http://www.zshare.net/audio/699136183fa4782f/

It is edited and put together finally. It is not the podcast by Jeremy Firth but hosted by me and starring my willing guest Matt. Matt volunteered to be part of this and I am very grateful for it. I am going to put up a link to this podcast in its entirety right here and its going to be spilt up on youtube for easier digestion. I’m going to get it on itunes too eventually when I can get a series going.

Technically its not perfect and a lot of what me and Matt said just ended up on the cutting room floor, but we’ll try to make it even better as we go on and learn what the audience want.

I really like a lot of what Matt had to say about the old days of online dating. Moving to the middle he did surprise with some of his take on the world there, it was hard to edit in places because I genuinely enjoyed listening back to what he had to say especially his “it’s a war zone” piece and “they have to like you”

This can’t happen without you! If you would like to volunteer to talk about your dating life please email me at lucidchewb@gmail.com

Organizatorzy turnieju przedstawili wreszcie ostateczne wyniku z turnieju

oto one:

Tura I
Maurice : Norkos – Dżungla – 3:0 (800:468)
Brain : Kouo – Asteroida – 4:2 (560:189)
Qba : Sander – Asteroida – 2:1 (692:712)
Pan Policiant : Pretorianstalker – Pustynia – 1:2 (734:403)
Grohm : Memnom – Jaskinie – 2:1 (780:644)
Cyberedd : Patryk – Miasto – 5:0 (796:116)

Tura II
Maurice : Grohm – Asteroida – 5:0 (800:238)
Brain : Cyberedd – Dżungla – 5:0 (780:271)
Qba : Pretorianstalker – Miasto – 5:0 (745:233)
Pan Policiant : Kouo – Asteroida – 2:2 (561:680)
Norkos : Patryk – Jaskinie – 5:0 (796:112)
Memnom : Sander – Dżungla – 5:0 (800:29)

Tura III
Maurice : Memnom – Most – 5:0 (636:277)
Brain : Qba – Jaskinie – 2:2 (625:352)
Pan Policiant : Cyberedd – Dżungla – 4:1 (798:459)
Norkos : Kouo – Pustynia – 2:0 (718:520)
Grohm : Patryk – Dżungla – 5:0 (796:193)
Pretorianstalker : Sander – Asteroida – 3:0 (493:638)

Wyniki IV Śląsko-Zagłębiowskiego Turnieju Warzone:
Miejsce I: Maurice – Ilian z Hordą (800) – 13/+1253
II: Brain – Bractwo (800) – 11/+1053
III: Qba – Cybertronic (800) – 9/+319
4) Pan Policiant – Mishima Lord Moya (796) – 7/+541
5) Norkos – Bauhaus Dom Romanov (800) – 7/+530
6) Grohm – Algeroth z Kultami (800) – 7/+177
7) Memnom – Capitol (800) – 6/+276
8 ) Cyberedd – Cybertronic (798) – 6/-168
9) Pretorianstalker – Demnogonis (797) – 5/-989
10) Kouo – Bauhaus Dom Romanov (798) – 4/-450
11) Sander73 – Legion (800) – 1/-606
12) Patryk – Imperial (796) – 0/-1967

na zakończenie jeszcze  fotki z imprezy:

Szybka fotorelacja z zawodów. Nie będę się bawił w szczegółowe opisywanie każdej bitwy ponieważ wczoraj wydazyło się tyle rzeczy, że zrobił mi się już z tego kogelmogel w głowie.

Pierwszą bitwę rozegrałem z Pretorianstalkerem. Łukasz (mój przeciwnik) grał siłami Demnogonisa wspieranymi przez hordę. Bitwa rozgrywana była w dzień na pustyni Marsa.
Pretorian zastosował bardzo ciekawą taktykę z wykorzystaniem czaru Demnogonisa Plague of Flies. Czar ten powoduje pojawienie się ogromnej chmary różnorakiego robactwa które pozostaje na polu gry do póki żyje kontrolujący je nefaryta. Nie dość że robactwo zadaje ats 10, całkowicie blokuje LOS to na dodatek może się poruszać po 5 cali na akcje – istna masakra  Dzięki czarowi Pretorian spokojnie podszedł na środek stołu i skontrolował środkowy punkt strategiczny. Ja w tym czasie nawalałem do behemota i nekromutantow z moich Walkerów i Nagano. W pewnym momencie kontrolowałem wszystkie 3 punkty. Legion został otoczony dosłownie z wszystkich stron – padali jak „muchy”. Niestety rój robactwa zaczął sprawiać mi wiele kłopotów. Moi Nagano zostali już w 4 turze niemal wyeliminowani dzięki niemu z gry. W 5 turze rozpoczęła się burza piaskowa – miałem cały legion jak na talerzu niestety nie mogłem strzelać przez ograniczenie LOS. Pretorian odbił jeden punkt. W szóstej ostatniej turze zlamiłem. Zamiast stać zdrowym Hichimanem na punkcie broniąc go do końca gry zaszarżowałem ostatniego pretorianstalkera odsłaniając punkt. W tym momencie nefaryta w chmarze robactwa wlazł na punkt zdobył go i już nie opuścił. Skończyło się na 2 do 1 w dużych dla  punktach dla Pretoriana i ponad 300 dla mnie w małych (przeżył tylko nefaryta, jeden pretorian i razyda z 1wd)

Druga bitwa została rozegrana z gerf. Kouo grającym Bauhausem na Ziemi Niczyjej. Teren był okrutnie zagęszczony. Bałem się że moi Nagano i Wallkery będą bezużyteczne na szczęście nie było tak źle. Trochę się posprzeczaliśmy podczas gry z Kouo ale chyba niema o czym pisać bo wszystko zostało wyjaśnione W każdym razie bitwa całkiem fajna i okropnie emocjonująca. Z fajniejszych akcji Kouo dokonał zrzutu za moimi plecami zupełnie niszcząc Tiger Dragonów. Za sekundę na miejscu pojawiły się Walkery wycinając w pień spadochroniarzy. Ja dokonałem zrzutu moimi CrimsonDevilsami na punkcie i wykonałem swoją misje polegającą na podłożeniu ładunków wybuchowych. W pewnym momencie miałem totalną kontrolę nad polem bitwy – wszystkie punkty + misja + zabezpieczone pole gry. Pod koniec 4 tury Kouo wyleciał zza osłony swoim skimerem atakując moje jednostki. Naprzeciwko siebie w odległości do 12 cali stanęły Żelazko vs 2x Wallkery. Rzut na inicjatywę… mam 16!!! Kouo wylosował 19 ( . Lekka załamka – skimer wykosił Walkery i było pozamiatane. 6 tura to desperacka walka o utrzymanie punktów. Hichiman Masadoka doprowadził mnie do szewskiej pasji – przez 2 albo 3 tury cholerny leszcz nie potrafił zranić Dragona!!!! Pod koniec tury zdażył się jeden cud. Miałem ostatniego facelessa. Ganiałem nim po stole szarzując piechote przeciwnika. Chodziło o spowolnienie wroga i zatrzymanie punktów. Facless walaczy w WW z jakimś pionkiem. Pierwsza akcja nic. Druga akcja wypada 1 na atak!!! Kouo rzuca i jest 20!!!!!! Faceless zafundował kolesiowi KO gołymi pieściami i zaszarżował na drugiego tym samym w ostatniej swojej akcji ratując mój ostatni punkt strategiczny! Zawodnik zmył swoją hańbe i w dodatku awansował na stopień generała Skończyło się na 2 do 2 w dużych punktach i jakies -120 na moją niekorzyść w małych.

Ostatnia bitwa to potyczka z Cyberedem (cybertronic) w Dżungli Wenus. Zaczynamy zabawę od rzutu na warunki pogodowe. Biorę kostkę i wypada 19!!! Totalna noc – nic nie widać powyżej 12 cali. Już dawno się tak nie cieszyłem ^^ Moi Nagano przezornie zaopatrzyli się w noktowizory hiehiehie. Podczas bitwy większe problemy miałem właściwie tylko z skorpionami. Junga sprawiła że musiałem podejść snajperami na odległość SR a tutaj snajperki już tak nie niszczą. Dodatkowym problemem były te ich tarcze no i sama noc dla oddziałów bez noktowizorów. Tak czy siak wybiłem Cybertronic do nogi i zdobyłem wszystkie 3 punkty. Skończyło się na 4 do 1 w dużych i jakes +350 w małych dla mnie.

zagadka- znajdz na fotkach 3 różnice ))

1) fotka  spontaniczna

2) fotka pozowana ^^

.

Musze się pochwalić że poszło mi wcale nieźle i ostatecznie uplasowałem sie na czwartej pozycji Ogolnie ekipa krakowska pokazała klasę ponieważ Qba zają trzecie miejsce a Norkos piątę. Turniej był bardzo emocionujcy – było jak zwykle troche sprzeczek na temat zasad ale na szczęscie obyło sie bez ofiar ^^ Najwazniejsze że Mishima dała radę i gdyby nie kilka błedów czy małych peszków mogło być jeszcze ciut lepiej. Mam troche fotek w aparacie jednak jezeli nie uda mi sie wrzucic relacji do jutra pojawia sie one prawdopodobnie na blogu dopiero pod koniec tygodnia – praca wzywa.  Pozdrawiam wszystkich turniejowiczow a zwłaszcza Pretorianstalkera, gefr. Kouo (kłutliwego hiehie ) i Cyberedda z ktorymi miałem przyjemnośc grania )))

by Jason Aaron (writer), Steve Dillon (art), Matt Hollingsworth (colors), and Cory Petit (letters)

The Story: In a final desperate bid to stay alive, the mob creates a final scheme to kill the Punisher – Operation Kingpin.

What’s Good: How much do you like Garth Ennis?  Your answer will largely determine how much you like Aaron’s approach to Punishermax.

That being said, even for readers unfamiliar with Ennis’ work, this is far, far from a bad comic.  It’s got all the desperate scheming, outrageous gore, torture, and general nastiness that you’d expect from the Max line.  However, for those die-hard Ennis fans like myself, this book is a real treat, one part love-song and two parts nostalgia trip.

This book literally feels like it fell out of a time machine as Jason Aaron channels Ennis so effectively, you’d think it was the man himself.  In fact, Aaron starts the series off right with a scene that is outrageously gory.  So gory is this display that it borders on being slapstick.  Then, in a manner that is straight out of Ennis’ playbook, this grotesque sequence leads to a joke that is both ridiculous and uproarious.   It’s so appalling that it shouldn’t work, and yet it does for that very reason.  This humorous sequence alone shows that Jason Aaron knows how to work this series: it’s all about pushing those boundaries so far past the brink that one can only laugh and gape simultaneously.

The scene also reminds us that Wilson Fisk is a bad, bad man.  When I first heard Aaron’s decision to bring in an alternate-universe Kingpin, I was concerned.  However, I actually found myself enjoying the character.  He’s devious, imposing, and though he speaks little, every word he says counts.  Taking him out of the Marvel Universe also gives Aaron the freedom to explore the character in ways otherwise not possible.  Seeing Fisk fly under the radar or catching a glimpse of him as a family is uniquely enjoyable.

One also can’t downplay the impact of Steve Dillon.  Without him, this comic would not have been the rousing success that it is.  It’s thanks in no small part to his efforts that this book is the callback to the glory days that it is.  The man has not lost a step.  This is clearly the guy behind Preacher and he makes no attempt to disguise that fact.  Dillon’s performance can simply be described as one thing: giving the hardcore Punisher fan what he/she wants.  And of course, Aaron’s gory sight-gag would not be possible without Dillon, who’s probably got a doctorate in that sort of depravity by now.

What’s Not So Good: This book succeeds at establishing its world, but it comes at the cost of Frank Castle’s presence.  The Punisher just isn’t in this book as much as you might expect, what with half the issue being spent on a single conversation between the various mob bosses.  Frankly, you’d expect a first issue to see more Punisher-related awesomeness, but it never really comes outside of an admittedly gruesome torture scene.  Even when the Punisher does get some combat in, he’s relegated to shooting a few baddies in the background while the focus remains on Fisk.  I expected him to be a little more front and center, or get a bit more page-time than he did.

Honestly, I was just hoping for a little more excess and mass murder out of Frank.  Is that too much to ask?

Conclusion: Welcome back, Frank.

Grade: A-

-Alex Evans

Zaczynam malowanie figsów na sobotni turniej. Chłopki stoja juz na podstawkach i czekaja na podkład. Nie będe narazie pisał co maluje ale wkrótce pojawia sie  fotki nowych figsow . Jeden ćwok (@#@!) zabrał mi farbki i niechce oddać więc bede sobie musiał jakoś radzic – dobry zwyczaj nie pożyczaj.
Do zobaczenia wszystkim w Strefie Wojny

Kolejna wiekopomna bitwa, kolejne starcie tytanów, kolejna historia którą będą sobie przekazywać z ust do ust przyszłe pokolenia. Bitwa na 800 pkt. W roli tych „złych” znowu Cybertronic.

Skład Cyba dowodzonego przez Jarka:
PV: sierz, hmg, 4 zwykłych
szaski: to samo tylko ze zamiast hmg to snajper …
elita : 3 attyle + scorpio …
elita 5 luster …
support : pudełko od zapałek TA 6500
indywidual: vince , PV capitan z komputerem taktycznym …

Skład jedynej słusznej siły:
4x Ashigaru+ sierżant
4x Faceless
4x Faceless
4x Tigerdragons+ sierzant
2x Bushido Dragon Rider + Sierzant

Moto Yamakochi
Tanjouro Greyman
Amaretsu
Demon Hunter

8x Hunting Dragons + sierzant jako support

Z mojej strony zupełny eksperyment w rozpisce. Tylko Tigerdragons, Ashigaru i Moto mieli broń do walki strzeleckiej. Reszta ekipy uzbrojona w wiarę w sercach i pieśń na ustach

1 tura – napędzeni siłą magicznego Melange wpadliśmy na pomysł zmodyfikowania zasady rozstawienia. Wkurzające są te karteczki bo trzeba je robić a nikomu się nie chce. Zazwyczaj rozstawiamy się jak za czasów 1 czy 2 ed. Tym razem wykombinowaliśmy że zaczynamy grac bez rozstawiania. Po prostu jednostki po kolei wkraczają na pole walki i od razu mają do dyspozycji 3 akcje. Nawet się ten patent spisał. W pierwszej turze moi Ashigaru zranili Skorpiona na LR

2 tura – Jednostki dobiegają pod przeszkody terenowe w poszukiwaniu osłon. Te które nie miały takiej możliwości musiały liczyć na wsparcie sił wyższych Pomogło- Skorpion chociaż się starał niczego chyba nie ustrzelił.

3 tura – Po niezbyt zdecydowanych akcjach zaczepnych decyduje się na akcje vabank. 3 dragonriderów w ostatniej aktywacji wyskakuje na 15 cali do przodu wprost przed oddział atylli i skorpiona. Celem akcji miał być schowany nieco z boku oddział voluntirsów wyżynka których najprawdopodobniej zapewniła by mi łatwe zwycięstwo w grze.

4 tura – Już wiele razy próbowałem wykonywać podobną szarże i zawsze jak na złość właśnie wtedy przegrywam inicjatywę. Tym razem historia oczywiścię się powtórzyła . Troje Riderów było jak na talerzu dla Skorpiona i Atylli ( te drugie musiały podejść 1 akcje – zadbałem o to w poprzedniej turze). Straciłem dwóch jeźdźców. Ostatni, który przeżył zamiast wbijać się w Voluntiersów zmienił zamysł i wbił się w Atylle zadając jedna ranę. Vince Diamond chcąc pomoc walczącemu wystrzelił z swojego HMG zadając Atylli drugą ranę poczym ubił Ridera:P
Po drugiej stronie stołu Tigerdragoni zaczeli się strzelać z TA 6500 zadając mu rane i redukując jego ruch o 2 cale. 3 ginie ale jednego stawia Amaretsu. Voluntiersie przetrzebili faclessow a Hunting dragoni zbliżyli się do nich na kilka cali zdejmując przy okazji hmg.

5 tura – rzeź na voluntiersach. Niektóre smoczki podbiegają do Attyli. Zaczyna się zadyma. Z drugiej strony stołu Tiger Dragoni zdejmują ta6500 chwile po tym jak ten zdejmuje 4 Facelessów (jednego ożywia Amaretsu). Z tego ostatniego który przeżył robie sobie Tanjuro. Kapitan Voluntirsów wyskakuje z za ściany chcąc wystrzelać Tigerdragonów jednak zostaje powstrzymany przez kontrszarże Amaretrasu. Stojaca nieopodal ekipa Lustrzakow zaczyna szarżować na moje jednostki. Zaczyna się ostra jatka z udziałem Lustrzaków, Tanjuro, Amaretrasu i Tigerdragonów. Jakimś cudem moje oddziały zaczeły spychac Cybertronic do defensywy powoli wykańczając Lustrzaki. Jaro tutaj troche zlamił bo zapomniał sobie ze jego oddział ma secondary attak i residual damage co pewno przesądziło że moi wojacy tak dzielnie dawali sobie radę ^^.

Mniej więcej w tym czasie od naszego melange zaczęło nam się ostro mieszać wełbach. Nie pomagało to, że cały czas biegaliśmy do drugiego pokoju licytować figsy do Cyba na allegro . Zrobił się straszny burdel bo nie zaznaczaliśmy które jednostki były aktywowane a które nie wiec razem uzgodniliśmy ze bitwę uznajemy za nierozstrzygniętą Co do bitwy to muszę przyznać, że zajebiście podobała mi się moja rozpiska (zwłaszcza hunting dragons i Dragon Riders) i mam zamiar jeszcze popróbować grania takim zestawieniem.

pzdr Lukas

This shoot was definitely a very interesting experience. I was once again working with the same company whom I did sports goondus with, a martial arts documentary. Apparantly they loved my whacky expressions ( didn’t know i had any) and decided to ask me to do this new project of theirs.

The project was for Aljunied town council. It was a corporate video. The aim of the video was to educate people on the harmfulness of littering along the common corridors outside the HDB flats. I’ll post a link up to the video as soon as I get it so look out for it…

The set was designed to look like a war zone. With mountains of rubbish, smoke and debris lying around. I was playing the victim who survived this crazy event. As i made my way out of the war zone, I stumble upon sights and obstacles such as; a person who’s been killed by a falling flower-pot, getting suffocated by thick smoke from the burning of paper, getting trapped in a trolley and finally climbing a huge pile of rubbish to try to escape.

It was definitely a very physical shoot, which left me with bruises and scratches. But it was all good fun! Worked with an excellent bunch of guys and it was definitely like a mini reunion of sorts.

Tym zacnym staropolskim zwyczajem powitałem wczoraj poraz pierwszy owianego złą sławą Valpurgiusa. Z tą małą różnicą że chleb był spleśniały a sól z dubeltówki

Spotkanie standardowo odyło sie na 800 pkt. Moj przeciwnik Tomek (Fatman) swoją Hordę wspierał oddziałami Pani Mrocznej Harmonii Ilian. Przeciwko trójcy Valpurgiusa, Karaka i ValDreda zwyczajowo staneło pospolite ruszenie chłopskie Mishimy (Ryżojady). Rozpiski:

Fatman – Ilian+ Horda  799 pkt 
5 nekromutant+1spec
4templarów+1ldr
4templarow+1ldr
valp +apocalipsa+symbioza
karak
valdred+dark lighting
razyda
2pretó+1enforcer

Lukas – Mishima Lord Heir Moya 800 pkt

4x Faceless

4x Ronin Samurais + RL+ Sierzant(laser sight)

4x Hatamoto (laser sight zapomniany;) + hmg + Sierzant (laser sight zapomiany;)

2x Nagano Shadow Walkers

Liege Lord

3x Demon hunter

2x Ronin Light Battle Walker

1 tura.

Pierwsza śmieszna (głownie dla mnie ) akcja. Valpurgius wspina sie na górkę z nadajnikiem. Chłopek jest już stary i nie skumał że jak się zabardzo wychyli to może dostać w czape. Nagano ruszają się jedną akcję i wypalają 4 strzały w głowe dziadka. Valp obrywa 3 rany. Reszta oddziałów rusza lekko w przód. Smurajowie zadają jakies rany templariuszom, giną również nekromutancji od strzałów RLBw (ronin light battlewalker).

2 tura

Ronin z RL zdejmują jakiegoś nekromutanta czy templara. W sukurs idą im Nagano. Fatman spuszcza (sic!) mi się na stół trzema łowcami. Jeden łowca wypada poza stól hiehiehie . Lamentom Tomka niebyło końca chociać moim zdaniem i tak powinien sie cieszyć że gralismy na LAMERSKĄ zasadę dzielenia rozzutu przez 4 ( Ja nigdy tak nie grałem swoimi Crimsonami). Tu się zatrzymam na sekundke i popsiocze trochę na to dzielenie.

Niewiem kto dokładnie wymyslił tą zasade z dzieleniem przez 4 ale domyslam sie że były to jakieś turniejowe Lamki z rozpiskami opartymi na Pretorian Stalkerach (valp+ stalkerzy – turniejowy standard). Wiem że fajnie i łatwo  robi się takie parra deploy kiedy ma się 50% szans na wylądowanie w kółku i wasi łowcy mogą zarządzić ale kurwa ludzie opanujcie się. Niech w tym zrzucie będzie chociaz jakas minimalna szansa że cos pójdzie nie tak…

Wracamy do raportu. Zostało 2 łówców którym udało sie zabić Walkera i zadać ranę drugiemu. Na szczęscie dystans jaki dzielił łowców od demon hunterów był odpowiedni i udało mi się  zaraz sprzątnąc pokarki moimi Demonami.

3 tura

Valpek próbuje pukać apokalipsą ale słabo mu to idzie ( się chłopak opamiętał po tych trzech ranach )). Wykożystuję przy tym swój czar Symbioza czy cośtam. Fajne combo chociaż skąd ono się wzieło naprawdę niewiem ( pewno stąd co genialne parra deploy).

Tutaj mieliśmy zabawną sytuację z Tomkiem(zabawną bo mi potem domownicy opowiadali jakie wrzaski były w pkoju )) ). Chciałem za wszczelką cenę sprzątnąć Valpka ale Tomek przezornie zastawił go Templariuszami. Moi Nagano stali tak że jeden widział wszystkich a drugi tylko Valpka i jednego Templara. Uruchomiłem najpierw tego który widział wszystkich chcąc zabić typka ktory zasłaniał valpurgiusa drugiemu Nagano.  ZAbiłem 2 templarów i w tym momencie Fatman stwierdził że nie zdejmie tego templara ktorego chce ja tylko tego ktory mi zupelnie nie przeszkadzł(podobno był blizej). Już niewiem dokładnie jak to było i kto miał rację( moze Tomek ) bo z tymi templarami był problem gdyż nie chcieli stac na górce i ciagle spadali i byli przestawiani. W pewnym momencie wkurwiłem się i zaczeliśmy zdejmować figurki z stołu Jak już zdjąłem połowe wkurwiłem sie jeszcze bardziej i  moglismy dalej kontynuować grę Jak to mawiał Święty Łukasz ręką ch… tzn oliwa sprawiedliwa. Drugi nagano strzelił 3 razy – ubił i templara i dobił paskudnego Valpurdżia

W innych rejonach stołu nie było już tak gorąco. Oddziały wybijały się nawzajem. Ja tłukłem nekromutantow i templariuszy a Tomek Ronin samurajów (spankowali)

4 tura i dalej

Tutaj zaczałem już mieć przewagę. Z fajniejszych akcji to Tomek zdjał mi 3 faclesów swoim czarem (błyskawica) a razydem dwóch hatamoto.  Ja wybiłem resztki nerosów, nekromutantów. Potem padła rzyda valdred i na samymkońcu Karak. W miedzy czasie straciłem jeszcze jednego Demona.

Sumasumarum -alepuje raz jeszcze!!! nich ktos wreszcie doczyta jak sie gra na jakies dodatkowe zasady(zdobywanie punktow czy cos) bo takie grane na wyzynke to naprawdę jest tragedia, idiotyzm i imbecylizm

About a fortnight ago, I posted this to my Facebook page:

“The bravery of the modern photojournalist – Danfung Dennis shoots in the thick of Afghanistan battle on his 5D MkII”

There was a link to a 24-minute rough cut of Dennis’s photographic and videographic account of life with Echo Company, 2nd Battalion, 8th US Marine Company, with whom he was embedded as it was dropped 18km behind enemy lines in Afghanistan to seize a key bridge. Within a few hours of landing, fierce fighting erupted and continued for three arduous and no doubt terrifying days. Lance Corporal Charles Sharp, from Adairsville, Georgia, was was shot and killed by a Taliban fighter.

The account and the images are as spectacular as they are frightening. You can see much more of his work on his website – much of which is spectacular.

The official trailer for Dennis’s documentary “Battle For Hearts And Minds” was released this week (watch above), and it’s a hard-hitting taste of a film that is bound to have an effect on anyone that watches it. It will get an online release, and I’ll let you know as soon as it’s up an away. It is guaranteed to be an emotional journey well worth watching.

Incidentally, a former colleague of mine posted a comment on my Facebook post after she was deeply moved by the 24-minute clip. She’d just welcomed her son home from the war in Afghanistan, alive and, mercifully, unharmed. Many mothers don’t get that privilege, and Dennis’s story is one we should all be across because of that.

There are young men dying all too often in far away, hostile environments fighting to help those less fortunate than ourselves to live peaceful lives free of terror, and the sort of harsh, unreasonable and unjustified regimes like that of the Taliban. The US Army’s tactic of winning hearts and minds is a noble one, but it is constantly hampered by the need to use force to weed out the defiant Taliban, which uses home ground advantage to force its opponent to make mistakes, causing the type of collateral damage that breeds mistrust and a reluctance to add their weight to the fight against the enemy.

Anyway, Dennis’s pictures speak far louder than my words, so take some time to look over them, and please post your comments and thoughts if you feel the need. War reporting is something I find fascinating, because I think the skill of holding a camera and documenting the history of conflict is an incredibly brave thing to do when all around you are fighting to survive. Dennis talks about how he manages and the tools of his trade here, if you’re interested.

CoD3 cod2 cod h2 h3 halo 3 CE Gears of War Infinity Ward xbox360 Xbox 360 PS3 Wii PC doggietreats Machinima digitalpheer melee marytdom steady aim mp5 desert eagle 50 cal M40A3 r700 m21 Dragunov outstanding superb awesome the shit lol lmao rofl no scope head shot Gears of War 2 rainbow six vegasACOG m4 skorpion G3 G36C nd m14 ak47 mini uzi shotgun sniper rifle PS3 Resistance Fall of Man 360-game in the world. slay 10 20 25 50 75 99 100 to strip cod4 Call of Duty 4 Battlefield Bad Company Call …

http://www.youtube.com/watch?v=P1uspW6kbi4&hl=en

XBOX 360 GAME CONSOLES

The WAR exhibition that opened this week at the Australian Centre for Photography, featuring photos from the °SOUTH, is on of the strongest I’ve seen not only in Sydney, but anywhere.

For those that don’t know, °SOUTH is a collective for Australian photojournalists. The website labels the group as “a new collective of Australian photographers based throughout the Asia Pacific region, all of them working independently, all of them owning their archive of 20 years or more, all of them award winning, all of them photojournalists and all passionate about what they do.”

A young Viet Cong suspect cries after hearing a rifle shot. His captors, Chinese Nung tribesmen in the service of the U.S. Special Forces, pretended to shoot his father, a ruse designed to make the boy reveal information about Communist guerrillas. (Sean Flynn - SOUTH)

Sounds like a heavyweight group, and it is. It includes Stephen Dupont, who has been snapping conflicts for around two decades, and became a relative household name when he survived a suicide blast in Afghanistan, a place he shoots often and loves dearly. You can watch his story, produced by Journeyman Pictures, on YouTube. I recommend watching it – it’s a fascinating insight into the moral dilemmas all journalists in warzones have to battle every day.

Also part of °SOUTH was Sean Flynn. You may not have heard of him, but his father, Errol, you undoubtedly know about. Sean, in an attempt to escape the shadow of his actor father, fled Australia – Tasmania to be precise – to become a wonderful photojournalist, shooting in Vietnam during the war there. The Clash knew who he was, though, and even wrote a song about him on the 1984 album Combat Rock.

Flynn’s images are among my favourites in the exhibition, perhaps because the Vietnam War is one I’m fascinated by, especially having visited the country, where they call it the American War, and spoken to men and women who were there at the time, and seen the harsh environments that were the stage for so many brutal and, ultimately, meaningless fire fights.

Flynn went missing on assignment in Cambodia in 1970, according to his profile on the °SOUTH website. He’s listed there as an “absent friend”, but looking at his images, it’s clear he’s a loss to more than just his colleagues.

Do yourself and favour and check out his work at the exhibition if you’re in Sydney. His work, and that of his °SOUTH peers, is breathtaking, heartbreaking, eye-opening and incredibly humbling. It’s also inspirational, if you harbour dreams of taking up the role of a photojournalist in an capacity. Moments are all around us, but capturing the right one to tell your story is a skill that’s tough to develop.

“War is hell,” as they say, but remember, if these guys didn’t document it, and display incredible bravery in doing so, we’d never know.

W godzinach rannych rozegrałem dzisiaj kolejna bitwę z Qbą. Qba ośmielony swoimi ostatnimi łatwymi zwycięstwami postanowił nieco poeksperymentować z rozpiską i nastawił się na walkę w bliskim dystansie. Ja z kolei wkurzony ostatnim pasmem porażek wziałem swoja jedyną słuszną rozpiskę, która wygrywam i jeszcze ja podpakowałem.

Tak to wygladało:

Lukas (Mishima) 800

 4x ronin samurai + sierzant + rocket luncher

4x crimson devils + sierzant + hmg

2x nagano shadow walkers

2x nagano shadow walkers

 Amaretrasu + leczenie

3x Demon hunters

2x Ronin Oni Battlewalker

Qba (cybertronic) 800

 4x ppls Voluntiers + sierzant

4x Machinators mk 2

4x Mirrormens

5x Shock Troopers + sierzant + LMG + Chemian ( tu był błąd bo Qba nie mogł wziaść tak licznego odziału elit ale wyszło w środku gry wiec to olalismy)

Vince Diamond

Skorpion Luncher

Srock Trooper Captain

W sumie niema tu o czym pisać. Cybertronik został rozbity w pył. Qba ustawił Mirrormenów w 12 calach od mojej strefy rozstawienia a w pierwszej turze dokonał zrzutu Schock Trooperów i Kapitana. Jak już ich zrzucił zorientował się, że wpakował się w niezłe piekło – próbował się wycofywać Mirrormenami a trooperami nawalał z granatów dymnych. Ja wyskoczyłem Demon Hunterami, Nagano i  Walkerami i zacząłem zbierać krwawe żniwo.

W trzeciej turze Qba zaczął nawalać z ppl voluntiers do moich Walkerów raniąc jednego. Po drugiej stronie stołu doszło do sytuacji Demon vs 4x mirrormens na PB. Żeby nie ryzykowac wtopy dokonałem parra deploy Crimsonami na tyłach wroga od strony voluntiersów. Zabiłem chyba jednego i zraniłem Skorpiona. Koniec tury.

W nastepnej turze Qba wygrał iniciatywe i na szczęście uaktywnił Skorpiona a nie mirrormenów. Zabił nim 1 Crimsona. Uruchomiłem Demon huntera i sprzątnąłem na Pb 3 mirrormenów – ostatni spanikował. Ppl voluntiers sprzątnęli HMG Crimsonów i jeszcze jednego typka. Crimsoni wraz z Nagano sprzątnęli  Skorpiona i Vinca i kilku ppl. W tym momencie było po grze. Qba w ostatniej turze zaszarżował na Amaretasu i Dmeonhuntera każdemu zadając po jednej ranie. Uruchomiłem demon huntera by oddać i koleś w tym momencie padł ubity prądami. W następnej kolejności uruchomiłem Amaretsu i to był błąd. Laska oberwała od prądów i nie drasnęła Machinatora. Mogłem uruchomić najpierw Nagano – zdjąć Machinatora walczacego z Amaretsu i uleczyc leżacego Demona ale wpadłem na to jak już było po Ptokach  J. Potem wybiłem niedobitki Cyba i bye bye.

  Bilans – 3 Crimsonów i Demon martwi. Cyb wybity do nogi.

Qba przedewszystkim popełnił błedy z mirrormenami i shocktroopersami. Poza tym tym razem zamienilismy sie rozpiskami. Tym razem ja miałem max RC a Qba bardziej zróznicowane jednostki.  Przy stole ala WH 40k i takim zróznicowaniu sił wynik chyba nie moze być inny.

Trochę prześwietlona fotka ale nie umiem tego lepiej zrobić  przy sztucznym świelte.  Muszę ich jeszcze pomalować  lakierem.

 HieHie tak bym mógł w streścić ten raport. Zaliczyłem piątą wtopę z rzędu z cybertroniciem ale tym razem napiszę raport co by na blogu nie wiało nudą . Ogólnie to kupiłem sobie 2 nowe kosteczki gdyz ta która miałem poprzednio, podczas ostatniej bitwy wyleciała przez okno Grę rozegrałem z Qbą. Nasze rozpiski wyglądały mniej więcej tak:

 Qba

Chasseurs x4 + sierżant

Machinators mk2 x5

Reavers x4 + sierżant

Attila x3 + scorpion z rakietami AP

Vince Diamond

Skorpion jako suport

 Lukas:

Ronin Samurai x4 + HMG + sierżant z laser sight

Hatamoto x4 + HMG + sierżant

Ashigaru x4 + miotacz + sierżant

Faceless x4

Moto Yakamochi

Demon Hunter x3

Ronin Light Battlewalker x2 jako support

 Swoje siły skoncentrowałem w dwóch grupach. Jedną tworzyli Ashigaru z Facelessami i Walkery na lewej flance a drugą reszta na prawej. Qba po mojej lewej wystawił reaversów i machinatory i skorpiona a reszte po prawej.

W pierwszej turze jak zwykle mocno ruszyłem do przodu Qba tak samo. Skorpion od razu udowodnił swoją wartośc. Wykorzystując swoje zdolności wlazł na wrak statku kosmicznego i jednym strzałem z AP zdjął mi czterech samurajów. Tutaj pojawia się pierwsza kontrowersja… Qba cały czas strzelał z AP z dmg 12 z tym że np. na stronie czech warzone jest napisane ze dmg wynosi 10! Nie ważne wyjaśni się to później.  Ja dzięki Walkerom zdjąłem 2 reaversów i zraniłem sierżanta.

 W drugiej turze Qba mocno ruszył Attylami do przodu i zdjął mi skorpionem 3 hatamoto i sierżanta (znowu AP 12). Drugi skorpion wraz z szaserami wyeliminowali większość ashigaru i facelessów.

W 3 turze Qba wyeliminował resztki ashigaru i facelesów natomiast ja Walkerami zabiłem 3 szaserów.

 W 4 turze Qba wykozystujac brak zasłony Walkerow priorytetem celu wyeliminował skorpionem jednego z nich. Ja na prawej flance zaatakowałem Demon hunterami Attyle. Atakowało 3 Hunterów i Sierzant Samurajów. Walka odbywała się na zasięgu SR niestety udało mi się weliminować tylko jedna Attyle i zadać 2 rany drugiej. Miałem nadzieje wygrac iniciatywe w nastepnej turze i cos jeszcze postrzelać niestety przegrałem.

 W 5 turze Qba wyeliminował Attylami 2 Hunterów. Przeżył jednen oddalony najdalej. Czterema strzałami dobił Attyle poczym padł ustrzelony przez Vinca. Sierżant zdołał zranić jeszcze Skorpiona poczym również zginał. W tym momencie było już po grze. Na lewej flance Walker zabił jednego machinatora.

 W 6 turze wygrałem inicjatywę. Udało mi się zabić Walkerem dwoch machinatórów. Pozostała dwójka zaszarżowała pojazd nie zadając żadnych ran.

 W 7 turze wycofując sie Walkerem i ostrzeliwałem w ruchu machinatorów niestety bez skutku. Ci dwaj zaszarżowali pozostałych przy zyciu hatamoto obu zabijając. W tym momencie do akcji wkroczył dzielny Moto Yamakochi. Niestety wykorzystując wszystkie 3 akcje na atak nie zdołał nawet drasnąć machinatorów.

W następnej turze dzielny moto znowu atakował machinatorow i znowu nic za to machinatorzy zadali mu 1 ranę.

Jeszcze w następnej turze Super Moto znowu atakował i znowu nic!!!! Padł od prądów robocików suma sumarum WW Mishimy Super Mega Wypasionej Karateckiej Korporacji Żondzi ^^

 Co do bitwy…Nie chce mi się znowu żalić ale przez cała grę do 6 tury udało mi się wykonać coś koło 5 armor  sejwów (może mniej -myśle że Qba potwierdzi) Wszystkie rzuty na armora to było tak od 13 do 19… Dopiero jak miałem Moto i Walkera zaczęły się dziać cuda z gatunku 1, 1, 4 ,1 (ale to trochę za późno).Co do celności strzelania było nieco lepiej niż zazwyczaj i myślę że tak koło 50% skuteczności było. Qba totalnie rozbił moja armie skorpionami które po prostu niszczą. Co do mojej armii to giga plus dla Walkerów. Zdecydowanie najlepsza i mega rzeźnicka jednostka Mishimy. Chyba jedyna rzecz w korporacji z której można być dumnym.

 Mam apel do chłopaków z którymi gram. Co powiecie na rzut przed każdą bitwą na porę dnia? 50% dzień i 50% noc?

ps. Kontrowersje wokół AP 12 u scorpiona już się wyjasniły. Ex bardziej kochał Cyba niż mishime dlatego u cyba rakietki za 10pkt zadaja 12 obrazeń a u mishimy za ta sama cenę tylko 10… ( oficialna strona Exa www.żal.pl)

Profesja Kroczącego Wśród Cieni czy Śiewcy Śmierci (oddziały ŚŚ) wymaga doskonałego przygotowania tak ciała jak i ducha. Trening jest długi i wyczerpujący, tylko nielicznym udaje sie go ukończyc. Oto krótka historyjka pewnego niesfornego ucznia….

It comes to no suprise who the #1 and #3 players are.  I don’t think a touch of god would budge those 2 from the top 3.  Thanks to Versus City for providing these results.

1. Mago マゴ SG 377,628
2. Ojisanboy おじさんボーイ SG 301,194
3. Umehara ウメハラ RY 289,054
4. RF あーるぇふ SG 252,583
5. Nemo ネモ CH 214,358
6. Bonchan ボンちゃん SG 165,625
7. Shiro 志郎 AB 159,656
8. Radiowave Radiowave SG 157,148
9. Kindevu 金デヴ RU 152,503
10. Uryo うりょ VI 144,818
11. Momochi ももち AK 141,600
12. Tokidokinukinkusu ときどきヌキンクス CH 135,412
13. Tokido ときど AK 129,444
14. Bouya ボウヤ☆★☆ ZA 126,500
15. Iyo 伊予 DH 122,291
16. Rikuson リクそん SG 122,291
17. Kindevu 金デヴ VI 121,440
18. Eita えいた AK 117,135
19. Pie ピエ SG 113,021
20. AC Revenger ACリベンジャー AB 112,930

Back at home. At least in the west coast there was a tourny called WarZone. I heard it was pretty bad ass so I added some videos for your enjoyment. Tournament had some top notch players.  Results where as follows:

1. Marn (Rufus/Viper/Balrog)
2. Alex Valle (Ryu)
3. Ed ma (Akuma/Balrog)
4. Yeb (Gen)
5. UTJ (Dhalsim)
6. Eric Choi (Rufus/Sagat)
7. Filipino Champ (Dhalsim)
8. Floe (Sagat)

WarZone. Top 8 video. Replay

http://cdn1.ustream.tv/swf/4/viewer.176.swf?vid=2120397

Kozystając z chwilki wolnego czasu skończyłem malować Dragonów Qby. Kolory mocno standardowe ale myslę że są ok

W weekend miałem sporo wolnego czasu i udało mi się pomalowac praktycznie cały oddział tropooperow do Bractwa. Wkrótce fotki.

W ostatnim czasie udało mi się nabyć dzięki allegro kilka fajnych i  rzadkich wzorów figurek. Pierwsza z nich jest wydana w 1994 r początkowa wersja Alakhaia Przebiegłego(bardziej pasował by przydomek Przepaskudny). Figurka wykonana jest tragicznie jednak jej walory kolekcjonerskie są niepodważalne ))) .

Kolejnymi figurkami są plastikowe wzory pochodzące z wydanej w 1993r planszówki Siego of the cytadel. Figurki są plastikowe ale ich jakoś wykonania biorąc pod uwagę warzonowe standardy jest powalająca ( z wyjątkiem razydy i nefryty). Detale oraz rozmiary figurek bardziej przywodzą na myśl czasy drugiej i trzeciej edycji  niż starego topornego Warzona.

Na uwagę zasługuje zwłaszcza fantastyczny Ezoghul – pędzelek sam rwie się do malowania;)

Mam jeszcze 3 inne figurki ale niestety niewiem z jakiej gry pochodzą

Jak już jesteśmy przy temacie paskudnych figurek do WZ to zaczynam malowanie Bractwa które w pierwszej edycji miało chyba najbrzydsze wzory. UWIELBIAM JE! WZ im brzydszy tym lepszy!