst van de MR staat, en zijn ganse Assyrische gemeenschap zijn zeer nadrukkelijk aanwezig.

Ook de plaatselijke CdH, die al jaren vecht voor de heropbouw van de Sint-Gertrudiskerk.

Het publiek heeft evenwel op één dag voor de verkiezingen weinig belangstelling voor hun laatste kaartjes.

Meer voor de echte brol die hier wordt verkocht.

Vervolgens weer bergaf, naar de Walvis.

Van 14 tot 16 uur doen we een fietstocht door de stad.

Kwestie van nog wat zichtbaarheid en misschien de laatste stemmetjes winnen die ons een extra zetel kunnen opleveren.

Van 1 naar 2, het blijft mijn grote droom!

En 1 in het Vlaams Parlement.

Luckas fietst niet mee.

Hij voert zijn eigen campagne op zijn eigen manier, en hij doet dat goed

Wordt hij verkozen, dan moeten we misschien bij hem in de leer, want hij heeft de papierloze campagne al uitgevonden.

Terug bergop, nog een laatste brocante, aan de Jacht.

De enigen die hier in politiek geïnteresseerd zijn, zijn mijn eigen Etterbeekse Ecolo-vrienden.

Moe met z’n drietjes aan een tafeltje.

Dan maar naar huis, een extra groen hemdje tegen de kou meepakken, en op naar het wijkfeest in de d’Oultremontstraat.

Mijn goede vrienden Geert Dujardin (voormalig hoofd financiële dienst Etterbeek) en Annemie Van Dam (voormalig gemeenteraadslid Groen! Etterbeek) zijn helemaal uit het verre West-Vlaanderen gekomen om feest te vieren in hun vroegere wijk.

Ze zeggen dat ze druk voor mij ronselen “bachten de kupe”, en dat mijn zielige verhaal (Fries mag geen Belg worden) het daar heel goed doet.

Ook hier in deze zeer internationale wijk heeft men weet van mijn “persoonlijke tragedie”, maar velen kennen mij bovendien als gemeenteraadslid en hebben al een of meer keren voor mij gestemd.

Deze mensen moet ik dus niet meer overtuigen.

Anderen wel.

Op de valreep nog een paar zieltjes gewonnen?

Het zullen echt de allerlaatste zijn, want de pijp is leeg.

En de wijsheid niet meer in de man……………

Alcohol, kou en vermoeidheid.

Een gevaarlijke combinatie voor een politicus.

Vroeg naar bed.

Goed uitgerust voor de grote dag.

Greenland is planning to make a request to the International Whaling Commission (IWC) to kill 10 humpback whales a year, starting in 2010. The Whale and Dolphin Conservation Society  (WDCS) believes that the proposed hunt is unjustified and should be opposed by member governments of the IWC.

Greenland will request this new quota under the IWC’s category of ‘Aboriginal Subsistence Whaling’ – non-commercial hunts intended to meet the cultural and subsistence needs of indigenous people who have a longstanding reliance on whale products. But Greenland’s hunters do not need to kill more whales for their subsistence – they actually have a surplus, and sell whole whales from their current quota of 212 minke and 19 fin whales a year to corporate wholesalers that sell frozen and vacuum-packed whale meat and blubber through supermarkets all over Greenland, including to visitors and tourists.

On top of the whale hunts, Greenland’s hunters kill another 4,000 dolphins, porpoises and small whales every year, but not a single gram of meat from these animals is taken into account by the IWC when it evaluates whether Greenland’s needs are being met by its existing whaling quota, or if it needs more whales.

WDCS believes this is wrong. In the long term we are demanding a reform of Aboriginal Subsistence Whaling to prevent these kinds of abuses. Right now we need your help to call on members of the European Union to vote against Greenland’s request to kill humpback whales at the IWC’s meeting this June.

Please send a protest email to European Countries that are members of the IWC urging them vote against this unnecessary and unjustified hunt.

————————————————————————————————————————————

Groenland dient bij het IWC een verzoek in voor de jacht op 10 bultrug walvissen vanaf 2010. De Whale and Dolphin Conservation Society  (WDCS) is van mening dat deze jacht onterecht is en niet moet worden toegestaan.

Groenland vraagt dit aan met als argument dat de oorspronkelijke bewoners recht hebben op het vangen van voldoende voedsel en dat deze jacht dus geen commerciële basis heeft. Echter de Groenlandse bevolking heeft deze jacht niet nodig voor hun voortbestaan. Bovendien hebben ze al 212 dwergvinvis walvissen en 12 vinvis walvissen in 2009 gevangen. Een groot deel van deze vangst is door verkocht aan de groothandel en wordt verkocht aan iedereen inclusief toeristen.

Naast de walvisjacht hebben de jagers ook nog 4000 dolfijnen gevangen. Dit terwijl deze vangst niet wordt meegenomen in de beslissing rondom de jacht op de bultrug walvis.

Het WDCS is van mening dat de aanvraag onterecht is. Ze vragen daarom aan de leden van de Europese Unie om tegen deze vangst te stemmen.

Om de politiek te overtuigen roept de WDCS op om een protest e-mail te sturen. Dat kan heel gemakkelijk via de site van de WDCS door HIER te klikken.

Vrijdag 8 mei:

Voor het eerst deze campagne komen we met alle kandidaten bijeen voor een gezellig aperitiefje.

Er zijn er toch zo’n dertig opgedaagd.

We zitten een uur of twee op het terras van Café De Walvis, een van the places to be van de in Vlaanderen zo bekritiseerde “Dansaertvlamingen”.

Geen geflyer, geen gepreek, gewoon samen zijn en teamgeest smeden.

We worden echt wel gezien.
Er komt zelfs een ex-Groen!e voorbij die nu al enkele jaren op een sp.a-kabinet werkt en ook een zichtbare rode kandidaat is.

Hij wordt hartelijk onthaald, zo zijn wij nu eenmaal.

Helaas niet door iedereen.

Niet te zegezeker, beste kandidaten.

We moeten misschien nog samen regeren.

Ja, ik was streng geweest in het selecteren van de juiste walvis. Maar dat kon je van hem evengoed zeggen. We hadden het allebei goed voorbereid, mijn walvis en ik, we wilden niet voor onaangename verrassingen komen te staan. Ik had zo mijn eisen: ik wou zeker geen orka of een walvis met tanden, wel één met baleinen, die zijn poëtischer. Die bijten niet, die zeven. Uiteindelijk kwam ik uit bij Jason, een gezonde blauwe vinvis van 35 jaar en 21 meter lang. Hij hield van veelvuldig sociaal contact en onderhield een grote vriendenkring. Natuurlijk heb ik voor de zekerheid zijn facebookprofiel gecheckt en dat bevestigde zijn beweringen: hij had inderdaad veel vrienden en was bovendien lid van stoere groepen als ‘wij durven naast plankton ook kleine visjes eten’, ‘awoert aan de agressieve, clichématige voorstelling van walvissen in films’ en ‘geen kunstmatige eilandengroep boven onze kop’… Mijn toekomstige vriend was nog geëngageerd ook. Hoe hij bij mij terecht gekomen is, weet ik niet, maar hij moet veel verbeeldingskracht gehad hebben. Veel meer dan ‘mijn lievelingsdier is een walvis’ kon je immers niet uit mijn profiel opmaken.

De communicatie verliep nogal stroef – walvissen weigeren consequent om Nederlands te leren en onderwatertaal vraagt veel ontcijfergeduld- , maar uiteindelijk vonden we een tijdstip en een dag die voor ons beiden goed uitkwamen. We spraken af aan de 54^ste graad noorderbreedte. Ik had een rode tulp in mijn haar gespeld (de rozen waren uitverkocht), hij had niets speciaals voorzien. 21 meter Free Willyvlees zou ik wel zien aankomen. Ik was zenuwachtig, wist niet goed waaraan ik mij moest verwachten. Zou hij wel goed van inborst zijn? Of was dat met een hart van bij de 500 kilogram een retorische vraag? Ik zette me peinzend op mijn hurkje, met mijn linkeroor naar de zee gericht. Het rustige ruisen werd plots onderbroken door een iel gefluit, het leek op dat van een mens, maar het kwam duidelijk vanuit het water. Dat klotste heviger dan anders. Er kwam iets te voorschijn. Toen ik Jason zag, deed ik het bijna in mijn broek. Adrenaline klopte overuren doorheen mijn lijf en zelfs een beetje daarbuiten. Ik moest net niet kotsen. Hij was groot! Ongelooflijk! Hij paste zelfs niet helemaal in mijn gezichtsveld, ik moest op mijn scheepje enkele stappen achteruit zetten en van links naar rechts kijken om hem helemaal in me op te kunnen nemen. Er kwam geen einde aan.

Hoewel ik toch maar een stipje was in zijn vizier, had hij me vrij snel in het snotje. We groetten elkaar verlegen: ik met een kleine handzwaai, hij blies voor mij een fonteintje van drie etages. Dan kwam hij dichterbij. Ik boog nog maar voorover of hij sprong plots enkele meters omhoog en probeerde me op te eten. Daar had je het al. Toch van slechte wil, die willy’s. Ik kon nog net terugdeinzen, maar besefte meteen ook wat zijn bedoeling was. Hij had natuurlijk gelijk. Om in hem te geraken en op zijn sofa te kunnen slapen, moest hij me natuurlijk inslikken. Hoe was Pinokkio anders in de walvis geraakt? Niet via een geheim achterdeurtje alleszins. Met de sussende gedachte aan Pinokkio in mijn achterhoofd (die kleine was er alleen maar beter van geworden), durfde ik uiteindelijk toch mijn verstand uit en mijn lef aan te schakelen. Jason kwam net onder mij hangen. Ik probeerde nog onder zijn baard te kriebelen om wat tijd te winnen, maar hij was nog veel te ver. Ik legde dan maar trillend mijn benen over de leuning en kroop in titanic-houding op het schip. Met mijn ogen stijfdicht en mijn neus toe waagde ik de dodensprong. Bek open, bibi erin.

wordt vervolgd

>> Boeski

The sailors of the Volvo Ocean Race respect the Whale sanctuary nearby Cape Cod. Because the Sailboats have so much speed there is the risk of collision is possible. Officially this kind of boats are allowed to sail there but have to limit the speed till 10 knots. But the organisation of the race said that marine life protection is important. They didn’t want to take risk and decided to sail around the sanctuary.  Thanks on behalf of the Right Whale!

Read more about the race in: Ocean Race to detour near Boston

More information about the sanctuary at Stellwagen Bank

—————————————————————————————————————————

De zeilers van de Volvo Ocean Race respecteren de rust in het walvisreservaat nabij Cape Cod. Omdat de zeilboten zo snel varen is er het gevaar dat deze in botsing komen met de walvissen. Officieel mogen deze boten wel door het gebied varen, echter met een maximale snelheid van 10 knopen. Maar de organisatie van de race is van mening dat bescherming van de walvissen belangrijk is. Ze wilden geen risico lopen en besloten om het gebied heen te varen. Bedankt namens de Noordkaper

Lees meer over de race in: Ocean Race to detour near Boston

Meer informatie over het reservaat op: Stellwagen Bank

Communication between Humpback and human.

I have never seen this before I visit the site about the project Optus Whale Song. Goal for this project is a commercial about communication (telephone provider of Australia). But the interactive internet site is so beautiful. Just have a look a be amazed about the beauty of music and pictures. Also have a look to the video’s about the making of the clip. You will find it in the section Inspiration. For not Australian citizens, finally have a look to the TV ad.
When you like whale songs also have a look to an older blog subject called: Whale sounds.

—————————————————————————————————————————————
Communicatie tussen de bultrug walvis en de mens.

Ik heb dat nooit gezien totdat ik een internetsite bezocht van het Project: Optus Whale Song.  Einddoel van dit project is een TV reclame over communicatie (van de telefoon provider van Australie). De interactieve internetsite is heel bijzonder. Kijk en geniet van de geluiden en beelden. Ik adviseer tevens om daarna naar de video’s te kijken die gaan over het produceren van deze clip, je vindt het onder de knop Inspiration. Ten slotte: kijk naar de TV ad. Hier zie je de uiteindelijke TV reclame.

Als je meer walvisgeluiden wilt horen, kijk dan naar een ouder bericht genaamd: Walvis geluiden.

At March 23th in Australia the world first international workshop on non-lethal whale research started. About 13 countries, initiated by Australia installed the Southern Ocean Research Partnership. They want to start a big research on whales in this region. New techniques like satellite tagging, aerial surveying and genetic science will be used instead of killing whales.

Australian government start with a fund of A$500.000,- to start. This is an example of good developments. This group will participate the next IWC meeting this summer and will influence that the IWC will become more science and conservation focused instead of political focused.

In contradiction of other opinions, Dr. Nick Gales, leader of the Australian Marine Mammal Centre already conclude after recent study that the population of Mink whale decline.

The most important issue on the next IWC meeting for this group is to agree about a five-years research plan. For detail reading see article.

—————————————————————————————————————————————

Op 23 maart is in Australië de eerste internationale workshop over niet-dodelijke walvis onderzoek gestart. Circa 13 landen,  met als initiatiefnemer Australië hebben een onderzoeksgroep geïnstalleerd die zich richt op de Zuidelijke Oceaan. Ze willen beginnen met een groot onderzoek naar walvissen in deze regio. Nieuwe technieken zoals satelliet-tagging, luchtfotografie en genetische wetenschap zal worden gebruikt in plaats van het doden van walvissen.
Australische overheid heeft als start een fonds van A $ 500.000, – opgezet. Dit is een voorbeeld van goede ontwikkelingen. Deze groep zal deze zomer aan de komende IWC bijeenkomst deelnemen en zal proberen te bereiken dat de IWC meer wetenschap en instandhouding gericht zal worden in plaats van politiek gericht.
In tegenstelling van andere meningen, heeft Dr Nick Gales, leider van de Australische Marine Mammal Centrum reeds kunnen concluderen na recente studie dat de populatie  van de Vinvis daalt.
Het belangrijkste onderwerp op de komende IWC bijeenkomst voor deze groep is om overeenstemming te bereiken over een vijf jaar durend onderzoek plan.

The International Whaling Commission (IWC) move from scientific based whale hunting into political compromise. For several years the IWC used scientific procedure to make sure that all catch of whale were limited within sustainable limits. Now after a meeting in Rome the commission agreed to leave this way and to install small working groups. Those groups has to make a package deal of proposals for a restart of commercial whaling. Then the groups are able to make agreements of amount of catching whales during 5 years! They believe that due to this systems the amounts of whale catching will be limited because then Japan will lower the amount of scientific catching because they were allowed to catch an amount of whale commercially. In the past five years, Japan catch about 5000 whales and there is no change that due to this new system they will decrease this amount.  Another dangerous shift in acting is that the IWC also made no objection to the Iceland and Norway whale catching nor the recent resumption of the international trade in whale meat. In June the complete IWC will meet in Madeira. I hope that above ideas will not have the agreement of all 84 nations because this is a disaster for the future of the endangered whales.

————————————————————————————————————————————-

The internationale walviscommissie (IWC) is van een wetenschappelijke beleid overgestapt op een politiek beleid. Vele jaren gebruikte de IWC wetenschappelijk onderbouwde argumenten om de walvisvangst te beperken tot aanvaardbare aantallen die het voorbestaan niet bedreigde. Echter na een bijeenkomst in Rome is besloten om dit beleid te veranderen en een aantal werkgroepen in te stellen. Deze groepen moeten komen tot een deal om de commerciële walvisvangst te hervatten waarbij er per 5 jaar een vangstquotum wordt vastgesteld zonder dat bekend is of dit verantwoord is. Men hoopt op die manier dat Japan stopt met zijn “wetenschappelijke”walvisvangst en genoegen neemt met het opgelegde quotum. In de afgelopen 5 jaar ving Japan ongeveer 5000 walvissen en er is geen vertrouwen in het feit dat Japen nu minder gaat vangen. Een andere gevaarlijke verandering in beleid is dat de IWC geen bezwaar heeft gemaakt tegen de walvisvangst door IJsland en Noorwegen. Ook treden ze niet op tegen de hervatting van de internationale walvisvlees handel. In juni is de totale commissie van 84 landen bijeen in Madera. I hoop dat bovengenoemde ideeën niet worden aangenomen want dat zou een ramp zijn voor de toekomst van de bedreigde walvissen.

whale hunting / walvis vangst

The evolution of the whales took several million of years. Only the last hundred year man-made noise is produced in progressive amounts. Shipping, Offshore, military sonar and underwater explosives are sources of noise pollution in all oceans.

There are many people how believe that noises sometimes are the course of death of whales.  Mostly not directly but due to noises, whales have troubles to find there partners and it can be the reason that whales become desorientated and causes whale strandings.

Problem is that only a little is known about the acoustic systems of whales. We only know that different whale species produce different kind of sounds. Because there is not much governmental interest in this issue, a private initiative lead to the project Sons de Mar. Researchers try to find out the acoustic system of whales and the influence of man-made noise to these animals. I advise everyone to visit the site of Sons de Mar. Have a look on the page:  Sons du Mar and click on the different species but also on the human related noise sources. You will be frightened of the impact of some sounds!

————————————————————————————————–

De evolutie van de walvissen heeft enkele miljoenen jaren geduurd. Sinds de laatste honderd jaar  veroorzaakt de mens steeds meer lawaai. Scheepvaart, offshore-industrie, militaire sonar en onderwater explosies zijn bronnen van geluidsoverlast in alle oceanen.

Er zijn veel mensen die van mening zijn dat geluiden soms de oorzaak zijn van de dood van walvissen. Meestal indirect, door geluiden hebben walvissen problemen met het vinden van partners en het kan ook de reden zijn dat walvissen gedesoriënteerd raken en stranden op de kust.

Probleem is dat slechts weinig bekend is over de akoestische systemen van walvissen. We weten alleen dat  verschillende soorten walvissen verschillende soorten geluiden produceren. Omdat er niet veel overheid belang is in deze kwestie, is op  particulier initiatief een project genaamd: Sons de Mar gestart. Onderzoekers proberen uit te vinden hoe  de akoestische systeem van walvissen werken en wat de invloed van door de mens veroorzaakte geluidsoverlast op deze dieren is. Ik adviseer iedereen om naar de site van Sons de Mar te gaan. Ga naar de pagina: Sons du Mar en klik op de verschillende soorten, maar ook op het door de mens gemaakte  geluidsbronnen. Je wordt gewoon bang van de sterkte van sommige geluiden!

Johanthan Harris and Andrew Moore made an unique photo project concerning the Whale hunt of the original inhabitants of Alaska the Inupiat Eskimo. They already hunt for thousand of years on the Bowhead Whale.

For there annual food supply they hunt on this animals. Due to international laws, now they are limited till 22 whales a year. This hunt is not harmfull for the population of this whale due to the low amount they hunt. Arboriginal hunting cannot be compared with commercial whaling which is dangerous for endangered species due to the speed and volume of the hunting.

I advise visitors to have a look to this special project. Besides the beautiful pictures of the landscape and people it gives a good feeling how this original inhabitants live. Also the project is very special due to the technical impact of the slide show.

Have a look at The Whale Hunt.

———————————————————————————————————————————————

Johanthan Harris en Andrew Moore ontwikkelden een bijzonder foto project met als onderwerp de walvis vangst van de oorspronkelijke bewonders van Alaska, de Inupiat Eskimo. Zij jagen als meer dan duizend jaar op de Groenlandse Walvis.

Voor hun jaarlijkse voedselvoorziening jagen ze op deze dieren. Vanwege de vangstbeperking is het aantal walvissen dat ze per jaar mogen jagen beperkt tot 22 stuks. Deze jacht is niet van invloed op de populatie van deze walvis doordat ze slechts een gering aantal dieren doden. De autentieke jacht van “oervolken” kun je niet vergelijken met de commerciele walvisvaart die vanwege hun snelheid en omvang wel een gevaar vormen voor walvissen.

Ik adviseer bezoekers om een kijkje te nemen naar dit bijzondere project. Behalve prachtige beelden van het landschap en bevolking geeft het goed de sfeer weer van het leven van dit volk. Daarnaast is dit project ook in technisch opzicht bijzonder.

Bezoek  The Whale Hunt.

Through the statistics of my blog I see that the message about the whale sounds is popular.  Several visitors clicks on the download to hear the sounds themselves.

It is therefore very sad to read that the parliament of Iceland in 2009 authorized the capture of 150 fin whale  and 100 minke whale!

Until 2006, Iceland agreed to the moratorium. In 2007 abaut 45 whale were caught.  You can help to stop the hunting. Go to the site of de Whale and Dolphin Conservatory Society and fill in the e-mail petition against this hunting.

—————————————————————————————————————-

Via de statistieken van mijn weblog zie ik dat het bericht over de walvisgeluiden populair is. Verschillende bezoekers klikken ook op de download om de geluiden zelf te horen.

Het is heel bijzonder om via geluid “contact” te hebben met deze imposante zee dieren, dit omdat ze nu eenmaal niet dagelijks te zien zijn.

Daarom is het bijzonder droevig om te lezen dat het parlement van IJsland voor 2009 toestemming heeft gegeven voor de vangst van 150 vinvissen en 100 dwergvinvissen!

Je kunt protesteren tegen deze jacht. Surf naar de site van de  Whale and Dolphin Conservatory Society en ga naar de e-mail protest pagina en zend een mail. Nederlanders die de engelse taal niet beheersen kunnen ook voor een Nederlandstalig protest gaan naar de site van de IFAW

Is the title of a documantary in which a group of researchers follow the migration of the biggest whale species.  It containes beautiful images of this remarkeble animal. It follows the animals from the coast of California till the equator. During this research they proved that this whale sometimes cross with the normal Fin whale. The reason that this happened is perhaps because the blue whale have difficulties to find a partner. This is because the total population is drop down till about 2000 animals.  In this film, very unique is the pictures of a young blue whale.

On the Dutch TV this documentary is broadcasted at Saturday 14th March at 15.00 hours. More info: National Geografic Channel

———————————————————————————————————

Is de titel van een documentaire waarin een groep onderzoekers de trek van deze grootste walvis genaamd blauwe vinvis volgen. Het bevat schitterende beelden van dit bijzondere dier. De film volgt de dieren van de kust van Californie tot aan de evenaar.  De onderzoekers vinden bewijs voor het feit dat deze blauwe vinvis soms paart met de normale vinvis. Dit wordt waarschijnlijk veroorzaakt doordat de blauwe vinvis moeite heeft om een partner te vinden van hetzelfde soort. Dit komt omdat de populatie is gekrompen tot ongeveer 2000 dieren. In deze film zijn ook unieke beelden te zien van een jonge blauwe vinvis (kalf)

De uitzending wordt nogmaals uitgezonden op zaterdag 14 maart om 15.00 uur. Meer informatie: National Geografic Channel

On March 1, 2009 washed up on the beach of King Island, an island close to Tasmanie a dozen bottle nose dolphins and 194 Pilot whales. It is unknown why this happened, normaly there are hardly no whales on this beach.

————————————————————————————————————————————-
Op 1 maart 2009 spoelde op het strand van King Island, een eiland nabij Tasmanie een tiental tuimelaars en 194 grienden. Het is niet bekend wat de oorzaak is. Normaal spoelen hier nauwelijks walvissen aan.

Through a internet friend ended up with a site where you can download whale sounds. The site is: mega upload. Please note that you can download the 3-letter code to type it next to. Then you wait 45 seconds for free download. You realize that the file is 103 MB. That is because the high sound quality should be good for the huge range of low and high sounds to be heard. It is the best if you listen with a headset. I find it very special for these animals to hear. For those who can not download a clip of the Humpback

Via een “kudosvriend” terecht gekomen bij een site waar je walvisgeluiden kunt downloaden. De site is: megaupload. Let op je kunt het downloaden door de 3 letterige code in te typen die er naast staan. Dan moet je 45 seconden wachten voor de gratis download. Realiseer je wel dat het bestand 103 MB groot is. Dat komt omdat de geluidskwaliteit hoog moet zijn om goed de enorme reeks aan lage en hoge geluiden te kunnen horen. Het is het mooiste als je het met een oortelefoon in luistert. Ik vind het heel bijzonder om deze dieren te horen. Voor degene die dat niet kunnen downloaden hier een fragment van de Bultrug.

Als je in Auckland rondloopt voel je eigenlijk onmiddelijk dat er iets bijzonders is. Kiwi’s ( zo noemen inwoners van New Zealand zichzelf) zijn open, vriendelijk  maar zeer direct. Hun politiek is er een van democratie met aanzienlijk minder compromissen zoals wij dat in Nederland kennen. Dat geldt ook voor hun buitenlandse politiek.

Japan is inmiddels een van de belangrijkste exportlanden voor New Zealand maar in de disussie over het verbod op de walvisjacht neemt NZ geen blad voor de mond.

99% van de bevolking is fel voorstander van een verbod en de regering is daarover ook zeer duidelijk . Toch ziet de regering dat in de jarenlange internationale discussie over dit onderwerp je met Japan moet praten en niet tegen Japan.

Voorpagina-artikel van de NZHerald afgelopen week laat zien dat Japan een voorstel heeft gedaan aan de IWC  (international whaling comittee) om voor zgn. scientific research meer in de noordelijke zeeen te vissen ipv dichtbij de zuidelijke Pacific ( lees: Auckland is thuishaven van Greenpeace voor de Pacific ) De reactie van de regering van New Zealand is dat ze het niet als een oplossing zien maar er naar zullen kijken. 

Dat is nogal een verschil met de actie van precies 2 jaar geleden waarbij het NZ ministerie van defensie beelden in de openbaarheid bracht waarop duidelijk te zien is dat er sprake is van een grote vloot met Japanse Walvisvaarders ipv een enkel research schip. Een duidelijke stellingname die zelfs Greenpeace destijds positief heeft verbaasd. Het heeft het overleg met Japan toen geen goed gedaan (dat is een understatement)  maar het is wel fijn als de overheid het gevoel van de bevolking zo duidelijk naar buiten brengt. Wat is wijsheid ?

Ik zie het Balkende nog niet doen in ieder geval…..

De dag voor vertrek naar Costa Rica was ik jarig en Joss wilde iets leuks geven. Vandaag mag ik mijn cadeautje uitpakken. Om half zeven worden we opgehaald door een busje, waarin al een Amerikaanse familie zit en een Amerikaans stel. De dame voor ons vindt vast dat ze niet voor niets vroeg uit de veren is gegaan en kakelt de oren van ons hoofd. Het is nog een beetje vroeg om mee te kakelen. Ons vooroordeel van Amerikanen wordt natuurlijk weer bevestigd.

De rit gaat naar Sierpe. Daar krijgen we ontbijt en worden we op een bootje gedropt. Het bootje brengt ons via prachtige mangrove naar een eiland midden op zee. Het kleine vaartuigje is niet eens op volle snelheid terwijl hij stopt. Aan de kant kijkt een grote krokodil ons aan. Het beest ziet in ons geen hapje, zelfs niet in de dikste Amerikaan. Dus varen we maar verder.

Het doel is onderweg wat dieren te zien en rond het eiland te snorkelen. Veel beestjes spotten we niet onderweg en zodra we op volle zee zijn is de tocht een pijnlijke aangelegenheid. Vooral wanneer je rug de laatste dagen niet optimaal gepresteerd heeft. Zoals de mijne. Terwijl een Amerikaan mij vicodine aanbiedt – ze lijken wel hele tassen met medicijnen bij zich te hebben (inclusief Viagra en anti-depressiva) – hoor ik een kreet. Joss zit voor mij en spot een grote staart een van walvis die boven het water uitkomt. Niet ver voor de boot. Net gemist.

Snorkelen is niet snorkelen zoals in Maleisie. Wellicht een beetje verwend, maar zo is het nu eenmaal. Het koraal is niet zo kleurig en er zijn niet veel vissen. Wel mooie vissen. Na een heerlijke lunch op het eiland ga ik met Joss nog even het water in. Terwijl ik nog water naar de zee draag met het verwijderen van zand uit mijn flippers, spot Joss al een reuzenschildpad. Het beest knabbelt in laag water lekker aan het zand. Wat hij eruit haalt mag Joost weten. We volgen het dier een kwartiertje en dat lijkt hem niets te deren. We zijn opgemerkt, blijkbaar zijn we te vertrouwen.

Aan land spot ik nog een boa. Hij glibbert tussen het vuil, waar ook duizenden krabbetjes rondlopen. De gids maakt zich zorgen dat de krabbetjes zich verenigen en in grote schare de slang aanvallen voor een lekkere maaltijd. Hoe het afloopt weten we niet.

Op de terugweg komt de grote verassing van de dag. We zien de walvis weer. Het motortje van de boot gaat uit en met dertien man dobberen we zwijgend op zee. Plotseling horen we pfoooei. Het geluid dat walvissen maken als ze een straaltje water richting de hemel spuiten. En daar zien we hem weer, de walvis. Hij komt met zijn rug een stuk boven het water en lijkt groot. Even later is de verassing groter als dit de baby schijnt te zijn en hij samen met moeders een synchroonkunstje doet. Boven water donker en bultig, onder water wit en mysterieus. Het geluid van wlavisgezang is iets langer dan een seconde te horen. Het is geweldig om de walvissen op enkele meters van het bootje te kunnen zien. Iedereen is ademloos en blij.

Op de terugweg begroet een volgevreten krokodil ons, als we te lang dichtbij zijn vliegt hij in een seconde het water. En weg is hij.

In het busje mogen we een enquette invullen. Ik doe niet vaak van dit soort tripjes, maar dit is nieuw voor mij. Nemen ze hier in Costa Rica de toerist dan wel serieus? Mijn pen schrijft niets dan lof. Ik neus nog even in de paperassen van de anderen. "There was no mayonaise with lunch", lees ik. Ach, die Amerikanen waren eigenlijk best aardig.

ik heb de laatste tijd ook superveel zin om een walvis in het echt te zien, (ik maak alsmaar tekeningetjes van Jona’s in the fish), zo’n machtig, machtig beest, maar volgens het stemmetje in mijn hoofd hebben ze dat nergens in een zoo… Hoe moet ik er dan ooit één tegenkomen? SOS Piet!

>> Boeski