Foto: gresei

Am Biertresen:

Gast: Ich hätte gern eine Havana-Cola, einen Wodka-O und eine Cola.
Bedienung: Tut mir leid, wir haben hier am Tresen nur die häufigsten Kundenwünsche. Für Getränke mit O-Saft musst du an die große Bar gehen.
Gast: Okay, dann zwei Havana-Cola und eine Cola. Light!
Bedienung: Wir haben auch keine Cola light. Nur die normale.
Gast: Dann drei Havana-Cola.

Gast: Habt ihr Kaffee?
Bedienung: Nur an der großen Bar.
Gast: Dann nehm ich ein Bier.

Der Begriff “Brückentechnologie” meint nicht die Architektur von Brücken, sondern ist eine moderne Vokabel aus dem aktuellen Politsprech. Es ist das Lieblingswort der Gelbwurst-Partei, wird aber auch immer gerne bei der Union und anderen Atomlobbyisten in den Mund genommen.

Von schwarz-gelb nach klardeutsch übersetzt soll es bedeuten, dass Kernkraft ein Übergang von umweltschädlicher Energieerzeugung (z.B.Kohlekraftwerke) zu umweltfreundlicher regenerativer Energie ist, also eine “Brückentechnologie”. Eine derartige Wortwahl suggeriert, dass Kernenergie nur zur Überbrückung eines relativ schmalen (wobei “relativ” noch genauer definiert werden müsste) Zeitfensters genutzt werden soll.

Berücksichtigt man allerdings den Fakt, dass Atommüll, welcher sich aus einem radioaktiven “Cocktail” zusammensetzt, nämlich Plutonium & Co, nur mal “eben kurz” c.a. 100.000 Jahre in teils maroden Endlagern vor sich hin strahlt, was in etwa der Dauer der gesamten Menschheitsgeschichte entspricht, gehört das Wort “Brückentechnologie” als Analogie zur Kernenergie in die Liste der Unwörter des Jahres 2009. Atomkraft als Brückentechnologie zu bezeichnen, ist ebenso sinnreich wie Brennholzverleih.

Der größte Knaller ist der Profalla, völlig schmerzfrei verkündete er:

Atomstrom ist für die CDU Ökostrom

Jepp, Atomstrom als “CO2-freundlichen Ökostrom” zu bezeichnen entspringt der gleichen Logik als würde man Wodka als fettarm anpreisen,…

Hier ein Rezept für einen Fruchtcocktail für die Freunde von etwas scharfen:

Wir nennen den Cocktail “freches Früchtchen” denn in unserer Diskothek in Weinheim ist er der Renner, weil die Damenwelt dies einmal über die Theke gerufen haben, … gib mir mal was freches, du Früchtchen.

150ml Orangesaft, 200ml Limonensaft, 1 Grenadine, Zucker, Chilipulver, Wodka

Den Saft der Orange und der Limonen auspressen, 1 Schuss Grenadinensaft, 1 EL Zucker, Chilipulver (vorsichtig) und einen Schutz Wodka in den Shaker und gut durchschütteln. Vorsichtig in das Cocktailglas und ab durch die Mitte.

Viel Spaß und fahrt vorsichtig.

Sodoma i Gomora. Gehenna z tym i kult Molocha. Ale wszystko to tylko kwestia czasu i niebawem miejsca tego występku runą jak Wieża Babel, a Ci którzy do niej ręce swe brudne przyłożyli rozejdą się po świecie zmieszani i wstrząśnięci.

Tymczasem niestety jest jak jest. A jest źle. I nie ma, co się zastanawiać.

Nie do pomyślenia jest, aby w kraju ludzi prawych, sprawiedliwych, obywatelskich, solidarnych, wierzących, uczciwych, a przede wszystkim normalnych takie rzeczy miały miejsca. Kto by uwierzył, że młodzi i piękni będą chcieli się truć od środka. Skażać swe ciała i wystawiać je na pogardę. Od wieków przecież wiadomo jak cenne jest zdrowie. Szczególnie wśród tych, którzy będą przyszłością tego narodu i tej ziemi. Tej ziemi! Powtórzę dla jasności.

A to i tak jeszcze nic. Najgorsze w tym wszystkim, że mogą to czynić zupełnie legalnie. Czy naprawdę chcemy dożyć takich czasów, kiedy to prezydent przyzna się, że w młodości palił syntetyczną marihuanę, a premier będzie mu wtórował, że wciągał substytut amfetaminy? Nie! Nigdy!

Przecież w dzisiejszych czasach młodzi ludzie mają tyle atrakcji. Nie muszą kupować tego podejrzanego ścierwa. Czy nie mogą tak jak ich ojcowie chlać wódę i ewentualnie raz na jakiś czas zapaść na filipińską chorobę? Czy chcą, aby wiekowa słowiańska tradycja odeszła do historii? Czy pragną tego, aby znikło raz na zawsze słynne przysłowie „pijany jak Polak”?

Po drugie środki, które zakupują są czymś zupełnie nowym na rynku. Nie chcę nawet pomyśleć ile w związku z tym grozi niebezpieczeństw. Nigdy nie wiadomo, co się stanie po przedawkowaniu. W przypadku alkoholu sprawa jest jasna. Można udusić się własnymi wymiocinami albo zakatować kogoś na śmierć. Dodatkowo leczenie z uzależnień alkoholowych ma już bogatą tradycje, a przez to i sprawdzone metody.

W związku z tym wszystkim, co powyżej wypisałem i biorąc pod uwagę również własne doświadczenie kategorycznie przeciwstawiam się sklepom typu Dopalacze, a jednocześnie żądam powstania większej liczby sklepów nocnych z alkoholem oraz o ewentualne dofinansowanie jego zakupów szczególnie dla członków rodzin wielodzietnych.

luty 2009 r.

Die Reise unseres Außenministers ins Russische Reich hat für einigen Wirbel gesorgt. In Moskau mussten Journalisten und die Staatsführung mit der Tatsache zurecht kommen, wie unrussisch Westerwelle ist. Zunächst einmal natürlich in Fragen der Sexualität:

Es warten besonders viele junge russische Reporterinnen. Einige sitzen neben mir und diskutieren kichernd über einem eingeschalteten Laptop. Auf dem Bildschirm: viele Fotos von Westerwelle und seinem Lebenspartner Michael Mronz. „Der ist richtig attraktiv“, sagt eine Russin über Mronz.

Attraktiv ist Mronz in der Tat. Umso schlimmer, dass er sich der Frauenwelt verweigert und das tut, was sich einfach nicht gehört:

Die Homosexualität des neuen deutschen Vizekanzlers ist die eigentliche Sensation für die Russinnen. Die blonde Interfax-Reporterin Olga Golovanova sagt mir: „Ich war schockiert, als ich hörte, dass er mit einem Mann zusammenlebt. Und das auch noch ganz öffentlich! Bei uns wäre das undenkbar!“

Richtig! Denn in Russland verweigert man sich noch dem Kult um die Schwulen. Und damit das auch in Zukunft so bleibt, tut man das, was man zwischen St. Petersburg und Wladiwostok am Besten kann: diffamieren, verbieten, draufhauen.

Für Westerwelle gilt das natürlich nicht, denn als offizieller Repräsentant eines befreundeten Staates, genießt man russische Ganzfreundlichkeit in vollen Zügen. Oder zumindest fast:

[Der russische Außenminister] Lawrow lässt Wodka ausschenken. Westerwelle nippt nur vorsichtig. Lawrow lässt in das eigentlich volle Glas nachschenken. Wieder ein russischer Trinkspruch. Motto: „Unter dem Tisch sehen wir uns wieder.“ Wieder nur ein nippender Vizekanzler. Lawrow fragt, warum er nichts trinke. Westerwelle: „Ich muss leider sagen: Wodka bin ich nicht gewohnt. Eher Wein.“ Sofort lässt der „liebe Sergej“ Wein einschenken.

Erstaunlich, dass der liebe Guido damit durchkommt. Denn als Mann in Russland keinen Wodka zu trinken, ist eigentlich ein größeres Verbrechen, als mit einem anderen Mann das Bett zu teilen. Doch womöglich weht seit dem Amtsantritt von Dmitri Medwedew tatsächlich der Wind of Change:

Staatspräsident Dmitri Medwedew ist auch neugierig auf den Neuen. Als besondere Ehre lädt er den Außenminister in seine Residenz, das Schlösschen Maiendorf, ein. Der Präsident hat schon von Lawrows Wodka-Test gehört, schlägt ihm auf die Schulter, sagt: „Wenn Sie einen Partner für Rotwein brauchen, dann nehmen Sie mich!“ Dann schiebt der Präsident nach: „Welchen Rotwein trinken Sie eigentlich gern?“

Worauf Westerwelle, dreist wie er nun einmal ist, antwortet:

„Deutschen Rotwein, Burgunder.“

Also wirklich, Herr Westerwelle, so geht das nun wirklich nicht! Zunächst  Heterosexualität samt Wodka verschmähen – und damit geheiligte kulturelle Werte des Gastlandes mit Füßen treten – und dann noch teutonisch überheblich, deutschem Rotwein seinen Segen erteilen. Und so einer vertritt die Bundesrepublik!

“The Wodka Wars” is Vice documentary about the origins and rightful claim to our favorite alcoholic beverage that is commonly known as Vodka with a “V”. See more at VBS.tv.

Kasachstan – das neuntgrößte Land unseres Planeten – produziert eine Sache besonders gut. Wodka. Man sagt, was für Schottland der Whisky sei, sei für Kasachstan der Wodka. cosmopol hat sich in diesem Zusammenhang für den Top-Wodka entschieden: “Snowqueen”. Hergestellt aus bestem Weizen und dem Wasser aus dem schneebedeckten Ala Tau Gebirge ist dieser Wodka zu recht international mit unzähligen Auszeichnungen gekürt worden. Samtige Aromen und ein außergewöhnlicher 40%iger Charakter machen die Snowqueen zum wahren Genuss.

Densauliq ushin! Was das bedeutet kann man hier heraushören… gehört zu den 30 Wörtern des Grundkurs Kasachisch.

Musicie nam wybaczyć sporadyczną ostatnio częstotliwość notek, ale wszystko w trosce o rzetelność. Otóż w odpowiedzi na liczne listy, maile i anonimy z pogróżkami (te ostatnie są jakby mniej mile widziane) postanowiliśmy w końcu nauczyć was jak wyrywać laski. A ponieważ zanim coś napiszemy na blogu, najpierw testujemy w praktyce, w ostatnim miesiącu mieliśmy pełne ręce (ekhm) roboty. O tym jednak niedługo (może na święta), dziś bowiem udowodnimy wam, że przyszłość leży w Azji.

Korespondencja z Azji, ekipa JŻ!

Generalnie nie jest tak, że przyszłość naprawdę leży w Azji. Punktem wyjścia jest ucieczka poza granice Unii Europejskiej, a ponieważ Ukraina się nie nadaje bo tam psy dupami szczekają (ostatnio także świnie), nowy amerykański prezydent wpędził w sporą konfuzję antysemitów, a w Afryce jest kurewsko ciepło, ostatecznie nasz wybór padł na Azję. Edit: Ktoś tam w komentarzach podpowiada, że jest jeszcze jakaś Australia, ale widocznie chciał błysnąć i oczywiście zgasł. Przecież Australia leży w granicach UE, gdzieś tam obok Szwajcarii, mają tam kangury i dziobaki i mają też takie faaajne piwnice. My wiemy lepiej, a jakby na potwierdzenie piąteczki z geografii były na maturze!

Czytelnicy, którzy nie przeglądają serwisów informacyjnych z pewnością zadadzą pytanie “dlaczego?”. Sprawa jest prosta, w naszym kraju się pierdoli, konstytucyjna głowa państwa jest chora (w sensie przeziębiona) i trafiła do szpitala, premier chciał wejść all-inem, a checknął go Kamiński, co niestety może przyfoldować poparcie dla Platformy. Istnieje realne ryzyko, że jełopy z UPR (tak, tak, wklejcie swój program pod notką) dojdą do władzy lub chociaż wejdą do sejmu, a to już wystarczający powód, by spierdzielać gdzie się da.

Realnym powodem jest jednak Unia Europejska. Na potrzeby tej notki (i nie tylko ) zapoznaliśmy się bliżej z tajnikami prawa Unii Europejskiej i przyznamy szczerze, że takiego pierdolenia jeszcze nie czytaliśmy (a czytaliśmy blog Joanny Senyszyn). Z tej powalonej organizacji naprawdę trzeba uciekać, bo dziś zajmują się ilością emulgatorów owocowych w landrynkach, ale w 2012 w sprawie Komisja vs Izaak Stollzstein w ramach tolerancji religijnej obrzezanie stanie się obowiązkiem wszystkich facetów, w 2015  w głośnej sprawie Komisja vs Zbigniew Ziobro przynajmniej jedna osoba na czteroosobową rodzinę będzie musiała legitymować się jako homoseksualista, a w 2020 (Komisja vs Obama, to chyba oczywiste?) wszystkich nas przemalują na czarno! Ale my już wtedy będziemy sobie smacznie popijać sake.

Komisja własnie postanowiła, że od tej pory podpisy pod obrazkami będą mogły mieć tylko 145 znaków ze spacj

Azja to piękny kontynent, trzeba tylko znaleźć dobre miejsce do mieszkania. Góra odpada, bo jest tam strasznie zimno, a na dodatek Rosjanie w kółko testują sequel Sputnika. Odpada też południe, ponieważ mieszkańcy Indii mają słabe głowy i robią niezbyt smaczne kebaby, a więc osiedlając się tam, stalibyśmy się pierdolonymi hipokrytami. Z podobnego powodu odpada cały Bliski Wschód, bo choć kebaby mają tam zajebiste, a w Dubaju można nawet pojeździć na nartach (i żeby nie było za pięknie – także na snowboardzie), to jednak ich radykalny stosunek do alkoholu nie wróży nam długiej kariery. Istnieje także dość spore prawdopodobieństwo, że poznaliby się na naszej zajebistości, a Kuba i Kazik (jak głosić będzie Koran) zawstydzili Mahometa.

Gdy już znudzi nam się Bliski Wschód, to jak ten Mojżesz poprowadzimy was przez pustynie (ha, piąteczki z geografii) do Japonii. Uwaga, w tym miejscu burzymy mit seksownych Azjatek. Musicie jednak wiedzieć, że Japonki wcale nie są specjalnie seksowne, a jeśli ktoś myśli inaczej to się naoglądał Azjatek z Holiłudu, wymieszanych ze szlachetną europejską krwią. Jeśli ktoś swoją opinię na temat seksownych Azjatek czerpie z Czarodziejki z Księżyca to oficjalnie informujemy, że powinien się leczyć.

Swoją drogą niedawno dowiedzieliśmy się, że dwie spośród czarodziejek były lesbijkami i – choć po cichu już od piątego roku życia coś nam w tej relacji nie grało – było to dla nas naprawdę wielką traumą. Ale to, jak i szykowany przez nas pozew przeciwko Polsatowi, to już tak poza katechezą.

Przyznacie sami, że w tej relacji zawsze coś widzowi "nie grało"!

Japonia to także kraj wykwintnych potraw. Wprawdzie nie serwują tam na tak wielką skalę pizzy i kebabów, a ponieważ jesteśmy warszawską śmietanką i TVN zatrudnia nas w przynajmniej trzech ze swoich pięciu seriali przejadło nam się sushi, to jednak i tak warto pokusić się o skosztowanie takich specjałów jak sake i wódka na ryżu (no chyba was pogrzało, jeśli naprawdę myśleliście, że będziemy się tu rozpisywać o kuchni azjatyckiej). Porządnie najebani z przyjemnością weźmiemy udział w jakimś japońskim teleturnieju, aczkolwiek na pewno nie jednym z tych, w których nagrodą jest wąchanie tyłka swojego kolegi. To mogłoby zaburzyć nasze wzajemne relacje, a to z kolei okazałoby się wielkim ciosem dla geniuszu płynącego z tego bloga.

Przez krótki czas zastanawialiśmy się nad Chinami, bo choć tamtejszy ustrój nie jest naszym ulubionym, to jednak Mao jakiśtam (czy ktośtam inny, w szkole przykładaliśmy się głównie do geografii, mniej do wosu) przynajmniej nie wydaje dyrektyw na temat kształtu mydła w kostce czy zapachu paprykarzu w puszce (nie jesteśmy pewni czy słowo “zapach” nie jest w tym wypadku pewnego rodzaju nadużyciem). Poza tym tam wielki wódz też jest mały, zakompleksiony i złośliwy, a przecież ruszamy w poszukiwaniu – także – orientu i egzotyki.

I jak to się ma do dobrego, staropolskiego kebabu?

Nie chcielibyśmy żebyście odebrali naszą notkę na temat wyprawy do Azji jako motywowaną jedynie dobrym jedzeniem, dobrym alkoholem i ładnymi laskami, choć niestety troszkę tak właśnie jest. Tak samo, jak prawdą jest, że tych z Unii naprawdę popierdoliło i zajmują się takimi bzdurami, na jakie nie wpadłyby najbardziej światłe umysły polskiego parlamentu. To trochę smutna i prorocza zarazem notka, pamiętajcie o tym, lokując kapitał w nieruchomości.

Katecheza #44: Jeśli nie smakuje ci sushi to nigdy nie wystąpisz w Dzień Dobry TVN.

Centrum Języka jest smutnym budynkiem. Jak mógłby nie być smutny, skoro nie ma tam bufetu? Nie ma stołówki, nie ma nawet  głupiego automatu z batonikami. Co z przyjemnego, nowoczesnego budynku, z mnóstwem szkieł i białych ścian, skoro człowiek siedzi głodny i nic na to nie może poradzić.

Na cały budynek jest jeden automat z kawą, która głodu co prawda nie zaspokoi, ale przynajmniej pomoże nie usnąć w ciągu najbliższych piętnastu minut. Wychodzę między wykładami z auli, zchodzę po schodkach, przybliżam się do maszyny i widzę: “Kredyt 5 złoty”, a niżej: “BRAK KUBKÓW”. I ciepło, i zimno. Ostatecznie jest źle, bo napić nie można się niczego. Wracam po schodkach na górę do auli i myślę sobie o biednej osobie, która wrzuciła do automatu pięć złoty i nie dostała kawy. Pieniędzy także nie dało się odzyskać. Wiem, sprawdzałem.

Po następnym wykładzie znowu lecę pod automat. I tu surpriz – przyszedł pan od kubków i kubki wsadza. Wsadził kubki, przytrzymuje drzwiczki i udostępnia kawę za darmo. Pewna kolejka jest, gdy się zmniejsza, podłączam się i ja: dążny kofeiny, która niestety okazuje się nie działać zupełnie. Przereklamowana, mój umysł nie uwierzył. Obok stoi dwóch gości z personelu – szatniarz i recepcjonista.

-Kawa za darmo, bierzesz?

-Nie… piwa bym się napił.

-Albo gdyby wódkę sprzedawali.

-Są dwa wolne miejsca w automacie, powinni zrobić jedno na piwo, drugie na wódkę i byłoby dobrze – dopowiadam, oni przytakują, ja biorę kawę i opuszczam wesołe towarzystwo.

O tak, taka modernizacja automatu na pewno rozweseliłaby ten budynek.

mocną wódę leję w gardło dezynfekując świńskiej grypy świntusze zapędy, czytając “o wpływie losowości na porządek dziobania”, i “o tym jak we współczesnym świecie rzeczy mogą się szybko zmieniać, z wyjątkiem może metod leczenia zębów” i przedstawiając ósmą część salonu.

- To jest taka zabawa. Musisz położyć się wygodnie na plecach i wyciągnąć ręce za siebie. Myśleć możesz o cukierkach na choince lub kiszonych ogórkach, to jest nieistotne. Ważne, żeby czuć. Musisz czuć się parówką – powiedziałam. – Szczegóły dobierz do swojej osobowości, wiesz, możesz być parówką z rusztu lub w cieście. Faszerowaną lub polaną serem żółtym (takim co się ciągnie). Masz czuć się parówką i ja obok też będę czuć się parówką. I będziemy mieć wyciągnięte ręce. Przegrywa ten, kto się pierwszy ruszy.