De relatie die ik heb
met jou, de ander, een ander,
het gras, de bloem, de boom,
de aarde de maan, de sterren

Weerspiegelt altijd
de relatie die ik heb
met Mij …

“Niet liefde is selectief, maar je verlangens zijn selectief. Liefde kent geen buitenstaanders. Zodra het middelpunt van zelfzucht ophoudt, verdwijnen alle verlangens naar plezier en ook elke angst voor pijn; elke interesse in gelukkig zijn verdwijnt; achter het geluk ligt de bron zelf van alle kracht, een onuitputtelijke energie, de extase van te geven uit een eeuwige bron.”

Nisargadatta Maharaj

De vreugde van geven
uit de oneindigheid
die liefde is
die jij bent
die ik ben

Ongekend, ongewoon,
oneindig mooi …

There is an ocean of love, compassion and joy
deep down, in me
when I digg and peel and digg and peel

Beyond memories, thoughts, emotions, perceptions and associations
Beyond attachment, beliefs and convictions
Beyond everything I thought I knew

There is an ocean of love, compassion and joy
Receiving and dissolving
Who I thought I was …

Geef je om iets te willen hebben van de ander, elke ander
of
Geef je om de vreugde van geven, zonder meer?

Geven om te willen hebben
Voelt koud, leeg, liefdeloos, doelloos, makkelijk.

Geven om te willen geven
voelt warm, vol, liefdevol, oneindig, vervullend, vreugdevol.

Je kunt jezelf de vraag stellen:
Geef ik om de vreugde van het geven ….????

En het antwoord voel je vanzelf naar boven komen
als jouw integere waarheid ….

“Als jij dit doet, dan krijg je dat van mij”.

Zo conditioneren we onze kinderen en zijn we zelf diep en totaal geconditioneerd. We gedragen ons zo dat de ander ons aardig vindt. We doen we er alles aan om liefde en aandacht van onze partner, kinderen, ouders te krijgen. Zo leren we steeds beter “dit te doen om dat te krijgen”.

Als de ander zich gedraagt zoals wij het prettig vinden, belonen we door “liefde” en aandacht. Doet de ander het niet, dan onthouden we de ander onze aandacht en “liefde”.

Dit manipuleren van onszelf en de ander kan heel subtiele vormen aannemen. Zonder dat we het in de gaten hebben, raken we steeds verder af van onszelf om DAT te krijgen van een ander wat we in essentie ZIJN.

Radeloos zoekend naar wat we nooit zullen vinden, worden we depressief en sluiten we ons af van alle gevoelens. Hoe kun je vinden wat je bent?

Wat je bent kun je niet vinden. Het komt naar boven als het tijd is. En dan stroomt het uit in alles en iedereen en naar alles en iedereen: spontaan, vol mededogen, altijd, oneindig.

Wat je in essentie bent, raakt alles aan. Dat gaat vanzelf, als de ketenen verbroken zijn: de ketenen van je onbewuste conditionering. Je ziet dat het je conditionering is. Dat zien maakt het mogelijk dat de ketenen breken en dat, onvoorwaardelijk, moeiteloos uit jou stroomt waar je van gemaakt bent: liefde, waarheid, trouw, licht …

Er is geen voorwaarde aan wie jij ten diepste bent. Ten diepste ben je onvoorwaardelijk …

Verscholen achter:
“Dat komt door mijn oude pijn”

Verscholen achter:
“Dat komt door mijn angst”

Verscholen achter:
“Daar moet ik nog aan werken”

Verscholen achter:
“Dat wil ik nog eens doen”

Zo wordt de identificatie met de oude pijn, de angst, met waar je nog aan moet werken, met willen, sterker en sterker. Identificatie betekent nog meer pijn en nog meer angst. Identificatie met de toekomst en willen geeft nog meer onzekerheid, het gevoel van: “Ik moet nog zoveel doen”.

‘Werken aan je oude pijn’ zal je niet helpen. ‘Werken aan je angst’, zal je niet helpen. Pijn heeft met het verleden te maken en angst met de toekomst. Het verleden kun je niet veranderen en de toekomst ken je niet.

Pijn ontstaat door het verhaal dat je jezelf vertelt over de situaties uit het verleden. “Mijn vader heeft me nooit geloofd”, “Mijn vader heeft nooit van me gehouden”, “Mijn relatie was een mislukking”, “Ik had nooit kinderen moeten krijgen”, en zo gaat het maar door: de verhalen in je hoofd.

Angst ontstaat door het verhaal dat je jezelf vertelt over de toekomst. “Ik moet het nu anders doen, anders gaat het fout”, “Vanaf nu zal alles beter gaan”, “Nu ga ik alles anders aanpakken”, “Nu ga ik voortaan alles opruimen”, en zo gaat het maar door: de verhalen in je hoofd.

Het verleden veroorzaakt geen pijn. De verhalen die je in je onschuld gelooft, veroorzaken de pijn. De pijn kun je onderdrukken, je kunt je afsluiten voor je gevoelens, je kunt je gevoelens onderdrukken. En zodra er een aanleiding is, je partner, je kind, je vader, je buurman, wordt die oude pijn naar buiten geprojecteerd en ga je tekeer. Dat verleden projecteer je naar de toekomst en geeft angst. Angst voor wat er zou kunnen gebeuren. Je verzamelt geld, omdat je bang bent te weinig te hebben. Je verzamelt relaties, om je zekerheid te geven. Je verzamelt spullen, omdat je maar nooit kunt weten waar je het voor nodig hebt.

Zo komen de pijn en de angst naar buiten. En als dat gebeurt, wees dan blij. Elke keer dat het gebeurt is een kans om ze beide liefdevol in je armen te nemen en ernaar te kijken. Elke keer heb je de kans om de pijn en de angst in de ruimte te ontvangen die jij bent.

Die ruimte die jij bent, is zo helder dat pijn en angst vanzelf in die helderheid oplossen. Jij hoeft er niet aan te werken. Het gebeurt, zomaar. Er is wel een klein dingetje dat je misschien “zelf doet”: ruimte zijn. Hoe kun je ruimte zijn? Hoe ziet dat eruit?

Niet meer weggekropen
en met tranen in je ogen

Bibberend en stotterend
gillend en kronkelend

Sla je je armen om je heen
en zingt een lief klein liedje

“Wat de toekomst brengen moge
mij geleidt mijn eigen hand
moedig sla ik dus de ogen
naar het onbekende land …”

http://www.youtube.com/watch?v=0-TLrFq9gXg&feature=channel

Geconditioneerd sinds de geboorte
Leven we onze kinderjaren
Met de illusie van goed en kwaad
met:
Ik heb het fout gedaan
Ik ben niet goed genoeg
Ik moet anders zijn

Zo wringen we ons in alle bochten
En op een moment weten we niet beter dan dat dat “leven” is.

We denken dat we zijn wie we in de spiegel zien, op ons werk zijn, de rollen die we hebben, we denken dat onze gedachten over wie we zijn, waarheid zijn. En zo stompen we steeds verder af, verloren in de gevangenis van ons denken; gevangen in de werkelijkheid die we door onze geconditioneerde ogen zien. En zo sterft onze ziel. Of beter: zo wordt onze ziel, onze essentie, het “spelende kind”, steeds verder begraven. Zo gaan we van binnen steeds verder dood. We worden depressief, voelen ons afgesloten, voelen ons alleen, verdrietig, hulpeloos en machteloos. De spontaniteit en het enthousiasme zijn weg.

We weten niet meer wie we zijn; we zijn het contact met ons verloren.

Soms begint, zonder enige aanleiding, een gevoel te ontstaan van: “Er moet toch meer zijn”; “Is dit alles?”. Dat is het moment dat Genade je aanraakt. Sommige mensen voelen de aanraking niet of nauwelijks. Voor sommigen voelt deze vederlichte aanraking als een hevige donderslag. Het kleine gaatje of het gat dat Genade slaat in de bepantsering van je conditionering, brengt licht naar binnen. Het licht van Genade dat naar binnen komt, is hetzelfde licht waar jij van gemaakt bent. Hoe het vervolg gaat, is voor iedereen anders. Je kunt een spirituele zoektocht beginnen, boeken gaan lezen, workshops bijwonen, een guru ontmoeten, van werk veranderen. Wat je ook doet, is wat je moet doen. Elke stap die je zet, is Genade die door jou heen werkt.

Met elke schil die valt, met elk nieuw gat dat zichtbaar wordt, wordt de bepantsering zwakker. Hoe lang dat duurt, kan niemand zeggen. Op een gegeven moment valt het laatste stukje en zie je hoe je leven was, waar de stress vandaan kwam, hoeveel pijn je gedachten over het verleden deden, hoeveel angst je had voor de toekomst. Die realisatie maakt, om het zo te zeggen, dat het Licht in jou te voorschijn kan komen.

Dan merk je dat je van binnen niet doodgegaan bent. Het Leven, wat jij bent, was er en is er. Het was verduisterd en kan nu schijnen. Wat een zegen, wat een vreugde, wat een stilte. We kunnen weer zijn als het kind dat we waren: spontaan, ondeugend, vol vertrouwen, spelend.

Spelend kind, alle pijn, het is genoeg geweest.

Je hebt het goed gedaan
Je bent zo goed genoeg
Je bent zo perfect
Je bent zo mooi
Je bent zo spontaan
Je bent zo lief
Je bent zo zorgzaam
Je bent zo aandachtig
Je bent zo toegewijd

Je bent het Licht, het Leven en de Waarheid
voor altijd …

Je draait je om en loopt weg van mij, de ander.
Wie blijft er dan over?
Een andere ander, een andere mij, steeds weer  en weer en weer.
Als je je van alle anderen hebt afgekeerd,
je je steeds weer omgedraaid hebt als zij je aankeken,
je steeds weer de stem in jouw hoofd over de ander gelooft
Als je je van de wereld hebt afgekeerd
Je de wereld de rug hebt toegekeerd
Wie blijft er dan over?
Jij

Dan raakt Genade je  aan
En jij vlucht naar de andere kant
En daar is Zij
steeds weer en weer en weer

Dan, moe-gedraaid en moe-gevlucht,
Keer jij je naar Jou
En val je in de diepte
Waaraan geen einde is

“Val maar lief klein mensenkind
Val in de diepste diepten
Val eindelijk in waar je zo voor vluchtte
Val eindelijk
in
Jou…”

Als jij wat aan me vraagt
en ik zoek stil de woorden
die komen als ik antwoord,
Wil jij dan werkelijk weten
wat de woorden zijn in mij?

Of is de vraag bedoeld
om zelf te gaan vertellen
wat al jouw woorden zijn,
zodat ik weer stil ga luisteren
wat de woorden zijn in jou

Jij helpt me echt het meeste
als jij de stilte bent, het niet-wetende, de ruimte,
het niet-sprekende, het aandachtige, het ontvangende

En als ik dan weer stil ben
ben ik voor jou de stilte
de ruimte
de aandacht
totdat …

Voorbij verkrachting van de grenzen
Voorbij de valse hoop

Voorbij een ander’s leven leiden
Voorbij de valse macht

Terug de zachte aarde
het gras, de bloem, de boom

Terug de held’re hemel
de ster, de maan, de zon

Terug het pad in stilte,
in vreugde, waarheid, vrede

Terug weer de verbondenheid
Terug het pad in Mij …

Angst belemmert de verbinding met onszelf en anderen.
Angst is een projectie uit het verleden naar een imaginaire toekomst:
angst voor wat er zou kunnen gebeuren.
Angst laat het lichaam samen trekken.
Angst sluit je af van Jou.

Angst is ook de mogelijkheid
om je naar binnen te keren
om de oude pijn onder ogen te zien
om angst en oude pijn liefdevol te omarmen
om angst en pijn in je tranen te zien verdwijnen

Wat een geschenk, die angst, voor Jou …

Zo heerlijk dat de wind er is.
en alle spinnenwebben wegwaait.
Zo heerlijk dat de aarde er is.
en alles ontvangt wat gegeven wordt.
Zo heerlijk dat de regen er is.
en alle tranen opneemt.
Zo heerlijk dat de boom er is.
en de verhalen hoort, en vraagt en vraagt en vraagt
Zo heerlijk dat het gras er is
Dat steunt en steunt en steunt
Zo heerlijk dat het dier er is
Dat aandacht geeft, steeds weer en weer en weer
Zo heerlijk dat I Am er is
Dat liefheeft, liefheeft, liefheeft
Zo heerlijk dat de lucht er is
en mij de adem geeft
Zo heerlijk dat de ster er is
en mij steeds weer laat zien
dat die oneindigheid
is wat
ik ben ….

Nothing happens to me
nothing ever happened to me
nothing will ever happen to me

All that is happening
is happening, has happened and will happen
to the body-mind mechanism
with a name, a sexe, a bankaccount, and so on

That ultimate understanding
gives peace and joy and rest …

Als de mensheid zou uitsterven, zou dat voor het leven op aarde niet zoveel uitmaken. Het zou wellicht zelfs uitbundiger kunnen worden, een (nieuw) evenwicht kunnen vinden.

Veel -zo niet alle- mensen zijn de mening toegedaan dat de mensheid, aan de top van de voedselketen, de kroon op de schepping is….

Als het plankton zou uitsterven, zou dat voor het leven op aarde het einde betekenen. Het leven in de oceanen zou sterven, het klimaat zou drastisch veranderen.

Veel -zo niet alle- mensen- weten vaak niet eens van het bestaan van de basis van het bestaan: de allerkleinste wezentjes.

Er is geen kroon op de schepping. Er is geen kroon en er is geen schepping.

Als soorten komen en gaan, dan ligt het voor de hand dat de mens als soort, ook weer gaat. Wat een zegen dat diep te weten, wat een rust, wat een vrede.

Niets overleeft en niets sterft uit.

Komen en gaan zijn als de golven op het strand. Je kunt het komen “geboren” noemen en het gaan “uitsterven” noemen.

De golf, de tijdelijke vorm die water aanneemt, komt en gaat. Het water blijft. Nieuwe golven komen en gaan. Zo gaat het door. En aan het eind blijkt er alleen het water te zijn, stil, onaangetast, onschuldig, tijdloos.

De mensheid, een rimpeling aan de oppervlakte van Zijn,
komt en gaat …

Wat gezien wordt
gehoord wordt
gevoeld wordt
geproefd wordt
geroken wordt

is wat wij denken
dat er gezien, gehoord, gevoeld, geproefd, geroken wordt.

Onze perceptie, herinnering, emotie en associatie
maken dat we geloven dat wat we zien, horen, voelen, proeven, ruiken,
echt is

Niets van wat we ervaren, waarnemen
is wat het is

Alles wat we waarnemen, ervaren,
is wat we denken dat het is

Vanuit onze herinnering,
wat aan ons verteld is
bouwen we de beelden op
de woorden
voor wat we denken dat het is

Dat heet projectie.
Als de projector, onze geest, helder is, zonder verhalen over wat iets is,
zien we de wereld als een kind:
onschuldig
onverwacht
helder

zonder gedachten
zonder verhalen
zonder oordelen
is de wereld:
woordenloos …

Gaan
is
aankomen

Niet gaan
is
niet aankomen

Nergens gaan
is
nergens aankomen

Overal gaan
is
overal aankomen

Wat een vrede …

Geketend en geknecht
zien uitgebluste ogen
de zogenaamd “beschaafde” mens
de martelstok gebruiken

Nu vluchten niet meer kan
en doodgaan even wacht
til ik mijn poten op
en dans de wanhoopsdans

Mijn hart bloedt als ik zie
hoe dit verwarde mens
volslagen niet meer weet
wat hij ten diepste is …

Bang zijn voor iets of iemand
is bang zijn voor wat zou kunnen gebeuren, in de toekomst

Niets kan gebeuren in de toekomst
Iets gebeurt alleen maar nu

En als iets nu gebeurt
dan is de wijsheid daar
en houdt je in haar armen

Ze geeft de kracht, de actie,
die in jou te wachten lag

Je weet op elk moment
overal wat je moet doen
want dat doe je
zonder na te denken
vol kracht
vol wijsheid
vol overgave
vol …

http://www.youtube.com/watch?v=AgyGa_tgNu8&feature=channel

… that it is the nothingness, born out of trust, which the horses follow …

Nietsheid
altijd aanwezig
soms bedolven onder
oogverblindende ietsheid

Leegte
altijd aanwezig
soms bedolven onder
oorverdovende volheid

Geboren uit nietsheid en leegte
ga je je weg
over bergen en dalen
en vind je jou weer
waar je nooit wegging
in nietsheid en leegheid ….

Hoe kan ik aan jou vragen
als ik niet weet wat vragen is

Hoe kan jij aan mij geven
als ik niet weet te vragen

Jij vraagt het me te zeggen
en ik weet niet hoe het moet

Wil jij voor mij de stilte zijn
wil jij voor mij de ruimte zijn
wil jij voor mij de liefde zijn
wil jij voor mij vertrouwen zijn

zodat de vragen die ik heb
en die ik niet durf uiten
misschien de woorden krijgen
die klinken in jouw hart?

zodat …
ach laat ook maar …
ik denk zo langzaamaan …
dat ik weet hoe het moet …

Ik denk
dat ik
gekozen heb
als Het
mij kiest …

Zonder gebruik te maken van je
gedachten, herinneringen, emoties, associaties en percepties:
ben je een man, vrouw of geen van beide?
ben je geboren, niet geboren of geen van beide?
ben je moeder, vader of geen van beide?
ben je zoon, dochter of geen van beide?

Zonder gebruik te maken van je
gedachten, herinneringen, emoties, associaties en percepties:
wat betekent man of vrouw eigenlijk?
wat betekent geboren of niet geboren eigenlijk?
wat betekent moeder of vader eigenlijk?
wat betekent zoon of dochter eigenlijk?

Zonder gebruik te maken van je
gedachten, herinneringen, emoties, associaties en percepties:
ben je boos, niet boos of geen van beide?
ben je verdrietig of niet verdrietig of geen van beide?
ben je angstig, niet angstig of geen van beide?
ben je gelukkig, niet gelukkig of geen van beide?

Kun je zonder gebruik te maken van je
gedachten, herinneringen, emoties, associaties en percepties
een gevoel een woord geven?

Zonder een woord voor het gevoel
voel je een sensatie in het lichaam
Laat die sensatie doen wat het moet doen
En bemoei je er niet mee
Zo kan het teruggaan naar
waar het vandaan kwam …

Jezelf ontvangen in de ruimte die je bent
de ander ontvangen in de ruimte die je bent
zonder reactie
zonder actie

Stilheid zijn als de ander spreekt
Openheid zijn als de ander sluit
Liefde zijn als de ander haat
Geweldloosheid zijn te midden van geweld

Geweldloos kun je niet worden
Geweldloosheid ben je
altijd
overal …

We kunnen altijd knielen
en het grote kleine wonder zien
van gras dat groeit
een mier die loopt

We kunnen altijd knielen
als we geloven dat
er geen uitkomst is
uit grauwe stenen massa’s

We kunnen altijd knielen
als we geloven dat er
geen aarde is

We kunnen altijd knielen
en ons verliezen
in ons …

Dank je wel zeggen tegen iemand, om wat voor reden dan ook, kan soms heel moeilijk zijn. Dank je wel zeggen, en de ‘energie’ ervan diep in je laten doordringen, kan een enorme gebeurtenis zijn.

Dank je wel maakt je bescheiden en nederig in de positieve betekenis van die woorden. Dank je wel gaat het ego voorbij. Dank je wel, in zachte en diepe verbondenheid met jezelf, uitgesproken, laat openheid naar boven komen. De ervaring van dank je wel is die openheid. En die openheid, verbondenheid, liefde, waarheid, is wat je door het lichaam heen voelt gaan. En dat ben jij, in essentie.

Jij bent verbondenheid, liefde, openheid, waarheid. Jij bent dat dank je wel. Iets anders leven dan dank je wel, doet pijn.

Dank je wel boom die er is
dank je wel lucht, zon, wolken
dank je wel vliegen, muggen, mensen
dank je wel dieren, planten, zonnen
dank je wel geboorte en dood
dank je wel dank je wel …