This time, the blogger has read some Belgian comic books, De Rode Ridder (The Red Knight) no. 195, called “Olavinlinna” and “De Lieve Lilleham“, an album in the series of the adventures of Suske & Wiske (Spike & Suzy / Bob & Bobette / Willy & Wanda); in both comic books, published by the Studio of Willy Vandersteen, the Olavinlinna Castle and its history play a role, giving exotic color to the story. In the adventures of the Red Knight, though, the past and present are combined in a way that may amuse a Finn, or at least a historian. More about Suske en Wiske in English. In Nordic translations, by the way, Suske and Wiske translate into Finn & Fiffi.

Kun belgialainen sarjakuvasankari Johan, De Rode Ridder (“punainen ritari”, The Red Knight) eräänä kauniina keskiajan kesäpäivänä ratsastaa Olavinlinnaan, hän ei aavista, millainen juonittelujen verkko hänen ympärilleen kiristyy.  Iloinen linnanpäällikkö Risto (!) ottaa hänet vastaan ystävällisesti, mutta hänen vaimonsa Frida (!) ja kaksoisveli Mika (!!) juonittelevat hyväntuulisen, vahingossa puukolla itseään viiltävän päällikön kuolemaa. Mustalaisnaisen varoitukset eivät auta – Risto kuolee petollisen veljensä käsissä. Paha saa kuitenkin palkkansa, ja lopulta Mika kaatuu juhannuskokkoon suomalainen puukko rinnassaan. Hehkeissä harsoissaan uimasille heittäytynyt Frida puolestaan joutuu Olavinlinnan vesissä elävän hirviön kitaan.

De Rode Ridder ei tässä 195. albumissaan (Olavinlinna, 2003) ole parhaassa iskussa – vaikka kannessa komeilee alkuperäisen piirtäjän, Willy Vandersteenin nimi, kirja on hänen studiolleen työskennelleen Karel Biddeloon käsialaa. On kuitenkin hauska jäljittää tarinantekijän lähteitä ja sitä, millaisista elementeistä hän on tarinansa rakentanut. Paikallisväriä tarjoavat Osmo-sepän keittelemä paloviina (“ei nautittu Olavinlinnassa keskiajalla”, mutisee lukija) sekä taitavasti taottu puukko (“Een PUUKKO! … Wat zouden we zonder Puukko beginnen?”), jolla Johan-ritari kostaa Riston kuoleman.

Kuten yllämainituista esimerkeistä jo huomaa, nimistö (Risto, Mika, Jyrki, Osmo…) on modernia tai keskiajalle epätyypillistä, ja moderni on myös linnan ympäristö. Linnan tornit ja rakenteet on kuvattu nykyisessä asussa (mukaanlukien 1700-luvun lisäsiivet), ja 1800-luvulla istutetut lehtipuutkin viheriöivät keskiaikaisella linnanpihalla. No, mutta mitä pienistä. Vesihirviö (käärme) näyttää kehitellyn Olaus Magnuksenkin raportoimasta vetehisestä/näkistä, joka soittelee linnanpäällikön kuolemaa ennustellen Olavinlinnan vesistöissä 1550-luvun puupiirroksessa (Olaus Magnus, Pohjoisten kansojen historia).

De Rode Ridderin seikkailu on perinpohjaisin kansainvälinen seikkailu, jossa Olavinlinna on tullut vastaan, vaikka suomalaisittain tunnetumpi kansainvälinen vaikute on varmaan Olavinlinnan käyttö Tintti-albumissa Ottokarin valtikka, erään kuvitteellisen linnan esikuvana. Olavinlinna ja sen vanhat tarinat tulevat vastaan myös erässä varhaisemmassa, Willy Vandersteenin nimissä julkaistusta albumissa, lapsille suunnatussa sarjakuvassa Anu ja Antti (holl. Suske en Wiske, ransk. Bob et Bobette  – nimet eri kielillä löytyvät täältä, ja englanninkielinen muistelupläjäys täältä).

Olavinlinna komeilee 1980-luvulla suomeksikin ilmestyneessä sarjakuva-albumissa Seikkailu pohjoismaissa (De lieve Lilleham, 1984, piirtäjä Paul Geerts, keskustelua täällä). Albumissa Fantasian maasta saapuu nuori vaaleakutrinen Hanseman (Lilleham), jonka juonien seurauksena päähenkilöt seikkailevat pohjoismaissa. Oudossa pohjolan maassa juhlitaan juhannusta ja kohdataan kaikenlaisia maahisia ja menninkäisiä. Loppukamppailut käydään modernin karussa Olavinlinnassa ja sen pihalla, missä kuuluisa musta pässi ja Eerik Akselinpoika Tott saapuvat kurmottamaan petollista Hansemania. Toki Olavinlinnaa on käytetty kotimaisissakin yhteyksissä – vuoden 1965 Lumilinna on edelleen sangen vinkeä laulu- ja fantasiapotpuri.

Willy Vandersteen [1913 - 1990] auteur van de Suske en Wiske stripalbums, geboren op het Stuivenbergplein, groeide op in de Antwerpse volkswijk De Seefhoek als zoon van een beeldhouwer/ornamentmaker. Zijn tekenaanleg en fantasie waren tijdens zijn kindertijd al opvallend. Hij tekende wielerwedstrijden op de stoep van de August Sniedersstraat en bedacht verhalen en toneelstukjes die zijn leeftijdsgenoten vervolgens naspeelden. De jongen verslond boeken en droomde op school regelmatig weg tijdens de lessen geschiedenis. Toen hij eens over de kruistochten geleerd had, trokken hij en enkele kinderen uit de buurt verkleed als ridders naar de kerk om er zich te laten zegenen. De onderpastoor zei hen echter dat het Heilige Graf al bevrijd was. Zijn leraren berispten hem regelmatig met de woorden: “Het enige waar jij goed in bent, is tekenen en opstellen schrijven, maar daar kan je later immers toch nooit je brood mee verdienen!” Terwijl hij avondlessen tekenen volgde aan de Antwerpse Akademie voor Schone Kunsten hielp Vandersteen ook regelmatig zijn vader in diens werkatelier. Hij was zeker getalenteerd genoeg om in zijn voetsporen te treden. Toen in de jaren dertig de meer moderne en sobere architectuur van de art déco haar intrede deed, was de ornamentkunst plots uit de mode. Vandersteen besloot daarop timmerman te worden tot hij besloot dat decorateur meer iets voor hem was. Als etalageontwerper bij het Antwerpse warenhuis Innovation kreeg de jongeman op een dag de opdracht een model uit een Amerikaans modetijdschrift op een paneel over te tekenen. Vandersteen las het magazine eerst even door en stuitte toen per toeval op een artikel over strips. Het stuk boeide hem zo enorm dat hij besloot striptekenaar te worden.
Veel van Vandersteens strips bevatten humor en spanning. De verhalen spelen zich niet zelden af in een historische context en putten ook graag uit oude volkslegenden en sagen. Tot midden jaren zestig werd er in “Suske en Wiske” ook af en toe naar de actualiteit verwezen. Omdat dit in een krant beter werkte dan in de albums, waar dat soort grappen tegen dan vaak allang gedateerd waren verdween dit aspect uit de reeks. Zeker in “Suske en Wiske” speelde Vandersteen ook graag met taal door leenwoorden uit andere talen te verwerken in de namen en/of het woordgebruik van sommige personages. Ook rijm, pseudo oud-Nederlands, achterstevoren uitgesproken zinnen, woordspelingen, alliteraties en vervormingen van het Antwerpse dialect komen veelvuldig voor. De ondertoon van vele albums is maatschappijkritisch.

In de Seefhoek, waar Willy Vandersteen werd geboren, kan men via de Handelsteeg het Willy Vandersteenplein vinden.
In het Suske en Wiske album Het Eiland Amoras is Suske’s strijdkreet: “Antigoon vooruit!”. In de originele versie was deze strijdkreet: “Seefhoek vooruit!”. De Seefhoek is een Antwerpse wijk waar Willy Vandersteen werd geboren. In de Nederlandse versie van eind jaren ‘50 riep hij dan weer: “Jordaan vooruit.”
In 2005 werden in de Antwerpse wijk Seefhoek buurtfeesten gehouden die in het teken stonden van de jubilerende Suske en Wiske.
Op zaterdag 13 mei 2006 werd in de Korte Ridderstraat 8 te Antwerpen een stripmuur onthuld met een afbeelding van de cover van “Op het eiland Amoras”.
Op de muren van de Handelsteeg en het Willy Vandersteenplein staan taferelen uit het eerste stripalbum van Suske en Wiske, “Het Eiland Amoras”. De uitwerking en beschildering van de panelen werden verzorgd door leerlingen van het Stedelijk Instituut voor Sierkunsten en Ambachten uit Antwerpen.

Informatie over Willy Vandersteen en het Willy Vandersteenplein gevonden via wikipedia en de website van de stad Antwerpen

Vanaf Kerstmis 2009 kunnen Suske en Wiske-fans hun hart ophalen met een 3D-langspeelfilm over de avonturen van de striphelden. De eerste scènes zijn al gerealiseerd. De film zal 70 minuten duren en 8,3 miljoen euro kosten. Dat berichtte Le Soir Magazine op zijn internetsite. De avonturen van Suske en Wiske in het album “De Texasrakkers” worden in 3D ontwikkeld door de Brusselse studio AT-Production. Voor de gelegenheid gaat ze een samenwerking aan met de Vlaamse studio Skyline, die op regelmatige basis beeldmateriaal aan de commerciële zender vtm levert.
“We hebben besloten om het stripverhaal te moderniseren door er een 3D versie van te maken”, verklaart Ives Swennen, ex-RTBF-fictie, die samenwerkt met Arnauld de Battice. “De studio’s Vandersteen hebben alle rechten afgestaan en wij hebben daardoor toegang tot alle albums, 280 in totaal. Er staat dus in enorm veel materiaal ter beschikking. Na deze eerste uitdaging zal nog een tweede volgen. Uiteindelijk is ons doel om een televisieserie te realiseren. In afwachting daarvan stellen wij twee versie voor, een Frans- en een Nederlandstalige versie. Suske en Wiske bieden enorm veel mogelijkheden.” De striphelden Suske en Wiske werden door Willy Vandersteen (1913-1990) gecreëerd.

Copyright(c) Belga 2007 – 2008

11 september 2007, bijna 11 uur. Ik neem een senseo koffie en zet de radio aan die per toeval op VRT radio 1 (de nationale omroep) afgestemd is: Meteen krijg ik een programma met de naam ‘mezzo’ voorgeschoteld. Ter gelegenheid van de uitgifte van een foto-en getuigenissenboek over het leven van Willy Vandersteen vroeg de omroepster zich af hoe de geestelijke vader een Suske en Wiske album over 11 september genoemd zou hebben. De luisteraars werden aangespoord om te bellen. Vervolgens vlogen de alliteraties de ether in.
Dit zijn enkele ‘vondsten’ : De vallende vliegtuigen, De Stoffige stad, De boze baarden, Ambetante Atta , De toffe terroristen, De Jankende Yankees, De Wankele Wolkenkrabbers, De vliegende vrienden, De bibberende bakstenen, De donkere doeners, De grommende griffoenen, De hollende horden, De Moordende Moslims, De ellendige elfde, De teneur van terreur, De balade van Bin Laden, De koppige kaper.

Enkel “De Moordende Moslims” is erover, zou een Jozef De Witte van het CGKR politiek-terecht opmerken. Verder zie ik ook enkele titels die best bruikbaar zouden zijn om de kindermoord in een schooltje in Beslan te omschrijven.

Kadert dit in een actie van de VRT om de gebeurtenissen van 6 jaar geleden te banaliseren? Is er gebrek aan inspiratie bij de VRT? Mogen we dan meteen de gebeurtenissen van 62 jaar geleden banaliseren, weliswaar zonder de gevoelens te kwetsen van het Duitse volk? Ik zal de VRT alvast helpen: Volgens 11.11.11 sterft er elke 5 seconden een kind van de honger, volstaat dit om ‘nine eleven’ te relativeren? Natuurlijk mogen de complottheoriën niet ontbreken: Via allerlei duistere en ingewikkelde constructies zal blijken dat de aanslagen gepleegd werden door Bush, Filip De Winter, de CIA en de Joodse Mossad. Ook de opwarming van de aarde heeft er vast mee te maken. Eigen schuld dikke bult van die arrogante Amerikanen !!! Goed genoeg?

Ten slotte kan ik enkel vermoeden dat Willy Vandersteen zaliger wel wat meer smaak en tact gehad zou hebben en dat hij er zelfs niet aan zou denken een vrolijk Sus en Wis album te maken over een mega terreuractie.

Oei, Vlaamse commerciële belangen op het spel in Nederland…

“De gore geruchten”:

Tekende Willy Vandersteen, de geestelijke vader van Suske en Wiske, tijdens de Tweede Wereldoorlog antisemitische spotprenten? Het gerucht doet al jaren de ronde. Nieuw onderzoek moet daar eerstdaags uitsluitsel over geven.
…
Het bestelde wetenschappelijke onderzoek moet die vooral in Nederland rondzoemende suggestie de kop indrukken. Alleen al om commerciële redenen kunnen noch de Studio, noch de Standaard Uitgeverij zich zo’n sfeerschepping permitteren. Temeer daar het zo al niet te best gaat met de verkoop van de albums van Suske en Wiske.