wydarzenia-biezace « WordPress.com Tag Feed

Łączenie punktów: Oś Zła dobiera się do elektrowni Iranu, a G20 robi cięcia w naszych swobodach obywatelskich

iza — Wed, 11 Nov 2009 11:50:03 +0000

[oryg.: Connecting the Dots: The Axis of Evil Closes in on Iran's Nuclear Sites, while the G20 stamps on our Civil Rights, tłum.: PRACowniA]

SOTT Editors
SOTT.net
04 października 2009 14:41 EDT

W partii szachów rozgrywanej na “wielkiej szachownicy” Oś Zła wymieniła figury z Rosją, zapewniając sobie pozycję do dania mata Iranowi. Tymczasem Afganistan staje się poligonem dla otwartych działań militarnych.

G20 ogłosiła się królową światowej gospodarki, podczas gdy nasze swobody obywatelskie wymienia się za iluzję bezpieczeństwa.

Chociaż obserwatorem owych zdarzeń są masy ludzkie, wydają się nie okazywać żadnego zainteresowania tymi zagraniami o wysoką stawkę, nie są nawet świadome tego, że od spodu stołem potrząsa sama Matka Natura, wywołując trzęsienia ziemi oraz wielkie fale.

Wrzesień był kolejnym odcinkiem tego powoli odbywającego się zderzenia tragicznej historii ludzkości z rzeczywistością.

Kolejna partia szachów i stary przeciwnik

To dość oczywiste, że całkowita zmiana stanowiska Obamy w sprawie tarczy rakietowej w Europie Wschodniej okazała się kartą przetargową z Rosją. Zamiar umieszczenia elementów ‘tarczy’ w Polsce i Czechach był wyraźną próbą zapewnienia Stanom Zjednoczonym militarnej dominacji w regionie, w szczególności nad Rosją. Jednak teraz USA wycofały się z tego planu, zmieniły dotychczasowy kurs, i postanowiły umieścić pociski balistyczne na okrętach na wodach otaczających Europę (więcej szczegółów w dalszej części tekstu). Ale o co Obama prosi Rosjan w zamian za ów niezwykły przykład amerykańskiej dyplomacji? Wskazówka pojawiła się kilka miesięcy temu w rosyjskim dzienniku Kommersant, który ujawnił, że Obama napisał do rosyjskiego prezydenta Dmitrija Miedwiediewa, iż pomoc Rosji w zneutralizowaniu ‘zagrożenia’ ze strony Iranu przyczyni się do zaniechania planów budowy tarczy.

Inną wskazówką jest tajne spotkanie izraelskiego premiera i notorycznego psychopaty w jednym, Benjamina Netanjahu, jakie odbyło się w Moskwie, które wielu odczytuje jako znak nieuchronnego ataku na Iran – co jest bardzo możliwe. Możemy wyobrazić sobie, jak „Bibi” składa Rosjanom propozycję nie do odrzucenia: bądźcie bardziej stanowczy wobec Iranu a chętnie nakażemy Obamie, by zabrał te wstrętne rakiety z Polski i Czech!

Jakkolwiek to wyglądało, posunięcie zakończyło się z korzyścią dla Izraela, ponieważ Rosja oficjalnie zaostrzyła swoje stanowisko wobec Iranu, co przejawia się chociażby poparciem dla nałożenia kolejnych sankcji na ten kraj.

Gdy Rosja nie stoi już im na drodze (choć z tym Putinem nigdy nic nie wiadomo), Wielka Brytania, USA i Francja mają wolną rękę, by nasilić działania. Pomimo zapewnień Iranu, że regulacje IAEA w równym stopniu dotyczą nowej elektrowni atomowej w Kum – i jak dotąd nie ma żadnego powodu, by uważać inaczej – Oś Zła zażądała wizyt w rzekomo „tajnej” instalacji. Ich bojowa retoryka pełna jest oburzenia, że Iran jakoby „zaskoczył” ich drugą elektrownią, mimo że jej położenie było znane już od 2006 roku. Owa banda starych łgarzy zapiera się, że instalacja w Kum jest „prawdopodobnie przeznaczona do produkcji wysoko wzbogaconego uranu na cele zbrojeniowe”, ponieważ „jest zbyt mała, by mogła produkować ilości wzbogaconego uranu wystarczające na potrzeby cywilnego programu energetycznego…”. Jednakże przeciwny argument wykorzystano przeciw elektrowni w Natanz: że jest zbyt duża jak na potrzeby cywilne.

I tak źle, i tak niedobrze. Taka jednak jest logika zachodnich sił wyżartych przez patologię kiedy MUSZĄ wywołać wojnę, nieważne jakim kosztem. Ciekawe co w takim razie będzie dalej – „Drodzy Irańczycy, czy dalej bijecie swoje żony?”

Jak na styl neokonów przystało, wywiad także jest gotowy do odegrania swej roli. Niedługo zapewne usłyszymy Colina Powella olśniewającego wszystkich swoją prezentacją przed członkami ONZ, gdzie pokaże niewyraźne zdjęcia i kiepskie odręczne rysunki stanowiące „dowody” na to, że Iran posiada broń atomową i zamierza użyć jej za 45 minut. Peter Symonds trafnie zauważa:

Kampania Obamy niesie uderzające podobieństwo do oskarżeń Busha wobec Iraku o posiadanie broni masowego rażenia, które w konsekwencji doprowadziły do wojny. Podobnie jak iracki reżim, Teheran ma przed sobą zadanie niemożliwe do wykonania – dowieść nieprawdziwości zarzutów, to znaczy, że nie zamierza posiadać broni jądrowej. Niepowodzenie w znalezieniu dowodów w jednym miejscu prowadzi do stworzenia nowych sensacyjnych oskarżeń oraz kolejnych żądań o umożliwienie jeszcze bardziej szczegółowych wizyt międzynarodowym inspektorom, blisko związanym z zachodnimi i izraelskimi agencjami wywiadu. Celem tych żądań nie jest sprawdzenie wiarygodności twierdzeń Iranu, lecz uzasadnienie dla wszczęcia konfrontacji. [...]

Obecna kampania przeciw Iranowi nie jest produktem najnowszej zmiany kursu polityki, ale efektem długofalowych planów. Zarys taktyk stosowanych przez administrację Obamy można odnaleźć w zeszłorocznych badaniach think tanków, takich jak Bipartisan Policy Center, Center for a New American Security oraz prawicowy Institute for Near East Policy. Różniące się szczegółami, wszystkie raporty doradzały stopniowe zwiększanie dyplomatycznego nacisku, a następnie nałożenie sankcji karnych argumentowanych ewentualną zbrojną interwencją.

Niezwykłe zainteresowanie badaniami wykazał Dennis Ross, powszechnie znany ze swoich proizraelskich poglądów i powiązań z neokonami Busha, a który obecnie jest czołowym doradcą Obamy w kwestii Iranu.

Dopiero po 60 latach tłumionego protestu, ONZ oficjalnie potępił Izrael za popełnione zbrodnie wojenne i zagroził postawieniem samozwańczego państewka przed Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości w Hadze; jednak podczas swojego przemówienia Netanjahu nie przyznał się do zarzutów. Niewątpliwie ośmielony przez Obamę jego natychmiastową i spodziewaną obroną tego, czego obronić się nie da, Netanjahu poczuł się na tyle pewnie, że swoją retorykę skierował przeciw „teherańskim tyranom”, jak to sam określił: „Spór z Iranem to jak konfrontacja cywilizacji z barbarzyństwem (…) Historia mogłaby się jednak odwrócić, gdyby prymitywny fanatyzm posiadł śmiertelną broń”. Przypomina to osła mówiącego, że wszystko co złe, ma długie uszy. Faktem jest, że to izraelski syjonizm jest owym prymitywnym fanatyzmem par excellence i do tego uzbrojonym w 200-400 głowic jądrowych. Przejawem zaś bezgranicznej hipokryzji ze strony ONZ było wezwanie wszystkich krajów przez Radę Bezpieczeństwa do podpisania Układu o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej, krytykując przy tym Iran (który zresztą nie posiada takowej) i jednocześnie zezwalając pięciu stałym członkom Rady na zachowanie ich arsenału. Co więcej, niecały tydzień wcześniej kilku członków Rady Bezpieczeństwa (włącznie z USA, które zaproponowały rezolucję) sprzeciwiło się apelowi skierowanemu do Izraela, by ten dołączył do układu.

Poniżej widać rekonstrukcję w 3-D najniebezpieczniejszej elektrowni na Bliskim Wschodzie: Dimona w Izraelu

Niektórzy z was zapewne pomyślą: “Przecież od dawna słyszymy o nieuchronnym bombardowaniu Iranu, a do tej pory do niczego nie doszło”. Otóż to. Być może właśnie o to chodzi, żeby zwieść światowe społeczeństwo, zbyt świadome rażących kłamstw, jakie poprzedziły wojnę w Iraku. Patokraci liczą, że masy ludzkie nie mają długotrwałej pamięci politycznych zbrodni. Wiedzą też, że potrzebują cierpliwości i czasu, żeby sprzedać niechodliwy towar. Lata nieustannej propagandy zrekompensują brak racjonalnych argumentów i dowodów. Mają nadzieję, że kiedy ostatecznie się to stanie, zmęczenie oraz nadwątlona siła woli wynikłe z sukcesywnej serii szoków „zmiękczą” wszystkich tych, którzy chcieliby zaprotestować i wyrazić opór.

Sam fakt, że zarówno nas jak i Irańczyków trzyma się na muszce od lat, wcale nie oznacza, że nie da się rozpocząć wprowadzania wobec Iranu doktryny szoku i przerażenia choćby w przyszłym miesiącu. I faktycznie, były wiceminister obrony Izraela Ephraim Sneh stwierdził, że niezdecydowanie po stronie USA oraz Unii Europejskiej w kwestii nałożenia na Iran surowszych sankcji może „postawić Izrael pod ścianą” (w jego chorym mniemaniu), a wtedy zostanie on zmuszony do ataku. „Jeżeli do końca tego roku nie dojdzie do porozumienia w sprawie zwiększenia sankcji wobec tego reżimu, nie będziemy mieli wyboru”. Izraelczycy mają ostatnio pełne ręce roboty lobbując po świecie, wszędzie gdzie się da. Brytyjska gazeta Daily Express podaje, że Arabia Saudyjska jest „gotowa umożliwić Izraelowi zbombardowanie nowej irańskiej elektrowni”, cytując treść spotkania między szefem MI6 Sir Johnem Scarlett (architektem kłamstw, ktore poskutkowały wojną iracką) i szefem Mossadu Meirem Daganem. Czy poświęcaliby tyle energii na zastraszanie Iranu, gdyby ich zamiarem nie było zgotowanie mu tego samego losu co Gazie w styczniu? Niewątpliwie jednak w obecną farsę „ataku na Iran” zamieszanych jest więcej niż jedna grupa. Zupełnie niedawno doradca prezydenta Jimmy’ego Cartera ds. bezpieczeństwa narodowego, Zbigniew Brzeziński, oświadczył, że administracja Obamy powinna jasno dać Izraelowi do zrozumienia, że Amerykanie natychmiast wezmą izraelskie myśliwce na muszkę, jeżeli te zechcą zaatakować Iran.

Słowami Brzezińskiego:

”Nie jesteśmy nieporadnymi dzieciakami. [Izraelskie myśliwce] będą musiały przelecieć przez naszą przestrzeń powietrzną w Iraku. Mamy więc siedzieć i zwyczajnie się temu przyglądać? (…) Musimy wyraźnie sprzeciwić się takiemu działaniu i nie możemy poprzestać jedynie na słowach. Jeśli pojawią się na naszym niebie, wyślemy im naprzeciw swoje jednostki. Będą mogli wtedy zawrócić lub nie. Choć nikt z nas tego nie chce, będzie mogło dojść do powtórki z ‘Liberty’, tyle że z zamianą stron”.

Odniesienie do “Liberty” jasno wskazuje, że pomimo ciągnących się przez ponad 40 lat kłamstw Izraela, amerykańscy politycy wiedzą doskonale, że okręt USS Liberty stacjonujący w 1967 roku na Morzu Śródziemnym, został celowo zaatakowany przez izraelskie myśliwce, w wyniku czego zginęło 34 amerykańskich marynarzy.

Na kilka dni przed rozpoczęciem w Genewie rozmów ze stałymi państwami członkowskimi Rady Bezpieczeństwa ONZ (oraz z Niemcami) Iran, w ramach ćwiczeń obronnych, dokonał próby wystrzelenia rakiet dalekiego zasięgu Shahab-3. Pomijając fakt, że media ukażą to jako potwierdzenie wojowniczych zapędów Iranu, należało by się tu zastanowić, czy bardziej jest to oznaką przekonania Iranu co do tego, że ostatecznie i tak zostanie zaatakowany? Czy ćwiczenia obronne nie byłyby więc naturalną reakcją z jego strony, faktycznego zresztą obrońcy w tym sporze?

Co ciekawe, Iran ogłosił, że zestrzelił jeden z trzech „niezidentyfikowanych, świecących obiektów” nad Zatoką Perską, jednak nie zdołano odzyskać jego szczątków. Chociaż nie odrzucamy możliwości, że incydent mógł mieć związek ze zjawiskiem UFO, obiekt ten równie dobrze mógł być samolotem szpiegowskim nieprzyjaciela. Czymkolwiek był, samo zdarzenie jest kolejnym symptomem nieuchronnej tragedii, jako że UFO zwykle pojawiają się wszędzie tam, gdzie ma dojść do przełomowych wydarzeń, a ponadto, sądząc po relacjach ze źródeł historycznych, zdają się wykazywać szczególne zainteresowanie konfliktami zbrojnymi w dziejach ludzkości.

Tendencja do pojawiania się tych obiektów w super strzeżonej przestrzeni powietrznej wokół instalacji z atomowymi i międzykontynentalnymi pociskami (patrz: Richard Dolan, UFOs and the National Security State, Vol I & II) dodaje nowy wymiar najnowszym informacjom ujawniającym, że amerykański kompleks wojskowo-przemysłowy posłużył się klasycznym wybiegiem, a mianowicie ich tarcza antyrakietowa nigdy nie miała na celu ochrony USA i Europy przed irańską nie istniejącą bronią masowego rażenia. Co więcej, obiecywana budowa jej elementów w Polsce i Czechach okazała się częścią podstępu, którego ostatecznym celem ma być zainstalowanie o wiele bardziej zaawansowanego systemu na wodach graniczących bezpośrednio z Rosją. John Pilger rozpatruje to w świetle wielkiej szachownicy:

Najnowsza medialna propaganda wywodzi się z oświadczenia Obamy o wycofaniu rakiet z amerykańskich baz graniczących z Rosją, gdyż służy ono ukryciu faktu, że liczba wspomnianych baz na terenie Europy w rzeczywistości zwiększa się, a same rakiety umieszcza się na okrętach wojennych. Gra jest o to, by skłonić Rosję do współpracy w amerykańskiej kampanii przeciw Iranowi, a przynajmniej do nie wtrącania się.

Zbrodnią Iranu jest jego niepodległość. [...] Obamy zamiar przeprowadzenia „ostatecznej rozgrywki” z Iranem ma jeszcze inne podłoże. Media po obu stronach Atlantyku mają za zadanie oswajać społeczeństwo z pojęciem wiecznej wojny – głównodowodzący siłami Nato/USA gen. Stanley McChrystal oznajmił, że w ciągu pięciu lat w Afganistanie będzie potrzebnych 500 tysięcy żołnierzy, jak podało NBC. Celem jest kontrola „strategicznych łupów wojennych”, jakimi są złoża gazu i ropy na Morzu Kaspijskim, w Azji Centralnej, Zatoce Perskiej oraz Iranie – czyli cała Eurazja.

Zdaniem Daniela Ellsberga [człowieka, który zasłynął z ujawnienia tzw. „Pentagon Papers” dotyczących tajnych operacji USA w Wietnamie w latach 1945-67 – przyp.], w Ameryce miał miejsce zamach stanu, w wyniku czego Pentagon zdobył wpływy we wszystkich obszarach amerykańskiej polityki zagranicznej. Miernikiem tych wpływów jest liczba toczonych obecnie agresywnych wojen oraz przyjęcie doktryny “pierwszego uderzenia”, której wystarczą podejrzenia co do istnienia broni jądrowej i która nie widzi różnicy pomiędzy bronią atomową a konwencjonalną.

Wszystko to wykpiwa medialną retorykę Obamy o “świecie bez broni atomowej”. Tak naprawdę jest on najważniejszą zdobyczą Pentagonu. Sam fakt zatrzymania przy sobie sekretarza „obrony” z administracji Busha i wielkiego architekta wojny, Roberta Gatesa, jest czymś wyjątkowym w całej historii Stanów Zjednoczonych. Gates bowiem odznaczył się eskalacją wojen od Azji Południowej po Róg Afryki. Podobnie jak Ameryka Busha, Ameryka Obamy nadal jest pod kontrolą bardzo niebezpiecznych ludzi.

Ali Obama i dwudziestu rozbójników

Ostatni szczyt G20 w Pittsburghu odbył się w atmosferze nadzwyczajnych środków bezpieczeństwa. Słowo „bezpieczeństwo” powinno w związku z tym uwzględnić kilka nowych znaczeń, jak nieczyste zagrania i napastowanie demonstrantów, obejmujące bezprawne przeszukania i zatrzymania uczestników demonstracji aż po zakazywanie im prawa do przebywania w wyznaczonych wcześniej strefach. Oto posmak tego, co działo się w „stalowym mieście”:

Czy zwróciliście uwagę na ‘policjantów’ w wojskowych mundurach, aresztujących demonstrantów? I oczywiście, szczyt G20 nie mógł również obejść się bez pobić cywilów przez „stróżów prawa” mających chronić ludzi:

Brutalności i nadużyciom ze strony policji niezwykle sprzyja infiltracja grup demonstrantów przez agentów prowokatorów. Jednak w tym przypadku próba sabotażu okazała się sromotną klęską, kiedy to trzech przebranych funkcjonariuszy zostało rozpoznanych i nagranych na kamerze.

Pittsburgh stał się przykładem państwa policyjnego, jak to ujęła bohaterka amerykańskiego społeczeństwa Cindy Sheehan, która wzięła udział w demonstracjach i która miała nieszczęście doświadczenia skutków ‘sonicznej broni’. Nie jest to bynajmniej wynalazek Doktora Zło, lecz najnowszy gadżet patokratów w wojnie z ludźmi. Eufemistycznie nazywany „Urządzeniem Akustycznym Dalekiego Zasięgu”, został już wcześniej użyty przez wojsko amerykańskie przeciwko somalijskim piratom oraz irackim partyzantom, a teraz pojawił się w waszym sąsiedztwie i to pomimo podejrzeń o dużą szkodliwość takich sygnałów, uważa się bowiem, że mogą one doprowadzić do uszkodzenia błony bębenkowej a nawet powstania tętniaka. W związku z tym przyciszcie dźwięk zanim obejrzycie wideo poniżej:

Sheehan podała, że na każdego protestującego przypadało dwóch do trzech uzbrojonych policjantów/żołnierzy (tak, tak, żołnierzy!), którzy, nieusatysfakcjonowani efektami użycia ‘niszczyciela słuchu’, dodatkowo wykorzystali przeciw tłumowi gaz łzawiący – co było nielegalnym i nieadekwatnym działaniem, biorąc pod uwagę fakt, że demonstranci nie byli uzbrojeni, a prawo do pokojowego przemarszu gwarantowała im konstytucja.

Obecność żołnierzy nadaje bardzo niepokojący ton całemu zdarzeniu. Sheehan komentuje:

Widok żołnierzy z Gwardii Narodowej, świeżo przybyłych z Iraku, złamał mi serce. Rozmawiałam z wieloma z nich, ale żaden nigdy nie słyszał o posse commitatus [ustawie z 1878 roku, zakazującej amerykańskiej armii, siłom powietrznym i Gwardii Narodowej pełnienia obowiązków zarezerwowanych dla sił porządkowych, np. policji – przyp.]. Pytałam ich także, czy skoro mój syn a ich brat zginął w Iraku, mogą pozbawić praw jego matkę. Większość z nich nawet na mnie nie spojrzała. Policjanci i żołnierze powinni wstydzić się za to, że pozwolili stać się narzędziami w rękach złodziejskich „elit”.

A wy myśleliście, że żartowaliśmy ostrzegając przed takim obrotem spraw. Jeśli sądzicie, że ten przejaw państwa policyjnego był jedynie anomalią, że prezydent Hope być może nie wiedział o tym incydencie, dobrze się zastanówcie. Administracja Obamy dopiero co oświadczyła, że więźniowie w Guantanamo mogą nigdy nie wyjść na wolność – co jest całkowicie sprzeczne z jego wcześniejszą kampanią, ale już w każdym calu zgodne z decyzją zakazania dziennikarzom wstępu na teren więzienia. Państwo Wielkiego Brata nie próżnuje także na innym polu – świeżo odtajnione dokumenty wskazują na prowadzenie przez FBI potężnego projektu pozyskiwania danych (który agencja tłumaczy odgrzewanym hasłem “polowania na terrorystów”), zawierającego dziesiątki tysięcy informacji z baz danych prywatnych korporacji, takich jak wypożyczalnie samochodów, sieci dużych hoteli i przynajmniej jedna sieć amerykańskich domów towarowych.

FBI używa tego programu głównie w celu identyfikacji osób (zwykle niewykształconych i ubogich), które w związku ze swoją trudną sytuacją mogą w przyszłości stać się „domorosłymi terrorystami”, i tym uzasadnia dalsze wprowadzanie środków państwa policyjnego w USA.

Tyle swobody obywatelskie. A co ze światową gospodarką? Gang 20 był w iście szampańskim nastroju po odbytym spotkanku. W najlepszym razie można to nazwać myśleniem życzeniowym, zwodniczym show ukazującym plany elit w lepszym świetle. Obama ogłosił, że działania podjęte przez G20 wyciągnęły gospodarkę “znad przepaści”, zaś sam szczyt oficjalnie podsumowano słowami: „Udało się”. Kojarzy się wam to ze słynnym „Mission Accomplished” George’a Busha? Sami przywódcy szczytu przyznali, że kryzys jeszcze nie minął, a Obama dodał do tego, że trzeba będzie jeszcze poczekać na wzrost i nowe miejsca pracy. Simon Johnson, były główny ekonomista MFW, określił stwierdzenia G20 jako „czcze przechwałki” i wskazał na możliwe pogorszenie się stanu gospodarki spowodowane „rosnącymi stratami na komercyjnym rynku kredytów hipotecznych, potrzebą rekapitalizacji europejskich banków oraz wysokim bezrobociem w najbardziej rozwiniętych krajach”.

I rzeczywiście, wygląda na to, że Obama z koleżkami zebrali się tylko po to, żeby się zabawić! Innymi słowy, ci ludzie chcą zrealizować rzeczy zwyczajnie ogłaszając je, zupełnie bez pokrycia w rzeczywistości. Wystarczy zapytać bezrobotnych w Ameryce.

Pomimo oznak poprawy gospodarki, dla bezrobotnych Amerykanów jest to najczarniejsza godzina obecnego kryzysu, a szanse na zatrudnienie stają się coraz mniejsze.

Na każde wolne stanowisko przypada sześciu chętnych – to najgorszy wynik od czasu kiedy rząd zaczął śledzić sytuację na rynku pracy w 2000 roku. Z najnowszych statystyk departamentu pracy wynika, że od lipca wolnych było jedynie 2,4 miliona pełnoetatowych stanowisk, przy 14,5 milionach zarejestrowanych bezrobotnych.

Według analityka z Amherst Securities Group LP spadek cen na amerykańskim rynku mieszkań – stanowiący jedną z kluczowych płytek domino, które rozpoczęły kryzys – może się odnowić, ponieważ około 7 milionów nieruchomości, gdy tylko zostaną przejęte przez wierzycieli, spowodują kolejny wstrząs na rynku. Jeszcze jeden znak wydaje się być wart uwagi – kiedy począwszy od marca akcje szły w górę, teraz

Członkowie zarządów i dyrektorzy korporacji wyprzedają swoje akcje w tempie, jakie ostatnio widziano dwa lata temu, w przeddzień załamania na rynku kredytów subprime.

Chociaż masowa sprzedaż akcji przez szefów spółek nie musi oznaczać recesji na giełdzie, sugeruje to jednak, że ci, którzy są najbliżej świata biznesu nie dają wiary temu, że aktualne ceny akcji mają realne odbicie w ekonomicznych prawidłach.

”To nie jest zbyt skomplikowane”, powiedział Charles Biderman, który prowadzi firmę Trim Tabs zajmującą się badaniem rynku. „Szefowie spółek wiedzą lepiej od nas. Jeżeli ceny są za wysokie, sprzedają.”

Irlandia jest następna w kolejce po ‘szokową dawkę‘ serwowaną przez MFW. W obliczu tak ponurej sytuacji, nic dziwnego więc, że George Soros porównuje powagę kryzysu do upadku Związku Radzieckiego.

Szczyt G20 był także okazją, by przydać bardziej oficjalnego charakteru rządzącej elicie będącej de facto światowym rządem. Otóż jego uczestniczy zgodzili się co do tego, „aby ustanowić się wiodącą grupą w rozwiązywaniu przyszłych kwestii światowej gospodarki”, a także, by zająć miejsce G8. Posunięcie to można by odebrać jako uwzględniające wszystko czy wręcz demokratyczne, jednak należy pamiętać, że G8 nigdy nie miała prawa ogłoszenia się panami światowej gospodarki, to samo dotyczy więc także i G20.

W miarę unifikacji świata w zakresie administracyjnym, do ułatwienia kontroli nad światową populacją potrzebne są nowe narzędzia. W tym świetle interesujący jest raport ONZ – apel o nową światową walutę mającą zastąpić dolara, podczas gdy raport HSBC podaje, że Chiny wraz ze wschodzącymi gospodarkami świata są zmuszone do stworzenia nowyego ładu walutowego. Bądźcie czujni.

Cmentarzysko AfPak

©Unknown - - Imperialna Rada ds. Wojny

To był dla Afganistanu najkrwawszy miesiąc od czasu pojawienia się tam bezzałogowych Predatorów. Obama zdaje się być niechętny wobec genialnego planu swoich wojskowych, mającego nie dopuścić do hańbiącej ucieczki przed partyzantami, a polegającego na wysłaniu kolejnych żołnierzy. Czyżby oznaka nowego dylematu Lyndona Johnsona? Chociaż wiarygodność przykrywki dla wojny – znaleźć Bin Ladena – uległa poważnemu nadwątleniu, Tajny Oddział wciąż podtrzymuje przy życiu tego upiora, który jak co roku w rocznicę 11 września powrócił z przesłaniem dla Ameryki:

„by przypomnieć wam przyczyny” 11 września, czyli w głównej mierze „wasze poparcie dla Izraela okupującego naszą ziemię w Palestynie”.

W pewnym sensie Bin Laden czyni nam przysługę przypominając, kto tak naprawdę zyskuje na tej wojnie: Izrael. W 2002 roku w Afganistanie stacjonowało 5 tys. żołnierzy amerykańskich, zaś talibowie władali jedynie cząstką kraju. Dzisiaj natomiast w regularnej walce z talibami kontrolującymi 80% ziem uczestniczy 100 tys. żołnierzy. Rosyjski ambasador w Afganistanie Zamir Kabulow, który identyczne wydarzenia widział już wcześniej, wysnuł z tego logiczny wniosek :

”Talibowie walczą już nawet w pokojowych [prowincjach] Kunduz i Baghlan z waszymi [natowskimi] 100 tysiącami żołnierzy. A jeżeli ten trend okaże się stały, jeśli przyślecie 200 tysięcy nowych żołnierzy, wtedy cały Afganistan znajdzie się pod kontrolą talibów.”

Wysiłki zwalczenia terroryzmu, które miały zdobyć serca i umysły, ostatecznie doprowadziły do zwiększenia poparcia dla talibów. Niedługo opowie się za nimi całe afgańskie społeczeństwo. Jakie jest więc rozwiązanie? Przysłać jeszcze więcej agentów CIA, którzy będą torturować i terroryzować tamtejszą ludność celem wymuszenia poparcia dla obcych sił. Amerykanie są biegli w tworzeniu problemów, na które mają gotowe rozwiązanie. Weźmy pewną grupę rebeliantów, którą McChrystal nazwał „zagrożeniem dla misji”, Hezb-e Islami Gulbuddin (HiG). Grupa ta w latach osiemdziesiątych otrzymywała od CIA miliardy dolarów, a jej przywódcę Gulbuddina Hekmatyara oraz kilku innych jej członków podczas ich wizyty w Białym Domu w 1985 roku Ronald Reagan nazwał „moralnymi odpowiednikami amerykańskich ojców założycieli”. CIA z misją wysyłania broni, funduszy i szkoleniowców Mudżahedinom? Jakkolwiek było w przeszłości, nowy Sekretarz Wojny, Robert Gates, najwidoczniej ma za zadanie zlikwidować twór swojej agencji. „Swojej”, bo koniec końców spędził tam 27 lat i w latach 1991-1993 był nawet jej dyrektorem. Niesławna agencja z pewnością będzie rozkoszować się torturowaniem opornych Pasztunów:

„CIA zamierza w ramach ‘posiłków’ wysłać do Afganistanu oddziały szpiegów, analityków i paramilitarnych agentów, co będzie jedną z największych operacji tego rodzaju w historii agencji” – stwierdzili amerykańscy urzędnicy.

”Gdy operacja zostanie zakończona, liczebność agentów CIA w Afganistanie będzie porównywalna do jej olbrzymich jednostek stacjonujących w Iraku i Wietnamie w szczytowym okresie tych wojen. Dokładne liczby są utajnione, jednak pewien amerykański urzędnik powiedział, że w Afganistanie już znajduje się 700 pracowników agencji.”

Gdy przyjąć, że wszelkie działania wojenne są fizycznym przejawem politycznych machinacji, i że w polityce nic nie dzieje się przypadkowo, można stwierdzić, że skoro skutkiem zwiększenia wojsk amerykańskich w Afganistanie było umocnienie się talibanu, właśnie to musiało być pierwotnym zamierzeniem architektów tej wojny. Być może sam afgański prezydent Karzaj, mimo bycia amerykańską marionetką wyniesioną na szczyt władzy, nie ma ochoty dłużej grać w grę Amerykanów. Jaki jest więc lepszy sposób pozbycia się go niż potajemna pomoc amerykańskich żołnierzy, agentów CIA oraz ich najemnych koleżków udzielana talibom w ponownym przejęciu władzy? Bowiem kto jak kto, ale rząd amerykański ma więcej wspólnego z gromadką mizoginistycznych watażków niż ktokolwiek inny.

Dla afgańskich cywilów – owych nieuniknionych ofiar – wszystko to oznacza więcej fałszywych zamachów ’samobójczych’ a także o ile prawdziwszych ataków drapieżców – tych z krwi i kości, na ziemi, oraz tych ze skrzydłami, na górze.

Podczas gdy z jednej strony jesteśmy świadkami sporów między cywilnym a wojskowym dowództwem USA oraz podziałów między członkami USA i NATO, operacje i rozmiar wojny coraz wyraźniej wskazują na wykształcenie się w niedalekiej przyszłości pierwszej stricte światowej armii. Natomiast zróżnicowane ośrodki władzy wojskowej są przejmowane na rzecz zunifikowanej struktury. Jednocześnie w obliczu rekordowej liczby żołnierzy wracających do domu w plastikowych workach, poparcie dla tej „dobrej wojny” leci na łeb na szyję. Gadające głowy manipulują obawami społeczeństwa, kreując historie, które przesłaniają prawdziwe decyzje jakie są podejmowane. Ameryka jest uzależniona od wojny. Wygląda to jakby potrzebowała wojny w AfPaku, aby uzasadnić swoje istnienie. Coraz więcej żołnierzy jedzie na front, czy tego chcemy, czy nie; w wyniku kryzysu gospodarczego w Stanach i Zjednoczonym Królestwie widoczny jest gwałtowny wzrost liczby poborowych. Mega-bazy, mega-ambasady, fortece oraz sprzęt wojskowy są albo dopiero budowane, albo ukończone, albo w trakcie przenoszenia z Iraku do Afganistanu. A oto liczby. Dodatkowo, niedawna farsa z wyborami ma przekonać zachodnich obserwatorów co do tego, że po ośmiu latach kaźni w Afganistanie dzieje się coś konstruktywnego. Jednak tam gdzie wojna, tam też miejsce dla patologicznych umysłów i ich pragnienia czerpania z niej zysków.

Wkrótce w Afganistanie pojawią się także najemnicy z ponad 50 państw, którzy znajdą się pod rozkazami NATO-USA. Fakt uczestnictwa państw takich jak Kolumbia, Korea Południowa oraz Mongolia w organizacji, której statutową misją w czasach zimnowojennych była ochrona państw Europy Zachodniej przed atakiem Związku Sowieckiego, świadczy o reinterpretacji traktatu przez NATO. Afganistan stał się poligonem, na który rządy państw z całego świata wysyłają swoich żołnierzy ‘zaprawiając ich w boju’, a dodatkowo, żeby przymilić się korporacyjnym darczyńcom oraz zawalczyć o dogodne miejsce przy stole, kiedy już ucichnie muzyka i opadnie kurtyna, i dojdzie do wyznaczenia nowego ładu światowego. Pomimo zakończenia Zimnej Wojny będącej powodem istnienia NATO, Afganistan stanowi dla niego scenę, na której NATO mogło przeobrazić się w światową armię. Dzisiejsze NATO jest jednoznacznym odbiciem amerykańskiej ekspansywnej polityki.

Rick Rozoff wyjaśnia to najlepiej:

Będąc od ośmiu lat w Afganistanie, a teraz także i w Pakistanie, NATO osiągnęło kolejny sukces po zakończonych i trwających misjach w Bośni, Albanii, Kosowie, Macedonii, Dżibuti, Iraku, Kuwejcie, Jordanii, Sudanie oraz u wybrzeży Somalii, w utworzeniu stałego laboratorium dla testowania pierwszej w historii międzynarodowej siły wojskowej zdolnej do natychmiastowej interwencji, prowadzenia walki lub okupacji; istnej strzelnicy o rozmiarach 650 tys. km2 pasa baz lotniczych w obszarze zbiegania się interesów Rosji, Chin, Indii oraz Iranu; jak również obozu szkoleniowego mającego przygotować siły zbrojne dziesiątek państw do członkostwa w NATO.

Tak więc dyskusje na temat „możliwości zwycięstwa” w obecnej wojnie są zupełnie chybione lub nieistotne.

W zeszłym miesiącu otwarto w Papa na Węgrzech pierwszą strategiczną bazę lotniczą o globalnym zasięgu – „największy projekt NATO od 40 lat” – przeznaczoną do podjęcia działań w trwających walkach w Azji Południowej oraz w przyszłych konfliktach na Wschodzie.

Gruzińskie źródło rządowe wypowiedziało się w sprawie uczestnictwa w ‘Afgańskiej Przygodzie’ następująco: „Wzięcie udziału w prawdziwych operacjach wojskowych razem z jednostkami tak potężnych państw wzbogaci gruzińskich żołnierzy w cenne doświadczenie […] Doświadczenie zdobyte przez naszych żołnierzy w walce będzie czymś nieocenionym”. […] Były główny dowódca fińskich żołnierzy, którzy w ciągu ostatnich tygodni aktywnie uczestniczyli w operacjach na północy Afganistanu stwierdził, że „jest to dla nas wyjątkowa okazja, by wyszkolić część z naszych sił zbrojnych. Będzie ona funkcjonować w warunkach możliwie najbardziej zbliżonych do prawdziwych działań wojennych”.

Ta wojna służy za piec, w którym wykuwa się zintegrowaną, zaprawioną w bojach międzynarodową siłę wojskową, którą będzie można w przyszłości wysłać wszędzie gdzie zażyczy sobie Bruksela czy Waszyngton.

Czy ten świat oszalał? Fiński dowódca chełpiący się okazją do ćwiczeń w warunkach wojennych? Od kiedy to Finowie lubują się przygotowaniach do wojny?

Obietnica rozlewu krwi dodaje jednak pewności siebie tym dewiantom, którzy stacjonują w kraju tak już zepsutym przez dziesięciolecia szerzenia się patologicznej plagi, że dla nich gwałt na dzieciach jest czymś normalnym. Wiadomość, że najemnicy z Blackwater brali udział w orgiach przemocy w Iraku nie wywołała żadnej reakcji, która by powstrzymała napływ prywatnych firm ochroniarskich do Afganistanu. Mało tego, ekipa od demolki Erica Prince’a skutecznie zdołała przenieść się z Iraku do Afganistanu. A to oznacza czas harców dla prywatnych żołnierzy, których liczba po raz pierwszy od czasu rozpoczęcia ‘działań wojennych’ przekroczyła połowę liczby wszystkich żołnierzy biorących w nich udział. Zresztą zastąpienie Blackwater w Iraku przez Dyncorp także nie jest pocieszającą wiadomością.

©Unknown -- Bez obaw, dzieciaki. Kiedy dorośniecie, zrozumiecie że to wszystko dla waszego dobra

Liczba zabitych cywilów wciąż rośnie w związku z nieustanną lawiną pocisków Hellfire oraz ‘zamachów samobójczych’ na szpitale, szkoły i podczas pogrzebów. Poruszeni do żywego zarzutami, że wyłącznie piją piwo i rozdają koce, żołnierze z niemieckiego kontyngentu postanowili, że najwyższy czas stać się prawdziwymi mężczyznami i pozbyć się iluzji co do wykonalności ich misji by ‘przebudować’ strefę wojny, w zamian robiąc coś pożytecznego. Otóż pewnego dnia dwie cysterny z paliwem porwane przez talibów utknęły w płytkiej rzece. Jednak zamiast nagrody za próbę wydobycia paliwa niemieckie myśliwce obróciły w pył setki zebranych tam okolicznych mieszkańców:

“Nie było ani jednego ciała zachowanego w całości. Ręce, nogi i kawałki ciał były rozsiane po całym obszarze. Ci, którzy znajdowali się z dala od cystern zostali ciężko poparzeni+ – powiedział 32-letni Mohammad Daud opisując scenę niczym z piekła. Spalone pozostałości cystern, wciąż tlące się pośród rozgrzanych do czerwoności wraków pojazdów u brzegu rzeki, były otoczone zwęglonymi resztkami ciał mieszkańców dystryktu Chahar Dara w prowincji Kunduz, niedaleko tadżyckiej granicy. Dr Farid Rahid, rzecznik ministerstwa zdrowia w Kabulu powiedział, że kiedy wydano rozkaz do przeprowadzenia nalotu, w pobliżu cystern znajdowało się do 250 mieszkańców okolicznych wiosek”.

Niemiecka gałąź NATO nie mogła wybrać lepszego momentu, by przyłączyć się do rozlewu krwi. Talibowie natychmiast ogłosili otwarcie nowego frontu na północy kraju, obierając za cel stacjonujących tam niemieckich żołnierzy. Co prawda talibowie z uwagi na ograniczone środki nie są zdolni do otwarcia jakiegokolwiek konwencjonalnego frontu, jednak głośny zamiar wystarczył, by sprowokować odpowiednie działania w samych Niemczech, gdzie szybko wyrosły kolejne ‘groźby zamachów’ oraz absurdalne doniesienia na temat odkrytych „wiosek” białych bojowników niemieckiej siatki Al-Kaidy, pomagając prawicowej Angeli Merkel w ponownym objęciu urzędu kanclerza Niemiec. Co więcej, ‘Bin Laden’ we własnej osobie przyczynił się do jej zwycięstwa, kiedy w kluczowym momencie wyborów jego wydział PR wystosował swoje zawoalowane groźby z niemieckimi napisami:

”To wielki wstyd być częścią sojuszu, którego przywódca nie dba o przelewaną krew w intencjonalnych bombardowaniach wsi” – powiedział, odnosząc się do zabijanych cywilów w nalotach skierowanych przeciw talibom w Afganistanie i Pakistanie.

”Jeżeli widzieliście [masowe zabójstwa dokonywane przez] amerykańskich sojuszników oraz ich popleczników w północnym Afganistanie… zrozumiecie przyczynę krwawych zamachów w Madrycie i Londynie” – oznajmił Bin Laden, nawiązując do zamachów w obydwu miastach, odpowiednio w 2004 i 2005 roku.

Widzicie? Jeżeli nie przerwiecie swoich działań, w zamian wysadzimy wasze miasta. I pamiętajcie o niedzielnym głosowaniu.

Afganistan stał się pustkowiem. Rząd USA wierzy, iż w celu ‘ochrony’ tego kraju musi kontynuować swoje dzieło zniszczenia. Ponadto w kraju szerzy się cholera. Jedną z zasad Niszczącego Kapitalizmu jest czerpanie zysku z czyjegoś upadku. Czy można zatem powiedzieć, że nową misją Sojuszu jest nie pozwolić, by Afganistan podniósł się ze zniszczeń celem uzasadnienia obecności i zwiększenia wpływów CIA oraz swoich wojsk? Wiadomo przecież, że CIA uzależniona jest od ciężkich narkotyków. Jak widać, reguły nie obowiązują na nowym Dzikim Zachodzie. Ale dlaczego nie spróbować krytyki wobec państwa bezprawia, gdy nadarzy się okazja?

©ICOS Group - - W wyniku swoich gierek patokraci przyczynili się do wzrostu pasztuńskiego poparcia dla talibów z 54% dwa miesiące temu do 97% obecnie.

Naturalnie żadna ze stron nie chce być postrzegana jako „ta, przez którą przegraliśmy wojnę”, dlatego też czołowi wojskowi związani z wojną afgańską wyzwali ekipę Obamy na grę w cykora [Wikipedia opisuje 'Cykora' jako „jeden z ważniejszych modeli rozpatrywanych w teorii gier”]. W sierpniu McChrystal zażądał przysłania jeszcze więcej mięsa armatniego do Afganistanu. Ktoś (Tajny Oddział?) uprzedził oficjalną odpowiedź Białego Domu w tej kwestii, ujawniając pesymistyczny obraz dobrej wojny nakreślony przez McChrystala – obraz, który uległby poprawie, gdyby tylko dosłano kolejnych 45 tys. żołnierzy. Zmieniając nieco temat, warto przyjrzeć się samemu generałowi i jego roli w pogłębieniu codziennej masakry. Będąc w Iraku w latach 2003-2008 brał on udział w tworzeniu terroryzmu (fałszywe zamachy samobójcze – to jest, bomby były prawdziwe, tyle że wmawiano ludziom, iż sprawcy zamachów byli samobójcami – samochody-pułapki, porwania i tortury kończące się śmiercią). Tę logikę można mniej więcej wyjaśnić następująco: jeżeli okupujesz i wyzyskujesz dany kraj, nieuniknioną konsekwencją tego będzie wroga reakcja ze strony tamtejszej ludności. Rebelianci, wspierani przez rodzimą ludność, zrobią wszystko na co pozwolą im ograniczone środki, by pokrzyżować twoje plany kontroli kraju atakując bazy twojej armii, linie zaopatrzenia a także, jeśli mają dość odwagi, prowadząc otwartą walkę z twoimi siłami.

Żadna obca siła nie przetrwa tam, gdzie nie jest mile widziana. Co zatem powinieneś zrobić w tej sytuacji? Musisz stworzyć obraz siebie jako kogoś pożądanego w tym kraju a także przeciągnąć na swoją stronę tamtejszych mieszkańców. W tym celu trzeba wbić klin pomiędzy twoim przeciwnikiem a społeczeństwem danego kraju, co można uzyskać dzięki takiemu przeszkoleniu wybranych członków twoich sił, żeby odgrywali role ‘partyzantów’, oraz by zabijali tylu cywilów, ilu tylko się da – im krwawiej, tym lepiej. Im skuteczniejsza będzie taka przykrywka, tym większe prawdopodobieństwo, że miejscowa ludność, ogarnięta szokiem w obliczu tych okropieństw, uwierzy w twoje oszustwo. W oczach ludzi role się odwracają, ich obrońca, w tym przypadku talibowie, staje się ich wrogiem, ty natomiast okazujesz się ich wybawcą, zyskując czas i przestrzeń potrzebne do zdławienia oporu przeciw twojej inwazji. Jednocześnie twoje działania tłumią niezadowolenie okazywane wcześniej we własnym kraju, ponieważ wszyscy teraz widzą, że łaknący krwi terroryści, którymi są także twoje siły, szalejący po całym kraju, muszą zostać bezlitośnie pokonani. Tak więc ‘nasi chłopcy’ otrzymują podwójne zadanie obrony obcej ludności przed wrogiem i zarazem stworzenia gwarancji, że ów wróg nie ruszy także na nasze granice. A wtedy nawet otrzymasz poparcie ‘liberalnej lewicy’ w walce z terrorystami, zgodnie z argumentacją: jeśli teraz się wycofamy, kraj opanują dzicy.

Iście szatańska logika, czyż nie? Oczywiście fakt, że nie odnosi ona skutku w Afganistanie, nie powstrzymuje Pentagonu przed zdwojeniem wysiłków.

Stephen Lendman mówi o McChrystalu: Stan, facet który ma plan:

Jego życiorys wskazuje na pogardę dla ludzkiego życia i przepisów prawa – deprawację opisaną przez Conrada w jego klasycznym dziele, „Jądro ciemności”: eksterminacja dzikusów celem ich ucywilizowania, a także zdominowanie i kolonizacja słabszych poprzez zbrodnie o rozmiarach ludobójstwa.

Gdy następnym razem usłyszycie McChrystala czy kogokolwiek innego wyrażającego potrzebę ‘odbicia społeczeństwa’ z rąk talibów, będziecie już wiedzieć, co to naprawdę oznacza. Ta metoda terapii szokowej może się sprawdzać przez jakiś czas, jednak rzecz jasna, nie da się na okrągło oszukiwać ludzi. Afgańczycy, a zwłaszcza Pasztuni, wiedzą, kto jest ich wrogiem toteż jednoczą się pod egidą talibów w jednym celu – wypędzenia najeźdźców.

A co z Pakistanem? Blackwater przenosi się również i tam. Szwadrony śmierci McChrystala zabiły tam już ponad 400 ‘bojowników’ od czasu nie-ogłoszenia wojny przez Obamę, zaś wynoszone zwłoki torturowanych osób są niemożliwe do identyfikacji. W końcu AfPak to jedno państwo. Jak to ukazuje Pepe Escobar, walka rebeliantami wszędzie na świecie jest równie brutalna:

Piękno kolumbijskiego planu przejawia się w jego wszechstronności i powszechności – jest wszędzie taki sam, od AfPaku aż po Meksyk. Mało kto wie, że w kwietniu 2007 roku były amerykański ambasador w Kolumbii William Wood został wysłany do Afganistanu w celu wdrożenia… planu kolumbijskiego, to znaczy operacji przeciw rebeliantom w przebraniu wojny z narkotykami. Kolumbia jest odzwierciedleniem Afganistanu – i vice versa. Nie trzeba przy tym przypominać, że będąc sceną wzmożonych działań przeciw ruchowi partyzanckiemu, Afganistan – obecnie pod żelaznym obcasem byłego dowódcy szwadronów śmierci w Iraku, gen. Stanleya McChrystala – nadal wytwarza ponad 90 procent światowej produkcji opium.

[Afganistan] jest właśnie tym miejscem, gdzie niechybnie do akcji wkracza NATO. Jedynym miejscem na świecie jak dotąd wolnym od jego obecności jest… Ameryka Południowa. Mało kto wie także i o tym, że kilka miesięcy temu szef kierowanego przez Pentagon Południowego Dowództwa (Southern Command), admirał James Stavridis, został naczelnym dowódcą sił NATO. Trzech z pięciu ostatnich czołowych dowódców NATO – Stavridis, Bantz Craddock i Wesley Clark – trafiło do Sojuszu wprost z… Południowego Dowództwa, przydając nowego znaczenia posępnemu terminowi „Szkoły Ameryk”.

‘Osama’ pokazał się po raz kolejny pod koniec miesiąca przedrzeźniając Obamę, by ten przestał się za nim uganiać; to brzmiało zupełnie jak „złap mnie, jeśli potrafisz!”. Nieważne czy Obama jest świadomy całej tej farsy, amerykańskie społeczeństwo ma wyryty w pamięci obraz Osamy jako sprawcy zamachów z 11 września. Każde działanie objawiające się niepełnym zaangażowaniem w poszukiwania ‘ducha zeszłych zamachów’ wystawia Obamę na falę krytyki i ataków ze strony jego przeciwników w USA. I puśćmy w niepamięć fakt, że Osama od dawna nie żyje lub to, że Bush uznał go niewartym zainteresowania już w 2002 roku (może dlatego, że wiedział, iż ów upiór był martwy).

Afganistan jest cmentarzyskiem imperiów. Czy chęć zemsty za 9/11 wiedzie Amerykę wprost ku upadkowi na tej zapomnianej przez Boga głuszy? Norman Solomon przypomina słowa człowieka, który widział to już wcześniej:

Niczym echo powraca przemówienie Martina Luthera Kinga z 4 kwietnia 1967 roku. Gdy zamienimy słowo „Wietnam” na „Afganistan”, istota przekazu będzie ta sama także w 2009 roku:

”Musimy jakoś zakończyć to szaleństwo, i to teraz. Mówię to jako dziecię boże i jako brat cierpiących nieszczęśników w Afganistanie. Mówię w imieniu tych, których ziemie są pustoszone; których domy zamienia się w gruzy; których kultura ulega zatraceniu. Mówię w imieniu biednych w Ameryce, którzy płacą podwójną cenę za zniweczone nadzieje tu, w ich domu, a także za śmierć i upodlenie tam, w Afganistanie. Mówię to jako obywatel świata, świata który z przerażeniem patrzy na obraną przez nas drogę. Mówię to jako człowiek kochający Amerykę, kierując te słowa do przywódców naszego narodu: Wola rozpoczęcia tej wojny leży po naszej stronie, i po naszej stronie musi być wola jej zakończenia.”

Przypadki postępującej poneryzacji

Obalony prezydent Hondurasu Manuel Zelaya wezwał swoich zwolenników do zorganizowania marszów upamiętniających zamach z 28 czerwca, w wyniku którego stracił swój urząd. Kilka dni temu Zelayi udało się powrócić ukradkiem do kraju i znaleźć schronienie w brazylijskiej ambasadzie. Jego apel spotkał się z reakcją (nielegalnego) rządu tymczasowego prezydenta Roberto Michelettiego, który ogłosił stan wyjątkowy oraz na 45 dni zawiesił niektóre swobody obywatelskie, uprawniając policjantów i żołnierzy do rozpędzania „nielegalnych” zgrupowań, a także aresztowania „każdego, kto zagraża zarówno życiu swojemu jak i innych”. Nietrudno dostrzec, że odnosi się to do każdego, kto tylko podpadnie rządowi.

Dodatkowo, władze mogą teraz „wstrzymać wydanie dowolnego komunikatu, przekazywanego drogą ustną, pisemną bądź transmisji telewizyjnej, który godzi w pokój i porządek społeczny, uchybia godności urzędników państwowych lub narusza prawo”. Kilka godzin po tym oświadczeniu do dwóch honduraskich agencji medialnych, Radio Globo i Cholusat Sur TV, wtargnęli żołnierze, po czym zostały one zamknięte. Ich „uchybianie ludzkiej godności” przejawiło się krytyczną postawą wobec nielegalnego rządu.

Możecie pomyśleć, że kto jak kto, ale USA, owa ‘ostoja demokracji’, w akcie oburzenia zaprotestuje wobec rażącego pogwałcenia praw i swobód Honduran. Zamiast tego, w klasycznym dla psychopatów stylu, winą obarczyły ofiarę.

Po kolejnym incydencie amerykański dyplomata stwierdził, iż Zelaya okazał się „nieodpowiedzialnym głupcem” wracając z wygnania, gdy nie zostało osiągnięte polityczne porozumienie.

”Decydując się na samowolny powrót dzięki pomocy z zewnątrz, prezydent Zelaya oraz wszyscy, którzy mu to umożliwili, ponoszą szczególną odpowiedzialność za czyny swoich zwolenników” – powiedział Lewis Amselem, amerykański ambasador przy Organizacji Państw Amerykańskich.

Litości. Dajcie nam papierową torbę.

Natomiast Rada Bezpieczeństwa ONZ zareagowała wręcz odwrotnie, potępiając serię “zastraszeń” honduraskiego rządu przeciw brazylijskiej ambasadzie. Co ciekawe, nawiązując do opisanych wcześniej wydarzeń ze szczytu G20, także honduraski reżim używał niesławnego Urządzenia Akustycznego Dalekiego Zasięgu kierując je na budynek ambasady. Do tego użyto urządzeń zakłócających pracę telefonów komórkowych, i równie prawdopodobnie chemicznych toksyn, czego mogą dowodzić fizyczne objawy zgłaszane przez pracowników ambasady. To jeszcze nie wszystko, bowiem w sąsiedztwie budynku pojawiły się także inne urządzenia niewiadomego przeznaczenia.

©AFP - - Kłopoty oznaczają, że wojsko traci lokalne poparcie

Tymczasem po drugiej stronie Atlantyku gwinejscy żołnierze otworzyli ogień w stronę demonstrantów, którzy wyszli na ulice razem z 50 000 innych osób po zrodzeniu się pogłoski, jakoby przywódca wojskowej junty kapitan Moussa Dadis Camara zamierzał wystartować w wyborach prezydenckich, które odbędą się w styczniu. Napływają też niepokojące doniesienia od grup praw człowieka, mówiące o żołnierzach traktujących cywilów bagnetami oraz o kobietach rozbieranych i gwałconych na ulicach podczas protestów.

Klub grypowy WHO

Skąd w 2006 roku IBM wiedziało, że w ciągu 5 lat wybuchnie panika związana ze świńską grypą? Z pewnością opłaca się być wtajemniczonym. Zarzutom, że ten wewnętrzny dokument może być fałszywy, przeczy publicznie wydane oświadczenie firmy.

Na swojej witrynie WHO przyznaje, że “powszechną procedurą jest wypuszczenie na świat pandemicznego wirusa w celu wyprzedzenia o krok rzeczywistej pandemii, tak żeby – kiedy będzie to konieczne – wprowadzić szczepionki w trybie przyspieszonym”. Należy pamiętać, że produkcja szczepionki “w przyspieszonym trybie” zaowocowała śmiertelnym koktajlem, zawierającym toksyczny skwalen oraz rtęć. Jeden z amerykańskich przepisów stanowych na czas trwania programu szczepień przeciwko świńskiej grypie nawet zniósł tymczasowo zakaz stosowania rtęci w szczepionkach :

W ramach przygotowań do szczepień przeciw świńskiej grypie w przyszłym miesiącu, w czwartek Departament Zdrowia w Waszyngtonie tymczasowo zawiesił nakaz ograniczenia ilości konserwantów opartych na rtęci w szczepionkach podawanych kobietom w ciąży i dzieciom poniżej 3 lat.

W USA thimerosal został wyeliminowany z większości szczepionek, ale będzie dodany do serii szczepionek przeciwko świńskiej grypie, produkowanych w celu powstrzymania pandemii, która – według szacunków urzędników służby zdrowia – może dotknąć ponad jedną trzecią obywateli USA.

Psi nowotwór – Jacyś chętni?

Pewien niemiecki naukowiec właśnie odkrył, że Novartis, firma opracowująca i testująca w Niemczech szczepionki przeciwko H1N1, wykorzystuje “roztwór składników odżywczych, [który] składa się z komórek nowotworowych zwierząt”.

W pierwszej fazie szczepione są dzieci i mniejszości narodowe. Na zaniepokojenie przedstawicieli Pierwszych Narodów z plemienia Ahousaht o całe wsie zapadające na choroby po otrzymaniu szczepionki Tamiflu rząd kanadyjski odpowiedział wysłaniem im worków na zwłoki. Ogólnokrajowy program szczepień obowiązkowych w Kanadzie wstrzymany został dopiero na wieść, że ludzie, którzy regularnie poddają się szczepieniu przeciw grypie, dwukrotnie częściej ulegają atokowi H1N1. Czyż to nie ciekawe?! Na pewno pasuje do coraz częstszych głosów dochodzących ze środowiska medycznego – że to całe kłucie ma za zadanie osłabienie naszego systemu odpornościowego.

W Wielkiej Brytanii, w ramach programu badawczego mającego określić, “który z dwóch różnych leków daje lepsze wyniki”, szczepeniu poddano 1000 dzieci. Brytyjski rząd chce, żeby do Bożego Narodzenia zostało zaszczepionych 13 milionów ludzi “z pierwszej linii frontu”. W międzyczasie uszczuplono prawa dotyczące zdrowia psychicznego, ustanawiając, że wystarczy tylko jeden lekarz, a nie jak do tej pory dwóch, żeby zakwalifikowć pacjenta na przymusowe leczenie. Pretekstem do podjęcia takiej decyzji były “obawy o braki kadrowe w razie wybuchu epidemii świńskiej grypy”. Nie trudno zobaczyć, z jaką łatwością da się to rozszerzyć w sposób, który umożliwi zatrzymanie tych, którzy odmówią poddania się szczepieniu.

Jednego dnia mówi się nam, że “agresywny program szczepień, który w pierwszej kolejności mierzy w dzieci i ostecznie obejmie 70 procent populacji USA, złagodzi pandemię grypy H1N1″, a następnego dnia słyszymy, że jest już prawdopodobnie za późno, żeby jakikolwiek program szczepień mógł zapobiec pandemii. Następnie dowiadujemy się, że z ONZ “wyciekł” raport zawierajcy stwierdzenie, że “świńska grypa może zabić miliony i doprowadzić do anarchii”. Mnóstwo pomieszanych sygnałów. A jaki podstawowy przekaz się w nich zawiera? “Czym prędzej śmigaj na szczepienie! Nie oczekuj jednak, że uchroni cię ono od choroby ani społeczeństwo od chaosu. Jedno i drugie jest i tak nieuniknione”.

Po prostu poddaj się temu cholernemu szczepieniu!

Chociaż dla normalnego człowieka niewiele z tego wszystkiego ma jakikolwiek sens czy uzasadnienie, to jeśli spojrzymy na to w kategoriach hamowania transmarginalnego, to być może uda nam się w tym szaleństwie dostrzec jakąś metodę. Poprzez wzbudzanie długotrwałego stresu u ludzi, mistrzowie naszego zakamarka Wszechświata dążą do wyeliminowania wszelkiej ochoty na myślenie oraz oporu ludności, i do zapewnienia płynnego przejścia do totalitarnej władzy, której flagową polityką wydają się być obowiązkowe szczepienia. Pytanie, czy program szczepień jest środkiem do celu, czy też celem samym w sobie? Może wskazówki dostarczył ten urzędnik z Massachusetts, kiedy bagatelizował znaczenie nowych przepisów:

Ta ustawa [zalecająca obowiązkowe szczepienia] – powiedzieli podczas wywiadów Auerbach i inni wysocy urzędnicy – nigdy nikogo nie będzie zmuszać do zaszczepienia się wbrew woli, a jej nadzwyczajne środki, takie jak kwarantanna dla tych, którzy odmówią poddania się szczepieniu, będą zarezerwowane na równie niezwyczajne okoliczności, takie jak atak bioterrorystyczny lub pojawienie się bardzo zabójczych, szybko rozprzestrzeniających się drobnoustrojów. Wirus H1N1, wywołujący świńską grypę, nie jest takim drobnoustrojem – powiedział Auerbach.

Nadzwyczajne środki na nadzwyczajne okoliczności? Czyżby już takie zaistniały? Każda z tych szczepionek, praktycznie bez żadnego nadzoru błyskawicznie kierowana do produkcji i testowana na całej populacji, może być ukrytym wirusem (albo zanieczyszczona jakimś ukrytym wirusem), który się uaktywni i doprowadzi do podjęcia tych “nadzwyczajnych środków” w majestacie prawa.

Wystarczy spojrzeć na to, co dzieje się w Europie. Parlament Belgii, naśladując zwrot Francji w kierunku wolnościobójstwa [lieberticide], przegłosował przyznanie rządowi nadzwyczajnej władzy dyktatorskiej pod pretekstem stanu nadzwyczajnego w postaci pandemii. W odpowiedzi na powszechne oburzenie, belgijska minister zdrowia, Laurette Onkelinx odpowiedziała, że jest to…

…”zło konieczne”. Naprawdę wcale mi się nie podoba [wprowadzanie zasad wojskowych] – powiedziała. – Ale to niezbędne”.

Niezbędne, absolutnie konieczne. Jeśli to nie budzi ludzi ze snu, to nie wiemy, co może ich obudzić.

Obowiązkowemu szczepieniu ma wkrótce zostać poddane amerykańskie wojsko. Nic dziwnego, jako że wojsko stanowi najbardziej uległy podmiot. Bardziej jednak niepokojąca jest ich uprzejma oferta “pomocy” urzędnikom zdrowia przy szczepieniu całej reszty społeczeństwa:

Generał Sił Powietrznych Gene Renuart powiedział Associated Press, że w razie potrzeby w sezonie grypowym 400 żołnierzy gotowych jest udać się do pięciu regionalnych dowództw w całym kraju i wspomóc kierownictwo federalnej służby zdrowia i urzędników zarządzania kryzysowego.

Na ile wcześniej wymagana będzie “pomoc” wojskowych? Na szczęście są jakieś oznaki oporu. Pracownikom publicznej i prywatnej służby zdrowia w USA zagrożono, że albo poddadzą się szczepieniu, albo stracą pracę:

Nowy Jork jest pierwszym stanem w tym kraju, który zarządził szczepienia przeciw grypie dla pracowników opieki zdrowotnej. Pierwsze dawki szczepionki przeciwko świńskiej grypie będą dostępne na początku przyszłego tygodnia. Spora ich część zarezerwowana jest dla pracowników państwowej opieki zdrowotnej, ci jednak coraz bardziej się sprzeciwiają.

W Hauppauge podczas wtorkowej demonstracji przeciwko stanowemu zarządzeniu podciągnięcia rekawów pracownicy służby zdrowia krzyczeli: “Żadnych obowiązkowych szczepień!”

Kiedy związek pielęgniarek w stanie Waszyngton zakwestionował podstawy prawne obowiązkowego szczepienia, Gerald Celente ocenił, że ten problem może stać się kroplą przepełniajacą czarę:

“Podczas gdy istnieje wiele uniwersalnych spraw, które mogłyby stanowić zapalnik,Trends Research Institute prognozuje, że jeśli rząd zrealizuje swoją groźbę i spróbuje zmusić ludzi do poddania się szczepieniom, będzie to czwarty strzał (drugiej Amerykańskiej Rewolucji). Dziesiątki milionów ludzi będzie walczyło o swoje prawo do wolności i nie szczepienia się.

To jasne, że patokraci myślą, iż mają wszystko pod kontrolą. Każdy przypadek powikłań zdrowotnych lub śmierci w wyniku szczepienia będzie miał swoją odpowiednią wersję oficjalną, wskazującą na dowolną inną przycznę. W połączeniu z całkowitym immunitetem prawnym producentów tych cichych pocisków i potęgą prawa zapewnieniającego uległość, jesteśmy chyba skutecznie zapędzani całym stadem do popełnienia zbiorowego samobójstwa.

Ogień i woda Matki Natury

Potencjał Matki Natury, jeśli chodzi o możliwe zniszczenia, jest oczywisty. Azję Południowo-Wschodnią nawiedziła wyjątkowo fatalna pogoda, trzęsienia ziemi i tsunami, ale niezwykłe i niszczące warunki pogodowe pochłonęły wiele ofiar na całym świecie.

“Dziwna” burza i tornado zabijają 17 osób w Argentynie, natomiast w Irlandii ksiądz modli się o słońce, kiedy ulewa rzuciła farmerów na kolana. W USA rekordowa powódź zalała stan Atlanta, 7 osób zginęło, 1 wciąż nie odnaleziono. Na obrzeżach Los Angeles szalał niszczący pożar, a w Turcji co najmniej 31 osób zginęło w powodziach wywołanych gwałtownymi opadami.

Na początku miesiąca w trzęsieniu ziemi na Jawie zginęło 46 osób, a kulkadziesiąt zostało uwięzionych. Potem Australię dotknęły silne wstrząsy, grad, ogień i pył, stanowiąc najgorszą burzę piaskową w historii. Czy to ostrzeżenie przed tym, co ma nadejść?

Wkrótce potem trzęsienie ziemi o magnitudzie 8,3 na wyspach Samoa wywołało 3-metrowe fale tsunami, które na tych wyspach Pacyfiku zabiły prawdopodobnie 100 osób.

Z zemstą przybyły burze tropikalne: ponad 300 osób zabitych na trasie śmiercionośnego tajfunu Ketsana, najpierw na Filipinach, a następnie w Wietnamie. Filipiny zbierają teraz siły przed następnym tajfunem, podczaz gdy ich mieszkańcy o ratunek zwracają się do Boga:

Miliony przerażonych Filipińczyków, którzy przeżyli powódź, siadło w piątek na piętach przed nadciągającym supertajfunem, a władze błagały Boga o ocalenie od dalszych zniszczeń tego dotkniętego kataklizmem południowo-wschodnio-azjatyckiego kraju.

Największe straty w ludziach i największa tragedia jest wynikiem potężnego trzęsienia ziemi w Indonezji pod koniec września, które zostawiło 1100 ofiar śmiertelnych i tysiące zaginionych. W chwili, kiedy to piszemy, liczbę ofiar śmiertelnych szacuje sę na 4000, a cały rejon jest teraz zagrożony rozprzestrzenianiem się chorób i dalszymi tragediami ludzi.

Te katastrofalne wydarzenia dominują w mediach, często w powiązaniu ze “zmianami klimatu” i kampaniami politycznymi. Po ostatnim posiedzeniu ONZ, prezydent Czech stwierdził, że posiedzenie ONZ w sprawie klimatu było propagandowe i wiodący orędownik globalnego ocieplenia dołączył do grona sceptyków. W międzyczasie politycy i media robią wszystko, aby ukryć lub zdyskredytować naukowy fakt, że antropogenicznego CO2 jest zbyt mało, żeby miał stanowić istotny czynnik globalnego ocieplenia, czy też jakkolwiek się z nim wiązać.

Histerii związanej z globalnym ociepleniem zagraża również pogłębiająca się tendencja obniżania się temperatur, jak na przykład: USA nie za bardzo miały lato tego roku i Almanach Rolników przewiduje na tę zimę paraliżujące mrozy. Kolesie od propagandy [spin doctors] zamaskowali jednak tę żenującą rzeczywistość swoją najświeższą prognozą, że klimat na świecie może się najpierw ochłodzić, a dopiero potem ocieplić, a winni temu jesteśmy my, darmozjady:

Prognozy zmian klimatycznych nie wróżą nic dobrego. Jeden z najwybitniejszych na świecie klimatologów powiedział w czwartek, że możemy się spodziewać wejścia “w dziesięcio- a może i dwudziestoletni okres postępującego ochłodzenia.

“Ludzie będą mówili, że to znika globalne ocieplenie” – powiedział do ponad 1500 czołowych światowych klimatologów, uczestniczących w Światowej Konferencji Klimatycznej ONZ zebranie w Genewie.

Czytelnicy SOTT natomiast powiedzą, że globalne ocieplenie nigdy nie istniało! My wiemy, że ta kaczka o spowodowanej działalnością człowieka zmianie klimatu jest kluczowa dla światowych przywodców – jej zadaniem jest odwrócenie powszechnej uwagi i wprowadzenie swoich planów globalnego opodatkowania:

Francja – Sarkozy ujawnia “zielony podatek”
Podatek węglowy dla chwiejącej się gospodarki Irlandii
Zgodnie z ustawą o globalnym ociepleniu agencje rządowe będą musiały ściągnąć dodatkowych 16,6 miliardów dolarów podatków, żeby wykupić zezwolenia na emisję CO2

Przeciąga się brak aktywności Słońca, co wskazuje na znacznie większy jej związek z globalną temperaturą niż ma dwutlenek węgla:

Najnowsze badania zdają się wykazywać, że za zmianą klimatu kryje się coś więcej, niż na ten temat wiemy.

Zakładając, że dziś nie pojawią się żadne plamy, pobity zostanie 96-letni rekord: 53 dni bez plam słonecznych – gigantycznych magnetycznych zakłóceń na powierzchni Słońca, powodujących słoneczne rozbłyski. Byłby to czwarty na liście najdłuższych okresów gwiezdnej doskonałości Słońca od 1849 roku. Czekajcie, to staje się jeszcze bardziej ekscytujące.

W okresie nazywanym przez naukowców Minimum Maundera (okres braku aktywności słonecznej w latach 1645-1715) świat doświadczył najgorszego pasma niskich temperatur w tej tak zwanej Małej Epoce Lodowej. W okresie Bożego Narodzenia londyńscy łyżwiarze śmigali po Tamizie, a mieszkańcy Nowego Jorku (wtedy New Amsterdam) przechodzili czasami przez rzekę Hudson idąc z Manhattanu na Staten Island.

Ta bezczynność zalicza się teraz do 5 najdłuższych w historii, a około roku 2015 plamy słoneczne mogą całkowicie zniknąć.

Będziemy zatem zalecać zignorowanie muzyków i “osobistości” podczepiające się pod ten piorący mózg intrantny interes i zamiast tego zainwestowanie w parę solidnych mukluków…. [mukluk - na Alasce tradycyjne obuwie but zimowy z foczej lub reniferowej skóry]

Obłęd S.A.

Dzieci, kobiety i w zasadzie wszyscy uważani za wrażliwych, zdają się być głównym celem patologicznych jednostek i obiektem wykorzystania, upokorzenia, a newet zgładzenia. Jak patokracja zabija miliony w skali makrospołecznej, tak osobnik patologiczny daje upust brutalności i sieje destrukcyjne spustoszenie w skali indywidualnej. No bo co ich powstrzyma? Zachowują się dokładnie tak samo jak nasi patologiczni przywódcy. Widzieliśmy już wiele podobnych przypadków, ale psychopatyczne brednie Petera Braunsteina i jego zimna obojętność w stosunku do ofiar jego sadystycznego okrucieństwa wciąż nas szokuje. Poniżej przykładowe historie z minionego miesiąca [września], które dotarły do mediów i wstrząsnęły opinią publiczną.

USA

Końcówka sierpnia: Potwór oskarżony o porwanie Jaycee Lee Dugard i trzymanie jej przez 18 lat w niewoli na swoim przydomowym podwórku, od kilkudziesięciu już lat miał chore “fantazje seksualne” o małych dziewczynkach.

Phillip Garrido przyznał, że począwszy od 1968 roku kręcił się w pobliżu szkół i robił sobie dobrze “przyglądając się młodym kobietom”.

“Robiłem to w samochodzie zaparkowanym przy szkołach, podstawówkach i liceach” – powiedział w sądzie w zeznaniu uzyskanym we wtorek przez Daily News.

Na pytanie o wiek tych dziewcząt, Garrido odpowiedział: “Od 7 do 10 lat”.

Dugard miała zaledwie 11 lat, kiedy w 1991 roku – według prokuratorów – Garrido i jego żona, Nancy, uprowadzili ją, gdy szła na przystanek autobusu szkolnego w South Lake Tahoe, Kalifornia.

[...] przypuszczalnie zrobił z Dugard swoją nałożnicę i spłodził z nią 2 córki – tuż pod nosem kuratorów, którzy mieli monitorować każdy jego ruch podczas zwolnienia warunkowego.

2 września: “Pied Piper pedofili” aresztowany w międzynarodowej akcji polowania na seks-turystów

3 września, Atlanta – Policja donosi, że 61 letni mężczyzna, zdenerwowany płaczem 2 letniej dziewczynki w podmiejskim centrum hadlowym Atlanty, uderzył kilkukrotnie dziecko, ostrzegłszy wcześniej matkę, by je uciszyła.

5 września, Iowa – władze szkolne w Atlantic zmusiły pięć nastolatek do rozebrania się w celu przeprowadzenia im rewizji osobistej, po tym, jak koleżanka z klasy zgłosiła, że zniknęło jej z tobki 100 dolarów – mówi dwóch adwokatów oraz rodziny dziewcząt.

6 września, Luizjana – Mężczyzna zastrzelił swoją żonę, z którą był w separacji, i 2-letniego wnuka oraz ciężko zranił swoją ciężarną synową w ich wiejskim domu w Luizjanie, a następnie popełnił samobójstwo, gdy 20 minut później policja próbowała zmusić go do zjechania na pobocze.

6 września, Illinois – po prawie dwóch latach znaleziono chłopca ukrytego za ścianą w domu babci. Policja aresztowała matkę i babcię chłopca.

14 września, Connecticut – Annie Le, doktorantka wydziału farmakologii na Uniwersytecie Yale, zaginęła 8 września. Jej ciało znaleziono 13 września, w dniu, kiedy ta 24 letnia kobieta miała wziąć ślub, “za ścianą w doskonale strzeżonym budynku laboratorium, gdzie pracowała”.

12 września, Michigan – 35-letnia matka za pośrednictwem Internetu śledziła syna, którego oddała do adopcji dziesięć lat wcześniej, a następnie uwiodła i zgwałciła nastolestetniego chłopca, którego znalazła przeszukując sieć.

18 września, Pennsylwania – wegług policji z Filadelfii 5 tygodniowy chłopiec był tak strasznie maltretowany, że może nie przeżyć z powodu odniesionych obrażeń.

21 września, Kalifornia – policjant użył tasera w stosunku do beznogiego mężczyzny przykutego do wózka inwalidzkiego. W kolejnej historii o policji nadużywającej władzy słyszymy o kobiecie, która zadzwoniła pod 911 wzywając pomoc, co skończyło się podwójnym poniżeniem, kiedy oficerowie potraktowali ją jak kogoś sprawiającego kłopot, pobili ją i rozebrali do naga.

Brytania i Irlandia

30 sierpnia – najpierw w kabinie ciężarówki znaleziono uduszoną 9 letnią dziewczynkę, a wkrótce potem mężczyznę powieszonego w pobliskim lesie.

1września – Kobieta osadzona w więzieniu za zabicie swojej 51 letniej matki i pozbycie się jej ciała.

3 września – Dwaj bracia, którzy torturowali chłopców (9 i 11 lat), warczeli do swoich krwiawiących ofiar: “Nie możemy was zostawić – jeszcze nie umarliście”. Tę mrożącą krew w żyłach pogróżkę rzucili podczas ataku ci z piekła rodem bracia w wieku 10 i 11 lat.

4września – Patologiczna nastoletnia kusicielka aresztowana za współudział w zabójstwie 16 letniego chłopca

4 września, Dublin – Do szpitala trafiła kobieta, której twarz pocięto nożem, kiedy odprowadzała do szkoły swojego 5letniego syna. Kilka godzin wcześniej w pobliżu (ale bez związku z powyższym przypadkiem) inna kobieta straciła dwa palce, próbując obronić się przed atakującym ją nożem włamywaczem.

13 września, Nottinghamshire – Ośmioletnia dziewczynka powieszona w swojej sypialni.

17 września – Matka z córką doprowadone do zabójstwa z samobójstwem w efekcie wieloletniego terroryzowania ich przez gang młodocianych.

Dochodzenie wykazało, że Fiona Pilkington, matka znaleziona martwa w swoim palącym się samochodzie ze swoją upośledzoną córką, w ciągu ostatnich siedmiu lat kontaktowała się z policją 21 razy, skarżąc się na terroryzujący jej rodzinę gang młodocianych.

W październiku 2007 roku 38 letnia pani Pilkington prawdopodobnie zamordowała swoją 18 letnią córkę Franceccę Hardwick, podpalając samochód na parkingu przy drodze A47 w pobliżu Earl Shilton w hrabstwie Leicestershire.

Dochodzenie ujawniło, że pani Pilkington oraz Francecca (Frankie) i jej obecnie 19letni brat Anthony Hardwick przez 15 lat przechodzili męki w swoim domu przy Bardon Road w pobliskim miasteczku Barwell.

20 września – 3 letni chłopiec jest najmłodzszym podejrzanym w UK. Zgodnie z raportem, “ten maluch znajduje się wśród 10 pięcioletnich i młodszych dzieciaków, przeciwko którym od maja prowadzone jest dochodzenie w sprawie popełnionych przestępstw, w tym seksualnych!

21września – Kobieta uznana winną zamordowania w 2003 roku swoich dwóch córek (13 i 16 lat) nożem kuchennym.

Francja

13 września – Rodzice 8 letniej dziewczynki, której ciało znaleziono zabetonowane, podejrzani o [nieumyślne] zabójstwo.

Niemcy

17 września – Niemiecki student atakuje szolnych kolegów przy użyciu siekiery i bomb.

Europa Wschodnia

3 września – Fala przemocy dotyka wschodnioeuropejskich Cyganów

Turcja

10 września – 9 kobiet uratowano z fałszywego reality show. Przypomina nam to o międzynarodowych rozmowach o Turcji nie zeuropeanizowanej w wystarczającym stopniu i nie asymilującej zachodniej kultury. Jak to nie? Swoje kobiety Turcy traktują dokładnie tak samo!

Chiny

8 września – We wschodnich Chinach kobieta została pobita na śmierć przez pięciu pracowników centrum handlowego, którzy oskarżyli ją o kradzież towaru.

Indie

Lipiec – Indyjscy aktywiści krytykują rutuał zrzucania niemowlaków z dachu meczetu

Amerykański raport łączy Indie z “największą liczbą produktów wytworzonych z wykorzystaniem pracy dzieci albo przymusu pracy, produktów takich jak choćby piłki futbolowe i ubrania. [...] Brazylia, Bangladesz, Chiny i Filipiny również znalazy się na czołowych pozycjach listy sześciu państw powiązanych z produkcją dóbr z wykorzystaniem pracy dzieci lub pracy przymusowej”. Większość tych produktów trafia na rynki zachodnie.

Dotknięci suszą indyjscy rolnicy sprzedają żony, żeby spłacać długi

Australia

17 września – Australijczyk aresztowany pod zarzutem gwałcenia przez 30 lat swojej córki i spłodzenia z nią czwórki dzieci. Ten sześćdziesięcioletni mężczyzna oskarżony jest o więzienie córki i niemal codzienne dopuszczanie się na niej gwałtu, od kiedy miała 11 lat.

Afganistan

27 września – 30 letni mężczyzna zastrzelił 15 członków swojej rodziny, w tym żonę i dzieci, poczym sam się zastrzelił.

Przeklęte dane z nieziemskiego katalogu

UFO w Ameryce

1 września: Świadek z Kolorado cierpi na chwilową utratę pamięci po zobaczeniu UFO

2 września: Dwóch świadków z Michigan donosi o flocie obiektów UFO nad Górnym Półwyspem Michigan

Sześć statków określono jako „duże”, a cztery inne jako mniejsze; ”niebieskie i białe, pozostawały w stałej formacji, jakby w eskorcie większych statków”. [...] Obiekty te w jednej sekundzie znalazły się po drugiej stronie horyzontu. [...] Trzy statki zostały opisane jako „podobne kształtem do spodka” i jakby lądowały na Jeziorze Michigan. Statki zbliżyły się do świadków na odległość 250 do 300 metrów.

2 września: Niezwykłe zachowanie 4 różnokolorowych świateł na nocnym niebie

2 września: Na Florydzie UFO ścigają sportowe samochody, a z Kaliforni napływają doniesienia o ogromnym UFO

Świadek określił rozmiary obiektu stwierdzając, że był on dwukrotnie dłuższy i wyższy od samolotu B-52. Całe wydarzenie trwało w przybliżeniu dwie minuty. Zaraz potem dało się słyszeć odgłosy myśliwców F-18 startujących z pobliskiego Los Alamitos.

5 września: Ludność stanu Utah przerażona widokiem jasnych rozbłysków na nocnym niebie

7 września: Latający kwadrat nad Północną Karoliną

8 września: Świadkowie ze stanu Oregon oglądają nisko przelatującą niezidentyfikowaną „szarą bryłę”

9 września: Dwa obiekty UFO nad Jeziorem Michigan

Dwóch świadków z Michigan widziało niezwykle jasne światło nad Jeziorem Michigan. Zauważyli oni również, że obiekt był otoczony poświatą, poruszał się w lini prostej, a od czasu do czasu przyspieszał i zwalniał. Drugi z obiektów podążał za nim z 10–15 sekundowym opóźnieniem, ale ten nie miał poświaty. Obydwa poruszały sie bezgłośnie.

9 września: Podniebne światła w trójkątnej formacji sfilmowane nad Waszyngtonem

10 września: W Waszyngtonie były pilot helikoptera przygląda się UFO przelatującemu nisko nad domem

10 września: Prostokątny obiekt UFO widziany w pobliżu Międzynarodowego Lotniska w Denwer

09.10.2009 przyjaciółka odwoziła mnie na lotnisko. Byliśmy na Pena Blvd, kiedy obróciłem się w jej stronę i zauważyłem bardzo duży, ciemny prostokątny kształt na niebie, na północny-północny-zachód od lotniska w Denwer. Tkwił zupełnie nieruchomo i pierwsze co pomyślałem, to że Dorotki już nie ma w jej rodzinnym Kansas. Kiedy przyjaciółka go zobaczyła, wypowiedziała dokładnie tę samą myśl. Wyglądał jak ogromny dom – bez dachu.

11 września: UFO nad Arizoną zmienia kolory i znika

MUFON

12 września: Para z Zachodniej Wirginii fotografuje UFO „zataczające małe kółka na niebie”

Para z Zachodniej Wirginii zauważyła jasny obiekt, który wydawał się „zataczać na niebie małe kółka”. Umocowali aparat fotograficzny na statywie i zdołali zrobić jedno zdjęcie – tyle że wtedy obiekt poruszał się już po „zygzakowatym” torze.

Obiekty UFO w Wielkiej Brytanii

5 września: Jasne, błyszczące pomarańczowe kule nad Suffolk

11 września: Ogromny trójkątny statek z niezwykle jasnymi światłami nad Manchesterem

12 września: Walijska para przygląda się rzędowi unoszących się w powietrzu pomarańczowych świateł

12 września: 8-10 okrągłych białych świateł manewruje po niebie nad Manchesterem

12 września: Jasne pomarańczowe światła unoszą się nad głowami przerażonych mieszkańców wsi w hrabstwie Durham

„Zawróciłem samochód i wraz z trzema pasażerami zobaczyliśmy trzy albo cztery pomarańczowe światła unoszące się na niebie w zupełnej ciszy, jakieś sto metrów nad ziemią. Kiedy podjechaliśmy bliżej, jedno ze świateł wisiało tuż nad nami. Później zaczęło powoli się oddalać, aż zniknęło. Zauważyłem również coś, co wyglądało jak helikopter obserwujący z daleka to zdarzenie”.

21 września: UFO sfotografowane nad Devon

„Na początku nie mogłem uwierzyć. Ten kształt był długi na jakieś 30 metrów i początkowo miał na przedzie cztery światła. [...] Obiekt ruszył powoli i wydawał się obracać wokół własnej osi. Wtedy, bez ostrzeżenia, niebo przeciął nagły błysk światła, coś w rodzaju spadającej gwiazdy”.

26 września: Dziwna ognista kula w hrabstwie Herefordshire

Inne miejsca

31 sierpnia: Zbiorowa obserwacja UFO w stanie Pendżab w Indiach

Minionej niedzieli od godziny 20:00 tłum ludzi przyglądał się ogromnemu jasnemu światłu, które przez dwie godziny kręciło się nad miastem, poczym zniknęło. Niektórzy wspięli się nawet na dachy domów, żeby mieć lepszy widok.

1 września: UFO krąży nad miastem na Białorusi emitując jasny snop światła

6 września: Na dom w prowincji Phuket w Tajlandii spada deszcz niezidentyfikowanych obiektów

Rodzina z Phuket miała w weekend bliskie spotkanie z niezidentyfikowanymi spadającymi przedmiotami, kiedy to na ich dach i ogród „spadło z nieba” około sto małych kulek.

Sześcioosobowa rodzina oznajmiła, że przezroczyste kulki spadły na ich dom w Wichit około 9 rano w niedzielę, zaraz po opadach deszczu.

„Kiedy deszcz przestał padać, usłyszeliśmu odgłos spadających na nasz dach przedmiotów” – powiedziała 52-letnia właścicielka, Paweenarak Boonsiew.

Jej syn wyszedł na zewnątrz i znalazł na ziemi ponad setkę małych, przezroczystych kulek.

Żona premiera Japoni jest jakby troszkę „wyobcowana”

Twierdzi, że znała aktora Toma Cruisa w poprzednim wcieleniu i że na pokładzie trójkątnego statku kosmicznego odbyła kiedyś podróż na Wenus. [...] „Kiedy moje ciało spało, mój duch chyba poleciał na Wenus na pokładzie UFO w kształcie trójkąta” – powiedziała. „To było niesamowicie piękne i bardzo zielone miejsce”.

Kosmiczne fajerwerki

3 września: Potężna eksplozja na niebie nad Irlandią

12 września: Żółto-biały bolid z długim czerwonym ogonem zadziwia mieszkańców Vancouver

„Był bardzo duży i leciał bardzo nisko, w porównaniu ze spadającymi gwiazdami i innymi deszczami meteorów. Był znacznie bliżej niż cokolwiek co do tej pory widziałem. [...] po prostu zapierało dech w piersiach. [...] Trzeba czasu, żeby umysł sobie z tym poradził… to było niesamowite”.

28 września: Kosmiczny szok i przerażenie: Nad Argentyną eksploduje bolid

Mieszkańcy Mendozy, La Pampy, San Luis i Cordoby widzieli spadający z nieba meteor. Zanim uderzył w ziemię, rozpadł się z wielkim hukiem.

Dziwne stworzenia

W Chinach sfotografowano węża, który najwyraźniej przyszedł na świat z jedną łapą. Przypomina to pewną historię z Chin z maja – urodził się kot ze skrzydłami! Nie po raz pierwszy w tym kraju można było oglądać ptakopodobnego kociaka. W sierpniu 2008 roku otrzymaliśmy wiadomość, że uskrzydlony kot wywołuje sensację w Chinach. Wszystko to zmusza nas do zastanowienia się, co dzieje się w tym kraju?

Tymczasem w jeziorze w Vancouver w Kanadzie grasuje tajemnicze stworzenie. A co zrobić z tym dziwacznym stworem, który rzekomo zginął gwałtowną śmiercią z rąk przerażonych nastolatków z Panamy?

© Telemetro - - Haczykowaty pazur stwora może wskazywać na to, że był to leniwiec. Ale co zatem stało się z jego włosiastym odzieniem?

Bezwłose, gumowate ciało zwierzęcia i odrażające rysy przywołują na myśl przypadek Potwora z Montauk z ubiegłego roku, nadal niezidentyfikowanego zwierzęcia sfotografowanego na nowojorskiej plaży.

Według doniesień z Panamy, nastolatkowie zauważyli wspinające się na skałę stworzenie podczas zabawy w pobliżu miasta Cerro Azaur na północ od Panama City.

Kiedy zwierzę ruszyło w ich stronę, młodzieńcy obawiając się o swoje bezpieczeństwo zaatakowali je kijami, po czym wrzucili martwe ciałko do sadzawki.

Nauka dla Nowego Świata

Scenariusze pukające do drzwi ludzkości nie są sympatyczne. Przy ewentualności super-rozbudowanej wersji wojny w Iraku – tym razem przeciwko Iranowi i z zaangażowaniem jeszcze większej ilości stron chętnie sięgających po broń – po groźbę przymusowych szczepień oraz wzrastające wykorzystywanie coraz doskonalszych technik represyjnych wobec ludzi, aż kusi, żeby się zastanowić, czy samo życie nie prowokuje nas do zajęcia jakiegoś stanowiska. Ignorowanie tych znaków oznacza bierną akceptację kolejnej rundy tragedii.

Żeby jednak zająć stanowisko szczerze i skutecznie, trzeba uczyć się na błędach poprzednich pokoleń oraz znaleźć nowe, realistyczne, twórcze i inteligentne sposoby przeciwstawiania się działaniom psychopatów, by w ten sposób ocalić nasze szanse na przyszłość. Odpowiedzialność spoczywa na tych, którzy bacznie zwracają uwagę na obiektywną rzeczywistość, poszukując w ten sposób rozwiązań będących owocem wiedzy, świadomości, współczucia i wzajemnej współpracy. W takim działaniu leży możliwość zasiania ziaren Nowego Świata, który narodzi się z chaosu dzisiejszych czasów.

Bez komentarza: łódzka misja w Izraelu

pracowniaiv — Tue, 10 Nov 2009 21:22:51 +0000

Ze sprawozdania z misji do Izraela wynika, że urzędnicy pojechali na wycieczkę

- To był wyjątkowo pracowity wyjazd – mówił o niedawnej misji gospodarczo-kulturalnej do Izraela prezydent Jerzy Kropiwnicki na konferencji prasowej tuż po powrocie.

- Kiedy na moje biurko trafiło sprawozdanie z misji, zastanawiałem się nawet, jak w tak krótkim czasie udało się pomieścić tyle rzeczy – powiedział.

“Polska Dziennik Łódzki” dotarł do tego sprawozdania. Dokument liczy 16 stron. Wynika z niego głównie to, że świta prezydenta rozmawiała o konieczności zacieśniania wzajemnej współpracy i podziwiała osiągnięcia Izraela w budowaniu demokracji.

Misja kosztowała podatnika około 100 tys. zł. Trwała od soboty 17 października do soboty 24 października. Pojechało na nią między innymi 12 urzędników, 6 radnych oraz kilku pracowników magistratu. Koszt pobytu jednej osoby to 4 tys. zł.

Na początek prezydent Łodzi spotkał się burmistrzem Tel Awiwu Ronem Huldai. Co dobrego dla Łodzi wynika z tego spotkania? “Szefowie obu metropolii dali zielone światło partnerom biznesowym, kulturalnym i naukowym” – czytamy w sprawozdaniu z półtoragodzinnej rozmowy. W tym samym czasie magistraccy urzędnicy odwiedzili Instytut Edukacji Demokratycznej, gdzie spotkali się z Yaacovem Hechtem, twórcą metody edukacji demokratycznej. “Pan Hecht przedstawił założenia metody i rozumienie edukacji demokratycznej” – czytamy w sprawozdaniu i dowiadujemy się, że dyrektor wydziału edukacji Jacek Człapiński zadeklarował chęć głębszego poznania tej metody.

Tego dnia odbyło się też spotkanie z Międzynarodowym Stowarzyszeniem Policji (IPA) w Tel Awiwie. Z Łodzi na misję nie pojechał ani jeden policjant, ale nie przeszkadzało to uczestnikom spotkania porozmawiać na ważkie tematy. Spotkanie dotyczyło bowiem m.in. “podtrzymywania pokojowego współistnienia na świecie”.

Ciekawe rozmowy odbyły się też w parlamencie izraelskim. Lidia Fido, pełnomocnik prezydenta do spraw osób niepełnosprawnych i seniorów, spotkała się z dyrektorem fundacji Yad Sarah, pomagającej osobom niepełnosprawnym w Izraelu. Efektem tego spotkania ma być program współpracy. Pani pełnomocnik dowiedziała się, że w Izraelu “odchodzi się od systemów domów pomocy społecznej”. Dyrektor Yad Sarah wyraził chęć pomocy w rozwiązywaniu problemów osób starszych i niepełnosprawnych w Łodzi. Warto dodać, że 3 proc. środków fundacji pochodzi od państwa, a 97 proc. od sponsorów.

Interesujące rozmowy odbyły się w czwartek. Prezydent, urzędnicy i radni spotkali się z gubernatorem Betlejem i “delegacja zapoznała się z sytuacją polityczną i gospodarczą Autonomii Palestyńskiej”. W urzędzie miasta zapoznano się z systemem edukacji i “zaakcentowany został aspekt pokojowego współistnienia różnych społeczności”. Do Teatru Narodowego Habima w Tel Awiwie Jerzy Kropiwnicki wysłał grupę “kulturalno-oświatową”. “Podczas spotkania zaprezentowano zasady funkcjonowania tego typu instytucji w Izraelu”, padła też propozycja wystawienia wspólnego przedstawienia w Łodzi.

W sprawozdaniu prezydent chwali się jeszcze prezentami dla sióstr elżbietanek w Izraelu, które dostały od Łodzi baterie prysznicowe i umywalkowe “jako akt wsparcia przez łódzki biznes domu pielgrzymkowego”.

Artykuł zaczerpnięty stąd

Polska przeciwko Raportowi Goldstone’a

iza — Sat, 07 Nov 2009 17:16:38 +0000

We wtorek w nocy, w przeddzień debaty Zgromadzenia Ogólnego ONZ nad Raportem Goldstone’a, sprawozdaniem misji informacyjnej Narodów Zjednoczonych zarzucającym armii izraelskiej popełnienie zbrodni wojennych podczas napaści na Strefę Gazy w grudniu 2008, Kongres Stanów Zjednoczonych odrzucił raport stosunkiem głosów 344 do 36. Wczoraj przeciwko przyjęciu raportu przez Zgromadzenie Ogólne ONZ zagłosowała Polska, jak zwykle opowiadając się po stronie USA i Izraela w sprawach dotyczących tego ostatniego.

Ogółem za przyjęciem raportu opowiedziało się 114 państw, 18 było przeciw, a 44 wstrzymały się od głosu. USA oraz 7 państw Unii Europejskiej – Czechy, Niemcy, Węgry, Włochy, Hiszpania i Słowacja – głosowały przeciw przyjęciu raportu, opowiadając się tym samym przeciwko sprawiedliwości i prawom człowieka. Przeciw była również Ukraina, Rosja wstrzymała się od głosu.

Ubolewa nad tym Amnesty International. Yvonne Terlingen, przedstawicielka AI przy ONZ powiedziała:

“We deeply regret that the USA and the Czech Republic, Germany, Hungary, Italy, the Netherlands, Poland and Slovakia voted against the resolution and failed to support the need for accountability, justice and human rights that are so vital for victims of abuses in this conflict.”

Wstyd i hańba. Słów brakuje. Jak można być tak zakłamanym albo tak ślepym na najoczywistszą masakrę odbywającą się na oczach całego świata?

Na szczęście w tym nieszczęściu, Polska znalazła się w mniejszości. W sukurs za to przychodzą europejscy prawnicy zajmujący się prawami człowieka, którzy zamierzają wytoczyć indywidualne procesy przeciwko konkretnym zbrodniarzom wojennym, a raport Goldstone’a będzie im pomocny:

European Human Rights Lawyers To Sue Israeli Officers For War Crimes

A number of European lawyers and human rights activities stated that they obtained names of Israeli army officers suspected of committing war crimes during the war against the Gaza Strip earlier this year.

The lawyers said they would be filing lawsuits against the officers for committing war crimes against the Palestinian people. Israeli paper Haaretz said that the lawyers collected testimonies from residents of the Gaza Strip in preparation to file the lawsuits.

The lists are being filed in Britain, Spain, Norway, Belgium and Holland as the legislation in these countries allow arrest warrants against war crimes suspects.

Haaretz added that attorney Daniel Makeover, from London, told its reporter that the report of Judge Richard Goldstone will be helpful in the lawsuits.

O samym raporcie i jego kontekście tak pisze mr off [wytłuszczenia nie całkiem zgodne z oryginałem]:

Kiedy ostatnie bomby izraelskiej Operacji “Płynny Ołów” (27 grudzień 2008 – 18 styczeń 2009) spadały na Gazę świat wiedział już z napływających informacji, że na tym maleńkim skrawku ziemi będącym izraelskim więzieniem pod chmurami dla 1.5 mln Palestyńczyków doszło do masakry ludności cywilnej.

Kiedy 9 sierpnia br. izraelska organizacja praw człowieka B’Tselem ogłosiła wyniki swojego trwającego 8 miesięcy dochodzenia informując, iż armia Izraela zabiła w Gazie 1387 osob, w tym 773 cywili, 320 dzieci i 109 kobiet i wiadomość ta pojawiła się na czołówkach światowych mediów wywołało to lawinę potępiających Izrael komentarzy podkreślających ilość poległych cywili, a szczególnie dzieci. Fakt, iż większość zabitych nie brała udziału w walkach dowodzi, iż atak Izraela był napaścią na Palestyńczyków jako naród, a nie “wojną z Hamasem”.

Kiedy 15 sierpnia br. ONZowska Fact Finding Mission Richarda Goldstone’a ogłosiła wyniki swego kilkumiesięczngo śledztwa w liczącym 575 stron raporcie świat otworzył oczy ze zdumienia: Goldstone oskarżył Izrael o popełnienie w Gazie zbrodni wojennych i zbrodni przeciw ludzkości dodając w licznych wywiadach prasowych (“Justice in Gaza”, The New York Times, September 17, 2009), iż armia Izraela wielokrotnie z premedytacją atakowała obiekty cywilne oraz ludność cywilną, a polityka Izraela wobec mieszkańców Gazy oraz Zachodniego Brzegu sprzed napaści była polityką prześladowań i zbiorowej odpowiedzialności pozbawiającą Palestyńczyków elementarnych praw człowieka i wolności gwarantowanych konwencjami międzynarodowymi.

Domagając się od rządu Izraela przeprowadzenia uczciwego śledztwa w ciągu 6 miesięcy i ukarania winnych.

O to samo Goldstone oskarżył Hamas sprawujący władze w Gazie (któremu B’Tselem przypisuje 9 ofiar: 5 żolnierzy IDF, 1 członka obrony cywilnej oraz 3 cywili) powiadając o jego atakach rakietowych na Południowy Izrael. Apelując jednocześnie do rządów państw świata, by winnych zbrodni postawiły przed Międzynarodowym Trybunałem Sprawiedliwości w Hadze jeśli rząd Izraela i Hamas tego nie uczynią.

Prezentując swój raport 28 września br. ONZowskiej Komisji Praw Człowieka w Genewie R.Goldstone podkreślił w konkluzji:

“ – Kultura bezkarności w regionie trwa już zbyt długo. Brak odpowiedzialności za popełnione zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciw ludzkości osiągnął punkt krytyczny. Trwający latami brak elementarnej sprawiedliwości uniemożliwia myślenie o mogących zakończyć się sukcesem rozmowach pokojowych tworząc klimat sprzyjający niekończącej sie przemocy”.

* * *

Richard Goldstone, b.sędzia Sądu Konstytucyjnego w Południowej Afryce i działacz społeczny zaangażowany przez lata w walkę z apartheidem, jest renomowanym prawnikiem o światowej reputacji. Był m.in. prokuratorem Międzynarodowego Trybunału ds zbrodni popełnionych w Rwandzie i b.Jugosławii. Dla pełnego obrazu trzeba dodać, iż Glodstone jest Żydem mającym emocjonalne i rodzinne związki z Izraelem: przez dziesiątki lat czynnie uczestniczył w działalności wielu organizacji społecznych tego państwa pełniąc w nich prestiżowe funkcje.

Wyjaśniając dlaczego podjął sie wykonania tej trudnej misji Goldstone podkreślił, iż głównym motywem jest jego głęboka wiara w rządy prawa, co oznacza, iż także podczas wojny prawo musi być przestrzegane. Dodając, iż zgodził się również i dlatego, iż członkami jego misji byli doskonali prawnicy z wieloletnim doświadczeniem, co umożliwiało przeprowadzenie obiektywnego śledztwa, opartego wyłącznie o niepodważalne fakty: Christine Chinkin, profesor prawa międzynarodowego Londyńskiej Szkoły Ekonomii i Nauk Politycznych, Hina Ilani, adwokat Sądu Najwyższego w Pakistanie i obrońca praw człowieka z ramienia ONZ w Międzynarodowej Komisji Śledczej ds, zbrodni w Darfurze oraz Desmond Travers, b.oficer armii irlandzkiej i członek kierownictwa IICI, instytutu zajmującego sie prowadzeniem śledztw w sprawach zbrodni podobnych tym z Rwandy, Darfuru, b.Jugosławii.

Rząd Bibi Netanyahu odmówił jakiejkolwiek współpracy z komisją Goldstone’a uniemożliwiając jej wjazd do Gazy oraz Zachodniego Brzegu (wjazd do Gazy umożliwił rząd Egiptu). Komentując te decyzje znany izraelski publicysta i były członek Knesetu Uri Avnery nie owija w bawełnę: “ – Rząd Izraela zbojkotował misję, gdyż świetnie wiedział, że każda dojdzie do takich samych konkluzji: fakty są nieubłagane”.

Warto tu dodać, iż po ogłoszeniu raportu Netanyahu odrzucił jego ustalenia i konkluzje, uznając go za “stronniczy”, “legitymizujący terroryzm”, “antyizraelski”, ”antysemicki”, itd. ale RZĄD IZRAELA NIE POTRAFIŁ PODWAŻYĆ ANI JEDNEGO FAKTU PREZENTOWANEGO W RAPORCIE GOLDSTONE’A.

Hamas oraz wszystkie podległe mu instytucje w Gazie oraz władze Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu ściśle współpracowały z misją Goldstone’a.

* * *

Raport Goldstone’a w sumie nie powiedział na temat bestialskiej pacyfikacji getta Gaza niczego, czego nie mówiły wcześniej dziesiątki cząstkowych doniesień wielu palestyńskich, izraelskich i międzynarodowych organizacji praw człowieka (np. Amnesty International, Human Right Watch). Także wielu dziennikarzy oraz pracowników agend ONZ pracujących w Gazie i na zachodnim Brzegu wcześniej prezentowało podobne opinie. Bodaj najważniejszy był dokument zatytułowany “Breaking the Silence” zawierający zeznania 30 żołnierzy armii izraelskiej biorących udział w inwazji Gazy. Potwierdziły one ostrzeliwanie przez armię izraelską domów w których schronili się cywile (np. Samouni, Zeitoun w Płd Gazie), a także 7 przypadków ostrzeliwania cywili próbujących schronić się w bezpieczniejszych miejscach i sygnalizujących te zamiary wymachiwaniem białymi flagami (raport Goldstone’a opisuje 37 przypadków działania armii Izraela mających znamiona zbrodni wojennej lub zbrodni przeciw ludzkości).

Te oraz wiele innych podobnych zeznań były dowodem, iż celem Izraela podczas Operacji “Płynny Ołów” było “danie nauczki” mieszkańcom Gazy i ukaranie ich za polityczne poparcie dla Hamasu w wyborach parlamentarnych (2007), które dało mu władzę. I sterroryzowanie ich. Temu celowi służyło prowadzenie walki przez armię Izraela w taki sposób, by ograniczyć do minimum straty własne, co oznaczało użycie potężnej siły ognia, czego konsekwencją była śmierć setek cywili.

Raport Goldstone’a gromadząc wszystkie znane fakty w jednym dokumencie stworzył nową jakość: odsłonił polityczne motywy Izraela ujawniając jego prawdziwe cele strategiczne. Dowodząc, iż atak na Gazę był atakiem na Palestyńczyków jako naród, a jego głównym celem było sterroryzowanie ich poprzez brutalną masakrę oraz złamanie ich woli walki o wolność.

Team Goldstone’a pokazał również, iż masakra ludności cywilnej Gazy nie była aktem samoobrony i nie miała racjonalnego uzasadnienia, gdyż Hamas przestrzegał umowy o zawieszeniu broni. Złamał je Izrael, bombardując terytorium Gazy na kilka tygodni przed atakiem. Raport dowiódł też, iż Izrael po dojściu Hamasu do władzy – droga demokratycznych wyborów – wprowadził politykę drastycznego ograniczania dostaw wszystkiego, co potrzebne jest ludziom (których wcześniej zamknął w więzieniu) do życia: wody, elektryczności, żywności, lekarstw, opału, książek, zeszytów, nawet zabawek czy papieru i kredek do rysowania dla dzieci.

Wszystkie te akty prześladowań Palestyńczyków były obliczone na doprowadzenie do wybuchu społecznego przeciw Hamasowi. Ta polityka syjonistów prowokowała symboliczne akcje odwetowe Hamasu, czyniąc politykom z Tel Avivu pretekst do napaści na Gazę. Napaści, której jednym z celów było także poprawienie samopoczucia armii i społeczeństwa Izraela po sromotnie przegranej z Libańczykami w 2006, kiedy to bojownicy Hezbollahu pokazali armii izraelskiej, co potrafi jak ma naprzeciw sobie jako tako uzbrojonych przeciwników. Innym motywem były wybory parlamentarne: będący u władzy politycy Partii Pracy i Kadimy chcieli przy pomocy bomb zrzuconych na Gazę je wygrać pozostając przy władzy.

Raport Goldstone’a pokazał też, że celem armii Izraela – oprócz ludności – była cała infrastruktura techniczna oraz przemysłowa Gazy: szkoły, szpitale, urzędy, fabryki, wodociągi, kanalizacja, linie przesyłowe energii elektrycznej. Jednym z bardziej groteskowych aktów agresji – wiele mówiącym o prawdziwych intencjach Izraelczyków – jest opisane w raporcie zrównanie z ziemią przez czołgi i buldożery armii izraelskiej fermy kurzej wraz z 31.000 kur, która dostarczała Gazie 10% jaj. Innym jest zbombardowanie 9 stycznia br. młyna braci Hamada, zaopatrującego całą Gazę w mąkę (po 9 miesiącach od ataku młyn jest nieczynny). Inny przykład niszczenia infrastruktury przemysłowej to (trwające praktycznie codziennie, do dziś) ostrzeliwanie przez Izrael statków rybackich i urządzeń portowych, czego skutkiem jest spadek o 2/3 dostaw ryb (protein zwierzęcych) w porównaniu z rokiem 2007.

Jednym z najbardziej odrażających aktów bestialstwa Izraela wobec Palestyńczyków jest trwające do dziś wstrzymywanie wypłat rent inwalidom, które otrzymywali od firm ubezpieczeniowych w Izraelu. Kiedy pozbawieni środków do życia zdesperowani ludzie dzwonią z pytaniem dlaczego nie dostają pieniędzy otrzymują lakoniczną odpowiedź: “decyzja polityczna władz”.

Zniszczenia w Gazie po Operacji “Płynny Ołów” (m.in. 5000 domów, 200 fabryk) i ścisła jej blokada uniemożliwiająca jakąkolwiek odbudowę spowodowały, iż 90% Palestyńczyków żyje w nędzy. Cała strefa jest zaś dziś na poziomie rozwoju z roku 1967.

* * *

Raport misji R.Goldstone’a nie pozostawia najmniejszych wątpliwości co i dlaczego zdarzyło się w Gazie na przełomie grudnia 2008 – stycznia 2009: dokumentując masakrę Palestyńczyków, z których większość stanowili cywile, raport pozbawił Izrael już na zawsze statusu ofiary, dającego mu wcześniej rodzaj immunitetu wzmocnionego wspomnieniem Holocaustu.

To już przeszłość.

Syjonistyczne państwo Izrael przegrało w Gazie w oczach świata wojnę o słuszność, o rację, o polityczną, prawną i moralną legitymację. Przegrało walcząc z najsłabszym ze swoich dotychczasowych przeciwników. Przegrało, gdyż zmasakrowało go za to, że chce być wolny…

Pokazując prawdziwą twarz syjonizmu AD 2009: twarz oprawcy i kata.

Te twarz było już widać podczas wojny w Libanie trzy lata temu, gdy izraelskie lotnictwo dewastowało Bejrut zabijając cywili setkami, jak w Gazie. Ale nie było widać aż tak wyraźnie.

W Gazie spadła maska stworzona przez lata propagandy kreującej Izrael na ofiarę…

Zachęcam do przeczytania całości na salonie24, wraz z artykułami przytoczonymi w komentarzach.

Pewnie nikt nie ogłosi 6 listopada dniem żałoby narodowej, a szkoda.

Wykład Richarda Dolana: Musimy zrobić wszystko, żeby prawda została ujawniona

iza — Tue, 13 Oct 2009 00:55:31 +0000

RICHARD DOLAN mówi o swojej najnowszej książce, drugim tomie trylogii “UFOs and The National Security State”.

Dlaczego tak wielu ludzi nie ma świadomości istnienia zjawisk hiperwymiarowych stojących za globalną polityką, nieprzyjaznych technologii ani nie zdaje sobie sprawy z prawdopodobnej przyszłości naszej planety i rodzaju ludzkiego?

Dolan wnikliwie tłumaczy, jak niezmiernej wagi jest, abyśmy wszyscy aktywnie poszukiwali informacji na ten temat.

Wszystkich Czytelników, rozumiejących j. angielski, gorąco zachęcam do wysłuchania tego ponad godzinnego wykładu.

Tutaj obejrzysz video bezpośrednio na YouTube

Stąd możesz ściągnąć wideo w formacie MP4

Stąd ściągniesz plik dźwiękowy w formacie MP3

Łączenie Punktów: Masowa depopulacja jest tuż tuż, a Tajny Oddział urządza świat po swojemu

iza — Mon, 05 Oct 2009 21:59:54 +0000

[oryg.: Connecting the Dots: Mass depopulation on its way and the Secret Team's management of the world, tłum.: PRACowniA]

SOTT Editors
SOTT.net
07 września 2009 17:33 UTC

‘Lonnie Wolfe’ napisał w 1981 roku artykuł Plan depopulacji wg Haiga-Kissingera, w którym stwierdza:

Śledztwo tygodnika EIR [Executive Intelligence Review] ujawniło istnienie organu działającego poza kontrolą Białego Domu, a stworzonego jedynie po to, by zredukować światową populację o dwa miliardy ludzi za pomocą wojen, głodu, chorób czy innych koniecznych środków. Ów instrument, na który składają się różne szczeble rządowe, nadaje kurs amerykańskiej polityce zagranicznej. W każdym punkcie zapalnym na świecie – czy to na Salwadorze, czy w tak zwanym sektorze kryzysu w Zatoce Perskiej, Ameryce Łacińskiej, południowo-wschodniej Azji czy też w Afryce – celem amerykańskiej polityki zagranicznej jest redukcja populacji. Kierowanie operacją Rada Bezpieczeństwa Narodowego USA (National Security Council) wyznaczyła Grupie Roboczej ds. Polityki Ludnościowej. Grupa ta wchodzi w skład Biura ds. Ludności (Office of Population Affairs, OPA) Departamentu Stanu USA, utworzonego przez Henry’ego Kissingera w 1975 roku. To samo Biuro nakreśliło administracji Cartera raport Global 2000, w którym apelowano o redukcję populacji. Poza raportem ten sam organ podtrzymywał wojnę domową na Salwadorze jako zamierzony projekt depopulacji.

“Naszym działaniem kieruje jeden motyw – jest nim redukcja populacji” – powiedział Thomas Ferguson, przedstawiciel Biura (OPA) na Amerykę Łacińską. „Albo [obce rządy] będą z nami współpracować, albo urządzimy im taki bajzel, jak na Salwadorze, w Iranie lub Bejrucie. Populacja stanowi problem polityczny. Kiedy wymknie się spod kontroli, potrzeba będzie autorytarnych rządów, nawet faszyzmu, aby ją zredukować. Profesjonaliści nie zamierzają redukować populacji z humanitarnych pobudek. Jedynie ładnie to brzmi. Kierujemy się myślą o surowcach i środowiskowych ograniczeniach. Patrzymy pod kątem strategicznych potrzeb i w związku z tym stwierdzamy, że ten kraj musi obniżyć liczbę ludności – w przeciwnym razie będziemy mieć problem.”

Zrozumiałe jest, że w 1981 roku każdy mógł uznać ten dokument za niestworzoną teorię spiskową, zważywszy na niewielką ilość dowodów dostępnych w tamtych czasach. W 1981 roku my sami pewnie byśmy zareagowali właśnie w ten sposób. Jednak w sierpniu 2009 roku zaprzeczanie otaczającej nas rzeczywistości nie wchodzi już w grę, może z wyjątkiem największych ofiar tej iluzji. Polityka depopulacji ruszyła, to kulminacja długo przygotowanego planu psychopatycznej elity. Redaktorzy i czytelnicy SOTT widzą jego oznaki od lat, a wydarzenia z tego miesiąca, wraz z otwarciem na wszystkich frontach wojny przeciw ludziom, o kolejny krok przybliżyły spełnienie się tej przerażającej wizji świata. Wszystko co może nas fizycznie, mentalnie, psychicznie i duchowo zniszczyć, zostało spuszczone z łańcucha. Poprzez brutalną siłę wojskową, programy eugeniczne pod maską lekarskich zabiegów, modyfikowaną żywność, grabieże i niszczenie surowców, rozprzestrzenianie toksyn oraz wojnę psychologiczną objawia się wyraźna groźba brutalnego i wszechobecnego ucisku.

Jest jednak nadzieja, a bierze ona swój początek w świadomości tych zjawisk. Zatem kontynuujmy…

Techniki depopulacji, metoda I: Sprowadzić głód

Dwie trzecie spośród miliarda głodujących ludzi na świecie mieszka w Azji, gdzie niedobór wody doprowadził do niespotykanych wcześniej braków żywności, które zagroziły zdolności wyżywienia rosnącej populacji kontynentu. Zaś dziwna pogoda w innych rejonach świata – nieustanne powodzie w Australii, Argentynie i Kenii, nadmierne opady deszczu nad północno-wschodnimi USA, zaskakująco niskie letnie temperatury w Kanadzie – jest idealnym bodźcem dla windowania cen żywności i zwiększania jej niedoboru, a tym samym dla zaistnienia katastrofy na miarę pandemii.

W 2003 roku Pentagon wydał raport zatytułowany Gwałtowne zmiany klimatyczne oraz ich implikacje dla bezpieczeństwa narodowego Stanów Zjednoczonych, opisując rozwój wydarzeń w XXI wieku:

Nagłe zmiany klimatu mogą znacznie nadwyrężyć pojemność środowiska*, która już obecnie znajduje się na niebezpiecznym poziomie. Naturalną tendencją czy też potrzebą jest przywrócenie jej stanu optymalnego. Kiedy nagłe zmiany klimatu zmniejszają światową pojemność środowiska, dojść może do zaciekłych wojen o żywność, wodę oraz energię. Zarówno w wyniku wojen jak i głodu oraz chorób liczba ludności ulegnie redukcji, by po jakimś czasie dojść do stanu równowagi z aktualną pojemnością środowiska.

[*pojemność środowiska - największa liczba osobników, jaką środowisko jest w stanie utrzymać przez (nieskończenie) długi czas (Biologia, Solomon, Berg, Martin, Villee; W-wa 1998)]

Pentagon stanowi centrum amerykańskiego kompleksu militarno-przemysłowego i jako takie jest jednym z największych na świecie konsumentów dostępnych środków. Fakt ten nie czyni raczej Pentagonu bezstronnym źródłem informacji o „pojemności środowiska” dla zasobów naturalnych Ziemi. Co więcej, ów raport napisano zaraz po rozpoczęciu przez USA drugiej wojny o surowce XXI wieku (inwazji na Irak). Nie dziwi więc, że ten plan „redukcji populacji”, przedstawiony jako przywracający równowagę światu pogrążonemu w nieustannych wojnach o kurczące się zasoby ropy, żywności czy wody – stał się politycznym credo tych, którzy chcą się utrzymać u władzy. Poniższy truizm przypisuje się Henry’emu Kissingerowi: „Kto kontroluje zasoby żywności, kontroluje i ludzi. Kto kontroluje energię, włada całymi kontynentami. Kto kontroluje pieniądze – rządzi światem.” Ażeby wyzbyć się wszelkich wątpliwości co do znaczenia terminu „pojemność środowiska”, tu oto dr Hans Joachim Schellnhuber, doradca niemieckiej kanclerz Angeli Merkel oraz profesor wizytujący na Oxford University, tłumaczy, że masowa redukcja liczby ludności byłaby pozytywnym aspektem „globalnego ocieplenia”, kiedy to ludzie zaczną umierać z głodu z powodu katastrofalnych skutków zmian klimatycznych.

“Choć w bardzo cyniczny sposób, jest to tryumf nauki, ponieważ w końcu coś ustabilizowaliśmy – a mianowicie oszacowanie pojemności środowiska tej planety, to znaczy poniżej miliarda ludzi [...] To w istocie tryumf.”

Tym, co naprawdę miał na myśli, rzecz jasna, jest to, że ów „cyniczny tryumf” stanowi jeden z głównych celów propagandy o globalnym ociepleniu z winy człowieka. Fakt, że niezbędnej do życia żywności można użyć jako narzędzia kontroli, ukazał wyraźnie przedstawiciel koreańskiego przedsiębiorstwa Daewoo, uzasadniając chęć zakupu praw do rozległych obszarów pól uprawnych na Madagaskarze:

“Zamierzamy zasiać tam kukurydzę celem zabezpieczenia naszego kraju. Na tym świecie również i żywność może być bronią” – powiedział Hong Jong-wan, menedżer Daewoo. „Będziemy mogli eksportować zbiory lub też przywieźć je do Korei w przypadku kryzysu żywnościowego.”

Dodatkowo, zamiast przekazać je stronie trzeciej (na przykład koreańskiemu społeczeństwu lub innemu krajowi) zbiory te można będzie przechować do czasu, gdy zapasy żywności staną się kartą przetargową w przyszłych zagrywkach psychopatów. Plan eksportu żywności do odległego kraju, który będzie mógł użyć jej jako broni niszczącej gospodarkę innych państw, z pewnością nasila już i tak wielki gniew mieszkańców Madagaskaru, których rząd został w tym roku obalony w wyniku popartego przez wojsko zamachu stanu. Mimo że wspomniana transakcja może nie dojść do skutku, podobne sytuacje mają miejsce na całym świecie, gdzie duże korporacje wykupują pozostałe ziemie uprawne. Pod płaszczykiem politycznie poprawnej mowy o wspieraniu krajów rozwijających się oraz inwestowaniu w ich rolnictwo, w rzeczywistości kryje się proces grabienia ziem, który tym samym napędza wizję przyszłego braku żywności, zachęcając do gromadzenia zapasów. Scott Thill dokładnie wyjaśnia całe to szaleństwo:

Bańka finansowa obecnie przeniosła się z rynku mieszkań na towary, a w szczególności na światową produkcję żywności. Biorąc pod uwagę, co fikcyjne pieniądze zrobiły z rynkiem mieszkaniowym, nie wróży się nic dobrego lokalnym społecznościom, których ziemię zakupują rządy, posiadacze prywatnych majątków, fundusze hedgingowe czy inni inwestorzy w pogoni za wartością rzeczywistą w nadzwyczaj nierealnej gospodarce.

Obopólna korzyść w żadnej mierze nie wchodzi w rachubę, gdyż jedynym pożądanym interesem jest dalsze wzbogacenie się już i tak bogatych krajów oraz inwestorów, zatraconych w marnotrawnej konsumpcji oraz gospodarczej i politycznej korupcji, oblatujących świat w poszukiwaniu naiwnych gospodarzy, na których mogliby się napaść. Nieważne, czy chodzi o ryż, trzcinę cukrową, olej palmowy czy inne paliwa dla ich opasłych cielsk lub odstawionych aut, za nic mają zdrowie i dobrobyt swoich gospodarzy. Tacy ludzie hołdują filozofii przetrwania w najczystszym znaczeniu tego słowa, a jej zwolennicy nigdy nie dzielą się gromadzonymi dobrami.

“Inwestorzy postrzegają te ziemie jako kurczące się zasoby w świecie rosnących niedoborów, co stanowi jedną z przyczyn, dla których tak żywo ich poszukują” – wskazuje Woodall. „Przenoszą mentalność plantacyjną w XXI wiek i pozbawiają ludzi ich ziemi. To obłęd.”

W krajach, gdzie nie istnieje publiczny dostęp do informacji dotyczących sprzedaży własnych ziem, praktyki takich plądrowań i zawłaszczania rodzimej produkcji żywności dokonują się za pomocą tajnych umów. Grunty trafiają w ręce międzynarodowej finansjery, wielkich przedsiębiorstw oraz agencji rządowych. Owe sępy finansowe pogłębiają następnie niedobór żywności, dokonując krótkiej sprzedaży* podstawowych towarów i bogacąc się wraz z pogłębianiem się kryzysu żywnościowego. W ciągu tylko sześciu ostatnich miesięcy zakupiono w Afryce i Azji Południowo-Wschodniej ziemie uprawne odpowiadające „połowie obszaru wszystkich pól w Europie”. W zeszłym roku byliśmy świadkami wybuchu zamieszek związanych ze wzrostem cen żywności. W międzyczasie nastał kryzys finansowy, rzucając na dno rozpaczy kolejnych sto milionów ludzi. W oczach elity ci ludzie to „bezużyteczne darmozjady”, w rzeczywistości zaś są to przeważnie głodujący rolnicy lub pracownicy gospodarstw. Właśnie tak – większość naszego jedzenia (i to w tzw. „rozwiniętych państwach”) wytwarzają ci, którzy są najbardziej narażeni na nieustanne przejawy chciwości ze strony elity i których ograniczona zdolność umysłowa oraz myślenie życzeniowe nie dopuszczają ich do świadomości, że ich także pochłonie tsunami niepokojów społecznych, do jakiego z pewnością dojdzie w niedalekiej przyszłości.

[*Krótka sprzedaż - w terminologii giełdowej, pożyczanie papierów wartościowych (głównie akcji) od biura maklerskiego, w celu ich sprzedaży.Inwestor może dokonać krótkiej sprzedaży (zająć krótką pozycję) jeśli przewiduje, że kurs danego instrumentu finansowego będzie spadać. W przypadku rzeczywistego spadku jego wartości zyskiem brutto jest różnica między kwotą uzyskaną ze sprzedaży pożyczonych akcji, a kwotą zapłaconą za ich wykup. Natomiast zyskiem netto na rachunku inwestycyjnym jest zysk brutto po odjęciu wynagrodzenia dla pożyczkodawcy za udzielenie pożyczki oraz prowizji biura maklerskiego od kupna i sprzedaży akcji. W przypadku wzrostu wartości akcji powyżej ceny sprzedaży – inwestor straci. W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.org]

I nie myślcie, że dotknie to jedynie trzeci świat. Spis ludności na 2008 rok ujawnił znaczący wzrost ubóstwa w Stanach Zjednoczonych. Następnie weźmy pod uwagę, że prawdziwe skutki zmian klimatu – coraz niższe temperatury – przejawiają się krótszym okresem wegetacji w Ameryce Północnej. Niedawno pojawiły się też ostrzeżenia o możliwym niedoborze cukru – co nie jest do końca złą wiadomością, zważywszy na jego niszczący wpływ na zdrowie – nas jednak najbardziej interesuje tu wskazanie na malejącą produkcję żywności. Gdy wziąć jeszcze pod uwagę fakt, że jeden na dziewięciu Amerykanów korzysta z przydziałów na żywność, że prawdziwe koszty taniego amerykańskiego jedzenia ukazują nieproporcjonalnie duże straty finansowe i środowiskowe, oraz że wizja braków żywności powodowanych skróconymi okresami wegetacji nabiera realizmu, staje się oczywiste, że trzeba temu jedynie odrobinę…. pomóc.

A całość wydarzeń spotyka się z beznamiętną reakcją Słońca, na którym od 53 dni nie pojawiła się żadna plama, rekord porównywalny z sytuacją sprzed 96 lat [ten rekord został przerwany 1 września wraz z pojawieniem się jednej plamy. Była jednak wątpliwa i nie „pożyła” długo, bowiem zniknęła już następnego dnia; więcej na Spaceweather.com – przyp.]. Rosnąca liczba dowodów wskazuje na dalszy trend obniżania się temperatur. Możliwość zaistnienia minimum słonecznego podobnego do minimum Daltona, powodując wydłużenie i nasilenie się chłodnych pór roku, tylko pogorszy katastrofalne następstwa braków żywności i paliw. Zawsze gotowe do większej grabieży, Monsanto skorzysta z tej sytuacji i z pewnością wynajdzie nasiona GMO odporne na zimno, które ocalą nas wszystkich.

Nie trzeba nawet działań ‘na wielką skalę’, by przechylić szalę – Amerykańskiej Federalnej Agencji Ubezpieczeń Depozytów Bankowych (FDIC) brakuje funduszy w związku z ogromną liczbą upadających banków:

Nawet jeśli niewielu depozytorów amerykańskich banków dowie się, że FDIC musiała poprosić o fundusze Departament Skarbu, i gdy ci sami depozytorzy uznają, że ich bankowe pieniądze są zagrożone i postanowią część z nich wybrać, cała reszta może ruszyć w ślad za nimi. To z kolei może okazać się tym sądnym dniem, o którym wielu prorokowało. Będzie trzeba wtedy ogłosić przerwę w pracy banków i kto wie, co się wydarzy potem – żołnierze na ulicach, emisja nowej waluty, stan wojenny? I nie łudźcie się, że ci w rządzie federalnym nie mają już gotowego planu na taką okoliczność.

Skutkiem starannie opracowanego planu rząd USA zamierza także podjąć decyzję o narzuceniu diety opartej o GMO. W przeważającej mierze dzięki lobbowaniu przez takie kolosy jak Monsanto – którym zadanie niewątpliwie ułatwił ich człowiek obsadzony na samym szczycie FDA – już dawno temu przyjęta ustawa wyznaczać będzie standardy jakości żywności, dyskryminując żywność organiczną produkowaną w małych gospodarstwach na rzecz upraw GMO mających być ratunkiem w niepewnej sytuacji (coś jak Glass-Steagall Act, tyle że w rolnictwie). Stephen Lendman ostrzega:

Koncentracja władzy w rękach kilku agrobiznesowych gigantów naraża wszystkich na niebezpieczeństwo, gdyż [przedsiębiorstwa te] planują osiągnąć globalną dominację za pomocą opatentowania wszystkich form organicznych w celu powszechnego narzucenia żywności GMO – nawet pomimo faktu, że spożywanie jej zagraża ludzkiemu zdrowiu.

By nie być gorszym, rząd brytyjski również zamierza zrobić interes na śmierci obywateli, przygotowując ich do nowej diety:

Kryzys żywnościowy w UK może doprowadzić do racjonowania żywności i upowszechnienia GMO

Żywność GMO przyczynia się do światowego głodu. Czysta patologia kryjąca się za owymi metodami redukcji populacji jest ewidentna we wszystkich działaniach Monsanto.

Dziesiątki tysięcy indyjskich rolników zobowiązanych do jego terminatoracyjnego cyklu śmierci popełnia samobójstwo. A jaka jest odpowiedź Monsanto? Zwiększyć wieśniakom o 42 procent koszt zakupu nowych „inteligentnych” roślin, liczy bowiem na to, że w ten sposób osiągnie oczekiwany zysk obok tego z transakcji terminowych na rynku towarów. Oto destrukcyjny kapitalizm w pełnej krasie – mniej ludzi, większy zysk i przywrócenie idealnej „pojemności środowiska”. Istne „win-win” dla wszystkich (psychopatów)!

Techniki depopulacji, metoda II: Wyobraź sobie, że świnie fluwają

Oczywiście nie można mieć należytej “wojny z ludźmi” bez przebiegłej strategii – takiej jak atakowanie na wielu frontach przy jednoczesnym skrywaniu samej wojny za osłoną dymu i luster.

Wśród taktyk zastraszania (które mogą być także próbami uwarunkowania nas na to, co nas czeka) rząd brytyjski przygotowuje zbiorowe groby, aby poradzić sobie z drugim wybuchem świńskiej grypy w okresie jesiennym. Scenariusz ten wybitnie przypomina inny, rozgrywający się w średniowieczu, kiedy ludzie masowo umierali od “Czarnej Śmierci” (której przyczyna została prawdopodobnie utajniona [pl.], ale to już inna historia). Powinno to mówić samo za siebie, ale czy ludzie to usłyszą?

Przygotowania do katastrofy stanowią powtarzający się w USA schemat – szkoły w stolicy przygotowują się do szczepień przeciwko świńskiej grypie, a Gwardia Narodowa przeprowadza w szkole w Maine swój “trening gotowości”, żeby przygotować się na możliwość zamieszek wywołanych dostarczeniem do szkoły szczepionek – włącznie z ćwiczeniem użycia gazu łzawiącego.

Wszystkie te środki są rozważane pomimo ogłoszenia przez WHO, że świńska grypa wydaje się ogniskować głównie na półkuli południowej – gdzie, jak wiadomo, jest teraz zima – i że u “zdecydowanej większości” pacjentów choroba nadal przebiega łagodnie. Można by niemal pomyśleć, że nasze łaskawe rządy chcą mieć pandemię obejmującą jakąś formę masowej śmierci, bądź też wiedzą, że takie wydarzenie nadciąga i świńska grypa jest tylko przykrywką mającą przekonać nas, że jest to “zjawisko nieszczęśliwe, ale naturalne”.

Ale skoro zadaniem WHO jest wprowadzanie w błąd, a nie informowanie, to organizacja ta musi cierpieć na jakiś dziwny przypadek osobowości wielorakiej. Powyższe doniesienie zdaje się zapewniać nas, że sprawy nie mają się tak źle, jednak dalej dodaje się, że lekarze z półkuli południowej zgłaszają przypadki ciężkich postaci świńskiej grypy, która atakuje płuca skądinąd zdrowych, młodych osób, a aż 15 procent zakażonych pacjentów wymaga intensywnej opieki szpitalnej. Przynajmniej niektórzy eksperci ostrożnie przyjmują bardziej umiarkowany ton:

“Tego typu wypowiedzią WHO z pewnością sprowadza na ludzi strach [przed Bogiem]” – powiedział William Muraskin, profesor Urban Studies w Queens College w Nowym Jorku, który jest specjalistą w dziedzinie międzynarodowego zdrowia. – “Opis podany przez WHO przypomina infekcję płuc, która pochłonęła tak wiele ofiar wśród młodych ludzi podczas pandemii w roku 1918.

Dr Julie Gerberding, była dyrektor US Centers for Disease Control and Prevention zauważyła, że “ciężkie zapalenie płuc także wystąpiło w 1918 roku, ale nie możemy potwierdzić, że patofizjologia jest dokładnie taka sama.”

Natomiast dr Anthony Fauci z National Institutes of Health – jeden z rządowych autorytetów w kwestii świńskiej grypy – powiedział Brianowi Hartmanowi z ABC News: „Nasilenie nie powinno być bliskie temu z 1918 roku” – po raz kolejny podkreślając, że może się to zmienić.

“Ale jeśli to, co obserwujemy teraz, jest miarodajną przesłanką dla tego, co zobaczymy jesienią i zimą, to wygląda to na łagodną lub umiarkowaną pandemię, a nie na bardzo ciężką”.

Ponadto, tego samego dnia dyrektor organizacji, Margaret Chan udzieliła wywiadu “Le Monde” i oświadczyła, że “ten wirus przemieszcza się z niewiarygodną, niemal niespotykaną prędkością” – to znaczy cztery razy szybciej niż zazwyczaj. – “Wszystkie rządy muszą przygotować się na najgorsze“. Innymi słowy, bój się i daj się zaszczepić. Ktoś musi odnosić z takich słów korzyści.

Rząd Stanów Zjednoczonych podejmuje kroki w celu przeciwdziałania opóźnieniu w dostarczeniu szczepionki przeciw świńskiej grypie, szukając fabryk, które mogą szybciej uzyskać więcej tego płynu do strzykawek, pomimo faktu, że załatwiana na szybko szczepionka jest jeszcze gorsza niż ta ’starannie przygotowana’, i tak już niebezpieczna. Pamiętaj, na wszystkim można zrobić interes. Kto zyskuje na szczepionce przeciw świńskiej grypie?

Firmy farmaceutyczne zaangażowane w produkcję szczepionek przeciwko świńskiej grypie to m.in. Baxter International, Sanofi-Aventis SA, Novartis i GlaxoSmithKline. Jefferson zauważa, że Glaxo będzie brało około 6 dolarów za dawkę, podczas gdy koszt produkcji szczepionki to 1 dolar za dawkę. To niezły dochód dla giganta farmaceutycznego. Poproszony o komentarz na temat swojej marży, przedstawiciel Glaxco zauważył, że firma “nie potwierdza tych liczb”.

Czy nie byłoby ironią, gdyby szczepionka mająca za zadanie chronić nas, w efekcie nas zabiła? Może to jest ten pomysł? Może ci, którzy są w stanie wiedzieć więcej, rozumieją, że “rozwiązanie” jest gorsze niż sam problem, w końcu tylko jedna trzecia pielęgniarek w Wielkiej Brytanii jest gotowa poddać się szczepieniu przeciwko świńskiej grypie, podczas gdy brytyjscy lekarze obawiają się, że szczepionka ma związek ze śmiertelną chorobą nerwową [pl] zwaną zespołem Guillain-Barré (GBS) [ostra, zapalna poliradikuloneuropatia demielinizacyjna], który atakuje osłonki nerwów, powodując paraliż i niemożność oddychania.

Kilka miesięcy temu odosobniony głos na naukowej pustyni starał się podkreślić dowody wskazujące, że według wszelkich oznak “świńska grypa” została sztucznie opracowana w laboratorium. WHO szybko go uciszyła i oddaliła.

Wojna z ludźmi i Taserowi złośliwcy

Istnieją także plany wobec tych z nas, którzy przetrwają to, co ma się wkrótce wydarzyć, czymkolwiek to będzie. Oto kilka przypomnień, że wojna ze społeczeństwem – niegdyś sprzedawana jako ‘wojna z terrorem’, niezbędna dla naszego bezpieczeństwa – wciąż trwa.

Australijski rząd planuje zwiększyć przywileje policji, która niczym Sędzia Dredd będzie mogła wkraczać do mieszkań osób podejrzanych mając tylko wstępną zgodę sędziego, a samym podejrzanym trudniej będzie starać się o kaucję, a wszystko to w imię świętej krucjaty przeciwko terroryzmowi, rzecz jasna. W innych krajach jest jeszcze więcej oznak chorego systemu sądowniczego. Weźmy amerykańskiego sędziego Antonina Scalię, który stwierdza:

Sądy [w USA] nigdy nie twierdziły, że konstytucja zakazuje egzekucji skazanego, który miał pełny i sprawiedliwy proces, a który potem dzięki zasadzie habeas corpus zdołał przekonać sąd o tym, że jest „naprawdę” niewinny. Wręcz przeciwnie, wielokrotnie pozostawialiśmy tę kwestią nierozstrzygniętą, wyrażając poważne wątpliwości co do twierdzeń, jakoby „prawdziwa niewinność” była konstytucyjnie poznawalna.

Wiadomo, że system prawny i sądowniczy pada ofiarą poneryzacji, gdy zgodnych z prawem argumentów używa się do tworzenia doktryn będących zupełną odwrotnością istoty tego prawa. Nie trzeba zresztą daleko szukać, by ujrzeć przykłady tak powstałych rażących nadużyć prawa. Raport generalnego inspektora CIA z 2004 roku ujawnia, że agenci przesłuchujący więźniów podejrzanych o terroryzm dokonywali na nich pozorowanych egzekucji. Czy nadal będą nazywać to ‘surowymi technikami przesłuchań’, kiedy grożenie więźniowi śmiercią stanowi pogwałcenie amerykańskiego prawa o niestosowaniu tortur? Być może przyczyną rosnącej potrzeby obejścia prawa przez CIA jest jej tajna umowa z firmami podobnymi Blackwater, by te odwalały za nią najbrudniejszą robotę.

Systemy polityczne, które głoszą hasła praw człowieka a jednocześnie stosują tortury, muszą posuwać się do oszustwa, aby ujść z tego na sucho. W godnym pożałowania incydencie z 2007 roku, niemiecka policja zatrzymała w pewnym miasteczku trzech młodych muzułmanów będących w posiadaniu 730 kg nadtlenku wodoru, z którego mieli otrzymać 550 kg materiałów wybuchowych. Oficjalnie podano, że trójka tych ‘terrorystów’ – plus jeden złapany rok później w Turcji – zamierzała dokonać zamachu na amerykańskie bazy i inne placówki w Niemczech pod szyldem ‘Unii Islamskiego Dżihadu’, rzekomej grupy terrorystycznej z siedzibą w Uzbekistanie. Ale wiecie co?

Ci rzekomo niebezpieczni członkowie grupy okazali się zwykłymi fajtłapami. Nie mieli żadnych powiązań z jakąkolwiek islamską organizacją terrorystyczną.

“Nie kierował tą grupą żaden znany islamski przywódca… w Pakistanie czy gdziekolwiek indziej” – stwierdził Hans Leyendecker, jeden z czołowych niemieckich dziennikarzy śledczych. „Członkowie tej grupki są bezmyślnymi, gamoniowatymi młodzieniaszkami, którzy nienawidzą USA.”

Co więcej, piątego członka grupy, którego nie udało się dotąd zatrzymać, opisano jako pochodzącego z Turcji Mevluta K. Okazuje się on być informatorem tureckiego wywiadu (MIT, Milli Istihbarat Teskilati). Według zeznań członków grupy był on czołową postacią w spisku.

To żadne zaskoczenie. Podobne incydenty miały już miejsce wcześniej. Pamiętacie ‘spisek terrorystyczny’ w Miami z 2006 roku? Został on całkowicie sfabrykowany przez tajnych agentów FBI, którzy wrobili grupkę drobnych przestępców ukazując ich jako ‘niebezpieczną terrorystyczną komórkę’, którą następnie skutecznie unieszkodliwiono. Jeżeli nigdy nie słyszeliście o tej sprawie, zadziwi was, jaką farsą się okazała.

Chociaż oczywista dla wszystkich z otwartymi oczami, prowokacja poprzez oszustwo jest sztandarowym narzędziem władzy. Być może surfując po sieci zdarzyło się wam kiedyś odwiedzić blog rasistowskiego łowcy konspiracji i nadawcy radiowego, Hala Turnera. Otóż niedawno został aresztowany, a z oświadczenia jego prawnika dowiadujemy się, że ów zwolennik supremacji białych był szkolony przez FBI na agenta prowokatora. Możemy też zastanawiać się, czy republikański członek Izby Reprezentantów Paul Broun (stan Georgia) nie odgrywa podobnej roli, świadomie lub nie, sugerując, że ‘socjalistyczna elita’ Obamy „może wykorzystać dowolną pandemię lub katastrofę naturalną do zaprowadzenia stanu wojennego” w celu „przejęcia władzy” – co nie oznacza bynajmniej, że katastrofy naturalne i stan wojenny nie są przewidziane w programie, jednak nie w taki sposób, jak sobie to wyobraża Broun.

Czy można zarzucić nam cynizm w kwestii prawdziwych intencji naszych przywódców, gdy tyle jest wokół oszustw i dezinformacji? Czy można winić nowozelandzką dziennikarkę Claire Swinney za jej przekonanie – poparte silnymi argumentami – że 9/11 było wewnętrzną robotą? Rozsądni ludzie przyznaliby jej rację, jednak w jej własnym kraju nazwano to „urojeniem” i zamknięto ją w szpitalu psychiatrycznym. Sam Kafka nie wymyśliłby takiej historii.

Przejdźmy teraz do szczególnie podstępnego aspektu wojny z ludźmi, wstrząsającego jak kilkaset tysięcy woltów.

W 1776 roku Thomas Jefferson napisał te słynne słowa w swojej preambule do Deklaracji Niepodległości:

Uważamy za oczywiste te oto prawdy, że wszyscy ludzie zostali stworzeni równymi, obdarzeni przez swego Stwórcę niepodważalnymi prawami, a do praw tych należą: prawo do życia, wolności i dążenia do szczęścia.

Lynn Hunt, profesorka nowożytnej historii Europy na UCLA, na wykładzie z 7 marca 2008 roku pt. ‘Wymyślanie praw człowieka’ oznajmiła, że zapewnienie Jeffersona o prawach człowieka “opiera się na przekonaniu o ich oczywistości”. Wskazała następnie, że powyższe stwierdzenie “prowadzi do pewnego paradoksu. Bo jeśli równość jest tak oczywista, dlaczego zatem potrzeba było zapewnień o tym, a także, dlaczego składano je w takich a nie innych latach i miejscach [na świecie]? Jak prawa człowieka mogą być uniwersalnymi, skoro nie są powszechnie respektowane?

Żyjemy w czasach, gdzie oczywistość praw człowieka już taką oczywistością nie jest, a przynajmniej w rozumowaniu “władzy realnej”. Dowodem tego jest rosnąca liczba użytych przez służby porządkowe taserów.

Choć wydaje się oczywiste, że użycie tasera na niespokojnym i chorym na umyśle mężczyźnie w sali sądowej za to, że podniósł głos domagając się prawa do uczciwego procesu, stanowi okrutną i nietypową karę, dla funkcjonariuszy, którzy go tak potraktowali, wydaje się to dość normalne.

W równie oczywisty sposób okrutną i nietypową karą może wydawać się fakt obezwładnienia taserem 14-letniej dziewczynki, której jedyną zbrodnią była ucieczka po szarpaninie z matką przed posterunkiem policji – choć nie tak okrutną i nietypową w oczach policjanta, który użył tasera.

Mimo że większość uzna za okrutną i nietypową karę postrzelenie taserem na oczach dzieci matki zatrzymanej za jakieś wykroczenie drogowe, nie można powiedzieć tego o funkcjonariuszu odpowiedzialnym za incydent.

I ponownie, choć powszechnie może wydać się okrutną i nietypową karą użycie taserów na podejrzanych, skutych uprzednio w kajdanki, tamci policjanci najwyraźniej tak nie uważają. A być może to ci w rządzie USA kreują taką postawę.

Jeżeli tasery są tak bezpieczną alternatywą dla broni palnej, jak zapewnia o tym ich producent, dlaczego ich użycie stwarza następujące zagrożenia dla zdrowia?

Pacjent szpitala psychiatrycznego wyjął igłę ze skóry i połknął ją.
Ciężarna kobieta poroniła, kiedy igła tasera trafiła ją w brzuch.
Igła tasera zdołała przebić czaszkę 16-letniego chłopca.
Trafienie tasera przebiło płuco mężczyźnie.
Dwaj policjanci doznali złamania kompresyjnego kręgosłupa wskutek skurczów mięśni.
Mężczyzna doznał skrętu jądra.

I jeśli tasery są bezpieczne, jak wytłumaczyć raport Amnesty International z 2008 roku, Tasers – potentially lethal and easy to abuse (Tasery – potencjalnie śmiertelne i łatwe do nadużyć), który stwierdza:

Liczba ofiar śmiertelnych użycia Taserów w USA od 2001 roku do sierpnia 2008 roku wyniosła 334 osoby.

“Tasery wbrew zapewnieniom są śmiertelnie niebezpieczne” – powiedziała Angela Wright, amerykańska badaczka pracująca dla Amnesty International i autorka raportu. „Mogą one zabić w związku z czym powinny być używane wyłącznie w ostateczności.”

“Problem z Taserami polega na tym, że sprzyjają one nadużyciom z racji łatwości ich noszenia i sposobu użycia – wystarczy nacisnąć przycisk, aby spowodować dotkliwy ból, nie pozostawiając przy tym śladów po jego użyciu.

Badanie Amnesty International, zawierające informacje z 98 sekcji zwłok, wykazało że 90 procent osób zmarłych wskutek postrzelenia Taserem było nieuzbrojonych i nie stwarzało poważnego zagrożenia.

Wiele z tych ofiar poddano kilkukrotnym lub wydłużonym wstrząsom – zdecydowanie dłuższym niż “standardowe” pięciosekundowe rażenia – albo zostały trafione przez więcej niż jednego policjanta. Zdarzało się także, że osoby już obezwładnione pierwszym trafieniem poddano kolejnym wstrząsom za nie dostosowanie się do poleceń policjanta.

W co najmniej sześciu przypadkach śmiertelnych Taserów użyto na osobach z takimi dolegliwościami jak epilepsja. Przykładem jest pewien lekarz, który na skutek ataku padaczki spowodował wypadek samochodowy. Zmarł jednak na poboczu autostrady w wyniku wielokrotnych wstrząsów zaaplikowanych mu za to, że będąc w stanie oszołomienia nie wykonał poleceń funkcjonariusza. Możliwe, że niedługo usłyszymy o kimś, kto został ponownie trafiony Taserem za nie dostosowanie się do polecenia by „przestał się trząść” po pierwszym strzale.

Najwyraźniej podstawowy model tasera nie był wystarczająco zabójczy, bowiem jego nowa wersja umożliwia wystrzelenie trzech igieł na raz, bez przeładowania. Ten nowy model wkrótce będzie dostępny w USA i UK:

Mimo nieustannie narastających kontrowersji wokół stosowania tej broni na ludziach, firma produkująca Tasery w Scottsdale w Arizonie stworzyła nowy model, który umożliwi policjantom jednoczesne wystrzelenie kilku igieł pod napięciem w stronę kilku osób, podobnie jak broń automatyczna. Nowy Taser będzie mógł wystrzelić trzykrotnie.

Policjanci narzekają, że starsze Tasery trzeba przeładowywać po każdym strzale, co stwarza problem w przypadku nie trafienia celu, chociaż używa się ich z bardzo bliskiej odległości. Według zapewnień producenta nowy Taser będzie mógł jednocześnie trafić więcej niż jedną osobę.

Dlaczego powyższe przypadki, wszystkie ukazujące ból i cierpienie spowodowane użyciem taserów, nie były oczywiste na tyle, by zdelegalizować te urządzenia?

Na swoim wykładzie dr Hunt stawia pytanie istotne dla naszych rozważań:

“Dlaczego zatem składano je [zapewnienia co do oczywistości istnienia praw człowieka] w takich a nie innych latach i miejscach [na świecie]?”

Być może tylko pewne konkretne uwarunkowania, jak podczas epoki oświecenia, sprzyjają wprowadzaniu zmian. Jednakże nie żyjemy w takich czasach. Podważenie istnienia empatii w dzisiejszym świecie przez konserwatywnych republikanów podczas zaprzysiężenia Sonii Sotomayor na Sędziego Najwyższego ukazuje, jak wielkiego upadku moralnego doznały Stany Zjednoczone. A bez empatii oraz warunków dla jej rozwoju nie może być mowy o oczywistości praw człowieka.

Wydzieranie narodowi serca

Niedawna afera z handlem narządami uprawianym przez rabinów z New Jersey była jedynie najśweższym przykładem procederu ciągnącego się już kilka lat. Pamiętacie ten incydent z 2003 roku? Izraelscy lekarze otrzymywali narządy „ubogich mieszkańców Brazylii oraz Izraela”. Albo ten z 2001 roku? Rumuńskie władze rozbiły wtedy szajkę handlującą ludzkimi narządami, działającą pod przykrywką agencji adopcyjnej. Albo to śledztwo BBC, również z 2001 roku, które powiązało Izrael z pozyskiwaniem narządów w Mołdawii i Turcji. Oficer armii izraelskiej, zatrzymany w aferze brazylijskiej powiedział przed brazylijskim sądem: „Izrael finansował pozyskiwanie narządów w innych krajach, głównie w Afryce Południowej, poprzez ośrodki izraelskiej służby zdrowia”. Powiedział też, że członek izraelskiego rządu, niejaki ‘Ilan’, zapewnił mu pośrednika w Brazylii.

Nancy Scheper-Hughes, antropolog medyczny na University of California w Berkeley, przeprowadziła w sprawie tego procederu gruntowne śledztwo. Odkryła, że handel ludzkimi organami obejmował wiele krajów, a jego ostatecznym beneficjentem okazał się Izrael. Próbowała następnie powiadomić o tym FBI w 2002 roku, jednak jej dowody odrzucono. Joseph Cannon pisze, że zamiast tego “Departament Stanu wydał w 2004 roku raport, w którym nazwał handel narządami «legendą miejską». Natomiast władze innych krajów potraktowały jej zarzuty poważnie i przeprowadziły odpowiednie aresztowania”.

Scheper-Hughes miała więcej szczęścia w Brazylii i Afryce Południowej, gdzie tamtejsza policja potwierdziła wyniki jej śledztwa i stanowczo zareagowała w tej sprawie.

Jednak siatka kontynuowała proceder gdzie indziej. Scheper-Hughes odwiedziła wioski w Mołdawii, gdzie „20 procent tamtejszych mężczyzn przyznało się do sprzedania nerek tym samym odbiorcom.”

W niedawnym wywiadzie dla radia NPR Scheper-Hughes stwierdziła:

Wpadłam na trop olbrzymiej siatki przestępczej, dokładnie przypominającej mafię. Biuro na szczycie tej piramidy wywodzi się z Izraela, z pośrednikami w Turcji, Nowym Jorku, Filadelfii, Durbanie, Johannesburgu, brazylijskim Recife, Mołdawii – czyli na całym świecie. Wykorzystałam swoje umiejętności z zakresu badań etnograficznych i latałam po tych krajach próbując połączyć ze sobą fakty.

Ostatecznie śledztwo zaprowadziło mnie do Izaaka Rosenbauma, głównego pośrednika Ilana Periego w Izraelu, który jest mózgiem operacji i który zresztą okazał się niezłym krętaczem.

Mamy tu więc dwie oddzielne drogi handlu narządami łączące się w Izraelu w osobie Ilana Periego, który może, ale nie musi oficjalnie pracować dla rządu, a którego makabryczne zajęcie jest jednak wspierane przez medyczny establishment i ministerstwo zdrowia Izraela. Pięciu amerykańskich rabinów zatrzymanych za handel narządami w New Jersey było amerykańskimi pośrednikami w międzynarodowej siatce z siedzibą w Izraelu. Pomimo nagłośnienia sprawy w amerykańskich mediach, proceder ukazano w możliwie jak najlepszym świetle jako niefortunne acz konieczne działanie pomagające zawiązać więzi pomiędzy ubogimi osobami, które potrzebują środków na przeżycie, a tymi zamożnymi, które nie chcą czekać w kolejkach na etyczny i oficjalny przeszczep. „Jestem kimś w rodzaju swata” – powiedział Rosenbaum agentowi FBI. Rzeczywistość jest jednak zupełnie inna:

“Jest on głównym amerykańskim pośrednikiem międzynarodowej siatki handlu narządami” – stwierdziła [Nancy Scheper-Hughes].

Jednym z jej źródeł informacji jest mężczyzna, który podjął się współpracy z Rosenbaumem wierząc, że będzie pomagał ludziom potrzebującym pilnego przeszczepu. Zaczął spotykać się z dawcami, czy raczej sprzedawcami, których przywożono z takich krajów jak Mołdawia.

“Powiedział mi, że to było okropne. Ci ludzie przylatywali tu nie wiedząc, co ich czeka, chcieli wrócić do domów i wpadali w płacz” - mówi Scheper-Hughes.

Mężczyzna nazwał Rosenbauma “bandytą”, który wyciągał pistolet – jak sam twierdził, legalny – i mówił sprzedawcom: „Jesteś tutaj, a umowa to umowa. Oddasz nam swoją nerkę albo nigdy nie wrócisz do domu”.

To, że izraelskie władze nie brały udziału w śledztwie, nie jest zaskoczeniem, a to z tej racji, że cały medyczny i prawny establishment Izraela nie widzi nic złego w tego typu praktykach i ponadto znany jest z niedbałości w nadzorowaniu zabiegów przeszczepiania organów. Wielu czołowych lekarzy w izraelskich szpitalach rutynowo kradnie narządy i dokonuje przeszczepów. Trudno nie dojść do wniosku, że sprzedawanie narządów po wyższej cenie musi być zatem ‘całkowicie koszerne’ w Izraelu, skoro od jakiegoś już czasu jest on centrum ‘organowej turystyki’:

Izrael stał się niedawno czymś w rodzaju pariasa w świecie przeszczepów. Nie posiadając dużego zaplecza dawców narządów a także w obliczu nacisków ze strony osób oczekujących na przeszczep, ministerstwo zdrowia nie przerwało wartego miliony dolarów biznesu handlu narządami obejmującego centra dializ w Jerozolimie i Tel Awiwie aż po kliniki w Europie i Stanach Zjednoczonych.

Joseph Cannon jako pierwszy powiązał tę historię z doniesieniami Palestyńczyków o ich ludziach, porywanych i zabijanych przez ISO [Izraelskie Siły Obronne], których ciała następnie przekazywano do „rutynowych autopsji” na Terenach Okupowanych. Dwa tygodnie później pojawił się artykuł szwedzkiego dziennikarza Donalda Boströma, w którym opisał on relacje Palestyńczyków o zabójstwach i/lub porwaniach dokonywanych przez izraelskich żołnierzy, po czym po kilku dniach zwłoki znajdywały się pozbawione narządów:

Latem 1992 roku [...] młodzi Palestyńczycy zaczęli znikać z wiosek na Zachodnim Brzegu oraz w Gazie. Po pięciu dniach izraelscy żołnierze przynosili ich martwe ciała, wszystkie porozpruwane.

Historia tych ciał wstrząsnęła mieszkańcami Terenów Okupowanych. Krążyły pogłoski o dramatycznym wzroście zaginięć młodych mężczyzn, czemu towarzyszyły nocne pogrzeby zwłok poddanych wcześniej autopsji.

Przebywałem wówczas w tamtym rejonie pracując nad książką. Kilkakrotnie przychodzili do mnie pracownicy ONZ zaniepokojeni całą sprawą. Ludzie ci mówili, że kradzież organów rzeczywiście miała miejsce, jednak zabroniono im podejmowania w związku z tym jakichkolwiek działań. Otrzymawszy przydział od sieci radiowej jeździłem po Zachodnim Brzegu i Strefie Gazy przeprowadzając rozmowy z palestyńskimi rodzinami – spotykałem rodziców, którzy mówili, że ich synów przed zabiciem pozbawiono narządów. Jednym z rozmówców, jakich spotkałem podczas tej osobliwej podróży, był Bilal Achmed Ghanan, jeden z tych chłopców, co obrzucają kamieniami izraelskich żołnierzy.

Rodziny mieszkające na Zachodnim Brzegu i w Gazie zdawały się dokładnie wiedzieć, co się dzieje: “Naszych synów wykorzystują jako przymusowych dawców narządów” – powiedzieli mi bliscy Khaleda z Nablusu, podobnie jak matka Raeda z Dżeninu oraz wujowie Machmuda i Nafeza z Gazy, których porwano na kilka dni, by potem podrzucić ich nocą, martwych i pozbawionych narządów.

Wiadomo, że Izrael ma wielkie zapotrzebowanie na ludzkie organy i że istnieje szeroki, nielegalny handel nimi, praktykowany już od wielu lat; że tamtejsze władze są tego świadome, a lekarze, w celu utrzymanie się przy pracy w szpitalach, podobnie jak urzędnicy, biorą w tym wszystkim udział. Wiadomo też, że młodzi Palestyńczycy znikali, po czym po pięciu dniach byli przynoszeni martwi, nocą i w zupełnej tajemnicy, pozszywani od brzucha po brodę.

Histeryczna reakcja Izraela z najchłodniejszym z możliwych odzewem spotkała się ze strony szwedzkiego ministra spraw zagranicznych: „Nasz kraj nie działa w ten sposób – i nigdy nie powinien” (w odniesieniu do izraelskich żądań zakazu publikacji artykułu i odcięcia się władz Szwecji od zarzutów w nim zawartych). Do sporu wtrącił się Donald Boström:

“Ponieważ Szwecja jest państwem demokratycznym, mamy konstytucyjne prawo drukować wszystko, co nam się podoba. To nie jest sprawa dla rządu. Zasadniczo, rząd nie ma prawa zabierać głosu w tej kwestii. Zadziwiające, że izraelskie władze nie znają zasad rządzących demokracją mówiących, że jedno państwo demokratyczne nie może ingerować w sprawy drugiego. Myślę, że rząd Izraela powinien przeczytać jakąś książkę na temat demokracji.”

Włoski minister spraw zagranicznych bezwstydnie oznajmił, iż zawarł umowę ze swoim szwedzkim kolegą, w wyniku której Szwecja zgodziła się potępić “antysemicki” artykuł, chociaż do podobnego spotkania nigdy nie doszło.

Kiedy Izrael nie zdołał wymóc na Szwecji, by ta potępiła artykuł, włączono do akcji amerykańskie skrzydło establishmentu syjonistów. W manhattańskim sądzie wszczęto proces, w którym oskarżyciele domagają się 7,5 miliona dolarów za „coś, czego sam Goebbels by nie napisał”, zaś amerykański senator Ben Cardin upomniał Szwecję co do jej “obowiązku” uciszania prasy, gdy dochodzi do zaszkodzenia fałszywemu obrazowi Izraela: „Kiedy artykuły największych gazet nie potrafią sprostać odpowiedzialności i zamiast tego wzniecają ducha rasizmu i antysemityzmu, tamtejsze władze zobowiązane są głośno potępić ten rażący fałsz.” To, że szwedzka gazeta wypełniła swój obowiązek, ujawniając zbrodnie Izraela, najzupełniej umknęło senatorowi, którego pokrętne rozumowanie stanowi przykład histerycznej reakcji.

Izraelscy łowcy narządów: Nowa “legenda o krwi”?

Artykuł Mary Barrett “Autopsje i egzekucje” w Washington Report on Middle East Affairs z 1990 roku opisywał groteskowe zabójstwa młodych Palestyńczyków. Zawierał także wywiad z drem Hatemem Abu Ghazalechem, byłym przewodniczącym lekarzy na Zachodnim Brzegu pod jordańskimi rządami oraz dyrektorem medycyny sądowej wydziału autopsji.

Barrett zapytała go o „powszechne niepokoje związane z wykradaniem narządów, które opanowały Strefę Gazy i Zachodni Brzeg od czasu rozpoczęcia intifady w grudniu 1987 roku.”

Ghazalech odpowiedział:

“Istnieją pewne sygnały, że z tego czy innego powodu narządy, oczy i nerki w szczególności, były usuwane z ciał w pierwszym roku (lub w pierwszych 18 miesiącach) [intifady]. Było wtedy zbyt dużo doniesień od wiarygodnych ludzi, aby móc zignorować to zjawisko. Bo jeśli ktoś, kto otrzymał strzał w głowę, wraca do domu w plastikowym worku bez narządów wewnętrznych, co ludzie mają o tym sądzić?”

Palestyński prezydent Jaser Arafat powiedział w 2002 roku Al Jazeerze, że siły ISO nie tylko zabijały palestyńskie dzieci, ale też otwierały ich ciała w celu pozyskania ich organów: „Mordują nasze dzieci i wykorzystują ich narządy jako części zamienne. Dlaczego świat milczy w tej sprawie? Izrael wykorzystuje to milczenie i wprowadza jeszcze większy ucisk i terror wobec naszego ludu”. Irańska agencja informacyjna IRNA podała, że „w odpowiedzi na pytanie zadane w izraelskim Knessecie, Nissim Dahan – izraelski minister zdrowia oświadczył, iż nie może zaręczyć, że taki proceder [pozyskiwanie narządów] faktycznie nie miał miejsca”.

Jednak pewne jest to, że główny patolog w Izraelu, Jehuda Hiss, był wielokrotnie poddawany śledztwu w związku z szeregiem niegodnych praktyk, wśród których najdrobniejszą było pozyskiwanie narządów od pacjentów bez zgody ich rodzin.

Dopiero teraz zachodnie media miały odwagę przełamać cenzurę panującą w tej materii, wobec czego Izrael dał upust swemu gniewowi kierując go przeciw Szwecji za jej ‘sankcjonowanie’ takich „wstrętnych oskarżeń”. Wykradanie narządów jest cacy, dopóki nieświadomi dawcy nie dowiedzą się, co im się przytrafiło. Ośmielony wsparciem ze strony rządu, dziennik Aftonbladed opublikował kolejną historię ujawniającą dalsze szczegóły okrutnego zabójstwa i wykorzystania ciała „młodego miotacza kamieni”, Bilala Achmeda Ghanana, jednej z tysięcy ofiar Goliata, jakim jest Izrael.

Kawther Salam, palestyński dziennikarz od 22 lat, dodał do tego swoją relację o setkach anonimowych osób, których głos, podobnie jak i ich ciała, pozostaje zamknięty w izraelskim gułagu:

Wszystko czego doświadczyłem [w ciągu 22-letniej pracy dziennikarza] potwierdza to, co napisał pan Boström. Chociaż nie znam tej konkretnej sprawy, którą on opisuje, wiadomo, że to zjawisko jest w Palestynie powszechne, od kiedy we wczesnych latach siedemdziesiątych stało się „normalnym”.

Armia izraelska bez przerwy morduje ludzi, a wielu zabitych, jeśli nie wszystkich, poddaje się “sekcji zwłok”, po czym zakopuje na wojskowych cmentarzach w ponumerowanych i tajnych grobach.

Kapitan Ejal, pułkownik Fuad Halhal, pułkownik Amnon Cohen, Rafi Geoli i wielu innych, byli odpowiedzialni za informowanie w środku nocy rodzin zamordowanych Palestyńczyków o ciałach ich bliskich. Ci zbrodniarze mówili tym rodzinom, że „z wielkim trudem udało im się odzyskać ciała ich krewnych z bazy wojskowej” – zaznaczając, że to przysługa z ich strony, natomiast dowódcy Szammi, Goldstein, Nagar … nakazywali, by zwłoki chowano w ciemnościach oraz by na pogrzebie było „nie więcej niż dziesięć osób”.

Często zdarzało się, że bliscy zabitych krzyczeli z przerażenia, gdy otrzymywali wypatroszone zwłoki wypełnione watą. Wtedy oficerowie i ich żołnierze kazali im się uciszyć.

Cała ta zbrodnicza działalność nie tylko jasno ukazuje pogwałcenie praw człowieka, straszliwą zbrodnię przeciwko ludzkości, ale też brak poszanowania świętości życia, który można wyjaśnić jedynie niedorozwojem umysłowym sprawców.

Większość lub nawet cały medyczny establishment Izraela wie, co się dzieje, ale woli milczeć, ponieważ lekarze dostają za to pieniądze lub są w inny sposób nagradzani za tolerowanie tych zbrodni. Potwierdzają to wielokrotne skargi lekarzy z innych krajów, jako że Izrael jest jednym z nielicznych państw zezwalających na handel ludzkimi narządami i częściami ciała.

Warte uwagi jest to, że izraelski rząd otwarcie skrytykował rząd Szwecji nakazując, by ten publicznie potępił artykuł. Czy to brak przezorności zaślepił izraelski reżim, który nie przewidział, że taka reakcja tylko pogorszy sytuację i potwierdzi, że ma on jednak coś do ukrycia, a zarzuty artykułu mogą okazać się prawdziwe? Czy też mogą oni swobodnie narazić ‘Żydów w diasporze’ na dalszą zgryźliwość, ponieważ najgorsze co może ich spotkać to kolejna alija i powrót ich do “ziemi obiecanej”?

Zamiast zwyczajnie zaprzeczyć doniesieniom i obiecać śledztwo w tej sprawie, Netanjahu tylko sprowokował Szwecję do refleksji nad tym, jak bardzo ta prawda może zranić Żydów, kiedy porównał artykuł do „średniowiecznych oskarżeń wobec Żydów, którzy jakoby mieli zabijać chrześcijańskie dzieci dla ich krwi”, co stanowiło dość niefortunną analogię, biorąc pod uwagę, że według izraelsko-włoskiego badacza Ariela Toaffa, istnieją podstawy dla poparcia tych oskarżeń. Toaff został zmuszony do wycofania swojej książki, Pasque di Sangue (Krwawe paschy), przekazania dochodów z niej Lidze Przeciwko Zniesławieniu (Anti-Defamation League), a następnie wydania zredagowanej wersji. Zdaniem Toaffa, “krwią [dzieci] polewano ołtarze Boga, który, jak wierzono, wymagał pokierowania, a czasami wręcz gorączkowego naciskania, by sprowadził ochronę [na wyznawców] i ukarał [gojów].” Palestyńskie dzieci mogą was zapewnić, że to nic nowego pod słońcem. Z każdym kolejnym przeciekiem wątków dotyczących afery z wykradaniem narządów owe „średniowieczne legendy” zaczynają wydawać się coraz mniej oszczercze.

Obrazowo mówi się o “sercu narodu”. A jak to się ma się do Izraela? Otóż najwyraźniej Izrael serca nie posiada, a przynajmniej takiego, które mógłby nazwać własnym. Współczesne „serce Izraela” bezceremonialnie wyrwano Palestyńczykom ponad 60 lat temu. Fakt, że do dziś Izrael kontynuuje tę zbrodnię na indywidualnym i fizycznym poziomie, nie powinien więc zaskakiwać, i o dziwo w tym świetle istotnie może wydać się adekwatnym działaniem.

Gry i zabawy Tajnego Oddziału

Największą “przykrywką” CIA jest jej oficjalny status agencji “wywiadowczej”. Rzecz jasna, korzysta ona z „wywiadu” i „gromadzonych informacji”, jednakże stanowi to tylko fasadę dla jej głównego pola zainteresowań, tak zwanych „popisowych numerów”. CIA jest centralną częścią ogromnego mechanizmu, którego domeną są tajne operacje… lub, jak Allan Dulles zwykł był je nazywać, „operacje w czasie pokoju”. W tym znaczeniu CIA jest świadomym narzędziem w rękach potężniejszego Tajnego Oddziału, czy też wpływowej koterii, której członkami przeważnie są przedstawiciele CIA oraz innych agencji pod kuratelą rządu, niektóre komórki biznesu światowego a także, niemal zawsze, reprezentanci obcych państw.

- L. Fletcher Prouty, The Secret Team

Przyłączcie się do naszej podróży dookoła świata tropem ostatnich występków Tajnego Oddziału i Przyjaciół™ pod egidą globalnej elity patokratów.

Kolumbia i Wenezuela

USA niedługo wyślą żołnierzy do Kolumbii. Ich rzekomą misją ma być użycie zaawansowanych samolotów bezzałogowych ‘Predator’ w walce z przemytem narkotyków oraz terroryzmem. Tylko najbardziej naiwni nie zgodzą się z prezydentem Wenezueli Hugo Chavezem co do zarzutu, że ten manewr zalatuje próbą otoczenia Wenezueli – kraju, który od wielu lat ośmiela się nie tańczyć pod muzyczkę amerykańskiego imperializmu. Chavez ostrzegł, że „wichry wojny zaczęły wiać” i rozumiemy, dlaczego wyraża swoje zaniepokojenie, bowiem kilka dni wcześniej ogłosił, że Kolumbia wysyła żołnierzy na granicę właśnie z Wenezuelą.

To napięcie jest widoczne również u sąsiadów – Ekwador, w ramach prewencyjnego działania, umocnił swoją granicę z Kolumbią.

Jeżeli myślicie, że Ekwador i Wenezuela są przewrażliwione w tej kwestii, weźcie pod uwagę, że Kolumbia stała się niedawno – na nieszczęście dla Kolumbijczyków – przykładem kraju manipulowanego i kontrolowanego przez amerykański imperializm. Kolumbijscy żołnierze doskonalą się w sztuczkach wyuczonych bez wątpienia w School of Americas – „szkole armii amerykańskiej, szkolącej żołnierzy i personel wojskowy z krajów Ameryki Łacińskiej w takim zakresie, jak walka z ruchem partyzanckim, wywiad wojskowy czy operacje antynarkotykowe”. W swoim zapale pozorowania, że wygrywa narkotykową i partyzancką wojnę, kolumbijska armia morduje niewinnych cywilów celem przedstawienia ich jako rebeliantów albo handlarzy narkotyków. Prowadzone jest śledztwo w sprawie ponad tysiąca osób zamordowanych w takich okolicznościach, jednak wiadomo, że liczba ofiar jest zdecydowanie większa, zważywszy chociażby na podobną śmierć 2,500 związkowców. Fakt zabójstw członków związków zawodowych powinien dać nam wskazówkę co do osób odnoszących korzyści z tych zbrodni.

Kolumbia ma największy na świecie odsetek zabitych związkowców, z ponad 2,500 zabójstwami w ciągu ostatnich 15 lat. W samym tylko 2008 roku zabito 41 z nich.

Wielu z tych zbrodni dokonuje kolumbijska armia wspólnie z paramilitarnymi szwadronami śmierci. Co może niektórym wydać się zaskakujące, wygląda także na to, że począwszy od lat osiemdziesiątych siły te otrzymywały wsparcie wojskowe od rządu brytyjskiego.

Pod koniec 2008 roku brytyjska organizacja pozarządowa Justice for Colombia (JFC) wydała raport dotyczący brytyjskiej współpracy z armią Kolumbii. Dokument zarzuca Zjednoczonemu Królestwu bycie „prawdopodobnie drugim największym źródłem pomocy militarnej przekazywanej Kolumbii”, a także opisuje jego związek z górskimi oddziałami “mającymi na koncie tortury i zabójstwa członków związków zawodowych”.

Członek JFC, Liam Craig-Best, powiedział: “Nie jedna, a wiele przyczyn kryje się za zaangażowaniem Królestwa. Jedną z nich są kwestie gospodarcze… Dwa największe zagraniczne koncerny działające w Kolumbii są brytyjskie – British Petroleum oraz SAB Miller, kampania piwowarska, których obecność tam znacznie przewyższa inwestycje wszystkich innych amerykańskich czy hiszpańskojęzycznych firm.”

W przeciwieństwie do Kolumbii, Wenezuela zdołała rozluźnić uścisk Osi Zła odkąd Hugo Chavez objął władzę, w wyniku czego w ciągu ostatniej dekady stopień ubóstwa w Wenezueli obniżył się o 22.6% . I to jest główną przyczyną, dla której światowi patokraci okrążają Wenezuelę. Lecz jakich to “popisowych numerów” będzie w stanie użyć Tajny Oddział ze swoimi panami, zmierzywszy się z altruistycznymi zasadami, właściwymi socjalistycznemu poglądowi o redystrybucji zasobów naturalnych kraju?

Honduras

Nie trzeba mieszkać w Hondurasie, by dostrzec, że zamachu stanu z końca czerwca dokonano za zgodą i z pomocą USA. Patricia Valle, minister spraw zagranicznych za kadencji obalonego prezydenta Zelayi dała nam kolejny dowód na zasadność powyższego stwierdzenia: ujawniła ona, że przed dotarciem na Kostarykę honduraski samolot wojskowy, którym transportowano Zelayę na wygnanie, zatrzymał się, by zatankować w bazie lotniczej Soto Cato w Palmerola, gdzie stacjonuje 500 amerykańskich żołnierzy.

Jak zauważa Seamus Milne,

Niezależnie od tego, jakie relacje istniały wcześniej między honduraskimi spiskowcami a władzami USA, jasne jest, że administracja Obamy mogła zakończyć przewrót już następnego dnia, wstrzymując pomoc wojskową i nakładając sankcje [na Honduras]. Jednak jak dotąd, pomimo publicznego potępienia, prezydent zamierza tylko odesłać amerykańskiego ambasadora, z pominięciem zablokowania wiz przywódcom przewrotu i zamrożenia ich kont, o co prosił Zelaya.

Otóż to. Czy możecie bowiem sobie wyobrazić, by amerykański rząd bardziej zamartwiał się upadkiem wątłych demokracji w Ameryce Łacińskiej aniżeli nieistniejącą bronią nuklearną Iranu?

Honduranie niewątpliwie odczuli nową sytuację. W wyniku strajków zamykane są szkoły, dochodzi do walk ulicznych będących skutkiem protestów rolników i związkowców, którzy pomimo obecności zamaskowanych żołnierzy i blokad wychodzą na ulice – tylko po to, by poczuć na sobie żelazną pięść: strzelano do demonstrantów, podaje się, że aresztowano ponad tysiąc osób, stacje telewizyjne i radiowe zostały zamknięte a część związkowców i aktywistów politycznych zamordowano. (Brzmi znajomo?) W stolicy ponownie wprowadzono godzinę policyjną.

Dlaczego więc “socjalistyczny” rząd Obamy nic nie robi? Czy ma to związek z logiką kapitalizmu przedkładającą interesy międzynarodowych korporacji nad dobrobyt samych ludzi? Oto pewien interesujący zbieg okoliczności:

Wcześniej tego roku Chiquita Brands International Inc. (dawniej United Fruit) oraz Dole Food Co [obydwie są amerykańskimi kompaniami] twardo skrytykowały Zelayę za dążenie do podniesienia płacy minimalnej w Hondurasie o 60 procent zarzucając, że taka polityka zmniejszy korporacjom zyski. Wsparła je koalicja wytwórców tekstyliów i eksporterów, kompanii opierających się na taniej sile roboczej.

To jeszcze nie wszystko. Patologiczne grupy dostrzegły w tym nowy tort, toteż wszyscy skaczą sobie po głowach, żeby choć kawałek z niego uszczknąć. Według działacza na rzecz praw człowieka Andrés Pavóna izraelscy komandosi szkolą Siły Zbrojne Hondurasu. Wygląda na to, że School of Americas robi użytek ze swoich przyjezdnych wykładowców.

Afganistan i Pakistan

Wieści z tak zwanego ‘Af-Paku’ nie zapowiadają się dobrze dla mieszkających tam ludzi. Nieustanne ataki amerykańskich dronów co rusz zabijają dziesiątki ludzi. Oczywiście słyszymy, że celem byli awanturnicy z Al-Kaidy, jednak jakimś sposobem to niewinni ludzie – w tym dzieci – stanowią najwyższy odsetek ofiar. Ostatnia taka zbrodnia miała miejsce kilka dni temu, kiedy w nalocie sił NATO na dwie porwane cysterny zginęło 90 osób – wśród których prawie połowa to cywile.

Czy nie jest niesprawiedliwe, że w świecie, gdzie biedni nie mają głosu, ‘dowodem’ na to, że ci, którzy zginęli byli handlarzami narkotyków albo terrorystami wydaje się być sam fakt ich zabicia przez Amerykanów lub ich sojuszników? Mówienie o ‘niezamierzonych ofiarach’ jest już wystarczająco okropne, jednak to okropieństwo nabiera olbrzymich rozmiarów dopiero po uświadomieniu sobie, że to amerykański imperializm stoi za problemami, które miał rozwiązać. Według raportu Senatu USA opisanego przez Times’a:

Zgodnie z senackim raportem, jednym z najbardziej niepokojących następstw [wojny w Afganistanie] jest niezamierzony wkład Stanów Zjednoczonych w odrodzenie się handlu narkotykami … wspierając tych plemiennych liderów, którzy czerpali zyski z nielegalnego handlu narkotykami. … Następnie, aby postrzegano ich jako sojuszników USA, ci ludzie wykupywali wpływowe stanowiska w afgańskim rządzie, budując tym samym podstawy dla korupcyjnej sieci powiązań między narkotykami i rządem, która dziś przenika tamtejsze struktury władzy.

Dodajmy, że słowo “niezamierzony”, jakie tu padło, w najlepszym wypadku świadczy o skrajnej naiwności Senatu, a w najgorszym – o zacieraniu prawdy.

Jednak pomimo istniejącego już chaosu, USA rozdmuchują swoją propagandę w oczywistym celu nasilenia działań wojskowych w ‘wojnie Obamy’. Kiedy dowódca sił amerykańskich w Afganistanie, generał Stanley McChrystal ogłosił, że talibowie zyskują przewagę w kraju, zmuszając USA do zmiany swojej strategii poprzez zwiększenie liczby żołnierzy w gęsto zaludnionych rejonach, Obama zabrzmiał zupełnie jak George W. Bush zapewniając, że wojna w Afganistanie zabezpiecza Amerykę. W jego własnych słowach,

Nie możemy o tym zapominać. To nie jest wojna z wyboru. To wojna z konieczności. Ci, którzy zaatakowali Amerykę 11 września, zamierzają zrobić to jeszcze raz. Gdy pozostawimy ich samym sobie, ruch talibów zapewni Al-Kaidzie jeszcze lepsze warunki do planowania ataku, w wyniku którego zginie jeszcze więcej Amerykanów. Tak więc nie jest to wojna dla samej walki. Jest ona fundamentalna dla obrony naszego społeczeństwa.

Efektem tego jest szkolenie afgańskich żołnierzy przez USA i NATO oraz coroczny napływ 7.5 miliardów dolarów na wojnę, na której każdy chce zarobić. Plan zakłada podwojenie afgańskiej armii do 240 tysięcy żołnierzy. Wcale nie dlatego, że NATO ich potrzebuje, jako że

Wraz z niedawnymi informacjami o możliwym wsparciu 45 krajów obecnie działających w ramach ISAF (Międzynarodowych Sił Wsparcia Bezpieczeństwa) przez żołnierzy z tak różnych państw jak Kolumbia, Mongolia, Armenia, Japonia, Korea Południowa, Ukraina i Czarnogóra, na pięciu kontynentach i Bliskim Wschodzie już niedługo stacjonowały będą siły pięćdziesięciu państw służące pod wspólnym dowództwem.

Nigdy wcześniej żołnierze z tak wielu państw nie działali na wspólnym teatrze działań wojennych, a tym bardziej w tym samym kraju, i nie służyli pod dowództwem amerykańskiej armii oraz władz cywilnych. Bądź co bądź, NATO zawsze było narzędziem w rękach amerykańskiego imperium.

Z jakiegoś zatem powodu Afganistan musi być ważnym celem. Tych powodów jest więcej niż jeden, zważywszy na jego znaczenie geopolityczne. Karen Kwiatkowski, pisarka i była oficer amerykańskich Sił Powietrznych oświadczyła, że uzasadnieniem dla obecności USA w Afganistanie jest jego sąsiedztwo z Iranem, krajem o zerowym zagrożeniu dla Stanów Zjednoczonych, ale z pewnością będącym utrapieniem dla Izraela.

Afryka

Istnieje kilka przesłanek co do odnowienia zainteresowania Afryką przez rząd Obamy. Na przykład nasz „Kenijczyk” na swego doradcę ds. bezpieczeństwa narodowego mianował generała Jamesa Jonesa. Jones był jednym z architektów AFRICOM-u, którego misją jest wprowadzanie w życie planów Pentagonu dotyczących zbrojnych interwencji w Afryce. Paul I. Adujie wyjaśnia:

“Amerykańskie Dowództwo w Afryce, w swoich założeniach i w realnych działaniach, nie ma na celu służenia afrykańskim interesom. Po prostu tak się stało, że Afryka nabrała geopolitycznego i geo-ekonomicznego znaczenia w oczach Ameryki oraz jej sojuszników. Afryka istniała cały czas.

“Przykładowo, dochodziło do przypadków, kiedy armia amerykańska, rzekomo współpracując z nigeryjskim wojskiem, dosłownie przejmowała siedzibę dowództwa nigeryjskiej Obrony Narodowej…

“Warto chyba przy tym wspomnieć, że Stany Zjednoczone mają już trzy inne działające dowództwa, to jest Europejskie Dowództwo (EUCOM), Dowództwo Centralne (CENTCOM) oraz Pacyficzne Dowództwo (PACOM); tym samym Afrykańskie Dowództwo (AFRICOM) stanie się czwartą kończyną globalnych wpływów armii amerykańskiej.

“Amerykańskie Dowództwo w Afryce jest… narzędziem dla zachodnich rządów w zaprowadzaniu swoich gospodarczych, politycznych oraz imperialnych wpływów kosztem Afrykanów, a jednocześnie zakulisowym miejscem, gdzie Zachód może przechytrzyć rywali takich jak Chiny i być może Rosja.”

Nawiązując do wzmianki na temat Nigerii, w maju zeszłego roku armia amerykańska odbyła ćwiczenia wojskowe razem z prywatnymi firmami oraz przedstawicielami kilku państw członkowskich NATO, Australią i Izraelem. Dwa z omawianych scenariuszy miały przetestować reakcję AFRICOM-u na ewentualne sytuacje kryzysowe w Nigerii i Somalii.

Jakimś zbiegiem okoliczności, obok eskalacji wojny pomiędzy partyzantami a prorządowym wojskiem, Somalia doświadcza obecnie najgorszej od osiemnastu lat humanitarnej katastrofy.

Filipiny

Z uwagi na to, że armia amerykańska postanowiła utrzymać 600 żołnierzy z jednostki „do walki z ruchem powstańczym” na Filipinach, można by pomyśleć, że wspierając tamtejszy rząd Imperium i jego sojusznicy mają na celu utrzymanie tam pokoju. Jednak pokój nie jest zbyt opłacalny i nie zapewnia Tajnemu Oddziałowi okazji do „popisowych numerów”. Dlatego też nie powinien zaskakiwać fakt przechwycenia przez filipińską straż przybrzeżną statku wiozącego izraelską broń, która prawdopodobnie miała trafić w ręce syndykatów lub/oraz grup bojowników. Tych gości jest wszędzie pełno, nieprawdaż?

Irak

W międzyczasie, i mimo że nie słyszymy już o Iraku tyle, co wcześniej – być może z powodu psychologicznego efektu Baracka, tak jakby problem znikł razem z Bushem – Blackwater nadal przemierza tamtejsze ulice, dalej dochodzi do eksplozji pojazdów przy bagdadzkich ministerstwach lub w mniej zaludnionych rejonach, w wyniku których 55 osób zginęło a 300 zostało rannych, zaś premier Al-Maliki wyszedł cało z nieudanej próby zamachu, którą później nazwał wewnętrzną robotą.

Innymi słowy, kwitnąca demokracja osiąga tam pełen sukces.

Odtajniona kometa?

Na początku roku New Scientist opublikował artykuł o zagrożeniu ze strony ciemnych komet, cytując astronoma Billa Napiera: „Istnieje argument za tym, że ciemne, uśpione komety są bardzo realnym, ale w dużej mierze niedostrzeganym zagrożeniem”. Ostatnio tygodnik opublikował ciąg dalszy wątku, przytaczając oświadczenie NASA o bezprecedensowym odkryciu aminokwasu w składzie komety, co potwierdza teorie przypisujące kometom podwójną rolę – zarówno stworzycieli jak i niszczycieli światów. Niezależnie od tych doniesień, National Geographic opublikował wyniki pracy badawczej wskazującej, że to rojowi komet Ziemia zawdzięcza utworzenie się oceanów.

A pamiętacie meteoryt z 1996 roku, który podobno zawierał skamieniałą bakterię? Chociaż wówczas nie zostało to ogólnie przyjęte, nowe analizy wykazują, że w środowisku skalistego Marsa panowały kiedyś warunki sprzyjające istnieniu życia, ponieważ był on zalany wodą o temperaturze odpowiedniej do podtrzymywania życia w znanej nam formie.

Zdaje się, że lipcowe kosmiczne uderzenie w Jowisza zainspirowało niektórych redaktorów w głównych mediach do rozważenia realnego zagrożenia ze strony obiektów bliskich Ziemi (Near Earth Objects). Brytyjski Times podał, że „w obronie przed obiektami bliskimi Ziemi nie ma nic śmiesznego. Jest to coś, co świat musi potraktować jak najpoważniej”. Rzeczywiście nie do śmiechu.

Co prawda fakt, że naglące idee trafiają na obrzeża społecznej świadomości, dodaje otuchy, ale jak długo przygniatająca większość zasobów kierowana jest na coraz skuteczniejsze sposoby wzajemnego zabijania się, uwaga ludzkości pozostaje beznadziejnie oderwana od faktu, że jesteśmy o krok od wymarcia!

Wielka Dziwność

Zjawisko UFO jest stale obecne. Otrzymujemy tak wiele doniesień na temat obserwacji, że śledzenie ich wszystkich staje się coraz trudniejsze! Oto kilka sierpniowych przykładów, które napłyneły z całego globu.

. . . w Ameryce Południowej

Dwa obiekty UFO sfilmowane przez Vicenta Lopeza w Buenos Aires, Argentyna:

Arentyna: UFO nad Coronel Suárez

Argentyna: Obiekty UFO, odtajnienie i publikacja

Godzinny pokaz UFO w Peru

Ludzie z południowoperuwiańskiego miasta Tacna zablokowali linie telefoniczne rozgłośni radiowych i numery alarmowe, kiedy na niebie tego przygranicznego miasta w Ameryce Południowej pojawiły się dwa obiekty UFO.

. . . w Ameryce Północnej

Meksyk: UFO sfotografowane nad Morelos

UFO poruszające się w kierunku południowo-wschodnim, zarejestrowane 28 lipca 2009 o godz. 8:48 w Long Beach w Kalifornii. Nagrane kamerą nocną HD.

USA: Sześciu świadków z Kanzas „zszokowanych” widokiem nisko przelatującego czarnego, trójkatnego obiektu UFO

USA: Trójkątne UFO z „bulwiastym nosem” nad Walsenburg, Kolorado

24 sierpnia w Kanadzie wiele osób widziało bolid przecinający nocne niebo. Później, 30 sierpnia w Stanach Zjednoczonych, świadkowie tak opisywali obserwację:

Palił się i dymił. Miał długi zielony ogon. Widać było ciągnące się za nim zielone i czerwone płomienie. Jak dla mnie, wyglądało to na spadający meteor, ale mój chłopak podsunął myśl, że mógł to być spadający satelita albo mały samolot. Tak właściwie to nie usłyszeliśmy żadnego uderzenia. Nie było żadnego hałasu. Był rozmiaru małego talerzyka, gdybyś go trzymal w ręce na tle nieba, a za nim ciągnął się ogień na długości jakichś 9 do 12 metrów.

. . . Wielkiej Brytanii

Przypadek „bliskiego przelotu” UFO nad lotniskiem Gatwick w Londynie zbiegł się w czasie z ujawnieniem przez Brytyjskie Ministerstwo Obrony dokumentów, w których opisany jest podobny przypadek sprzed 18 lat. W sumie ministerstwo zezwoliło na publikację setek szczegółowych doniesień na temat obserwacji obiektów UFO.

Zgłoszenia obserwacji UFO w Północnej Walii

. . . Azja

Obserwacje obiektów UFO nad Wschodnimi Chinami

UFO sfilmowane w Południowej Korei

[wideo można obejrzeć tutaj]

Sierpień trząsł i kołysał

3 sierpnia: Trzęsienie ziemi o magnitudzie 6.9 uderza Zatokę Meksykańską w Kalifornii

9 sierpnia: Trzęsienie ziemi o sile 7.1 stopnia uderza w wybrzeże Japonii

9-13 sierpnia: Trzęsienie ziemi o magnitudzie 6.6 stopnia nawiedza południową część Tokio; to trzecie w ciągu czterech dni

10 sierpnia: 7.6 stopniowe trzęsienie ziemi – Wyspy Andamańskie, obszar Indii

16 sierpnia: 6.7 stopniowe trzęsienie ziemi – Wyspy Mentawai, Indonezja

17 sieprnia: Trzęsienie ziemi o sile 6.8 stopnia uderza w Japonię

27 sierpnia: Nowa Zelandia: Wellington, dwa trzęsienia ziemi o magnitudzie 5.2 i 4.3 stopnia

28 sierpnia: 6.4 stopniowe trzęsienie ziemi nawiedza Qinghai, Chiny

30 sierpnia: 6.6 stopniowe trzęsienie ziemi w rejonie Wysp Samoa

… również w najróżniejszych zakątkach Stanów Zjednoczonych

7 sierpnia: Trzęsienie ziemi o mgnitudzie 4.9 stopnia – u wybrzeży Północnej Kalifornii

18 sierpnia: USA: Trzęsienie ziemi o magnitudzie 4.4 stopnia – Kolorado

18 sierpnia: USA: W ciągu jednego dnia Kolorado nawiedzają 2 trzęsienia ziemi

27 sierpnia: USA: 6 wstrząsow w stanie Oklahoma

29 sierpnia: USA: Trzęsienie ziemi o magnitudzie 3.2 stopnia – Południowa Karolina 29 sierpnia: USA: Kolejne trzęsienia ziemi zarejestrowane w środkowej Oklahomie

Koniec miesiąca nie przyniósł wytchnienia krwawiącej gospodarce Kalifornii, kiedy strażacy rozpoczęli zaciekłą walkę z pożarem lasów, który zagrażał Los Angeles.

Nie możemy również pominąć trzęsień ziemi wywołanych przez nas samych:

Stopień, w jakim ludzka działalność przyczynia się do zmiany klimatu, może być rażąco przesadzony, nie oznacza to jednak, że nie oddziaływujemy w sposób bezpośredni i potencjalnie szkodliwy zarówno dla nas samych jak i dla planety. Rzucanie się na zasoby naturalne zaburza ekologiczną równowagę i wywołuje gwałtowne reakcje.

Czy geotermiczne odwierty powodują trzęsienia ziemi?

Obawy o wywołanie trzęsienia ziemi wstrzymują projekt geotermalnego pozyskiwania energii

Winny: Czy odwierty wywołały trzęsienia ziemi w Cleburne w stanie Teksas?

Tymczasem Izraelczycy i Amerykanie szykują się do wywołania potężnych eksplozji głęboko pod Pustynią Negew. To oczywiście może oznaczać tylko jedno: „kalibrują izraelski sprzęt sejsmologiczny do wczesnego ostrzegania przed trzęsieniami ziemi”. Przypomnijcie nam teraz, co jeszcze znajduje się na Pustyni Negew?

Przez tysiąclecia, ludzie kierujący się głosem sumienia wiedli życie przepełnione traumą, nędzą i cierpieniem.

Każda strona księgi historii dokumentuje odwieczne cierpienia.

Tu, w SOTT kierujemy się zasadą, że wiedza oraz świadomość naszej rzeczywistości idą w parze z wiedzą i świadomością siebie samych. Chociaż obserwowanie efektów patologicznej infekcji naszych umysłów, dusz i świata jest bolesne, na tym wysiłku opiera się cała nadzieja, ponieważ odkrywa on przed nami nasze prawdziwe „ja” – tę wspanialszą część nas, która nas wzywa.

Moc przekształcenia naszej rzeczywistości zależy od każdego człowieka i jego woli przygotowania się do życia w przyszłym świecie, gdzie rządy ponownie będą należały do tych, którzy umiłowali ludzkość. Dostępne jest już narzędzie do oddychania i medytacji, które każdemu z nas umożliwi uprzątnięce resztek fizycznych, emocjonalnych i duchowych toksyn. To produkt zrodzony z połączenia pracy naukowej i kreatywnej inspiracji. Przeczytajcie wątek na naszym forum, a zobaczycie, jak wielu ludzi skorzystało już na tym programie.

Książka: "Wynalazek zwany narodem żydowskim"

iza — Mon, 05 Oct 2009 06:17:37 +0000

Dobra wiadomość – można już kupić angielskie wydanie książki prof. Shlomo Sanda (Zanda) pt. “The Invention of the Jewish People”, której recenzję autorstwa Toma Segeva opublikowaliśmy w styczniu.

Wtedy książka dostępna była tylko w oryginale.

Najpierw w Izraelu książka wydana w języku hebrajskim przez wydawnictwo Resling przez 19 miesięcy utrzymywała się na liście bestselerów.

We Francji, w ciągu zaledwie 6 miesięcy sprzedała się w nakładzie 25 tysięcy egzemplarzy (Comment le peuple juif fut inventé, Fayard, Paris, 2008), a prof. Sand otrzymał za nią nagrodę Aujourd’hui – główną nagrodę krytyków za wybitne dokumentalne dzieło z dziedziny polityki lub historii.

Wpis poświęcony książce w Wikipedii (eng)

Gdzie można zamówić książkę:

strona wydawnictwa Verso
strona poświęcona samej książce
Amazon US
Amazon UK
Powell’s Books (US)
W. W. Norton (US)

Współudział Europy w szerzeniu Zła

iza — Mon, 14 Sep 2009 04:46:28 +0000

Paul Craig Roberts
Information Clearing House
09 września 2009 22:50 UTC

NOTA: Paul Craig Roberts zdobył wykształcenie na Georgia Institute of Technology, University of Virginia, University of California, Berkeley oraz Oxford University, gdzie był członkiem Merton College. Dr Roberts posiada wiele tytułów honorowych w takich instytucjach jak Hoover Institution, Stanford University, William E. Simon Chair w Center for Strategic and International Studies, Georgetown University. Ponadto dr Roberts pracował jako kongresowy współpracownik członków Izby Reprezentantów i Senatu, a także został mianowany na Asystenta Sekretarza Skarbu przez prezydenta Ronalda Reagana. W 1987 roku został uhonorowany francuskim orderem Legii Honorowej. Dr Roberts jest autorem ‘Alienation and the Soviet Economy’ oraz ‘The Supply-Side Revolution’. Razem z Matthew Stephensonem jest współautorem ‘Marx’s Theory of Exchange, Alienation, and Crisis’. Inne książki, których jest współautorem: ‘Meltdown: Inside the Soviet Economy’, ‘The Capitalist Revolution in Latin America’ (wspólnie z Karen LaFollette Araujo), ‘The New Color Line’, ‘The Tyranny of Good Intentions’ (wspólnie z Lawrence Strattonem). Jego najnowsza książka, ‘How The Economy Was Lost’ (Jak upadła gospodarka), zostanie opublikowana nakładem wyd. CounterPunch w październiku 2009 roku. Dr Roberts pisuje artykuły na łamach Creators Syndicate w Los Angeles.

***
Uwagi na konferencję ruchu Mut zur Ethik [Odwaga zajęcia moralnej postawy] “Suwerenność czy imperializm”, Feldkirch, Austria, 5 września 2009

Powszechne jest przypuszczenie, że Obama – czarny członek uciśnionej rasy – będzie prowadzić amerykańską politykę zagraniczną z wyższą moralnością, niż świat doświadczył ze strony Busha i Clintona. To złudzenie.

Podobnie jak inni niedawni prezydenci, Obama jest przedstawicielem tej samej ideologii amerykańskiej “wyjątkowości”. Ideologia ta mianuje Stany Zjednoczone Moralnie Nienagannym Krajem i daje podstawy do przekonania, że Ameryka ma prawo, a nawet obowiązek, narzucić światu swą hegemonię drogą przekupstwa lub przymusu. Twierdzenie o amerykańskiej wyjątkowości prowadzi do takiej formy patriotyzmu, która maskuje przed populacją USA niemoralność agresywnych amerykańskich wojen.

Nie inaczej jest pod rządami Obamy. Obama eskalował wojnę w Afganistanie, nową rozpoczął w Pakistanie, tolerował lub wspierał przewrót wojskowy, który obalił wybranego prezydenta Hondurasu, buduje 7 nowych baz wojskowych USA w Kolumbii w Ameryce Południowej, rusza z różnymi wojskowymi projektami, mającymi na celu zabezpiecznenie globalnej hegemonii wojskowej USA, takimi jak inicjatywa Prompt Global Strike [szybkie globalne uderzenie], która ma zapewnić USA możliwość uderzenia w ciągu 60 minut w dowolne miejsce na Ziemi. Pracuje też nad destabilizacją rządu w Iranie, z ciągle aktualną opcją ataku wojskowego, wspiera nowe amerykańskie dowództwo wojskowe w Afryce, Rosję zamierza otoczyć amerykańskimi bazami zlokalizowanymi w byłych republikach ZSRR, podkupił oddziały wojskowe NATO do roli najemników w agresywnych amerykańskich wojnach.

Jak powinna zareagować Europa? Europa powinna oddzielić się od Stanów Zjednoczonych i przejść do aktywnego sprzeciwu wobec amerykańskiej polityki zagranicznej. Europejczycy powinni domagać się, żeby ich rządy wycofały się z NATO, ponieważ nie służy to europejskim interesom. Dwie agresywne siły militaryzmu, USA i Izrael, powinny zostać obłożone przez ONZ sankcjami i objęte embargiem. Zamiast tego jednak, Europa bierze udział w amerykańskich i izraelskich zbrodniach wojennych.

Ze względu na zimną wojnę, Europa przyzwyczajona jest do podążania za przywództwem USA. Finansowe wygody tej osłony, zapewnione przez amerykańskie siły wojskowe, pozbawiły europejską politykę zagraniczną niezależności. W efekcie, kraje Europy Zachodniej stały się marionetkami Stanów Zjednoczonych.

Jak Europa ucieka od służalczego stosunku trwającego od dziesięcioleci? Nie jest to łatwe. USA przyzwyczajone są do decydowania i ostro reagują na napotkany sprzeciw. Na przykład francuski sprzeciw wobec inwazji Busha na Irak spowodował natychmiastową demonizację Francji przez amerykańskie media i członków Kongresu.

Rząd USA korzysta z sankcji finansowych i grozi wyciekami poufnych danych osobowych zebranych przez swoją ogólnoświatową siatkę szpiegowską do zdyscyplinowania każdego niezależnie myślącego europejskiego przywódcy.

Europa jest zasadniczo zniewolona i zmuszona do przedkładania interesów Stanów Zjednoczonych nad własne. W konsekwencji, o ile Europejczycy nie znajdą odwagi i nie odrzucą swojego poddaństwa, Europa będzie szczuta do kolejnych wojen i ostatecznie poprowadzona w wyniszczającą wojnę z Rosją. Jeden kraj europejski może zrobić niewiele, ale wspólne działanie byłoby skuteczne. Dlaczego na przykład Europejczycy nie protestują przeciwko temu, że zbrodniarz wojenny Tony Blair otrzymał stanowisko w UE?

Stosunek administracji Obamy do samostanowienia i suwerenności narodu sprowadza się do tego, że szumnie brzmiące pojęcia są frazesami przydatnymi do maskowania hegemonicznych interesów rządu Stanów Zjednoczonych. Pieniądze i propaganda USA podsyca “aksamitne” czy “kolorowe” rewolucje, które tylko zamieniają kolejne kraje w marionetki Ameryki.

Frazesy przydatne są również do ukrycia faktu obalenia amerykańskich wolności obywatelskich, takich jak habeas corpus [ustawa angielska z 1679 zabraniająca aresztowania obywatela bez zgody sądu], uczciwy proces, zakaz stosowania tortur i areszt prewencyjny.

Podczas epoki zimnej wojny jednym z filarów propagandy USA wobec Związku Radzieckiego była niemożność podróżowania obywateli radzieckich w obrębie swojego kraju bez zgody rządu. Ta sama zniewaga została teraz wyrządzona obywatelom Stanów Zjednoczonych. Od września 2009 r. obywatele Stanów Zjednoczonych nie mogą już podróżować w obrębie kraju drogą lotniczą bez zgody departamentu bezpieczeństwa transportu.

Administracja Obamy przejęła Buszowskie procedury przeszukiwania. Na mocy tych przepisów komputery podróżnych, telefony komórkowe i inne urządzenia mogą zostać skonfiskowane w celu przeszukania, które może potrwać do 30 dni. Jeśli jesteś w drodze na spotkanie biznesowe i swoją prezentację masz na komputerze, a numery kontaktowe w telefonie komórkowym, to masz pecha.

Pretekstem do takich gestapowskich praktyk jest “zagrożenie terrorystyczne”. Jednakże w ciągu ostatnich 8 lat nie było żadnych krajowych aktów terrorystycznych. Te nieliczne “spiski”, które doprowadziły do aresztowań, zainicjowane były przez agentów FBI w celu utrzymania w społecznej świadomości nieistniejącego zagrożenia. A jednak, pomimo braku jakiegokolwiek realnego zagrożenia terrorystycznego, strategia państwa policyjnego w dalszym ciągu nabiera rozmachu. Biorąc pod uwagę stopień amerykańskiego ucisku obcych narodów, można by oczekiwać dużo silniejszego odwetu [ze strony świata arabskiego], niż miało to miejsce, [a w ogóle nie miało] zgodnie z założeniem, że sam atak 9/11 nie był wewnętrzną robotą zaaranżowaną dla zapewnienia sobie pretekstu do agresywnych wojen w Afganistanie, Iraku i Pakistanie.

Europa musi spojrzeć poza pustą amerykańską retorykę polityczną “wolności i demokracji” i rozpoznać w Ameryce rodzące się państwo brunatnych koszul [b.k. czyli bojówki S.A., oddziały szturmowe NSDAP]. Demokracja powoli znika z Ameryki. Jej miejsce zajmuje oligarchia potężnych grup interesu, takich jak sektor finansowy, kompleks wojskowy i bezpieczeństwa, przed którym ostrzegał prezydent Eisenhower oraz AIPAC. Treść amerykańskiej polityki wewnętrznej i zagranicznej wyznacza finansowanie politycznych kampanii przez grupy interesów. Kraj, w którym elity polityczne stoją ponad prawem i mogą bezkarnie łamać zarówno przepisy przeciwko torturom jak i konstytucyjną ochronę wolności obywatelskich, nie jest wolnym krajem.

Amerykańscy przywódcy polityczni i naród amerykański potrzebują pomocy Europy w celu uniknięcia zwyrodnienia amerykańskiego bytu politycznego. Amerykańska wolność, jak również państwowa niepodległość w innych częściach świata, wymagają krytyki amerykańskiej polityki zagranicznej i wewnętrznej. Amerykańskie media, skupione w kilku rękach w okresie administracji Clintona, funkcjonują jako rządowe Ministerstwo Propagandy. To New York Times zapewnił wiarygodność neokonserwatywnej propagandzie i fałszywym dokumentom, wykorzystanym do sprzedania społeczeństwu inwazji na Irak. To New York Times przez rok trzymał łapę na dowodach wskazujących, że administracja Busha popełnia ciężkie przestępstwo naruszenia ustawy o inwigilacji zagranicznych służb wywiadowczych z 1976 roku (Foreign Intelligence Surveillance Act). Dopiero po re-elekcji Busza, reporter był w stanie przepchnąć swoją historię przez redakcyjny sprzeciw. Amerykanie potrzebują krytyki ze strony Europy, ażeby zrekompensować brak niezależnych mediów amerykańskich. Amerykanie potrzebują pomocy z zewnątrz w celu zrozumienia niemoralności polityki swojego rządu, ponieważ nie otrzymują takiej pomocy ze strony własnych środków przekazu. Bez pomocy Europy Amerykanie nie zdołają odzyskać ducha wolności i tolerancji, przekazanych im w spadku przez Ojców Założycieli. Sama Ameryka jest ofiarą neokonserwatywnej i liberalnej internacjonalistycznej pogoni za hegemonią USA.

Nam, w Ameryce, trzeba często powtarzać, że to jest droga do samounicestwienia – upodobnić się do wroga, aby pokonać wroga. Jak przekonali się Niemcy pod rządami Hitlera i Rosjanie pod rządami Stalina – nie ponoszące odpowiedzialności elity kontrolujące rząd kraju, to najgorszy i najbardziej niebezpieczny wróg.

Jeśli Ameryka ma wrogów, którzy są przeciwko “wolności i demokracji”, to sama musi się upewnić, że nie poświęca własnych swobód obywatelskich i suwerenności innych narodów na rzecz “wojny z terrorem”. Akty terroru są niewielkim kosztem w porównaniu do kosztów ograniczenia swobód obywatelskich, których osiągnięcie zajęło całe wieki. Znacznie więcej ludzi zginęło walcząc o wolność, niż w atakach terrorystycznych.

Stany Zjednoczone nie mogą udawać, że są gwarantem wolności, kiedy rząd USA odbiera swobody własnym obywatelom.

Stany Zjednoczone nie mogą udawać, że są gwarantem pokoju i demokracji, kiedy rząd USA używa oszustwa do ataków na inne ziemie pod fałszywym pretekstem.

Europa, której kultura została doprowadzona do ruiny przez wojny XX wieku, Europa, która doświadczyła tyranii ze strony lewicy i prawicy, ma prawo do własnego głosu.

Ameryka musi usłyszeć ten głos.

- -

źrodło: Europe’s Complicity in Evil
SOTT: Europe’s Complicity in Evil
przekład: PRACowniA

Łączenie Punktów: Huczna rocznica znakiem naszych czasów

iza — Sat, 29 Aug 2009 22:35:18 +0000

SOTT Editors
SOTT.net
04 sierpnia 2009 13:39 UTC

[oryg.: Connecting the Dots: A smashing anniversary for the Signs of our Times]

W 1994 roku naukowcy zapewniali nas o niezwykłej rzadkości tego zjawiska. W pewnej pracy naukowej podano swego czasu, że „okres pomiędzy uderzeniem komet o średnicy 300 metrów w powierzchnię Jowisza szacuje się na 500 lat, natomiast tych o średnicy 1,6 kilometra – na 6000 lat.” Jakim to zatem dosadnym i drwiącym gestem ze strony Wszechświata było ponowne uderzenie w Jowisza – dokładnie 15 lat później – komety o zbliżonych rozmiarach do tej z 1994 roku!

Czy jednak wszyscy byli równie zaskoczeni? Chyba nie NASA, która od wielu już dekad bada ryzyko zderzeń z kosmicznymi obiektami. W związku z obchodzoną w tym miesiącu [lipcu] 40. rocznicą lądowania na Księżycu, sięgnęliśmy po wykład Victora Clube, w którym omawia on zapomniane aspekty związane z wyprawami na srebrny glob:

“Astronauci z misji Apollo zainstalowali na Księżycu kilka sejsmometrów, głównie w celu pomiaru wstrząsów na jego powierzchni. Owe zamierzenia jednak porzucono po odkryciu zjawiska w ogóle nie branego wcześniej pod uwagę, mianowicie bombardowań. Wspomniane sejsmometry regularnie odnotowywały uderzenia w powierzchnię Księżyca dużych obiektów – jak meteoroidy, które dopiero co opisywałem. [autor badał teorię cyklicznych bombardowań nawiedzających Ziemię w ujęciu historycznym – przyp.] Dzięki temu otrzymano liczne wykresy częstotliwości upadków tychże meteoroidów, jednak po siedmiu latach NASA wyłączyła urządzenie, najwyraźniej w przypływie irytacji naukowców, którzy uznali, że badania nie przynoszą interesujących wyników.

Niemniej jednak, w ciągu tych siedmiu czy ośmiu lat udało się zgromadzić wystarczającą ilość danych, opartych na obserwacjach dzień po dniu, czego rezultatem jest widoczny tu spójny wykres. Co prawda, wygląda to jak sylwetka Oxfordu, z którego pochodzę, na tle nieba, jednak tym, co najbardziej przykuwa uwagę, jest szczytowy punkt w jego środku, wskazujący na dzień 30 czerwca. Punkt ten ponadto zbiega się z nietypową obserwacją z pewnego roku. Otóż w 1975 roku doszło do nadzwyczajnej ilości zderzeń zarówno z Księżycem jak też i z Ziemią, przy czym obiekty te najprawdopodobniej pochodziły z tego samego roju co bolid tunguski z roku 1908, który, jak pamiętamy, także nadleciał pod koniec czerwca. Rzeczony przedział czasowy, to jest koniec czerwca, jest w istocie interesujący. Wtedy to właśnie przechodzimy przez rój Taurydów lecących w jednym kierunku [chodzi tu o rój Beta Taurydów, przelatujących za dnia, stąd niewidocznych gołym okiem; ma on miejsce na przełomie czerwca i lipca – przyp.]; tymczasem, wraz z początkiem listopada, widoczny jest kolejny rój Taurydów, ale przemieszczający się już w innym kierunku [czyli Taurydy Północne i Południowe – przyp.]. Część schematu przelotu tych rojów możemy zobaczyć na wspomnianym wykresie.”

Tamta obserwacja [z 1975 roku] była czymś niespotykanym pod względem ogromnej ilości bolidów i meteoroidów, nigdy wcześniej, ani nigdy później, nie odnotowanym. Jednak wydarzyło się to naprawdę. I co ciekawe, chociaż właśnie powiedziałem, że nigdy tego nie zaobserwowaliśmy, to gdy dokładniej przejrzeć zapisy z obserwacji meteorów, istnieją przesłanki wskazujące na realność takiego zjawiska. Wiemy, że w roju Taurydów znajduje się potężna ilość materiału skalnego, poruszającego się po tak zwanym „rezonansie orbitalnym”. Oznacza to, że na orbitę roju znaczący wpływ ma Jowisz. Ten silny rezonans każe nam domniemywać, że istnieje jakieś olbrzymie źródło od tysiącleci kierujące te meteroidy w stronę Jowisza.

Zaledwie kilka dni po pojawieniu się czarnej plamy na powierzchni Jowisza zaobserwowano bardzo jasny punkt w rejonie południowego bieguna Wenus. Naukowcy twierdzą, że najprawdopodobniej była to eksplozja wulkaniczna, jednak światło pojawiło się z dala od obszaru znanych wulkanów i było przy tym wyjątkowo jasne. Czy również i Wenus mógł spotkać ten sam los co Jowisza, i czy może to być oznaką nowej ‘pogody’ w Układzie Słonecznym? Rola Jowisza w pochłanianiu kometarnych fragmentów nie stanowi jednak dużej pociechy, gdyż okazuje się, że to właśnie on sam zwiększa ryzyko zderzeń z Ziemią.

Boleści Ziemi

Nieraz zastanawiamy się, jak często nasza planeta staje się celem bezpośredniego uderzenia z kosmosu. Zostawiając na boku pogodę panującą na zewnątrz, trzęsienia ziemi z lipca (o sile powyżej 5 stopni) ukazują, jak się sprawy mają wewnątrz:

1 lipca: Silne trzęsienie na Krecie
3 lipca: Wstrząsy na zachodzie Sumatry i północy Celebes
3 lipca: Trzęsienie o sile 5 stopni nawiedziło środkową Kolumbię
3 lipca: 6-stopniowe trzęsienie ziemi w północnym Meksyku
5 lipca: Wstrząsy o sile 6 stopni w Panamie
7 lipca: Trzęsienie (5.2 stopni) w indonezyjskiej prowincji Acech
7 lipca: Pacyficzne wybrzeże Nikaragui miejscem wstrząsów o sile 5.4 stopni
9 lipca: Ponad trzystu rannych w wyniku trzęsienia (6 stopni) w Chinach
10 lipca: Trzęsienie ziemi o magnitudzie 5.1 u wybrzeży Oregonu
12 lipca: Silne wstrząsy (6.1 stopni) na południu Peru
11 lipca: Silne podmorskie wstrząsy na Tajwanie

15 lipca: Ostrzeżenie przed tsunami po trzęsieniu (7.8 stopni) u wybrzeży Nowej Zelandii: (Seismolog Ken Gledhill podał informację o tym, że trzęsienie to „zmieniło kształt południowej wyspy” i przesunęło ją o 30 centymetrów w stronę Australii.) 17 lipca: Dwa wstrząsy nawiedziły Nową Zelandię, pojawiają się wstrząsy wtórne

19 lipca: Trzęsienie ziemi w Iraku, 5.2 stopni
19 lipca: Trzęsienie o sile 5.4 stopni niedaleko wybrzeży Ekwadoru
22 lipca: Południowy Iran: trzęsienie o magnitudzie 5.5 stopni
24 lipca: Wstrząsy w Tybecie o sile 5.6 stopni
30 lipca: Trzęsienie (5.1 stopni) we wschodniej Indonezji

“Niech pan to zapamięta, Treblinka była prymitywną, ale wydajną taśmą produkcyjną śmierci. Taśmą produkcyjną – śmierci. Zrozumiał pan?”

– SS-unterscharfuhrer Franz Suchomel, opisujący w wywiadzie schemat działania obozu w Treblince

“Uważam, że ludzkość powinna więcej myśleć o zabijaniu.”

– Robert McNamara

Na początku tego miesiąca [lipca] zmarły dwie osobistości, które, choć tak różne, ucieleśniały Wielką Dziwność mającą miejsce na planecie pełnej absurdów: mowa o Robercie McNamarze i Johnie Keelu. W pewnym wywiadzie Keel powiedział :

Istnieje wiele aspektów całej tej dziwnej sprawy. Z jednej strony, mamy prawdziwe zjawiska UFO – niezwykłe światła przemierzające ziemskie niebo być może od początku czasu. Owe obce inteligencje świadome są okazjonalnych obserwacji, jakich udaje nam się dokonać, dlatego też tworzone są przeróżne eksplanacje tychże zjawisk. I tak, każde pokolenie otrzymało odmienne wyjaśnienie tego samego fenomenu.

Inteligencje te kreowały na przełomie dziejów całe wydarzenia, ażeby podeprzeć nimi te wyjaśnienia. Dajmy na to wiarę we wróżki w Europie Środkowej; mamy także opowieści o wampirach i całą masę innych legend. W 1897 roku były to tajemnicze statki powietrzne. A teraz mamy kosmiczne talerze. Jednak wsystkie te teorie są niczym innym jak przykrywką dla prawdziwego zjawiska – czymkolwiek ono jest.

Dzieją się na ziemi i w powietrzu realne zjawiska, o których nie powinniśmy nic wiedzieć, toteż w tym celu stwarza się mnóstwo fałszywych historyjek. Jednym z licznych tego przykładów jest potwierdzania danego schematu przez tak zwanych ‘ludzi w czerni’.

Być może to, co starają się ukryć, byłoby dla nas zbyt przerażające, a nawet nie do pojęcia, jednak z całą pewnością można powiedzieć, że jesteśmy w jakiś sposób wykorzystywani.

Robert McNamara, Sekretarz Obrony w administracji Lyndona B. Johnsona i duch amerykańskiej machiny śmierci w Wietnamie – w tym samym okresie, kiedy doszło do jednej z największych fal obserwacji UFO w obecnych czasach, zapytany, czy sprawa UFO jest warta zbadania, odrzekł:

“Myślę, że nie. Rozmawiałem na ten temat z Sekretarzem Sił Powietrznych oraz Dyrektorem Sił Powietrznych ds. Badań i Technologii, jednak żaden z nich nie uznał doniesień, które dotąd otrzymaliśmy, za wiarygodne.”

Jakże jest łatwo, niestety, Tajnemu Oddziałowi, Ludziom w Czerni, czy komukolwiek innemu, manipulować kukłami takimi jak McNamara. Wszystkie wydarzenia kreowane są w taki sposób, by jemu podobni ludzie reagowali według narzuconego planu, jednocześnie uważając swoje decyzje za podjęte samodzielnie. To w czasach najbardziej zmasowanych obserwacji UFO oraz dziwnych obiektów na niebie i innych niecodziennych zjawisk, trzeba szczególnie ostrożnie podchodzić do zapewnień władz o tym, że to one panują nad sytuacją i że ze światem jest wszystko w porządku.

Wielka Dziwność

I tak, ku czci Keel’a za jego wysiłki w dziedzinie zjawisk niewyjaśnionych, a także McNamary za przykład niebezpiecznej arogancji, zamieszczamy lipcowe ‘nie do wiary’. Co rusz dokonuje się niezwykłych obserwacji na całym świecie, których ilość i jakość wzrasta z każdym dniem.

Anglia: Niesamowita formacja obiektów UFO [w tym artykule albo w oryginalnym CtD można obejrzeć nagranie wideo]

Amator gapienia się w niebo, Jason Goldthorpe nie mógł uwierzyć własnym oczom, gdy zobaczył lecącą w szyku i to “wyżej niż samolot” całą gromadę “UFO”. Zdumiony Jason (37 l.) zarejestrował to zjawisko na kamerze.

Powiedział: “Obiekty błyszczały jak złoto, były zbyt wysoko jak na balony, i wyglądały dokładnie tak, jak wyobrażałem sobie UFO. Działo się to około podwieczorku, niebo było czyste, a te obiekty wisiały w powietrzu chyba przez godzinę, zupełnie jakby nas obserwowały.”

Jason, mieszkający w St Helens w hrabstwie Lancashire, z zawodu dostawca, powiedział, że podobne dziwne obiekty widywał już wiele razy, jednak tym razem zdecydował się nagrać całe zdarzenie.

Ojciec dwójki dzieci dodał przy tym: “Obserwuję te obiekty od czterech lat. Zawsze pojawiają się w porze podwieczorku i tylko jednego dnia, na początku lub na końcu miesiąca. Moi znajomi też je widzieli, a ja pomyślałem, że nadszedł czas, aby świat dowiedział się, że gdzieś tam coś istnieje.”

Trójkątne, czarne i w innych kolorach:

USA: mieszkaniec Ohio sfotografował trójkątne UFO

Mieszkańcowi stanu Ohio udało się sfotografować pojazd w kształcie trójkąta, według informacji zgłoszonej w Mutual UFO Network (MUFON).

Świadek zdarzenia zdążył chwycić aparat w czasie, gdy obiekt bezgłośnie przemierzał niebo.

“Ten obiekt to trójkąt ze światłami umieszczonymi na każdym wierzchołku. Najjaśniejsze światło widoczne na zdjęciu znajdowało się z tyłu pojazdu.”

Następnej nocy świadek wraz z żoną zobaczył “pomarańczowo-czerwone świetliste kule na niebie”, przypominające Światła z Phoenix.

USA: Cichy i niski przelot trójkątnego obiektu UFO nad kampusem college’u w Teksasie
Anglia: Leigh, hr. Lancashire – Obserwacja dużego trójkątnego obiektu
Nisko przelatujące trójkątne UFO nad Indianą – pięć helikopterów wszczęło pościg
USA: Trójkątne UFO widziane w czterech stanach
USA: Duży trójkątny obiekt przeleciał nad domem, emitując niskie buczenie.

Pomarańczowe kule

Jeśli Ufoludki interesują się modą, pomarańczowy z pewnością musi być u nich na topie. Oto przykładowe doniesienia z lipca:

Meksyk: Ognista kula z Xochitepec – UFO czy meteor?

Mieszkańcy Xochitepec byli świadkami przelotu “ognistej kuli” nad Avenida Aeropuerto leżącego w dzielnicy Miguel Hidalgo. Przez pięć minut świadkowie mogli podziwiać niezwykły obiekt, który następnie rozbłysł jak błyskawica i zniknął.

Pojawienie się niezidentyfikowanego obiektu przyciągnęło uwagę licznych świadków: jedni wyciągnęli kamery, inni fotografowali „ognistą kulę”, która zdawała się bardzo powoli spadać.

- Heckington, hr. Lincolnshire (Anglia): Cztery pomarańczowe światła złączyły się w jedno
- Cardiff (Walia) oraz Ibiza (Hiszpania): Duże, jasne pomarańczowe światła
- Exeter, Anglia: Obserwacja kilku pomarańczowych świateł
- Dumbarton, Szkocja: Ponad 1,5-kilometrowa półprzezroczysta kula z pomarańczowym światłem w środku
- Shrewsbury, Anglia: Bardzo jasne, pomarańczowe i obracające się światło
- Stan Waszyngton, USA: 2 świadków zaobserwowało jasny, czerwono-żólty obiekt wykonujący gwałtowne zwroty
- Surrey, Anglia: Obserwacja czerwono-żółtych świateł, na przemian gromadzących i rozpraszających się
- Londyn, Anglia: Przelot 15 świecących pomarańczowych kul; szybsze czekały na kule pozostające w tyle
- Cancun, Meksyk: Mgliste pomarańczowe światło w środku obiektu w kształcie wiatraka
- Nottingham, Anglia: Formacja czterech czerwono-pomarańczowych obiektów połączyła się z piątym
- Exeter, Anglia: Sześć jasno-pomarańczowych obiektów
- Surrey, Anglia: Okrągły obiekt ze świecącymi pomarańczowymi promieniami wychodzącymi z jego górnej części
- Południowa Karolina, USA: Czerwone UFO wypuszczające kulę w 28 sekundzie:

Iskry z nieba

W ciągu dwóch dni doszło do dwóch incydentów, które zwróciły naszą uwagę. Według doniesień, pioruny kuliste czy też kule ognia spowodowały pożar domów oraz wysadzenie elektrycznych i telefonicznych gniazdek. Relacje pochodzą z przeciwległych krańców świata, tj. z Holandii i Nowej Zelandii, lecz są niemal identyczne:

100 domów padło ofiarą pioruna kulistego
Pioruny przyczyną awarii w Invercargill

Błyski i wybuchy

USA: Co było przyczyną tajemniczych huków? Nikt nie potrafi podać rozwiązania zagadki
USA: Duży błysk rozświetlił niebo; widziano jak obiekt poruszał się w górę
Anglia: Runcorn – Obserwacja kilku dużych błysków, którym nie towarzyszyły grzmoty
Kanada: Co spadło do Ottawa River?
Południowo-wschodnia Francja: “Widziałem intensywny błysk światała”
Kolorado: Kula ognia z 13 lipca
USA: Granbury, Teksas – Ognista kula zaobserwowana za dnia
USA: Duży meteor sprawcą głośnego wybuchu nad Pensylwanią

Tajemnicze stworzenia

Obserwacja chińskiego “Nessie”
Szkocja: Policjant uchwycił na kamerze “wielkiego kota”
Australia: Rządowe tajne łowy na pantery
USA: Doniesienie o możliwej obserwacji Wielkiej Stopy w McDowell (Północna Karolina)
Namibia: Miejscowa ludność nękana przez tajemnicze bestie
Kanada: Nowa obserwacja stwora Ogopogo
USA: “Człowiek-pies” z Michigan niedawno widziany na Górnym Półwyspie

Od chrześcijańskiej rodziny Soprano. . .

Niedawno wszyscy mieliśmy okazję zajrzeć za kurtynę władzy – choć przelotne, spojrzenie to ujawniło więcej, niż moglibyśmy się spodziewać. Niektórzy mogą to zbyć jako nieistotny szczegół, nie wnoszący nic nowego do obrazu szerzącej się globalnej korupcji; dlatego też chcemy wskazać na kilka następstw kryjących się za aferą. Republikańscy senatorowie Tom Coburn i John Ensign, a także gubernator Karoliny Południowej Mark Sanford oraz były członek Izby Reprezentantów Chip Pickering, stali się głównymi postaciami najnowszych seks-skandali. To, że politycy często mają romanse nie powinno zaskakiwać nikogo, kto czyta gazety i wie, że, będąc u władzy, ludzie nie kierują się moralnością. Sott.net często pisał o jeszcze gorszych czynach dokonanych przez ‘miłościwie nam panujących’ – o wojnach opartych na kłamstwach, sabotażowych atakach terrorystycznych, skradzionych wyborach, sztucznym wywołaniu kryzysów gospodarczych czy zakrojonym na szeroką skalę zatruwaniu żywności, by podać niektóre z nich. Dlaczego więc mielibyśmy się skupiać na kilku przejawach niewierności? Przyczyną, dla której warto przyjrzeć się tej sprawie dokładniej, są bliskie relacje owych panów w ramach spotkań w waszyngtońskim „C Street House”, prowadzonym przez ewangeliczno-polityczną tajną grupę, znaną jako „Rodzina” – która, swoją drogą, lubi nazywać się „chrześcijańską mafią”. Mieszkających tam siedmiu członków Kongresu płaci znacznie zaniżony czynsz – budynek zarejestrowany jest jako kościół – co umożliwia im prowadzenie raju podatkowego dla swojej organizacji. Wygląda na to, że jej członkowie nie samą modlitwą żyją. Mieszkańcy domu wiedzieli o romansie Ensigna i byli wplątani w sprawę oferowanych przez niego łapówek dla kochanki i jej rodziny – sięgających milionów dolarów – kiedy afera to się nagłaśniała, to cichła.

Jeff Sharlet, który o Rodzinie napisał książkę, tłumaczy:

Gdyby celem istnienia Rodziny było jedynie spełnianie seksualnych zachcianek mieszkańców C Street House, sprawa na tym by się zakończyła. Jednakże, ci ludzie przejawiają coś więcej niż hipokryzję. To zwolennicy połączenia religii z polityką, które obejmuje elitaryzm, walkę z demokracją oraz zapewnienie swoim członkom władzy, aby mogli „rozwijać Królestwo”. Mówią, że są sługami Jezusa, jednak ich Jezus to spragniony władzy zbawiciel lobbystów i polityków. Ich sprawy łóżkowe bledną w obliczu faktu, że Rodzina obecnie zachowuje się niczym najpotężniejsze lobby w Ameryce, nie będąc przy tym zarejestrowaną jako takie – dzięki temu nie jest objęta państwowym nadzorem obecnym w działalności innych potężnych organizacji jak koncerny farmaceutyczne czy firmy ubezpieczeniowe, wywierających polityczny nacisk.

Jeżeli brzmi to niepokojąco, sprawdźcie, co na temat moralności ma do powiedzenia syn przywódcy Rodziny, David Coe:

Próbując wyjaśnić, co oznacza bycie wybranym do roli przywódcy na wzór króla Dawida – lub Marka Sanforda, w jego przekonaniu – zapytał młodego mężczyznę, który, aby wstąpić do Rodziny, musiał całkowicie poddać się jej władzy: „Powiedzmy, że zgwałciłeś trzy dziewczynki. Co bym sobie wtedy pomyślał?” Mężczyzna odparł, że Coe uznałby go zapewne za potwora. „Otóż nie”, powiedział Coe. Dlaczego? Ponieważ, jako członek Rodziny, znalazł się pośród „wybranych”, jak ich określają przywódcy grupy. Jako wybrańca, normalne zasady cię nie obowiązują.

Do tych ludzi pasuje lepsze, bardziej precyzyjne określenie – psychopaci. Poniższy fragment ukazuje poglądy obecnego przywódcy grupy, Douga Coe’a, na temat lojalności:

Objaśniając znaczenie słów Jezusa, powiedział: “Pamiętacie, jak Jezus mówił o tym, że musi być ważniejszy od całej rodziny? Hitler, Lenin, Mao, oni wszyscy uczyli tego samego dzieci. Mao nawet kazał dzieciom zabijać rodziców. Jednak to nie było morderstwo. Było to budowanie nowego narodu. Nowego królestwa.”

Władza Rodziny nie ogranicza się do amerykańskiej polityki. Lobbowała na rzecz wielu dyktatorów na całym świecie. By dać przykład:

Zachwyceni indonezyjskim dyktatorem Suharto i jego zbrojną walką z komunizmem, opisali zabójstwo setek tysięcy ludzi podczas jego krucjaty po władzę jako „duchową rewolucję”, posyłając delegację kongresmenów oraz przedstawicieli koncernów naftowych do wspólnej modlitwy do Jezusa razem z muzułmańskim przywódcą. W Afryce namaścili somalijskiego zbrodniarza Siada Barre na człowieka Boga i wysłali senatora Grassleya oraz przedstawiciela firmy zbrojeniowej w roli emisariuszy. Barre, choć mówił o sobie jako „koranicznym marksiście”, zgodził się wznieść modły do Chrystusa Grassleya w zamian za amerykańską broń, dzięki której mieszkańcy Somalii doświadczyli, i nadal doświadczają, okrucieństw rodem z historii biblijnych. Bliżej obecnych czasów, Rodzina opłaciła wycieczki chrześcijańskich kongresmenów do takich ‘bastionów demokracji’ jak Serbia, Sudan, Białoruś, Albania, Macedonia czy Pakistan pod rządami Musharrafa.

Być może należałoby zrewidować naszą wiedzę o prawdziwych władcach świata? Członek Izby Reprezentantów i mieszkaniec domu przy C Street, Zack Wamp przyznał w wywiadzie, że on i jego współlokatorzy zawarli umowę, by nie wyjawiać żadnych szczegółów z życia domu, i że zamierza dotrzymać obietnicy. Powodem tego, tłumaczy, jest przekonanie nowych członków o panującej w domu dyskrecji. Jednak łatwo dostrzec, że płaszczyk tajemnicy bardziej służy samej organizacji, aniżeli jej członkom; skoro bowiem wszyscy wiedzą o wszystkich, o ich seks-skandalach i nie wiadomo jakich jeszcze aferach, łatwo to wykorzystać do szantażu, wymuszenia posłuszeństwa lub do wymierzenia kary. Prowadzi to oczywiście do pytania, dlaczego ujawniono brudy Ensigna i reszty – a z nimi całej organizacji!

Chrześcijańscy fundamentaliści mający dostęp do politycznej, a tym samym wojskowej, władzy są zagrożeniem dla wszystkich, ale w głównej mierze dla tych, którzy nie podzielają ich poglądów i nie są chętni do przyjęcia ich wizji świata. Być może to syjoniści, wraz ze swoim izraelskim lobby i neokonami, zaniepokojeni takim stanem rzeczy, stali za ujawnieniem afery, wskazując na trwający zakulisowy konflikt. Gdy wziąć pod uwagę, że chrześcijańscy fundamentaliści upodobali sobie McCaina i Palin, a syjoniści wybrali Obamę na swoje sługi, ujrzymy fragment tego konfliktu podczas ostatnich wyborów prezydenckich. Tłumaczyłoby to również ujawnienie innego skandalu po C Street House, tym razem w New Jersey, w którym pięciu rabinów aresztowano pod zarzutem handlu ludzkimi organami oraz wyprania milionów dolarów. Czyżby oko za oko?

Właścicielem domu przy C Street są Młodzi z Misją (Youth With a Mission, YWAM), jedna z największych para-kościelnych organizacji na świecie wśród fundamentalno-chrześcijańskich ugrupowań. Jej założycielka i liderka Loren Cunningham publicznie przedstawiła wizję chrześcijańskiej kontroli nad światem, ukazaną na promocyjnym filmie z 2008 roku, “Reclaiming 7 Mountains of Culture” [Odzyskiwanie 7 Wzgórz Kultury].

Idea obsadzenia najwyższych kręgów władzy członkami kultu jest zwykłym planem kontroli społeczeństwa. Okazuje się, że wśród legionu kaznodziei głoszących doktrynę “Siedmiu Wzgórz” jest pastor Sary Palin, Thomas Muthee – aczkolwiek on sam nazywa plan „siedmioma obszarami społeczeństwa”. Może pamiętacie sławny film z youtube, na którym nałożył ręce na Palin i prosił Pana, aby ją poprowadził do władzy i uchronił przed wszelkimi czarami. Palin, swoją drogą, niedawno znalazła się na pierwszych stronach gazet po ogłoszeniu rezygnacji z urzędu gubernatora Alaski. Czy to wstęp do nowego politycznego posunięcia, czy może chce odciąć się od piętrzących się brudów fundamentalistów?

. . . do Nowego Porządku Świata

Nie dość, że ujawniono całą tę sprawę z chrześcijańską mafią, również i papież ukazał swe ‘diabelskie’ oblicze. Jak bowiem inaczej nazwać apel o utworzenie Nowego Porządku Świata?

Papież Benedykt XVI wezwał we wtorek do radykalnej przemiany gospodarki globalnej, krytykując rosnący podział między bogatymi i biednymi. Skierował także apel do elit władzy o stworzenie „globalnego nadzoru politycznego” celem nadzorowania gospodarki oraz służenia “wspólnemu dobru”.

Benedykt zaapelował także o reformę ONZ, dzięki której utworzono by “globalne ciało polityczne”, dające możliwość dojścia do głosu słabszym państwom, oraz do bogatych państw o udzielenie pomocy tym biedniejszym.

Wypowiedzi papieża schodzą się z prezentacją przyszłej globalnej monety Miedwiediewa, którą, jak mówi, otrzymał na szczycie G8 we Włoszech. Tylko na jakich warunkach?

“Omawiamy zarówno użycie innych walut narodowych, jak rubel, jak też ponadnarodowych walut jako waluty rezerwowej”, powiedział rosyjski przywódca na konferencji prasowej po szczycie G8.

Miedwiediew pokazał dziennikarzom przykładową monetę takiej ponadnarodowej waluty, którą nazwał „światową walutą wspólnej przyszłości”.

Ewangelicy, katolicy czy przywódcy polityczni wcale nie muszą stać na szczycie piramidy światowej władzy. Oto małe przypomnienie na temat międzynarodowej prywatnej finansjery i jej roli w prowadzeniu ludzkości ku nowemu wspaniałemu światu:

Wewnątrz wielkiej amerykańskiej machiny do robienia baniek: Jak Goldman Sachs manipulował wszystkimi większymi rynkami od czasów Wielkiego Kryzysu

Wszystkie pieniądze, które tracicie, dokądś trafiają. Tym miejscem, dosłownie i w przenośni, jest Goldman Sachs: to wielka, skomplikowana maszyna, która bogactwo społeczeństwa przeznacza na najmniej pożyteczny i najbardziej marnotrawny zarazem cel na ziemi – jeszcze większy zysk bogaczy.

Osiągają to za pomocą utartego schematu. Zasada jest prosta: Goldman wyprzedaje masę bezwartościowych inwestycji, tworząc tym samym spekulacyjną bańkę. Następnie wyciągają ogromne sumy z kieszeni niższej i średniej klasy przy pomocy skorumpowanych władz, które zmieniają prawo w zamian za kwoty wyglądające na grosze, w porównaniu z zyskiem banku. W ostatnim etapie, kiedy już wszystko runie a miliony przeciętnych obywateli będą bez pieniędzy i jedzenia, rozpoczynają proces na nowo, przychodząc nam z pomocą w postaci pożyczek – pieniędzy, które kiedyś były nasze, tworząc przy tym wokół siebie aurę grupki wolnych od zachłanności łebskich facetów, trzymających rękę na pulsie. Odgrzewają ten jeden numer już od lat 20-tych XX w., i zamierzają zrobić to ponownie, tym razem tworząc prawdopodobnie największy i najbardziej zuchwały przekręt.

Bądźcie zatem czujni.

Kontrrewolucja, którą przemilczą media

. . . a przynajmniej telewizja. Ale właśnie dlatego, drogi czytelniku, czytasz SOTT.net – dla prawdziwych informacji:

Pod koniec zeszłego miesiąca [czerwca] doszło do kolejnego coup d’etat w Ameryce Południowej. Pomimo ograniczonych relacji prasy zagranicznej na ten temat, ‘postępowe’ media w USA zademonstrowały nadzwyczajną zdolność dwójmyślenia, określając przewrót jako “pierwszy raz Obamy”, a tym samym milcząco przyznając, że reżim amerykański po cichu obalał demokratycznie wybrane rządy, które „zerwały z nim umowę”, i jednocześnie opowiadając bajkę o tym, że ‘delikatna rewolucja’ w Iranie była wydarzeniem czysto odwewnętrznym.

Z uderzającym podobieństwem do nieudanej próby obalenia Chaveza w Wenezueli w 2002 roku, starannie planowana operacja wojskowa została przeprowadzona w jeden dzień, w wyniku czego aresztowano prezydenta Manuela Zelayę i zmuszono go do opuszczenia kraju. W ciągu kilku godzin na przywódcę nowego rządu tymczasowego wybrano Roberta Michelettiego, byłego sojusznika Zelayi. Te z mediów, które nie ukazały przewrotu w pożądanym świetle, zamknięto a ich dziennikarzy pobito. Większość obywateli Hondurasu, zwłaszcza ubodzy i klasa robotnicza, mówią o Zelayi – lub ‘Melu’, jak lubią go nazywać – jako najmniejszym złu. Pomimo uprzywilejowanej pozycji, Zelaya, kiedy został wybrany cztery lata temu, zaczął obierać kurs w lewą stronę, zacieśniając znajomości z południowo-amerykańskimi przywódcami, starającymi się polepszyć sytuację obywateli ich krajów.

Czteroletnia kadencja Zelayi miała skończyć się jeszcze w tym roku. Konstytucja Hondurasu pozwala tej samej osobie tylko na jeden urząd, jednak Zelaya chciał ogłosić referendum, którego pozytywny wynik pozwoliłby mu zmienić konstytucję, dzięki czemu miałby szansę na drugą kadencję. W obliczu silnej opozycji powstałej w jego własnych politycznych szeregach, zarządzone referendum przemienił w niewiążące badanie opinii publicznej mające na celu określić stopień poparcia dla pomysłu wydłużenia kadencji prezydenta. Honduraski konserwatywny establishment aż wzdrygnął się na myśl o Zelayi pozostającym na urzędzie na wzór Chaveza w Wenezueli (dzięki stale wzrastającemu poparciu), i podjął kroki by nie dopuścić do referendum. Przewrót miał miejsce w dniu głosowania, i zanim obywatele zdążyli wyrazić swoje zdanie, Micheletti poparł nowy stan rzeczy ogłaszając, że Honduranie nie przyjmą „Chavizmu”. Wydaje się więc, że honduraski establishment doskonale wiedział, iż mieszkańcy Hondurasu odczuli poprawę jakości życia dzięki programom stworzonym przez Zelayę, i poprą „Chavizm”.

Co zatem przeciętny Honduranin ma myśleć o twierdzeniu nowego politycznego przywódcy, utrzymującego, że chce jedynie uwolnić kraj od „Chavizmu”? Medea Benjamin przedstawia to w artykule Honduranie wychodzą na ulice domagając się powrotu Zelayi:

Zapytałam [jedną z dziewcząt przybyłych na lotnisko] dlaczego popiera Manuela Zelayę, lub “Mela”, jak go nazywają jego zwolennicy. „Rząd ogłosił, że złamał on prawo i jest winny popełnienia 18 zbrodni”, powiedziała. „Czy wie pani co to za zbrodnie?” Wyciągnęła telefon komórkowy i zaczęła czytać z listy: Podwyższył minimalne zarobki, ufundował darmowe posiłki szkolne, zapewnił mleko dla dzieci i emerytury dla starszych osób, wyposażył [państwowe placówki] w energooszczędne żarówki, obniżył koszty transportu publicznego, zwiększył ilość stypendiów dla studentów”. Nagle otoczył nas tłum i ludzie zaczęli wtrącać się do rozmowy. „Naprawił drogi”, powiedział jeden z tłumu. „Założył szkoły w odległych wiejskich rejonach”, dodał drugi. „Pozwalał każdemu wejść do pałacu prezydenckiego, zmieniając go z rezydencji elity w dom wszystkich obywateli”, powiedział ktoś inny.

“Widzi pani?”, Alejandra uśmiechnęła się. „Jest winny nawet więcej niż osiemnastu zbrodni. To dlatego elity nie chcą go tutaj. To prawdziwa walka klas.”

“Jednego młodego chłopca postrzelono prosto w głowę, rozwalając mu mózg. Zmarł na miejscu…”

“Czy może pani w to uwierzyć?”, zapytała miejscowa przywódczyni Berta Caceres, a jej oczy zalały się łzami. „Teraz zabijają naszych ludzi. A co będzie dalej? Społeczność międzynarodowa musi zabrać głos i powstrzymać tych szaleńców, którzy ukradli nam kraj.”

Zważywszy na ogrom udowodnionych interwencji w sprawy południowo-amerykańskich krajów, oczy wszystkich jak zawsze zwróciły się w stronę USA – tamtejszej ostoi „demokracji”. Mając za prezydenta Demokratę Obamę – pana Jedną-Wielką-Zmianę – czy Ameryka mogła wywrzeć wpływ na spierające się partie i legalność nowo powstałej konstytucyjnej republiki Hondurasu? Oficjalna wersja amerykańskiego rządu mówi, że usiłowano (bezskutecznie) odwieść honduraskie wojsko od przewrotu. Jak wykazują Barry Grey i Rafael Azul, owa bezczynność „równa się cichemu przyzwoleniu Waszyngtonu na dokonanie przewrotu”.

Chavez słusznie określił przewrót jako jawne zagrożenie dla jego reżimu. Oskarżył USA o współudział, zarzucając działanie wywrotowe Otto Reichowi, długoletniemu agentowi mającemu liczne poparcie wśród przeciwników Castro mieszkających w Miami. Reich, będąc członkiem Departamentu Stanu w administracji Reagana, odegrał kluczową rolę w aferze Iran-Contras, w której Reagan zatwierdził potajemne finansowanie anty-Sandinistów (Contras), co było pogwałceniem ustanowionej przez Kongres poprawki Bolanda, zakazującej Stanom Zjednoczonym wspierania szwadronów śmierci w Nikaragui.

Obecnie Reich zasiada w radzie nadzorczej Western Hemisphere Institute for Security Cooperation, lepiej znanego jako School of Americas.

Administracja Obamy nauczyła się jednak czegoś z druzgocącej klęski administracji Busha w obaleniu Chaveza siedem lat temu. Teraz stara się ukryć swoje prawdziwe zamiary pod płaszczykiem sprzeciwu w stosunku do przewrotu w Hondurasie oraz obrony demokratycznych wyborów.

Tymczasem Chavez zdaje sobie sprawę, że prezydent USA nie zawsze jest informowany o tajnych operacjach podległych mu agencji. Tak naprawdę, według drobiazgowej relacji L. Fletchetra Prouty’ego, zazwyczaj dowiaduje się o tym ostatni. Chavez publicznie zaapelował do Obamy, by ten obrał jednoznaczne stanowisko wobec przewrotu, i jednocześnie wyraził nadzieję, że hondurascy żołnierze ‘obudzą się’. Zelaya jednak może nie powtórzyć zwycięstwa Chaveza. Chavez sam był wojskowym, a do władzy powrócił dopiero kiedy wenezuelscy dowódcy odkryli spisek w prywatnych mediach. Jeśli prowodyrzy nowego zamachu stanu liczyli, że Chavez uwikła się w otwarty konflikt, siłą przywracając Zelayę do władzy, pomylili się. Gdy sytuacja tkwi w martwym punkcie już drugi miesiąc, o jej rozwoju zadecyduje stopień oporu samych Honduranów.

Podobnie jak miało to miejsce w krytycznych chwilach nieudanych operacji CIA w Wenezueli w 2002 roku, czy w Iranie wcześniej tego lata, nieznani sprawcy zaczęli we właściwym momencie strzelać w głowy niewinnych ludzi, dostarczając policji i wojsku pretekstu do represji wobec przeciwników politycznych i terroryzowania demonstrantów. To sprawdzone, stare dobre metody. Rażący kontrast między sytuacją w Iranie i w Hondurasie, prezentowany przez amerykańskie media, zdradza prawdziwe intencje imperialnego reżimu, choć zespół Obamy może temu zaprzeczać. Wyobraźmy sobie, że Ahmadineżad aresztował Musawiego i wyrzucił go z Iranu: widzimy dwa następujące po sobie wydarzenia uwidaczniające rolę mediów w odwróceniu porządku rzeczy, tak że czarne staje się białym, a zamach stanu – czymś zupełnie innym. Jak to wyjaśnia Kevin Coleman:

To pierwszy przewrót dokonany przez zjednoczoną klasę wyższą.

Przewrotu zainicjowanego przez klasę [wyższą] nie można nazwać po imieniu, ale musi być on wyrażony podług istniejących ideologii politycznych tak, by grupa przejmująca władzę była widziana jako działająca na rzecz danej sprawy, jednocześnie czyniąc odwrotnie. Toteż wszelkie media w kraju, nawołując do trzymania twardych rządów wojska, mających zastąpić uprzednie ideologie (które doprowadziły większość Honduranów do skrajnej biedy), obalenie legalnego i demokratycznego systemu usprawiedliwiły obroną demokracji.

Od siedmiu miesięcy honduraskie ultra-konserwatywne i reakcyjne media służyły elicie za pudło rezonansowe, przez które odtwarzała ona zimnowojenne slogany antykomunistyczne, aby przekonać ludność Hondurasu, że Zelaya wiódł kraj ku, cytując La Prensa, „systemowi totalitarnego socjalizmu”.

Zaostrzenie kontroli mediów po przewrocie tylko wzmocniło panujące w Hondurasie przekonanie, że obalenie prezydenta przez wojsko „nie było zamachem stanu”.

[...] Pod względem geopolitycznym, stawka jest równie wysoka. Jeżeli honduraskie prawo zostaje obalone przez wojsko, co powstrzyma prawicowców na Salwadorze od obalenia Mauricia Funesa? A jeśli społeczność międzynarodowa zaakceptuje usunięcie z urzędu demokratycznie wybranego przywódcę Hondurasu, dlaczego prawica w Nikaragui nie miałaby postąpić w ten sposób z Danielem Ortegą?

W ujęciu ponerologicznym, owa „zjednoczona klasa wyższa” składa się z różnych nosicieli dziedzicznych i nabytych patologii, którzy, mając się za zagrożonych ze strony świata normalnych relacji międzyludzkich, muszą w pewnych okresach uciekać się do reakcyjnej przemocy w celu zachowania swojej uprzywilejowanej pozycji sprawowania kontroli nad większością zwykłych pracujących ludzi.

Zawsze, gdy pojawia się wzmianka o tajnych operacjach, możemy być pewni, że maczał w nich palce Mossad. Wenezuelski parlamentarzysta podał, że „przez kilka tygodni poprzedzających zamach stanu, izraelska ambasada była sceną wzmożonej dyplomatycznej aktywności z udziałem członków opozycji, w tym Michelettiego”. Czy Honduras jest próbą generalną dla innych krajów regionu? Dziesięciodniowa wizyta ministra spraw zagranicznych Izraela Liebermana w Ameryce Południowej z końca lipca nie wróży nic dobrego dla tamtejszych ludzi. Choć wszystkie kraje w obu Amerykach potępiły przewrót, nie trudno zgadnąć, kto publicznie poparł nowego ‘tymczasowego prezydenta’ Hondurasu.

Według Chaveza inspirowany przez USA przewrót w Hondurasie był wymierzony w jego reżim, co znajduje poparcie w jeszcze innych wydarzeniach z tego miesiąca [lipca]. Otóż imperium amerykańskie postanowiło rozbudować i unowocześnić swoje bazy w Kolumbii, na co Brazylia i Chile zareagowały ostrzeżeniami o ewentualnej destabilizacji kontynentu. Chavez był bardziej precyzyjny i przyznał, że w bazach dostrzega oznakę tego, że ’siły zbrojne Jankesów’ przygotowują się do inwazji na jego kraj z Kolumbii. Lieberman nie mógł się powstrzymać i poszedł za ciosem oskarżając Chaveza o antysemityzm, co, jak już wiemy dzięki oświadczeniu pewnego byłego ministra, jest strategią izraelskiego rządu mającą na celu uciszenie głosu opozycji. Lieberman dołożył do tego garść sfabrykowanych zarzutów pod adresem Wenezueli co do rzekomych związków jej wojska z bojownikami w Palestynie i Libanie. To oczywiście nieprawda, ale nawet gdyby, to czy nie byliby oni naturalnymi sprzymierzeńcami w walce z izraelskim terrorem?

Destabilizacja Chin

Podczas gdy Ameryka obchodziła karykaturalne święto Dnia ‘Niepodległości’, w Urumqi (Urumczi) – mieście dawnego Jedwabnego Szlaku – położonym w chińskiej prowincji Xinjiang (Sinkiang), doszło do fali niepokojów społecznych. Ta północno-zachodnia prowincja, której przeważającą grupą etniczną są Ujgurzy o tureckich korzeniach, w najmniejszym ze wszystkich prowincji stopniu skorzystała na gwałtownym rozwoju gospodarczym Chin. Częścią strategii chińskiego rządu, by zrównać ubogie zachodnie regiony z relatywnie prosperującymi prowincjami wschodniego wybrzeża, było nakłonienie Chińczyków Han mieszkających w zatłoczonych miastach do emigracji na zachód. Wskutek dążenia Hanów do dominacji nad ekonomicznymi i politycznymi sferami życia w regionie, którego kultura bliżej związana jest z pobliskimi republikami muzułmańsko-tureckimi, zaczęło dochodzić do konfliktów etnicznych.

Starcia wybuchły 5 lipca i w ciągu kilku dni ich trwania, zanim tysiące chińskich policjantów przywróło porządek, zginęło niemal 200 ludzi, a wielu zostało rannych w wyniku brutalnych walk z użyciem prowizorycznej broni. Do czasu, gdy władze wysłały tysiące żołnierzy i dokonały szeroko zakrojonych aresztowań, zniszczono i spalono wiele budynków użyteczności publicznej i pojazdów.

Uwaga: Wideo zawiera materiały ukazujące rzeź, jaka miała miejsce w Urumqi. Oglądanie rzeczywistości nie jest przeznaczone dla wrażliwych. [żeby obejrzeć wideo bezpośrednio na YouTube, trzeba się tam zalogować]

Jak zawsze w takich przypadkach, są dwie przeciwstawne wersje zdarzeń. Z jednej strony, Ujgurzy twierdzą, że odbywali pokojową demonstrację, by wyrazić swoją frustrację wywołaną dominującą pozycją Hanów w stolicy prowincji – punktem zapalnym było morderstwo dwóch ujgurskich pracowników fabryki – aż doszło do brutalnych akcji policji, zmieniając protest w krwawe zamieszki. Policjanci strzelali na oślep, w ciągu jednej nocy aresztowali 10 tysięcy osób i zabili niemal tysiąc demonstrantów. Z drugiej strony, chińskie władze twierdzą, że jakiś „czynnik z zewnątrz” sprowokował Ujgurów do wszczęcia zamieszek. Wskazują także na brak zainteresowania zamieszkami zachodnich mediów, pomimo wydanej zgody na swobodny pobyt w miejscu zdarzenia. Media te pokazały jedynie zamieszki z udziałem Chińczyków Han – którzy najwyraźniej bronili się przed atakami Ujgurów – kilka dni po najkrwawszej części zamieszek, będących wynikiem pierwotnych “zorganizowanych” akcji , których ofiarami w głównej mierze byli Chińczycy Han.

Nagły wyjazd chińskiego prezydenta Hu Jintao z odbywającego się we Włoszech szczytu G8 całkowicie zaskoczył uczestników, jednak podejrzenia Chin co do obecności pewnych zewnętrznych sił wkrótce okazały się uzasadnione, zmieniając to wydarzenie z jeszcze jednego zwykłego przejawu wewnętrznego protestu w tajną operację obcych krajów. Pierwszym oficjalnym głosem wyrażającym podejrzenia co do możliwości zaangażowania ‘obcych sił’ był członek regionalnej Partii, którego wykpiły zachodnie media:

Według Xinhua anonimowy chiński urzędnik powiedział, że “zamieszki były inspirowane przez Światowy Kongres Ujgurów kierowany przez Rabiye Qadir (Rebiya Kadeer)” i „była to wyrachowana i zorganizowana zbrodnia”.

Jednak ugrupowania Ujgurów na wygnaniu stanowczo odrzuciły zarzut chińskiego rządu odnośnie istnienia spisku. Ogłosiły, że zamieszki były wybuchem tłumionej złości wobec rządowej polityki oraz ekonomicznej dominacji Hanów.

“Obwiniają nas, żeby odciągnąć uwagę Ujgurów od dyskryminacji i ucisku, które były przyczyną protestów”, powiedział Dilxat Raxit, rzecznik Światowego Kongresu Ujgurów, przebywający na uchodźstwie w Szwecji.

“[Demonstracje] zaczęły się jako pokojowe zgromadzenie. Tysiące ludzi wykrzykiwało hasła wzywające do zakończenia etnicznej dyskryminacji… Ci ludzie są zmęczeni cierpieniem w milczeniu”.

Rządowe zarzuty o spisek zorganizowany przez przebywających na uchodźstwie zwolenników niezależności stanowią powtórzenie sposobu poradzenia sobie z zamieszkami w Tybecie, do jakich doszło w marcu ubiegłego roku, które Pekin również nazwał intrygą uknutą za granicą.

Czy te “zarzuty chińskiego rządu” mają jakieś podstawy? Rzut okiem na relacje z ostatnich wydarzeń lokalnych mediów potwierdza tę teorię, a to z powodu ukazanych tamże bliskich powiązań przedstawicieli Ujgurów z amerykańskimi i zachodnimi agencjami wywiadowczymi. Mimo urzędowania w Waszyngtonie, Światowy Kongres Ujgurów skupia wiele organizacji na całym świecie, będąc w stanie koordynować dowolne demonstracje oraz narzucić mediom tworzenie przychylnych jemu relacji.

Waszyngton finansuje ujgurskich “przyjaciół” w celu destabilizacji Chin

Nawet jeżeli Stany Zjednoczone nie stoją otwarcie po stronie Ujgurów, istnieje mnóstwo oznak istotnego wsparcia z ich strony. Jednym z widocznych przykładów jest działalność National Endowment for Democracy (NED), tytułującej się mianem organizacji pozarządowej, mimo że jej fundusze dotacyjne zatwierdzane są przez Kongres.

Kiedy doszło do wybuchu zamieszek, ujawniono, że NED przekazywał rocznie ponad 200 tysięcy dolarów Światowemu Kongresowi Ujgurów, któremu zarzuca się inspirowanie niedawnych wydarzeń. Organizatorką zamieszek, a zarazem adresatką hojnych darowizn, wydaje się Ujgurka Rabiye Qadir, mieszkająca na przedmieściach Waszyngtonu od kiedy przed laty przybyła do USA dzięki znacznej pomocy amerykańskiego Departamentu Stanu.

Okazuje się, że możliwości NED mogą być znacznie większe niż przyznawanie dotacji. Same tylko dotacje potrafią wywrzeć niemały wpływ. [Prezes NED] Gershman nie jest pewny, czy zaprzeczyć tej aroganckiej opinii – czy też jej przytaknąć.

Mimo wszystko upiera się przy swojej wersji. „Trzeba wspierać prawa człowieka i demokrację”, powiedział. „Trzeba wyczekać odpowiedniej chwili”. Co do Ujgurów, oznajmił „jesteśmy blisko naszych ujgurskich przyjaciół”.

Gdzie pojawią się NED i CIA, tam można być pewnym, że szykuje się ‘delikatna rewolucja’. Jednak w pałowaniu ludzi na śmierć nie ma nic delikatnego, no ale to część powtarzanego scenariusza w wykonaniu Tajnego Oddziału.

Destabilizacja Chin: Co naprawdę wydarzyło się w Urumqi 5 lipca?

Światowy Kongres Ujgurów, zamorska organizacja Wschodniego Turkiestanu z etniczną separatystką Rabiye Qadir na czele, wykorzystał incydent do rozniecenia etnicznego antagonizmu. Usiłował zainicjować zamieszki przez Internet i inne środki przekazu, wzywając do “śmiałych działań” oraz do “czegoś większego”.

Zapewniając, że “5 lipca dojdzie w Urumqi do czegoś poważnego”, Rabiye Qadir zasugerowała swoim zwolennikom, by baczyli na to, co się niedługo stanie. Godne ubolewania jest, że pewni ludzie z wyższymi aspiracjami zmówili się ze Światowym Kongresem Ujgurów i w nocy 4 lipca zaczęli umieszczać w Internecie apele. Nawoływali do zebrania się w niedzielę pod Bramą Południową oraz na Placu Renmin w Urumqi przed godz. 17, aby w odpowiedzi na apel Kongresu przeprowadzić „demonstrację”. Tego typu doniesienia dowodzą, że zamieszki były zaplanowanym i zorganizowanym zbrodniczym działaniem przeprowadzonym przez separatystów wewnątrz kraju, ale manipulowanym i zainicjowanym przez separatystów z zewnątrz.

William Engdahl wskazuje, że motorem ujgurskiego działania była jedna z 6 tysięcy organizacji podlegających pod National Endowment for Democracy:

Wszystko wskazuje, że rząd Stanów Zjednoczonych, działając przez swoją “prywatną” pozarządową organizację NED, poważnie angażuje się w wewnętrzną politykę Chin.

Allen Weinstein, który pomógł przygotować ustawę legalizującą NED, całkiem szczerze powiedział w wywiadzie z 1991 roku: “Większość tego, co robimy dzisiaj, 25 lat temu było częścią tajnych operacji CIA.”

Prezesem honorowym i założycielem UNPO (Organizacji Narodów i Ludów Niereprezentowanych) jest przebywający na uchodźstwie Ujgur Erkin Alptekin, który utworzył ją pracując w Radiu Wolna Europa/Radiu Swoboda jako szef działu ujgurskiego i zastępca szefa serwisów poszczególnych narodowości, radiu będącym oficjalną organizacją propagandową amerykańskiej US Information Agency (USIA).

W tym samym 1991 roku, nadal pracując dla USIA, Alptekin założył Unię Wschodniego Turkiestanu w Europie (ETUE). [a nie Światowy Kongresu Ujgurów, Engdahlowi musiał wkraść się chochlik, bo WUC założono w 2004 r.; jedyną org. jaką znalazłem odpowiadającą dacie była ETUE: Erkin continued to promote the Uyghur cause, and in early 1991, founded the Eastern Turkestan Union in Europe (ETUE) and became its first chairman. link -przyp.] Oficjalną misją USIA w owym czasie było „zrozumienie, informowanie oraz wpływanie na zagraniczne społeczności celem promowania interesów narodowych [USA]…” Alptekin był także założycielem i pierwszym przewodniczącym powstałego w 2004 roku Światowego Kongresu Ujgurów, oraz, według oficjalnej strony internetowej WUC, jest „bliskim przyjacielem Dalai Lamy”.

W święto Dnia Niepodległości 4 lipca WUC w Waszyngtonie przekazał, że w prowincji Xinjang, gdzie był już 5 lipca, uzbrojeni żołnierze Chińczyków Han aresztowali każdego napotkanego na ulicy Ujgura, oraz że według oficjalnych doniesień chińskich mediów, na ulicach Urumqi doszło do wybuchu poważnych zamieszek i podpaleń samochodów, w wyniku których w ciągu trzech dni zginęło ponad 140 osób.

Oficjalna chińska agencja prasowa Xinhua podała, że protestująca etniczna mniejszość ujgurskich muzułmanów zaczęła atakować hańskich przechodniów, podpalając pojazdy i demolując autobusy pałkami i kamieniami. „Wyszli na ulice… trzymając w rękach noże, drewniane kije, cegłówki i kamienie”, cytowała naocznego świadka wydarzeń. Francuska AFP natomiast przytoczyła wypowiedź Alima Seytoffa, sekretarza generalnego Amerykańskiego Stowarzyszenia Ujgurów w Waszyngtonie, który w oparciu o swoje źródła powiedział, że policja zaczęła strzelać „na oślep” do tłumu protestujących.

Dwie różne wersje tego samego wydarzenia: Chiński rząd i zdjęcia z zamieszek wskazują na to, że pierwsi zaatakowali Ujgurzy. Za to doniesienia francuskich mediów obwiniają „strzelającą na oślep” chińską policję. Co godne uwagi, doniesienia AFP opierają się na informacjach finansowanego przez NED Amerykańskiego Stowarzyszenia Ujgurów, na czele którego stoi Rabiye Qadir. Niech czytelnik sam osądzi, czy relacjonowanie wydarzeń przez AFP mogło być inspirowane amerykańską geopolityczną agendą, będąc częścią ciemnych zagrywek administracji Obamy wobec gospodarczej przyszłości Chin.

W czerwcowym odcinku [ang] podkreślaliśmy rolę organizacji podobnych NED w kooptowaniu ruchów niepodległościowych i podżeganiu ich do przewrotów w imię praw człowieka oraz demokracji, które jednak, choć są szczytnymi celami, okazują się narzędziami obalania reżimów nieprzychylnych amerykańskiemu ‘interesowi narodowemu’. To właśnie pod płaszczykiem public relations prowadzone są tajne operacje, w których dostarcza się funduszy oraz sprzętu wojskowego grupom wyszkolonym w taktyce terroru. W przypadku Iranu, beneficjentami militarnego wsparcia CIA były ugrupowania Jundullah oraz Ludowi Mudżahedini Iranu, natomiast ‘kulturowe i edukacyjne więzi’ NED pogłębiła z Musawim i obywatelskimi ugrupowaniami, które czekały na ‘odpowiednią chwilę’, aby dzięki swoim wpływom nakłonić obywateli do wyjścia na ulice, doprowadzając do obalenia reżimu od środka.

Podobne działania zachodnich wywiadów widoczne są wśród separatystycznych ruchów dążących do osłabienia pozycji Chin w Azji Centralnej. Dajmy na to Tybet. Jednak zamieszki w Xinjiang ukazały inną, równoległą operację wspierania samozwańczego rządu na uchodźstwie Wschodniego Turkiestanu.

W Holandii i Niemczech doszło do ataków na chińskie ambasady, podczas gdy rząd Turcji wypowiedział mocne słowa krytyki pod adresem chińskich władz za sposób, w jaki stłumiły zamieszki w Urumqi:

Pekin we wtorek skrytykował tureckiego premiera Erdogana za jego wypowiedź z zeszłego tygodnia, w której stwierdził, że represje chińskich władz „przypominały ludobójstwo”. Groził wtedy również, że przedłoży sprawę Radzie Bezpieczeństwa ONZ.

Słowa Erdogana wywołały falę antychińskich protestów powodowanych ideą nacjonalistycznego panturkizmu, w ramach którego region Xinjiang lub inaczej Wschodni Turkiestan uznawany jest za ojczyznę Turków od ponad 1,5 tysiąca lat. 12 lipca na ulice Istambułu wyszło około 5 tysięcy ludzi niosących flagi Turcji i krótkotrwałej republiki Wschodniego Turkiestanu, która odłączyła się od Chin w latach 1930-tych. Tłum wzywał do bojkotu chińskich towarów, co w zeszłym tygodniu zaproponował turecki minister przemysłu i handlu Nihat Ergun.

Turcja jest ważną bazą dla działających na wygnaniu ujgurskich aktywistów. Ideologia nacjonalistycznego panturkizmu odzwierciedla ambicje tureckiej burżuazji do poszerzenia politycznego i ekonomicznego wpływu w Azji Centralnej i na Kaukazie, a zwłaszcza w tureckojęzycznych państwach, takich jak Uzbekistan, Azerbejdżan, Turkmenistan i Kirgistan, powstałych po upadku Związku Sowieckiego w 1991 roku.

Chociaż rząd Chin oficjalnie nie wyraził protestu wobec Turcji, kontrolowane przez państwo media przypomniały o tureckim procederze krwawego tłumienia kurdyjskich separatystycznych ruchów, włącznie z wtargnięciem jej wojsk do północnego Iraku w 2007 roku.

China Daily zażądała we wtorek od Erdogana, by wycofał swoje uwagi o ludobójstwie, uznając je za “nieodpowiedzialne i bezpodstawne”. People’s Daily 14 lipca doniósł, że patriotyczni internauci – chińscy nacjonaliści z klasy średniej popierani przez władze – “poczuli się urażeni zachowaniem Turcji i zasugerowali, by Chiny zmieniły swoje stanowisko wobec Kurdyjskiej Partii Robotniczej, wspierając jej dążenia do niepodległości i odpłacając się w ten sposób Turcji.”

Turecki dziennik Hurriyet ostrzegał 10 lipca, że poparcie Ankary dla ujgurskich nacjonalistów oburzy nie tylko Chiny, ale też ich sojusznika, Rosję, która podziela politykę Pekinu w sprawie dławienia separatystycznych ognisk w Azji Centralnej. „Jeżeli Turcja zdecyduje się uczynić coś więcej niż respektowanie praw człowieka w regionie i będzie wspierać ujgurski separatyzm, naturalną konsekwencją będzie podobny krok ze strony Chin wobec kwestii kurdyjskiej oraz praw mniejszości w tym kraju”, zauważył Hurriyet.

Pomijając nawet niebywałą hipokryzję rządu odpowiedzialnego za brutalne czystki etniczne przeprowadzone na własnych obywatelach (bezpodstawnie oskarżając przy tym o zbrodnię inne państwo), turecki przejaw „braterstwa” wobec Ujgurów z zachodnich Chin jest kolejnym przypomnieniem tajnych operacji USA prowadzonych z zamiarem destabilizacji regionu. Choć skutecznie uciszona przez amerykański rząd, dzielna Sibel Edmonds zmyślnie obeszła nakaz sądowy nie ujawniania szczegółów afery szpiegowskiej na najwyższych szczeblach władzy, zamieszczając w Internecie galerię zdjęć ’słynnych graczy’. Wśród obecnych i byłych polityków, wojskowych oraz szpiegów znajduje się interesująca postać, Anwar Yusuf Turani – obecny premier rządu na uchodźstwie Wschodniego Turkiestanu, znanego też jako prowincja Xinjiang, który to rząd powołano w Press Club na Capitol Hill w Waszyngtonie w 2004 roku. Obok finansowania Rabiye Qadir przez NED, a Erkina Alptekina przez CIA, wyraźnie uprzywilejowana pozycja Turaniego w USA potwierdza zeznania Edmonds dotyczące roli Turcji jako kanału przerzutowego dla USA szmuglujących przezeń broń (w tym technologię do budowy broni jądrowej), narkotyki i terrorystów do i z centralnej Azji. Mając olbrzymie wsparcie wojskowe ze strony NATO zapewnione mu przez Stany Zjednoczone, turecki establishment snuje pożądliwą wizję powrotu do świetności z czasów Imperium Osmańskiego, wiedziony podszeptami o przyszłej roli przywódcy pantureckiej federacji złożonej z narodów ciągnących się na wschód aż po prowincję Xinjiang – Wschodni Turkiestan.

Zdławienie zamieszek przez chińskie władze sprowokowało do jeszcze silniejszej reakcji ze strony algierskiego biura… to jest odłamu Al Kaidy:

Najbardziej dobitną odpowiedzią wykazała się działająca w Algierii Al Kaida Islamskiego Maghrebu (AQIM), wzywając do ataków na 50 000 chińskich pracowników przebywających w Algierii oraz w całej północno-zachodniej Afryce. Trzy tygodnie temu bojownicy urządzili zasadzkę na konwój algierskich sił bezpieczeństwa ochraniających chińskich inżynierów, zabijając 24 Algierczyków.

Po raz kolejny Al Kaida™ zademonstrowała swą nadzwyczajną zdolność wpasowywania się w aktualne interesy imperium. Jednak pomimo krótkich epizodów, z jakich są znane, wykreowane przez USA organizacje terrorystyczne mają prawdopodobnie odegrać znaczącą rolę w przyszłej destabilizacji Chin. Chińskie media nie przeoczyły i tego wątku:

Dowody wskazują, że ujgurscy separatyści, którzy 5 lipca wywołali zamieszki w stolicy autonomicznej prowincji Xinjiang, Urumqi, mają silne powiązania z afgańską Al Kaidą.

Zamieszki, w wyniku których zginęło prawdopodobnie 184 osób a setki zostały rannych, wybuchły natychmiast po rozpoczęciu w Afganistanie nowej ofensywy przez siły amerykańskie i sojusznicze. Nie są one dziełem przypadku, jako że grupy terrorystyczne w Azji centralnej zawsze miały bliskie powiązania.

Dziennikarz śledczy Eric Marolis podaje, że:

Grupa Ujgurów – chińskich muzułmanów z prowincji Xinjiang w zachodnich Chinach – była szkolona do walki z chińskimi komunistami w Xinjiang przez Bin Ladena, a wszystko odbywało się nie tylko za wiedzą, ale i z pomocą CIA, a to dlatego, że w razie ewentualnej wojny z Chinami agencja mogłaby wykorzystać ich zdobyte umiejętności.

W 2001 roku in Bin Laden osobiście… współpracował z CIA i szkolił wspomnianych antychińskich muzułmanów w 2001 roku.

Afganistan nie był “jaskinią terroryzmu”; wszyscy tam byli grupami komandosów czy partyzantów, szkolonymi do określonych zadań w Azji centralnej. Ludzi tych, to jest chińskich muzułmanów z Xinjiang, opłacała CIA, a zbroiły ich Stany Zjednoczone.

CIA planowała wykorzystać ich w razie wojny z Chinami, lub w celu wywołania tam jedynie piekła. Wszystkich szkolono w Afganistanie, część z nich przy współpracy z Osamą Bin Ladenem. Amerykanie tkwili w całej tej sprawie po uszy.

Widzimy więc, jak USA okrążają Chiny poprzez wspieranie haseł ‘praw człowieka i demokracji’ separatystycznych ruchów wewnątrz kraju. Skoro ten rodzaj działalności ma miejsce niemalże na ‘oficjalnej’ płaszczyźnie, tworzenie i manipulacja fundamentalnych organizacji muzułmańskich musi mieć swe źródło w najbardziej tajnych operacjach CIA. Xinjiang to najświeższy przykład niepokojów w obrębie “sektora kryzysowego” Brzezińskiego:

Doradca prezydenta Cartera ds. bezpieczeństwa narodowego Zbigniew Brzeziński odstąpił od nazywania swojego arcyplanu „sektorem kryzysowym” i obecnie określa go mianem „rejonu niestabilności”. Idea planu polega na powstrzymaniu eurazjatyckiej integracji za pomocą manipulowania plemiennymi, etnicznymi i religijnymi hasłami, w celu zniszczenia państw narodowych, poczynając od Bliskiego Wschodu.

Engdahl wskazuje na to, jak zgrany w czasie był potajemny atak na Chiny, biorąc pod uwagę geostrategiczną rolę Xinjiang w amerykańskiej wizji swojej hegemonii w regionie:

Czy to zwykły przypadek, że zamieszki w Xinjiang wybuchły w zasadzie w kilka dni po spotkaniu państw Szanghajskiej Organizacji Współpracy, jakie odbyło się w Jekaterynburgu, a na którym obecna m.in. była Rosja jako państwo członkowskie oraz występujący w roli obserwatora Iran, reprezentowany przez prezydenta Ahmadineżada?

Część najważniejszych chińskich rurociągów transportujących ropę i gaz przebiega bezpośrednio przez prowincję Xinjiang. Rosja i Chiny omawiają kwestię zbudowania gazociągów ciągnących się od wschodniej Syberii do Chin, przebiegających właśnie przez region Xinjiang. Takie rurociągi pomiędzy Chinami i Azją centralną stanowią strategiczne połączenie krajów azjatyckich z chińską gospodarką. Owa eurazjatycka spójność istniejąca między Rosją a Chinami, wiążąca kraje Azji centralnej, jest tym, czego Waszyngton najbardziej się obawia.

Ostatecznie jednak, Waszyngton wcale nie obawia się podobnych zażyłości. Dopóki bowiem wszystko przebiega na korzyść jej składowych – ponadnarodowych korporacji, nie samej Ameryki – Władza Realna nie dba o to, kto tworzy prawo lub przez jakie wyimaginowane granice przebiega dany rurociąg. Wszystko jest przewidziane. Przedstawiciele korporacji uczestniczący w negocjacjach dotyczących budowy rurociągów reprezentują konglomerat olbrzymiego bogactwa, którego interesy są wspólne dla wielu głównych graczy. Kwestie terytorialne ich nie obchodzą, ponieważ ich władza wykracza poza granice państw. Żadnego z nich nie dotkną straty, gdyż realizują strategię współpracy opartą na teorii gier, a wszystko kosztem zwykłych obywateli. Obalanie państw narodowych, skutkujące powstaniem frakcyjnych jednostek, odzwierciedla się na wszystkich poziomach ludzkich relacji w postaci symbolicznego zaprzęgu narzuconemu ludzkości, ku totalnej władzy.

Pod osłoną tajemnicy zachłannie zagarniają wszystko dla siebie, a jednocześnie, korzystając z zamętu spowodowanego ciągłymi systemowymi wstrząsami, wdrażają totalitarne programy przybliżając patokrację do ostatecznego celu – światowej dominacji.

Ci gracze nie widzą jednak całej szachownicy. Mogą jedynie snuć pobożne życzenia, że jest inaczej. Nie wiedzą, że są narzędziem w rękach sił stojących jeszcze wyżej w hierarchii władzy. Wykonują zaprogramowane im zadania; ich reakcje są identyczne – to maszyny, których działania, gdy wziąć je jako całość, wydają się wskazywać na świadomy plan kryjący się za każdym posunięciem na szachownicy. To, jak wiele z tych posunięć jest świadomie kierowanych przez owe grupy czy inne potężne jednostki, jest ciągle kwestią dyskusyjną, częściowo z powodu traumy doświadczonej w wyniku budowania „okrucieństwa i nietolerancji potrzebnych do zapewnienia przykrywki” dla działań prawdziwych manipulatorów. „Pewien rodzaj ‘ludzi’ działa na rzecz tej przykrywki. Pewien rodzaj ludzi działa na zasadzie pionków w ‘Skrytych grach bogów’ [nawiązanie do książki Nigela Pennicka ‘Secret Games of the Gods’ – przyp.].” (s. 40, Almost Human, The Wave – Book 7, Laura Knight-Jadczyk)

[kontynuujemy...]

Oblężona Gaza

Nigdzie na świecie nie ma tak wyraźnej nietolerancji i okrucieństwa jak w Izraelu. Nie zwolnił on swego uścisku z szyi Palestyńczyków, którzy bezskutecznie błagali faszystowski reżim, by ten powstrzymał nielegalny napływ izraelskich osadników i wycofał nieludzkie oblężenie ze Strefy Gazy. Za wyjątkiem być może Iranu, żaden normalny rząd nie potrafi wywrzeć wystarczającego nacisku na Izrael, by ten okazał Gazańczykom choć odrobinę litości; tak więc jest to zadanie dla uczciwych i posiadających sumienie obywateli całego świata – podjąć walkę z Bestią i ujawniać wszem i wobec niewyobrażalne cierpienie dotykające Gazę.

Pod koniec czerwca 21 działaczy na rzecz praw człowieka, mając poparcie ludzi z całego świata oraz pomimo ciągłych przeciwności losu, wyruszyło z portu Larnaka na Cyprze w kierunku Gazy. Był to symboliczny wysiłek przekazania niewielkiej pomocy humanitarnej ludności porzuconej przez społeczność międzynarodową i skazanej na agonię po brutalnej masakrze dokonanej przez Izrael na początku roku.

Wśród działaczy była laureatka Pokojowej Nagrody Nobla, Mairead Maguire oraz była amerykańska kongresmenka Cynthia McKinney, która próbowała dostać się do Gazy już w grudniu zeszłego roku. Izraelska marynarka ostrzelała wtedy SS Dignity, niemal zatapiając łódź i jej załogę. Co zdumiewające, za tę próbę zabójstwa byłej kandydatki na prezydenta USA przebywającej na międzynarodowych wodach, Izraela nie spotkały żadne reperkusje, bowiem wkrótce po incydencie całą sprawę przyćmiły zbrodnie o poważniejszym wydźwięku – egzekucje bezbronnych mieszkańców Gazy. Gdy na pokładzie nowej łodzi, SS Spirit of Humanity, znaleźli się dziennikarze i kamerzyści z Al Jazeery, czy i tym razem Izrael byłby zdolny okazać swą bezduszną pogardę dla ludzkiego życia i sprowokować do aktów potępienia ze świata?

Okazuje się, że tym razem Izraelczycy nie próbowali zatopić łodzi, zamiast tego porwali jej załogę na międzynarodowych wodach i przewieźli zakładników do Izraela.

“To skandaliczne pogwałcenie prawa międzynarodowego. Nasza łódź nie przebywała na izraelskich wodach, a ponadto zmierzaliśmy do Strefy Gazy z misją humanitarną” –powiedziała Cynthia McKinney, była członkini Kongresu i kandydatka na prezydenta USA. „Prezydent Obama zalecił Izraelowi wpuszczanie pomocy humanitarnej oraz dostaw materiałów do odbudowy Gazy, co właśnie zamierzaliśmy uczynić. Zwracamy się do społeczności międzynarodowej, aby zażądała naszego uwolnienia, żebyśmy mogli kontynuować naszą podróż.”

Jedyną pomocą ze strony okupowanego przez syjonistów rządu Ameryki była żenująca próba powstrzymania łodzi należącej do ruchu Free Gaza od wypłynięcia z Cypru.

Płacz nad gazańskmi więźniami

W czasie gdy załogę Spirit of Humanity przetrzymywano przez kilka dni w izraelskich więzieniach, prezydent „No-Change” podesłał kilka kolejnych miliardów Izraelowi, za które ten będzie mógł unowocześnić swój program nuklearny i zwiększyć liczbę ofiar podczas przyszłej masakry.

Śródziemnomorscy piraci

Posyłamy okręty do walki z somalijskimi piratami, dlaczego nie robimy tego samego w stosunku do piratów z Izraela?

W przypadku Izraela jednak, amerykański rząd okazuje się być jego marionetką. Robi wszystko, co ten mu każe.

Amerykański Departament Sprawiedliwości (sic) stawia przed sądem amerykańskich obywateli i organizacje charytatywne za wysyłanie pomocy Palestyńczykom uzasadniając to stwierdzeniem, że Palestyńczycy, jeśli nawet nie są wszyscy terrorystami, to rządzeni są przez terrorystów.

Amerykanie myślą, że są wielką potęgą, ale w rzeczywistości są karykaturą tej potęgi, marionetką.

Istnieje znaczna ilość dowodów, przedstawionych nawet w Timesie, na to, że Izraelczycy – „naród wybrany” - znęcają się nad aresztowanymi palestyńskimi dziećmi, a do pozostałych strzelają na ulicach.

Nie musicie wierzyć mi na słowo. Defense for Children International z siedzibą w Genewie podaje, za tygodnikiem Time, że “złe traktowanie oraz tortury więzionych palestyńskich dzieci zdają się być zjawiskiem powszechnym, częstym i zinstytucjonalizowanym, wskazując na zaangażowanie wszystkich kręgów politycznej i wojskowej władzy.

Tego samego tygodnia, kiedy „nasz” rząd w Waszyngtonie nie dał ani centa gubernatorowi Kalifornii, prezydent Barack Obama przekazał ponad 2,775 miliarda dolarów Izraelowi.

… na zakup broni jawnie przeznaczonej do mordowania palestyńskich mężczyzn, kobiet i dzieci. Gdy reszta załogi wróciła bezpiecznie do swoich krajów, Cynthia McKinney – Amerykanka, więzień sumienia, znana polityk, która ledwie kilka miesięcy temu ubiegała się o fotel prezydenta USA – jako ostatnia została na łasce porywaczy.

List Cynthii McKinney z izraelskiego więzienia

W trakcie operacji ‘Płynny Ołów’ przysłane ze Stanów Zjednoczonych F-16 zgotowały piekło ludziom uwięzionym [w Strefie Gazy]. Czystki etniczne wybuchły na pełną skalę. Dostarczone przez Amerykanów fosfor biały, zubożony uran, zdalnie sterowane samoloty, ładunki wybuchowe typu DIME (Dense Inert Metal Explosives), oraz bomby kasetowe powodowały obrażenia, których nigdy dotąd nie widzieli pracujący tam jordańscy i norwescy lekarze. Usłyszałam od lekarzy, którzy przebywali w tym czasie w Strefie Gazy, że Izrael zrobił sobie tam poligon doświadczalny, a żołnierze sprawdzali skuteczność swojej broni.

Syjonizm z pewnością pogrzebał resztki swojej prawowitości, skoro tak wygląda jego traktowanie ludzi, którzy tak bardzo wierzą w prawa człowieka, że poświęcają życie dla cudzych dzieci. Izrael jest najpełniejszym przejawem syjonizmu, ale jeżeli czuje się zagrożony ze strony gazańskich dzieci trzymających kredki, nie tylko traci ostatnie strzępy swej legalności, ale państwowość Izraela musi zostać uznana za porażkę.

Polityka Stanów Zjednoczonych musi ulec polepszeniu, a kiedy widzimy, jak prezydent Obama przekazuje 12,8 bilionów dolarów elicie amerykańskiej finansjery, staje się jasne, że jego ‘hope’, ‘change’ i ‘yes we can’ były jedynie pustymi sloganami, w które szczerze uwierzyli uciskani ludzie na całym świecie.

Okazało się to sprytną kampanią reklamową, sprzedaną światu i amerykańskim wyborcom równie przebiegle jak obecny wizerunek Izraela. Wszyscy się na to nabraliśmy.

Czy Izrael stał się miejscem, gdzie umierają marzenia?

Przynajmniej dla Palestyńczyków tak to wygląda . . .

Czerwony Krzyż: Gazańczy ‘rozpaczają’ w związku z przedłużającą się blokadą
Kolejna śmierć chorego dziecka w Gazie; liczba ofiar śmiertelnych dwuletniej okupacji wzrosła do 349
Sześć miesięcy po izraelskiej inwazji, Gaza nadal w ruinach
Izraelska armia porwała w czerwcu 380 Palestyńczyków
Izraelscy żołnierze nie wpuścili do Strefy Gazy francuskiego zespołu medycznego
Izrael odmówił prawa wyjazdu z Gazy 5-miesięcznemu dziecku z matką i siostrą

Cynthia McKinney płakała razem z pozostawionymi samym sobie etiopskimi kobietami, dogorywającymi w więzieniu Ramleh; wraz z rozpaczą dotarła do niej brutalna prawda o syjonizmie. Dramat rozgrywający się Palestynie ostatecznie czeka całą ludzkość, bowiem Strefa Gazy i Zachodni Brzeg są czymś więcej niż laboratoriami do testowania broni – są końcowym produktem patokracji, kulminacją tysięcy lat sterowania społeczeństwem metodą Pawłowa.

Unieszkodliwianie narodu

Jakkolwiek głównym aspektem konfliktu jest doskonale wszystkim znany wymiar polityczny, jest to również walka o przymusową transformację Palestyńczyków z buntowniczego i niepokornego ludu w naród, który, żeby przeżyć, musi poddać się rozkazom Izraela. Zasadniczo, z tej racji, że Palestyńczycy żyją pod rządami armii izraelskiej, to właśnie Izrael sprawuje całą i niepodzielną władzę, nie tylko w sprawach najważniejszych, ale także w każdej dziedzinie codziennego życia.

Weźmy na przykład przepustki do Jerozolimy lub innego miejsca na terytorium Izraela. Zdecydowana większość Palestyńczyków ubiegających się o jednodniowe przepustki to robotnicy, którzy nie mogą znaleźć pracy na terenie Palestyny lub też poszukują pracy na budowach czy innych podobnych zajęć u izraelskiego pracodawcy z powodu oferowanej tam lepszej płacy. Przepustek potrzebują również ci, których miejsce pracy wymaga przekroczenia granic wschodniej Jerozolimy. Otrzymanie przepustki to długi, żmudny i prawdziwie upokarzający proces. Najpierw trzeba ubiegać się o kartę magnetyczną, niezbędną do składania wniosków o całą gamę przepustek i zezwoleń (do pracy, na lotnisko, medyczne, związane z działalnością gospodarczą, umożliwiające zjednoczenie z rodziną, itp.)

Taka magnetyczna karta jest w zasadzie kartoteką policyjną, zawierającą zdjęcia, jakie robi się na komisariacie, i odciski palców. Każdy może ją otrzymać pod warunkiem, że posiada palestyński dowód tożsamości i wypełni odpowiedni wniosek. Haczyk tkwi właśnie we wniosku. Jeśli bowiem w policyjnych rejestrach znajdzie się jakikolwiek zapis z „czarnej listy” – jak areszt za działalność polityczną, przynależność do grup politycznych czy nawet posiadanie krewnego, który oddał się misji „walki” – wniosek jest odrzucany. Nie wspominając o tym, że kiedy już raz trafiło się do „systemu”, każdy zapis na temat takiej osoby można w dowolnej chwili bez problemu wyciągnąć za jednym przesunięciem wszechpotężnej karty magnetycznej.

Co gorsza, Izrael przyjął właśnie “prawo” obligujące wszystkich posiadaczy przepustek (i kart magnetycznych) wracających na Zachodni Brzeg do stawienia się w wyznaczonych punktach kontrolnych. Większość przepustek jest ważna od godz. 5:00 rano do godz. 19:00, który to czas ma wystarczyć takiemu robotnikowi na dotarcie do miejsca pracy gdzieś w Izraelu, wypracowanie zmiany i powrót do Palestyny. Jeśli nie zdoła na czas pokazać karty magnetycznej w punkcie kontrolnym, w momencie kolejnej próby wejścia na teren Izraela jego przepustka jest unieważniana na czas nieokreślony. Prawo to, jak twierdzi Izrael, ma na celu nie dopuścić do „nielegalnego” przedłużania pobytu Palestyńczyków na terenie Izraela.

Innymi słowy, Izrael w przebiegły sposób unieszkodliwia cały naród [Palestyńczyków], każąc im wierzyć, że jedyną drogą na przetrwanie jest poddanie się jego nakazom, stosowanie się do jego poleceń, żeby zachować pracę, nakarmić dzieci i móc mieszkać we własnych domach. Za pomocą pokrętnej logiki, Izrael usiłuje przekonać Palestyńczyków, że to on jest ich najlepszą opcją prowadzącą ku wolności.

Co najważniejsze, nawet gdy robią nam zdjęcia i pobierają odciski palców, nawet gdy sprawdzają nasze karty przy punktach kontrolnych, musimy zawsze pamiętać o tym, że Izrael może poskromić nasze działania, ale nigdy nasze umysły.

Wytrwałość McKinney odniosła skutek i w połowie lipca była kongresmenka wreszcie dotarła do Gazy, przedostając się przez Rafah leżące przy granicy z Egiptem. Towarzyszył jej niestrudzony George Galloway wraz ze swoim konwojem Viva Palestina z USA:

Arafat zamordowany?

Choć Jaser Arafat zmarł w listopadzie 2004 roku, jego cień nadal unosi się nad bliskowschodnią polityką. Jeszcze przed jego śmiercią zaczęły krążyć pogłoski na temat tajemniczej choroby, na jaką zapadł. Kontrowersje wokół tej sprawy odżyły w tym miesiącu [lipcu] po ujawnieniu przez sekretarza generalnego Fatahu Faruka Kadumiego raportu, w którym zarzuca się istnienie spisku pomiędzy przywódcą Fatahu Mahmudem Abbasem, szefem sił milicji Palestyny Muhammedem Dahlanem, izraelskim premierem Arielem Szaronem oraz CIA, mającego na celu zgładzenie Arafata a także wszystkich osób, które Izrael uznał za „problematyczne”. Dzięki temu Abbas i jego stronnicy mieli zdobyć władzę, wypełniając pustkę po śmierci Arafata.

Według tego dokumentu, którego autentyczności nie da się niezależnie zweryfikować, Szaron podczas spotkania powiedział Abbasowi i Dahlanowi, że Arafata należałoby zamordować za pomocą trucizny.

Z zapisu rozmowy widać, że Abbas protestował stwierdzając, iż zabójstwo Arafata mogłoby doprowadzić do poważnych komplikacji i utrudnień.

Transkrypt w języku arabskim ukazuje Szarona zwracającego się do Abbasa i Dahlana w następujących słowach: “Na początek, musimy zabić wszystkich wojskowych i politycznych przywódców Hamasu, Dżihadu, Brygad (Męczenników) Al-Aksy oraz Frontu Ludowego, aby zasiać chaos w ich szeregach, co ułatwi nam wykończenie ich na dobre.”

“Dokument przedstawiony przez Kaddumiego nie mówi nic na temat ostatecznego interesu Izraela i Ameryki w likwidacji Arafata i innych przywódców ruchu oporu. Można jednak bezpiecznie założyć, że celem kryjącym się za całym spiskiem było stworzenie kolaborującego reżimu palestyńskiego, którego głównym założeniem i racją bytu miało być skłonienie jego społeczeństwa do zaakceptowania „umowy” z Izraelem, dzięki której ten bez przeszkód narzuciłby swoją wolę Palestyńczykom.”

Raport jest dość przekonujący, biorąc pod uwagę działania osób tam wymienionych, i na tyle wiarygodny, aby na nowo przyjrzeć się okolicznościom śmierci Arafata. Rzekomym powodem tego nowego śledztwa jest „ukazanie Palestyńczykom nowych faktów”. Wielu jednak pyta „dlaczego teraz?”. Dlaczego Kaddumi zwlekał z ujawnieniem tych informacji pięć lat? Być może jest to początek nowej walki o przywództwo nad Fatahem. I zdaniem niektórych, to możliwa przyczyna:

“Faruk Kaddumi na konferencji prasowej oświadczył, że «Abbas musi podać się do dymisji, ponieważ jest zamieszany, wspólnie z Muhammadem Dahlanem, byłym premierem Izraela Arielem Szaronem oraz Williamem Burnsem – amerykańskim podsekretarzem stanu na Bliski Wschód, w spisek przeciwko Autonomii Palestyńskiej oraz samym Palestyńczykom. Spisek dotyczył otrucia prezydenta Jasera Arafata i zabójstwa przywódców Hamasu, Dżihadu, Fatahu oraz Brygad, co miało zdławić zbrojny opór Palestyńczyków».

Al-Kaddumi oskarżył również prezydenta Abbasa, izraelskie władze i Amerykanów o udział w zabójstwie Arafata oraz innych przywódców palestyńskich ugrupowań. Zarzucane im działania czynią ich jednocześnie współodpowiedzialnymi ludobójstwa na Palestyńczykach, ponieważ pozbawili ich realnego przywództwa.

Kaddumi oskarżył także palestyńskiego prezydenta o «tyranię» w swych «jednostronnych działaniach» a także o «przywłaszczenie tytułów» Arafata. Następnie pokazał zgromadzonym dziennikarzom dokument, który otrzymał od Arafata przed jego śmiercią.”

Otoczenie Abbasa z oburzeniem przyjęło wyemitowanie przez Al-Jazeerę programu dotyczącego raportu i zakazało stacji działalności w Ramallah, tym samym mieście, gdzie Arafata trzymano w areszcie domowym, zanim zabrano go do paryskiego szpitala.

Motywy Faruka Kaddumiego wydają się być wielorakie. Pozbycie się Abbasa i świty to jeden z nich. Kaddumi wyraził także zdecydowany głos sprzeciwu wobec Kongresu Okupowanych Ziem, mającego odbyć się po raz pierwszy od dwudziestu lat, mówiąc, że Abbas jest powszechnie znany jako marionetka izraelskiego rządu. Jednak mimo to, nie licząc niejasnego pochodzenia raportu, padają głosy wątpiące w zdrowie psychiczne Kaddumiego:

Według panujących opinii, nawet przeciwnicy Kaddumiego zgadzają się co do tego, że nie był on znany z kłamstw. Posiada wyjątkowo przejrzystą historię wykazów finansowych i pomimo swojego wieku nadal potrafi zyskiwać serca i umysły młodych Palestyńczyków, jako że, w przeciwieństwie do Abbasa, opowiada się za zbrojnym oporem wobec Izraela.

Kaddumi zasłynął z tego, że odmówił powrotu i zamieszkania w Ramallah czy na Zachodnim Brzegu dopóty, dopóki nie powstanie niepodległe państwo palestyńskie, oraz z publicznych drwin z ograniczonej państwowości nadanej Palestyńczykom w wyniku Porozumień z Oslo z 1993 roku.

Ostatnio próbował utworzyć zbrojną jednostkę złożoną z jego oddanych zwolenników celem „zapewnienia ochrony” lojalnym mu członkom Fatahu – które to posunięcie uniemożliwiły władze Autonomii.

Czy oskarżenia Kaddumiego są prawdziwe czy też nie, sprawa ta doprowadziła do bezprecedensowego kryzysu wewnątrz Fatahu, i to na krótko przed długo oczekiwanym kongresem.

Kaddumi był rozwścieczony na wieść o zwołaniu Kongresu Okupowanych Ziem przez Abbasa, argumentując, że dla ruchu wyzwoleńczego nielogiczną jest decyzja o ogłoszeniu najważniejszego zebrania na terytorium okupowanym przez Izrael.

Twierdzi on, że to Izrael, a nie Abbas czy władze Autonomii Palestyńskiej, ostatecznie zadecyduje, kto będzie mógł uczestniczyć w kongresie. Otoczenie Abbasa przekonuje natomiast, że powodem, dla którego Kaddumi próbuje zepsuć uroczystość jest to, że sam nie zamierza wziąć w niej udziału.

Niezaprzeczalnym faktem jest, że od śmierci Arafata warunki życia Palestyńczyków stale się pogarszają. Za życia ukazany przez Izrael i USA jako „przeszkoda dla pokoju”, Arafat był przykładem prawdziwego męża stanu, cierpliwego w swym działaniu:

Głoszone przez niego hasła były przyczyną jego usunięcia. Mówił, że Palestyńczycy stanowią jeden lud, niezależnie od tego, czy żyją pod wojskową okupacją czy w obozach dla uchodźców. Mają prawo do samostanowienia, a wolność, o którą już od pokoleń toczą tak trudną walkę, również jest ich prawem. Ponieważ próba wyjścia z okupacji drogą samej tylko dyplomacji, zwłaszcza gdy okupant zdecydowany jest za wszelką utrzymać się na okupowanej ziemi, jeszcze nigdy się nie powiodła. Wprost przeciwnie, mnóstwo jest przykładów takich negocjacji, gdzie okupant, wyraziwszy zgodę na pewien przywilej w jednym państwie, w drugim okupowanym kraju odwoływał go. Jako przykład udanej walki o niepodległość Arafat często podawał wezwanie De Gaulle’a do „la paix des braves” [pokój mężnych] z algierskim FLN w 1958 roku. Arafat reprezentował ważną ideę – że pokój może nastać tylko wtedy, gdy Palestyńczycy zdobędą wolność i ani minuty wcześniej.

Zdaniem jego psychopatycznych oponentów, jedynym sposobem na uciszenie Arafata było morderstwo.

Drogą oszustwa wiódł będziesz cyber-wojnę

W odpowiedzi na histerię mediów odnośnie cyber-przestępstw i doniesień o wielomilionowym wzroście ich liczby oraz zmasowanych atakach na strony amerykańskiego rządu i korporacji, ekipa Obamy ogłosiła zamiar utworzenia biura ds. cyber-bezpieczeństwa kierowanego z Białego Domu w celu koordynowania działaniem podobnych organów. Wobec tego nacisku kładzionego na ‘obronną’ strategię mającą odpierać zagrożenie “jakichś” cyber-przestępców zastanawiamy się, czy ma to związek z ogłoszonym pod koniec czerwca planem utworzenia przez Pentagon CYBERCOM-u (CyberCommand), którego definicja ‘strategii obronnej’ wydaje się nieco bardziej plastyczna. Jeżeli wziąć pod uwagę jego przeszłe działania, możemy spodziewać się, że Pentagon rozpocznie prewencyjną cyber-wojnę przeciw cyber-terrorystom stosując przy tym techniki… cyber-terroryzmu.

Nie chcąc pozostać w tyle za imperialnymi projektami światowej dominacji, Zjednoczone Królestwo ogłosiło swój: „zadanie to [cyber-bezpieczeństwo] leżało w zakresie obowiązków biura związanego ze służbami bezpieczeństwa, ale teraz zostanie ono poszerzone”. Innymi słowy, zaczniemy jawnie robić to, co do tej pory robiliśmy potajemnie, a to dlatego, że nastały odpowiednie warunki ku temu, abyśmy otwarcie powiedzieli wam, że was nienawidzimy i że chcemy wiedzieć o wszystkim, co zrobicie, powiecie, kupicie czy pomyślicie, ponieważ chcemy was kontrolować.

Każda cyber-wojna potrzebuje dobrych cyber-żołnierzy. Jeżeli na prawdziwej wojnie wynajmuje morderców, do tego konfliktu Pentagon musi wynająć hakerów. Zarabiające na śmierci firmy, takie jak Raytheon, już zacierają ręce i ogłaszają szeroki nabór:

“Prezydent Obama oświadczył niedawno, że cyber-bezpieczeństwo należy do czterech najbardziej naglących priorytetów związanych z bezpieczeństwem kraju”, pisze w swojej reklamie. „Raytheon odpowiada na apel zatrudniając w tym roku więcej cyber-wojowników do walki na cyfrowym froncie cyber-wojny.”

Raytheon oferuje także stanowiska kryjące się pod nazwą „specjalistów ds. czystości mediów”.

To ostatnie odnosi się pewnie do pracowników wykwalifikowanych w usuwaniu danych z dysków twardych oraz innych nośników.

Ażeby nie pozostawić żadnych wątpliwości co do ‘obronnego’ charakteru tej nowej broni masowego zakłócania, wojsko wyraziło się jasno, że zamierza ‘stanąć do otwartej walki’:

Plan Pentagonu zapowiada stworzenie ofensywnej strategii, która umożliwi prowadzenie cyber-wojny z wrogami imperium [...], powołując w tym celu CYBERCOM mający funkcjonować w ramach STRATCOM-u. Ruch ten jest wyraźną oznaką agresywnej postawy [Pentagonu].

Inni spośród biurokratów są jeszcze bardziej entuzjastyczni i szczerzy, gdy przychodzi rekomendować cybernetyczną broń jako ofensywne narzędzie w wojnie. Armed Forces Journal zamieścił obszerną analizę, zasadniczo popierającą ten plan:

Świat porzucił fortecę, jaką jest ludzki umysł w realnym życiu, a którą my musimy zdobyć w cyberprzestrzeni. Ameryka potrzebuje sieci zdolnej stworzyć bazę sztucznych adresów domeny af.mil (botnet), które będą namierzały wrogie komputery i uniemożliwiały im komunikowanie się, tym samym czyniąc je bezużytecznymi kawałkami metalu i plastiku. Ameryka potrzebuje nalotów dywanowych w cyberprzestrzeni. (Płk. Charles W. Williamson III, “Carpet Bombing in Cyberspace”, Armed Forces Journal, maj 2008)

Zainfekowane komputery określa się jako “zombie” ze względu na to, że mogą być kontrolowane z dowolnego miejsca na świecie przez komputery-“władców”. Hakerzy często nabierają nieświadomych użytkowników za pomocą fałszywych e-maili z załączonymi hiperłączami zawierającymi złośliwe kody.

Podczas gdy przestępcy używają botnetów do rozsyłania spamu czy dokonywania transakcji finansowych, wykorzystując przy tym konto lub kartę kredytową ofiary, sieć botnet może również przeprowadzić atak typu DDoS (Distributed Denial of Service) na nieudolnie zabezpieczone komputery lub nawet całe sieci.

Innymi słowy, gdy polityczni władcy zażądają od “dowódcy danego teatru działań” nagłego zaciemnienia miasta czy też stworzeniu chaosu w elektrycznej infrastrukturze kraju, nic nie stanie na przeszkodzie!

Takie operacje osłabią, zmylą i pokonają każdego nieprzyjaciela. Poszerzymy nasze możliwości o przeprowadzanie ataków na systemy elektroniczne, izolację systemów elektromagnetycznych i atak na nie, atak na sieć oraz na infrastrukturę.

Słowem, Pentagon zamierza zbudować infrastrukturę, za pomocą której będzie popełniać wszelkie możliwe zbrodnie wojenne, tyle że w cyberprzestrzeni.

Najlepszym niuansem owej historii jest to, że. . . CYBERCOM znajdzie się w rękach NSA, super szpiegowskiej agencji odpowiedzialnej za śledzenie milionów amerykańskich obywateli za czasów Busha. Staje się oczywiste, że urząd szefa nowej agencji do walki z cyber-przestępstwami tak naprawdę jest przykrywką służącą umocnieniu wszystkich nielegalnych zagrywek, jakich dopuściły się media pod koniec rządów Busha.

‘Cyber-terroryści’ bez problemu zainicjowali nową strategię Pentagonu atakując strony internetowe za pomocą DDoS-u, co podobno trwać miało kilka dni. Zaatakowane adresy znajdowały się w Południowej Korei i USA, spośród których najważniejszym była strona Białego Domu, która padła ofiarą akurat 4 lipca. Mimo że rzecznik rządu amerykańskiego zapewniał, iż „podobne ataki na sieci rządowe zdarzają się każdego dnia”, nie mają one wpływu na funkcjonowanie stron rządowych oraz że jest zbyt wcześnie, by stwierdzić, kto tego dokonał, koreański wywiad z miejsca wskazał na Północną Koreę jako sprawcę.

Jak wówczas napisaliśmy,

cechą globalnych systemów IT jest to, że taki ‘cyber-atak’ można zaplanować w ten sposób, by zdawał się pochodzić z dowolnego miejsca na świecie. Sądząc po niegroźnych skutkach tego ataku, naszym zdaniem mogła być to ‘wewnętrzna’ próba możliwości operacyjnych, zwłaszcza że nastąpił zaraz po ogłoszeniu przez Biały Dom decyzji o powołaniu CYBERCOM-u, który, gdy osiągnie pełną operacyjność, wkrótce będzie mieszał się w sprawy państw – być może sąsiadów waszego kraju.

Co więcej, oskarżanie Korei Północnej o atak utwierdza nas przekonaniu, że posłużono się nią jako straszakiem, aby odciągnąć uwagę od innych państw przeprowadzających cyber-ataki na geopolityczne punkty zapalne.

Amerykanie w jednej kwestii mieli rację, mówiąc, że jest zbyt wcześnie, by określić źródło ataków, ponieważ po przeprowadzonym śledztwie okazało się, że tym źródłem jest Zjednoczone Królestwo:

Znaleźliśmy główny serwer znajdujący się w Zjednoczonym Królestwie, kontrolujący wszystkie 8 serwerów C&C, z których dokonano ataków w zeszłym tygodniu. Tak więc, źródło niedawnych ataków zidentyfikowano jako Zjednoczone Królestwo. O istnieniu takiego serwera głównego jak dotąd nigdzie nie wspomniano.

Do ataków wykorzystano 166 908 komputerów-zombie z 74 krajów.

A pamiętając o tym, co powiedziano wcześniej:

Zainfekowane komputery określa się jako “zombie” ze względu na to, że mogą być kontrolowane z dowolnego miejsca na świecie przez komputery-“władców”. Hakerzy często nabierają nieświadomych użytkowników za pomocą fałszywych e-maili z dołączonymi hiperłączami zawierającymi złośliwe oprogramowanie.

…wydaje się, że właśnie w ten sposób dokonano tego cybernetycznego sabotażu.

Ponieważ to południowokoreańska Narodowa Służba Wywiadu (NIS) oskarżyła Koreę Północną, warto przy tym pamiętać, że NIS

szkolona była przez CIA oraz Pentagon, a ponadto zamieszana jest w najpoważniejsze przypadki łamania praw człowieka w Azji wschodniej.

W 1980 roku siejące postrach “Czarne Berety” oraz siły KCIA [ówczesnego NIS – przyp.] otrzymały zielone światło z Waszyngtonu na zdławienie prodemokratycznego powstania w mieście Kwangju na południu kraju, w wyniku czego zmasakrowano około 2 000 studentów i robotników; setki ludzi zniknęło, zostało aresztowanych i poddanych torturom.

Cyber-wojna przyjmuje wiele postaci, począwszy od “internetowych wojskowych drużyn” będących na chodzie 24 godziny na dobę – armii opłaconych łgarzy trollujących strony internetowe, aby zapobiec jakiejkolwiek krytyce pod adresem Izraela i jego powolnego mordowania Palestyńczyków…

“W każdym swoim aspekcie, Internet jest polem dla izraelsko-palestyńskiego konfliktu, i musimy działać również na nim, bo inaczej przegramy” – powiedział Ilan Shturman, odpowiedzialny za projekt.

. . . na sabotowaniu systemów własnego kraju skończywszy, gdzie botnety czy ataki DDoS różnią się stopniem złożoności:

Pod koniec lat 1990 specjalista komputerowy z izraelskiego Szin Bet włamał się do struktury mainframe zakładów Pi Glilot w północnym Tel Awiwie. Miał to być rutynowy test zabezpieczeń strategicznych ośrodków. Jednak ta zdolność Izraelczyków infiltracji wysoko zaawansowanych systemów ujawniła przy okazji możliwość dokonania przez nich prawdziwego sabotażu.

“Kiedy już włamaliśmy się do systemu Pi Glilot, okazało się, że, poza zdobyciem tajnych danych, mogliśmy również wywołać kontrolowane wybuchy przeprogramowując trasę transportu ropy w rurociągach” – powiedział członek akcji. Tak rozpoczął się projekt cyber-wojny, który po dekadzie postrzegany jest przez niezależnych ekspertów jako nowe, czołowe narzędzie Izraela w walce o udaremnienie nuklearnych planów swego arcywroga, Iranu.

„Cyber-wojna ma tę przewagę, iż można toczyć ją w ukryciu i można też się jej wyprzeć, gdy zajdzie potrzeba” – stwierdził Scott Borg, dyrektor amerykańskiego instytutu Cyber Consequences Unit, będącego organem doradczym wielu waszyngtońskich agencji ds. cyber-bezpieczeństwa.

Zastanawiamy się tylko, czy Izrael i USA już nie dokonały „prawdziwego sabotażu” irańskich systemów. Pomyślcie o znaczącej roli mediów w potęgowaniu wrażenia, że protesty, jakie miały miejsce po wyborach prezydenckich, były „odwewnętrznym ruchem”, a także nad dwoma katastrofami samolotów w tym miesiącu [lipcu], do jakich doszło w krótkim odstępie czasu i w których zginęło 185 osób. Amerykańscy psychopaci u władzy nawet publicznie wezwali do manewru omawianego wcześniej przez oficera Szin Bet:

Były rzecznik Izby Reprezentantów i czołowy republikański jastrząb, Newt Gingrich, wezwał w niedzielę Stany Zjednoczone do „sabotowania” irańskiego przemysłu gazowego i paliwowego w celu stworzenia kryzysu ekonomicznego, który doprowadziłby do zmiany reżimu.

Chociaż korporacyjne media łagodnie wprowadzają opinię publiczną w “nowe” pojęcie cyber-wojny mówiąc, że wydaje się dopiero wykluwać, rzeczywistość jest zupełnie inna. Cyber-wojna trwa tu i teraz, oferując nieskończone możliwości dla tajnych operacji, trudnych do namierzenia i które zarazem można łatwo zaaranżować tak, by wyglądały na działanie dyktatora z odległego państwa czy ‘jakichś’ terrorystów.

James Corbett napisał świetny artykuł na temat potencjalnego, a nawet prawdopodobnego nadużycia technologii i jego kluczowej roli w dezorganizacji amerykańskiego systemu obrony podczas zamachów z 11 września – incydent znany jako „Cyber 9/11” obejmował zakłócenie radarów, wstrzymanie pracy NORAD-u oraz ogólne awarie, do jakich doszło tego pamiętnego dnia. Agentom FBI badającym tę sprawę zabroniono dalszego śledztwa:

Establishment cyber-bezpieczeństwa skrywa swoją cyber-terrorystyczną przeszłość sięgającą 15 lat wstecz, której najważniejszym momentem było 9/11. Za wszelką cenę stara się jej nie ujawnić, gdyż okazałoby się, że te same organa, które domagają się jeszcze większej władzy pod pretekstem „groźby cyber-terroryzmu”, odpowiedzialne są za nieudolne śledztwo w sprawie udokumentowanych powiązań między opłaconymi przez rząd terrorystami a firmą software’ową mającą bezpośredni dostęp do najtajniejszych systemów komputerowych w USA. Agenci FBI, którym przerwano śledztwo, powiedzieli nawet, że dalsze dochodzenie mogłoby udaremnić zamachy z 11 września.

Program “Enterprise architect” dotyczy komputerowego oprogramowania umożliwiającego użytkownikowi wgląd w dane, jakie dotychczas wytworzyła dana struktura organizacji, dzięki czemu użytkownik ma pełen obraz działalności przedsiębiorstwa i może prześledzić wszystkie transakcje, systemy, procesy a także wszystkich jego pracowników.

Przydatność takiego oprogramowania dla firm z jakiejkolwiek branży wydaje się oczywista. Nie dziwi zatem fakt, że liczne agencje rządowe i potężne korporacje odczuwały głód takowego w latach 1990.

Dwa lata przed 9/11, Ptech [firma IT będąca kontrahentem agencji DARPA w ramach korzystania z oprogramowania enterprise architecture licznych rządowych agencji] pracował nad identyfikacją potencjalnych problemów lub wad obecnych w planach FAA (Federal Aviation Administration) dotyczących reagowania na zdarzenia takie jak porwanie samolotu w obrębie amerykańskiej przestrzeni powietrznej. Ptech miał wolną rękę, jeśli chodzi o sprawdzenie każdego systemu i strategii działania FAA na wypadek zamachu na skalę tego z 11 września. Co jeszcze bardziej niewiarygodne, badaczka Indira Singh wykazuje, że Ptech w szczególności analizował możliwe braki w kooperacji FAA, NORAD-u oraz Pentagonu w przypadku zajścia nieoczekiwanego incydentu w przestrzeni powietrznej Stanów Zjednoczonych.

Przypuszczalnie Ptech posiadał też operacyjne informacje na temat systemów, których FAA, NORAD i reszta używały podczas ćwiczeń reagowania na sytuacje wyjątkowe, jak ćwiczenia ‘Vigilant Guardian’, które NORAD przeprowadzał w dzień zamachów i których scenariuszem było porwanie samolotów i skierowanie ich na Nowy Jork, gdzie miały uderzyć w budynki rządowe. Ma to ogromną wagę z racji tego, że tego typu ćwiczenia zakłóciły NORAD-u odpowiedź na prawdziwe porwania, do jakich doszło tamtego dnia.

W skrócie, oprogramowanie Ptech-u było używane w systemach reagowania na zamachy z powietrza także 11 września. Program zaprojektowano tak, by umożliwiał użytkownikom całkowity wgląd we wszystkie dane organizacji z niego korzystających. Sam ojciec „architektury”, John Zachman, wyjaśniał, że mając zainstalowane oprogramowanie, jak to z Ptech-u, na serwerze którejś agencji bezpieczeństwa „znasz wszystkie punkty dostępu, wiesz, jak wejść do systemu, znasz jego wszystkie słabe strony i wiesz, jak go zniszczyć.”

Już we wczesnych latach 1980 istniał podobny program szpiegowski, zwany PROMIS, stworzony w celu pozyskiwania danych z zarówno wrogich jak i sojuszniczych systemów, ukazując ślad współpracy CIA z Mossadem istniejącej w ramach tajnych operacji. Tutaj możecie obejrzeć trzyczęściowe wideo na temat owego prekursora dzisiejszej cyber-wojny. Jak widać, nie ma nic nowego pod słońcem. . .

Wojny na wyniszczenie

Oceania prowadziła wojnę z Eurazją; Oceania zawsze prowadziła wojnę z Eurazją.
- George Orwell, Rok 1984

Można by powiedzieć, że znakiem charakterystycznym dla lipca była otwartość – lipiec był najkrwawszym miesiącem w Afganistanie od momentu inwazji w 2001 roku. Obama, wybrany by zakończyć wojny, odpłacił się Amerykanom za ich zaufanie rozszerzeniem tych wojen na zupełnie barbarzyńską skalę. O tym, że są to wojny o surowce, po cichu już wiadomo, New York Times podaje, że „osiem spośród dziesięciu największych prywatnych koncernów paliwowych rywalizuje ze sobą o licencję do eksploatowania sześciu złóż ropy i dwóch złóż gazu” w Iraku. To te same koncerny, które popierały inwazję na Irak jeszcze przed zamachami z 11 września.

Amerykański wiceprezydent Joe Biden świętował Dzień Niepodległości razem z żołnierzami wycofanymi z Iraku w zeszłym miesiącu. No, nie do końca wycofanymi:

Biden, który przewodził ceremonii zaprzysiężenia 237 amerykańskich żołnierzy, o samej uroczystości powiedział: “Zrobiliśmy to w pałacu Saddama i nie wiem, jakie inne miejsce byłoby lepsze. Ten skurczybyk pewnie się teraz przewraca w grobie.”

Początkowo sądzono, że wszystkie amerykańskie bazy leżące w granicach miast irackich zostaną zamknięte. Przykładowo, US Army Forward Operating Base Falcon, skupiająca 3 tysiące żołnierzy, wyraźnie znajduje się w obrębie Bagdadu. Jednak amerykańskie władze wojskowe współpracujące z rządem Iraku mają wobec niej inne plany. „Razem z Irakijczykami postanowiliśmy, że ta baza nie leży w mieście” – powiedział wojskowy urzędnik dziennikarzom Christian Science Monitor. Toteż na nowo wyznaczono granice miasta tak, by odpowiadały amerykańskiemu wojsku, które może dalej prowadzić bazy “poza” irackimi miastami.

W międzyczasie rządzony przez Demokratów Kongres zezwolił na wydanie kolejnych 100 miliardów dolarów na trwające okupacje Iraku i Afganistanu, a siły wojskowe (i prywatne firmy) znajdujące się w Iraku nie tylko bez wytchnienia rozbudowują istniejące bazy, ale budują nawet nowe.

Irak wyraźnie zmierza w stronę bałkanizacji – koncepcji, której wieloletnim entuzjastą jest Biden – co doprowadzi do jego rozpadu na trzy zacofane państewka.

Więcej żołnierzy, więcej pieniędzy i więcej broni naturalnie oznacza jeszcze większą masakrę tamtejszej ludności:

Ponad 50 ofiar śmiertelnych zamachów w Iraku

Pierwsze dni nowej ofensywy USA w Afganistanie przynoszą nagły wzrost liczby zabitych po obu stronach

Afganistan: śmierć siedmiu brytyjskich żołnierzy w ciągu tygodnia
Niemal 80 Pakistańczyków zginęło podczas dwudniowych amerykańskich nalotów
Sześciu pracowników ochrony i 44 bojowników zabitych w Pakistanie
Ponad 50 osób zabitych podczas bombardowania Iraku
Wojna musi trwać! Bomby w Bagdadzie i Tal Afarze zabiły co najmniej 41 osób

Trochę długo to wszystko trwa jak na ściganie jednego faceta w jaskini:

Warto zauważyć, że pomimo eskalacji wojny, administracja Obamy praktycznie porzuciła pierwotną wymówkę użytą do uzasadnienia jej rozpoczęcia.

Co stało się z Osamą bin Ladenem?

Rezygnacja z oryginalnego pretekstu do inwazji nasuwa pytanie: jakim uzasadnieniem rząd amerykański posługuje się teraz? Żadnym. Pozostała już tylko rzeczywistość imperialnej wojny o zasoby i kontrolę.

Okupacja Afganistanu i wzrastająca przemoc w Pakistanie są kulminacją 30 lat amerykańskich intryg w Azji centralnej mających na celu zapewnienie USA strategicznej i gospodarczej dominacji nad bogatym w surowce regionem.

Mimo że Afganistan nie posiada złóż ropy, leży on w strategicznym centrum tzw. ‘Pipelineistanu’. Wiadomo także, że finansuje liczne tajne operacje CIA z racji bycia największym producentem heroiny, a dodatkowo, obecność Amerykanów w Afganistanie może służyć Izraelowi za wsparcie w okrążaniu Iranu.

Wszystkie te elementy mają znaczenie w wielkiej grze. Ale czy, nawet gdy razem wzięte, wystarczą, by zaspokoić nasz głód dociekań przyczyn, dla których wojna pozostaje najważniejszą metodą realizacji zamierzeń, skoro te ewidentnie nie przynoszą żadnego pożytku każdemu z poszczególnych protagonistów?

Spada maska “dobrej wojny” w Afganistanie

Wszystkie większe operacje, jakie przeprowadziło brytyjskie wojsko od czasu inwazji w 2001 roku, były zawsze chwytem propagandowym, usiłującym przekonać Brytyjczyków, z których dwie trzecie sprzeciwia się wojnie w Afganistanie, że wojna to manewry opierające się na spójnych, logicznych celach. Nawet prowojenny Observer napisał, że „w rzeczywistości, wojnie w Afganistanie zaczyna brakować konkretnych celów oraz spójnej strategii.”

Łobaczewski zaobserwował, że “praktyczna wartość naszego naturalnego światopoglądu kończy się tam, gdzie zaczyna się psychopatologia”. Nikomu, kto – będąc ograniczonym swoim naturalnym światopoglądem – próbuje zrozumieć przyczynę rozwoju wojen, nie uda się uciec przed okrężną logiką, uniemożliwiającą dostrzeżenie całego obrazu. Pewien brytyjski żołnierz, który odmówił powrotu do Afganistanu, miał to do powiedzenia:

Glenton dodał, że Afgańczycy wykazywali wiele cech charakteru identycznych z cechami brytyjskich żołnierzy, takich jak „zapał, poczucie humoru, całkowita determinacja i niechęć do poddania się”. Dodał przy tym: „Jednak obawiam się, że te ich wspólne cechy będą prowadzić do dalszej zaciekłej walki. Przyniesie to jedynie więcej rozpaczy obydwu społeczeństwom.”

Dla większości to absurd, nijak nie dający się pogodzić z ich światopoglądem. Z ludzkiej perspektywy, nigdy nie istniał, ani nie będzie istnieć, żaden powód do napadania i mordowania milionów niewinnych ludzi. Natomiast z punktu widzenia psychopatów, dla których wojna jest celem samym w sobie, nie ma nic trudnego w znalezieniu sensu we wzajemnym wyniszczaniu się. Dla nich bowiem ludzkość zamieniona w mięso armatnie jest zamierzonym celem wojen. Oczywiście, wojny to także intratne przedsięwzięcie, jednak chęć zysku ustępuje bardziej prymitywnemu czynnikowi: wojna to przejaw intencjonalnego ludobójstwa.

Patokracja trwa dzięki poczuciu zagrożenia ze strony społeczeństwa ludzi normalnych i ze strony innych krajów, gdzie wciąż istnieją różne formy ustrojów normalnego człowieka. Pozostanie więc przy władzy jest problemem „to be or not to be”. [...] Biologiczne, psychiczne i moralne niszczenie tej wiecznie zagrażającej większości jest więc dla patokratów „biologiczną” koniecznością.

Temu służą liczne środki z obozami koncentracyjnymi na czele. Służy temu także wojna z dobrze uzbrojonym nieprzyjacielem, przeciwko któremu można rzucić te siły ludzkie, które zagrażają trwaniu patokracji. [...] Zginie wielu ludzi, wyczerpią się siły i zdrowie tamtych innych. [...] Potem nakaże się poetom opiewać ich bohaterstwa, aby na tych motywach wychować następne pokolenie w wierności dla patokracji.

- Andrzej Łobaczewski, Ponerologia polityczna (wyd. ang. do kupienia tutaj)

Wmawiało się nam, że bin Laden ukrywa się w jaskiniach gdzieś w Afganistanie; że talibowie mają obozy szkoleniowe dla terrorystów przygotowujące ich do zamachów na miarę 9/11; że Saddam posiada broń masowego rażenia. Jeżeli ktoś nie dał się nabrać na te bajki, pozostanie mu przykry, acz do przełknięcia, obraz wiedzionych chciwością przywódców prowadzących imperialne wojny o surowce. Gdybyśmy tylko wybierali naszych przywódców mądrzej, mądrość ta jakoś odbiłaby swój ślad na światowej scenie. Pobożne życzenia. Wszystkie te zasłony dymne mają przeszkodzić nam w ujrzeniu prawdy. Jak powiedziałby George Carlin, mecz jest sprzedany, ludzie. Prawdziwi talibowie – fundamentalni muzułmanie z wypaczonym pojmowaniem Koranu połączonym z żądzą władzy – współpracują z siłami okupacyjnymi. A co do watażków na usługach Karzaja, ich związki z talibami wydają się bardziej braterskie niż wrogie. „Partyzantami” zaś są Pasztuni – lud bez państwa, otoczony przez siły prawdziwej Osi Zła. Ze swoją lichą bronią oraz długim doświadczeniem odpierania najeźdźców, Pasztuni – w kontekście teatru zwanego AfPak – stali się „dobrze uzbrojonym nieprzyjacielem, przeciwko któremu można rzucić te siły ludzkie, które zagrażają trwaniu patokracji”, ujmując sytuację słowami Łobaczewskiego. Rząd brytyjski już od ponad wieku usiłuje ich poskromić.

Tworzenie ‘Hescostanu’ w Kabulu

Ten szczególny fakt tkwi u podstaw wojny w Afganistanie: Stany Zjednoczone wspierały obie strony. W tym tygodniu administracja Obamy stwierdziła, że brak jest podstaw do wszczęcia śledztwa w sprawie pamiętnej masakry na talibańskich więźniach w 2001 roku, której miał dopuścić się generał Abdul Rashid Dostum. Krążą spekulacje, że w owym czasie Dostum był na liście płac CIA, a jego żołnierzy wspierali amerykańscy agenci. Wszystko, co dzieje się w Afganistanie, oparte jest na (1) kłamstwie, (2) iluzji lub (3) obu. Stwórzmy do tego jeszcze skrupulatnie przygotowaną masową iluzję, a ludzie będą mówić tylko to, co sami chcą usłyszeć.

”Jaki rząd nie chroni swoich obywateli?” Odpowiedź: taki, który jest przekupiony, opłacony i odpowiedzialny przed obcą władzą; taki rząd, który nie ma potrzeby ani chęci dbania o swoich obywateli.

”Nasz rząd jest marionetką zagranicznych grup. Dlatego niczego się po nim nie spodziewamy”.

@ Unknown

Gdy obie strony przerywają boje, organizatorzy krwawego sportu posyłają po siły bezpieczeństwa oraz latające roboty, które, prowokując do odwetu, nakręcają nową spiralę przemocy. Celem wojny nie jest „wygrać”, ponieważ dla odpowiedzialnych za nią psychopatów ta wojna już jest „wygrana” i to od momentu jej rozpoczęcia. Zwycięstwem jest każdy zabity, bez względu na kolor munduru, o ile w ogóle nosił mundur. Ich cel to grać tak, by osiągnąć jak największą liczbę ofiar wśród obu społeczeństw.

Ażeby utrzymać stały dopływ pieniędzy i krwi, trzeba wstrzyknąć świeżą dawkę propagandy. Wraz z rosnącą liczbą zabitych musi rosnąć dawka propagandy. Jednak na obecnym etapie wystarczy już szorstko ogłosić, że żołnierze zostaną na wojnie i już. Mało tego, największa ofensywa w AfPaku rozpoczęła się w tonie nieskrywanego patriotyzmu. Podobnie jak inne pompatyczne manewry w tej wojnie, przyniosła ona jedynie więcej zniszczenia.

Brytyjski sekretarz ‘obrony’: W Afganistanie zginie więcej żołnierzy – przywyknijcie do tego

”Pozbądźmy się iluzji. Sytuacja w Afganistanie jest poważna i nadal niepewna. Dalsza walka będzie trudna i niebezpieczna. Zginie więcej żołnierzy, a nasza determinacja zostanie poddana ciężkiej próbie.”

”Koniec nie nastąpi jutro ani za kilka tygodni czy miesięcy. Jeśli mamy wygrać, potrzeba nam odwagi i wytrwałości. Nie znamy terminu zakończenia tej wojny – mamy jedynie wyznaczone cele.”

Najemnik David Kicullen: Australijska pomoc w kształtowaniu nowej strategii w Afganistanie

”Mówimy o co najmniej dziesięciu kolejnych latach wojny; to najbardziej optymistyczna wersja, przy czym co najmniej połowie tego okresu towarzyszyć będą zacięte walki. Potrzebne jest tu zaangażowanie, i trzeba je zaszczepić Amerykanom i Brytyjczykom. Trzeba im uświadomić, że nie obejdzie się bez ofiar.”

Żądza krwi: Biden ostrzega przed większą liczbą ofiar w Afganistanie

Wiceprezydent USA Joseph R. Biden Jr. powiedział w czwartek w wywiadzie radiowym, że w Afganistanie może zginąć więcej żołnierzy, jednak „ta wojna warta jest naszych wysiłków i poniesionej ofiary.”

W szczęśliwszych czasach kryzys gospodarczy dawał się opanować lub uniknąć dzięki podejmowanym środkom zapobiegawczym. W przypadku patokratycznego modelu gospodarki załamanie jest pożądane, gdyż wskutek bezrobocia ludzie będą szukać stabilnych sektorów, a takimi są interesy obracające się wokół wojny.

Każda więc wojna, prowadzona przez państwo patokratyczne, jest wojną na dwóch frontach – zewnętrznym i wewnętrznym. Dla wodzów i panującej elity ten front wewnętrzny jest ważniejszy i on przesądza o podejmowanych decyzjach.

- Andrzej Łobaczewski, Ponerologia polityczna

Tylko architekci tych wyniszczających wojen wiedzą, że ostatecznym “celem” wojny nie jest bynajmniej zdobycie surowców naturalnych czy „demokratyzacja” okupowanych społeczeństw, ale całkowite podporządkowanie własnych obywateli. Wzrastająca liczba weteranów wojennych cierpiących na zespół stresu pourazowego i różne psychopatie stanowi kluczowy element gry wojennej patokratów, dotyczącej kontroli populacji:

Wojskowe doktrynerstwo każące zabijać i nękać, sięgające najgłębszych warstw psychiki żołnierzy, odcisnęło nieopisane piętno na amerykańskim społeczeństwie. Jeżeli jedna tylko wojna w Zatoce – zaledwie potyczka w porównaniu do obecnych działań – pomogła stworzyć masowego mordercę Timothy’ego McVeigha, jak wielkie spustoszenie wyrządzą obecne niekończące się wojny? Wszystkie te oficjalne kłamstwa, jaką to „wspaniałą” robotę wykonują „nasi mężczyźni i kobiety w mundurach”, i to w imieniu „amerykańskiego społeczeństwa”, nie przesłonią ohydnej i przerażającej prawdy.

Brutalna imperialistyczna wojna, z którą wiążą się represje dotykające całą populację, stwarza warunki ku temu, aby młodzi mężczyźni i kobiety posuwali się do okropnych czynów. Denver Post napisał, że „ponad połowa skazanych żołnierzy przyznała, że podczas pełnienia służby na froncie byli świadkami zbrodni wojennych z zabijaniem cywili włącznie.”

Odpowiedzialność za te zbrodnie wojenne spoczywa na najwyższym dowództwie, Białym Domu i ogólnie, na amerykańskiej elicie rządzącej. Gdyby w mass-mediach albo wśród politycznego establishmentu pojawiły się najsłabsze choćby tendencje demokratyczne, w politycznym życiu USA dominowałyby żądania wszczęcia procesów sądowych w prawach o zbrodnie przeciwko ludzkości. Jak dotąd, przeważa milczenie.

@Unknown

Armia “szkoli cię do tego typu zachowań. Podczas treningu z bagnetami sierżant krzyczy: „Co sprawia, że trawa rośnie?”, a my odpowiadamy: „krew! krew! krew!”, dźgając kukłę. Armia wbija ci do głowy „zabić wszystkich, zabić wszystkich”, aż stanie się to instynktem. I robisz to. A po tym wszystkim myślą, że po powrocie do domu zwyczajnie to wyłączysz.”

”Pod koniec służby byliśmy już tym zmęczeni i sfrustrowani… Gdy ktoś podchodził za blisko, rozwalaliśmy go; gdy nie zatrzymywał się do kontroli, rozjeżdżaliśmy wóz Bradley’em.” Gazeta pisze dalej: „Kiedy żołnierze zostaną trafieni IED [improwizowanym urządzeniem wybuchowym], mierzą karabinami i granatnikami w każdą stronę i rozwalają wszystko dookoła, powiedział [jeden ze skazanych żołnierzy, Anthony] Marquez. Gdy ktoś znalazł się w pobliżu – sam był sobie winien. Kosiliśmy wszystkich.”

Miejcie na uwadze, że poniższe fragmenty artykułów to jedynie namiastka obrazu bitwy rozgrywającej się dziś w USA:

21-letni Bruce Bastien służący w Iraku jako medyk jechał samochodem razem z kolegą z wojska, Louisem Bresslerem (24 l.), kiedy na jednej z ulic Colorado Springs zobaczyli kobietę idącą do pracy.

Jak wykazało policyjne śledztwo, Bressler gwałtownie skręcił i potrącił kobietę, następnie Bastien wyskoczył z auta i wielokrotnie dźgnął ją nożem.

Był październik 2007 roku. Ich kolega, też żołnierz, Kenneth Eastridge (24 l.), obserwował zajście z siedzenia pasażera.

Choć wiadomo, że niektórym żołnierzom z pierwszej zmiany w Iraku zaczęło po powrocie odbijać, to w tamtym momencie było już jasne, że jemu odbiło znacznie bardziej – powiedział.

”Nie mam oporów przed zabijaniem” – oznajmił Eastridge, żołnierz piechoty, który odbył w Iraku dwie zmiany i zabił prawie 80 ludzi, „ale ja nie zabijam nikogo bez powodu. Zupełnie mu odbiło.”

”Jedyne, co umiem, to zabijać ludzi.”

”Szkolili ich do zabijania, a następnie, gdy nie mieli kogo wysłać do nowej zmiany, jeszcze raz brali tych ludzi, aż do ich załamania, po czym pozbywali się ich.”

Tym weteranom, którzy się nie “załamią”, lub którzy skutecznie maskują psychiczne urazy, nadarza się świetna okazja na zdobycie miejsca pracy w trudnych czasach kryzysu:

Wojsko szykuje się na najgorszy scenariusz (co zresztą należy do jego zadań), kiedy to wskutek wybuchu pandemii grypy zajdzie potrzeba przymusowego izolowania chorych do stref kwarantanny, a także przymusowych masowych szczepień. Wszyscy ci, którzy odmówią przyjęcia szczepionki, zostaną aresztowani (lub zatrzymani) i zaszczepieni w obecności żołnierzy z odbezpieczoną bronią, po czym powrócą do społeczeństwa.

WHO’s Flu? – Czyja ta grypa?

Bardzo jest już blisko urzeczywistnienia się tego mrocznego scenariusza. Legislacja planu przeciwdziałania grypie w USA już dawno czeka w pogotowiu:

Barbara Loe Fisher w swoim artykule ostrzega,

W niektórych stanach, jak choćby Massachusetts, lekarze zdrowia publicznego nakłonili ustawodawców do szybkiego przyjęcia uchwały o pandemii grypy, która władzom stanowym pozwoli: wkroczyć do mieszkań i zakładów pracy bez zgody właścicieli, zbadać i poddać kwarantannie osoby bez ich zgody, wyznaczyć konkretne ośrodki służby zdrowia do aplikowania szczepionek a także zakazać wolnych zgromadzeń mieszkańcom stanu.

Zakazać wolnych zgromadzeń?

Wielu ludzi nie ma pojęcia, że takie rozporządzenia istnieją. Jednak Model State Emergency Health Powers Act (MSEPHA), zatwierdzony w 2002 roku przez wiele stanów, zawiera klauzule zezwalające władzom służby zdrowia na użycie Gwardii Narodowej do:

Zajęcia wszystkich dróg prowadzących do i wychodzących z miast i stanów
Przejęcia domów, samochodów, telefonów, komputerów, żywności, paliwa, odzieży, broni palnej oraz alkoholu na użytek własny
(nie biorąc przy tym odpowiedzialności za ewentualne uszkodzenie mienia)
Aresztowania, osadzenia w
więzieniu oraz przymusowego badania, szczepienia i leczenia mieszkańców bez ich zgody (nie będąc przy tym odpowiedzialnymi za pojawienie się obrażeń lub zgonu)

Decyzja o utworzeniu grup wolnego ryzyka, nadzorujących przymusowe podawanie szczepionek, które nie dość, że ‘błyskawicznie wynalezione’, to jeszcze zawierają śmiertelnie trujące substancje, to pewna katastrofa. Programy masowych szczepień ogłoszono chociażby w Norwegii, Zjednoczonym Królestwie, Niemczech oraz Australii. Chociaż w Norwegii potwierdzono tylko 23 przypadki zarażeń grypą, jej władze zamówiły 9,4 milionów szczepionek – po dwie na każdego mieszkańca. Głos rozsądku mimo to próbuje przebić się przez histeryczną kakofonię korporacyjnych mediów:

Program masowych szczepień nadciąga wielkimi krokami. Złożono zamówienia, wyznaczono grupy największego ryzyka. Szczepionek wystarczy dla całej populacji, poczynając od pracowników NHS [National Health Service], a wszystko to, by powstrzymać rozwój wirusa i ocalić ludzi.

Podanie “eksperymentalnej” szczepionki znacznej liczbie Brytyjczyków będzie nie lada ryzykiem. Może to uratować życie wielu ludziom lub też, co bardziej prawdopodobne, uchronić zdrowe osoby dorosłe przed koniecznością wzięcia kilkudniowego urlopu. Może też wywołać poważne skutki uboczne, a nawet zgony. To ryzyko, którego groźba wirusa w obecnej chwili nie usprawiedliwia.

Ofeowanie szczepienia zagrożonym infekcją osobom, przy jednoczesnym poinformowaniu ich o braku pewności co do bezpieczeństwa i skuteczności szczepionek, ma jakieś uzasadnienie. Poddanie szczepieniom całej populacji byłoby ogromnym i ryzykanckim eksperymentem, którego sens z naukowego punktu widzenia jest niepojęty.

Dziesięć faktów o szczepionce przeciw świńskiej grypie, o których nie powinniście wiedzieć

(A przynajmniej, nie od osób z kręgów władzy…)

Produkcja szczepionki odbywała się w przyspieszonym tempie, nie pozostawiając czasu na przeprowadzenie testów na ludziach. Czy chcecie posłużyć koncernom farmaceutycznym za króliki doświadczalne? Jeśli
tak, stańcie w kolejce do szczepionki tej jesieni…

Szczepionki zawierają niebezpieczne substancje dodatkowe, które powodują reakcję zapalną ciała. To dlatego podejrzewa się, że są one przyczyną autyzmu i innych neurologicznych zaburzeń.

Szczepionka przeciw świńskiej grypie może zwiększyć ryzyko zgonu z powodu tejże grypy, w wyniku modyfikacji (bądź stłumienia) reakcji obronnej organizmu. Nie ma żadnych dowodów nawet na to, że szczepienia przeciw sezonowej grypie zapewniają ludziom znaczącą ochronę. Szczepionki to ‘cudowny lek’ współczesnej medycyny.

Lekarze ciągle nie wiedzą, dlaczego szczepionki przeciw świńskiej grypie podane w 1976 roku wywołały paraliż u tylu ludzi. A to oznacza, że tym bardziej nie mają pojęcia o skutkach ubocznych nadchodzących szczepień. (Zresztą, nawet ich nie badają…)

W wypadku czyjegoś zgonu po przyjęciu takiej szczepionki, firmy farmaceutyczne nie wezmą na siebie winy, bowiem amerykański rząd nadał im przywilej uniknięcia jakiejkolwiek odpowiedzialności za niepożądane skutki ich leków. Dzięki temu, koncerny nie mają żadnych powodów, by produkować bezpieczne szczepionki, ponieważ płaci im się za ilość, nie za jakość (zerowa odpowiedzialność).

Żadna szczepionka nie zapewni takiej ochrony przed grypą, jak witamina D. To niewygodny fakt naukowy, i rząd USA, FDA i koncerny farmaceutyczne mają nadzieję, że społeczeństwo nigdy się nie dowie o tej prawdzie.

Nawet jeśli ta szczepionka rzeczywiście działa, to z matematycznego punktu widzenia, gdy wszyscy wokół poddadzą się szczepieniu, my nie będziemy musieli! (To dlatego, że wirus nie będzie mógł zaatakować osób z naszego otoczenia) Tak więc, jeśli mimo wszystko ufasz szczepieniom, wystarczy zachęcić do nich przyjaciół…

Firmy farmaceutyczne zarabiają miliardy dolarów na produkcji szczepionek przeciw świńskiej grypie. Za wszystko płacimy my, podatnicy – i to nawet wtedy, gdy sami ich nie przyjmiemy.

Kiedy ludzie zaczną masowo umierać na świńską grypę,
możesz być pewien, że wielu z nich podano wcześniej szczepionki. Lekarze będą to tłumaczyli zgodnie z typową logiką koncernów: „Mimo wszystko, liczba ocalonych przed wirusem o wiele przewyższa liczbę jego ofiar”. Ta liczba „ocalonych” jest rzecz jasna nieprawdziwa… zmyślona… i istnieje tylko w ich spaczonych umysłach.

Wbrew pozorom, wszystkie te ośrodki szczepień, jakie wyrosną na całym świecie w najbliższych miesiącach, okażą się przydatne. W bardzo prosty sposób pomogą rozpoznać prawdziwych głupców. (Jaka szkoda, że nie da się ich pozaznaczać jakąś, dajmy na to, niebieską farbą…)

Nie powinniście także wiedzieć o tym, że wszystkie środki, które mogłyby skutecznie ochronić was przed infekcją, są – w trosce o wasze bezpieczeństwo – zakazane !

Według tyranów z FDA, jedyne leki, jakie można by sprzedawać z etykietką „H1N1”, albo nie działają, albo są dla większości ludzi niedostępne.

Gdyby ludzi informowano o leczniczych i ochronnych właściwościach ziół, nie byliby niewolnikami farmaceutycznego establishmentu. Zyski i władza by przepadły. Dlatego koncerny nigdy nie pozwolą ujawnić prawdy na temat ziół, zdrowej żywności czy suplementów diety. Co więcej, FDA będzie grozić więzieniem wszystkim tym, którzy ośmielą się ujawnić wiedzę tak pilnie strzeżoną przez agencję.

Dzieci powracające do szkół tej jesieni i kobiety w ciąży są pierwszymi w kolejce.

Króliki doświadczalne: Dzieci z Oklahomy jako pierwsze dostaną szczepionki

Zanim szczepionki będą powszechnie dostępne, szczepieniu przeciw świńskiej grypie poddana zostanie grupa dzieci z Oklahomy. Jeżeli testy kliniczne się powiodą, szczepionki będą dostępne w ograniczonej ilości do końca jesieni, mówią eksperci.

Blose powiedział, że jeżeli szczepionki okażą się mało skuteczne lub pojawią się problemy z procesem produkcyjnym, władze służby zdrowia będą musiały polegać na doraźnych środkach: zaleceniu mycia rąk, zasłaniania twarzy podczas kaszlu, unikania tłumów i pozostania w domach.

Jeżeli testy kliniczne się powiodą? Nie ma wątpliwości, że FDA już je zatwierdziła, oczywiście jeśli te próby rzeczywiście mają miejsce. Wygląda na to, że owszem, mają miejsce – wykorzystując przy tym bezbronnych ludzi. Ale dlaczego już przeprowadza się testy na obywatelach, skoro WHO oświadczyła, że szczepionki nie będą gotowe jeszce przez wiele miesięcy? Zgodnie z oficjalnymi zapewnieniami, najbardziej narażone na atak wirusa są dzieci, i dlatego to one mają być w pierwszej kolejności zaszczepione. Aczkolwiek dostępne dane sugerują, że najbardziej wrażliwe są osoby cierpiące na chroniczne stany zapalne:

Anthony Fauci, dyrektor National Institute of Allergy and Infectious Diseases w Bethseda w stanie Maryland stwierdził: “W grupie podwyższonego ryzyka mieści się około 75 procent pacjentów, wśród których otyłość jest statystycznie istotnym czynnikiem dla poważnego rozwoju choroby”.

Jak zwykle w takich sytuacjach, zamęt stanowi nieodłączną część gry. Sprzeczne informacje kilku wpływowych agencji mogą stworzyć idealne warunki wielkim koncernom dla zwiększenia sprzedaży ich ‘cudownych środków’ do gigantycznych rozmiarów:

W związku z tą sztucznie wywołaną pandemią, WHO zaleciła obowiązkowe szczepienia wszystkich obywateli 194 państw członkowskich, w oparciu o ‘rekomendacje grupy doradczej’ złożonej z dyrektorów dużych kompanii farmaceutycznych, osiągających miliardowe zyski ze sprzedaży śmiertelnych szczepionek, będących jednocześnie zwolnionymi z odpowiedzialności za wywołane spustoszenie. Stwarzając pandemię, WHO stała się nową władzą globalną.

@ Unknown

Dane epidemiologiczne zostały sfałszowane i zmanipulowane przez WHO oraz CDC w celu wywołania sytuacji kryzysowej na przerażającą skalę – tak zwanej pandemii świńskiej grypy, zagrażającej wielu milionom ludzi na całym świecie.

Ilość dowodów potwirdzających tezę WHO o ogólnoświatowej pandemii jest co najmniej uboga. Nie mając zatem żadnych dowodów, WHO zapewniła, że ‘globalny wybuch epidemii spreperowanej w laboratoriach świńskiej grypy jest nieuchronny’.

Na podstawie zbadanej wydzieliny z nosa i gardła pobranej ośmiu nowojorskim uczniom, władze służby zdrowia ogłosiły, że świńską grypę mają setki dzieci, chociaż jej obecności nie potwierdziły testy laboratoryjne. Zwykła grypa natomiast jest powszechną chorobą. Każdego roku umiera na nią wiele osób, a fakt ten wykorzystała WHO. Więcej na temat celowej manipulacji danymi prowadzonej przez WHO można znaleźć w tym artykule na stronie Centre for Research on Globalization. Wygląda na to, że liczne przypadki zwykłej grypy są używane przez WHO do kreowania pandemii świńskiej grypy.

Jak napisałem wcześniej, szczepionki przeciw świńskiej grypie mogą zabić więcej osób, aniżeli sam wirus. Około 12 tysięcy amerykańskich dzieci ma podobno pełnić rolę obiektów doświadczalnych w badaniach nad eksperymentalną szczepionką zawierającą skwalen, śmiertelny związek, który podejrzewa się o wywołanie tzw. syndromu wojny w Zatoce oraz innych wyniszczających, śmiertelnych chorób.

Stworzona bioinżynieryjnie? Skoro tak, to w jakim celu? Wydaje się, że jest to raczej okrężna droga, jak na metodę szybkiego zbijania fortuny, nawet jeśli już wiemy, że psychopaci czerpią profity z uśmiercania. Stąd pytanie za 64000 dolarów: czy wdrażany jest już Globalny Program Depopulacji?

WHO jest władna wymusić na każdym obywatelu w tych 194 krajach poddanie się tej jesieni szczepieniu, nakrzucić kwarantanny i wprowadzić ograniczenia w podróżowaniu.

Istnieje wiarygodny, oczywisty i jednoznaczny dowód na to, że WHO dostarczyła żywego wirusa ptasiej grypy do oddziału Baxtera w Austrii, który w lutym został wykorzystany przez firmę Baxter do skażenia 72 kilogramów szczepionek.

Następnie Baxter wysłał ten materiał do 16 laboratoriów rozmieszczonych w czterech krajach, fałszywie określając ten zanieczyszczony produkt szczepionką, a tym samym niemalże wywołując globalną pandemię.

Ponieważ Baxter, pracując z niebezpiecznym wirusem, takim jak wirus ptasiej grypy, musi przestrzegać rygorystycznych zasad 3. poziomu bezpieczeństwa biologicznego, wyprodukowanie i rozprowadzenie tak pandemicznego materiału nie mogło być przypadkowe, ale musiało zostać dokonane przez Baxtera z zamiarem popełnienia przestępstwa.

W efekcie złożonego przeze mnie w kwietniu zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, austriacka policja prowadzi teraz w tej sprawie dochodzenie.

Widać coraz wyraźniej, że WHO i Baxter są jedynie elementami znacznie większej organizacji przestępczej, która w zsynchronizowany i skoordynowany sposób konsekwentnie wypełnia „elitarny” program globalnej redukcji populacji, dążąc jednocześnie do ustanowienia globalnego rządu, którego jednym z ramion zbrojnych będzie WHO.

Facet, który napisał to, jest teraz Głównym Doradcą Naukowym w zespole Obamy. Czy to możliwe, żeby stworzona bioinżynieryjnie „świńska grypa” była nową metodą „odstrzeliwania ludzkiego stada”? Cathrine Austin Fitts wyjaśnia, że dla psychopatów u władzy to jedynie kwestia ekonomiczna.

Przygnębiona tym wszystkim co się działo, oszacowałam wynik końcowy. Moje proste obliczenia pozwoliły mi się domyślić, że mieliśmy osiągnąć zrównoważony wzrost gospodarczy na Ziemi, poprzez zredukowanie ludzkiej populacji z 6 miliardów obecnie do około 500 milionów ludzi. Byłam specjalistką od strategicznego zarządzania projektami i przywykłam do analizowania wyników obliczeń w możliwie szerokim kontekście. Współpracujący ze mną ludzie nie byli w stanie pojąć, jak te wszystkie różne wątki, które ja potrafiłam łączyć, mogły prowadzić do takiej konkluzji. Moim zdaniem, musimy dokonać radykalnej zmiany w zarządzaniu zasobami, albo zdecydować się na depopulację. To wynik matematycznych obliczeń.

Działania, które mają wspomóc osiągnięcie tego celu, polegają na osłabianiu systemu odpornościowego i jednoczesnym zwiększaniu poziomu toksyczności, w połączeniu z obniżaniem jakości żywności i wody oraz generowaniem silnego stresu. Zaraza może tak bardzo przerazić ludzi, że ułatwi to utrzymanie nad nimi kontroli, zaakceptują bowiem bez słowa sprzeciwu wyzbycie się wszelkich obecnych przywilejów (wraz z wynikającymi z tego implikacjami dla przewidywanej długości życia). A zaraza w połączeniu z odpowiednim planowaniem może okazać się wysoce efektywna. Bez względu na to, jak wygląda prawda o świńskiej grypie czy parciu na produkcję szczepionek bez przeprowadzenia należytych testów i recenzji, zdecydowanie jest to sposób na utrzymanie kontroli nad sytuacją, która coraz szybciej wymyka się spod kontroli.

Jest to sposób na skompensowanie inflacji kapitału przy jednoczesnym spadku wartości pracy i dochodów z niej. To mnóstwo czasu i pieniędzy zaiwestowanych w coś, co i tak nie przyczyni się do stworzenia prawdziwej gospodarki, a co podtrzymuje tylko ten powolny proces. Oto jeszcze jedno oblicze „establishmentu w walce przeciwko reszcie społeczeństwa”.

Czy nie wydaje się wam, że to zakrawa na paranoję? Powinno, ponieważ obraz wyłaniający się z tych danych jest dość przerażający. Zastanówcie się, co już wiemy o Specjalnych Broniach Etnicznych. Następnie przemyślcie treść tego nieutajnionego dokumentu CIA ze spotkania ekspertów od „nauk biologicznych” w 2003 roku:

Według ustaleń naukowców, inne klasy niekonwencjonalnych czynników chorobotwórczych, które mogą pojawić się w ciągu najbliższej dekady i później, obejmują dwuskładnikowe czynniki BB [Broni Biologicznej], efektywne tylko wtedy, kiedy te dwa komponenty zostaną ze sobą połączone (szczególnie podstępnym przykładem byłby łagodny patogen, który w połączeniu z antidotum stanie się zabójczy); czynniki BB, „zaprojektowane” z uwzględnieniem ich odporności na antybiotyki bądź zdolności do omijania systemu immunologicznego organizmu; uzbrojone wektory bakteryjne, które powodują nieodwracalne zmiany w materiale genetycznym ofiary; albo „utajony” wirus, który – zanim się uaktywni – mógłby przez dłuższy czas pozostawać w organizmie w stanie uśpienia. Jeden z dyskutantów poruszył kwestię możliwości ataku utajonego wirusa, który byłby w stanie spowodować kalectwo u sporej grupy ludzi w wieku około czterdziestu lat, wywołując u nich ostry artretyzm, a zarazem nie dając się rozpoznać jako patogen i zostawiając kraj w poważnych kłopotach zdrowotnych i gospodarczych.

Jeżeli istnieje kosmiczne powiązanie z Czarną Śmiercią [pl], to nagłe pojawienie się pod koniec miesiąca dżumy płucnej w Chinach jest najprawdziwszym znakiem czasów, a także przypomnieniem, że histeria otaczająca „Świńską Grypę” może mieć na celu odciągnięcie uwagi od czegoś, co jest znacznie bardziej prawdopodobne, że wektorem ataku nie będzie żadne indywidualne źródło.

Tysiące ludzi w Północno-Zachodnich Chinach zostało objętych kwarantanną po śmierci człowieka, u którego wykryto dżumę płucną.

Dżuma płucna to złośliwa postać tej choroby, atakująca płuca. Potrafi przenosić z się z człowieka na człowieka, albo ze zwierząt na ludzi.

Według Światowej Organizacji Zdrowia, dżuma płucna rozprzestrzenia się drogą powietrzną i może przechodzić z jednej osoby na drugą poprzez kaszel. Wywołuje ją ta sama bakteria, która występuje w zarazie morowej – Czarnej Śmierci, która podczas wieków średnich zabiła w Europie około 25 milionów ludzi. Jest ona znacznie bardziej zabójcza, ponieważ nieleczona osiąga 100 procentowy wskaźnik śmiertelności, w porównaniu z 60 procentowym wskaźnikiem dla zarazy morowej.

Podczas gdy zarazę morową – którą zazwyczaj przenoszą pchły – można leczyć antybiotykami, o ile została zdiagnozowana dostatecznie wcześnie, to dżuma płucna należy do jednych z najbardziej morderczych chorób zakaźnych. Jeśli wierzyć informacjom WHO, ludzie mogą zacząć umierać w ciągu 24 godzin od momentu zainfekowania. Zgodnie z doniesieniami prasowymi Agencji Zdrowia z prowincji Qinghai, do rejonu tego wysłano zespół ekspertów i w chwili obecnej epidemia jest pod kontrolą.

Lekcja numer 1: Zawsze spodziewaj się ataku

Lekcja numer 2: Poznaj, jak niektóre z nich przebiegają

Lekcja numer 3: Wiedz, jak im przeciwdziałać

Istnieje wiele metod uszkadzania ludzkiego DNA, poczynając od EMF (oddziaływania pól elektromagnetycznych), poprzez szczepienia, do genetycznego modyfikowania żywności. Wirusy są tworem sztucznej nanotechnologii i zostały stworzone specjalnie do tego celu:

Ponieważ równowaga istnieje we wszystkim, jest też wiele bezpiecznych, naturalnych środków w przystępnej cenie – zarówno profilaktycznych jak i leczniczych – które umożliwiają neutralizowanie skutków działania tak wirusa, jak i szczepionki. Homeopatia była już wcześniej skuteczna, więc prawdopodobnie będzie skuteczna również i teraz. Naprawdę niezłe recenzje miała Kuracja Cudownymi Minerałami (Miracle Mineral Solution), którą uznano świetną broń w walce z patogenami. Przede wszystkim jednak, najzdrowszym sposobem na uwolnienie naszego ciała od przewlekłych problemów zdrowotnych, które osłabiają nasz system odpornościowy i zostawiają go na łasce nadciągającej burzy chorób, wydaje się być długoterminowa detoksykacja organizmu, polegająca na zmianie diety, specyficznej suplementacji i regularnym korzystaniu z sauny na podczerwnień.

Bez względu na to, jaką przyjmie formę – kontaktu człowieka z człowiekiem, patogenu przenoszonego drogą powietrzną czy igłą w ramieniu – wojna przeciwko układowi odpornościowemu zmusza nas do szukania wszelkich możliwych informacji na temat profilaktycznych środków, które przeciwdziałają realnie czyhającym zagrożeniom, a następnie stosowania ich i jednoczesnego dzielenia się metodami z innymi ludźmi.

Wiedza Ochrania, Ignorancja Sprowadza Zagrożenia

Łączenie Punktów: Kule ognia, masowe szczepienia i rewolucje inspirowane przez CIA

iza — Wed, 29 Jul 2009 08:22:46 +0000

[oryg.: Connecting the Dots: Fireballs, mass vaccinations and CIA-inspired revolutions]

SOTT Editors
SOTT.net
02 lipca 2009 22:53 UTC

Kiedy wyssane z palca widmo Świńskiej Grypy™ obraca się w złowieszczy plan masowych i przymusowych szczepień, a niewidzialna ręka zachodnich agencji wywiadowczych staje się coraz bardziej widoczna w ostatnich kolorowych „rewolucjach”, cytat z naszego ulubionego psychologa powinien stanowić odpowiedni wstęp do niniejszego odcinka Łączenia Punktów:

Biologiczne, psychiczne i moralne niszczenie tej wiecznie zagrażającej większości jest więc “biologiczną” koniecznością [dla patokratów]. Temu służy przede wszystkim utrzymanie skrajnej biedy. Temu służą liczne środki z obozami koncentracyjnymi na czele. Służy temu także wojna z dobrze uzbrojonym nieprzyjacielem, przeciwko któremu można rzucić te siły ludzkie, które zagrażają trwaniu patokracji.
- Andrzej M. Łobaczewski, Ponerologia polityczna: Nauka o naturze zła w adaptacji do zagadnień politycznych

Zamieszki w Iranie wyglądające niemal zupełnie jak klasyczna operacja CIA, szalejąca coraz bardziej po świecie grypa-Frankenstein, nieustająca agresja amerykańskiego imperium na Bliski Wschód oraz możliwość pogorszenia się sytuacji na Półwyspie Koreańskim, wszystko to powinno przypominać nam o tym, że cierpienie stanowi codzienną rzeczywistość milionów ludzi na naszej planecie.

Jak to zwykle w życiu bywa, kiedy coś ma runąć, robi to z wielkim hukiem. Czerwiec był z pewnością pełen takich huków – tajemnicza katastrofa samolotu Air France dostarcza nam wskazówki co do tego, na jakim etapie historycznego cyklu znalazła się ludzkość. Ta historia jest na tyle ważna, że umieszczamy ją na pierwszym miejscu naszej comiesięcznej analizy.

Jak w powieści sensacyjnej: Kto tu winien (lub co)?

Jednym z najbardziej interesujących wydarzeń minionego miesiąca była katastrofa lotu 447 linii Air France. Samolot najprawdopodobniej rozpadł się w powietrzu, gdy przelatywał przez strefę burz nad środkowym Atlantykiem. Warunki pogodowe jednak nie były na tyle surowe, aby uniemożliwić innym samolotom przelot przez ten sam rejon.

Choć nie jest to niemożliwe, byłoby doprawdy nietypowym zdarzeniem, gdyby nowoczesny samolot sterowany przez doświadczonych pilotów rozbił się w wyniku przewidywalnych warunków pogodowych.

Tak też mass-media dość szybko odrzuciły to wyjaśnienie, kierując uwagę głównie na rurki Pitota, które miały dawać fałszywe odczyty, oraz na sprzeczne informacje o stanie przyrządów. Jednocześnie nie podaje się żadnych szczegółowych wyjaśnień, a to w związku z oczekiwaniem na wyłowienie czarnej skrzynki, czego szanse wydają się być coraz bardziej znikome. Te z władz, które znają prawdziwą przyczynę katastrofy lotu AF447 z pewnością będą zadowolone, kiedy cała ta historia pozostanie nierozstrzygnięta.

Pod koniec czerwca doszło do kolejnej katastrofy: jemeński Airbus 310 spadł do Oceanu Indyjskiego. W tym przypadku naoczni świadkowie odrzucili możliwość jakiegokolwiek związku katastrofy z ewentualnym przelotem fragmentu komety, jednak mając na uwadze wcześniejszą katastrofę Air France, pozostawiamy otwartą możliwość udziału kosmicznego czynnika także i tu. Jednak skoro można przypisać awarię systemu jemeńskiemu samolotowi, łatwiej obwinić o to samo aparaturę francuskiego Airbusa.

Wygląda na to, że władza realna wzmożyła wysiłki, aby zamknąć sprawę lotu Air France nie pozostawiając furtki dla niewygodnych spekulacji:

Samolot Air France nie uległ zniszczeniu w powietrzu

07/02/2009

Paryż (Reuters) – stan wraku Airbusa AF 447 lecącego z Rio de Janeiro do Paryża, który 1 czerwca rozbił się z 228 osobami na pokładzie, wskazuje na to, że samolot nie uległ zniszczeniu w powietrzu – ogłosili w czwartek francuscy eksperci badający sprawę.

Alain Bouillard, przewodzący śledztwu prowadzonemu przez francuskie BEA, powiedział, że poszukiwania czarnych skrzynek z Airbusa A330 potrwają do 10 lipca.

Dowód, zresztą marny, na to że samolot nie został zniszczony w powietrzu ma stanowić fakt, że zniekształcona została jedna ze ścian kabiny pilota. W odnalezionej części kabiny dla personelu widoczne były ślady uderzenia wskazujące, że jego siła rozeszła się od dolnej do górnej części kabiny. Odnaleziono także nie napompowane kamizelki ratunkowe, co ma sugerować, że załoga i pasażerowie nie mieli czasu zastosować się do obowiązującej w razie zagrożenia procedury.

Wyjaśnienia te pojawiły się pomimo ujawnionych wcześniej faktów, takich jak ciała pozbawione ubrań (zdartych jeszcze w powietrzu) i z licznymi złamaniami bioder, rąk oraz nóg, co wskazywałoby na to, że samolot jednak MÓGŁ rozbić się w powietrzu.

Przedstawiciel brazylijskich ekspertów medycznych powiedział we wtorek Associated Press, że wyniki sekcji zwłok wykazały obecność złamań u pewnej ilości spośród 50 ofiar odnalezionych do tej pory. Wspomniany lekarz nie ujawnił swojej tożsamości w związku z obowiązującymi procedurami.

“Z reguły, jeśli ciała są nienaruszone i mają liczne złamania – rąk, nóg, bioder – świadczy to o tym, że samolot uległ zniszczeniu w powietrzu” - powiedział Frank Ciacco, były ekspert medycyny sądowej z amerykańskiej Narodowej Rady Bezpieczeństwa Transportu (National Transportation Safety Board). – „Tym bardziej, jeśli ocalały także duże części samolotu” – dodał.

O obecności złamań jako pierwszy doniósł we wtorek brazylijski O Estado de S. Paulo, cytując anonimowych ekspertów zajmujących się sprawą. Gazeta również podała, że część z odnalezionych ofiar była naga lub miała niewielkie pozostałości ubrań, nie miała natomiast śladów oparzeń.

Jednak później zaserwowano nam taką oto wersję:

BEA konkluduje: „Zaobserwowane ślady na stateczniku oraz w części użytkowej samolotu (kuchni, drzwiach toalety, kabinie dla personelu) wskazują, że samolot spadał z dużym przyspieszeniem i najprawdopodobniej wpadł pionowo do wody”.

Ciała około 30 odnalezionych ofiar były w ubraniach i nie miały poważniejszych uszkodzeń. Na obecnym etapie śledztwa BEA nadal nie posiada wyników autopsji – orzeka raport.

Z pewnością wszyscy już zapomnieli o poprzedniej wersji. Jest jeszcze jedna interesująca kwestia:

Pozostaje niejasne, jak i kiedy pasażerowie zginęli – oznajmił Bouillard – ponieważ w dalszym ciągu śledczy nie otrzymali wyników sekcji zwłok przeprowadzonych w Brazylii. Rzeczniczka BEA powiedziała, że brazylijska policja odmówiła BEA dostępu do raportów ekspertów medycznych, chociaż agencja nie wie, dlaczego. Podała ona, iż nie wiadomo, kiedy BEA zdobędzie raporty; poinformowała także o powrocie francuskiego lekarza, który udał się był do Brazylii.

Tak więc mamy sprzeczne doniesienia na temat stanu zwłok, nie ujawnianie wyników autopsji, i ogólnie historię, która nie trzyma się kupy. Prawda jest taka, że WSZYSTKIE te niejasności można by wyjaśnić, GDYBY wziąć pod uwagę hipotezę powietrznego wybuchu kometarnego fragmentu. A jakie są szanse takiego zdarzenia? Jak wiedzą stali czytelnicy SOTT, często do rozwiązania zagadki prowadzą relacje z „obrzeży” danego wydarzenia. Każdy może sobie spekulować co do przyczyny katastrofy lotu AF447, jednak ta najbardziej prawdopodobna stałaby się jasna dla śledczych, gdyby zwrócili uwagę na tę kluczową informację:

Hiszpański pilot widział “błysk białego światła” w czasie, gdy zaginął francuski samolot

© Associated Press/Brazil's Air Force - - Na tym zdjęciu, ujawnionym przez brazylijskie siły powietrzne, widać brazylijskich członków marynarki wydobywających wrak zaginionego francuskiego samolotu na Atlantyku w poniedziałek, 8 czerwca 2009

Zastanówmy się nad tym przez chwilę. Hiszpański pilot widział spadające białe światło w rejonie, w którym zniknął samolot Air France, a także w tym samy czasie, kiedy doszło do jego zniknięcia. Mało prawdopodobne, aby był to właśnie Airbus, ponieważ oznaczałoby to, że spadając musiałby płonąć wyjątkowo intensywnie. Co więcej, profesjonalny pilot podałby inny opis spadającego samolotu. Tymczasem jego relacja jest bardzo podobna do wielu doniesień z ostatnich kilku lat o kometarnych fragmentach wpadających w atmosferę.

Jak to wyjaśnia Joe Quinn [pl], nie sugerujemy tutaj, że obiekt z kosmosu trafił bezpośrednio w samolot. Bardziej możliwe, że eksplodował na pewnej wysokości, podobnie jak to miało miejsce nad Tunguzką w 1908 roku. Tak powstała fala uderzeniowa mogła stworzyć poważne zagrożenie dla samolotu znajdującego się w promieniu kilku kilometrów od źródła wybuchu.

Zajrzyjcie także tutaj, a znajdziecie bardzo interesującą dyskusję o tym, że nawet eksplozja małego fragmentu meteoru/komety może wywołać impuls elektromagnetyczny (EMP). Pojawienie się EMP gdzieś na tym obszarze wydaje się potwierdzać awaria aparatury lotu 447 na krótko przed jego zaginięciem.

Czy zatem to meteor strącił Air France 447 do oceanu? Nawet jedno z naszych ulubionych źródeł dezinformacji, Discover Magazine, poruszył tę kwestię, choć jednocześnie zaznaczył „znikomą możliwość” takiego zdarzenia:

Czy meteor zniszczył Air France 447?

Dla każdego lotu szanse uderzenia przez meteor są oczywiście bardzo nikłe, jednak, na co wskazali Hailey i Helfand w liście do New York Timesa w 1996 roku, należałoby zadać pytanie: „Jakie jest prawdopodobieństwo tego, że, biorąc wszystkie dotychczasowe loty w historii, jeden lub więcej samolotów może zostać trafionym przez meteor?” Wywnioskowali oni, że istnieje szansa 1 do 10 na możliwość takiego zdarzenia… skorzystajmy więc z ich rozumowania i zastosujmy te dane do roku 2009 i do lotu 447.

Jednak jak zawsze, opłaca się trochę poszperać. Treść listu, o którym mowa, jest następująca:

Do Wydawcy:

Szanse uderzenia meteoru w TWA 800 lub jakikolwiek inny samolot są rzeczywiście małe. Niemniej jednak, istotnym nie jest prawdopodobieństwo trafienia konkretnego samolotu, ale możliwość tego, że w ciągu 30 lat jakiś komercyjny samolot pasażerski podróżujący na dużych wysokościach zostanie trafiony przez przelatujący meteor z siłą, która mogłaby uszkodzić taki samolot lub doprowadzić do jego eksplozji.

Codziennie w ziemską atmosferę wchodzi około 3 tysiące odpowiednio masywnych meteorów. 50 tysięcy razy dziennie wzbijają się w powietrze samoloty linii komercyjnych. Zakładając, że przeciętny lot trwa dwie godziny, daje nam to ponad 3500 samolotów w powietrzu; zajmują w ten sposób w przybliżeniu dwie miliardowe powierzchni Ziemi.

Mnożąc tę liczbę przez dzienną liczbę meteorów oraz długość ery współczesnych podróży powietrznych, uzyskamy szansę 1 do 10 na to, że komercyjny lot mógł zostać trafiony przez spadający meteor.

Tego typu obliczenia prawdopodobieństwa zajścia rzadkiego zdarzenia nie mogą być uznane za dowód potwierdzający przyczynę takiego zdarzenia. Istotnym jest jednak właściwe przedstawienie tego problemu, tak żeby później wiadomo było, czy taka hipoteza warta jest rozważenia. Sądzimy, iż hipoteza uderzenia fragmentu komety bądź meteoru zasługuje na głębszą uwagę.

Charles Hailey
David Helfand

Nowy Jork, 17 września 1996r.

Autorzy są profesorami, odpowiednio, fizyki i astronomii na Columbia University.

To ciekawe, jak co rusz zapewniano nas, że szanse trafienia ludzi przez kosmiczne obiekty są zbyt małe, by brać je pod uwagę – a tu ktoś otwarcie omawia taką możliwość. I czy nie jest ciekawe, że nawet gdy padło takie pytanie, zostało ono tak zmanipulowane, żeby wskazywać na czysty przypadek a tym samym na ‘pecha’? Być może także i nas usatysfakcjonowałoby wyjaśnienie o ‘pechu’, gdyby nie to, że od lat śledzimy doniesienia z całego świata o kamieniach z kosmosu, i bardzo wyraźnie widać, że podobne zdarzenia będą występować coraz częściej.

Mało tego, 10 czerwca podano, że utajniono informacje o nadlatujących skałach z kosmosu. Co za wyczucie czasu!

Kosmiczne kamienie od teraz ściśle tajne [pl]

Dlaczego Pentagon odmawia naukowcom dostępu do informacji o pojawianiu się ognistych kul w naszej atmosferze? Co takiego starają się ukryć?

Czy to celowe działanie czy też ‘dzieło boże’, interesujące, jak owe wydarzenia zdają się być na rękę Władzy Realnej:

Czołowe postaci walki z nielegalnym handlem bronią zginęły w katastrofie Air France

Pośród szału mediów i spekulacji nad przyczyną katastrofy fatalnego lotu 447, przeoczona została śmierć dwóch najwybitniejszych działaczy walczących z nielegalnym handlem broni i narkotyków.

Pablo Dreyfus, 39-letni Argentyńczyk, który razem z żoną Aną Caroliną Rodrigues leciał feralnym lotem z Rio de Janeiro do Paryża, niestrudzenie współpracował z brazylijskimi władzami w celu powstrzymania napływu broni i amunicji, dzięki którym wojny narkotykowe zebrały krwawe żniwo w licznych fawelach Rio.

Na pokładzie samolotu był także przyjaciel Dreyfusa, Ronald Dreyer, szwajcarski dyplomata i koordynator Deklaracji Genewskiej o Przemocy Zbrojnej, który uczestniczył w misjach ONZ w Salwadorze, Mozambiku, Azerbejdżanie, Kosowie oraz Angoli. Obaj mężczyźni byli konsultantami w Small Arms Survey, niezależnym think tanku z siedzibą w genewskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. Owa grupa na swojej stronie internetowej podała, że Dreyer pomógł uzyskać poparcie ponad 100 krajów na rzecz rozbrojenia i rozwoju.

Inne ‘wielkie dziwności’ powiązane z katastrofą Air France:

14-latek trafiony przez meteoryt lecący z prędkością ponad 48 tyś. km/h

Kobieta, która spóźniła się na lot 447, zginęła w wypadku samochodowym

Czyżby Wszechświat dawał znać Władzy Realnej, że na tym polu ta nie mają żadnej kontroli? Wszystko jest możliwe.

Na zakończenie, także w czerwcu we Francji sfilmowano lecącą ognistą kulę. Wygląda jak meteor, jednak potem poruszała się tak wolno, że mogło to być coś zupełnie innego, choć nadal pozostaje niecodziennym zjawiskiem:

[video można obejrzeć w oryginalnym artykule na sott.net albo klikając na powyższy obrazek, co przekierowuje na stronę science-hub.com]

Przy tych wszystkich wydarzeniach dziejących się na świecie, nie zapominajmy spoglądać w niebo…

Rewolu-CIA

Polityczne wydarzenia najlepiej zrozumieć, znając dany kontekst. W roku 2003 Bush i banda neokonów pociągających za jego sznurki ruszyli na wojnę przeciw Irakowi, opierając się na „dowodach”, które, rzecz jasna, okazały się fałszywe. Od tamtego czasu imperium amerykańskie wraz z izraelską przednią strażą skierowało swe zakusy na Iran. Wbrew pozorom, wybór Obamy na prezydenta nic w tej kwestii nie zmienił. Zarzut o irańskiej broni nuklearnej staje się już wyświechtany i było wyraźnie widać, że nie potrafił przekonać wystarczająco wielu Irańczyków, aby poparli przewrót CIA w ich kraju, pomimo setek milionów dolarów amerykańskich podatników wydanych na ten cel. Po więcej szczegółów, zapraszamy do lektury najświeższej analizy Nialla Bradley’a.

W próbie usunięcia Ahmadineżada kluczową rolę odegrały zachodnie mainstreamowe media. Wraz z rozwojem przewrotu (powszechnie nazywanego ‘kolorową rewolucją’), zachodniej opinii publicznej trzeba było wpoić parę kłamstw i półprawd. W przeciwieństwie do tego, czym zahipnotyzowano publikę, fakty są takie, że

Nie doszło do masowych morderstw dokonanych przez siły rządowe, Musawi nie został zabity ani też nie przebywał w areszcie domowym, nie wyłączono ani telefonów komórkowych, ani Twittera (chociaż ten jest narzędziem silnej manipulacji neokonów), ani Internetu (chociaż wszystkie systemy z informacjami były spowolnione od wielkiej bitwy propagandowej toczonej przez tychże), a protesty, niektóre pełne przemocy, mogą być kontynuowane. Wszystkie te pogłoski syjonistów jak zwykle okazały się bzdurą.

Faktycznie zginęli ludzie – pytanie jednak, kto ich zabił i w jakich okolicznościach do tego doszło?

Korespondent Press TV podał w poniedziałek, że jak tylko protestujący zaczęli się rozchodzić o zachodzie słońca po skończonym pokojowym przemarszu, niezidentyfikowani mężczyźni zaczęli strzelać do tłumu. Sprawcy prawdopodobnie nie byli umundurowani.

We wtorek państwowe radio podało, że atakujący próbowali zniszczyć publiczne mienie. Wskutek incydentu są także ranni.

Jako że niezidentyfikowani strzelcy mogą być kimkolwiek, pozostaje zapytać, kto mógł zyskać na śmierci niewinnych protestujących Irańczyków. Rząd Ahmadineżada, czy może amerykański rząd, który od lat grozi Iranowi? Prawda jest taka, że doniesienia o przemocy omotały umysły zachodniej opinii publicznej z racji tego jednego tragicznego przykładu, który na zawsze przypieczętuje obraz rządu Ahmadineżada jako zła wcielonego.

Konająca studentka jako męczennica mediów w wojnie psychologicznej propagandy

Nazywała się Neda Salehi Agha Soltan i była studentką filozofii. Jednak jej śmierć w jednej chwili stała się symbolem brutalności irańskiego reżimu.

Ta niewinna, 26 letnia kobieta została postrzelona w klatkę piersiową podczas trwających w sobotę starć między protestującymi opozycjonistami a siłami bezpieczeństwa na ulicach Teheranu. Wtedy to nagrano 40-sekundowe wideo jej ostatnich chwil, na którym widać krew lejącą się z jej nosa i ust oraz mężczyznę błagającego, by nie umierała; wideo w mgnieniu oka rozeszło się po świecie za pomocą YouTube, blogów i portali społecznościowych.

Jej zdjęcia zaczęły pojawiać się na murach w stolicy. Rozważa się nawet zmianę nazwy ulicy, na której zginęła. „Ludzie uderzają w płacz, gdy tylko wspomni się jej imię”, pewien mężczyzna powiedział Timesowi.

Autentyczności nagrania oraz broni, z której wystrzelono pocisk nie można niezależnie potwierdzić, ale to nieważne, bo miliony Irańczyków i setki milionów ludzi na świecie wierzą, że to wszystko prawda.

Niewinna młoda kobieta zostaje zastrzelona w biały dzień przez tajemniczego snajpera – i na dodatek wszystko zostało ‘przypadkowo’ nagrane na kamerze? Nazwijcie nas cynikami, ale jak trudno byłoby paru zagranicznym agentom dokonać zabójstwa w tłumie, nagrać je, a potem spokojnie odejść z miejsca zdarzenia?

Miliony zahipnotyzowanych widzów podjudzane przez Twitterati [czyli najaktywniejsi użytkownicy Twittera – przyp.], którym dziwnym zrządzeniem losu nie odmówiono dostępu do serwisu w czasie trwania wyborów w Iranie, mimo że portalowi groziło przeciążenie. Decyzja ta zapadła w wyniku bezpośredniej prośby rządu amerykańskiego. Brzmi podejrzanie, że przy tak niewielu aktywnych użytkownikach Twittera panował tam niesłychany jazgot. Na szczęście ktoś zapisał kilka ciekawych obserwacji:

Czy byli to prawdziwi mieszkańcy Iranu, czy może było to dzieło propagandy? Z ciekawości postanowiłem prześledzić źródła tych informacji. Zawęziłem je do garstki ludzi, których 30 tysięcy wpisów z ostatnich kilku dni dotyczyło Iranu. Łączy ich wszystkich uderzające podobieństwo -

1. Wszyscy utworzyli konta w sobotę 13 czerwca.

2. Wszyscy mieli dużą liczbę wpisów od czasu niedawnej rejestracji.

3. Ich najpopularniejszym słowem było „IranElection”.

4. Z nielicznymi wyjątkami, wszystkie posty były w języku angielskim.

5. Połowa użytkowników miała to samo zdjęcie w swoim profilu.

6. Każdy z nich miał tysiące śledzących, ale tylko kilku znajomych, z których większość stanowili wspomniani użytkownicy.

Dlaczego wpisy były po angielsku? Dlaczego wszystkie ci użytkownicy mieli OBSESJĘ na punkcie Iranu? Stało się jasne, że była to robota grupy ludzi mających na celu pomóc w destabilizacji Iranu. Profile są fałszywe i zostały utworzone tylko w celu destabilizacji Iranu oraz wywarcia wpływu na opinię publiczną co do legalności irańskich wyborów.

Znalazłem trzech największych spamerów spośród nich – @StopAhmadi, @IranRiggedElect, @Change_For_Iran.

Poszukałem w Google’u informacji o dwóch z nich – @StopAhmadi i @IranRiggedElect. Na pierwszej stronie wyników pojawił się JPost (Jerusalem Post), prawicowa proizraelska gazeta.

JPost faktycznie pisał o trzech osobach, które “ledwie tylko dołączyły do serwisu kilka godzin temu, a już zdobyły tysiące osób ich śledzących”. Dlaczego jakaś gazeta miałaby przedstawiać historię o trzech osobach, które przed kilkoma godzinami dołączyły do Twittera? Czy to tak ważne? JPost był pierwszym (i jedynym, z tego co wiem) dużym źródłem medialnym, które wspomniało o tych trzech spamerach.

Chociaż ci, którzy potrafią patrzeć, rozumieją, że jest to kolejna psychologiczna operacja (psyop), pewni ludzie skorzystali z niej jak tylko mogli:

W poniedziałek, w obecności prasy, syn byłego szacha Iranu, Rezy Pahlawiego, wyjął z kieszeni fotografię Nedy, kobiety zamordowanej podczas protestów w Teheranie.

“Noszę jej zdjęcie razem ze zdjęciami moich córek. Zawsze będę nosił je przy sobie”, powiedział Pahlawi agencji AFP powstrzymując łzy, nawołując na konferencji prasowej zachodnie media i rządy do silnego poparcia protestów w Iranie.

Były irański książę wyjął ze swojej lewej górnej kieszeni fotografie żony Yasminy, trzech córek, Noory, Imany i Fary, oraz zdjęcie Nedy z zasłoniętą twarzą.

W milczeniu trzymał w górze fotografie, po czym wyjąkał słowa przeprosin za łzy w oczach.

Jakże wzruszające, z wyjątkiem tego, że ikonowe zdjęcie (którego nie pokazał) przedstawia inną kobietę. A co do łez, psychopaci nie od dziś znani są z naśladowania ludzkich emocji. Przyjrzyjmy się bardziej prawdopodobnemu wyjaśnieniu:

Irańska policja twierdzi, że zabójstwo Nedy było ‘zaplanowanym działaniem’

Szef irańskiej policji powiedział, że tajemnicza śmierć Nedy Aqi-Soltan, która stała się symbolem powyborczych protestów w Iranie, była zaplanowana.

26 letnia Neda została zastrzelona 20 czerwca z dala od miejsca starć między siłami bezpieczeństwa a demonstrantami w Teheranie.

Śmierć Nedy jest tragedią. Co jeszcze okropniejsze, była ona przypadkową ofiarą, wybraną tylko z racji posiadania odpowiednich „atrybutów” (młody wiek, dobre wykształcenie oraz płeć), które pomogą pogłębić istniejące uprzedzenia u opinii publicznej Zachodu. Irański ambasador w Meksyku Mohammad Hassan Ghadiri trafnie podejrzewa ukryty cel jej śmierci. Jak to możliwe, pyta, że gdy panna Neda dostała strzał w plecy, obecnych przy tym było kilka kamer, a wszystko to działo się w miejscu, gdzie nie odbywała się żadna większa demonstracja? Jego wniosek – który powinien już być oczywisty – jest taki, że CIA, MI6 lub izraelski Mossad mogą być odpowiedzialne za to zabójstwo. W podobny sposób pakistański generał poskładał klocki i oświadczył, że USA biorą udział we wzbudzaniu zamieszek w Iranie. Jak na to zareagował Waszyngton? Obama fałszywie oznajmił, że wszelki udział CIA w obecną sprawę Iranu „jest niedorzeczny”. Mając to na uwadze, Obamę musiał zakłopotać fakt, że niesławny lobbysta Izraela i neokon Paul Wolfowitz wezwał Stany Zjednoczone do interwencji w Iranie. Nie martw się Wolfie, to oczywiste, że ta już nadchodzi.

A co z niosącym sztandar demokracji Mirem Hosejnem Musawim? Mimo jego zapewnień, nie sądzimy, żeby Irańczykom spodobały się jego rządy. Chociaż ukazywany jest jako „umiarkowany” polityk, według profesora As’ada Abu Khalila w czasach, gdy Musawi był premierem za Chomeiniego, „przewodził o wiele bardziej despotycznemu reżimowi niż za Ahmadineżada”. Ponadto ten ‘człowiek ludu’ mógł być powiązany z aferą Iran-Contras – co najprawdopodobniej jest główną przyczyną wyboru akurat jego do obecnej roli. Pozostaje tylko czekać, jak zachodnie media będą przyklejać etykietki poszczególnym ludziom tak długo, aż staną się one ‘prawdą’, a cała historia odejdzie w niepamięć.

Nawet bardzo niedawna historia.

Podczas gdy te same media drwią ze stawianych przez Iran zarzutów co do ingerencji w jego sytuację polityczną, choć samo CIA przyznaje, że w tym właśnie celu hojnie sponsorowało wielu irańskich dysydentów, wystarczy cofnąć się do stycznia, by zobaczyć, że CIA planowało “delikatną rewolucję” pod pozorem nawiązania „naukowych i kulturalnych kontaktów pomiędzy irańskimi i amerykańskimi obywatelami”.

CIA chciało osiągnąć swoje cele wykorzystując zawierane kontakty, wspólne studia, wymianę naukowych doświadczeń oraz inne podobne projekty… Do delikatnej rewolucji miało dojść za pomocą „organizacji pozarządowych, protestów związkowych, bezkrwawych demonstracji, obywatelskiego nieposłuszeństwa… a także (próby) wywołania konfliktów etnicznych”.

To ciekawe, że pan Musawi „jest aktualnie przewodniczącym Irańskiej Akademii Sztuk oraz członkiem Wysokiej Rady Kulturalnej Rewolucji”. On i jego zwolennicy nie muszą znać całego planu, by zagrać wyznaczone im role w tym oszustwie. Człowiekiem, który z pewnością wie o wiele więcej od Musawiego, jest Cyrus Reza Pahlawi, on bowiem trafnie przewidział sposób dokonania zmiany reżimu w ramach interesów USA i Izraela w niezwykłym wywiadzie, jakiego udzielił przed trzema laty. Podkreślając zasadniczą rolę, jaką w przyszłej destabilizacji ustroju odegrają zachodnie media, Pahlawi stwierdził:

Mówię o błyskawicznym działaniu mediów podobnym do tego, co zrobiło BBC przed rewolucją, to jest praktycznie ogłosiło wieczorem, że dojdzie do demonstracji następnego dnia. To nie mit, to prawda.

Rewolucja, o której wspomniał Pahlawi, była w 1979 roku, a w jej wyniku jego ojciec utracił władzę. Ale żeby BBC uczestniczyło w detronizacji szacha? Co to, to nie! Jednak gdy prześledzić źródła, znajdziemy dowód wskazujący, że Ajatollah Chomeini objął władzę dzięki CIA i MI6. „October Surprise” („październikowa niespodzianka”) – wypuszczenie członków amerykańskiej ambasady w Iranie w dzień inauguracji Reagana – jak i afera Iran-Contras świadczą o szemranej współpracy na pewnym szczeblu, pomimo oficjalnej wrogości między USA i Iranem. Także i tym razem BBC pomogło wykreować wśród Irańczyków pozytywną wizję zmiany władzy, startując w styczniu z kanałem BBC Persian, aby przygotować grunt pod czerwcowe wybory. Jakkolwiek trudno nam dokładnie ocenić jego rolę w destabilizacji samego Iranu, to jeśli chodzi o wpływ na światową opinię publiczną, udział ten widać gołym okiem.

By zamknąć ten podrozdział, prezentujemy prawdziwą perełkę współczesnego dziennikarstwa w wydaniu BBC – tego istnego wzoru obiektywizmu i bezstronności. W swoim pragnieniu przekonania świata do wiary w złudną irańską rewolucję – a być może i przekonania Irańczyków, że Ahmadineżad to jednak zły wybór – postanowili dorobić się pewnego rodzaju ‘licencji artystycznej’ dla pewnego zdjęcia z demonstracji w Iranie. Oryginalne zdjęcie ukazuje Ahmadineżada machającego do tłumu świętującego jego reelekcję. BBC jednak opublikowało to samo zdjęcie, na którym widać jedynie tłum, z poniższym podpisem:

‘Zwolennicy Mira Hosejna Musawiego ponownie przerwali zakaz protestów.’

Oto i dowód:

Ktoś może spierać się, że ten rodzaj dziennikarstwa, jakie prezentuje BBC, jest równie piękny jak surrealizm. Różnica jednak polega na tym, że surrealizmu nigdy nie przedstawiano w wiadomościach jako fakty. Co prawda BBC wycofało zdjęcie, ale to nieważne, ponieważ w świecie mediów i propagandy, podobnie jak podczas barowych bójek, liczy się tylko pierwszy cios. Ostatecznie, wybór Ahadineżada uznano za legalny. Zarządzono ponowne liczenie głosów, tak jak miało to niedawno miejsce w Mołdawii po Twitterowej rewolucji.

I zgadnijcie, co się okazało. Przewaga Ahmadineżada była jeszcze większa niż wcześniej sądzono! Ten człowiek nieustannie zmaga się z ogromnym wyzwaniem odpierania agentów zniszczenia atakujących Iran z zewnątrz i rozsadzających go od środka.

Czyżby koniec romansu? Niekoniecznie.

Używając ulubionych przez psychopatów metod zastraszania, szantażu i agresji, to niewielkie państewko Izrael stało się mocarstwem na Bliskim Wschodzie, gdzie nadal wykorzystuje i morduje niewinnych właścicieli tamtejszej ziemi. Jednakże nie byłoby to możliwe, gdyby nie otrzymywane od samego początku wsparcie finansowe i militarne ze strony USA i stawanie w obronie tego gurrier* za każdym razem, gdy przekroczy granice przyzwoitości (a czyni to nierzadko! W końcu oprawcy nie mogą powstrzymać się przed dokonaniem okropnych i niezgodnych z prawem czynów, które ludzie posiadający sumienie potępiają). Tak oto zaczął się ten romans, pogłębiając się przez lata, a w międzyczasie syjoniści wkradli się do amerykańskiej polityki do tego stopnia, że dziś te dwa państwa stały się jednym, przynajmniej jeśli chodzi o politykę zagraniczną.

[*w irlandzkim slangu określenie to oznacza „niezbyt miłą osobę”]

Dopiero jednak wydarzenia z 11 września potwierdziły, że o jakiejkolwiek nielojalności USA wobec Izraela nie może być mowy, nieważne jak szalonym będzie jego działanie. Bojąc się, że Izrael ujawni światu udział amerykańskiego rządu w zamordowaniu własnych obywateli podczas 9/11, USA wspierają i bronią zbrodni ludobójstwa, od lat popełnianych przez Izrael.

To małe przypomnienie historii owego romansu powinno się przydać przy rozważaniu czerwcowych wydarzeń w USA, które jak nigdy wcześniej ukazały jasno, że administracja Obamy podąża ślad w ślad za rządem Busha. Po swojej przemowie w Kairze, gdzie wykonał sztuczny gest pojednania Stanów z arabskim Wschodem – który zresztą kompletnie nie wypalił (w konsekwencji starej prawdy: co w sercu – lub czego brak tamże – to na języku) – Obama dowiódł, że amerykańska polityka wobec Izraela nie uległa zmianie. To prawda, zabrał niepewny głos w kwestii wstrzymania procesu osiedlania na Zachodnim Brzegu, jednak to samo już wystarczyło, by minister spraw zagranicznych Izraela, Avigdor Lieberman, głośno potępił takie posunięcie.

I wcale nas nie zdziwiło, że Obama podpisał ustawę przyznającą 106 miliardów dolarów na operacje wojskowe – w kilka dni po zatwierdzeniu przez Kongres 80 miliardów dolarów na dalszą wojnę w Afganistanie i Iraku – innymi słowy, na mordowanie tych samych muzułmanów, do których wcześniej robił kocie oczy w swojej przemowie. Zwróćcie uwagę, że kolejne 1,4 miliarda dolarów przeznaczono na „zagraniczną pomoc” w Pakistanie, co pociągnie za sobą więcej ofiar cywilnych, jak przekonacie się poniżej. Do finansowania wojska dołóżmy jeszcze statystyki Pentagonu wykazujące, że „od kiedy głównodowodzącym wojsk został Barack Obama, w drugim kwartale 2009 roku odnotowano 23-procentowy wzrost liczby «kontraktowych prywatnych firm ochroniarskich» działających na zlecenie Departamentu Obrony na terenie Iraku, w Afganistanie natomiast 29-procentowy wzrost”, co razem daje 250 tysięcy wynajętych zabójców. Wygląda na to, że kiedy Obama mówił o zmianie, nie żartował! Jasne jest też, że słowo „pokój” dla Obamy znaczy to samo co dla premiera Izraela, Netanjahu, który kreuje swoje własne amoralne znaczenie tego pojęcia:

Jeżeli Izrael otrzyma zapewnienia o demilitaryzacji [obszaru Palestyny] oraz o poczynieniu niezbędnych kroków na rzecz bezpieczeństwa, a także jeśli Palestyńczycy uznają Izrael jako państwo narodu żydowskiego, gotowi będziemy na realne zawarcie porozumienia pokojowego, tak aby rozstrzygnąć o współistnieniu zdemilitaryzowanego państwa palestyńskiego obok państwa Izrael.

Dodajmy do tego zapewnienie Liebermana w kwestii nielegalnych osiedleń:

To nie jest główny problem naszego regionu… Jeśli mam porównać aktualne wydarzenia w Iranie, Afganistanie i Pakistanie z kwestią osiedleń, wyraźnie widać… co musi stanowić priorytet dla społeczności międzynarodowej.

Komentarz Liebermana ukazuje co najmniej jeden z celów skupiania się na Iranie, Afganistanie i Pakistanie: odwrócić uwagę od trwającego ludobójstwa w Palestynie.

Gdy przyjrzeć się idei Amerykanów/’syjokonów’ utworzenia państwa trzyczęściowego, gdzie Zachodni Brzeg i Strefa Gazy miałyby “tworzyć wspólnotę z sąsiadującymi państwami arabskimi”, to jest Jordanią i Egiptem, nasuwa się jednoznaczna wizja przyszłości, jaka czeka bezbronnych Palestyńczyków: więcej podziałów, kontroli, zakazów i totalny brak poszanowania praw człowieka.

Czy zatem powyższe w jakikolwiek sposób sugeruje wam, że rząd Obamy dąży do zmiany stanowiska wobec reżimu syjonistów? Nam się tak nie wydaje. Dlatego też komicznym był apel członka Knessetu z partii Likud, Yossiego Peleda do nałożenia przez Izrael sankcji na USA za “zmianę amerykańskiej polityki, którą [Peled] uważa za przejaw wrogości wobec Izraela”! Patrząc jednak głębiej na te utarczki słowne, staje się oczywiste, że pusta dyplomatyczna mowa Obamy, jego wezwania do wstrzymania budowy nielegalnych osiedli na okupowanym terytorium Palestyny, oraz jego naciski na zakończenie oblężenia Gazy, mogą brzmieć niezbyt delikatnie dla uszu Izraelczyków, nie przyzwyczajonych do tak „twardych wymagań”. Być może pod śmiechu wartymi groźbami Peleda kryje się prawdziwe narzędzie szantażu – szczegóły zamachów z 11 września – zwłaszcza w świetle obecnego podważania oficjalnej historii 9/11 przez 41 byłych członków amerykańskiego wywiadu i oddziałów antyterrorystycznych.

Tak więc, mimo że wszystko to zdaje się wskazywać na rosnącą schizmę w relacjach obu tych krajów, tak naprawdę amerykański rząd, nawet jeśli by chciał, nie uwolni się z kleszczy syjonistów. Jak sugeruje pewien palestyńsko-amerykański pisarz i analityk stosunków międzynarodowych, przekaz płynący z niedawnej przemowy Netanjahu (którą podobno napisali ludzie znani obecnie jako neokoni 13 lat temu) jest taki, że Izrael usiłuje stworzyć “nowe podstawy relacji ze Stanami Zjednoczonymi” i stać się “równorzędnym partnerem w budowaniu «nowego Bliskiego Wschodu», w którym Izrael będzie supermocarstwem”.

Jednak rzeczywistość jest taka, że Izrael już od dawna zachowuje się jak jedyna potęga na Bliskim Wschodzie, kreując własną patologiczną rzeczywistość, którą potem rozsiewa po świecie, jednocześnie grożąc swoim sąsiadom; a wszystko to dzięki ogromnym sumom dolarów i wsparciu wojskowemu ze strony USA, umożliwiających mu mordowanie Palestyńczyków i każdego, kogo uzna za „zagrożenie dla swojego istnienia”.

Dobra wojna

Kiedy dowództwo nad armią USA w AfPakistanie objął „notoryczny psychopata”, wcale nie dziwi, że wojna Obamy zbiera coraz krwawsze żniwo wśród cywilów:

Psychopaci spuszczeni z łańcucha: Powrót operacji Feniks

McChrystal to najemnik, zabójca, człowiek znany z dokonanych zbrodni wojennych w czasie, gdy przewodził niechlubnemu Joint Special Operations Command (JSOC – Wspólne Dowództwo Operacji Specjalnych) podlegającemu Pentagonowi – utworzone w roku 1980, w jego skład wchodzą żołnierze z Delta Force i Navy Seals; pisarz Seymour Hersh określił rolę tego de facto szwadronu śmierci po wydarzeniach 11 września jako “prywatny oddział zabójców” działający pod rozkazami Dicka Cheneya.

Jego życiorys [McChrystalowi] wskazuje na pogardę dla ludzkiego życia i przepisów prawa – deprawację opisaną przez Conrada w jego klasycznym dziele, „Jądro ciemności”: «eksterminacja dzikusów» celem ich ucywilizowania, a także zdominowanie i kolonizacja słabszych poprzez zbrodnie o rozmiarach ludobójstwa.

Administracja Obamy dała mu carte blanche w kwestii doboru członków sztabu; ich misja – rozszerzyć wojnę w Af-Paku poprzez zwiększenie liczebności wojska, wsparcie finansowe z Białego Domu, wzmożenie walk z partyzantami, zamachy na konkretne osoby, oraz ataki z powietrza przeciwko dowolnemu celowi w obu krajach, o którym on [McChrystal] zadecyduje. Zdobędzie także szerszą polityczną kontrolę, dzięki składowi przyszłego afgańskiego rządu, który prawdopodobnie zostanie mianowany przez Waszyngton, czyniąc z Hamida Karzaia jeszcze większego figuranta niż obecnie.

Cel wojny Obamy sprowadza się do ‘pacyfikacji’ rejonów granicznych między Afganistanem i Pakistanem poprzez taktykę spalonej ziemi, zabójstwa polityczne, oraz tyle masowych mordów, ile potrzeba do wykonania misji. Jak stwierdził jeden z obserwatorów, McChrytsal „wywodzi się ze świata, w którym zabójstwa są codziennością, a płaszczyk rządowej tajemnicy zapewnia im niezbędną ochronę”.

Zdaje się być zatem właściwym człowiekiem na to stanowisko.

Pomimo panującej wokół rzezi, rządom Iranu i Pakistanu udało się zakończyć 14-letnie negocjacje w sprawie budowy gazociągu o długości 2100 km, którym Iran ma przesyłać gaz do Pakistanu. Budowa gazociągu, okrzykniętego mianem „gazociągu pokoju”, oczywiście jest nie w smak międzynarodowym kartelom ropy, w związku z czym ich agenci zamierzają zbudować konkurencyjny gazociąg łączący Turkmenistan, Afganistan, Pakistan i Indie (gazociąg TAPI). Decyzję tę podjęto zanim przemoc zapanowała na ulicach Teheranu w wyniku wyborów prezydenckich z 12 czerwca, oraz mimo tego, iż władze Pakistanu padły ofiarą zmasowanego ataku ze wszystkich stron:

40 ofiar piątkowego wybuchu w pakistańskim meczecie

Wybuch w pakistańskim hotelu: liczba ofiar wzrosła do 15

Władze Pakistanu: 50 bojowników zabitych w walkach na terenach plemiennych

Pakistan: co najmniej 34 bojowników zabitych w północno-zachodnim regionie

Przywódca talibów, który wskazał na powiązania innego watażki pakistańskich talibów, Baitullaha Mehsuda z CIA i Mossadem, został zabity w Pakistanie, a w tym samym czasie były prezydent Pakistanu Musharaff wtrącił od siebie, że to Mehsud stał za zamachem na Benazir Bhutto.

Chwila moment! Czy przypadkiem Mehsud nie jest martwy?

Czy to duch, czy też agenci działający pod fałszywym imieniem, faktem jest, że ktoś swobodnie rozmawia z tamtejszymi dziennikarzami biorąc na siebie odpowiedzialność za zamachy na meczety i za zabicie drużyny krykiecistów, co każe zastanowić się, w jaki sposób on (może nie jeden) jest w stanie komunikować się i organizować zamachy w tak wielu miejscach, jednocześnie wymykając się super nowoczesnej armii amerykańskiej. Może poduczył się paru sztuczek od wiecznie nieuchwytnego dla długiej ręki amerykańskiej sprawiedliwości, bina JakMuTam…?

Dezerterzy w turbanach: USA i Izrael opłacają talibów

Dwóch przywódców bojowników, którzy opuścili głośnego przywódcę pakistańskich talibów (Mehsuda), ujawniło, że ich towarzysz prowadził w całym kraju działania na korzyść USA i Izraela.

Znany przywódca bojowników, Turkistan Bittani, który zrezygnował ze współpracy z Baitullahem Mehsudem, nazwał go “amerykańskim agentem”.

Mehsud, 30-paroletni watażka, przypisuje sobie odpowiedzialność za dziesiątki krwawych zamachów zarówno na cywili jak też na siły bezpieczeństwa, do których doszło w całym regionie.

Bittani ponadto stwierdza, że Mehsuda opłacały siły amerykańskiego i izraelskiego wywiadu, by ten indoktrynował pakistańską młodzież.

Ten przywódca partyzantów rekrutował wielu nastolatków, którzy w ciągu kilku ostatnich miesięcy dokonali licznych zamachów samobójczych na pakistańskie meczety oraz szkoły.

Bittani zauważył też, że celem licznych ataków powietrznych amerykańskich samolotów bezzałogowych w północno-zachodnim regionie nigdy nie byli przywódcy Al Kaidy czy talibów.

Drugi z dezerterów, Qari Zainuddin powiedział, że Mehsud stworzył silne powiązania z izraelskim wywiadem, które destabilizują kraj posiadający zaplecze nuklearne. „Ci ludzie (Mehsud i jego oddziały) działają przeciwko islamowi”.

Jeśli drony CIA nie atakują sił wroga, kim w takim razie są owi ‘bojownicy’, na których rzekomo polują USA, NATO i od niedawna Pakistan?

Prawdziwy talib kontra fałszywy

W tym tkwi problem, jak dotąd nie jesteśmy w stanie odróżnić “prawdziwego” taliba, który wyłącznie walczy z siłami okupacyjnymi w Afganistanie, od tego “fałszywego”, który wypełnia tajny plan Stanów Zjednoczonych i ich sojusznika, Indii, by zdestabilizować Pakistan. Nazywam ich fałszywymi, ponieważ to właśnie za 9-letnich rządów Musharaffa, kiedy uważaliśmy siebie za sojusznika Ameryki, tajne agencje USA, Indii, Wielkiej Brytanii i Afganistanu opanowały Pakistan wzdłuż i wszerz, rekrutując i wysyłając tysiące wyszkolonych agentów przebranych za talibów na terytorium Pakistanu.

Dowody można odnaleźć w zeznaniach wielu dziennikarzy śledzących wojnę w północno-zachodniej części Pakistanu wskazujących, że 25 tysięcy bojowników dowodzonych przez Baitullaha Mehsuda jest nie tylko świetnie wyszkolonych, ale także dysponują oni supernowoczesną bronią. Pozostaje zadać pytanie, skąd napływają te niesłabnące dostawy pieniędzy oraz najnowszych wojskowych gadżetów?

Ponadto, łatwość i bezkarność, z jaką Baitullah i jego ludzie dzwonią z komórek do dziennikarzy, nie będąc przy tym zlokalizowanym przez nowoczesne technologie, jest co najmniej nie do pojęcia. Każdej myślącej osobie nasuwa się pytanie: jak to możliwe, że osoba, za którą schwytanie czeka nagroda milionów dolarów, i która swobodnie przemieszcza się po granicy afgańsko-pakistańskiej, bez uszczerbku uchodzi dewastującym amerykańskim nalotom? Aby odrzucić podobne podejrzenia oraz by na nowo zapewnić o tym, że USA nie prowadzą podwójnej gry z Pakistanem, niedawno dokonano serii niegroźnych nalotów na terytorium Baitullaha, z których żaden nie wyrządził poważnych szkód infrastrukturze TTP [Tehrik-e-taliban Pakistan].

Dzięki owocnemu wysiłkowi amerykańskich mediów, słowo ‘talib’, podobnie jak ‘al Kaida’, stało się jednoznaczne ze złem, terminem przydającym określanym nim ludziom nieludzkich cech. Wystarczy jednak wyjść poza doktrynerstwo, żeby zobaczyć, że istnieją dwie grupy talibów: jedną tworzą bojownicy o różnorakich etnicznych korzeniach, którzy przypuszczalnie kierują się fundamentalistyczną zasadą światowego dżihadu; druga grupa natomiast to narastający ruch oporu broniący swojego ludu przed brutalną okupacją obcych sił. Pod tym względem, wojna w AfPaku tak naprawdę skierowana jest przeciwko ubogim Pasztunom, których bezimienną ojczyzną jest górzysty region obejmujący sztuczną granicę afgańsko-pakistańską. Atak USA na ziemie Pasztunów, nawet te w Pakistanie, ma na celu „dominację i kolonizację, planując zbrodnie o rozmiarach ludobójstwa.” W obliczu fałszywych talibów wyszkolonych przez zachodnie (i indyjski) wywiady, terroryzujących pakistańskie miasta, tamtejszy rząd nie ma innego wyboru jak pokornie trzymać się planu.

Odpowiednim tutaj wydaje się poniższy komentarz:

Nad Pakistanem wisi groźba wojny domowej. Wszystko dzięki prezydentowi Obamie, który przekierował amerykańską wojnę z Iraku na “prawdziwych wrogów” działających z Afganistanu i Pakistanu. Ubogi Pakistan, nie mogąc przeciwstawić się wpływowi Obamy, rozpoczął wojnę przeciw własnym mieszkańcom – Pasztunom, zamieszkującym północną prowincję oraz plemienne tereny Waziristanu.

Klęska w Afganistanie skłoniła amerykańskich decydentów do stworzenia fałszywego obrazu Pasztunów – dominującej grupy etnicznej tego kraju. Z powodów praktycznych podciągnięci zostali pod miano talibów. Cel tego manewru jest jasny: okrzyknięcie talibów największym wrogiem, nie wspominając nawet o walce Pasztunów z trwającą osiem lat okupacją Afganistanu. Talibańskich bojowników ukazuje się jako fanatycznych oprawców, marzących o narzuceniu zwyrodniałej wersji islamu, w której nie będzie żadnej wolności osobistej, w szczególności dla muzułmańskich kobiet.

By jeszcze bardziej zniekształcić obraz pasztuńskiego oporu w Afganistanie, talibów zrównano z Al Kaidą, bliżej nieokreśloną grupą terrorystyczną, która rzekomo planuje dokonać zamachu z użyciem broni masowego rażenia, szczególnie na terenie Stanów Zjednoczonych. Uwydatnia się burki, chłosty i ścięcia, żeby sprzedać odrażającą karykaturę talibów. Nie mówi się natomiast o tym, że bombardowanie przez Amerykanów wsi, egzekucje bez wyroku, tortury i tajne więzienia nie zdołały ujarzmić Pasztunów w jednym z najbiedniejszych krajów świata.

Prawie 41 milionów Pasztunów mieszka po dwóch stronach granicy – około 13 milionów w Afganistanie i dwukrotnie więcej (28 milionów) w Pakistanie.

Skupieni w sąsiadujących ze sobą regionach Afganistanu i Pakistanu, Pasztuni żyją w dużych miastach, miasteczkach i odległych wsiach. Kabul, Kandahar, Peszawar, Swat i Quetta to ich największe miasta. Pasztunów łączy wspólna kultura, dialekty oraz tradycja sięgająca tysięcy lat. Większość z nich należy do muzułmańskich sunnitów, choć, podobnie jak inne grupy kulturowe, Pasztuni połączyli prawa islamu z własnym, starszym kodeksem znanym jako Pasztunwali.

Pasztunwali jest niepisanym pasztuńskim zbiorem praw traktującym o obyczajach i o relacjach z obcymi. Dotyczy wszystkich Pasztunów, nie tylko talibów. Gościnni i wspaniałomyślni, Pasztuni darzą szacunkiem i protekcją swych gości oraz nieznajomych. Najeźdźców natomiast zabija się bez litości. Nadrzędną zasadą kodeksu jest nang (honor). Pasztuński wojownik i poeta Khushal Khan Khattak (1613-1689) wyraził się o nang w tych słowach: “Śmierć lepszą jest od życia gdy ktoś żyje bez honoru”. Badal (zemsta) jest nieodłączną częścią honoru.

Badal nakazuje, by na zniewagę odpowiedzieć zniewagą, śmiercią na śmierć, a przy tym mówi, że nigdy nie jest za późno na zemstę. Dopóki ta się nie dokona, Pasztuni są niespokojni i czują się niepewnie. Przebaczenie jest możliwe, jeżeli krzywda była nieumyślna. Jednak wobec najeźdźców czy okupantów o przebaczeniu nie może być mowy. Nie ma takiego wroga, którego by nie dotyczyło pasztuńskie prawo. Brytyjczycy, Sikhowie, Mogołowie, Rosjanie czy Amerykanie, każdy kto pogwałci pasztuńskie prawo, spotka się z niesłabnącym oporem, dopóki nie dokona się zasada badal. Niejedna wielka armia znalazła swoją zgubę na pasztuńskiej ziemi.

Od roku 2001 Pakistan opiera się presji przyłączenia do amerykańskiej wojny przeciw Pasztunom. Wojna przeciwko Pasztunom w Afganistanie to także wojna przeciw pakistańskim Pasztunom, i vice versa. Żadna koncepcja państwa narodowego lub jedności terytorialnej nie rozdzieli Pasztunów żyjących po obu stronach granicy – tym bardziej, kiedy ich ziemie stały się celem napaści i okupacji.

Żadna forma szkalowania talibów nie oddzieli ich od pasztuńskich plemion, nawet pomimo tego, że talibowie hołdują fanatycznej religijnej ideologii. Dla Pasztunów zachowanie tych drugich wynika z silnego przywiązania do zasad nang i badal. Polityka „dziel i rządź” prowadzona w Iraku, nastawiająca sunnitów przeciw szyitom a Kurdów przeciwko Arabom, nie sprawdzi się w przypadku Pasztunów. Lekceważąc rolę pasztuńskiego kodeksu, Amerykanie narażają się na wzmocnienie ruchu oporu.

Może pamiętacie, jak kwietniowe gazety trąbiły o tym, że “talibowie znaleźli się 60 mil od Islamabadu”. Inspirowany przez tajne służby spektakl w postaci dziennikarskiego ‘komentarza’ ostrzegał, że rozeźleni krzewiciele dżihadu opanują cały Pakistan, zdobywając kontrolę nad arsenałem nuklearnym kraju. Jest to jednak mało prawdopodobne, ponieważ, jak zobaczyliśmy powyżej, tym, co motywuje prawdziwych talibów – Pasztunów, nie jest podbój kraju, którego granice zawsze uznawali za sztuczny twór, ale zwykła ochrona swojego ludu przed obcymi najeźdźcami. Mimo początkowej przychylności i nadaniu pewnej autonomii dolinie Swat jako części Federalnie Administrowanych Terenów Plemiennych, rząd Pakistanu podzielił amerykańską wizję talibów jako terrorystów lubujących się w dżihadzie, i przystąpił do walki z pasztuńskim ruchem oporu z południa, demonstrując przy tym, że żadne siły talibów nie są w stanie mierzyć się z pakistańską armią w otwartej walce.

Dlaczego talibowie nie opanują Pakistanu

“Amerykanie wpadli w paranoję na punkcie Pakistanu”, powiedział Talat Masud, emerytowany pakistański generał. „Tracą swój obiektywizm, i myślę, że przydałaby im się ponowna ocena sytuacji”.

Tak więc z jednej strony mamy pasztuńskich nacjonalistów walczących o wydostanie się spod amerykańskiej okupacji, a z drugiej – grupę partyzantów, wyszkolonych, opłacanych i kierowanych przez zachodnie agencje wywiadowcze, które albo zinfiltrowały środowisko Pasztunów, albo wydają się działać z nimi ramię w ramię. W przeciwieństwie do strategicznego celu ruchu oporu, jakim jest pokonanie obcych wojsk, fałszywi talibowie, kierowani przez agentów-widma w stylu Baitullaha Mehsuda, pozyskują członków dzięki wpajaniu religijnej ideologii męczeństwa w imię globalnego dżihadu, jednocześnie stając się ofiarą manipulacji ze strony wroga, którego tak żarliwie chcą zniszczyć.

“Talibowie” z doliny Swat: armia na rozkazy Tajnego Oddziału

16 czerwca 2009 roku pakistańskie źródło (Ahmed Quraishi) podało, że armia Pakistanu przechwyciła duże ilości amerykańskiej broni z rąk zabitych terrorystów. Jak twierdzą zachodnie media, terrorystami mieli być członkowie grupy talibów.

Natomiast 7 czerwca Asian Tribune podała, że za ruchem partyzanckim w rejonach Swat i Malakand stoją RAW [indyjski wywiad], Mossad i CIA.

Emerytowany podpułkownik Ralph Peters (US National War Academy), analityk wojskowy w Pentagonie, w artykule Blood Borders wysunął propozycję bałkanizacji Bliskiego Wschodu – poparł plan inkorporacji Północno-Zachodniej Prowincji Pogranicznej do Afganistanu oraz utworzenia suwerennego Wolnego Beludżystanu, powstałego z terenów zamieszkałych przez Beludżów, tj. leżących w Pakistanie oraz Iranie. Szacuje się, że w prowincji Beludżystan wielkość złóż gazu wynosi 25,1 bilionów stóp sześciennych, złóż ropy – 6 bilionów baryłek.

New York Times z 1 lutego 2008 opublikował artykuł Seliga Harrisona p.t. Totalne rozbicie. Harrison, członek think tanku utworzonego przez izraelskie lobby (Center of International Policy w Waszyngtonie), przewidywał rozbicie Pakistanu na trzy samorządne jednostki według etnicznych granic: Pasztunistan (obejmujący tereny Północno-Zachodniej Prowincji Pogranicznej i część Afganistanu zamieszkałą przez Pasztunów), Wolny Beludżystan (związek prowincji Sindh i Beludżystanu), oraz Pakistan (z prowincją Pendżab posiadającą arsenał nuklearny).

Pakistański rząd skutecznie wpiera imperialny plan podziału kraju wzdłuż wymienionych etnicznych granic. Kiedy miliony wysiedlonych pakistańskich Pasztunów głodują w wyniku bestialskiej ofensywy wojsk w dolinie Swat, najlepsze, co ich prezydent może dla nich zrobić, to błagać Amerykanów, by nie wysyłali zabójczych dronów na trwające uroczystości pogrzebowe.

© Dees Illustration

Mając pod rozkazami tajną armię “talibów”, amerykański sekretarz obrony Gates “przewiduje zbliżający się okres ciężkich walk”, tymczasem w Islamabadzie za miliard dolarów ma powstać potężna twierdza, szykowana amerykańskim dyplomatom. Jak wyraźnie widać, jankesi zalewają region świadomi swojej bezkarności oraz tego, że pokorni obywatele USA nadal będą opłacać ich zachcianki.

Inne większe projekty planowane są dla Kabulu w Afganistanie, a także dla pakistańskich miast, Lahore i Peszawaru. W Peszawarze amerykański rząd jest w trakcie negocjacji w sprawie wykupu pięciogwiazdkowego hotelu, który miałby stać się siedzibą dla amerykańskiego konsulatu.

“To powtórka z Bagdadu”, powiedział Khurshid Ahmad, członek wyższej izby pakistańskiego parlamentu, należący do Jamaat-e-Islami, jednej z dwóch głównych religijnych partii politycznych w kraju. „Jest to (nowa ambasada w Islamabadzie) więcej (miejsca) niż potrzebują. Stanie się ona ośrodkiem zarządzania Pakistanem na dużą i małą skalę, a także posłuży prowadzeniu amerykańskiej polityki na terenie Azji Centralnej”.

Tajna wojna Beludżystanu

Nowa amerykańska superbaza na “pustyni śmierci” w prowincji Helmand (południowy Afganistan) będzie wkrótce w pełni funkcjonalna. Baza znajduje się o rzut kamieniem od irańsko-afgańskiej granicy, i niemal graniczy z pakistańskim Beludżystanem. Położenie bazy nadaje się idealnie do szeroko zakrojonego, obejmującego trzy państwa (Iran, Afganistan, Pakistan) „przeciw powstańczego rozbryzgu” (counter-insurgency splash), używając terminu ukutego przez generała Davida Petraeusa.

Zupełny brak odzewu na najkrwawszy nalot w Pakistanie?

W programie 60 Minutes nadawanym przez CBS, Lara Logan wyjaśniła Amerykanom, jak przebiega misja samolotu bezzałogowego:

Obecnie latają ich dziesiątki nad Irakiem i Afganistanem, polujących na partyzantów każdej minuty, każdego dnia. Dla „pilota” cała walka odbywa się odbywa się na ekranie monitora… Spust naciskany jest w Newadzie.

Jeremy Scahill jest słusznie oburzony:

Uważam, że to jest chore. To znaczy fakt, że wojnę zmieniono w grę wideo, w której można wziąć udział znajdując się na drugim końcu świata. W ten sposób, używając dronów, wybiela się wojnę. To oznacza, że coraz więcej ludzi nie musi widzieć, że wojna jest piekłem na ziemi.

Według Komisji ONZ ds. Praw Człowieka, bezlitośnie mordujemy cywilów. Raport ONZ, który ukazał się w tym tygodniu stwierdza, że wojsko Stanów Zjednoczonych zabija cywilów w Afganistanie i w innych miejscach świata. Powinno to wywołać w naszym społeczeństwie powszechne poczucie hańby. Jednak mimo to są ludzie nazywający to dobrą wojną.

“Dobra wojna” jest przykrywką dla tajnych operacji, co do których administracja Obamy udaje, że nie istnieją. To spektakularna strata pieniędzy i ludzkich żyć w czasie globalnej finansowej zapaści. Jak długo jeszcze Amerykanie, odłączeni od rzeczywistości na każdej możliwej płaszczyźnie, będą ciągnąć tę farsę i pozwalać patologicznym jednostkom na ich szaleństwo?

Taniec z Koreą Północną

18 czerwca popularny japoński dziennik Yomiuri, opierając się na japońskim ministerstwie obrony oraz wywiadzie amerykańskim, podał, że „na początku lipca Północna Korea może wystrzelić pocisk dalekiego zasięgu w stronę amerykańskich Hawajów”. Sekretarz obrony USA Robert Gates w odpowiedzi oznajmił: „jesteśmy gotowi użyć koniecznych środków, by chronić amerykańskie terytorium”, oraz że “zabezpieczono” amerykańskie granice poprzez zwiększenie obrony rakietowej na Hawajach.

W naszym ostatnim odcinku Łączenia Punktów [pl] wskazaliśmy, że “Korea Północna może mieć zawarte porozumienia z Iranem, Syrią, a może i z Hezbollahem”, opierając się na obserwacji, że Korea straszy rakietami za każdym razem, kiedy trio USA/Izrael/W. Brytania bije w wojenne werble na Bliskim Wschodzie. Zważywszy na ich obecną wrogą retorykę wobec Iranu, zgrana w czasie groźba Korei wspiera tę możliwość, uświadamiając Ameryce, że w razie ewentualnej napaści na Iran może dojść do walki na dwóch frontach.

A czy ta teza jest warta uwagi?

Jednak w swoim rozreklamowanym wysiłku stania się potęgą nuklearną, Korea Północna wykazuje więcej rozsądku niż mogłoby się na pierwszy rzut oka wydawać. Phenian zdaje się wiedzieć o amerykańskiej polityce globalnej coś, co nasi decydenci i eksperci przeoczyli. Chodzi o to, że Stany Zjednoczone nigdy nie zaatakowały ani nie najechały żadnego państwa posiadającego arsenał nuklearny.

Co u licha?

Trwa odstrzał bydła na Wielkiej Niebieskiej Kuli. Psychopaci nie znoszą takich rzeczy jak dbanie, karmienie czy kreatywność. Muszą albo dostosowywać te czynniki do własnych celów, albo je niszczyć. Wrodzone lenistwo niezmiennie każe im wybierać za cel jednostki słabe i wrażliwe. W dzisiejszych czasach głód to sprawdzone narzędzie kontroli naszego „stada” i sposób na pozbycie się „bezużytecznych zjadaczy”. Można to nawet przyodziać w modną naukę, której bronią jest GMO – Organizm Genetycznie Modyfikowany:

Ksiądz alarmuje: Genetycznie Modyfikowana Żywność stanie się przyczyną głodu:

Raport “Failure to Yield” (dosł. krach w plonach) opublikowany przez Union of Concerned Scientists (Unię Zaniepokojonych Naukowców) podkreśla, że w ciągu ostatnich 25-30 lat wzrost plonów odnotowano niemal wyłącznie w uprawach konwencjonalnych – nie miał on nic (lub prawie nic) wspólnego z GMO. Raport opublikowano przed dwoma tygodniami. Uważam, że to bardzo obiektywne studium. Analizom poddane zostały m.in. uprawy [modyfikowanych] soi, kukurydzy oraz rzepaku. Nie ma w ogóle wzrostu plonów, a były takie w okresie Zielonej Rewolucji, więc jest zupełnie inaczej.

Najbardziej niepokoi mnie jednak przekazywanie kontroli nad produkcją żywności dużym korporacjom. Przykładowo, w Stanach Zjednoczonych 60 procent produkcji sałaty jest pod kontrolą Monsanto. To przerażające. Już w XIX wieku na potrzeby rynków monopolowych wprowadzono specjalne papiery wartościowe oraz utworzono agencje wymiany. Wtedy monopol obejmował np. telefony, teraz ma do nich dołączyć produkcja żywności. Dokładnie to zamierzają zrobić.

Żywienie świata polega na dystrybuowaniu pożywienia wśród tych, którzy go potrzebują, lub też na przydzielaniu ludziom ziemi pod uprawę na własne potrzeby. Przyjrzyjmy się Brazylii: jest to czwarty, pod względem wielkości, światowy eksporter żywności, głównie paszy dla zwierząt, do Europy i Ameryki, a mimo to Brazylia jest krajem, gdzie każdej nocy 35 do 36 milionów ludzi kładzie się spać o pustym żołądku.

Nawet gdyby uprawy GMO wpłynęły na wzrost plonów, to czy ta dodatkowa żywność będzie przeznaczona dla najbardziej potrzebujących? Odpowiedź brzmi: nie. „Nie”, ponieważ Monsanto nie jest instytucją charytatywną. Jest korporacją mającą generować ogromne zyski. Jej celem, czego nikt nie ukrywa, jest całkowite opanowanie rynku produkcji żywności.

W USA 12 milionów dzieci dotkniętych jest głodem oraz niepewną sytuacją żywnościową

© iStockphoto/Klaas Lingbeek- Van Kranen

Organizacja Feeding America (dosł. „Nakarmić Amerykę”) opiera swoje analizy na danych pochodzących z USDA (Departamentu Rolnictwa) oraz Census Bureau z lat 2005 – 2007, oficjalnie uznanych jako szczytowe w okresie ostatniej poprawy gospodarczej.

Wraz z problemem biedy, bezdomności, bankructwa, oraz innymi czynnikami, postępuje pogorszenie standardów życiowych gospodarstw domowych klasy pracującej, których klasa ta doświadczyła w ostatnich pięciu latach – stwierdza raport. W okresie od 2005 do 2007, niedożywienie zataczało coraz szersze kręgi wraz z rosnącym bezrobociem oraz cięciami zarobków.

Feeding America odkryła, że, na czas poprzedzający początek ekonomicznego kryzysu, w 11 stanach ponad 20 % dzieci zagrożonych było widmem głodu. Luizjana, mając wskaźnik 24.2 procent, znalazła się na szczycie piramidy, tuż za nią uplasowały się: Karolina Północna, Ohio, Kentucky, Teksas, Nowy Meksyk, Kansas, Karolina Południowa, Tennessee, Idaho oraz Arkansas.

W Kaliforni natomiast, jak wykazało studium, w latach 2005-2007 1,6 miliona dzieci nie miały zapewnionego pożywienia. W Texasie było to 1,47 miliona. W żadnym ze stanów odsetek dzieci dotkniętych głodem nie był mniejszy niż 10 procent. Najniższy odsetek, 10,9 procent, odnotowała słabo zaludniona Dakota Północna.

Południowej Azji grozi powrót głodu do poziomu sprzed 40 lat

1,02 miliarda głodujących ludzi: 1/6 ludzkości jest niedożywiona, to więcej niż kiedykolwiek dotąd

Według danych opublikowanych przez Organizację do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), światowy głód może osiągnąć swój historyczny szczyt w 2009 roku, obejmując 1,02 miliona codziennie głodnych ludzi.

Rosnący ostatnio głód nie jest konsekwencją niskich plonów na świecie, ale światowego kryzysu ekonomicznego, którego rezultatem było obniżenie płac i bezrobocie, co ograniczyło biedniejszym dostęp do żywności – stwierdza agencja.

”W wyniku połączenia globalnego kryzysu ekonomicznego i niepohamowanego wzrostu cen produktów spożywczych, o 100 milionów wzrosła w stosunku do roku ubiegłego ilość osób zepchniętych w chroniczny głód i biedę – mówi Jacques Diouf, przewodniczący FAO. – Ten cichy, dotykający 1/6 część ludzkości, kryzys żywnościowy stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa i pokoju na świecie. Kraje powinny jak najszybciej dojść do porozumienia w sprawie natychmiastowego rozwiązania problemu”.

Czasem sama natura przykłada rękę do klęsk zbiorów:

Zabójczy grzyb sieje spustoszenie w uprawach pszenicy

Choroba pszenicy, która w jednej chwili mogłaby zniszczyć większość światowych upraw, może dotrzeć do Azji dwa lata wcześniej, niż przewidywali to naukowcy, stawiając w obliczu śmierci głodowej miliony ludzi. Grzyb Ug99, siejący spustoszenie od Afryki po Iran, być może dotarł już do Pakistanu. Jeśli tak, jest to bardzo zła wiadomość, nie tylko bowiem kraj ten jest zupełnie zależny od własnych upraw pszenicy, ale stanowi jednocześnie bramę do azjatyckich żołądków, włączając w to istotny region indyjskiego Pendżabu.

Człowiek jednak okazuje się bardzo zaradny, jeśli chodzi o wykorzystywanie i unicestwianie swoich współbraci:

Wyrachowany plan: od głodu do handlu żywym towarem

Niestety, problem jest bardziej złożony. Według oświadczenia urzędników ONZ z 19 czerwca, głód przekroczył bezprecedensowy próg 1 miliarda dotkniętych nim osób. To 1/6 ludzkości. Za ten alarmujący wzrost o 100 milionów głodnych dzieci, kobiet i mężczyzn obwinia się kryzys ekonomiczny. Podczas gdy organizacje międzynarodowe skutecznie takie problemy rozpoznają, proponowanym przez nie rozwiązaniom brak szczerości intencji oraz poczucia palącej konieczności.

“Głodny świat to świat niebezpieczny”, mówi Josette Sheeran ze Światowego Programu Żywnościowego. “Brak stałego dostępu do żywności pozostawia ludziom trzy wyjścia: bunt, emigrację lub śmierć”. Stają się również świeżym towarem na rynku zawsze gotowym wykorzystać tych, którzy walczą o przeżycie. Przykładem może być ośmioletnia Julia z Bałkanów, która została uprowadzona wraz z siostrą do sąsiedniego kraju. Tam dziewczynki zostały sprzedane i zmuszone do żebractwa. Julia była bita za każdym razem, kiedy nie przyniosła określonej sumy pieniędzy.

Jak zniknęło 100 000 000 kobiet?

Określenie “zaginione” powstało w 1990 roku, kiedy to hinduski ekonomista Amartya Sen dokonał szokujących obliczeń. W wyniku braku równego dostępu do opieki medycznej, opieki społecznej, oraz do żywności, w Afryce i Azji zmarło do tej pory ponad 100 milionów kobiet, które mogłyby żyć – napisał w “The New York Review of Books”. Zgony nie są rejestrowane w oficjalnych statystykach, dlatego objęte zostały statusem „zaginionych”.

Kobiety te nie żyją, bo ich życie uznano za mniej wartościowe

Jego badania wzbudziły spore poruszenie w kręgach akademickich i w roku 2005 ONZ podało dużo wyższą liczbę kobiet, które mogły „zaginąć”: 200 milionów.

“Skąd bierze się ta zdecydowana różnica w śmiertelności pomiędzy, powiedzmy, 45-letnimi kobietami, a 45-letnimi mężczyznami?” – pyta profesor ekonomii Kevin Milligan. – “Zapadają na te same choroby, co mężczyźni, ale jakby częściej umierały. Najsensowniejszym wyjaśnieniem zdaje się być brak równego dostępu do opieki zdrowotnej. To wstrząsające odkrycie.”

Według Andersona, brak dostępu do opieki medycznej to lwia część problemu, ale dochodzą do niego, niełatwe do sprecyzowania, czynniki kulturalno-społeczne.

W swoim badaniu opublikowanym w lutym tego roku, Anderson i Ray podzielili przypadki śmiertelne z 2000 roku na kategorie wiekowe i doszli do interesujących spostrzeżeń:

W Afryce subsaharyjskiej dominującym powodem śmierci kobiet jest HIV i AIDS, ich ofiarą pada ponad 600 tysięcy kobiet rocznie.

W Chinach większość z 141 000 przypadków śmierci kobiet w wyniku uszkodzeń ciała to samobójstwa, co czyni Chiny jedynym miejscem na świecie, gdzie kobiety częściej niż mężczyźni odbierają sobie życie (nierzadko zjadając pestycydy używane w uprawach zboża) .

W Indiach natomiast, kategoria „urazy ciała” zebrała niepokojąco wysokie żniwo: w samym tylko 2000 roku doszło do ponad 86 000 zgonów w przedziale wiekowym od 15 do 29 lat. Anderson przeprowadził w Indiach wnikliwe badania i mówi, że liczby te nie ujawniają, ile dokładnie przypadków śmiertelnych to tzw. “wypadki przy pracy” – często stosowane do zatuszowania zabójstw na tle posagowym (nowa rodzina panny młodej torturuje ją tak długo, aż rodzice dziewczyny wypłacą posag.)

Autoludobójstwo – przyczyna śmierci większości ofiar w tym młynie do mielenia mięsa naszej planety.

Wygwizdać grypę: Strachu poziom 6. (niech pandemia zacznie być zyskowna!)

W każdym dobrym horrorze pełno jest nagłych zwrotów akcji i niespodziewanych momentów po to, by utrzymać widownię zahipnotyzowaną i całkowicie pochłoniętą. Podobnie jest z całą tą szopką o świńskiej grypie. Na początku był przeciek mówiący, że badacze wojskowi majstrowali przy starszych odmianach grypy, głównie mających związek z pandemią z 1918 roku. A teraz dowiadujemy się, że wirus nie był spontanicznym dziełem natury, lecz efektem celowego działania człowieka:

Czy to nie przypadek, że w 1996 roku Pentagon przewidywał pandemię zabójczej grypy na rok 2009, w tym samym roku [1996], kiedy odkryto wirusa H5N1 w szczepionkach produkowanych przez austriacki oddział Baxter International?

“To, że Baxter połączył zabójczego wirusa H5N1 z mieszanką sezonowych wirusów H3N2, jest jak zostawienie odcisków palca” – pisze Paul Joseph Watson. „Sam wirus H5N1 zabił setki ludzi, jednak wykazuje słabą zdolność rozprzestrzeniania się drogą powietrzną. Jednakże połączony z sezonowymi wirusami grypy, które jak wiadomo z łatwością roznoszą się drogą powietrzną, staje się niezwykle zabójczą bronią biologiczną”, bliską temu, czego szukano w badaniach „Air Force 2025”.

Na koniec warto dodać, że Walter E. Boomer, emerytowany generał oraz Zastępczy Dowódca Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych, zasiada w zarządzie Baxter International. Oczywiście nie jest to ostateczny dowód, że wojsko kontroluje ten koncern lub stoi za „przypadkowym” skażeniem szczepionek z sezonowymi wirusami wirusem H5N1 w Austrii, niemniej jednak jest to wielce podejrzane.

Znajomość Baxter International z armią trwa od roku 1941, kiedy to jego przyrządy do pobierania krwi jako jedyne spełniły wymogi amerykańskich sił zbrojnych.

Nowy szczep grypy “niespodziewanie” pojawił się w Meksyku, gdzie akurat (jak to się dobrze składa!) otwarto wytwórnię szczepionek przeciw grypie. Światowa Organizacja Zdrowia zmieniła swoje wytyczne odnośnie ustalenia pojęcia pandemii, w samą porę, by ogłosić falę łagodnej grypy “pandemią” oraz by zwiększyć jej szacowany stopień zagrożenia.

WHO zarządza nadzywczajne spotkanie w sprawie grypy

Efektem owego spotkania było ogłoszenie przez WHO możliwości wystąpienia pandemii wirusa H1N1, co było pierwszym takim oświadczeniem od 41 lat, dokładnie tego samego dnia [pl], kiedy Pentagon podjął decyzję o nie publikowaniu danych o spadających NEO (Near Earth Objects).

Przez cały czerwiec media starannie aplikowały niezbędną dawkę strachu:

USA odnotowały milion przypadków zarażeń świńską grypą
Mieszkaniec Szkocji zmarł na świńską grypę; to pierwszy przypadek śmiertelny poza Amerykami
Świńska grypa ‘może zaatakować nawet połowę Brytyjczyków’

I po co ta cała propaganda? Tak wielki projekt musi przecież nieść jakiś zysk. Istotnie, na tym polu duże pieniądze mogą zarobić choćby Novartis, Sanofi-Aventis czy Roche Holding AG, którego flagowy produkt Tamiflu okazuje się mieć bliski związek z Donaldem Rumsfeldem. Big Pharma zawsze może liczyć na Rząd w roli wiodącego klienta.

Irlandia, kraj z 4 milionami mieszkańców, zamówił 8 milionów szczepionek
Australia zamawia 10 milionów szczepionek przeciw grypie H1N1
AstraZeneca zainkasuje 90 milionów dolarów za szczepionki przeciw grypie

Rządy także się na tym obławiają, jako że kryzys jest zawsze pierwszorzędną okazją do zdobycia większej władzy:

Gotując Amerykanów na niebezpieczne i przymusowe szczepienia

Project „BioShield Act of 2004” wszedł w życie 21 lipca 2004 roku “w celu zapewnienia ochrony oraz metod przeciwdziałania skutkom użycia chemicznych, radiologicznych lub nuklearnych środków w przypadku ataku na Stany Zjednoczone, poprzez zwiększenie swobody działania Narodowych Instytutów Zdrowia, usprawnienie ich infrastrukturę, a także przyspieszenie procesu prowadzonych analiz; w ramach ustawy zostanie także usprawniony przebieg procesu zatwierdzania środków zaradczych kierowany przez Agencję ds. Żywności i Zdrowia (FDA).”

Inaczej mówiąc, FDA może bez rzetelnych testów zatwierdzić każdą szczepionkę czy inny lek, kiedy tylko Sekretarz Obrony (DoD) lub szef Departamentu Zdrowia i Opieki Społecznej (HHS) ogłosi stan zagrożenia, bez względu na to, czy jest ono realne, oraz czy dostępne środki są bezpieczne i skuteczne. Około 6 miliardów dolarów lub więcej zostanie wydanych na rozwój, produkcję oraz gromadzenie szczepionek i innych środków w związku z przeciwdziałaniem rzekomemu zagrożeniu bioterroryzmem. [...]

Na swojej stronie internetowej HHS stwierdza także, że Sekretarz jest uprawniony do:

“wystosowania oświadczenia… w którym zrzekałby się odpowiedzialności (za wyjątkiem rozmyślnego przewinienia) za wystąpienie ewentualnych szkód powstałych w wyniku lub mających związek z decyzją administracji lub użyciem środków przeciwdziałania (szczepionek czy innych leków) chorobom, zagrożeniom oraz sytuacjom określonym przez Sekretarza jako stwarzające ryzyko przyszłego niebezpieczeństwa dla zdrowia publicznego…”

Lobbowana przez przemysł [spożywczy i farmaceutyczny] Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) notorycznie zatwierdza leki, których nie poddano wyczerpującym testom, stawiając kwestię ich skuteczności i bezpieczeństwa pod znakiem zapytania, a tym samym sprawia, że ludzie korzystający z tych środków stają się szczurami doświadczalnymi. Obejmie to każdego, gdy tylko zarządzi się masowe szczepienia w związku z ogłoszeniem rzekomego stanu zagrożenia, nie popartego żadną realną przesłanką.

Tajny plan Sarkozy’ego dotyczący przymusowych szczepień przeciw świńskiej grypie
Rząd Kanady planuje poddać szczepieniom wszystkich obywateli
Dzieci mogą być pierwszymi ofiarami szczepień w szkołach zmienionych w ambulatoria polowe
Akcja szczepień może objąć 600 milionów szczepionek

Choć media pewnie dalej będą promować akcję szczepień, zawsze znajdzie się pojedynczy głos sprzeciwu, ukazujący szereg kłamstw i uświadamiający nam, że historia się powtarza:

[LINK do video]

Lecz pieniądze i władza wcale nie są tu ostatecznym celem. Widzicie, jak przychodzi do walki z „nadmiarem ludności” (może tu chodzić o ciebie i mnie), choroba jest bardziej ‘akceptowalna społecznie’ niż wojna. W pewnym artykule z 2004 roku odnajdujemy ciekawą informację:

Kampania UNICEF-u, by nigeryjską młodzież szczepić przeciw polio, mogła stanowić przykrywkę dla sterylizacji kraju. Dr Haruna Kaita, farmaceuta i dziekan na Wydziale Farmacji uniwersytetu Ahmadu Bello w mieście Zaria, przekazał indyjskim laboratoriom do analizy próbki szczepionek.

Analizy, przy których użyto zalecanych przez WHO technologii jak chromatografia gazowa i badanie radioimmunologiczne, wykazały poważne skażenie szczepionek. „Niektóre ze związków, jakie odkryliśmy, są szkodliwe i toksyczne; niektóre mają bezpośredni wpływ na ludzki system rozrodczy” – powiedział Kaita w wywiadzie dla kaduńskiego Weekly Trust. „Razem z indyjskimi kolegami, doświadczonymi naukowcami pracującymi w laboratorium, nie mogliśmy uwierzyć w to, co odkryliśmy”, powiedział.

Pewien doktor pracujący dla nigeryjskiego rządu próbował przekonać dra Kaitę co do braku szkodliwości tych substancji dla ludzkiego systemu rozrodczego. „…Byłem zaskoczony, że doktor rządowy mówi mi coś zupełnie przeciwnego do tego, czego się uczyłem, co badałem, czego nauczałem, i co jest powszechną wiedzą wszystkich farmaceutów – a`mianowicie, że estrogen nie może wywołać niepłodności u ludzi” – powiedział. „Był to argument bardzo wstrząsający i niedorzeczny zarazem”.

Szczepienia – prawdziwa broń masowej zagłady

Jeśli przestudiujecie raporty dotyczące ofiar grypy zobaczycie, że dodatkowo cierpiały one na “ukryte zaburzenia”, które poważnie upośledzały ich system immunologiczny. Najlepszą obroną jest wiedza. Wystarczy trochę zainteresować się tematem, poddać się detoksyfikacji i jeść prawdziwe jedzenie:

Zamiast szczepionki, weź witaminę D (lub tran z dorsza)
Czego nie mówią media o grypie H1N1
Najnowsze badanie: probiotyki wzmacniają ochronę przed wirusem grypy
Twój umysł to najlepsza broń w walce z każdą grypą

Możecie znaleźć wiele innych artykułów w archiwach SOTT, używając opcji wyszukiwania na górze strony.

Powszechny Obłęd

Biorąc pod uwagę obłęd, jakiego jesteśmy świadkami na najwyższych szczeblach władzy, nie powinno nikogo dziwić, że odbija się to również na zwykłych obywatelach. Rozpowszechnianie się makrosocjalnego zła odzwierciedlone jest patologicznym zachowaniem tych, którzy są wśród nas: oba te zjawiska są charakterystycznymi Znakami Czasów. Po raz kolejny odnotowujemy, że ofiarami są na ogół kobiety i dzieci. Oto skromna lista z czerwca:

Smutne: Były urzędnik Południowej Konwencji Baptystów twierdzi, że wymodlił morderstwo Tillera
Oregon: Matka oskarżona o zepchnięcie swoich dzieci z mostu
Floryda: Dzieci z domów dziecka dostają leki psychotropowe bez zaleceń lekarskich i wbrew swojej woli
Mężczyzna skorzystał z serwisu „craigslist”, szukając chętnego do zgwałcenia swojej żony
Areszt tymczasowy dla Daniela Jamesa Murraya, mężczyzny „z misją zabicia” prezydenta Obamy
Mieszkanka stanu Oregon oskarżona w związku ze śmiercią ciężarnej kobiety
Śmierć mózgu 2-letniej dziewczynki z Phoenix rzuconej na podłogę Indiana: Oskarżony okulista, w gabinecie znaleziono zwłoki jego żony
Psychopatyczny morderca kotów – aresztowano nastolatka z Florydy
Witamy w Państwie Policyjnym: Brutalny atak policjanta na sanitariusza karetki
Nastolatek z Ohio skazany za ciągnięcie uwiązanego pętlą do szyi hiszpańskiego chłopca
Nowy Jork: Psychopata zatajał przez sześć lat śmierć swojej matki
USA, Wirginia: Morderca-samobójca z Axton rani jedną osobę, trzy inne zabija
Uzbrojony mężczyzna strzela do grupy nastolatków w Detroit, siedem osób rannych
Rosjanin zabija 5 osób i popełnia samobójstwo
Mała Khyra Ishaq zagłodzona przez rodziców
UK: Kierownik salonu Mercedesa zabita przez partnera, kiedy ten odkrył jej romans
UK: Matka „niezdolna płacić za szkołę” utopiła swojego 11-letniego syna
Grecja: Duchowni wyłudzili od chorego mężczyzny pół miliona euro „ofiary”
Rozprzestrzenianie psychopatycznych taktyk: 6 oficerów policji w UK zawieszonych w związku z doniesieniami o stosowaniu przez nich tortur „podtapiania” (waterboarding)
UK: 15-letni chłopiec pobił śmiertelnie małe dziecko
Australijskie małżeństwo zagłodziło na śmierć swoją 7-letnią córkę
W Boliwii aresztowano ośmiu mężczyzn oskarżonych o zgwałcenie ponad 60 kobiet ze swojej wioski

Wypadki & Upadki

Świadomi tego, że nasz organiczny wszechświat porozumiewa się z nami językiem symboli i alegorii, tutaj w zespole SOTT.net trzymamy oczy szeroko otwarte i odnotowujemy wszelkie odchylenia od przeciętnej oraz schematy, jakie pojawiają się wśród informacji napływających każdego miesiąca. Wprawdzie odnotowywaliśmy to już wcześniej, jednak w tym miesiącu [czerwiec] sygnał w postaci wypadków i katastrof był bezsprzecznie wyraźniejszy, z nagłą i tragiczną katastrofą lotu lini Air France na czele:

Wybuch cystern po wykolejeniu się pociągu w Illinois, 1 ofiara śmiertelna
Wypadek w metrze w stanie Washington, 6 osób nie żyje, 70 rannych – ciekawy „zbieg okoliczności”: Wśród ofiar wypadku metra w Waszyngtonie był emerytowany generał, który wydał rozkaz alarmowego startu myśliwców bojowych podczas 9/11
Niemcy: 3 amerykańskich żołnierzy zginęło w wypadku na autostradzie
Trzy ofiary katastrofy awionetki w Irlandii Północnej
UK: Załoga RAF-u zginęła w katastrofie podczas ćwiczeń
Uratowano trzy osoby z zawalonego budynku w Moskwie
Wypadek samolotu bojowego w północnej Rosji, obydwaj piloci przeżyli
Zawalił się blok mieszkalny w Chinach
Wykolejony pociąg we Włoszech, 6 osób nie żyje
Australia: Helikopter spadł na parking parku rozrywki Dreamworld
Jemeński samolot rozbił się w Komorach, 150 osób na pokładzie
Izrael: Dwa samoloty bliskie katastrofy w pobliżu portu lotniczego Ben-Gurion

Podniebny korek

Z każdym kolejnym miesiącem odnotowujemy coraz większą ilość doniesień na temat dziwnych obiektów pojawiających się na niebie. Z niewiadomych przyczyn (a może nie tak bardzo niewiadomych?), Pentagon zablokował dostęp do zdjęć satelitarnych, które mogłyby pomóc w identyfikowaniu obiektów wchodzących w ziemską atmosferę. (Można by niemal pomyśleć, że celem tego manewru było odwrócenie publicznej uwagi lub nawet całkowite utajnienie danych. Mimo to jednak, wciąż napływają doniesienia o obserwacjach UFO, bolidów, a nawet innych obiektów. Ostatnio były nawet doniesienia o legendarnych „Ptakach Gromach”(Thunderbirds), które według zeznań świadków pojawiły się na naszym niebie.

W każdym razie, Układ Słoneczny wydaje się być coraz bardziej zatłoczonym miejscem i nie ma powodów sądzić, że nasza Wielka Niebieska Kula uniknie konsekwencji.

Mars/Jowisz: Zauważono dwie nowe asteroidy

Bolidy…

Australia: Uaktualnienie – brak wyjaśnień w sprawie tajemniczego zapłonu

Nie ustaje tajemniczy pożar w posiadłości Hazle Marland’s Gaeta – podobnie jak pytania na temat jego przyczyn. Ekipy ratownicze wyruszyły w piątek do posiadłości pani Marland, po doniesieniach świadków, że coś spadło z nieba i wywołało pożar. Strażacy szybko wykluczyli hipotezę o rozbitym samolocie, wciąż jednak trwają spekulacje na temat przyczyn pożaru.

„To nadal niewyjaśniona tajemnica, a ponieważ wokół krąży wiele pogłosek, a z drugiej strony tak trudno o jakąkolwiek rzetelną informację, nie sądzę, żebyśmy kiedykolwiek poznali prawdziwą przyczynę tego pożaru” – twierdzi pani Marland.

Indie: „Obiekt, który spadł z nieba to meteor”
USA: Meteor rozjaśnia niebo nad Arizoną
USA: Niebieski bolid
USA: Ognista kula na nocnym niebie w Teksasie to przypuszczalnie meteor, twierdzą eksperci
Perth, Zachodnia Australia – Duże jasne światło i bolid

. . . Obiekty UFO . . .

Anglia: Moje spotkanie z UFO: Dziwnie wyglądający obiekt UFO nad Liverpoolem!

Dzisiaj, 23 kwietnia 2009 roku, umilałem sobie wolny czas w rejonie St James Cemetery czytając lokalną gazetę. Nagle coś zwróciło moją uwagę, spojrzałem do góry i nagle to zobaczyłem. Nawet nie jestem w stanie opisać, jak wyglądało. Nie było w kształcie dysku, ale przypominało kształtem swego rodzaju dziwną rozgwiazdę. Było zupełnie czarne i bardzo powoli poruszało się po niebie.

Leciało nisko i było naprawdę ogromne, włosy stanęły mi dęba. Pamiętam jeszcze że kiedy patrzyłem na to coś, umilkły wszystkie ptaki. To coś poruszało się po niebie, jakby robiąc fikołki, niczym rzucona do góry moneta. W pierwszej chwili pomyślałem, że to jakaś olbrzymia mewa, podobna do tych, które można w tym czasie zobaczyć na niebie.

Ale przyjrzawszy się dokładniej, stwierdziłem,, że to coś niesamowicie dziwnego. Próbowałem zrobić zdjęcie, bo miałem przy sobie aparat, ale bez względu na to, jak się starałem, nie byłem w stanie zrobić przybliżenia. Obserwowałem jak przemieszcza się nad katedrą Anglcan , a potem skierowało się w stronę centrum Liverpoolu i restauracji Tower.

Anglia: Eastbourne, hrabstwo East Sussex – Olbrzymia “kula ognia” lecąca po niebie
Obiekt UFO ponownie sfilmowany nad Bratysławą w Słowacji
Anglia: Przelot formacji dwudziestu obiektów UFO
Anglia: Beeston, Nottingham – Ten obiekt wyglądał jakby się palił
Anglia: Bridgwater, Somerset – Kula ognia
Anglia: Ilford, Essex – Dwa płonące obiekty

. . . oraz Inne Stworzenia

USA: Wraca „Człowiek-jaszczur”?
USA: Pielęgniarka z Land O’Lakes bada doniesienia o „Wielkiej Stopie”
Hiszpania: „Wielka Stopa” z Pirenejów
USA: Duch w budynku
Malezja: „Tajemniczy duch” nawiedza osiedle mieszkaniowe
Japonia: Zdumiewające odkrycia kijanek w obrębie prefektury Ishikawa
Irlandia: „Pantery”, „leopardy” i „pumy” na polach niedaleko Ulster

Prawdy i Człowieczeństwa

Raz za razem zespół SOTT.net wykazuje, że działalność patokracji rozprzestrzenia się niczym rak, zakażając po kolei wszystkie aspekty naszego życia. W czasie gdy nasz mały niebieski domek doświadcza gwałtownych przemian, podobnie dzieje się też z nami i byłoby o wiele prościej i naturalniej, gdybyśmy wszyscy razem mogli zjednoczyć siły i wykorzystać naszą kreatywność, inteligencję oraz talenty w brnięciu przez te trudne czasy. Jednakże psychopatyczna mniejszość postarała się o to, żebyśmy pozostali podzieleni, tak by rządzenie nami było łatwiejsze. Podobnie jak z lekarstwem na raka, ukrytym przed tymi, którzy naprawdę go potrzebują i chcą odzyskać z powrotem swoją witalność, a nawet swoje cenne życie, tak samo jest z lekarstwem na psychopatyczne zakażenie, które zostało głęboko zagrzebane i ukryte poza zasięgiem wzroku, wraz z wiedzą na temat tej choroby. A jednak, “nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało być ujawnione, ani nic tajemnego, co by nie było poznane i na jaw nie wyszło”. – Łukasz 8;17. Jeżeli czytacie regularnie witrynę SOTT i przyglądacie się dyskusji na Forum, wiecie doskonale, że wiedza i lekarstwa są w naszym zasięgu, ponieważ inni konsekwentnie walczyli z systemem, żeby je zdobyć. Ale dopóki nie zastosujemy tych informacji w naszym codziennym życiu i nie będziemy działać w oparciu o nie, pozostaną one bezużyteczne. Zmiany, jakie pragniemy ujrzeć w naszym świecie, musimy najpierw zapoczątkować w sobie. Laura Knight-Jadczyk nie tak dawno napisała:

Jak już wcześniej wspomniałam, ewoluowaliśmy tak, by ufać sobie nawzajem – ale był to świat, w którym drugi człowiek był godny zaufania. Teraz żyjemy w innym świecie. W naszym świecie oszuści rozwinęli niebywałe zdolności nakłaniania nas, żebyśmy im ufali, ale możemy stwierdzić z całą stanowczością, że podążamy w złym kierunku i znaleźliśmy się w śmiertelnym zagrożeniu. Jednak mimo wszystko, żeby w ogóle cokolwiek można było uczynić, musimy sobie ufać. Chcąc się jednak dowiedzieć, komu możemy zaufać, musimy, ponownie, oprzeć się na sieci obserwacji tworzonej przez wielu obserwatorów. Co więcej, nie mówimy tutaj o uzyskaniu możliwie wielu emocjonalnych punktów widzenia, a raczej o percepcjach i próbach określenia wspólnej, Podstawowej Rzeczywistości – co tak naprawdę jest RZECZYWISTE „tam”, co faktycznie zdaje się działać i wyjaśniać naturę rzeczy, a jednocześnie zachowuje wewnętrzną spójność.

Ci, którzy są zdolni wykonać to zadanie odbudowania społecznej więzi w oparciu o nowe ewolucyjne standardy wyjaśniania patologii, będą ewoluować. Ci, którzy nie będą ewoluować, odejdą w nicość.

Tak to teraz widzę. W jedności siła, w podziałach słabość. Jeden za Wszystkich, Wszyscy za Jednego.

© Steve Alexander -- Krąg zbożowy w pobliżu Avebury, Wiltshire, 21 czerwca

Łączenie Punktów: Psychopaci prą naprzód mając za narzędzia wywołany już chaos, podbój, wojnę, głód i śmierć

iza — Wed, 24 Jun 2009 02:10:51 +0000

[wersja oryginalna: Connecting the Dots: Psychopaths Push Forward With Engineered Chaos, Conquest, War, Famine, and Death]

SOTT Editors
SOTT.net
niedziela, 31 maja 2009 21:40 UTC

Jako wstęp do bieżącego odcinka Łączenia Punktów chcielibyśmy podzielić się z wami prywatną uwagą.

Nie jest łatwo siedzieć przed monitorem komputera po kilka godzin dziennie analizując informacje, umieszczając artykuły na stronie, pisząc komentarze lub edytując materiał. Może to być niespodzianką dla niektórych z was, ale redaktorzy Sott mają swoje życie i inne zajęcia, którym z chęcią byśmy się oddali, gdyby nie to, że swój wysiłek i czas poświęcamy Sott.net. Jest to przeważnie niewdzięczna praca, jednak wcale nie szukamy pochwał i uwielbienia. Tym, co naprawdę łamie nam serce jest świadomość, że przy całym naszym zaangażowaniu, codziennym badaniu i przyglądaniu się z bliska rzeczywistości i życiu na tym świecie, w końcu nasze wysiłki okażą się i tak niewystarczające. W każdym razie będzie to za mało tak długo, jak długo więsza ilość ludzi nie zdecyduje się na podjęcie wysiłku ujrzenia prawdy o obecnej światowej sytuacji (sieci zgubnych kłamstw) i nie uczyni prawdziwego sumienia swym światłem przewodnim. Jak to powiedział pewien wielki człowiek: Ludzkość nie robi postępów ani nie ewoluuje. Człowiek może ewoluować, ludzkość nie, jako że ewolucja przebiega wyłącznie świadomie.

I właśnie teraz, jak zobaczycie czytając dalej, rozpaczliwie potrzeba ludzi, którzy powstaną i dokonają świadomego wyboru. Ponieważ nasz świat płonie, dosłownie i w przenośni, a jako że ten ogień płonie już od stuleci, bardzo prawdopodobne jest, że niedługo osiągniemy i przekroczymy „temperaturę wrzenia”. Będąc brutalnie szczerym – zostało zaledwie kilka ‘wyjść ewakuacyjnych’ i jeśli nie zostaną podjęte radykalne działania, wkrótce pozostaną z nas tylko popioły, no i może parę kości do odkopania przez archeologów z przyszłości.

Wiemy, że jako stali czytelnicy jesteście świadomi tego, jak fatalnie przedstawia się sytuacja. Problem tkwi w tym, że reszta ludzkości nadal pogrążona jest w twardym śnie i w dużej mierze nieuświadamia sobie czyhającego zagrożenia. Pomimo obaw i świadomości, że może nigdy nam się nie uda dotrzeć do szerszego odbiorcy, w dalszym ciągu próbujemy, bowiem alternatywne wyjście – patrzeć na szerzący się chaos i nic nie robić – jest zbyt przerażające, by ktokolwiek z choćby śladem sumienia mógł je brać pod uwagę.

Jest takie powiedzenie, że aby pomóc innym, trzeba wpierw pomóc samemu sobie. Praca nad SOTT miała i nadal ma ogromny wpływ na nas, redaktorów, i to na wielu płaszczyznach. Możemy jedynie żywić nadzieję, że owoce naszych wysiłków okażą się pomocne również dla Czytelników i pomogą wam zyskać głębsze rozumienie naszej rzeczywistości i problemów jakie napotykamy, a być może podjąć świadomą decyzję, co zrobić, żeby zabezpieczyć jakoś przyszłość waszą i waszych dzieci.

My ze swojej strony obiecujemy, że uczynimy wszystko co w naszej mocy, aby nasza latarnia morska nie przestawała świecić.

A zatem do rzeczy.

Kolejna ludzka tragedia

Kolejny miesiąc ludzkiego chaosu, w którym musimy odnaleźć sens takiego cierpienia. W tym celu musimy ustalić, jaki priorytet należy nadać zaistniałym wydarzeniom. Jest to często zdradliwe, bowiem mass-media na pierwszych stronach przeważnie umieszczają najmniej istotne informacje. W ostatnich dniach maja głośno było o Dicku Cheneyu i Baracku Obamie. Z pewnością jest to coś, o czym trzeba rozmawiać, jako że ukazuje stopień zepsucia amerykańskiego systemu politycznego, jak źle było za rządów Busha i jak źle jest nadal. W podobnym tonie można wypowiedzieć się o skandalach w brytyjskim parlamencie. Jednak obawiamy się, że skupiając się na tego typu sprawach nie zwrócimy należytej uwagi na cierpienia ogromnych rzesz ludzi w innych zakątkach świata, jak na Sri Lance, w Afganistanie, Pakistanie czy Palestynie. Zacznijmy więc od tych spraw, zawsze mając w pamięci, że życie i cierpienie niewinnych gdziekolwiek na świecie – czy to na dotkniętej wojną Sri Lance, czy w salach tortur w Abu Ghraib – jest tak samo ważne.

Setki tysięcy ludzi odciętych od świata w pasie przybrzeżnym zmienionym w obóz koncentracyjny zostało teraz więźniami i ofiarami 25-letniej wojny na Sri Lance pomiędzy armią rządową a ruchem wyzwoleńczym – Tamilskimi Tygrysami Wyzwolenia Ilamu (LTTE) – która zakończyła się w ostatnich dniach maja, a w której swoje zwycięstwo ogłosiła armia. Jednak jakim kosztem? Liczby ukazujące poległych i skalę cierpienia są zatrważające: 80 000 do 100 000 cywilów zabitych od początku wojny w 1983 roku.

Po wizycie delegacji ONZ na Sri Lance mainstreamowe media opisały nieludzkie traktowanie 200 000 tamilskich cywili przetrzymywanych wbrew woli przez armię rządową w obozie dla przesiedleńców, który pewien ksiądz porównał do obozów koncentracyjnych z II wojny światowej; opisały też pole bitwy, gdzie zginęło 7 tysięcy nieuzbrojonych ludzi, które stało się ziemią jałową, doniosły też o tym, że cywile byli ostrzeliwani zarówno przez wojsko jak i tamilskich bojowników.

Zanim powyższe relacje się ukazały, ONZ wiedziało, ale nie ujawniło, podobno w związku z osobistymi powiązaniami urzędników ONZ z członkami rządu Sri Lanki, że liczba tamilskich cywilów zabitych przez wojsko może przekraczać 20 000 ofiar w samych tylko ostatnich tygodniach walk. Oświadczenie to, wydane przez Amnesty International, ONZ „bierze pod uwagę”, natomiast rząd Sri Lanki mu zaprzeczył. Przy czym ten sam rząd Sri Lanki otrzymywał uzbrojenie i szkolenie z rąk eksperta od ludobójstwa, Izraela. Raporty ujawniają, że Izrael „dostarczał broni i zapewniał szkolenie także tamilskim partyzantom w celu utrzymania ‘rynku’ dla izraelskich producentów broni na wyspie spustoszonej wojną domową”, oraz to, że w latach 90-tych prezydent Sri Lanki, Premadasa, nakazał wszczęcie śledztwa w sprawie oskarżeń o to, że izraelski „Mossad szkolił jednocześnie siły rządowe i tamilskich bojowników”; który to (Izrael) otrzymuje stałe dostawy dział z USA; których to (USA) polityką zagraniczną jest redukcja populacji. I tak łańcuch unicestwiania rozciąga się na cały świat…

Pełny atak na Af-Pak

Artykuł “Obama: From Anti-war Law Professor to Warmonger in 100 Days” (Obama: Od profesora prawa do siewcy wojny w 100 dni), stawia takie pytanie:

“Ile czasu potrzeba, by dobrze wychowany, przeciwny wojnie, czarny profesor prawa konstytucyjnego, który pracował jako działacz społeczny (ang.: community organiser) w południowym Chicago, stał się zagorzałym poplecznikiem celowych zabójstw, strategii ‘dekapitacji’ oraz samolotów bezzałogowych bombardujących gliniane chaty na krańcu świata?”

Oczywiście czytelnicy Sott z łatwością potrafią odpowiedzieć na to pytanie. A odpowiedź brzmi: „Obama stał się zagorzałym poplecznikiem celowych zabójstw, strategii “dekapitacji” oraz samolotów bezzałogowych bombardujących gliniane chaty na krańcu świata już kilka lat temu, jak to ukazał Joe Quinn w swoim artykule Barack Obama – Judas Goat z sierpnia 2007 roku.

Podczas gdy mass-media celebrowały pierwsze 100 dni Obamy na urzędzie prezydenta, ci, których nie zaślepiła ckliwa retoryka, mogą dostrzec, że po przemianowaniu “wojny z Al-Kaidą” na „zagraniczne operacje przeciw sytuacjom kryzysowym” (ang.: overseas contingency operations, OCO) przekształcono ją w eskalację wojny toczonej dotychczas w Afganistanie. Obecnie w ramach „OCO” zwalcza się społeczności pakistańskich “talibów” a także pozbywa się setek tysięcy ludzi uciekających przed walkami toczącymi się w dolinie Swat.

Obama zapewnił o utrzymaniu dominacji armii amerykańskiej, jednocześnie przejmując metodę tajnych operacji i podejmując dzieło tam, gdzie skończyli Bush i Cheney. Ma on pełne poparcie ze strony mass-mediów do ‘rozwinięcia’ nowej strategii. New York Times wypuścił duży artykuł z wyraźnym przekazem: Nie można pokonać talibów w Afganistanie bez opanowania większości terytorium Pakistanu. Rzecz jasna, współwinne amerykańskie media całkowicie zignorowały zgodne z prawdą oświadczenie Zardariego dla NBC News o tym, że Osama nie żyje i że był na usługach rządu USA.

Jak to omówimy bardziej szczegółowo niżej, powołanie generała McChrystala na głównodowodzącego wojną w Afganistanie stanowi jawną przesłankę o zmianie strategii USA. Tom Englehart pisze o sześciu czynnikach prowadzących do ekspansji wojny w Af-Paku

Generał McChrystal wywodzi się ze świata, gdzie zabójstwa stanowią rutynę a zasłona tajemnicy zapewnia sprawcom niezbędną ochronę. Przez pięć lat dowodził on podlegającemu pod Pentagon supertajnemu Wspólnemu Dowództwu Operacji Specjalnych (JSOC), które, poza innymi działaniami, według Seymoura Hersha służyło jako “oddział egzekutorów” pod rozkazami wiceprezydenta Cheneya. (Ten w ramach wdzięczności uroczyście okazał poparcie nowo mianowanemu generałowi: „Myślę, że na to stanowisko trudno byłoby znaleźć kogoś lepszego od McChrystala.”)

By jeszcze bardziej pokazać obywatelom USA, że udział wojska w wydarzeniach jest mniejszy niż na to wygląda, zaaranżowano teatralne spotkanie na amerykańskiej ziemi. Afgański prezydent Hamid Karzai oraz prezydent Pakistanu Zardari udali się do Waszyngtonu, gdzie otrzymali swój scenariusz: „Operację kontynuować, dopóki misja nie zostanie wypełniona”. Zgodnie z powyższym, po wizycie prezydenckiej w USA pakistańskie wojsko gwałtownie rozszerzyło swoje operacje, tworząc kryzys humanitarny.

Wszystko to wydarzyło się po tym, jak w wyniku amerykańskich “precyzyjnych” nalotów zginęło 100 osób, głównie cywilów. Kolejne doniesienia mówią o 140 afgańskich mieszkańcach wsi zabitych w bombardowaniu, z czego 93 ofiary były dziećmi. W Afganistanie masakra wywołała powszechne niezadowolenie we wsiach wobec okrucieństw ataków powietrznych. Amerykanie winą jak zwykle obarczyli talibów i odmówili wzięcia odpowiedzialności na siebie:

Protest w mieście Farah jest najświeższą oznaką silnej reakcji sprzeciwu Afgańczyków wobec amerykańskich nalotów powodujących ogromne zniszczenia glinianych domów, które nie zapewniają ochrony przed wybuchem bomby. Twierdzenie amerykańskich urzędników, powtórzone wczoraj przez Sekretarza Obrony Roberta Gatesa w Kabulu, jakoby to talibowie zabijali ludzi granatami w związku z niepłaceniem podatku opiumowego, nie zostało potwierdzone przez żadnego świadka naocznego, a ponadto takiemu wyjaśnieniu zaprzeczają zdjęcia lejów po bombach, z których jeden pełny jest wody. Pan Gates wyraził ubolewanie z powodu incydentu, jednak nie posunął się do tego, ażeby przyznać się do winy.

© David Guttenfelder/AP - - Zachary Boyd z amerykańskiego Pierwszego Batalionu 26. Dywizji Piechoty przyjmuje pozycję obronną na stanowisku ogniowym Restrepo po ataku talibów w dolinie Korengal w afgańskiej prowincji Kunar

Kiedy coraz trudniej uzasadnić śmierć niewinnych ludzi w imię amerykańskiego imperializmu, oraz gdy płomień nadziei rozpalony przez elekcję Obamy zaczyna przygasać, amerykańskie dowództwo wojskowe wraz z płaszczącymi się mainstreamowymi mediami uciekają się do tego, co im wychodzi najlepiej – do odwrócenia uwagi prymitywnymi banałami. Ktoś powinien przypomnieć dziennikarzowi, który zrobił to zdjęcie, że zabijanie w różowych bokserkach i klapkach to dalej zabijanie, bez względu na to, jak ekscentrycznie czy nawet “sympatycznie” może to wyglądać (lub ma wyglądać).

Amerykański żołnierz odpiera atak afgańskich talibów – w różowych bokserkach

Szef obrony USA chwali żołnierza w różowych bokserkach

“Sekretarz Obrony USA Robert Gates pochwalił w czwartek amerykańskiego żołnierza stacjonującego we wschodnim Afganistanie po tym, jak ten ruszył do obrony swojego stanowiska przed atakiem mając na sobie różowe bokserki i klapki.”

Powyższa historia razem ze zdjęciem dużego formatu znalazła się na pierwszej stronie New York Timesa z 12 maja.

Słowem, dziejące się masakry afgańskich i pakistańskich Pasztunów są “złem koniecznym” w niezmiennej wojnie rządu Obamy o ekspansję Imperium. Agendy, których spełnieniu sprzyja obecność USA w regionie, są liczne i różnorakie. Jedna na przykład polega na niedopuszczeniu do zbudowania ropociągu pomiędzy Iranem, Pakistanem i Indiami, który miałby przebiegać przez Beludżystan w południowo-zachodnim Pakistanie (przy afgańskiej granicy), a tym samym przynieść Iranowi oczekiwane ożywienie gospodarki. Innym zamierzeniem jest utrzymanie kontroli nad rządem pakistańskim w celu zachowania pewności, że gdy nastąpią poważne zmiany klimatyczne, a świat pogrąży się w chaosie, pakistański arsenał nuklearny nie wpadnie w ręce nikogo, kto by nie służył interesom USA. Jest też oczywista agenda uzasadnienia obecności tysięcy żołnierzy amerykańskich w Afganistanie – musi istnieć ‘realny’ wróg, z którym należy walczyć po to, ażeby nakłonić kongres do przekazywania pieniędzy. Jest i agenda, by utrzymać całkowite osaczenie Iranu – nieustannego zagrożenia dla planów amerykańskiego Imperium w regionie.

Po więcej szczegółów odnośnie wspomnianej polityki, patrz artykuł w Asia Times.

Wieści z Faszyzraela

W cieniu szeroko nagłośnionego powitania z czerwonym dywanem przygotowanego w Izraelu dla jego nieświątobliwości papieża, psychopatyczna elita rządząca Izraela była w maju bardzo zapracowana, zarówno w obrębie swoich granic jak i poza nimi.

W maju wojna Izraela z Palestyńczykami toczyła się dalej, a izraelskie siły okupacyjne wymyślały coraz to absurdalniejsze i okrutniejsze metody zamknięcia i pozbycia się Palestyńczyków:

paląc ich pola uprawne
porywając palestyńskich mężczyzn bez jakiegokolwiek powodu
aresztując kobiety i chłopców pod „poważnym zarzutem” noszenia przy sobie noży
strzelając do 12-letniej dziewczynki, która po prostu stała w oknie swojego domu, a także do nieuzbrojonych młodocianych demonstrantów
zabijając kierowców ciężarówek próbujących dostarczyć pomoc humanitarną Gazie
mordując niemowlęta oraz dzieci wskutek nie zapewnienia im opieki medycznej, której rozpaczliwie potrzebują
zmuszając mieszkańców Strefy Gazy do opuszczenia domów dając ostrzeżenia by ci, którzy mieszkają zaledwie 10 metrów od muru okupacyjnego trzymali się od niego z dala na odległość 300 metrów , bo w przeciwnym razie…
potajemnie planując przejąć Jerozolimę z rąk Palestyńczyków.

W ramach ustanowienia Jerozolimy żydowską stolicą świata (część paranoicznego snu syjonistów o “Eretz Izrael”), tworzone są plany budowy parków, ścieżek i mieszkań przyszłych osadników w miejscu, gdzie obecnie stoi 100 palestyńskich domów. ONZ ostrzega, że 60 000 Palestyńczyków stanęło przed groźbą utraty domów w Jerozolimie po tym, jak „izraelscy urzędnicy uznali ich pobyt za nielegalny”.

Niemniej jednak Izraelczycy mają ostrzeżenia ONZ w głębokim poważaniu. Nie odczuwając winy czy wyrzutów sumienia, wydają się być niewzruszeni dochodzeniem ONZ w sprawie izraelskich zbrodni wojennych, popełnionych w czasie styczniowej masakry w Strefie Gazy, i z miejsca odrzucają oskarżenia wykorzystując ulubioną taktykę obwinienia Hamasu o wpływanie na opinię publiczną. Członek amerykańskiej delegacji przy ONZ stwierdził, że raport jest “bezprecedensowy w swojej stanowczości wobec Izraela”, który “przez wiele lat będzie lizał rany po jego ujawnieniu, jeżeli jego sformułowania zostaną zaakceptowane w obecnej formie.”

Zauważcie, że śledztwo obejmuje wyłącznie gazańskie placówki pod kontrolą ONZ, ale już nie pełną skalę masakry, której przykładem było zamordowanie z zimną krwią 131 dzieci. Sekretarz Generalny Ban Ki-moon oświadczył, że “przyciśnie Izrael do zapłacenia odszkodowań w wysokości 11 milionów dolarów za szkody wyrządzone własności ONZ”, ale jednocześnie “odrzucił wniosek komisji, aby rozszerzyć postępowanie na inne przykłady zbrodni wojennych w czasie konfliktu i postawić sprawców przed sądem.”

Zobaczcie, że zmierzywszy się z izraelską agresją, ONZ – podobno organizacja międzynarodowa, której celami statutowymi są “ułatwienie współpracy w świetle prawa międzynarodowego, bezpieczeństwo, postęp gospodarczy, rozwój społeczny, prawa człowieka oraz osiągnięcie pokoju na świecie”, została zredukowana do prywatnej instytucji próbując odzyskać odszkodowanie za należące do niej budynki. A co z prawami człowieka, domami i życiami Palestyńczyków?! A co z prawem międzynarodowym?!

Być może z racji tego, że izraelscy przywódcy wiedzą, iż mogą bezkarnie dopuszczać się zbrodni wojennych oraz wyraźnie dają do zrozumienia, że Izrael jest państwem faszystowskim, Yisrael Beitenu, partia ministra spraw zagranicznych Avigdora Liebermana przedłożyła projekt ustawy zmuszającej Arabów do złożenia przysięgi wierności Izraelowi jako ‘demokratycznego państwa żydowskiego i syjonistycznego’, bo inaczej utraciliby swoje obywatelstwo. Ustawa umożliwi władzom pozbawienie obywatelstwa każdego, kto się nie podporządkuje lub nie odbędzie jakiejś formy służby wojskowej.

Ta sama partia przedstawiła kolejną ustawę uznającą za nielegalne arabskie demonstracje, na których opłakuje się czystki etniczne przeprowadzone na Palestyńczykach w trakcie tworzenia Izraela w 1948 roku, skazując na karę trzech lat więzienia wszystkie osoby uczestniczące w publicznych protestach czy też upamiętniające Nakbę (katastrofę). Jest to okrutne działanie uderzające bezpośrednio w najgłębszy symbol palestyńskiego ducha oporu. Czy są to wyłącznie pełne pogardy słowa z ust partii Liebermana, czy może szykuje się coś większego? (kolejny mur, na przykład) Będziemy nadal obserwować rozwój wypadków.

Niemniej jednak pewien artykuł, który pojawił się w izraelskim dzienniku Haaretz wykazał jasno, że plany Liebermana co do stworzenia “czystego państwa żydowskiego i syjonistycznego” są czymś więcej niż utopijnym marzeniem schizoidalnego psychopaty. Otóż okazuje się, że owe plany lada chwila wejdą w życie, narzucając jeszcze większą kontrolę nad ludnością izraelskich Arabów, a nawet nazywając ich potencjalnymi „wrogami państwa”.

W artykule, o którym mowa, Shin Bet ostrzegł mieszkańców Izraela przed grupami terrorystycznymi mogącymi rekrutować ich na swoich agentów via Facebook i inne portale społecznościowe w Internecie. Według agencji, w niedawnym przypadku, mężczyzna określający się jako „libański agent” oferował jednemu z użytkowników Facebooka pieniądze za tajne informacje. Żeby było bardziej podejrzanie, Jerusalem Post tego samego dnia opublikował historię o obywatelach Libanu podejrzanych o szpiegowanie dla Izraela, którzy uciekli z Libanu do Izraela.

Jak się okazuje, w ostatnich latach Shin Bet przesłuchiwał i stawiał przed sądem Izraelczyków (izraelskich Arabów, by być dokładnym), których rekrutowano przez Internet do działań terrorystycznych na terenie Izraela, ale w rzeczywistości byli oni wrabiani albo manipulowani, przez co posłużono się nimi, aby ‘stworzyć pozory realnego zagrożenia’ ze strony wroga, który nigdy nie istniał. Mając powyższe na uwadze można bezpiecznie założyć, że niedawne ‘próby rekrutowania’ także są częścią trwającego planu, mającego ukazać izraelskich Arabów jako wyraźne zagrożenie a także pozbawić ich resztek praw, jakie im pozostały.

Jednakże izraelski rząd nie tylko usiłuje zatrzeć ślady przeszłości i manipulować przyszłością, teraźniejszość również jest zagrożona, bowiem zakazał on ujawnienia zeznań własnych żołnierzy na temat okropieństw, jakich dopuściły się ISO w Gazie:

Po raz pierwszy w historii Israeli Military College opublikowało bardzo szkodliwe zeznania i relacje własnych żołnierzy, opisujące zabijanie niewinnych i głównie nieuzbrojonych cywilów oraz bezprawne akty wandalizmu podczas 22-dniowej ofensywy Strefy Gazy.

[...]

Jednakże izraelska armia szybko zamknęła sprawę badania zeznań żołnierzy, nazywając doniesienia niedokładnymi, i wydając oświadczenie: „Dochodzenie żandarmerii wojskowej wykazało, że istotne fragmenty ich relacji opierają się na pogłoskach i nie są poparte konkretną indywidualną wiedzą.”

Bezczelność i zakłamanie tu widoczne są dość oszałamiające, zważywszy na ilość dowodów zebranych przez ONZ, Czerwony Krzyż, relacji naocznych świadków, a także reportaży nakręconych w szpitalach i innych celach [izraelskich ataków] w Gazie. Ale zawsze w takich sytuacjach Izrael okazuje swego orwellowskiego ducha: dla syjonistów Palestyna jest “ziemią bez ludzi dla ludzi bez ziemi”. Tylko pomińmy w tym celu 750 000 ludzi, którzy od wieków tam mieszkają…

Kolejne widmo wojny na Bliskim Wschodzie. Nic nowego.

Aby odciągnąć uwagę od faszystowskich doktryn i codziennych zbrodni, spragnieni krwi jastrzębie izraelskiego rządu po raz kolejny trudzili się, aby wpłynąć na opinię publiczną ukazując realność fikcyjnej groźby ze strony Iranu, jednocześnie pozostając głuchymi na żądania wstrzymania procesu osiedlania i wdrażając rozwiązanie dwóch państw.

Na początku maja ekstremistyczny minister spraw zagranicznych Lieberman podczas wycieczki po Rzymie, Paryżu, Berlinie i Pradze przedstawiał swe obłąkańcze ideologie, które zdaje się, nie zyskały oczekiwanego poklasku.

Tymczasem po drugiej stronie Atlantyku, Netanjahu chyba znalazł poparcie administracji Obamy dla swoich przyszłych zbrodni. Nie jest to niespodzianką odkąd wiadomo, że Izrael trzyma USA na łańcuchu, a te zmuszone są ukrywać jego niecne występki, pomimo tego, że Ameryka co jakiś czas próbuje zapanować nad potworem, którego stworzyła. Przed spotkaniem Obama przestrzegł Netanjahu, by ten nie zrobił mu niespodzianki atakując Iran. Nawet jeszcze wcześniej w tym miesiącu [maju - przyp.] Leon Panetta, dyrektor CIA udał się do Izraela w celu otrzymania zapewnienia ze strony tamtejszego premiera jak i ministra obrony, że ich rząd „nie zaatakuje Iranu bez uprzedniego poinformowania Waszyngtonu”. Nie jest jednak jasne, jaki scenariusz odnośnie Bliskiego Wschodu szykuje administracja Obamy, bowiem sam amerykański prezydent dolewa oliwy do ognia stwierdzeniami w stylu „mam pełną świadomość tego, że Izrael uważa Iran za zagrożenie dla swojego istnienia, a mając na uwadze niektóre wypowiedzi prezydenta Ahmadineżada, można zrozumieć dlaczego”.

Nie, nie rozumiemy dlaczego, gdyż dobrze wiemy, że prezydent Iranu nigdy nie zagroził istnieniu Izraela, o czym amerykański prezydent również musiał wiedzieć, pod warunkiem, że wyraził chęć ku temu, a jego dwóm neuronom udało się połączyć. Jednakże głosy syjonistów w Izraelu rozbrzmiały głośniej i agresywniej niż kiedykolwiek dotąd, wypluwając te same pełne jadu kłamstwa:

Izrael do USA: mamy ‘prawo’ zaatakować Iran
Netanjahu: “Jeśli Izrael nie usunie irańskiego zagrożenia, nikt tego zrobi” Godne pożałowania: Izrael “obawia się” zmasowanych ataków rakietowych

Biorąc pod uwagę fakt, że czołowa postać armii amerykańskiej, admirał Muller ostrzegł Izrael po wizycie Netanjahu w Waszyngtonie, że nie jest to dobry moment na zaatakowanie Iranu, oraz fakt, że USA zamierzają wesprzeć faszystowski reżim „kosztownym systemem obrony rakietowej nowej generacji pomimo cięć w budżecie amerykańskiego departamentu obrony”, możemy stąd wnioskować, że USA staną za Izraelem, kiedy plan dojdzie do realizacji. W międzyczasie, według słów wysokich urzędników amerykańskich w Wall Street Journal, “Stany Zjednoczone wraz z europejskimi sojusznikami mają na początku października zadecydować o tym, czy współpraca z Iranem osiąga postęp, czy też powinna prowadzić do nałożenia sankcji”, a także ustalić odpowiednie kroki umożliwiające taki postęp, „m.in. zgodę irańskiego rządu na wpuszczenie kontroli ONZ na teren irańskich instalacji jądrowych, jak również wstrzymanie wzbogacania uranu w przypadku odroczenia sankcji gospodarczych, zanim dojdzie do oficjalnych negocjacji.”

W tym samym czasie USA oraz inne kraje połączyły wysiłki na rzecz Izraela, aby zapewnić sobie, że popularny wśród Libańczyków Hezbollah nie wygra nadchodzących wyborów. Amerykański wiceprezydent Joe Biden udał się w podróż do Libanu zaskakująco blisko dnia wyborów, z kolei jeden z wysokich przedstawicieli Hezbollahu Nawaf al-Musawi ogłosił, że Izrael wraz z „wieloma innymi krajami” planuje zabić Nasrallaha, co z dużą pewnością doprowadziłoby do „zaognienia sytuacji w regionie”.

Nie ma wątpliwości, pozbawiony faktów propagandowy artykuł w niemieckim Der Spiegel, co do którego mamy wiele powodów, by podejrzewać, że jest dziełem izraelskich niechlubnych tajnych agencji, miał na celu wpłynąć na wspomniane wybory – przypisując Hezbollahowi związek z zabójstwem Haririego [Rafik Hariri, ówczesny premier Libanu, zginął w zamachu bombowym w Bejrucie 14 lutego 2005; winą za zamach obarczono władze Syrii – przyp.]. Przywódca Hezbollahu Sayyed Hassan Nasrallah odparł zarzuty, wskazując na oczywiste: „Izraelczycy działają z wyprzedzeniem, zanim wyjdzie na jaw, że ich siatki szpiegowskie były zaangażowane w zabójstwa w Libanie”.

Nieodparta wola Izraela zaatakowania Iranu nie przeminie. Izraelskie wojsko rozważa ‘wszystkie opcje’ wobec Iranu. Można spokojnie założyć, że pośród nich znalazło się użycie propagandy i dezinformacja, nawet jeśli ma to oczernić trzecią stronę: Wenezuela i Boliwia dostarczają Iranowi uran dla jego programu jądrowego, na co wskazuje tajny raport rządu izraelskiego zdobyty przez Associated Press. Co więcej, psychopaci w rządzie Izraela są w pełni świadomi tego, że nie sprowokowany atak na irańskie instalacje spotka się z potępieniem. Dlatego też „zaognienie sytuacji w regionie” może być ich jedyną szansą zaspokojenia ich nieludzkiego głodu.

Czy zbiegiem okoliczności jest, że Izrael przygotowuje grunt pod zaplanowane konflikty organizując pięciodniowe ćwiczenia przeciwlotnicze? A na czym dokładnie będą one polegać? Oto odpowiedź:

Przedstawiciele z 70 krajów uczestniczą jako obserwatorzy w ćwiczeniach symulujących wojnę z Hamasem, Hezbollahem oraz Syrią, która także prowokuje Arabów mieszkających w Izraelu do zamieszek i ataków terrorystycznych.

Ćwiczenia pod kryptonimem „Turning Point 3” angażują ISO, policję, służby medyczne, biura rządowe i cywilów na terenie całego kraju. Niektóre z państw arabskich przyglądające się z niepokojem przygotowaniom Izraela oświadczyły, że ćwiczenia są wstępem do izraelskiego ataku.

Ćwiczenia mają na celu przygotować państwo żydowskie na najgorszy możliwy scenariusz, którego początkiem był wybuch wojny w Gazie po trzymiesięcznym nasilającym się napięciu, w wyniku czego izraelscy mieszkańcy miasta Negev znaleźli się pod ostrzałem rakiet. Walki następnie rozszerzyły się na północną granicę Izraela, gdzie Hezbollah otworzył kolejny front i zakrył ogniem rakiet cały obszar kraju.

Dalej wojna obejmuje Syrię, a w tym samym czasie władze muszą poradzić sobie z wybuchem buntu wśród lokalnej arabskiej społeczności, a także z atakami terrorystycznymi na izraelskie cele. Dodatkowo, służby ratownicze będą szkolone na wypadek takich zagrożeń jak trzęsienie ziemi, wybuch epidemii, albo wyciek toksycznych substancji.

Co do społeczeństwa, ćwiczenia osiągną punk kulminacyjny we wtorek, kiedy to w całym kraju o godz. 11-tej zawyją syreny, każąc cywilom udać się do najbliższych schronów. Dowództwo Obrony Cywilnej wypuściło niedawno mapę sytuacyjną ukazującą, sytuację, w której każdy mieszkaniec Izraela jest narażony na atak rakietowy ze strony Hamasu lub Hezbollahu, oraz objaśniającą, ile czasu zajmie danej osobie dotarcie do najbliższego schronu.

Izraelczycy już zgłaszają atmosferę paniki wokół „ćwiczeń”:

Wszystko zaczęło się nagle, od przerażającego huku, około 12:30. Nastąpił ogromny wybuch, tak silny, że zatrząsł domem, przewrócił mój dystrybutor wody, włączył alarm w samochodach, a moje psy uciekły pod łóżko [...] Nie upłynęło jeszcze dużo czasu od ostatnich prawdziwych wybuchów, więc jak zawsze czekałem na syreny. I wtedy sobie przypomniałem. Przecież to gry wojenne, o których nas informowano.

Zatem powyższe ćwiczenia odniosły sukces terroryzując zarówno mieszkańców Izraela, jak też ich sąsiadów… jak dotąd…

Szczekający pies

Trwa wojna w Afganistanie i Pakistanie; inna właśnie się zakończyła na Sri Lance, a następną ma zamiar zgotować Izrael. Tymczasem sugeruje się nam, że powinniśmy zwrócić uwagę w kierunku Korei Północnej i dać wyraz zaniepokojeniu. Kto jednak nęci taką sugestią? Wygląda na to, że zawsze gdy pojawia się realna groźba wszczęcia wojny na Bliskim Wschodzie przez żądne krwi Izrael i USA, jakimś cudem Korea Północna uznaje to za dogodny moment, by zaostrzyć retorykę, wystrzelić kilka pocisków i dokonać próby jądrowej.

Tak więc Korea Północna przeprowadziła próbę pocisku nuklearnego ‘o sile bomby, która zniszczyła Hiroszimę’ i zagroziła zaatakowaniem Stanów Zjednoczonych oraz Korei Południowej, podczas gdy Rosja obawia się, że konflikt może przerodzić się w wojnę atomową.

Nie twierdzimy, że wojna nie jest możliwa, jednak gdy patrzeć na sytuację bez emocji, Korea Północna ma wszystko do stracenia a nic do zyskania w przypadku zrealizowania swych buńczucznych gróźb. Siła reżimu Kim Dzong Ila – systemu z pewnością pełnego megalomanii i patologii – opiera się na coraz to bardziej surrealistycznej propagandzie skierowanej na Północnych Koreańczyków, i jako taka, Korea Północna okazuje się być niczym więcej, jak pożytecznym odwróceniem uwagi. W skrócie, szczekające psy rzadko gryzą, a te, które co rusz atakują Bogu ducha winnych przechodniów z pewnością uczynią to ponownie. Z tego też powodu powinniśmy być bardziej zaniepokojeni bandyckim państwem Izrael z jego ponad 200 głowicami nuklearnymi niż Koreą Północną.

W tym kontekście Korea Północna może równie dobrze mieć zawarte porozumienia z Iranem, Syrią, a może i Hezbollahem. Toteż jakikolwiek atak Izraela podczas “ćwiczeń” wojny totalnej rozpoczynających się 1 czerwca może przynieść kilka niespodzianek ze strony dalekich ‘przyjaciół’, którzy zajmą wojsko amerykańskie, podczas gdy rakiety Hezbollahu zasypią stanowiska żydowskich osadników.

Nota od zarządu – nie do wglądu dla niewolników… to znaczy pracowników

Nie zapominajmy, że wszystkie obecne i przyszłe wojny podlegają władzy tego, co od miesięcy opisujemy jako coś w rodzaju ‘Rządu Światowego’. Niedawno pojawiła się kolejna wskazówka co do jego prawdziwości. Artykuł Bilderberg Plan for 2009 “Remaking the Global Political Economy” to fascynujący spekulatywny wgląd w to, jak bogata elita wykorzysta sztuczny kryzys gospodarczy do swoich celów:

Oczywiście głównym tematem dyskusji podczas tegorocznego spotkania była odpowiedź na kryzys, rozważana w dwojaki sposób: „Albo przedłużyć bolesne załamanie gospodarcze, co grozi dekadami światowej stagnacji, upadku i ubóstwa… albo [przyjąć rozwiązanie] intensywniejszego, ale krótszego kryzysu, co stworzy drogę dla nowego i sprawniejszego światowego porządku gospodarczego z mniejszą suwerennością na rzecz większej efektywności.” [...] „Jedną z głównych obaw grupy Bilderberg według Estulina jest niebezpieczeństwo, że ich żądza, by na nowo ukształtować świat poprzez stworzenie chaosu, dzięki któremu wprowadziliby w życie swoje długofalowe agendy, może doprowadzić do wymknięcia się sytuacji spod ich kontroli i ostatecznie do scenariusza, gdzie grupa Bilderberg oraz globalna elita jako całość zostaną pochłonięci zaistniałymi wydarzeniami i stracą kontrolę nad planetą.”

Wśród innych interesujących propozycji omawianych przez bandę Bilderberg znalazł się pomysł przekształcenia MFW w Skarbiec Świata, a Światowej Organizacji Zdrowia w Światowy Departament Zdrowia. Ponadto, decyzja państw G20, by zwiększyć użycie Specjalnych Praw Ciągnienia (SDR) – sztucznej papierowej waluty emitowanej przez MFW, która stanie się de facto walutą światową – przypadkiem „zbiega się z dyskusją grupy Bilderberg na temat możliwego upadku amerykańskiego dolara ”. Jako że hegemonia dolara w małym stopniu zagrożona jest działaniami sił rynkowych, pomysł polega na tym, aby „wytworzyć i przekazać ogromną ilość nowych SDR członkom MFW.” Najwyraźniej kraje Afryki Subsaharyjskiej już otrzymały od MFW 10 miliardów dolarów w jednostce SDR, a IMF z kolei planuje „wypuścić jednostki SDR warte 250 miliardów dolarów, których będzie można użyć w celu zwiększenia rezerw w zagranicznych walutach.”

Prowadzi nas to do kwestii zielonych papierków, które mogą niedługo stać się bezużyteczne. W kontekście ogłoszonego w maju nadzwyczajnego skurczenia się największych gospodarek świata w pierwszym kwartale tego roku (co jest wskaźnikiem prawdziwego stanu gospodarki), co niektórzy zastanawiają się, czy dolar nie „runie z wielkim hukiem” w wyniku wpompowania na rynki świeżo wydrukowanych pieniędzy, prowadząc tym samym do inflacji. Wiedząc jakie możliwości stworzy pustka po dolarze, nie jest niespodzianką, że Moskwa zabiega o uczynienie rubla walutą rezerwową w regionie.

Wspomniany artykuł omawia również klub miliarderów sponsorowany przez Billa Gatesa, a który ma na celu ograniczyć przeludnienie na świecie.

Najbogatsi ludzie Ameryki spotkali się, aby omówić sposoby zwalczenia zagrożenia ‘katastrofalnego’ dla środowiska, społeczeństwa i przemysłu.

Grono czołowych amerykańskich miliarderów spotkało się w tajemnicy celem rozważenia, w jaki sposób może być użyte ich bogactwo, aby spowolnić wzrost światowej populacji a także przyspieszyć usprawnianie służby zdrowia oraz szkolnictwa.

Filantropi obecni na spotkaniu, którzy przybyli z inicjatywy Billa Gatesa, współzałożyciela Microsoftu, dyskutowali nad połączeniem wysiłków w celu pokonania politycznych i religijnych przeszkód.

Na spotkaniu Good Club, jak go nazwał jeden z uczestników, byli m.in. David Rockefeller Jr, głowa najbogatszej dynastii w USA, liderzy finansjery Warren Buffet i George Soros, burmistrz Nowego Jorku Michael Bloomberg, a także telewizyjne osobistości – Ted Turner i Oprah Winfrey.

“To coś tak przerażającego, że wszyscy w tej grupie zgodzili się co do tego, że potrzeba nam konkretnych reakcji”, powiedział jeden z gości. „Muszą one być niezależne od agencji rządowych, bowiem te nie są w stanie zapobiec katastrofie, której widmo wszyscy widzimy.”

Po co ta cała tajemnica? „Chcieli rozmawiać jak bogaci z bogatymi bez martwienia się, że cokolwiek z ich rozmów przedostanie się do gazet, ukazując ich jako alternatywny rząd światowy”, powiedział.

“Alternatywny”? A czy my kiedykolwiek mieliśmy rząd światowy? Co ciekawe, w zeszłym tygodniu, dzień lub dwa przed wspomnianym spotkaniem, Obama wygłosił przemowę na temat bezpieczeństwa narodowego, podczas której nazwał Sekretarza Obrony Roberta Gatesa „Williamem Gatesem”. Czyżby Bill chodził prezydentowi po głowie…

Bardzo możliwe, że członkowie klubu tacy jak Oprah Winfrey byli tam po to, by stworzyć wrażenie altruistycznego charakteru spotkania. W końcu wszyscy wiedzą, że Oprah robi tyle dobrego w pracy charytatywnej! Jednak Oprah i jej podobni raczej nie są wtajemniczeni w mniej dobroczynne plany ludzi takich jak Buffet, Soros, Gates i Rockefeller. A jaka jest prawdziwa agenda owej grupy? W powyższym artykule czytamy:

“Grono czołowych miliarderów Ameryki spotkało się w tajemnicy w celu rozważenia, w jaki sposób może by użyte ich bogactwo w celu powstrzymania wzrostu światowej populacji.”

Innymi słowy cel ‘fundacji miliarderów’ brzmi: “omówmy wdrażane już plany redukcji światowej populacji, zanim sztucznie wywołany kryzys gospodarczy oraz nadchodzące zmiany klimatyczne doprowadzą do masowego braku żywności i buntów wśród społeczeństwa, które wykopie nas na zbity pysk albo i gorzej.”

Widzicie, ci miliarderzy kochają swoją władzę i pozycję, i chcieliby je sobie zachować. Są miliarderami tylko dlatego, że 99 procent populacji żyje, względnie mówiąc, na granicy śmierci. Z ich punktu widzenia są bogaci i potężni, ponieważ Ty i ja jesteśmy głupcami. Tak więc wybaczcie ludziom pokroju Gatesa, Buffeta czy Rockefellera, jeśli nie podzielają poglądu, że każdy człowiek ma niepodzielne prawo do życia i wolności. Przecie z nas same darmozjady, nie?

Zatem postanowione, redukcja populacji zanim kryzys gospodarczy, zmiany klimatu i nieurodzaj uderzą z pełną siłą. Ale jak to zrobić? Cóż, to już się zaczęło, a wy z pewnością nie mogliście tego przegapić. Ma nawet swe imię, choć niewłaściwe: “Świńska grypa.”

Tak tak, “świńska grypa” ma powrócić tej zimy. Możecie to nazwać “świńska grypa 2 – zemsta” jeśli chcecie, ale to nie jest kolejna hollywoodzka produkcja, bardziej możliwe, że wywodzi się z tajnych laboratoriów armii USA. (więcej o tym dalej w tekście)

Jak na razie sytuacja wygląda tak, że świńska i ptasia grypa wymieszały się ze sobą tworząc nowy szczep, który pojawił się w Ameryce Zachodniej w kwietniu tego roku. Ten szczep – wynik specjalnej bioinżynierii – nie był zabójczy, jednak jego rozprzestrzenienie miało na celu uwrażliwić społeczeństwo na kolejną falę, jaka nastąpi zimą 2009 roku, a także umożliwić zmutowanie się wirusa, który „stoczył walkę” z ludzkim systemem odpornościowym. Taki zmutowany szczep, z kilkoma ulepszeniami i dodatkami z laboratorium, zadebiutuje pod koniec roku z druzgocącym dla ludzkiej populacji skutkiem. W skrócie, redukcja populacji drogą oszustwa.

Wygląda to na część planu, który jest wprowadzany już od wielu lat. By plan ten zadziałał, na początku trzeba było poważnie osłabić system odpornościowy ludzi zmuszając ich do wchłaniania toksycznych chemikaliów znajdujących się w niemal każdym produkcie spożywczym. Ta część planu okazała się dużym sukcesem z tej racji, że przeciętna osoba zwłaszcza w krajach zachodnich zjada produkty nafaszerowane chemikaliami, przetworzone i pozbawione wartości odżywczych przy każdym posiłku.

Jeśli wierzysz, że Ciebie plan depopulacji nie dotknie, spraw, by tak rzeczywiście się stało, poddając się natychmiast detoksykacji ciała i jedząc zdrowe jedzenie, ażeby nie paść ofiarą zabójczego wirusa tej zimy. Żadnej pszenicy, rafinowanego cukru, żadnych batoników, McDonalda, mięsa nafaszerowanego hormonami i chemią, owoców i warzyw pełnych chemikaliów, jedz ryż brązowy a nie biały, a najlepiej podejmij program detoksykacji przedstawiony tutaj.

Oto jak odbywa się globalne zarządzanie w skali makro: za pomocą ekonomicznych narzędzi takich jak odebranie masom pieniędzy i możliwości wyboru, wprowadzanych zanim nastąpią zmiany klimatu. Na poziomie mikrosocjalnym natomiast, ‘dyrektorzy’ świata także świetnie sobie radzą z nakładaniem powszechnej kontroli, sięgającej aż do waszych samochodów… (którymi swoją drogą nie będziecie się długo cieszyć)

‘Every breath you take, I’ll be watching you’

PTB [Powers That Be, czyli Panowie świata, Zarządcy, Władza Realna itp. – przyp.] ciężko pracują nad realizacją planów totalitarnej kontroli, jednocześnie starając się ukazać obywatelom, że postępujące ograniczenia wolności mają służyć ich – obywateli – ochronie. Ten trend jest ewidentny, gdy popatrzeć na ostatnie oświadczenia i regulacje prawne po obu stronach Atlantyku. Liczba wykorzystanych przez FBI przywilejów gwarantowanych przez Patriot Act dramatycznie wzrosła w 2008 roku. Ewidentne są też absurdalne nadużycia brytyjskiego odpowiednika tej ustawy, którą przyjęto pod pretekstem ścigania ‘terrorystów’, jak na przykład to, kiedy rada miejska użyła ustaw w celu szpiegowania jednego z urzędników, podejrzanego o korzystanie z siłowni i prysznica po godzinach.

Pomimo tego, że uliczny monitoring ma znikomy wpływ na ilość przestępstw, Wielka Brytania zwiększa liczbę urządzeń szpiegujących i jest na dobrej drodze, by stać się przykładem numer jeden państwa policyjnego. Nasze przypuszczenia co do tego, że podczas protestów towarzyszących szczytowi G20 pojawią się agenci prowokatorzy, potwierdziły się, kiedy członek brytyjskiego parlamentu oznajmił, że widział tajnych funkcjonariuszy podburzających tłum protestujących.

Niedawno została utworzona baza danych wszystkich dzieci [w W. Brytanii – przyp.], a niebezpieczeństwo całkowitej centralizacji baz danych jest bardzo wyraźne po oznajmieniu, że poborcy podatkowi Zjednoczonego Królestwa uzyskają dostęp do danych osobowych wykorzystując nowe dowody tożsamości.

Po ogłoszeniu przez rząd planu stworzenia w pełni operacyjnej sieci kamer z oprogramowaniem odczytu tablic rejestracyjnych Obywatele [brytyjscy] utracą jakąkolwiek prywatność poruszania się:

Nowy system pozwoli śledzić dowolny pojazd w Zjednoczonym Królestwie aż do jego dokładnego miejsca przeznaczenia.

To, jak Brytyjczycy spędzają wieczór, także będzie pod obserwacją:

Właściciele londyńskich pubów mają teraz obowiązek zainstalować kamery, jeżeli chcą otrzymać zgodę policji na uzyskanie licencji – kluby mają nagrywać wszystkich imprezowiczów oraz pobierać ich odciski palców, a na żądanie policji właściciele muszą przekazać każdą taśmę.

Wprowadza się taktyki zaczerpnięte wprost od Stasi: Urzędy miejskie wynajmują donosicieli, wśród których są dzieci mające po SIEDEM lat, aby szpiegowali sąsiadów; z kolei MI5 zastrasza brytyjskich muzułmanów, mówiąc im „pracuj dla nas albo powiemy, że jesteś terrorystą”. Kolejnym przykładem jest doniesienie o “szpiegowaniu krytyków władz lotniska Heathrow” przez państwo po tym, jak przekazano policji akta przeciwników budowy trzeciego pasa.

Żeby nie zostać w tyle, Francja kontynuuje kampanię przyjęcia najbardziej restrykcyjnej ustawy dotyczącej Internetu, a w USA Departament Bezpieczeństwa Krajowego będzie skanował obywateli wylatujących ze Stanów. A gdyby zostali, FCC [Federal Communications Commission, rządowa agencja zarządzająca wszystkimi rodzajami komunikacji na terenie Stanów Zjednoczonych – przyp.] może przeszukać ich domy bez nakazu.

Doniesienia o funkcjonariuszach policji kłamiących przed sądem, aby chronić kolegów, ukazują poneryzację społeczeństwa sięgającą coraz niżej społecznej hierarchii. Dlaczego ma zaskakiwać to, że takie zachowanie, gdy tolerowane a nawet popierane przez najwyższe szczeble rządowe, pojawia się na poziomie lokalnym? W Ponerologii Politycznej czytamy:

“[W patokratycznym systemie rządów] wszystkie stanowiska kierownicze, aż do naczelnika wsi, kierowników zakładów pracy i spółdzielni rolniczych, nie mówiąc już o komendantach policji szczególnie politycznej, aktywistach i propagandzistach partii patokratycznej, muszą zostać obsadzone przez jednostki, u których poczucie więzi z takim systemem władzy uwarunkowane jest odpowiednimi właściwościami psychicznymi, najczęściej tymi biologicznie dziedzicznymi. Tacy jednak stanowią niewielki procent populacji. Rosną więc w cenie. [...] Po kilku latach trwania takiego systemu władzy, sto procent przypadków psychopatii właściwej jest już zaangażowane w patokratyczną aktywność jako ci najwierniejsi i to pomimo tego, że niektórzy z nich byli wcześniej w jakiś sposób aktywni po przeciwnej stronie.

W takich warunkach żadna dziedzina życia społecznego, kultura, nauka, technika, ekonomia i administracja, nie mogą rozwijać się normalnie, bo patokracja stopniowo dusi wszystko.”

Na nieszczęście większość Amerykanów przegapiła powyższe informacje, ponieważ ci, którzy czytają gazety, poświęcili tych 15 minut dziennie na lekturę ocenzurowanej wersji wydarzeń…

Zemsta Sitha

Wróciwszy z politycznego grobu, by nawiedzać Obamę, Richard Bruce Cheney był bardziej widoczny w maju niż przez osiem lat spędzonych w wiceprezydenckim bunkrze. Jego publiczne protesty ukazały patologiczną mentalność człowieka, którego od dawna podejrzewano o sprawowanie rzeczywistej władzy w Białym Domu.

“Nie żałuję niczego. Uważam, że było to absolutnie konieczne. Jestem przekonany, i to całkowicie, że uratowaliśmy tysiące, być może setki tysięcy ludzkich istnień… Uważam, że bardzo, ale to bardzo ważne jest nasze dokładne zrozumienie faktu, że to co się tutaj wydarzyło było wyrazem uczciwego podejścia do obrony kraju, że w tym, co uczyniono, nie było nic przebiegłego, nieszczerego, nieuczciwego lub niezgodnego z prawem.”

„Zasadniczą kwestią jest to, że przez siedem i pół roku w pełni udało nam się obronić kraj przed możliwymi atakami po 11 września” – oświadczył Cheney w wywiadzie dla Fox Business.

“Jest to nadzwyczajne osiągnięcie. Nikt by nie pomyślał, że to będzie możliwe, a jednak to prawda. Myślę, że było to możliwe dzięki wprowadzonym przez nas procedurom, które teraz się odsuwa.”

Cóż za niebywała górnolotność w ustach człowieka odpowiedzialnego za śmierć milionów.

Jego córka Lizzy, która sama była członkinią administracji Busha za jego drugiej kadencji, była równie głośna – pokazując się w co najmniej 12 wywiadach w ciągu 9 dni maja -przy każdej okazji broniąc polityki ojca, a także oskarżając Obamę o „sprzyjanie terrorystom”.

“On z pewnością nie zamierzał robić tego [powrócić do polityki – przyp.] po opuszczeniu urzędu”, powiedziała córka Cheneya. „Jednak w czasie tych pierwszych dni i tygodni swojej prezydentury, Obama ujawnił memoranda dotyczące postępowania z terrorystami – ukazując techniki, jakich używaliśmy w trakcie przesłuchań. Następnie, kiedy w Gabinecie Owalnym zaproponował swoją otwartość na wszczęcie aktu oskarżenia wobec urzędników z administracji Busha, włącznie z wieloma osobami formalnie z nią nie związanymi, uzmysłowiło to mojemu tacie, że jest to całkowicie błędne. Musieliśmy zabrać głos w tej sprawie.”

No i proszę, Cheneyowie uderzają w patriotyczny ton, byleby Obama nie rzucił ich na pożarcie lwom. Przez cały miesiąc do znudzenia słyszeliśmy ich logikę tortur broniącą wypaczonych zachowań. Pomimo dowodów ze wszystkich stron, przeczących jego urojonej roli zbawiciela Ameryki, Cheney ma swoje pięć minut:

Być może dlatego, że już dawno odstąpił od ubiegania się o fotel prezydencki, czuje się teraz swobodnie obsługując barykady partii konserwatywnej. Nawet opowiedział się za prawicowym komentatorem Rushem Limbaugh, kiedy ten oświadczył w audycji na żywo, że liczy na to, iż Barack Obama straci swój urząd, i powiedział, że emerytowany generał Colin Powell powinien opuścić Republikanów po tym, jak zagłosował na Obamę „wyłącznie z pobudek rasowych”.

Jego błazenada każe się zastanowić, czy czasem nie zamierza wystartować w wyborach do Białego Domu w 2012 roku:

“Lubię Jeba. To porządny facet. Chciałbym, żeby nadal działał na scenie politycznej. Możliwe, że poprę jego kandydaturę na prezydenta”, stwierdził Cheney w wywiadzie dla Fox News.

Jak widać niektórzy nie uczą się na błędach. Jednak historia na pewno tak szybko się nie powtórzy! Pat Buchanan uważa, że Cheneyem w tej kwestii [tortur – przyp.] pokierowało CIA, ale zarzut ten nie daje się potwierdzić, jako że agencja odmówiła jego prośbie o ujawnienie dokumentów świadczących o skuteczności stosowanych tortur. Co więcej, senator Carl Levin nazwał Cheneya kłamcą, oświadczając ponadto, że twierdzenie Cheneya, jakoby tortury uratowały wielu ludziom życie, jest kompletną bzdurą:

Levin zauważył, że dwa dokumenty CIA, które Cheney chce ujawnić, “nie mówią nic na temat uratowanych istnień ludzkich, ani też nie łączą gromadzenia cennych informacji z użyciem brutalnych technik przesłuchań.”

Obama rozważa odtajnienie raportu z 2004 roku „grubego jak dwie książki telefoniczne Manhattanu, który jest zwyczajnie obrzydliwy” z zawartymi w nim opisami nadużyć popełnionych przez żołnierzy, którzy „osiągnęli stan przerażającego odczłowieczenia”. Całą tę zeszłomiesięczną farsę o to, “czy waterboarding należy uznać za torturę”, przyćmiewają ostatnie doniesienia, przy których wspomniany waterboarding jest ledwie wierzchołkiem góry lodowej wśród uznanych przez rząd sadystycznych seksualnych wynaturzeń. Naomi Wolf dosadnie napisała, że dokumenty uskazują, jak

Bush, Cheney, Rumsfeld i Rice byli obecni na spotkaniach, na których omawiano możliwość stosowania poniżeń na tle seksualnym. Defense Autorization Act z 2007 roku stworzono specjalnie w tym celu, aby zezwolić na takie praktyki nadużyć, jak rozbieranie do naga, co jest zupełnie niezgodne z prawem i według prawa krajowego jak i międzynarodowego stanowi rodzaj seksualnego wykorzystywania. Obecność Rumsfelda podczas omawiania kwestii dotyczącej wprowadzenia praktyk poniżania o podłożu seksualnym potwierdzają dokumenty i nagrania zdobyte przez ACLU w ramach Ustawy o Wolności Informacji i zebrane przez Jameel Jaffer w książce “The Torture Administration”.

Stanowi to dowód na to, że ludzie z najwyższych stanowisk w państwie – Bush, Rumsfeld oraz Cheney, w zmowie z Rice – prowadzili globalny handel ludźmi, gdzie Guantanamo, Abu Ghraib i Baghram wykorzystywano jako miejsca przetrzymań. Seksualne podłoże tortur podważa także obronę Cheneya i innych co do rzekomej efektywności technik przesłuchań: seksualna perwersja poparta przez najwyższe kręgi władzy ukazuje, że jest to najzwyklejszy chory sadyzm zapewniający chorą formę przyjemności.

William Rivers Pitt uważa, że Cheney prowadzi ‘kampanię dla tortur’ teraz, ponieważ wie, że dopiero gdy zostaną ujawnione nowe dokumenty, wypłynie skrywany dotąd prawdziwy bród. Przytacza on wypowiedź dziennikarza śledczego Seymoura Hersha z 2004 roku:

W minionym tygodniu Hersh wygłosił przemowę do ACLU [American Civil Liberties Union] stawiając zarzut poddawania dzieci sodomii na oczach matek przebywających w więzieniach, i że Pentagon ma to nagrane na taśmie.

“Oto niektóre spośród najgorszych możliwych rzeczy, okay? Nagrania wideo, widać na nich kobiety. Część z państwa mogła przeczytać o tym, jak wysyłały one listy do swoich mężów. Mowa tu o Abu Ghraib… Kobiety pisały w listach, aby mężowie „przybyli tu i zabili je, ponieważ doświadczyły okropieństw”, które to incydenty są nagrane na taśmie wideo; dotyczy to kobiet aresztowanych razem z dziećmi, z młodymi chłopcami. Ci chłopcy zostali poddani sodomii przed kamerą. Najgorszy ze wszystkiego jest ich wrzask uwieczniony na taśmach, które posiada wasz rząd. Ci chłopcy są śmiertelnie przerażeni. I to wyjdzie na jaw.”

I rzeczywiście, London Telegraph doniósł, że fotografie, których Obama nie chce upublicznić, pośród wielu innych tortur na tle seksualnym ukazują żołnierza gwałcącego więźniarkę, tłumacza gwałcącego więźnia, a także gwałt przy użyciu różnych przedmiotów, takich jak kable czy świetliki. Generał major Antonio Taguba nazwał te zdjęcia „przerażającymi” i „gorszącymi” – ale uważa, że nie powinny zostać ujawnione. Natomiast ludzie w Pentagonie, którzy zwolennikami prawdy nigdy nie byli, zaprzeczyli doniesieniom. Kto wie, może następnym razem Cheney będzie zapewniał, że gwałt podobnie jak waterboarding nie jest torturą. A Obama będzie nadal stąpał po nieistniejącej iluzorycznej cienkiej linii pomiędzy sprawiedliwością a bezprawiem.

Przyczyna, dla której Cheney usiłuje nie dopuścić do publikacji dokumentów jest oczywista, ale co sądzić o postawie Obamy? Dlaczego cofa się przed ich ujawnieniem? Czy jest to rodzaj gry „ty pokażesz mi swoje zdjęcia, ja pokażę ci moje”? Czyżby Cheney, w rezultacie swojego dziesięcioletniego szpiegowania, posiadał teczkę na każdego? Jedno jest pewne: dzięki pozorom pozostawania w cieniu Busha, ten humanoid bez przeszkód sprawuje władzę w kraju, gdzie ze wszystkich stron powiela się pseudomoralne bzdury – a to w przeważającej mierze zasługa mediów – dzięki czemu psychopata może bezkarnie kwestionować decyzje prezydenta mając pewność, że znajdzie poparcie przynajmniej u tych, którzy okażą się podatni na jego paranoiczny światopogląd.

Nie tylko Obama tańczy do muzyki Cheneya, nie ujawniając dowodów sadystycznych tortur, ale i jego administracja broni innych zbrodni Cheneya…

… blokując apelację Plame’ów:

Departament Sprawiedliwości zwrócił się z prośbą do Sądu Najwyższego, by ten nie przyjął apelacji wniesionej przez panią Plame i jej męża , byłego ambasadora Josepha C. Wilsona IV, skierowanej przeciwko czołowym urzędnikom z administracji Busha. Departament zgodnie z interesami byłych członków administracji w dalszym stopniu zabiega o umorzenie procesu, którego wniosek został wcześniej odrzucony przez sądy niższej instancji.

… popierając program podsłuchów:

Obama opowiedział się za kontynuacją programu podsłuchów prowadzonego przez Agencję Bezpieczeństwa Narodowego, zatwierdzonego przez Busha i Cheneya. Poszerzył on argumentację rządu o „najwyższą nienaruszalność” chroniącą urzędników rządowych przed oskarżeniem i postępowaniem cywilnym w przypadku pogwałcenia amerykańskiego prawa lub też praw przysługujących obywatelom. Departament Sprawiedliwości podjął się obrony Donalda Rumsfelda, przeciwko któremu więźniowie [z Guantanamo – przyp.] wytoczyli proces o pogwałcenie ich praw.

… korzystając z przywileju “tajemnic państwowych”:

Departament Sprawiedliwości w dalszym ciągu wykorzystuje przywilej „tajemnic państwowych”. Do tej pory próbuje nie dopuścić do procesów wytoczonych przez osoby twierdzące, że pomimo ich niewinności padły ofiarą porwania i tortur dokonywanych przez amerykański wywiad. Swoje postępowanie uzasadnia obawą o ujawnienie tajemnic państwowych. Tej samej metody użyto usiłując zatrzymać postępowanie przeciw stosowaniu podsłuchów bez nakazów, wprowadzonemu przez Busha i Cheneya. Departament usiłował również zablokować procesy dążące do ujawnieniu emaili Busha a także powstrzymać byłych więźniów z bazy lotniczej Bagram w Afganistanie, aby ci nie zeznawali przed sądem kwestionując zasadność ich zatrzymania.

Przekonanie Cheneya, że tortury ‘uratowały’ życie Amerykanom, byli wojskowi i przesłuchujący obalili mówiąc wprost:

“W więzieniu, gdzie prowadziłem przesłuchania”, powiedział major Alexander, „dzień w dzień słyszeliśmy od zatrzymanych bojowników, że głównym powodem, dla którego przybyli walczyć do Iraku była informacja o torturach i męczarniach, jakie dzieją się w zatoce Guantanamo i w Abu Ghraib.”

… a szef amerykańskiego Dowództwa Centralnego w Iraku, generał David Petraeus przyznał, że tak, pogwałciły konwencje genewskie.

Dave Lindorff zastanawia się, czy Obama naśladuje Cheneya:

Odwołując swoje zapewnienie i oświadczając, że rząd Stanów Zjednoczonych nie ujawni innych zdjęć ukazujących stosowanie tortur na więźniach przetrzymywanych przez armię amerykańską oraz CIA, prezydent Obama coraz bardziej brzmi jak Bush i Cheney z poprzedniej administracji.

Nielogiczna postawa Obamy wobec tych zdjęć wprawia w zdumienie. Skoro już wiemy, że zdjęcia istnieją, odmowa ich upublicznienia jedynie wzmaga myśl, że muszą być znacznie gorsze od przerażających zdjęć tortur z więzienia Abu Ghraib.

Wojna w Afganistanie, którą można już nazwać wojną Obamy, dzięki jego poparciu dla jej eskalacji, staje się również Cheneyowską, a to w związku ze zwolnieniem generała Davida McKiernana i mianowaniem na jego miejsce gen. Stanleya McChrystala. Gen. McChrystal wywodzi się z Sił Specjalnych i odegrał istotną rolę w sprawie tortur, które były nieodłączną częścią amerykańskiej wojny i okupacji Iraku. Zamiast nadawać mu dowództwo nad operacjami w Afganistanie, gdzie poparcie dla armii amerykańskiej jest praktycznie znikome, przeciwko McChrystalowi powinno się wytoczyć śledztwo i możliwy akt oskarżenia tu w kraju za jego współudział w torturach.

Jest to ten sam McChrystal, którego Seymour Hersh opisał jako człowieka Cheneya stojącego za zabójstwami Benazir Bhutto i Rafika Al Haririego. Hersh później zaprzeczył swoim twierdzeniom, jednak kot zdążył już wyjść z worka:

Była premier Pakistanu Benazir Bhutto zginęła na polecenie specjalnego szwadronu śmierci utworzonego przez byłego wiceprezydenta USA Dicka Cheneya. Oddział ten zabił wcześniej libańskiego premiera Rafika Al Haririego oraz dowódcę tamtejszej armii.

Oddziałem dowodził generał Stanley McChrystal, nowo mianowany dowódca armii amerykańskiej w Afganistanie. Ujawnił to znany amerykański dziennikarz Seymour Hersh podczas wywiadu dla jednej z arabskich telewizji.

Hersh powiedział w nim, że były wiceprezydent USA Dick Cheney był szefem Wspólnego Dowództwa Operacji Specjalnych i torował drogę Stanom Zjednoczonym, likwidując przeciwników za pomocą tej jednostki oraz CIA. Jednostką zarządzał generał Stanley McChrystal.

Seymour powiedział też, że Rafik Al Hariri oraz dowódca armii libańskiej zostali zamordowani za nie chronienie interesów USA a także za niedopuszczenie do budowy amerykańskiej bazy w Libanie. Ówczesny premier Izraela Ariel Sharon był także wplątany w tę sprawę.

“Zabierając głos” w sprawie tortur, Cheney nie tylko broni samego siebie, ale też samych fundamentów, na których opierała się inwazja na Irak. Wraz z rozwojem wydarzeń pojawia się kolejny incydent: źródło ”solidnych dowodów” łączące Saddama z 9/11, Ibn al-Sheikh al-Libi, którym Powell pysznił się przed ONZ, nie żyje. Został on aresztowany w Afganistanie w 2001 roku i przetransportowany do libijskiego lochu, gdzie poddano go nieprzerwanym brutalnym torturom, w wyniku czego złożył zeznanie łączące Irak z Al-Kaidą. Przesłonięta lawiną informacji, w prasie pojawiła się notka, że al-Libi popełnił samobójstwo pod koniec kwietnia, właśnie wtedy, gdy amerykańscy prawnicy zamierzali przeprowadzić z nim wywiad w związku z ‘rzekomymi’ torturami, jakim był poddany.

Dla tak rasowych sadystów jak Cheney i wysocy urzędnicy CIA było oczywiste, że tortury, dalekie od bycia niezawodną metodą pozyskiwania ważnych informacji, o wiele lepiej się sprawdzały, kiedy trzeba było zmusić więźnia do potwierdzenia nieprawdy – przykładem są Ibn al-Shaykh al-Libi (który dziwnym zbiegiem okoliczności niedawno popełnił samobójstwo w libijskim więzieniu) oraz Abu Zubaydah, więziony w Gitmo do dzisiaj.

Sztuczna debata na temat prawdziwości informacji uzyskanych drogą tortur przesłania fakt, że wcale nie szukano prawdziwych danych, ale takich, które potwierdzą wizję, jaką usiłują wykreować Cheney i przyjaciele. Zgodnie ze swoją psychopatyczną naturą, będą dopóty katować ofiarę, dopóki nie usłyszą tego, co chcą usłyszeć, uwiecznią tak uzyskany „dowód”, po czym z gotowym pretekstem przystąpią do swojej wojny. To zbrodnie, które w świetle prawa karane są śmiercią przez powieszenie. Paul Craig Roberts napisał:

Obecnie wiemy, że powodem, dla którego reżim Busha torturował więźniów, było wymuszenie fałszywych zeznań łączących Irak i Saddama Husajna z Al-Kaidą i 11 września. Bez tych „dowodów” amerykańska inwazja na Irak pozostaje zbrodnią wojenną według norm z procesów norymberskich.

Tortury były w tamtym czasie drugą zbrodnią reżimu Busha użytą do stworzenia alibi dla nielegalnej i nie sprowokowanej inwazji na Irak.

Patrząc na to z tej strony, Cheney walczy w obronie o wiele większej zbrodni: wojny przeciwko ludzkości. Dla niego tortury są czymś nieistotnym. Nawet jeśli wie, że stanowią one skuteczne narzędzie manipulowania innymi, nie potrafi jednak zrozumieć, o co ci wszyscy ludzie robią tyle szumu. Wyobraża sobie siebie jako stojącego na pierwszej linii frontu i toczącego bój z ‘tymi innymi’ i ich obcą, opartą na faktach rzeczywistością. “Jeśli ja nie podejmę walki z nimi, któż inny to uczyni?”

“Wszyscy uczestniczą w gigantycznym spisku po to, aby osiągnąć cel inny niż nasz.”

Joe Quinn wyjaśnia, że

… cała istota “wojny z terroryzmem” [jest] fikcją, która mimo to doprowadziła do przelewu prawdziwej krwi i cierpienia milionów niewinnych ludzi. Począwszy od wspomnianych kozłów ofiarnych, uprzednio torturowanych przez CIA, MI6 i Shin Bet, aż po niezliczonych irakijskich, afgańskich i pakistańskich cywilów, ich istnienie w ułamku sekundy zostaje przerwane przez amerykańskich, izraelskich czy brytyjskich pilotów albo żołnierzy piechoty rozochoconych możliwością pociągnięcia za spust.

Być może wiemy już, co gryzie Dicka Cheneya. To, że CIA torturowało więźniów na jego rozkazy? Nie dba o to. To, że CIA torturowało więźniów w celu zdobycia pretekstu do inwazji na Irak? Wzrusza beznamiętnie ramionami. To, że będąc najpotężniejszym wiceprezydentem USA w historii stosował tortury i zlecał zabójstwa, aby stworzyć dowody na zasadność „wojny z terroryzmem”, która z kolei miała wesprzeć świadectwa tego, że to islamscy terroryści dokonali zamachów z 11 września, których to naprawdę dokonali izraelscy i amerykańscy psychopaci, wśród których był też sam Cheney? No cóż, można to odczytać jako publiczne odwarknięcie i niezbyt subtelny sygnał dla administracji Obamy, że pomimo utraty swojego stanowiska, Cheney nie jest niczyim popychadłem.

Krucjata Cheneya, nieważne czy ma na celu desperacką próbę uratowania własnej skóry przed duchem przeszłej administracji, wywarcie wpływu na obecną politykę wedle własnej wizji, czy też znalezienie poparcia prawicy dla jego kandydatury w przyszłych wyborach prezydenckich, przyczyniła się do tego, że swoją wszechobecnością w mediach odciągnął uwagę od programu Obamy fikcyjnej ‘zmiany’, jednocześnie nie dopuszczając Amerykanów do ujrzenia głębszej i bardziej mrocznej prawdy na temat amerykańskiego mitu. Arthur Silber trafnie to opisuje:

Usiłując zmarginalizować zło do jednego tylko aspektu znacznie większego i fundamentalnego zjawiska, a także zawężając je do fałszywie krótkiego okresu czasu, dewianci od tortur wybielają tym sposobem cały program.

W czasie gdy media określiły odmienne postawy Obamy i Cheneya mianem “starcia tytanów”, Chomsky przypomina nam, że kontrast pomiędzy starannie kreowanym mitem amerykańskiej dobroczynności a obrazem sadystycznej rzeczywistości krzewionym przez następujące po sobie reżimy amerykańskie wynika z faktu, że Ameryka jest w istocie imperium już od dłuższego czasu. Tortury pamiętają czasy wielkiego podboju, a Ameryka jest ‘anty-podbojowa’ od samego zarania:

Jak zaznacza Allan Nairn , który przeprowadził jedne z najpełniejszych i odkrywczych śledztw w sprawie tortur: “pokazowy [zakaz tortur] wprowadzony przez Obamę dotyczy niewielkiego odsetka tortur obecnie stosowanych przez Amerykanów, podczas gdy ogromna większość procederu wykonywanego przez obce kraje będące pod rozkazami USA pozostaje niezmieniona. Obama mógł zaprzestać wspierania tych krajów, które stosują tortury, jednak postanowił co innego.”

Obama nie zakończył stosowania tortur, zauważa Nairn, a “jedynie przemianował proceder”, przystosowując go do amerykańskich norm, co świadczy o [jego] obojętności wobec ofiar. „[Obama] tym samym powraca do status quo ante”, pisze Nairn, „reżimu tortur od czasów Forda aż po kadencję Clintona, który rok po roku przynosił coraz to większą agonię popieraną przez USA, większą niż za czasów Busha/Cheneya.”

Zastanawia fakt, że prezydent Obama zaleca spoglądanie w przyszłość, a nie w przeszłość – doktryna wygodna dla tych, co trzymają pałki.

Amnezja historii jest niebezpiecznym zjawiskiem, nie tylko dlatego, że podkopuje moralną i intelektualną uczciwość, ale także dlatego, że stwarza możliwość zaistnienia [podobnych] zbrodni w przyszłości.

Licencja na okradanie

Jaka szkoda, że powyższe uwagi nie dotarły do brytyjskiego społeczeństwa. Zamiast tego rozmawiano o Susan Boyle, skandalu dotyczącym niepłacenia podatków przez parlamentarzystów i niedostępnych kredytach hipotecznych. Powstrzymamy się od skomentowania pierwszego wątku, chcielibyśmy za to przedstawić kilka drobnych spostrzeżeń na temat skandalu w parlamencie. Poza ujawnieniem korupcji, będącej nieodłączną częścią systemu politycznego Zjednoczonego Królestwa, skandal ów doprowadził do dymisji wielu polityków ze wszystkich partii. Wygląda to na ‘wielkie sprzątanie’, wykorzystanie afery do pozbycia się tej większości, która nie pasuje do pożądanego gatunku, tworząc tym samym polityczną próżnię czekającą na ‘wypełnienie czymś innym’ – czym dokładnie, jeszcze nie wiemy – być może Davidem Cameronem.

Jako lider opozycyjnej partii konserwatystów, Cameron w swej kampanii wyborczej głosił o ‘cofnięciu’ władzy z powrotem do samorządów regionalnych, z dala od scentralizowanego parlamentu. Takie cofnięcie władzy wbrew pozorom jest przeciwieństwem idei suwerenności, ponieważ władza zostanie skierowana do nowych ‘regionów’ Unii Europejskiej, stref znajdujących się w obrębie Zjednoczonego Królestwa, których prawodawstwo ominie Westminster, a podlegało będzie bezpośrednio pod Brukselę, co tym samym przyspieszy powstanie ponad europejskiego superpaństwa i decentralizację władzy w Królestwie.

Kolejny już ruch na szachownicy w wykonaniu ‘Rządu Światowego’.

Komisja Europejska pod ostrzałem

Jednym z najsłynniejszych cytatów z niesławnego “Mistrza i Małgorzaty” Michaiła Bułhakowa jest ten, że „rękopisy nie płoną”. Jednak niektórych dokumentów powyższe wyraźnie nie dotyczy, zwłaszcza wtedy, gdy pewni ludzie usiłują na zawsze pogrzebać pewne szczegóły.

18 maja w siedzibie Komisji Europejskiej w Brukseli wybuchł pożar, zmuszając do ewakuacji z 13-piętrowego budynku setki pracowników. Trwający cztery godziny pożar doprowadził do masowej ewakuacji blisko 2 tys. biurokratów oraz do zamknięcia budynku na tydzień ze względów bezpieczeństwa. Oprócz szkód wyrządzonych przez dym i wodę [z rury cieplnej – przyp.], ogień poważnie naruszył instalację elektryczną budynku. Przyczyna pożaru pozostaje nieznana. Jeśli chodzi o piętro lub miejsce wybuchu pożaru, tutaj dopiero zaczyna się zagadka.

Niektóre źródła podają, że pożar wybuchł na najwyższym, 13. piętrze. Inne, że zaczął się w drukarni – biurze wydawniczym rzeczników Komisji Europejskiej, położonym niedaleko głównej sali konferencyjnej. Jeszcze inne źródło mówi o podziemiach budynku jako o możliwym miejscu wybuchu pożaru oraz o tym, że ogień zniszczył piony instalacji elektrycznej.

Możecie zastanawiać się, dlaczego powyższe zdarzenie zasługuje na specjalną uwagę. Pożary, a w szczególności pożary w biurach, są powszechnym zjawiskiem na całym świecie. Wadliwa instalacja elektryczna albo drobny ludzki błąd, a zgliszcza budynku pozostają obiektem zainteresowania już tylko dla ubezpieczycieli. Tak przynajmniej dzieje się w większości przypadków, jednak w dzisiejszych czasach pożar biura jest czymś więcej niż zwykłą codziennością. Weźmy na przykład pożar w urzędowym biurze Cheneya. Biorąc pod uwagę jego długą i krwawą listę występków popełnionych w trakcie jego kadencji, w tym także tajemnicze usunięcie emaili wysłanych między 2003 a 2005 rokiem, możemy wnioskować, że Cheney wybrał starą metodę pozbycia się dowodów.

Zagubione emaile, gdybyście nie wiedzieli, dotyczyły okresu bezpośrednio przed inwazją na Irak, procesu ujawniającego tożsamości pojedynczych osób i korporacji, które doradzały muw kwestii jego polityki energetycznek, oraz wycieku danych na temat tajnej agentki CIA, Valerie Plame z Białego Domu. Dosyć mocne rzeczy, że tak powiem.

Medialna grypa

Oficjalnie zarażonych świńską grypą jest 11 168 osób z 42 krajów, na wszystkich kontynentach oprócz Afryki. 86 osób zmarło, wszystkie z nich mieszkały w Ameryce Północnej lub Centralnej, w tym 75 osób w Meksyku. [Nota: 14 czerwca w Szkocji zmarła bliżej nie określona osoba; to pierwsza potwierdzona ofiara śmiertelna wirusa w Europie. Szczegóły tutaj]

Czołowy brytyjski wirusolog szacuje, że w samym Zjednoczonym Królestwie 30 tys. osób może być zarażonych wirusem świńskiej grypy; w USA natomiast takich osób może być 100 tys., a w Japonii 30 tys. Pomimo alarmistycznego tonu doniesień, ludzie masowo nie umierają, czego można by się spodziewać patrząc na wspomniane liczby. W rzeczywistości fakt, że dosięgła tyle osób (jeśli jest to prawda) świadczy o jej łagodności. [A propos paniki, WHO nadała grypie najwyższy, szósty stopień zagrożenia, oficjalnie uznając ją za światową pandemię – przyp.]

Z racji powyższego możemy spytać, o co w takim razie ta wrzawa? Przecież mnostwo innych chorób codziennie zabija więcej ludzi. Jednym wyjaśnieniem może być chęć przesłania wiadomości Meksykowi, by ten lepiej chronił granice z USA przed kartelami narkotykowymi. Ogromne straty, jakich doświadczył Meksyk w sektorze turystycznym, są złowróżbnym przypomnieniem paniki w Kanadzie wywołanej wirusem SARS.

Możliwością przydającą świńskiej grypie roli poważniejszej niż bycie jeno medialnym wydarzeniem jest ewentualnoąć jej powrotu (i to z nawiązką) w przyszłości (być może jesienią). Ale to się dopiero okaże. A co w międzyczasie począć z 26 milionami przeterminowanych szczepionek przeciw wirusowi H5N1?

W obliczu góry szczepionek czekających na sprzedaż, nie zdziwi nas powrót tego wirusa, którego sposób działania będzie podobny do pandemii z 1918 roku, mającej pewne szczególne znamiona. Jeszcze pewniej dojdzie do jego „nowej” mutacji, biorąc pod uwagę fakt, że WHO bada możliwość wybuchu epidemii świńskiej grypy wskutek ludzkiej pomyłki. Dodajmy jeszcze do tego fakt, że w 2004 roku CDC pracowało nad połączeniem wirusów grypy. „Nowy” szczep wirusa wymagał będzie kolejnej niezwykle drogiej (i zyskownej) kampanii na rzecz produkcji szczepionek. Toteż wielkie firmy farmaceutyczne muszą być gotowe:

Sanofi Aventis inwestuje 100 milionów euro w nowy zakład w Meksyku, który będzie wytwarzał szczepionki przeciw sezonowej i pandemicznej grypie (wiadomość pojawiła się tuż przed wybuchem epidemii w Meksyku. Zbieg okoliczności?)
W przyszłym tygodniu CSL zacznie testować na ludziach szczepionki przeciw świńskiej grypie
Australia zamawia 10 milionów szczepionek przeciw H1N1 – proszę wyciągnąć rękę!
Strach przed świńską grypą: akcje związanych z politykami firm farmaceutycznych szybują w górę

Istnieją także dalekosiężne wyjaśnienia epidemii: testowanie broni biologicznej na nieświadomym społeczeństwie oraz kontrola populacji są jednymi z przewodnich domysłów. Odsyłamy Czytelnika do bardziej szczegółowych analiz: SOTT Special Report: The Flu Threat oraz Ethnic Specific Weapons.

Mordowanie niewinnych

Historie relacjonujące skrajne okrucieństwo rodziców wobec dzieci zawsze nas szokują i odejmują mowę. Takie przypadki głęboko nas poruszają, wręcz instynktownie bowiem rozumiemy, że są rzeczy, których nie powinno się robić w żadnych okolicznościach, a najbardziej chyba jest to prawdziwe w przypadku zadawania bólu czy krzywdzenia niewinnych i bezbronnych członków ludzkiej rasy. Najwyraźniej jednak nie wszyscy rozumieją to w ten sam sposób. I nie jest to zaskoczeniem, wziąwszy pod uwagę obecny stan świata, gdzie zachowania patologiczne nie tylko stanowią normę, ale i są w pewien sposób nagradzane.

Kilka zaledwie przykładów potęgującego się szaleństwa:

Georgia: Ojciec skazany na 100 lat odsiadki za zatrucie zupki dziecka
Update: Nowy Meksyk, mama oskarżona o zabicie synka na placu zabaw
Floryda: Śmierć niemowlęcia w wyniku pobicia i wyrzucenia z jadącego samochodu
Rosyjski chłopiec zabija 4-letnią dziewczynkę, bo za głośno płakała
UK: Śmierć Piotrusia – psychopatyczna matka i jej partner w więzieniu

Morderstwa z samobójstwem:

3 ofiary śmiertelne w wyniku morderstwa i samobójstwa w Teksasie
Trzy martwe osoby znaleziono w okolicy Los Angeles, podejrzewa się podwójne morderstwo z samobójstwem
Floryda: ojciec zabija żonę, dwóch synów i siebie
Grecja: Mężczyzna zabija żonę i rzuca się z synkami z balkonu
Rosyjski ksiądz morduje żonę i syna po czym popełnia samobójstwo

Inne przykłady przemocy i okrutnych psychopatycznych zachowań:

Człowiek w peruce zabija w księgarni studenta z Connecticut
Kalifornia – Ojciec i ciężarna matka zabici na oczach 9-letniego syna
Azebejdżan – zabójca 12 osób ‘zabił dla przyjemności’
Nowa Zelandia: Policja poluje na ‘psychopatów’ zabijających w okrutny sposób stada zwierząt
Rosja: Oficer policji, sprawca masakry w supermarkecie, nie żałuje swojego czynu

Grzechocze i kołysze

Wesoły maj odebrał swoje udziały z pakietu dziwnych wstrząsów ziemi, włącznie z najsilniejszym, na które przyszło poczekać do końca miesiąca:

Kilka dziwnych trzęsień w USA:

USA: Rzadkie z Środkowej Arizonie trzęsienie ziemi o sile 3,1
USA: Cztery wstrząsy w trzy dni we wschodnim Tennessee
USA: 7 wstrząsów uderza w Yorba Linda w Kaliforni
Update: Trzęsienie ziemi o sile 4,7 w aglomeracji Los Angeles

Kilka w Meksyku:

Trzesienie ziemi o sile 4,9 u wybrzeży Meksyku w okolicy Jalisco
Puebla, Meksyk – 5,7

Parę co silniejszych na świecie:

Silne trzęsienie w Macedonii przy granicy z Grecją
6,1 stopnia – nowozelandzkie wyspy Kermadec Islands
6,7 stopniowe trzęsienie w Nowej Zelandii
6,1 stopnia u wybrzeży Ekwadoru
Gwatemala: trzęsienie o sile 6,1 stopnia

A najsilniejsze nadeszło na koniec miesiąca:

Trzęsienie ziemi o sile 7,1 stopnia strąca dachy i zabija 2 osoby w Hondurasie

Ruch kosmiczny

Ilość obseracji UFO jest już kosmiczna (wybaczcie grę słów) – każdego dnia cztery czy pięć relacji świadków, głównie, lecz nie wyłącznie, z Anglii i USA, aczkolwiek to akurat może być wynnikiem bariery językowej w mediach [niżej kilka obserwacji z Polski]. Powinniśmy przyjąć założenie, że wzrosła również ilość obserwacji na całym świecie.

Oto próbka:

Anglia: obiekty UFO nad Luton
Białoruś: UFO widziane przez mieszkańców wsi
USA: Gustine, Kalifornia – Obiekt wyglądający jak gwiazda
Anglia: Saltburn-by-the-Sea, Cleveland, NorthYorkshire – Pędzące jaskrawozielone światło
Irlandia Północna: północne wybrzeże County Down – Dwie błyszczące pomarańczowe kule
Anglia: Stoke-on-Trent, Staffordshire – Sznur światel, wszystkie w jednej linii
Anglia: Brixworth, Northampton – Sześć pomarańczowych kul
Anglia: Lowestoft, Suffolk – UFO oślepia swoim światłem
Walia: Llantwit Fadre, Pontypridd, Mid Glamorgan – Kula ognia (światła)
Kanada: Brampton, Ontario – Zielone światła wydające coraz głośniejszy dźwięk
Australia: Perth, zachodnia Australia – Błyskająca Smuga światła
Australia: Murarrie, Brisbane, Queensland – Szybko przemieszczający się obiekt znika rozsypując się w pył gwiezdny
Australia: Coomera, Gold Coast, Queensland – Pomarańczowo czerwone światło zmieniające kształt
Australia: Werribee, Victoria – Trójkątny obiekt wielkości parterowego domu
Szkocja: Kennoway, Fife – Kula jasnego pomarańczowo połyskującego światła bardzo szybko się przemieszczająca
Anglia: Tattingstone, Ipswich – Pomarańcaowe kuliste światło znika i znowu się pojawia
Anglia: Warwick – Czerwona kropka pojawiła się nad domem
USA: Dallas, Teksas – Jedenaście do piętnastu obiektów wielkości gwiazd lecących w szyku
Anglia: Sale, Manchester – Bardzo jasne białe światło
USA: 28 maja, Phoenix, Arizona – Liczne doniesienia o obiektach UFO

Próbka ta, drodzy przyjaciele, to tylko ostatnie dwa czy trzy dni. Po pełny obraz z całego miesiąca zapraszamy do naszej sekcji Our Haunted Planet.

[Kilka linków do polskich obserwacji UFO:

15 maja, Rzeszów
19 maja, Ropczyce, podkarpackie20 maja, Stępiny, podkarpackie
23 maja, Rożniątów, opolszczyzna

A jak już o dziwnościach mowa, to mieliśmy jeszcze:

5 maja, Koszalin - niewyjaśniony sonic boom
31 maja, Sianów i Żydowo, zachodniopomorskie - sporych rozmiarów bolid]

Poniżej prezentujemy dwa nagrania video z obserwacji UFO. Najciekawsza chyba jest reakcja świadków sugerująca, że ludzie byli świadomi tego, iż obserwują coś niezwyczajnego. Na pierwszym z nagrań można zobaczyć krążące wokół obiektów dwa helikoptery.

[Na drugie wideo niestety WordPress nie zezwala. Można je obejrzeć na stronie Sott.net]

Agrestu i prawdy

Podsumowując majowy odcinek Łączenia Punktów, chcielibyśmy przypomnieć naszym czytelnikom (sobie również), dlaczego poświęcamy tak wiele czasu i energii i robimy wszystko co w naszej mocy, żeby ujrzeć i zrozumieć obiektywną rzeczywistość naszej planety – rzeczywistość, której widok jest często przygnębiający, a nawet bolesny. Aby zilustrować nasz punkt widzenia, chcielibyśmy tym razem wykorzystać fragment literatury klasycznej. Antoni Czechow, uważany za jednego z najznakomitszych autorów nowel wszechczasów, posiadał niesamowitą zdolność głębokiego wglądu w sprawy związane z ludzkim życiem i jego zawiłościami. Gdyby spojrzeć na jego historie tylko pobieżnie, bez wnikania w ich głębszą warstwę, przedstawiają one raczej mało znaczące epizody – lecz już bardziej wnikliwa analiza daje możliwość odkrycia ironicznych i refleksyjnych podtekstów, za którymi kryją się moralne i egzystencjalne rozterki.

W jednej z tych opowieści, „Agrest”, Iwan Iwanycz opowiada znajomym o życiu swojego brata Nikołaja, którego jedynym celem w życiu było posiadanie domu z ogrodem na wsi i trochę krzaków agrestu. Aby osiągnąć cel, żył bardzo skromnie, odkładał każdy zarobiony grosz i ożenił się z bogatą wdową. Jego obsesja doprowadziła wkrótce do śmierci żony. Na stare lata dostał wreszcie to, czego chciał, i jako właściciel dworku próbował się tym wszystkim nacieszyć, nawet kosztem nieustannego konfliktu z miejscowymi chłopami i mieszkańcami wioski. Właśnie w tym momencie, po wielu latach rozłąki, postanawia go odwiedzić Iwan Iwanycz. Opisuje on, jak wyglądał koniec pierwszego dnia pobytu w domu brata:

„Wieczorem, kiedy siedzieliśmy przy herbacie, kucharka postawiła na stole pełny talerz agrestu. Nie był to agrest kupny, ale własny, zebrany po raz pierwszy od czasu posadzenia krzaków. Nikołaj Iwanycz zaśmiał się i przez chwilę patrzył na agrest w milczeniu, ze łzami w oczach – nie mógł przemówić ze wzruszenia, a potem włożył do ust jedną jagodę, popatrzył na mnie triumfująco jak dziecko, które nareszcie dostało swą ukochaną zabawkę, i powiedział: „Znakomite!”

Chciwie jadł agrest i powtarzał w kółko: „Ach, jakie wspaniałe! Ty spróbuj!”

Agrest był twardy i kwaśny, ale jak powiedział Puszkin: „Precz z mrokiem niskich prawd! Wybieram – kłamstwo, co wznosi nas, choć mami…”. Oglądałem szczęśliwego człowieka, którego najdroższe marzenie zrealizowało się tak naocznie, który osiągnął swój cel w życiu i wreszcie miał to, czego chciał, był zadowolony ze swego losu, z siebie samego. Do moich myśli o ludzkim szczęściu miesza się zawsze pewna doza smutku, teraz zaś, gdy spoglądałem na tego szczęśliwca, opanowało mnie gorzkie uczucie, podobne do rozpaczy. Zwłaszcza ciężko mi było w nocy. Posłano mi w pokoju znajdującym się obok sypialni brata i słyszałem, że brat nie spał, że wstawał i chodził do talerza z agrestem, biorąc raz po raz po jagodzie.

Rozważałem: jak wielu jest w istocie ludzi zadowolonych, szczęśliwych! Jakaż to przemożna, dławiąca siła! Spójrzcie tylko na to życie: bezczelność i nieróbstwo możnych, ciemnota i bydlęce otępienie słabych, naokoło nas nędza niewysłowiona, ciasnota, degeneracja, pijaństwo, fałsze, łgarstwo… A tym czasem we wszystkich domach i na ulicach cisza, spokój, spośród pięćdziesięciu tysięcy ludzi mieszkających w mieście żadne nie krzyknie, nie zbuntuje się głośno. Widzimy tych, co chodzą na targ po żywność, w dzień jedzą, w nocy śpią, plotą swoje bzdury, żenią się, starzeją, pogodnie wywożą swoich umarlaków na cmentarz; ale nie widzimy i nie słyszymy tych, którzy cierpią, i to, co jest straszne w życiu, dzieje się gdzieś za kulisami.

Cisza, spokój, a protestuje tylko niema statystyka: tylu to zwariowało, tyle to wiader wypito, tyle to dzieci zmarło na skutek niedożywienia… I taki porządek widocznie jest potrzebny; prawdopodobnie szczęśliwy tylko dlatego czuje się dobrze, że nieszczęśliwi dźwigają ciężar swego życia w milczeniu i gdyby nie istniało to milczenie, szczęście byłoby niemożliwe. Jest to hipnoza zbiorowa. Trzeba by, żeby za drzwiami każdego zadowolonego, szczęśliwego człowieka stał ktoś z młotkiem i bez przestanku przypominał mu pukaniem, że są nieszczęliwi, że gdyby był nawet najszczęśliwszy w świecie, życie pokaże mu wcześniej czy później swoje pazury, przyjdzie nieszczęście – choroba, ubóstwo, straty – i nikt go nie zobaczy i nie posłyszy, tak jak teraz on nie widzi i nie słyszy innych. Ale nie ma tego kogoś z młotkiem, szczęśliwy żyje sobie i drobne życiowe kłopoty poruszają go lekko, jak wiatr osikę, i wszystko toczy się jak najpomyślniej”.

Głosem Iwana Iwanycza Czechow opisał jeden z najważniejszych egzystencjalnych i moralnych dylematów ludzi, którzy zostali obdarzeni przez los stosunkowo spokojnym życiem, tj. życiem wolnym od skrajnego ubóstwa, doświadczania okrucieństw wojny, czy innych tego typu wydarzeń, wiążących się z dotkliwym albo przedłużającym się cierpieniem. Ludzie, którzy znajdują się w takiej sytuacji, potrafią czerpać z życia maksymalnie dużo szczęścia i zazwyczaj tak właśnie postępują. Dylemat polega na tym, że w świecie pełnym cierpienia, ignorancji, kłamstw, wojen, ubóstwa i hipokryzji, taka ‘burżuazyjna” sielanka (używając dość luźno tego terminu) pojawia się tylko za cenę poświęcenia prawdy i życia w „zbiorowej hipnozie”. Podobnie jak z twardym i kwaśnym agrestem Nikołaja, który wprawdzie dał mu wiele radości, jednak za cenę nieustannego poświęcania swojego życia i samolubnego poświęcania życia innych.

Z drugiej strony, Iwan Iwanycz jest zakłopotany rozumiejąc, że takie szczęście jest tylko pozorne i w dodatku przepełnione żalem z powodu zmarnowanej młodości, kiedy można było jeszcze coś zrobić, żeby zmienić obraz świata. Ale pomijając zadowolenie Nikołaja i przygnębienie Iwana, faktem jest to, że poprzez wybranie Prawdy, Iwan znalazł się na swej drodze do wolności i do głębszego i bogatszego sensu życia, otwierając sobie szansę na osiągnięcie prawdziwego szczęścia. Co ważniejsze, ludzie pokroju Iwana są jedynymi, którzy mają możliwość przywrócenia pewnej równowagi pomiędzy światłem i ciemnością na tym mrocznym i niezrównoważonym świecie. Mogą to uczynić poprzez budzenie i i pomaganie tym, którzy zmęczeni są zbiorową hipnozą oraz walcząc z hipokryzją i kłamstwami, będącymi niczym innym, jak tylko zwiastunami zła i cierpienia mas.

Taki właśnie ideał inspiruje zespół SOTT.net. Nie dlatego zdecydowaliśmy się wybrać Prawdę zamiast spokojnego życia, że nie cenimy sobie szczęścia – ale dlatego, że wierzymy w istnienie prawdziwszego szczęścia, które jest dostępne tak dla nas, jak również dla tych wszystkich, którzy mają odwagę stanąć twarzą w twarz z ciemnością spowijającą naszą planetę i zagrażającą pochłonięciem całego życia – i mają odwagę coś z tym zrobić. Jednak w chwili obecnej to potencjalnie dostępne szczęście jest poważnie zagrożone. Ci, których pragnieniem jest ujarzmienie ludzkości i stworzenie dosłownego „piekła na Ziemi”, odnioszą sukces o jakim nawet nie śnili i bardziej niż kiedykolwiek wcześniej bliscy są osiągnięcia swoich celów. Ludzie muszą się obudzić ze snu zanim będzie za późno.

Co oni ukrywają? Lot 447 i zdarzenia typu Tunguska

iza — Mon, 15 Jun 2009 23:48:45 +0000

Joe Quinn
SOTT.net
Piątek, 12 czerwca 2009 19:22 UTC
[What are they hiding? Flight 447 and Tunguska Type Events]

1 czerwca 2009 roku około godziny 1:33 UTC samolot Air France lot 447 lecący z Rio de Janeiro do Paryża zniknął nad Środkowym Atlantykiem (na północ od równika).

Z samolotu nie odebrano sygnału Mayday, a urzędnicy lotnictwa, po prawie dwóch tygodniach, wciąż nie dają spójnego wyjaśnienia, co mogło przyczynić się do nagłego upadku nowoczesnego samolotu pasażerskiego Airbus 330-200.

Jak zwykle, media pomijają (lub ukrywają) pewne bardzo oczywiste, acz – co zrozumiałe – niepokojące dane o naturze zagrożeń dla życia na Ziemi i jak zwykle to redaktorom Sott.net przypada wyświetlenie szczegółów.

Jeden z pierwszych oficjalnych komentarzy na temat tego zdarzenia pochodzi od francuskiego premiera, François Fillon, który powiedział:

“Jedyne, co wiemy na pewno, to że samolot nie wysłał żadnego wezwania o pomoc, z wyjątkiem regularnych – wysyłanych co trzy minuty – automatycznych powiadomień, wskazujących na awarię wszystkich systemów”.

Eksperci lotnictwa wyrazili także zdziwienie z powodu braku radiowych sprawozdań od Airbusa i stwierdzili, że taki nowoczesny samolot musiałby doznać licznych usterek, żeby gwałtownie spaść do oceanu.

Sonda prowadząca samolotów komercyjnych

Początkowe teorie koncentrowały się na rurce Pitota [prędkościomierz, sonda ciśnienia statycznego i dynamicznego] – części układu mierników ciśnienia samolotu, które określają prędkość, liczbę Macha, wysokość i prędkość pionową. 3 czerwca rzecznik Air France stwierdził, że:

“samolot co trzy minuty wysyłał serie wiadomości elektronicznych, które zawierały około minuty informacji. Nie ustalono jeszcze, co dokładnie te dane oznaczają”.

Kilka dni później specjalista od bezpieczeństwa lotniczego wyjaśnił, że “całkowita awaria wymagałaby 100% niesprawności instalacji elektrycznej”, co nie miało miejsca na początku lotu, system był bowiem sprawny i wysyłał dane do kontrolerów lotu, co wskazuje na działanie pewnych instalacji elektrycznych w samolocie.

Z wiadomości wysyłanych za pośrednictwem pokładowego radiowego systemu transmisji danych Aircraft Communication Addressing and Reporting System (ACARS) [system komunikacji ze statkami powietrznymi w oparciu o wiadomości i potwierdzenia odbioru] wynika, że między 02:10 a 02:14 UTC UTC – czyli w ciągu czterech minut lub mniej – przekazanych zostało 5 raportów awarii i 19 ostrzeżeń. Wiadomości wywołane danymi wskazującymi na awarię urządzeń, wychwycone przez wbudowany system badania i powiadamianiania, wysyłane były, wraz z ostrzeżeniami z kokpitu, do ACARS. Awarie i ostrzeżenia przekazane w tej pięciominutowej transmisji dotyczyły automatycznej nawigacji, kontrolek lotu i wentylacji kabiny.

przybliżona ostatnia lokalizacja AF447

W pierwszej minucie transmisji ACARS jest wiadomość wskazująca na błąd w układzie pitot-static. Źródła zbliżone do śledztwa potwierdziły, że “pierwsza w ciągu radiowych raportów automatycznego powiadamiania o błędach układu wiadomość pochodząca z rozbitego odrzutowca wyraźnie wskazuje na uszkodzenie czujników prędkości”. Dwunasty komunikat ostrzegawczy z tym samym kodem czasu wskazuje, że odłączyły się autopilot i system automatycznego ciągu (auto-thrust system) i że system unikania kolizji lotniczej był w trybie błędu. Dodatkowo tryb lotu zmienił się z “trybu normalnego” (Normal Law) na “Alternate Law”.

Pozostała część tych wiadomości napłynęla między 02:11 UTC a 02:14 UTC i zawierała informację o awarii systemu ADIRU (Air Data Inertial Reference Unit – systemu wyświetlającego na pulpicie pilotów dane o prędkości powietrza, jak również o innych układach, takich jak silniki, autopilot, sterowanie lotem i podwozie). O godzinie 02:12 UTC wiadomość ostrzegawcza wskazała, że istnieje rozbieżność pomiędzy niezależnymi systemami danych. O 02:13 UTC do stanowiska kontroli lotów wysłana została wiadomość o awarii komputerów Flight Management, Guidance i Envelope. Jedną z dwóch ostatnich wiadomości, przekazaną o 02:14 UTC, było ostrzeżenie dotyczące układu hermetyzacji samolotu oraz jego prędkości pionowej.

Wszystko to razem zdaje się potwierdzać konkluzję wspomnianego wcześniej biegłego w zakresie lotnictwa, że przed wpadnięciem do morza samolot rzeczywiście doznał licznych usterek. Jednak taka seria awarii byłaby wydarzeniem bezprecedensowym w nowoczesnej historii lotnictwa, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że Airbus 330 jest jednym z najbardziej zaawansowanych i najbezpieczniejszych komercyjnie dostępnych samolotów. Posiada doskonałe wyniki w zakresie bezpieczeństwa, przy ponad 550 wyprodukowanych samolotach pasażerskich i braku ofiar śmiertelnych od kiedy wszedł do użytku w 1993 roku. Jest więc niemal niewyobrażalne, że taki samolot bez historii problemów technicznych mógł był doświadczyć tak kompletnej awarii technicznej w takim tempie, że pilot nawet nie miał czasu wysłać sygnału SOS (“Mayday”) na częstotliwości alarmowej.

Nie dziwi więc, że 11 czerwca francuskie biuro badania i analiz Urzędu Bezpieczeństwa Cywilnego (French Investigation and Analysis Office For Civilian Security) zdyskontowało pomysł, że główną przyczyną awarii mógł być “czujnik prędkości powietrza”.

Jako możliwą przyczynę proponowano również ciężkie warunki pogodowe. Ta teoria opiera się na raporcie, że około godziny 1a.m. UTC piloci zgłosili, że napotkali “burzliwą pogodę z silnymi turbulencjami”. Daniel G. Kottlowski, doświadczony meteorolog z Accuweather.com obliczył, że burze z piorunami w regionie katastrofy mogły wygenerować silne prądy wznoszące w granicach 100 mil na godzinę, choć przyznał, że nie była to niezwykła pogoda dla tego rejonu. Według pilotów transportowych, znających tę trasę, prawdopodobne jest, że załoga samolotu linii Air France była świadoma intensywności burzy na torze lotu na tej wysokości na długo przed faktycznym napotkaniem burzy z piorunami. Korzystając z pokładowego radaru piloci mogą widzieć poszczególne ogniska burzy i z łatwością je ominąć.

Równie mało prawdopodobne jest, aby błyskawica spowodowała jakieś poważne problemy, ponieważ konstrukcja współczesnych samolotów pozwala im przyjąć uderzenie piorunu bez doznania istotnych uszkodzeń.

Najbardziej jednak przekonującym dowodem przeciwko teorii pogodowej jest fakt, że przez ten sam obszar, zarówno przed jak i po locie 447, przeleciały bez żadnych incydentów dwa odrzutowce Lufthansy.

Agencja prognozy pogody Organizacji Narodów Zjednoczonych powiedziała we wtorek, że ma wstępne informacje wskazujące na to, że te dwa samoloty zarejestrowały dane na temat panującej temperatury i wiatrów. Nie były one jednak wyposażone w urządzenia pozwalające na automatyczne przekazywanie informacji na temat turbulencji.

W poniedziałek źródło posiadające dostęp do danych przekazywanych Światowej Organizacji Meteorologicznej powiedziało agencji Reuters w Paryżu, że dwa odrzutowce przeszły przez turbulencje przed i po samolocie [lotu 447] bez incydentów, pozostawiając ekspertom ocenę roli pogody w tej katastrofie.

Rzeczywiście, w okresie zbliżonym do czasu katastrofy co najmniej 12 innych samolotów przelatywało mniej więcej tą samą trasą co lot 447. Żaden z tych samolotów nie zgłosił problemów pogodowych.

Ostatnie doniesienia o tym, że ciała pasażerów zostały znalezione w promieniu 54 km, dobitnie sugerują, że samolot rozleciał się na kawałki wysoko w powietrzu.

Mainstreamowe media, postawione wobec problemu straty komercyjnego samolotu odrzutowego wysoko w powietrzu i bez jasnego wytłumaczenia przyczyny, na ogół uciekają się do emocjonalnych opowiastek w stylu hollywoodzkim, jak dowodzi tego artykuł UK Times:

Czy AF447 miał wady konstrukcyjne? Czy pękło okno albo odpadło mu skrzydło? Czymkolwiek to było, pasażerowie musieli być przerażeni. Noc nad Atlantykiem, błyskawice przecinające niebo, samolot telepiący się w turbulencji, niedziałające systemy. Następnie potężna dekompresja, powietrze wysysane z samolotu, a na zewnątrz temperatura -30 C lub mniej. Na szczęście nie cierpieli chyba długo.

Co ciekawe, w tym samym artykule autorzy stwierdzają:

Choć nikt nie wie jeszcze na pewno, co zniszczyło samolot, śledczy obawiają się, że przyczyną było nie, jak początkowo sugerowano, uderzenie piorunu, wybuch bomby czy meteor, a fatalne zderzenie wysokiej technologii z brutalnymi siłami natury.

Ach tak, “brutalne siły natury”! Coraz cieplej, ale jeszcze bliżej była wzmianka o meteorze. Pomimo że ten pomysł spotkał się z niewielkim zainteresowaniem najważniejszych mediów – tylko blog czasopisma Discover pozwolił jednemu z redaktorów pospekulować na temat statystycznej szansy, że to zabłąkany bolid przypieczętował los AF 447 – nie można go lekceważyć. Jak to się mówi, gdy wszystkie inne teorie zostały sprawdzone i okazały się niezadawalające, rozwiązaniem musi być ta co pozostała, niezależnie jak jest nieprawdopodobna.

Czytelnicy Sott.net są zapewne zaznajomieni z zestawionymi przez nas danymi na temat niepokojącego wzrostu częstotliwości pojawiania się meteorów i impaktów w ciągu ostatnich 10 lat. Artykul Laury Knight-Jadczyk Meteorites, Asteroids, and Comets: Damages, Disasters, Injuries, Deaths, and Very Close Calls zawiera listę impaktów z okresu od roku 10000 p.n.e. do czasów nam współczesnych. To, jak i inne dane, które były starannie ignorowane przez główne media, doprowadziło nas do szybkiego rozważenia logiczniejszego wyjaśnienia nagłego zniknięcia AF 447.

W ciągu kilku dni od chwili awarii pojawił się pierwszy dowód, że AF 447 zniszczyło coś innego niż wysokie technologie i pogoda.

Hiszpański pilot linii Air Comet (który lata z krajów Ameryki Południowej i Środkowej do Madrytu) lecąc z Limy do Madrytu zgłosił zaobserwowanie białego spadającego światła w regionie ostatniej pozycji AF 447:

“Nagle zobaczyliśmy z daleka silny, intensywny błysk białego światła, który poleciał w dół i zniknął w ciągu sześciu sekund”.

Na czas trwania obserwacji (widzieli to także drugi pilot oraz pasażer, który był w rejonie przedniej kuchni samolotu), położenie samolotu Air Comet to 7N 49W. Przybliżona lokalizacja A-330-203, aż do chwili jego zniknięcia, to równik i mniej więcej 30 południk zachodni.

Rozsądnym wydaje się zasugerować, że samolot nie wytworzyłby trwającego sześć sekund jaskrawego, intensywnie białego światła, jakie spadało z nieba. Jako rozbłyski spadającego silnego białego światła widziane były natomiast dziesiątki zaobserwowanych w ciągu ostatnich kilku lat meteorów i bolidów.

Czytelnik Sott.net przysłał nam następujący raport:

Dziś wczesnym rankiem (8 czerwca 2009) widziałem tu w Brazylii, wywiad (w programie telewizji Record) z tubylcem z archipelagu Fernando de Noronha, który twierdził, że widział dziwne światła w noc katastrofy odrzutowca linii Air France.

Oświadczył, że widział światło (silne białe), a później zmieniało ono kilka razy kierunek i zmieniło kolor na czerwony.

Czy twierdzimy zatem, że to meteor uderzył w AF 447? Nie dokładnie. Szanse na pojedyńczy maławy (lub nawet duży) kamień spadający z nieba i trafiający w samolot podróżujący z prędkością 500 mil na godzinę są z pewnością zbyt znikome, by mogły być wiarygodne. Jednak meteory i komety często nie spadają tak po prostu na ziemię nienaruszone. Pamiętacie Tunguską?

Przypadek Tunguskiej, lub eksplozja Tunguskiej, to potężny wybuch, który nastąpił około 7:14 rano w dniu 30 czerwca 1908 w rejonie rzeki Podkamiennaja Tunguzka, na terenie obecn rosyjskiego Kraju Krasnojarskiego.

Fala uderzeniowa Tunguskiej powaliła drzewa na powierzchni 2000 km kwadratowych

Chociaż przyczyna eksplozji jest przedmiotem debaty, powszechnie uważa się, że katastrofa spowodowana została przez wybuch dużej meteoroidy lub fragmentu komety na wysokości 5 – 10 kilometrów (3 – 6 mil) nad powierzchnią Ziemi. Różne badania dostarczyły różnych szacunków dotyczących wielkości obiektu, ogólnie jednak zgodzono się, że obiekt miał średnicę kilkudziesięciu metrów.

Mimo że meteor lub kometa częściej eksplodują w powietrzu, niż spadają prosto na powierzchnię, to zdarzenie wciąż określane jest jako impakt. Szacunki energii wybuchu wahają się od 5 megaton TNT aż do 30 megaton TNT, przy najbardziej prawdopodobnej wielkości 10-15 megaton – w przybliżeniu równej sile termonuklearnego wybuchu przeprowadzonego pod koniec lutego 1954 w Castle Bravo [atol Bikini], około 1000 razy potężniejszego od bomby zrzuconej na Hiroszimę i około jednej trzeciej energii “bomby cara” (Tsar Bomba) – największej zdetonowanej bomby w historii broni jądrowej. Eksplozja powaliła ponad 80 milionów drzew na powierzchni ponad 2150 kilometrów kwadratowych (830 mil kwadratowych). Szacuje się, że gdyby ją zmierzono, fala uderzeniowa tego podmuchu osiągnęłaby siłę 5,0 stopni w skali Richtera. Wybuch tej mocy jest w stanie zniszczyć duży obszar metropolitalny.

Chociaż uważa się Tunguską za największy impakt na lądzie w najnowszej historii Ziemi, upadki obiektów o podobnej wielkości na rozległych obszarach oceanicznych przeszłyby niezauważone przed pojawieniem się w latach 1960 i 1970 globalnego monitoringu.

Tunguska była prawdopodobnie widoczna, kiedy wybuchła i rozpadła się na części, wyglądając jak jasne białe światło spadające z nieba. Pułap samolotów komercyjnych to sześć do dziesięciu mil. AF 447 rzeczywiście znajdował się nad rozległym obszarem oceanu. Gdyby więc, jak podejrzewam, wybuch komety podobnej do Tunguskiej – choć znacznie mniejszej – zniszczył AF447, spowodowałoby to coś w rodzaju impulsu elektromagnetycznego (EMP), co wyjaśnia kompletne uszkodzenie systemów elektronicznych samolotu. Jest również prawdopodobne, że nowoczesne systemy monitoringu satelitarnego wychwyciłyby takie wydarzenie. I rzeczywiście, artykuł generała brygady S. Pete Wordena NEOS, Planetary Defense and Government – A View From the Pentagon (Obiekty NEO, Obrona Planetarna i Rząd – okiem Pentagonu) potwierdza to prawdopodobieństwo:

Mogę pokazać ludziom dowody realnych uderzeń wyrządzających mniejsze niż sto lat temu szkody lokalne i regionalne. Jeszcze bardziej przekonujące są częste detonacje na poziomie kilku kiloton naszych satelitów wczesnego ostrzegania w ziemskiej atmosferze.

Wśród amerykańskiej społeczności związanej z przestrzenią kosmiczną istnieje coraz większe zainteresowanie “kosmiczną świadomością sytuacyjną”. Zaczynamy rozumieć, jak istotne jest identyfikowanie i śledzenie praktycznie wszystkiego, co znajduje się na orbicie ziemskiej. Niektóre z tych obiektów, od dużych po kilkucentymetrowe, stanowią potencjalne zagrożenie dla komercyjnych i cywilnych operacji kosmicznych, takich jak Międzynarodowa Stacja Kosmiczna.

Jeśli weźmiemy pod uwagę, że takiemu zdarzeniu towarzyszą niemal natychmiastowy impuls elektromagnetyczny, dźwiękowa fala uderzeniowa rozchodząca się na milę w każde 6 sekund, a następnie wolniejsza, ale silniejsza fala uderzeniowa, to scenariusz rozpadu komety na fragmenty dokładnie pasuje do przebiegu wydarzeń, jaki poznaliśmy. Jeśli wybuch nastąpił w odległości 15-20 mil od samolotu, awaria elektroniki wskutek uderzenia impulsu elektromagnetycznego byłaby niemal natychmiastowa. 90-120 sekund zajęłoby dotarcie do samolotu dźwiękowej fali uderzeniowej, a dzieła dokonałaby podążająca za nią atmosferyczna fala uderzeniowa, która rozdarłaby samolot na kawałki. Przy takim scenariuszu samolot pozostawałby nienaruszony przez około 90-120 sekund, po czym by się rozleciał. To prawdopodobnie wywołałoby podobne obrażenia do tych, o których donoszono: połamane kości i sugerujące brak eksplozji niepoparzone ciała. Samolot zostałby po prostu rozerwany w powietrzu na części, a siła wstrząsu dałaby w efekcie głównie obrażenia jak przy zderzeniu.

Jakie są więc szanse, że dostępne cywilne, a nawet rządowe czy wojskowe zdjęcia satelitarne będą w stanie potwierdzić te nasze “dzikie spekulacje” lub je obalić?

Jeszcze kilka dni temu ta szansa była spora. Ale z jakiegoś nieznanego powodu i bardzo dziwnym zbiegiem okoliczności stało się to:

Military Hush-Up: Incoming Space Rocks Now Classified

Space.com
10 czerwca 2009

Przez 15 lat naukowcy korzystali z gromadzonych przez tajne amerykańskie satelity danych na temat pojawiających się w ziemskiej atmosferze bolidów. Było dobrze, ale się skończyło.

Agencja SPACE.com dowiedziała się, że decyzją nowej amerykańskiej polityki wojskowej obserwacje dotyczące zbliżających się bolidów, prowadzone przez supertajny rządowy statek kosmiczny, sklasyfikowane zostają jako tajne i nie będą ujawniane.

Główne cele satelitów to między innymi wykrywanie testów broni jądrowej, natomiast charakteryzowanie asteroid i mniejszych meteroid, kiedy te przebijają się z hukiem przez ziemską atmosferę, był produktem ubocznym, stanowił jednak jednocześnie żyłę złota dla naukowców.

Rezultat: Skały kosmiczne, które eksplodują w atmosferze, są obecnie utajnione.

“To dla nas zaskoczenie, dlaczego ma się to nagle zmienić – powiedział jeden z naukowców, obeznany z zagadnieniem. – To niefortunne, ponieważ była to świetna synergia… bardzo dobra współpraca. Systemy były ustawione na podwójne zastosowanie, dzięki czemu wykonano ogromną ilość pracy naukowej, niemożliwej do wykonania w inny sposób. To godna ubolewania zmiana polityki”.

Naukowcy mówią, że nie tylko utrudnione będą badania nad zagrożeniem z kosmosu, ale pogorszy się powszechne zrozumienie dramatycznych niekiedy eksplozji na niebie, co może prowadzić do zamieszania i strachu przed nieznanym. [cały przetłumaczony artykuł tutaj]

Komentując w zeszłym roku znaczenie wydarzenia Tunguska, były astronauta Apollo i prezes zarządu Fundacji B612, Rusty Schweickart, stwierdził:

Tunguska jest wielkim przypomnieniem tego, z czym prawdopodobnie będziemy mieć do czynienia w ciągu najbliższych mniej więcej 10 lat. Teraz wiemy, że statystycznie istnieje około 600.000 lub więcej “Tunguskich”, z których jak dotąd odkryto mniej niż 1%! O ile dla tych z nas, którzy pracowali nad tą kwestią, jest jasne, że możemy oddalić takie zagrożenia uderzeń… podstawowym warunkiem jest to, żebyśmy wiedzieli, że uderzenie ma nastąpić! Nie możemy ochronić się przed czymś, o czym nie wiemy.

Zatem podstawową “wiadomością” od Tunguskiej jest to, że to się zdarzyło, zdarzy się znowu, a my możemy temu zapobiec. Ale musimy znajdować i śledzić te mniejsze obiekty NEO. Kongres przemówił. Kazali NASA uruchomić mocniejszy program wyszukiwania. NASA jednak odmówiła działania – a nawet zastosowania się do prośby Kongresu o zalecenie strategii wyszukiwania i oszacowania budżetu niezbędnego do wsparcia tej strategii.

Ich wymówka? Nie mają na to funduszy!

Dzięki, NASA.

Jeśli to faktycznie wybuch komety na dużej wysokości zniszczył AF 447, to niezwykle niepokojąca jest obwieszczona przez mainstreamową prasę zaledwie kilka dni później decyzja amerykańskiego wojska (i rządu) o nałożeniu cenzury na informacje o wszelkich kosmicznych skałach mających jakiś związek z Ziemią. Taka polityka nie tylko nie dopuszcza podania do publicznej wiadomości dowodów, które mogłyby potwierdzać opisany wyżej scenariusz, ale i sugeruje, że członkowie rządu i armii USA wiedzą, iż to wybuch komety zniszczył samolot Air France i podejrzewają, że możliwych jest więcej takich zdarzeń, prawdopodobnie w najbliższej przyszłości i być może nad zaludnionymi obszarami. Jak Victor Clube i Bill Napier wyraźnie nam uzmysłowili w swojej książce “Cosmic Winter” (Kosmiczna zima), istnieje ogromne potencjalne niebezpieczeństwo nierozpoznania eksplozji komety i błędnego wzięcia jej za za atak nuklearny. A nowa polityka wojskowa znacząco zwiększa jeszcze inne niebezpieczeństwo – rozmyślnie błędnego rozpoznania dokonanego przez tych, którzy utajniają dane. Co najbardziej w tym przerażające, polityka ta jasno unaocznia bezduszne lekceważenie ludzkiego życia, przejawiające się w tak aroganckim zablokowaniu informacji dotyczących tego, co ewidentnie stanowi obecnie największe zagrożenie dla ludzkości.

25 tonowe drzwi prowadzące do kompleksu Cheyenne

Oczywiście, podczas gdy wy i my będziemy odcięci od tej informacji i pozostawieni własnemu losowi, dziesiątki tysięcy tych samozwańczych elitarnych członków rządu i społeczeństwa mają do dyspozycji kilka ogromnych podziemnych bunkrów, takich jak Mount Weather lub Cheyenne Mountain i bez wątpienia wiele innych. Z ich wytrzymującymi 25 tonowy napór drzwiami, sprzętem odnowy biologicznej, filtrami powietrza, mini elektrowniami i zbiornikami wody pitnej, nie oszczędzali oni pieniędzy podatników na zapewnienie sobie przetrwania w komfortowych, a przynajmniej znośnych warunkach.

Kosmiczne kamienie od teraz ściśle tajne

iza — Sun, 14 Jun 2009 23:56:40 +0000

W środę, 10 czerwca agencja SPACE.com opublikowała niezwykle ważną informację, której odbicia nie udało mi się znaleźć w polskich mediach. Jeśli coś przeoczyłam, wdzięczna będę za linki.

Poniżej mój zgrubny przekład, a pod nim oryginalny artykuł. Władającym językiem angielskim polecam zajrzeć na Sott.net, gdzie również można przeczytać doniesienie SPACE.com wraz z komentarzami oraz kilka innych powiązanych tematycznie artykułów, jak choćby te: (link) (link) (link) czy (link) (tu po polsku). A tych, którzy nie czytali jeszcze cyklu kometarnego, zachęcam do nadrobienia zaleglości. Natomiast pod oryginalnym artylułem coś z rodzimego podwórka.

Military Hush-Up: Incoming Space Rocks Now Classified, czyli Kosmiczne kamienie od teraz ściśle tajne

Przez 15 lat naukowcy korzystali z gromadzonych przez tajne amerykańskie satelity danych na temat pojawiających się w ziemskiej atmosferze bolidów. Było dobrze, ale się skończyło.

Jaki bolid? Proszę przechodzić dalej, tu nie ma nic do oglądania

Agencja SPACE.com dowiedziała się, że decyzją nowej amerykańskiej polityki wojskowej obserwacje dotyczące zbliżających się bolidów, prowadzone przez supertajny rządowy statek kosmiczny, sklasyfikowane zostają jako tajne i nie będą ujawniane.

Główne cele satelitów to między innymi wykrywanie testów broni jądrowej, natomiast charakteryzowanie asteroid i mniejszych meteroid, kiedy te przebijają się z hukiem przez ziemską atmosferę, był produktem ubocznym, stanowił jednak jeddnocześnie żyłę złota dla naukowców.

Rezultat: Skały kosmiczne, które eksplodują w atmosferze, są obecnie utajnione.

“To dla nas zaskoczenie, dlaczego ma się to nagle zmienić – powiedział jeden z naukowców, obeznany z zagadnieniem. – To niefortunne, ponieważ była to świetna synergia… bardzo dobra współpraca. Systemy były ustawione na podwójne zastosowanie, dzięki czemu wykonano ogromną ilość pracy naukowej, niemożliwej do wykonania w inny sposób. To godna ubolewania zmiana polityki”.

Naukowcy mówią, że nie tylko utrudnione będą badania nad zagrożeniem z kosmosu, ale pogorszy się powszechne zrozumienie dramatycznych niekiedy eksplozji na niebie, co może prowadzić do zamieszania i strachu przed nieznanym.

Większość “spadających gwiazd” to naturalny gruz kosmiczny, nie większy od ziaren grochu. Ale rutynowo wpadają w atmosferę również skały wielkości piłki, a nawet małego samochodu. Większość wyparowuje lub eksploduje po drodze, ale niektóre docierają na powierzchnię Ziemi lub eksplodują tuż nad powierzchnią. To zrozumiałe, że naukowcy chcą wiedzieć o tych wydarzeniach, żeby móc lepiej przewidywać zagrożenie.

Jednakże, ponieważ świat w dwóch trzecich to oceany, większość spadających obiektów umyka obserwatorom na ziemi, a w dostrzeżeniu wielu innych kosmicznych kamieni na przeszkodzie stoi światło dzienne.

Przez ostatnie mniej więcej dziesięć lat setki tych zdarzeń zostały dostrzeżone przez tajne satelity. Cenne informacje, pochodzące z obserwacji prowadzonych z kosmosu, były szybko udostępniane, dostarczając naukowcom takich danych jak czas, miejsce, wysokość nad powierzchnią oraz krzywe jasności, pomagając w określeniu ilości energii wytworzonej przez te bolidy.

A w niepewnym świecie, w jakim teraz żyjemy, miło jest wiedzieć, że przyczyną detonacji w atmosferze było zjawisko naturalne, a nie wybuch jądrowy.

Obserwacje z kosmosu są naprawdę nieocenione w przypadku rozległych powierzchni oceanów – daleko poza zasięgiem naziemnych stacji gromadzenia danych.

Jednak wszystko to skończyło się w ciągu ostatnich kilku miesięcy, wywołując oburzenie naukowców tą zmianą polityki i założeniem im klapek na oczy. Miejmy nadzieję, że ta decyzja zostanie zmieniona.

“Dane na temat bolidów pochodzące od czynników wojskowych miały decydujące znaczenie dla oceny ryzyka impaktu” – powiedział David Morrison, naukowiec zajmujący się w NASA Ames Research Center obiektami NEO (Near Earth Object). Zaznaczył, że to jego osobisty pogląd, nie jako rzecznika NASA.

Średni rozmiar największych impaktów w atmosferze pochodzących od małych asteroid jest kluczowym elementem danych doświadczalnych, pozwalającym określić poziom niskich energii impaktora w rozkładzie potęgowym, w przypadku asteroid o średnicy ponad 6 mil (10 km).

Co jeszcze powiedział Morrison:

Te dane o bolidach w połączeniu z obserwacjami astronomicznymi co większych asteroid przelatujących w pobliżu Ziemi określają charakter zagrożenia i pozwalają na racjonalne zaplanowanie, jak radzić sobie z tą kwestią. Dane o bolidach pełnią dziś jeszcze inną, ważną rolę. Na przykład dane o bolidach w połączeniu z infradźwiękami pozwoliły naukowcom określić przybliżony rozmiar i energię niezwykłego uderzenia meteorytu w Carancas na plaskowyżu Altiplano – na granicy Peru i Boliwii – 15 września 2007. Informacje o bolidach odegrały również istotną rolę w przypadku małej asteroidy 2008 TC3. To był pierwszy w historii przypadek wykrycia małej asteroidy zanim uderzyła w Ziemię. Dane na temat bolidu były też kluczem do zlokalizowania miejsca impaktu i późniejszego odnalezienia fragmentów tego meteorytu.

Właśnie dobiega końca wieloletnia praca astronomów nad wykryciem większości dużych asteroid, które mogłyby spowodować regionalne lub globalne zniszczenia, a teraz zamierzali wziąć się za szukanie drobniejszego materiału kosmicznego.

I jak na ironię - mówi Morrison - dostępność tych danych ma zostać ograniczona właśnie wtedy, kiedy program NEO skierował się na badanie małych obiektów, które najprawdopodobniej zostaną wyłapane przez satelitarny program monitorowania. Te dane były dostępne dla środowiska naukowego przez całe ostatnie dziesięciolecie. To niefortunne, że zakręcono kurek dopływu tych informacji właśnie wtedy, kiedy stają się bardziej wartościowe dla społeczności zainteresowanej charakteryzowaniem asteroid przelatujących w pobliżu Ziemi i ochroną naszej planety przed uderzeniami asteroid.

Ta nowa amerykańska polityka wojskowa zwróciła uwagę również Clarka Chapmana, naukowca zajmującego się planetami i eksperta od impaktów z instytutu Southwest Research Institute w Boulder, Kolorado.

“Myślę, że to bardzo ważne, żeby upublicznić te informacje” – powiedział Chapman w rozmowie z SPACE.com. – Ważniejsze od wartości naukowej, jak sądzę, jest to, że te rzadkie, jasne bolidy pomagają zrozumieć zagrożenie stwarzane przez jeszcze większe i rzadsze asteroidy.

Świadkami przelatujących obiektów są niespodziewający się ich ludzie, w odległych zakątkach świata, co często prowadzi do nieprawdziwych i przesadzonych raportów.

Połączenie tych otrzymanych od niedoświadczonych obserwatorów relacji z danymi satelitarnymi jest istotne dla oceny tychże sprawozdań obserwatorów i rozsupłanie tego, co ludziom wydało się tajemnicze i nadzwyczajne – powiedział Chapman.

I cały artykuł w oryginale:

Leonard David
space.com

For 15 years, scientists have benefited from data gleaned by U.S. classified satellites of natural fireball events in Earth’s atmosphere – but no longer.

A recent U.S. military policy decision now explicitly states that observations by hush-hush government spacecraft of incoming bolides and fireballs are classified secret and are not to be released, SPACE.com has learned.

The satellites’ main objectives include detecting nuclear bomb tests, and their characterizations of asteroids and lesser meteoroids as they crash through the atmosphere has been a byproduct data bonanza for scientists.

The upshot: Space rocks that explode in the atmosphere are now classified.

“It’s baffling to us why this would suddenly change,” said one scientist familiar with the work. “It’s unfortunate because there was this great synergy…a very good cooperative arrangement. Systems were put into dual-use mode where a lot of science was getting done that couldn’t be done any other way. It’s a regrettable change in policy.”

Scientists say not only will research into the threat from space be hampered, but public understanding of sometimes dramatic sky explosions will be diminished, perhaps leading to hype and fear of the unknown.

Incoming!

Most “shooting stars” are caused by natural space debris no larger than peas. But routinely, rocks as big as basketballs and even small cars crash into the atmosphere. Most vaporize or explode on the way in, but some reach the surface or explode above the surface. Understandably, scientists want to know about these events so they can better predict the risk here on Earth.

Yet because the world is two-thirds ocean, most incoming objects aren’t visible to observers on the ground. Many other incoming space rocks go unnoticed because daylight drowns them out.

Over the last decade or so, hundreds of these events have been spotted by the classified satellites. Priceless observational information derived from the spacecraft were made quickly available, giving researchers such insights as time, a location, height above the surface, as well as light-curves to help pin down the amount of energy churned out from the fireballs.

And in the shaky world we now live, it’s nice to know that a sky-high detonation is natural versus a nuclear weapon blast.

Where the space-based surveillance truly shines is over remote stretches of ocean – far away from the prospect of ground-based data collection.

But all that ended within the last few months, leaving scientists blind-sided and miffed by the shift in policy. The hope is that the policy decision will be revisited and overturned.

Critical importance

“The fireball data from military or surveillance assets have been of critical importance for assessing the impact hazard,” said David Morrison, a Near Earth Object (NEO) scientist at NASA’s Ames Research Center. He noted that his views are his own, not as a NASA spokesperson.

The size of the average largest atmospheric impact from small asteroids is a key piece of experimental data to anchor the low-energy end of the power-law distribution of impactors, from asteroids greater than 6 miles (10 kilometers) in diameter down to the meter scale, Morrison told SPACE.com.

“These fireball data together with astronomical observations of larger near-Earth asteroids define the nature of the impact hazard and allow rational planning to deal with this issue,” Morrison said.

Morrison said that fireball data are today playing additional important roles.

As example, the fireball data together with infrasound allowed scientists to verify the approximate size and energy of the unique Carancas impact in the Altiplano — on the Peru-Bolivia border — on Sept. 15, 2007.

Fireball information also played an important part in the story of the small asteroid 2008 TC3, Morrison said. That was the first-ever case of the astronomical detection of a small asteroid before it hit last year. The fireball data were key for locating the impact point and the subsequent recovery of fragments from this impact.

Link in public understanding

Astronomers are closing in on a years-long effort to find most of the potentially devastating large asteroids in our neck of the cosmic woods, those that could cause widespread regional or global devastation. Now they plan to look for the smaller stuff.

So it is ironic that the availability of these fireball data should be curtailed just at the time the NEO program is moving toward surveying the small impactors that are most likely to be picked up in the fireball monitoring program, Morrision said.

“These data have been available to the scientific community for the past decade,” he said. “It is unfortunate this information is shut off just when it is becoming more valuable to the community interested in characterizing near Earth asteroids and protecting our planet from asteroid impacts.”

The newly issued policy edict by the U.S. military of reporting fireball observations from satellites also caught the attention of Clark Chapman, a planetary scientist and asteroid impact expert at Southwest Research Institute in Boulder, Colorado.

“I think that this information is very important to make public,” Chapman told SPACE.com.

“More important than the scientific value, I think, is that these rare, bright fireballs provide a link in public understanding to the asteroid impact hazard posed by still larger and less frequent asteroids,” Chapman explained.

Those objects are witnessed by unsuspecting people in far-flung places, Chapman said, often generating incorrect and exaggerated reports.

“The grounding achieved by associating these reports by untrained observers with the satellite measurements is very useful for calibrating the observer reports and closing the loop with folks who think they have seen something mysterious and extraordinary,” Chapman said.

* * *

Zaczerpnięta z Pracowni Komet i Meteorów lista najjaśniejszych zjawisk bolidowych w 2009 roku:

Za Wirtualną Polską:

Wielka “kula ognia” nad północną Polską
2009-06-03 12:00 /PAP/
Późnym wieczorem 31 maja obserwatorzy w Polsce północnej mieli okazję do podziwiania bolidu wyraźnie jaśniejszego niż Księżyc w pełni – informują strony internetowe Pracowni Komet i Meteorów (PKiM).

W minioną niedzielę, o godzinie 22:48 niebo nad północną Polską rozświetlił potężny bolid. Pracownia Komet i Meteorów zebrała sporo doniesień naocznych świadków, którzy opisywali przelot wielkiej kuli ognia, która zakończyła swój żywot trwającym 1-2 sekundy rozbłyskiem.

Co ważne, zjawisko to zostało zarejestrowane przez dwie stacje bolidowe prowadzonej przez PKiM Polskiej Sieci Bolidowej (ang. Polish Fireball Network – PFN). Bolid praktycznie zaświetlił obraz z kamery znajdującej się w stacji w Gniewowie koło Gdyni kierowanej przez Krzysztofa Polakowskiego. Bardzo efektowny film nagrała stacja w Poznaniu prowadzona przez Mirosława Krasnowskiego. Z obu nagrań wynika, że meteor był jaśniejszy niż Księżyc w pełni. Nagrania i zdjęcia dostępne są na stronie PKiM pod adresem http://pkim.org

Dane z dwóch stacji powinny pozwolić astronomom na określenie trajektorii bolidu, jego orbity, właściwości fizycznych ciała, które spowodowało zjawisko, a także potencjalnego miejsca upadku meteorytu. (PAP)

I mamy prawdopodobnie kolejny, z 12 czerwca br.

cdn?

"Doktryna Szoku" jesienią w kinach

iza — Sun, 31 May 2009 00:52:57 +0000

Zapewne większość Czytelników już o tym wie, ale że wydarzenie ważne, warto mu poświęcić odrębny wpis.

90 minutowy film dokumentalny w reżyserii Micheala Winterbottoma nakręcony na podstawie książki Naomi Klein “Doktryna Szoku” i zaprezentowany w lutym w wersji roboczej na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie pojawi się jesienią na polskich ekranach kin.

Relacja Magdaleny Michalskiej z Berlina
wtorek 10 lutego 2009 15:29

“Doktryna szoku” – film na czasy kryzysu

Konkurs główny tegorocznego Berlinale jak na razie jest wyłącznie poprawny. Fabuły bywają wtórne, filmy, niekiedy sympatyczne, ale nie wyróżniające się niczym szczególnym. Dzieje się natomiast w sekcji dokumentalnej. W ramach Panorama Dokumente pokazano „Doktrynę szoku” brytyjskiego reżysera Micheala Winterbottoma.

Berlińska premiera „Doktryny szoku” (“The Shock Doctrine”), dokumentu Michaela Winterbottoma na podstawie głośniej książki Naomi Klein, jest sporym wydarzeniem tegorocznego festiwalu. Pozostając wiernym literze tekstu Klein brytyjski filmowiec uczynił ją bardziej czytelną nawet dla osób słabo orientujących się w świecie globalnej ekonomii. Co nie znaczy, że uprościł tezy Klein, jego film wymaga sporego skupienia i podstawowej wiedzy o ekonomii i historii politycznej. Ale dzięki archiwalnym zdjęciom, wywiadom z samą Klein i bohaterami jej książki jest jeszcze bardziej przekonujący niż tekst.

W swojej, wydanej przed rokiem, książce Klein opisuje polityczno-ekonomiczne, które podobne strategie, które spowodowały rynkowy chaos w Chile w czasach Pinocheta, Rosji po pierestrojce czy Iraku po amerykańskiej inwazji. Klein łączy, może nieco spiskowo ultraliberalne teorie ekonomiczne z politycznymi przewrotami. Tytułowa doktryna szoku ma polegać na wprowadzeniu radykalnych reform gospodarczych zmierzających do stuprocentowej prywatyzacji państw w momentach politycznej niepewności czy wręcz chaosu.

W filmie Winterbottoma, opatrzonego mottem „puste jest piękne”, efekt drastycznych zmian ekonomicznych jest porównywany do rezultatu, jaki uzyskiwali amerykańscy psychiatrzy eksperymentujący z pamięcią pacjentów poddawanych elektrowstrząsom. Klein i Winterbottom dowodzą, że tak jak wszyscy Mengele psychiatrii, którzy sądzili, że pamięć pacjenta da się skasować i dać mu nową, skrajni liberałowie poddając całe społeczeństwa odpowiednio silnym wstrząsom, mogą na nich robić dowolne eksperymenty gospodarcze. Przykłady? Wojskowa dyktatura przejmuje władzę w Chile, dobrze prosperujące demokratyczne państwo ogarnia terror i chaos. Generał może pod ideologicznym pretekstem wyprzedać kraj. Rosja odrzuca komunizm, w nowym systemie politycznym potrzeba nowej ekonomii. Bezrobocie i bieda sięgają horrendalnych rozmiarów. Koszty transformacji…

Co więcej, film pokazuje, że nie trzeba tak dramatycznych wydarzeń jak w Ameryce Łacińskiej czy byłym ZSRR. Wystarczy mianować premierem Margaret Thatcher. Główna myśl dziennikarki i reżysera jest taka, że czasy kryzysu generują niebezpiecznie duży margines tolerancji radykalnych projektów dotyczących całych społeczeństw. Głównym czarnym charakterem jest tu laureat nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii Milion Friedman, twórca teorii modernizacji kryzysowej, dzięki której, zdaniem Klein przez kilkadziesiąt lat przy okazji kolejnych kryzysów pojawiających się gdziekolwiek na świecie stopniowo niszczyli równowagę społeczną i likwidowali zabezpieczenia socjalne.

„Nie mam wątpliwości, że w Argentynie, w Iraku, w Nowym Orleanie świadomie zastosowano strategię modernizacji kryzysowej, która prowadzi do powstania kapitalizmu katastroficznego, zawsze zaczynającego się od jednej katastrofy i nieuchronnie prowadzącego do innej. Może się zacząć od zamachu stanu a skończyć krachem peso, jak było w Argentynie. Może się zacząć od załamania gospodarki planowej, a skończyć na krachu rubla – jak w Rosji. Może się zacząć od huraganu Katrina, a skończyć na wyludnieniu miasta – jak w Nowym Orleanie.” – mówiła Klein w jednym z wywiadów.

Być może teoria autorki „No Logo” brzmiała jeszcze rok temu dość futurystycznie, jednak w czasach światowego kryzysu, z którym się obecnie mierzymy, zyskuje namacalny kształt. Wszyscy poniekąd ponieśliśmy konsekwencje fundamentalistycznego neoliberalizmu, zdaje się mówić za Klein Winterbottom. Poglądy, z którymi oczywiście można się nie zgadzać, są w filmie wyłożone bardzo przekonująco i satysfakcjonująco artystycznie. W dokumentalna narrację wpleciono powstały na potrzeby promocji książki kilkuminutowy świetny film Alfonso Cuarona pokazujący proces czyszczenia mózgu pacjentów szpitali psychiatrycznych, najpierw zaadaptowany przez CIA do przesłuchiwania więźniów, potem przez ekonomistów do podporządkowywania sobie społeczeństwa.

Film idealnie trafił w swój czas i można się spodziewać sporego zainteresowania i dyskusji wokół niego. Winterbottom ostrzega przed konsekwencjami sytuacji, z którą mierzymy się właśnie teraz. Nie pierwszy raz zresztą Berlinale jest miejscem premier najważniejszych filmów dokumentalnych. Zeszłoroczna selekcja dokumentów pokazała, że często są ciekawsze współczesne niż fabuły. Oby to nie był tegoroczny przypadek.

***

“Doktryna Szoku” w bazie imdb

***

A poniżej tekst przygotowany przez polskiego dystrybutora filmu (link do pliku pdf):

HAGI

prezentuje

„Doktryna Szoku”
reż. Michael Winterbottom
film dokumentalny na podstawie książki Naomi Klein

w kinach w 2009,
czas trwania: 90 min.

Opis filmu:

„Doktryna szoku“ to najnowszy film, uznanego w świecie dokumentalisty Michaela Winterbottoma, stworzony na podstawie kontrowersyjnej książki Naomi Klein o tym samym tytule. Dokument ujawnia, jak wolnorynkowe recepty made in USA podbiły świat, bezlitośnie wykorzystując poddane amerykańskiej terapii szokowej kraje i narody. Przekonuje, że mit niewidzialnej ręki rynku skrywa ponurą rzeczywistość koroporacyjnych monopoli, klasowej dominacji i zbrojnych ingerencji. Każdy, kto stara się zrozumieć mechanizmy sterujące społeczeństwami, powinien zobaczyć „Doktrynę Szoku”. To film, który nie tylko interpretuje świat, ale może go zmienić.

Irak ogarnia wojna domowa. Korzystając z chaosu, amerykańska administracja wprowadza nowe przepisy prawa, które pozwalają koncernom naftowym takim jak Shell czy BP uzyskać kontrolę nad irackimi zasobami ropy naftowej. Zamachy z 11 września 2001 roku. Administracja Busha w tajemnicy zleca natychmiast firmom Halliburton i Blackwater prowadzenie “walki z terroryzmem”. Potężne tsunami dewastuje wybrzeża Azji Południowo-Wschodniej. Zanim mieszkańcy otrząsną się z szoku, tamtejsze dziewicze plaże zostają wystawione na sprzedaż. Huragan Katrina wypędza z domów tysiące mieszkańców Nowego Orleanu. Kiedy próbują wrócić do swego dawnego życia, okazuje się, że nie będzie już mieszkań socjalnych, a państwowe szpitale i szkoły nie zostaną ponownie otwarte.

Powyższe fakty są przykładami zastosowania w praktyce tego, co Naomi Klein nazywa doktryną szoku. Kiedy w wyniku potężnego, zbiorowego szoku, spowodowanego wojną, atakiem terrorystycznym czy klęską żywiołową, opinia publiczna wciąż jest zdezorientowana, wkrótce przeżywa kolejny szok, tym razem w postaci niepopularnych reform gospodarczych, często określanych mianem terapii szokowej.

Badania historyczne oraz cztery lata wytężonej pracy dziennikarskiej Naomi Klein w strefach dotkniętych katastrofami pozwoliły na zebranie materiału, który w „Doktrynie szoku” służy do obalenia tezy, jakoby globalny kapitalizm zwyciężył w pełni demokratycznie. “Kapitalizm kataklizmowy” nie narodził się 11 września 2001 roku. Naomi Klein szuka jego intelektualnych korzeni u Miltona Friedmana, w jego pracach i działalności na wydziale nauk ekonomicznych Uniwersytetu Chicago jeszcze w latach pięćdziesiątych. Wpływy teorii tego amerykańskiego ekonomisty odczuwane są po dziś dzień. „Doktryna szoku” stara się wykazać związki polityki gospodarczej, kampanii wojskowych typu „Szok i przerażenie” i finansowanych przez CIA tajnych prób z wykorzystaniem elektrowstrząsów oraz deprywacji sensorycznej. Prowadzone w latach pięćdziesiątych eksperymenty posłużyły do napisania podręczników tortur wykorzystywanych obecnie w bazie Guantánamo.

Film pokazuje, w jaki sposób doktryna szoku doprowadziła do zdarzeń, które odmieniły oblicze świata, od wojskowego zamachu stanu Pinocheta w Chile w 1973 roku przez przemiany ustrojowe w Polsce po 1989 aż po masakrę na placu Tiananmen w 1989 i upadek Związku Radzieckiego w roku 1991. Wywód Klein radykalnie różni się od tego, co zwykle słyszeliśmy na ten temat. Po raz kolejny Naomi Klein stworzyła dzieło, które niewątpliwie zmieni kontekst naszych publicznych debat i prywatnych rozmów o polityce i gospodarce.

Naomi Klein o zastosowaniu „Doktryny Szoku” w Polsce

Jak pokazał przykład Ameryki Łacińskiej, autorytarne reżimy mają zwyczaj opowiadania się za demokracją dokładnie w tym momencie, w którym ich ekonomiczne projekty są bliskie implozji. Polska nie była wyjątkiem. Komuniści psuli gospodarkę od dziesięcioleci, popełniając kosztowne i fatalne w skutkach błędy. Tak nadszedł moment ostatecznego upadku. “Na nasze nieszczęście wygraliśmy!” – tak brzmiała znana (i prorocza) wypowiedź Lecha Wałęsy. Kiedy “Solidarność objęła władzę w 1989 roku, zadłużenie kraju wynosiło 40 miliardów dolarów, inflacja sięgała 600 procent, pojawiały się poważne braki w zaopatrzeniu w żywność i kwitł czarny rynek. Wiele fabryk produkowało wyroby, na które nie było zbytu. Dla Polaków oznaczało to wyjątkowo bolesne wejście w demokrację. Wolność wreszcie nadeszła, ale mało kto miał czas i ochotę się nią cieszyć, bo pensje były bardzo niskie. Ludzie całe dnie spędzali w kolejkach po mąkę i masło, jeżeli akurat w danym tygodniu były dostawy do sklepów.

[…]

Jeżeli sen “Solidarności” zaczął się od skoku Wałęsy przez stalowy płot w Gdańsku, to zgoda na terapię szokową oznaczała koniec tego marzenia. Ostatecznie decyzja sprowadzała się do pieniędzy. Członkowie “Solidarności” nie uznali, że ich wizja wspólnego kierowania gospodarką była błędna, ale ich przywódcy zaczynali się przekonywać, że jedyne, co się liczy, to umorzenie komunistycznych długów i stabilizacja waluty.

Polska stała się podręcznikowym przykładem Friedmanowskiej teorii kryzysu: dezorientacja na z powodu szybkiej zmiany politycznej w połączeniu ze społecznym strachem spowodowanym tąpnięciem gospodarczym sprawiły, że obietnica szybkiej i magicznej zmiany – jakkolwiek iluzoryczna – okazała się zbyt silna, by ją odrzucić.

Terapia szokowa stanowiła w istocie kpinę z procesu demokratycznego, bo pozostawała w bezpośrednim konflikcie z pragnieniami przeważającej większości wyborców, którzy oddali swoje głosy na “Solidarność”. Jeszcze w 1992 roku 60 procent Polaków wciąż sprzeciwiało się prywatyzacji przemysłu ciężkiego. Terapia szokowa – likwidująca ochronę miejsc pracy, przyczyniająca się do dużego wzrostu kosztów utrzymania – nie zapewniła Polsce statusu jednego z “normalnych” krajów europejskich (z restrykcyjnym prawem pracy i szczodrymi świadczeniami socjalnymi), ale spowodowała te same rosnące nierówności społeczne, które towarzyszyły kontrrewolucji wszędzie tam, gdzie odniosła ona sukces, od Chile do Chin.

To że to “Solidarność”, ruch stworzony przez polskich robotników, odpowiada za znaczne zwiększenie się liczby ludzi ubogich, oznaczał zdradę ideałów ruchu związkowego i stał się pożywką dla cynizmu i gniewu, z którego kraj nigdy do końca się nie otrząsnął. © 2007 by Naomi Klein przeł. Tomasz Krzyżanowski

Naomi Klein
jest dziennikarką, pisarką oraz filmowcem. Jej twórczość wielokrotnie nagradzono. Poprzednia bestsellerowa książka „No Logo” została przetłumaczona na dwadzieścia osiem języków. „New York Times” nazwał ją biblią ruchu alterglobalistycznego. Współpracuje jako autorka felietonów z „The Nation” oraz „Guardianem”. Dla czasopisma Harper’s pisała reportaże z Iraku. W 2004 roku nakręciła film dokumentalny „The Take” o okupowanych przez robotników fabrykach w Argentynie. Wykładała w London School of Economics w ramach programu stypendialnego im. Ralpha Milibanda. The University of King’s College w Nowej Szkocji przyznał jej honorowy tytuł Doctor of Civil Laws.

Michael Winterbottom
urodzony w Blackburn w 1961 r., studiował filmografię na Uniwersytecie Oxfordzkim oraz w Bristolu. Jako reżyser debiutował w 1989 r., przez wiele lat pracował dla telewizji. Laureat wielu nagród, m.in. Złotego Niedźwiedzia („Droga do Guantanamo”) oraz BAFTA („Na tym świecie”). Nominowany do m.in. Złotej Palmy, Europejskiej Nagrody Filmowej oraz Złotego Lwa („Kodeks 46”). Współzałożyciel (z Andrew Eatonem) Revolution Films. Wielbiciel nowej fali niemieckiego kina. Twórca takich filmów jak: „Cena Odwagi”, „9 Songs”, „Aleja Snajperów” i „Więzy Miłości”.

Mat Whitecross
w 2004 r. rozpoczął współpracę z M. Winterbottomem jako montażysta („9 Songs”). Laureat Srebrengo Niedźwiedzia („Droga do Guantanamo”), nominowany do Złotego Niedźwiedzia oraz nagrody BAFTA. Jest uznanym reżyserem teledysków Jay-Z, The Magic Numbers oraz Coldplay.

Głosy prasy:

„Na widzach nie robią wrażenia obrazy walk, wybuchów, nawet śmierci i rozrywanie na strzępy ciał. Takie zdjęcia – opatrzone czerwonym paskiem z liczbą zabitych i rannych – pokazują codzienne dzienniki telewizyjne. W dzisiejszych filmach o wojnie jest wizja świata po przejściach, zranionego i podzielonego. Przejmujące portrety ludzi, którzy muszą żyć z biegiem doświadczeń i koszmarnymi wspomnieniami.”
– Krzysztof Kwiatkowski, Newsweek 22.02.

„W tym roku uderzenie ma być mocne. […] Prorokini obecnego kryzysu, głosząca potrzebę “trzeciej drogi” Naomi Klein przemówi z ekranu w filmie Michaela Winterbottoma “Doktryna szoku”.”
– Tadeusz Sobolewski, Gazeta Wyborcza 04.02

„Berlińska premiera „Doktryny szoku” jest sporym wydarzeniem tegorocznego festiwalu. Pozostając wiernym literze tekstu Klein brytyjski filmowiec uczynił ją bardziej czytelną nawet dla osób słabo orientujących się w świecie globalnej ekonomii. […]
Poglądy, z którymi oczywiście można się nie zgadzać, są w filmie wyłożone bardzo przekonująco i satysfakcjonująco artystycznie. […] Film idealnie trafił w swój czas i można się spodziewać sporego zainteresowania i dyskusji wokół niego. Winterbottom ostrzega przed konsekwencjami sytuacji, z którą mierzymy się właśnie teraz.”
– Magdalena Michalska, Dziennik 11.02.

„„Doktryna Szoku” w prównaniu do ostatnich dokumentów krytykującdych współczesny kapitalizm wygląda wyjątkowo poważnie i przekonująco.”
– Leslie Felperin, Variety 10.02.

Reżyseria: Michael Winterbottom, Mat Whitecross
Zdjęcia: Ronald Plante, Rich Ball
Montaż: Michael Winterbottom, Mat Whitecross
Dźwięk: Joakim Sundström, Richard Davey
Kierownik Produkcji: Melissa Parmenter
Producent: Andrew Eaton, Alex Cooke, Avi Lewis
Producent wykonawczy: Alan Hayling, Hamish Mykura
Produkcja: Revolution Films
Koprodukcja: Renegade Pictures
Dystrybucja: HAGI Film i Video Sp. z o.o.
Kontakt dla prasy:
Paweł Rabantek pawel.rabantek@lemongrass.pl
Urszula Strzelczyk urszula.strzelczyk@lemongrass.pl Lemongrass Marketing Solutions Tel.: 22 696 65 50

www.doktrynaszoku.hagi.pl
www.hagi.pl

Łączenie punktów: Hejże dalej! dołączcie do Nowego Porządku Świata! Wesprzyjcie plan Izraela! I nie zważajcie na światła na niebie!

pracowniaiv — Fri, 17 Apr 2009 19:08:36 +0000

SOTT editors
SOTT.net
31 marca 2009 20:48 UTC

[wersja oryginalna]

Minął już rok, od kiedy zaczęliśmy cykl Łączenie punktów [Connecting the Dots]. Staraliśmy się podtrzymywać światło naszej małej latarni, zewsząd otoczonej mrokiem. Ukazując nieprzerwanie dziejące się wydarzenia, toczymy codzienną walkę z subiektywizmem.

Rzymianie nazwali miniony miesiąc Martius na cześć boga wojny, Marsa. Zanim przyjęto kalendarz gregoriański, marzec uważano za pierwszy miesiąc roku. Wojna, chciwość, epidemie i zniszczenie zakończyły rzymski sen o potędze. Los dzisiejszego imperium wydaje się być podobnie przesądzony. Stanowiąc niejako symbol heroicznego sprzeciwu wobec dążeń nowego imperium, Iran niezmiennie obchodzi święto Nowruz („nowy dzień”) 21 marca, w dzień równonocy wiosennej.

Jak rozpętać “wojnę ze społeczeństwem” w Ameryce

Zeszłomiesięczne ostrzeżenia (a może groźby? szefa amerykańskiego wywiadu, Dennisa Blaira, oraz szefa brytyjskiej metropolitalnej policji odpowiedzialnego za porządek publiczny, Davida Hartshorna, oznaczały znaczącą ekspansję retoryki władz [ang], a tym samym wskazały, czego możemy oczekiwać od elity. Przypomnijmy, że ich obawy dotyczyły możliwości odnowienia „brutalnego ekstremizmu” z lat 20. i 30. XX w. związanego z kryzysem gospodarczym, a także zbliżającego się „letniego gniewu“.

Nawet w tym świetle szokujący jest niedawno opublikowany raport policji stanu Missouri, identyfikujący z terroryzmem taką działalność jak: jazda z naklejonymi agitkami promującymi niezrzeszonych polityków, rozmowy o konspiracjach oraz czytanie „wywrotowej” literatury. Raport wspomina również o rozmowach na temat unii północnoamerykańskiej, filmach jak America: Freedom to Fascism czy Zeitgeist jako możliwych oznakach działalności „paramilitarnej”. Dokument ten (który można ściągnąć stąd) zawiera wiele alarmujących fragmentów, takich jak ten poniżej:

[...] Takie grupy komunikują się przez fora, grupy yahoo, blogi oraz portale społecznościowe. Strony internetowe jak i programy online typu “talk show” tworzone są celem forsowania retoryki, stanowiącej zazwyczaj wypaczoną wersję wydarzeń. [...] Milicja rekrutuje swoich członków i zwolenników następującymi metodami: przez pokazy broni, fora i strony internetowe, portale społecznościowe, a także poprzez prywatne sieci społeczne. Ponadto, rekrutacja może odbywać się podczas pokazów i spotkań organizowanych przez takie organizacje, które podzielają ideologię ruchów paramilitarnych.

Oskarżenie o “promowanie wypaczonej wersji wydarzeń [przez strony internetowe]” wygląda na zakaz głoszenia jakiegokolwiek punktu widzenia odmiennego od oficjalnej wersji wydarzeń. Zatem terrorystą jest każdy, kto próbuje dostrzec i publicznie wyjawić to, co naprawdę dzieje się na tej planecie.

Powyższy raport jest niezwykły również z tego powodu, że wszystkie, tak różne od siebie, grupy wrzuca do jednego worka, dodatkowo zwiększając ogólne zamieszanie. Skutkiem tego każdy staje się potencjalnym celem, ponieważ według autorów dokumentu przeciwnicy aborcji, obrońcy konstytucji i ludzie poruszający temat „Nowego Porządku Świata”, „obozów koncentracyjnych” FEMA czy syjonizmu, stoją na równi ze zwolennikami supremacji białych, neonazistami czy antysemitami. Na ironię zakrawa fakt, że według tego raportu wspomniane grupy paramilitarne czerpią natchnienie z teorii konspiracyjnych na temat faszystowskiego rządu, podczas gdy sam otwarcie pokazuje swoje faszystowskie oblicze, promując jednocześnie niesłychanie konspiracyjną teorię.

Raport wydało Missouri Information Analysis Center (MIAC), jedno z 58 “zespolonych centrów” istniejących w całym kraju, a założone przez Departament Bezpieczeństwa Krajowego (Department of Homeland Security) celem gromadzenia informacji ze swojego terenu. Sekretarz Departamentu Janet Napolitano nazwała owe jednostki „wzorem przekazu informacji o zasięgu lokalnym, stanowym, jak i krajowym” pożądanym w przyszłości. To taka wersja internetowych grup dyskusyjnych dla Elity.

Co ciekawe, na koniec marca ruch Restore the Republic (“Przywróćmy republikę”) planował konferencję Kampania ku Wolności w St. Louis (Missuri). Cóż za zbieg okoliczności, biorąc pod uwagę fakt, że jego hasła pokrywają się z obrazem „terrorysty” ukazanym w raporcie MIAC. Jednak członkowie tego ruchu bynajmniej nie wyglądają na „bojówkarzy czy terrorystów”, ale nazywają siebie „pokojowymi ludźmi miłującymi wolność”. Fakt, że raport ujawniono właśnie w tym czasie, nieomal wskazuje, że komuś zależało na wznieceniu konfliktu między policją – opierającą się na „wskazówkach” zawartych w raporcie – a uczestnikami konferencji.

Mimo że kilka tygodni później Biuro ds. Bezpieczeństwa Publicznego dokument wycofało i złożyło przeprosiny – do czego zmusili je byli kandydaci na prezydenta Ron Paul, Chuck Baldwin oraz Bob Barr, wymienieni w raporcie jako ikony ruchów paramilitarnych – nadal czekamy na podobny akt Departamentu Bezpieczeństwa Krajowego. Ten ostatni jest de facto odpowiedzialny za wspomniany raport, stąd nie mamy pewności, czy podobne działania nie są potajemnie inicjowane w innych stanach lub też nie mają zasięgu ogólnokrajowego. Co więcej, pomimo jego wycofania, raport zrobił swoje, pomagając w stopniowym upowszechnianiu się sytuacji, gdzie każdy jest podejrzany.

Raport MIAC jest interesujący również dlatego, że wybitnie współgra z pewną rozmową, do której doszło niedawno na Fox News. Zapewne pamiętacie zeszłomiesięczną dyskusję w programie Glenna Becka na temat ewentualności „wojny domowej” wszczętej przez grupy amerykańskich „Bubba” (tj. typowych Południowców) przeciwko „socjalistom” Obamy. Jak się okazuje, Glenn Beck znalazł się na czarnej liście MIAC w związku z wypowiedzią, w której stwierdził, że obozy FEMA są prawdziwe – następnego dnia zdołał jednak naprawić swój błąd.

Zbiegiem przypadków tygodnik “American Free Press” rozgłasza pewną pogłoskę, która wydaje się być żywcem wzięta ze scenariusza filmu „Kandydat” (The Manchurian Candidate). Niejaki Tom Fife zapewnia, że podczas pobytu w Moskwie 18 lat temu usłyszał, że to komuniści przygotowywali Obamę do objęcia urzędu prezydenta USA. Mimo że scenariusz takiego kilkuletniego szkolenia jest możliwy, Obama jak dotąd nie wykazuje żadnych oznak socjalizmu ani komunizmu. W związku z powyższym, stanowi to ewidentny rodzaj dezinformacji mającej na celu wzbudzenie nastroju wrogości wśród prawicowych grup społecznych oraz części rządu amerykańskiego – albo też stworzenie przynajmniej pozorów ewentualnego konfliktu.

Również inne znaki wskazują na trwające przygotowania do “wojny ze społeczeństwem”. Michel Chossudovsky podaje, że w styczniu Kongresowi przedłożono ustawę National Emergency Centers Establishment Act (uchwała nr 645), na podstawie której – w miejsce istniejących baz wojskowych – utworzonych ma zostać sześć krajowych centrów antykryzysowych, rozmieszczonych w głównych regionach Stanów Zjednoczonych. Ustawa głosi, że powstałe obozy będą w stanie „sprostać także innym wymaganiom określonym przez Sekretarza [Departamentu] Bezpieczeństwa Krajowego”. A przypomnijmy, że ów Departament jest tym samym, który wydał raport MIAC.

Niedawno także, podczas strzelaniny w Alabamie, doszło do ledwie zauważonego przekroczenia pewnej istotnej granicy . Otóż armia amerykańska wszczęła dochodzenie mające wyjaśnić, dlaczego żołnierze w służbie czynnej z Fort Rucker w Alabamie zostali wysłani na ulice miasta Samson w czasie trwającej tam masakry. Użycie żołnierzy było naruszeniem prawa stanowego, jako że wojsku nie wolno angażować się w działania służb porządkowych. Czy jest to kolejny sposób na ostateczne rozprawienie się ze społeczeństwem – omyłkowo wysyłając wojsko to tu, to tam, aż widok żołnierzy na ulicy stanie się czymś normalnym? Tylko KTO jest prawdziwym wrogiem na amerykańskiej ziemi?

Tendencja, o której stale mówimy, trwa już jakiś czas – przynajmniej od zamachów z 11 września. Jak staraliśmy się wyjaśnić w poprzednim odcinku [ang], „wojna z terroryzmem” skierowana przeciwko Arabom i muzułmanom obecnie przybiera kurs „wojny z ludźmi”, gdzie praktycznie każdy jest podejrzany. Być może z tego względu, oraz dzięki przeświadczeniu, że Obama wymaże grzechy poprzedników, pojawia się coraz więcej rewelacji dotyczących prawdziwego oblicza „wojny z terroryzmem” prowadzonej przez neokonów, takich jak tajne rozporządzenia oraz tajny raport Czerwonego Krzyża stwierdzający, że metody traktowania więźniów dozwolone przez administrację Busha to „legalne tortury”. Dodajmy do tego dziennikarza śledczego Seymoura Hersha i jego relację o podlegającej pod Dicka Cheneya „grupie osobistych egzekutorów”, znanej również jako Joint Special Operations Command (Wspólne Dowództwo Operacji Specjalnych).

Tak się sprawy mają w Imperium. A co z resztą świata? Schemat ataku na społeczeństwo oraz wzniecania konfliktów można znaleźć wszędzie wokół – najbardziej widoczne (choć nie jedyne) przykłady to Irlandia Północna, Wielka Brytania i Pakistan.

Jak rozpętać “wojnę ze społeczeństwem” na świecie

W Irlandii Północnej zginęło dwóch brytyjskich żołnierzy oraz policjant, a oficjalna wersja obwinia za to zamachowców z IRA. Dwa dni przed atakami, szef północnoirlandzkiej policji Hugh Orde ostrzegał, że „zagrożenie ze strony dysydenckich republikanów w Ulsterze jest najpoważniejsze od siedmiu lat”. Na dzień przed pierwszym zamachem na koszary bazy wojskowej Massereene Orde ogłosił, że do regionu została sprowadzona jednostka specjalna SRR (Special Reconnaissance Regiment, jego siostrzaną grupą jest SAS), której celem będą operacje przeciwko dysydentom. Martin McGuinness, członek nacjonalistycznej Sinn Feinn, której rany nie zdążyły się jeszcze zagoić po dekadach brutalności, jakiej doświadczyli zarówno lojaliści jak i nacjonaliści w wyniku brudnej wojny rządu brytyjskiego, dostrzegł co się święci i skrytykował decyzję jako „głupią i nieodpowiedzialną”.

Następnego dnia zaatakowano koszary.

Lecz nawet McGuinness nie spodziewał się tak szybkiej reakcji “dysydentów”. Moment zajścia był iście… jak to się mówi… zaaranżowany? Sądząc po zuchwałości ataku, zabójstwa żołnierzy niezaprzeczalnie dokonali ludzie, którzy niejedną duszę mają na sumieniu. Dwaj mężczyźni zasypali gradem kul wejście do koszar, po czym spokojnie podeszli do rannych żołnierzy i zabili ich strzałem z bliska. I to wszystko miało być robotą paru samozwańczych prawicowców!

Wraz z przejęciem steru przez MI5, trzymające w rękach wywiad i niemal całe prawo, jedyne co „dysydenci” mogą uczynić bez wiedzy agencji to wygłaszać czcze pogróżki.

Dopiero po tym, gdy winą za zamach media obarczyły “dysydenckich republikanów”, anonimowa osoba w rozmowie telefonicznej z irlandzkim dziennikarzem potwierdziła, że odpowiedzialność bierze na siebie grupa Real IRA („Prawdziwa IRA”). W wyniku tego, pseudo-terroryści z „irlandzkiej Al Kaidy” (robiący za prowokatorów, informatorów oraz nieświadomych naiwniaków, których jedynym powiązaniem są akta z ich nazwiskami leżące na biurku wywiadu Jej Królewskiej Mości) zostali natychmiast oskarżeni. Miejcie na uwadze, że miano „dysydenta” stanowi używany przez siły bezpieczeństwa eufemizm, którym określa się głośnych krytyków prawdziwego oblicza „procesu pokojowego” prowadzonego przez rząd brytyjski. Warto także nadmienić, że po 11 latach badania stopnia udziału grupy Real IRA w krwawym zamachu w irlandzkim Omagh – gdzie doszło do wybuchu samochodu-pułapki, a zamach ochrzczono hasłem: „bomba, która położy kres wszystkim innym” – jedyne, co ustalono, to że MI5 doskonale wiedziało o przygotowywanym zamachu, a tym samym conajmniej udzieliło akcji cichego przyzwolenia.

Tło otaczające atak na koszary z 7 marca przywołuje na myśl zabójstwo Jeana Charles de Menezesa, do którego doszło w biały dzień 2005 roku na londyńskiej stacji metra Stockwell. A jest ku temu powód. Mianowicie, wspomniana już jednostka SRR okazała się być odpowiedzialna za przeniesienie taktyki „shoot to kill” (dosł. „strzelaj by zabić”) na większy obszar Wielkiej Brytanii, bo jak dotąd tylko Irlandia Północna zdążyła jej doświadczyć. De Menezes pracował jako elektryk dla londyńskiego metra i od zamachów z 7 lipca znalazł się pod baczną obserwacją służb. Widocznie wiedział za dużo o „nagłym wzroście mocy”, o którym informaję podano tego samego poranka, kiedy doszło do dwóch jednoczesnych wybuchów w metrze. Dlatego też ludzie z SRR otrzymali rozkaz jego ujęcia, po czym na oczach podróżnych dokonali na nim egzekucji.

Taktyka “Shoot to kill” jest od dawna znana w Irlandii Północnej jako rodzaj wymierzania “sprawiedliwości” z ręki brytyjskiego imperializmu wobec „podejrzanych z IRA”. Dzięki pretekstowi o „realnej groźbie zamachu” na porządek dzienny wracają represje, których źródło sięga wstecz do konfliktu między brytyjskim imperializmem a katolicką społecznością Irlandii Północnej – kiedy to, przykładowo, dochodziło do zatrzymań bez orzeczenia sądu, a proces odbywał się bez ławy przysięgłych. W operacji, która zakończyła się śmiercią de Menzenesa, policję metropolitalną wspierał jeden z oddziałów „niewidzialnej armii”, który według dziennika The Guardian (z 4 sierpnia 2005 roku), został utworzony w kwietniu 2005 roku celem „wspierania walki z międzynarodowym terroryzmem”. Artykuł dziennika podaje, że Special Reconnaissance Regiment (SRR) „wchłonął 14. Kompanię Wywiadowczą, jednostkę cywilną stworzoną do zbierania informacji o podejrzanych o terroryzm na terenie Irlandii Północnej”. Dowódcą jednostki został brygadier Gordon Kerr, którego akta z nazwiskiem znalazły się w rękach Dyrektora Urzędu Oskarżyciela Publicznego w związku ze śledztwem dotyczącym tajnego układu między brytyjskimi siłami bezpieczeństwa a lojalistami w sprawie zabójstw katolików, których przykładem była śmierć prawnika Pata Finucane’a w Belfaście w 1989 roku.

Innym znanym prawnikiem zamordowanym przez pseudo-terrorystów z sił bezpieczeństwa była Rosemary Nelson. Zginęła w 1999 roku po tym jak udało jej się obronić przed sądem niewinne ofiary wojskowej okupacji. Jednym z jej klientów był mężczyzna, który teraz jest oskarżony o atak na koszary Massereene. Brytyjskie władze niestrudzenie próbowały dobrać się do „dysydenta” Colina Duffy’ego; dwa razy nie udało się go wrobić. Czyżby trzecie podejście okazało się udane?

Brytyjskie zagrania w Irlandii szyte są bardzo grubymi i czarnymi nićmi. Rząd – zagrożony przez miejscowy ruch na rzecz praw człowieka, zrodzony wskutek zinstytucjonalizowanej marginalizacji społeczności katolickich Irlandczyków – rozpoczął operacje typu COINTELPRO we wczesnych latach 70., głównie dzięki psychopatycznemu geniuszowi Franka Kitsona, którego patologiczne metody przełamywania oporu okupowanej ludności były doskonalone podczas powstania Mau Mau w Kenii. Jego Siły Szybkiego Reagowania (MRF), których schedę bezpośrednio przejął SRR, w owym czasie aktywnie działały także w Adenie, gdzie „w 1967 roku przebrani za Arabów podstępnie zabijali arabskich bojowników”.

© Unknown / Pamiętacie nas? Mężczyźni na zdjęciu mogli pochodzić właśnie z SRR, a nie z SAS. Ale nieważna tu nazwa jednostki. Ci ludzie są jednymi z prawdziwych sprawców przemocy w sztucznie generowanych konfliktach, działających w imieniu swoich panów.

Zgadnijcie, gdzie podziewał się SRR w ciągu tych daremnych lat “procesu pokojowego” w Irlandii Północnej? Zajęci byli wcielaniem w życie lekcji wyniesionych z Eksperymentalnej Szkoły Tajnych Operacji w Ulsterze na ulicach Iraku, gdzie przyłapano dwóch członków tajnej jednostki na tym, jak w arabskim przebraniu i uzbrojeni po zęby chcieli dokonać ataku sabotażowego, zrzucając następnie winę na irackich „partyzantów”.

Kto lub co zyska na destabilizacji nietrwałego pokoju w Irlandii Północnej? Z pewnością nie ludzie na ulicy, bowiem strach ponownie już tam zagościł. Jak to wyjaśnia Simon Davies, czas ataku dostarczył rządowi brytyjskiemu argumentu na usprawiedliwienie środków represji, jakie zgotuje on ludziom, którzy w przyszłości powstaną przeciw obecnemu plądrowaniu gospodarki:

Jest dla nas oczywiste, że rząd brytyjski stał za przynajmniej jednym, jeśli nie obydwoma zamachami w Irlandii Północnej. Patrząc na kampanię propagandową wieszczącą niestrudzenie o tym, jak pełne przemocy będzie zbliżające się lato, nowa groźba terroryzmu z Irlandii Północnej okazuje się przydatnym narzędziem dla tych, którzy posuną się do wszystkiego, ażeby tylko nie dopuścić do zgodnego i pokojowego protestu nawołującego do zmiany drapieżnego systemu, w którym tkwimy, oraz do powstrzymania zuchwałej kradzieży odbywającej się pod płaszczykiem ratowania banków.

Zmagając się z rosnącym sprzeciwem wobec lewiatana inwigilacji, który zmienił kraj w jedno wielkie więzienie, brytyjski rząd poczuł się zmuszony do wstrzyknięcia swoim obywatelom małej dawki terroru. Zastanawiamy się, czy powrót do „brzydkich zagrywek” na terenie sześciu hrabstw Irlandii Północnej nie ma związku z twardym stanowiskiem Irlandii w sprawie stworzenia nowego europejskiego Superpaństwa, a także ze słowami potępienia, jakich dopuścił się rząd irlandzki wobec pewnej brudnej wojenki w Strefie Gazy. Czyżby był to rodzaj szturchańca od tych na górze, żeby na drugi raz przyjąć Traktat Lizboński?

Podczas gdy całą tę atmosferę strachu i zamieszania tworzą przypadkowe ataki terrorystyczne o zasięgu lokalnym, na wielkiej szachownicy dochodzi do ważnych ruchów. Małe kraje, jak Czechy czy Irlandia, wiele ryzykują stając na drodze drapieżnej patokracji dążącej do konsolidacji władzy w Europie. Czeski rząd upadł w dzień po tym, jak premier Topolanek ostrzegał kraje członkowskie, że Unia zmierza „drogą do piekła” przyjmując amerykański model walki z kryzysem, natomiast sytuacja rządu Irlandii wisi na włosku.

Jedno jest pewne; oprócz tłumienia oporu mas, generowanie terroru okazuje się być najbardziej przydatne w rozwiązywaniu sytuacji patowych dzięki „stosowaniu przemożnego nacisku na międzynarodowych polityków” (Leon Pinsker, „ojciec-założyciel” syjonizmu w książce „Auto-Emancipation”).

Historia Johna Anthony Hilla wiąże ze sobą wiele wątków. Otóż ten angielski ekspatriant żyjący w Irlandii, otrzymał w lutym europejski nakaz aresztowania. Obecnie czeka na decyzję sądu w sprawie jego ekstradycji do Wielkiej Brytanii, gdzie zostanie oskarżony o „próbę matactwa w toku postępowania sądowego” za przekazanie kopii filmu na DVD „7/7 Ripple Effect” przewodniczącemu ławy przysięgłych podczas pokazowego procesu dotyczącego tła zamachów z lipca 2005 roku. Jedynie psychopata mógłby oskarżyć go o takie rzeczy, bowiem Hill wyraźnie starał się ze naprawić anormalny tryb działania istnego wymiaru nie-sprawiedliwości! Nie trudno pojąć, dlaczego chcą go uciszyć. Dokument jego autorstwa jasno pokazuje, że za zamachy w Londynie z 7 lipca 2005 roku odpowiedzialne były brytyjskie siły bezpieczeństwa wespół z MOSSADEM. Film Hilla ujawnia, że czterech muzułmańskich „zamachowców-samobójców” było jedynie kilkoma naiwniakami, którzy nie mieli bladego pojęcia o szerszej konspiracji. Strategia terroryzowania ludzi wymaga działania w ciemności, dlatego też bezinteresowni „strażnicy” jak John Hill, którzy rzucają światło na prawdziwych sprawców, są za wszelką cenę zwalczani.

Kiedy w Zjednoczonym Królestwie zapanował stan “poważnego” zagrożenia terrorystycznego oraz gdy SRR powrócił do domu, ludzie na Downing Street zajęci są nadaniem poważniejszego tonu odnawiającemu się w Irlandii terrorowi. Nie było zaskoczeniem, kiedy dwa tygodnie później premier Gordon Brown zaprezentował nową strategię rządu dotyczącą walki z terroryzmem, która ma „przenieść wojnę z terrorem na nowy poziom”. Znając krytyczne nastawienie ogółu społeczeństwa do farsy pt. “wojna z terroryzmem”, wprowadzenie nowej strategii prawdopodobnie nie byłoby możliwe bez zaistniałych w Irlandii Północnej wydarzeń. Aby wzmocnić efekt psychologiczny, brytyjskie MSW postanowiło nastraszyć obywateli ogłaszając, że ewentualność użycia „brudnej bomby” w przyszłych zamachach „jest bardziej realistyczna niż w przeszłości”. Innymi słowy, aby dowieść prawdziwości swojej przestrogi, zdolni są użyć trzymanej w zanadrzu „niespodzianki”!

Niektóre z przykładów “środków bezpieczeństwa” podjętych na Wyspach graniczą z absurdem. Dajmy na to Londyn, gdzie policja ogłosiła de facto godzinę policyjną dla młodzieży poniżej szesnastego roku życia; albo „rewelację” policji z West Yorkshire mówiącą, że 200 uczniów na terenie Wielkiej Brytanii, część z nich w wieku 13 lat, uznano za potencjalnych terrorystów! (od 2001 roku powtarzamy, że wojna z terroryzmem jest w istocie wojną przeciw ludziom, teraz widzicie to na własne oczy!)

Również w Pakistanie każdy jest potencjalnym terrorystą. Różnica polega na tym, że to cały kraj przechodzi proces destabilizacji, dzięki uprzejmości Zachodu oraz “ukrytych” sił. Od miesięcy jesteśmy świadkami zamachów, które tylko pogarszają sytuację tego kraju. Przypomnijcie sobie zamach na hotel Marriot w Islamabadzie czy zamachy w Bombaju [ang], o które oskarżono grupy pochodzące z Pakistanu. W tym miesiącu drużyna krykieta ze Sri Lanki padła ofiarą kolejnego podejrzanego zamachu, wokół którego aż roi się od niejasności. Ciężko uzbrojeni napastnicy ostrzelali autobus wiozący graczy, po czym ulotnili się nie niepokojeni przez policję, która przybyła po 45 minutach. Ilość zamachowców waha się od trzech lub czterech do czternastu w zależności od tego, które doniesienie przeczytaliśmy. Zanim skończył się miesiąc, miasto Lahore doświadczyło jeszcze większej przemocy, kiedy to doszło do ataku „mało znanej grupy talibów” na akademię policyjną, w którym zginęło 11 kadetów i oficerów policji. Atak miało zakończyć oblężenie budynku przez policję, w wyniku którego dwóch zamachowców wysadziło się w powietrze.

Pakistanowi grozi upadek, jeżeli w ciągu najbliższych sześciu miesięcy nie zostaną podjęte natychmiastowe kroki by polepszyć sytuację, ostrzegł wysoki doradca amerykańskiego Dowództwa Centralnego. Według oficjeli amerykańskiego rządu, militarną kampanię talibów wspierają pakistańskie siły wywiadowcze. Wszystko to rzecz jasna stanowi propagandę oraz usprawiedliwienie przyszłej interwencji w Pakistanie.

Natomiast w styczniu we Francji odbyły się ćwiczenia, których scenariusz opierał się na przeciwdziałaniu bioterroryzmowi. Zorganizowano je na wypadek przyszłych ataków „terrorystów-przeciwników kapitalizmu” – iście apokaliptyczna groźba, zresztą równie fantastyczna jak islamski terroryzm.

Mamy też wierzyć, że przyczyną zbliżającego się upadku Meksyku są walczące gangi narkotykowe, które to od zawsze działały pod patronatem CIA i które zależne są wyłącznie od amerykańskich odbiorców. Takie polityczne bzdury karzą nam wierzyć, że Meksyk znajduje się w gronie państw zagrożonych destabilizacją w taki czy inny sposób, dostarczając uzasadnienia dla ekspansji globalnej kontroli społeczeństwa. Istotnie, administracja Obamy planuje wysłać więcej agentów i sprzętu na południowo-zachodnią granicę do walki z meksykańskimi kartelami narkotykowymi, oraz by nie dopuścić do „rozlania się” przemocy na teren USA. Mimo że sam Dennis Blair ostatecznie zgodził się co do tego, że meksykański rząd daleki jest od upadku, a przemoc związana z wojnami gangów wynikła z rządowych obostrzeń nałożonych kartelom (a przynajmniej niektórym z nich, dodajmy), szkody tak powstałe są nieodwołalne.

To Nowy Porządek Świata, głupi!

G20 – grupa ministrów finansów i prezesów banków centralnych z największych potęg gospodarczych świata, a zarazem jeden z najważniejszych architektów światowego systemu gospodarczego. Gdybyśmy mieli wyjaśnić, czym jest tak zwany „Nowy Porządek Świata”, określilibyśmy tym mianem globalny system skrupulatnej kontroli mas wspierany i uzupełniany przez instrumenty technologicznej i społecznej kontroli totalnej. Dlatego też możemy się spodziewać, że G20 ma ogromny wpływ na to, jak ten „porządek” się rozwija i jak jest wprowadzany, tym bardziej że światowy kryzys dostarcza im ku temu wyjątkowej okazji. Z jednej strony, gospodarka wymaga szybkiego przemodelowania, z drugiej jednak, przy takim obrocie spraw społeczeństwa całego świata powstaną w nienawiści i gniewie (a przynajmniej tak twierdzą członkowie G20). Jakie „rozwiązanie” wynajdzie nasz łebski, gospodarny Wielki Brat?

Zanim rozważymy ewentualną odpowiedź na to pytanie, zauważcie, że szczyt G20 dopiero ma się zacząć w tym tygodniu w Londynie, a już policja metropolitalna skontaktowała się z wieloma grupami protestujących – co najciekawsze - na kilka dni przed wydarzeniem, ostrzegając je, że główny dzień protestu, środa 1 kwietnia, będzie „bardzo brutalny“. Dowódcy policji upierali się, że “są chętni i zdecydowani” i że będą kłopoty. Ponadto, siły policji zamierzają skorzystać z ustawy o antyterroryzmie (jak to dobrze, że zdążyli ją wprowadzić w życie!), jednocześnie odrzucając starania protestujących o wszczęcie dialogu. W policyjnej operacji uczestniczyć będą tysiące funkcjonariuszy z sześciu jednostek uzbrojonych w Tasery.

Pomyślmy o tym przez chwilę, mając w pamięci wszystko co dotąd wiemy, włącznie z wydarzeniami sprzed kilku miesięcy. Skąd londyńska policja z góry wie, że pokojowe demonstracje przerodzą się w falę przemocy? Chcą sprowokować protestujących, mają uprzednią wiedzę o agentach prowokatorach, czy obie z tych wersji? Dwóch członków brytyjskiego parlamentu trafnie, choć nieco naiwnie, zauważyło:

[...] David Howarth, członek Liberalnych Demokratów przewodzący parlamentarnej grupie obserwatorów przyszłotygodniowych protestów, powiedział: “Coraz bardziej obawiam się, że policyjny obraz protestów okaże się samospełniającym proroctwem. Mówieniem o przemocy policjanci zniechęcą pokojowych demonstrantów i sprowokują inne grupy.

Deputowany Andrew Dismore, który przewodzi komisji na rzecz praw człowieka przy Izbie Gmin stwierdził, że słowa policji z ostatnich dni „bynajmniej nie są pomocne”.

“Ustawa o prawach człowieka (Human Rights Act) obliguje policję do ułatwienia przeprowadzenia demonstracji, a nie do prowokowania protestujących. Jeżeli siły policji działać będą w sposób konfliktowy i używać prowokującego języka, wywołają właśnie takie zachowanie, do którego nie chcą dopuścić. Oczywiście mogą pojawić się skrajne elementy dążące do rozbudzenia przemocy. Jednak nie oznacza to, że policja ma prawo osądzać w ten sposób każdego demonstranta”.

No tak! Chociaż wspomniani politycy znają podstawy psychologii, to, jak już powiedzieliśmy, ich wnioski są dość naiwne.

Wróćmy do pytania związanego z możliwym rozwiązaniem, jakie przedstawi gospodarcza elita. Nie znamy na to pełnej odpowiedzi, jednak mamy pewne wskazówki. Oto jedna z nich, i jakże znacząca: Chiny wspierają pomysł Rosji, by w miejsce dolara ustanowić nową walutę rezerwową świata. Pomijając fakt, że taki krok zburzy historyczną i systemową rolę amerykańskiej gospodarki na świecie, czy to oznacza pierwszy krok w stronę jednej światowej waluty? Jeśli tak, jaki inny cel temu przyświeca, poza łatwiejszą kontrolą gospodarczą ludności świata, i to na poziomie jednostki? Zauważcie, że na funkcję emitenta waluty rezerwowej proponuje się Międzynarodowy Fundusz Walutowy (tak, ten sam MFW!). Na Boga, nie mogli wybrać instytucji bardziej nieprzychylnej ludzkiemu dobrobytowi.

Nie przypadkowo Obama spotka się z chińskim prezydentem Hu Jintao oraz prezydentem Rosji Dmitrijem Miedwiediewem podczas londyńskiego szczytu G20. Chociaż USA jak dotąd odrzuca pomysł nowej światowej waluty rezerwowej – ze względu na wspomnianą światową pozycję dolara, ma się rozumieć – sam fakt gotowości amerykańskiego prezydenta do takich rozmów może być istotny. Sekretarz Skarbu Timothy Geithner niedawno powiedział, że jest otwarty na rozmowy o rozszerzeniu programu działania MFW, niemniej jednak nie poparł jeszcze planu wycofania się z dolara.

Istnieją też inne oznaki gospodarczej kontroli społecznej. Simon Davies wskazuje, że Zjednoczone Królestwo, USA, Francja i Niemcy są głównymi krajami stojącymi za 40 zaleceniami Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF) oraz jej 9 specjalnymi zaleceniami dotyczącymi „finansowania terroryzmu”, które, oprócz pogwałcenia tajemnicy bankowej, stanowią „streszczony opis totalitarnej kontroli wszelkich pieniędzy na świecie”.

I tak, po raz kolejny mamy powód podejrzewać, że kryzys finansowy wraz z całym otaczającym go zamieszaniem to nic innego jak manewr, który umożliwi wprowadzenie nowych narzędzi kontroli wszystkich i wszystkiego. Technologia czyni to możliwym; bezgotówkowe społeczeństwo jest ostatecznym modelem owej kontroli. E-pieniądze oznaczają totalną inwigilację i władzę umożliwiającą nadzorowanie ruchu i manipulowanie transakcjami każdej osoby, która nie chce głodować. Brytyjska gazeta niepokojąco podaje:

W rzeczywistości, [społeczeństwo bezgotówkowe] dzieje się na naszych oczach. W tym tygodniu producent maszyn bankomatowych, firma NCR ogłosiła wstrzymanie produkcji w Dundee, swoją decyzję tłumacząc światową sytuacją gospodarczą.

Jednak widnieją też inne znaki mówiące, że dni papierowych pieniędzy są policzone. Wcześniej w tym miesiącu Barclaycard oraz Orange ogłosiły, że rozwijają technologię, która umożliwi kupującym płacić za towary poniżej 10 funtów zbliżając po prostu do czytnika telefon.

Takie rozwiązanie zyskało już popularność w Azji, natomiast jego pojawienie się [w Wielkiej Brytanii] spodziewane jest w przyszłym roku. [...]

Wiele sklepów w Niemczech używa już systemu digiPROOF, umożliwiającego klientom zapłatę przy kasie w sposób dotychczas zarezerwowany komisariatom policji: jedyne, co muszą zrobić, to położyć palec na czytniku, który odczyta odcisk.

Czy ośmielicie się wyrazić swoje niezadowolenie w świecie, gdzie pieniądze, zamiast w portfelu, znajdują się w bazie danych jakiegoś bankiera, który śledzi wasze transakcje a tym samym wasz ruch?

Jakże zmyślny to plan, nie sądzicie?

Ale to nie wszystko. Inwigilacja jest jednym z kluczowych elementów trzymania społeczeństwa w ryzach, nawet bez konieczności likwidacji gotówki. Bezustannie staramy się wypatrywać Orwellowskich praktyk, dlatego też z niepokojem patrzymy, jak dochodzi do procesu unicestwienia prywatności tłumaczonego starymi wymówkami. By dać przykład, administracja Obamy wraz z niektórymi europejskimi krajami mają wprowadzić nowe prawo zezwalające na przeszukiwanie komputerów, laptopów i innych podobnych urządzeń; natomiast brytyjski rząd zamierza gromadzić dane osobowe z takich stron, jak MySpace, Bebo czy Facebook, a ponadto zbierać informacje z każdej rozmowy telefonicznej, emaila i odwiedzonej strony internetowej. Fakt, że powyższa wiadomość ukazała się kilka tygodni po publicznej krytyce Facebooka za jego próbę pozyskania danych użytkownika, nawet po tym gdy ten usunął swoje konto, świadczy o zupełnej pogardzie, jaką władze darzą zwykłych ludzi.

Kwiat nocy i manewr, który ujdzie na sucho

“Lobby jest niczym kwiat nocy. Kwitnie w ciemności i umiera na słońcu.”

- Steven Rosen, były członek AIPAC-u oskarżony o szpiegowanie na rzecz Izraela

Kiedy pojawiały się wspomniane wskazówki o zbliżającym się końcu pozostawionych nam dotąd obywatelskich i ekonomicznych wolności, co w tym czasie robił bohater znany ludziom jako Barack Obama? Jak to co, „płonął gniewem cały” w związku ze sprawą wynagrodzeń w AIG, jednocześnie załatwiając jej pakiet ratunkowy, a także dał się przekonać izraelskiemu lobby!

Charles Freeman, nominowany przez Obamę na szefa Narodowej Rady Wywiadu (National Intelligence Council), wycofał się ze stanowiska po wszczętej przez proizraelskie lobby kampanii, dotyczącej jego postawy wobec Izraela.

Justin Raimondo dzieli się ważną obserwacją:

Lobby desperacko usiłowało wyrzucić Freemana z NIC, ponieważ ta agencja odpowiada za dostarczanie kluczowych danych wywiadowczych prezydentowi oraz Kongresowi. Jeśli sobie przypominacie, właśnie w ten sposób Partia Wojny wciągnęła nas w niepotrzebną wojnę w Iraku – manipulując danymi wywiadowczymi, a nawet uciekając się do fałszerstwa, byleby tylko osiągnąć cel. Z Freemanem u sterów machiny pozyskującej informacje, [neokoni] nie byliby w stanie powtórzyć takiego manewru. Gdy już go zabrakło – cóż, perspektywa wygląda lepiej. A taki manewr zamierzają wykonać w związku z Iranem, który to, jak słyszymy, gromadzi „broń masowej zagłady”. Część pracy NIC stanowi codzienne przygotowywanie sprawozdań prezydentowi, a przy takim dostępie do prezydenta, Freeman miałby dobrą okazję, by zablokować machinacje Partii Wojny.

Jest to kluczowa pozycja, kształtuje bowiem zdanie zarówno prezydenta jak i Kongresu. Lobby zdawało sobie z tego sprawę i dlatego użyło najbardziej paskudnych zagrywek, żeby usunąć z drogi kogoś, kogo nie mogło nazwać sprzymierzeńcem.

Powyższy epizod daje także wgląd w prawdziwą naturę Obamy. Stephen M. Walt – jeden z dwóch wykładowców akademickich, którzy „ośmielili się” powiedzieć prawdę na temat wpływów izraelskiego lobby – tak komentuje sprawę:

Ten incydent nie świadczy zbyt dobrze o zasadach Baracka Obamy, ani nawet o jego politycznych upodobaniach. Jedna rzecz to przymilać się rozmaitym grupom interesów w trakcie ubiegania się o fotel – każdy jest świadomy takich praktyk – jednak zgoła inną jest pozwalać kierować sobą grupie despotów, i to w pierwszych 50 dniach administracji. Ale jak zauważył Ben Smith w Politico, jest to całkowicie zgodne z większością zachowań Obamy w tej kwestii.

Decyzja o wyrzuceniu Freemana dowodzi, że lobby (oraz inne grupy) nie musi obawiać się wrogiego nastawienia Obamy w stosunku do Netanjahu, ani tego, że stanie po stronie swoich ludzi. Jakkolwiek AIPAC zaprzeczył swojemu udziałowi w tej sprawie, wysoko postawieni ludzie w Waszyngtonie powiedzieli mi, że jednak przycisnął kilku liczących się senatorów działających zza sceny a teraz przechwala się, jakim to Obama jest „popychadłem”. Wniosek: umieszczenie Freemana było grubą pomyłką, która odpłaciłaby się w trakcie destabilizowania regionu.

Z drugiej strony, Uzi Arad, którego typuje się na doradcę ds. bezpieczeństwa narodowego w nowym rządzie Izraela, od przeszło dwóch lat nie uzyskał pozwolenia na wjazd do USA na podstawie przesłanek o jego możliwym szpiegostwie, z racji pojawienia się jego nazwiska w procesie przeciwko Lawrence Franklinowi. Franklin jest byłym analitykiem Pentagonu, który w 2005 roku przyznał się do przekazania tajnych danych dotyczących Iranu podczas rozmowy z dwoma członkami AIPAC-u. Arad jest byłym dyrektorem odpowiedzialnym za dostarczanie danych wywiadowczych MOSSADOWI.

Raport CIA zatytułowany Izrael upadnie w ciągu 20 lat, napisany przez Franklina Lamba przewiduje odejście od modelu dwóch państw, żydowskiego i arabskiego, na rzecz utworzenia jednego, w którym Arabowie z łatwością osiągną większość. Raport szacuje, że emigracja Izraelczyków do USA osiągnie liczbę 2 milionów osób w ciągu nadchodzących 15 lat, natomiast do Europy i Rosji uda się 1,5 miliona.

W nawiązaniu do raportu CIA interesującym wydaje się, że Amerykańskie Dowództwo Sił Połączonych (USJFCOM) wyciągnęło ostatnio na światło dzienne nuklearne możliwości Izraela: Dokument Armii Amerykańskiej nazywa Izrael “atomową potęgą”.

Wybór stron

Rosja odczuwa presję przyłączenia się do gangu. Najwyraźniej Obama zaproponował wstrzymanie budowy systemu antyrakietowego w Europie Wschodniej w zamian za zgodę Rosji, że naciśnie na Iran w sprawie zaprzestania jego fikcyjnego programu nuklearnego. Również Turcja zdaje się rozmyślać o wyborze sojuszu, jako że o miano jej największego partnera ubiegają się i USA, i Rosja.

Rosja nadal nie zrealizowała umowy z Teheranem zawartej w 2005 roku, dotyczącej sprzedaży państwu perskiemu nowoczesnych pocisków ziemia-powietrze S-300. Chociaż pojawiły się doniesienia mówiące, że Rosja zamrozi kontrakt, nadal musimy czekać na oficjalną decyzję Moskwy w tej sprawie. Wydaje się, że Rosja używa tej niepewności do podbicia ceny swojej „karty przetargowej z Waszyngtonem”. Jeżeli Rosja rzeczywiście zerwie umowę z Teheranem i nie wyśle pocisków S-300, taka decyzja spotka się z radosnym przyjęciem ze strony rządów USA oraz Izraela, bowiem pozwoli to Izraelowi na bezpieczny atak powietrzny na irańskie instalacje jądrowe. Pociski umożliwiłyby Iranowi „stworzenie obszerniejszego i pełniejszego systemu obrony przeciwpowietrznej, który znacznie utrudniłby amerykańskim i izraelskim samolotom bojowym atak na reaktor w pobliżu Bushehr oraz na inne obiekty w południowym Iranie”.

Co ciekawe, kilka dni później rosyjski “ekspert wojskowy” przemówił jakby opętany duchem neokonów. Bynajmniej nie mówił w imieniu rosyjskiego rządu, co powinniśmy uznać za część planu wywierania politycznej presji na Rosji w celu pozyskania jej do Osi Zła (co nie oznacza, że traktujemy Rosję jako jednego „z tych dobrych”; taki scenariusz jest mało prawdopodobny).

Jednak Rosja nie ugina się pod naporem Zachodu. Wręcz przeciwnie, stosuje taktykę rodem z czasów Zimnej Wojny ogłaszając, że jej bombowce strategiczne mogą lądować na Kubie i Wenezueli podczas swoich lotów patrolowych, a także ujawniając wojskowy plan ochrony interesów na Arktyce. Więcej aluzji nam nie potrzeba.

Press TV podaje, że “przyszły premier Benjamin Netanjahu wyraża opinię, iż «ogólnopaństwowa sytuacja krytyczna», jak naprzykład duży konflikt z udziałem Izraela, pomogłaby mu w rozpaczliwych próbach stworzenia rządzącej koalicji.” Generał Yair Golan z izraelskiego Dowództwa Frontu Domowego (regionalnej komórki Izraelskich Sił Obronnych – przyp.) potwierdził, że Izrael przygotowuje się do wojny na wielu frontach, które obejmą Iran, Syrię i Liban. Szef izraelskiego wywiadu Amos Yadlin również zawtórował tej samej śpiewce o „Iranie zagrażającym nie tylko Izraelowi, ale całemu światu”.

Powyższe rewelacje ukazały się w dzień po znalezieniu bomby w samochodzie przy centrum handlowym w Hajfie. Zgodnie z przewidywaniami, media rozdmuchują informację, jakoby to „Hezbollah lub inna organizacja powiązana z Iranem” miał być odpowiedzialny za niedoszły zamach. I jak zwykle brak dowodów wspierających taki zarzut. Właśnie tego Izrael potrzebował, żeby odnowić swój nadszarpnięty wizerunek ofiary w eufemistycznie określanym „konflikcie na Bliskim Wschodzie”.

Netanjahu zawarł porozumienie z Avigdorem Liebermanem, ultra-prawicowcem i zajadłym wrogiem Arabów, by ten został ministrem spraw zagranicznych Izraela, gdzie odpowiadał będzie za strategiczny dialog z USA w kwestiach dotyczących na przykład Iranu. Lieberman, możecie pamiętać, to człowiek, który chce zgotować mieszkańcom Strefy Gazy taki sam los, jaki spotkał Japończyków z ręki Amerykanów podczas II wojny światowej.

Mamy też przyszłego ministra obrony, Moshe “Boogie” Ya’alona, który przed czterema laty odwołał lot do Londynu w obawie przed aresztowaniem za zbrodnie wojenne. Był organizatorem zamachu z lipca 2002 roku, w którym zginął Salah Shehadeh, przywódca zbrojnego skrzydła Hamasu. Wraz z nim śmierć poniosło 14 osób, w tym jego żona i dzieci.

Szef amerykańskiego wywiadu Blair – ten sam, który przepowiedział nadejście wojny przeciw ludziom – raczej nie jest skory do ataku na Iran, ale wygląda na to, że już został potraktowany „kwiatem nocy”, będąc poddanym naciskom ze strony senatorów Wickera, McCaina i Liebermana (czy te nazwiska nie brzmią znajomo?), żeby zmienił swoje stanowisko w tej sprawie.

By wesprzeć lobby, szef sztabu ISO Gabi Ashkenazi udał się do Waszyngtonu. Spotkał się z Jamesem Jonesem, nowo mianowanym przez Obamę doradcę ds. bezpieczeństwa krajowego, dalej z Mikem Mullenem, przewodniczącym Komitetu Szefów Połączonych Sztabów (Joint Chiefs of Staff), oraz z Dennisem Rossem, którego Sekretarz Stanu Hillary Clinton wyznaczyła na stanowisko specjalnego doradcy ds. regionu Zatoki Perskiej i Azji Południowo-Zachodniej. W planach miał także spotkanie z dziennikarzami oraz czołowymi członkami AIPAC-u – na pewno po to, by uzgodnić kilka szczegółów operacji co to „znowu ujdzie na sucho”.

Najwidoczniej Ashkenazi nie mógł dotrzeć do żadnej politycznie wpływowej osoby, zainteresowanej rozmową na temat Iranu. Czy, obok incydentu z Aradem, któremu zabroniono wstępu do USA, można to odebrać jako protest administracji Obamy wobec ewidentnego nacisku lobby w sprawie Freemana? To samo pytanie nasuwa się w związku z oficjalna wiadomością o “zaczęciu od nowa” układania wzajemnych relacji, skierowaną do Iranu przez Obamę.

Turcja od zawsze jawiła się jako ważne strategiczne miejsce w grze geopolitycznych rywali. Niedawna wizyta amerykańskiej Sekretarz Stanu Clinton została okrzyknięta „dobrym początkiem” dla relacji Waszyngtonu z Ankarą. Stany Zjednoczone ubiegają się o umożliwienie przerzutu wycofujących się z Iraku żołnierzy i sprzętu przez tureckie terytorium, a także proszą o wysłanie tureckich żołnierzy do Afganistanu, gdzie posłużą za mięso armatnie.

Obama ma odwiedzić Turcję w dniach 6-8 kwietnia, aby kontynuować proces polepszenia stosunków amerykańsko-tureckich. A jest co naprawiać, bowiem w 2003 roku Turcja odmówiła otwarcia przestrzeni powietrznej dla USA prowadzącego wojnę z Irakiem. Obok politycznych dyskusji, Obama najprawdopodobniej wygłosi publiczne przemówienie w stylu wspomnianego „nowego początku” zaoferowanego Iranowi.

Aby nie zostać w tyle, Rosja prowadzi stanowczą strategię zapobiegawczej polityki zagranicznej. Turcja i Rosja dokonały zbliżenia na płaszczyźnie gospodarczej oraz politycznej, a ponadto Moskwa zaprosiła tureckiego prezydenta Abdullaha Gula na czterodniową wizytę państwową, co stanowi najwyższy poziom rosyjskiego protokołu:

Rząd premiera Recep Erdogana przejawia rosnące zniecierpliwienie nie tylko wobec bliskowschodniej polityki Waszyngtonu, ale także wobec odmowy, jaką wyraziła Unia Europejska dla tureckich starań o pozycję państwa członkowskiego. W takiej sytuacji naturalnym jest, że Turcja poszukuje przeciwwagi dla wpływu trwającego od czasów Zimnej Wojny, jaki Ameryka wywiera na turecką politykę. Putin i Miedwiediew natomiast bez problemu otwierają taki dialog, co raczej jest nie w smak Waszyngtonowi.

Ciekawe, kto zwycięży w tym “przeciąganiu liny” na tureckiej ziemi.

Wyłączcie dźwięk

Niektórzy z nas wzięli owe reakcje administracji Obamy za znaki pozytywnych i istotnych zmian w stosunkach z Izraelem (zakaz wstępu Arada do USA, chłodne przyjęcie Ashkenazi, oraz wiadomość dla Iranu). Może to cyniczne z naszej strony, ale chcielibyśmy zaproponować pewną analogię celem właściwego naświetlenia tych spraw. Wyobraźmy sobie małżeństwo, będące ze sobą już od wielu lat. Bogata żona jest przez męża zdradzana, okradana, jej znajomi są dobierani przez niego, a on od czasu do czasu wysyła swoich znajomych, aby zaatakowali ją na ulicy bądź zniszczyli jej samochód – tylko po to, aby żyła w ciągłym stresie i strachu przed ludźmi. Pewnego dnia żona odkrywa, że mąż ją zdradza, postanawia się więc odegrać… i nie odzywa się do niego przez cały dzień.

Zgadnijmy kto reprezentuje w tym przykładzie Izrael a kto USA?

Relacje z izraelskim lobby powinny służyć za przykład tego, że – jak już to wcześniej twierdziliśmy – to nie Obama ma faktyczną władzę, niezależnie od tego, czy to pojmuje i co o tym sądzi.

Dla lepszego zrozumienia, dlaczego pozostajemy sceptyczni wobec rzekomej zmiany polityki nowej administracji (nie tylko w stosunku do Izraela, ale ogólnie) spróbujmy sobie wyobrazić: wyłączamy dźwięk. Innymi słowy – obserwujemy tylko czyny administracji Obamy, nie jej piękne słowa. Przykładowo, Obama aż „krztusił się z gniewu” w kwestii 135mln $ bonusów dla AIG, a w tym samym czasie Departament Skarbu USA przekazał 183 mld $ dla AIG jako „podaj dalej” wierzycielom ubezpieczyciela. Tak, jest to kwota tysiąc razy większa – jednak to bonusy przykuły tysiąckrotnie większą uwagę, przy dużej pomocy oficjalnych mediów, rzecz jasna.

Kolejny przykład, ściśle powiązany z poprzednim rozdziałem: Obama wystosował ciepłą wiadomość do Iranu – wcześniej jednak w tym samym miesiącu przedłużył sankcje przeciw temu państwu na następny rok twierdząc, że Iran stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa USA.

W obliczu tych faktów zdajemy sobie oczywiście sprawę, że w polityce słowa są niezwykle ważne i niektóre przemowy pełnią w istocie rolę rzeczywistych działań ze względu na deklarowane zamiary i na to, jakie wrażenie pozostawiają. Nie wywoła to zatem naszego zdziwienia, jeśli izraelscy syjoniści i ich lobbyści w Waszyngtonie postanowią ukarać Obamę za ten mały wybuch złości. Nigdy nie zapominajmy, że Mossad nie lubi grać w czyjąkolwiek grę poza swoją własną.

Jak powtórzyć koszmar nazizmu

Przesłanki odnośnie odtworzenia koszmaru nazizmu już od jakiegoś czasu widoczne są w Izraelu, który to przejął rolę Niemiec z czasów II wojny światowej. Sytuacja może w każdej chwili doprowadzić do wybuchu regionalnego (albo światowego) konfliktu, czy też do pogłębienia holokaustu Palestyńczyków. Dojście do władzy zagorzałych nacjonalistów nie jest jedyną tego oznaką. Wskazuje na to również wiele wydarzeń „tu, na ziemi”, zarówno w samym Izraelu jak i poza nim. Zresztą oceńcie sami.

Wzór podkoszulka stworzony na życzenie snajpera z ISO (Izraelskich Sił Obronnych), ukazujący ciężarną Arabkę na celowniku; po rysunkiem widnieje napis: „jeden strzał, dwa trupy”.

Wzrost antyarabskich zamieszek w Izraelu
Po oblężeniu w Gazie Izrael boryka się z międzynarodową izolacją
Przywódczyni izraelskich osadników wezwała w nowojorskiej synagodze do zabójstwa Abbasa
Nowy wiceminister obrony Izraela wzywa do ponowienia okupacji Strefy Gazy
Izraelscy wojskowi rabini rozprowadzali agitki nawołujące do przemocy wobec “nie-żydów”
Izraelski żołnierz przyznaje się do “mordowania” Gazańczyków
Napisy na ścianie
Martwe palestyńskie dzieci i zbombardowane meczety – oto styl ISO w 2009 roku
Starcia w wyniku marszu izraelskich prawicowców w arabskim mieście
Dziesiątki rannych w zamieszkach wywołanych przez protest izraelskich ekstremistów
Izraelskich żołnierzy do nadużycia siły mogła motywować religijna wiara
“Izraelskie wojsko pogwałciło etykę lekarską”
Śledztwo “Guardiana” ujawniło dowody izraelskich zbrodni wojennych w Gazie
Zbrodnie wojenne Izraela wychodzą na jaw
Krytyka Izraela wraz z narastającym gniewem wobec zbrodni wojennych
Obrońcy praw człowieka: Izrael “bezprawnie” użył białego fosforu w Gazie
Izrael celowo zalewa libańskie pola uprawne i niszczy plony

Niech powyższe służy za przypomnienie, dlaczego ważne jest śledzenie działań Izraela. Natomiast poniższy fragment niech przypomina, dlaczego USA są współodpowiedzialne za te zbrodnie:

Stany Zjednoczone ze złością zareagowały na raport ONZ, oskarżający Izrael o dopuszczenie się zbrodni wojennych podczas niedawnej 23-dniowej wojny na terenie okupowanej Strefy Gazy, wśród których znalazło się użycie dzieci jako żywych tarcz.

“Wyrażaliśmy nasze zaniepokojenie wiele razy w związku z postawą specjalnych sprawozdawców w tej kwestii, i stwierdziliśmy, że ich opinie są całkowicie niesłuszne” – powiedział rzecznik Departamentu Stanu, Robert Wood na briefingu prasowym w poniedziałek 23 marca.

“Uważamy, że te opinie są przesadzone. Daliśmy to jasno do zrozumienia”.

Oto prawdziwa siła izraelskiego lobby.

Szaleństwo marca

Kiedy niepodległe państwa, same z siebie, pod bzdurnymi i niedorzecznymi pozorami zaczynają mordować i plądrować obywateli, istnieje duże prawdopodobieństwo, że wydarzenia te przyciągną osoby o określonym profilu genetycznym. Im bardziej patologia jest akceptowana i na różne sposoby tłumaczona na świecie, tym bardziej będzie się ona rozprzestrzeniać i infekować podatne na nią umysły. W takim świecie ilość gwałtów popełnianych przez wojskowych rośnie, kapłani kradną miliony ze swoich kościołów, opiekunki do dzieci filmują swoje akty seksualne odbywane z dwumiesięcznymi niemowlętami, a matki zabijają swoich trzymiesięcznych synów w zmywarce. Niestety w marcu wzrósł poziom szaleństwa na wszystkich frontach, a morderczy trend zaznaczył swą obecność na całym świecie.

6 marca policja znalazła zastrzeloną matkę razem z czwórką jej dzieci w domu w Cleveland. Dwa dni później napastnik zabił z broni palnej pastora kościoła Baptystów w stanie Illinois, dwie następne osoby próbujące go powstrzymać zostały zranione, sam atakujący na koniec popełnił samobójstwo. 11 marca nastolatek w Niemczech urządza szaleńczą strzelaninę, w której zanim sam się zastrzelił, zabrał ze sobą 15 osób. Tego samego dnia inny napastnik powtarza to samo ze swoją rodziną w amerykańskim stanie Alabama. Dwa dni później w stanie Virginia przebrany za Jokera żołnierz zakłuł nożem swojego kolegę ze służby, po czym sam zginął od kul policji.

15 marca kolejny napastnik zabił cztery osoby podczas rodzinnego spotkania w Miami, zanim sam odebrał sobie życie. Następnego dnia w mieszkaniu w stanie Missouri znaleziono ciała czterech innych osób, dwie z nich to młodzi chłopcy. 19 marca 78-letni staruszek popełnia samobójstwo po tym, jak postrzelił 3 osoby w swoim domu, jedną z nich śmiertelnie. 29 marca zaś uzbrojony strzelec wchodzi do domu opieki w stanie Północna Karolina – zabija 8 osób, 7 pensjonariuszy i pielęgniarkę, spośród wielu innych zranionych osób dodatkowe dwie umierają w szpitalu. Nawet w trakcie pisania tych słów docierają do nas doniesienia o kolejnym zdarzeniu – sześcioro członków rodziny umiera podczas morderstwa zakończonego samobójstwem w Kalifornii.

10 marca w południowowschodniej Syberii żołnierz zastrzelił dwóch swych kolegów zanim skierował lufę karabinu na siebie. 6 dni później w północnowschodniej części Syberii czterech niespokrewnionych i nieznających się mężczyzn popełnia samobójstwo w identyczny sposób – przez powieszenie. W tym samym czasie na Ukrainie ujęto kobietę, która zabiła swego męża. Po jego śmierci poćwiartowała zwłoki łącznie z obcięciem głowy.

W połowie marca w północnej Nikaragui wybucha masowa histeria, której skutki dosięgają co najmniej 43 osób żyjących w trzech różnych osadach nad rzeką Coco. Histeria przedostaje się na drugi brzeg oceanu – prezydent Gambii, który wierzy, że jego ciotka została zabita przy użyciu magii, rozpętuje terror w wioskach swego kraju przy pomocy sił policyjnych tropiących czary w stylu przypominającym średniowiecze. Jedna z ofiar relacjonuje:

„O 5 nad ranem paramilitarne siły policyjne uzbrojone w broń palną i łopaty otoczyły naszą wioskę grożąc, że każdy, kto spróbuje ucieczki, będzie pogrzebany sześć stóp pod ziemią… Wioskę ogarnął przygniatający strach… Dzieci płakały z przerażenia. Wybrano losowo 300 osób, które pod lufami karabinów zostały załadowane na ciężarówki i odwiezione do rodzinnego miasta prezydenta.

Na miejscu kazano im się rozebrać i pić brudną wodę pełną zielsk. Kazano im się również kąpać w tej wodzie. Mnóstwo ludzi zmuszonych do picia tej wody z trującymi zielskami zareagowało momentalnie biegunką i wymiotami, i mogli tylko bezradnie leżeć. Byłem tam przetrzymywany pięć dni, podczas których doświadczyłem i byłem świadkiem przemocy i upokorzeń tak strasznych, że do tej pory nie wierzę, iż mogło to mieć miejsce w Gambii. Były to praktyki rodem ze średniowiecza.”

Oskarżenia o uprawianie magii pomagają drapieżczym pastorom w Nigerii zdobywać nowe rynki dla swych kościołów. Główną ofiarą ich nieludzkich występków są małe dzieci. Jak inaczej kościół może pokazać swoją „potęgę” niż poprzez terror i przemoc?

Trzęsąca się planeta.

W marcu miało miejsce wiele silnych trzęsień ziemi na świecie, na szczęście bez ofiar i bez większych szkód. Jak zwykle najbardziej aktywna była płyta pacyficzna. Nawał trzęsień ziemi, który dotknął w tym miesiącu Kalifornię, zdaje się być bacznie obserwowany i analizowany. Wstrząsy te wzbudziły obawy, że są one przygrywką do intensywnie dyskutowanego Wielkiego Trzęsienia.

Aktywność tektoniczna wzbudziła zainteresowanie naukowców, którzy pragną sprawdzić, czy małe uskoki przecinające Jezioro Soltan mogą przenosić energię do znacznie groźniejszego uskoku San Andreas, którego ostatnią aktywność odnotowano ponad 300 lat temu.

Graham Kent, geofizyk z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Diego, powiedział Los Angeles Times, że trzęsienie ziemi, które rozpocznie się w Bombay Beach i rozprzestrzeni się wzdłuż uskoku San Andreas może być tym Wielkim Trzęsieniem, które spustoszy Los Angeles.

Kate Hutton, sejsmolog z Caltech, twierdzi jednak, że „naukowcy wciąż nie wiedzą, czy trzęsienie ziemi tak małe może zainicjować cokolwiek groźnego w rejonie San Andreas”. Nasze przypuszczenie? Pożyjemy, zobaczymy.

Poniżej lista trzęsień o skali 4.0 lub więcej w skali Richtera:

3 marca: 5.3 – Guam.
3 marca: 5.0 – Południowa Grecja.
3 marca: 4.8 – Południowe Filipiny.
5 marca: 4.1 – Wyspa Południowa, Nowa Zelandia.
6 marca: 4.7 – Melbourne, Australia.
6 marca: 4.2 – Zachodnie tereny stanu Montana, USA.
6 marca: 6.4 – Na północ od Archipelagu Svalbard
7 marca: 4.3 – Południowowschodni Iran.
7 marca: 5.3 – Północna Japonia.
9 marca: 5.3 – Wybrzeże Gwatemali.
9 marca: 4.0 – Hawaje, USA
10 marca: 5.1 – Stan Chiapas, Meksyk.
10 marca: 5.0 – Macedonia
11 marca: 5.7 – Kostaryka.
11 marca: 4.9 – Północne Puerto Rico
12 marca: 5.0 – Centralne Chiny.
12 marca: 5.5 – Cztery regiony w Chile.
12 marca: Kolejne pięć wstrząsów w Sichuan w Chinach
13 marca: 4.3 – Wyspa Północna, Nowa Zelandia.
15 marca: 4.7 – Mindanao, Filipiny.
15 marca: 5.1 – Zachodnia Papua, Indonezja.
15 marca: 5.0 – Wybrzeże Nowej Zelandii.
16 marca: 6.4 – Wschodnia Indonezja.
18 marca: 4.6 – Południowa Australia.
19 marca: 7.9 – W pobliżu archipelagu Tonga.
24 marca: 4.7 – Jezioro Salton, Kalifornia, USA.
25 marca: 6.0 – Papua Nowa Gwinea.
26 marca: Północne Peru.
27 marca: 5.3 – Guerrero, Meksyk.
27 marca: 4.5 – W pobliżu wybrzeża Jalisco, Meksyk.
27 marca : Silne trzęsienie ziemi w Japonii.
29 marca: 6.0 – Indonezja.

Intensywna aktywność sejsmiczna zaowocowała wartymi odnotowania erupcjami wulkanów:

W Japonii
W Indonezji
Mount Redoubt (4 erupcje), oraz Mount Gareloi (zaobserwowana aktywność) – Alaska, USA.

Podwodny wulkan w pobliżu Tonga na Oceanie Spokojnym – wybuchł na oczach gapiów, którzy także sfilmowali wydarzenie. W efekcie powstałej rzeki lawy i ruchów sejsmicznych, w archipelagu powstała nowa wyspa.

Niedawna i „prawie katastrofalna” podwodna erupcja w pobliżu wybrzeża Nowej Zelandii. Co ciekawe, była ona kompletnie nie zauważona, dopiero ostatnie badania dna oceanicznego dostarczyły informacji o tym zdarzeniu, przy kompletnym braku śladów w rejestrach wstrząsów sejsmicznych.

Żyjąca planeta

Pamiętacie “martwe strefy” istniejące na oceanach? Stale się powiększają:

©Science/AAAS -- Martwa strefa: Obszary wodne z niewielką ilością tlenu lub całkowicie go pozbawione pojawiają się u wybrzeży na całym świecie wskutek zmywania z pól sztucznych nawozów oraz spalania paliw kopalnych.

“To nie jest problem na poziomie lokalnym czy regionalnym, jak kiedyś sądzono” – oznajmił badacz Robert Diaz. „W rzeczywistości stanowi to problem globalny”.

Martwe strefy to obszary gdzie ilość tlenu stała się na tyle mała, że praktycznie niemożliwe jest przetrwanie w nich jakichkolwiek form życia. Tworzą się one wskutek nagromadzenia składników odżywczych roślin, głównie azotu i fosforu, które przedostały się z pól uprawnych, co prowadzi do rozkwitu glonów. Kiedy ta ogromna ilość biomasy obumrze i opadnie na dno, w wyniku jej rozkładu namnożą się bakterie pochłaniające tlen. [...]

Głównym czynnikiem tworzącym martwe strefy jest zmywanie nawozów wykorzystywanych w uprzemysłowionym rolnictwie oraz bogatych w azot produktów spalania paliw kopalnych.

W pierwszym tygodniu marca wznowiły się ataki rekinów u wybrzeży Australii. Wraz z rosnącą liczbą ofiar ta wyraźna agresja ze strony królestwa zwierząt szybko stała się szeroko omawianym problemem. Część plaży zamknięto, a w całym kraju podano ostrzeżenia przed pływaniem. Rekiny zaczęły atakować ludzi w dotychczas bezpiecznych rejonach, takich jak słone jeziora i zatoki.

Podczas gdy większa część planety jest bezpieczna od takich egzotycznych zagrożeń, na tym wspomniana historia się nie kończy. Również australijskie krokodyle stały się agresywniejsze. Związek z tym wydaje się mieć niedawny wzrost opadów atmosferycznych, zwłaszcza na obszarze śródlądowym.

Pewnemu nurkowi z Jaszczurzej Wyspy udało się wyjść z takiego spotkania jedynie z kilkoma zadrapaniami. 11-letnia dziewczynka pływająca w zbiorniku wodnym o głębokości 1,5 metra miała o wiele mniej szczęścia. Natomiast w zeszłym miesiącu odnaleziono ciało zaginionego 5-letniego chłopca.

Pogoda w tym regionie jest równie interesująca. Cyklony są częścią naturalnego cyklu, jednak Hamish nieco odstawał od modelu. Pojawił się niespodziewanie, osiągając 5 stopień zagrożenia, po czym nawiedził stan Queensland, zalewając go ścianą deszczu. Ów szczególny cyklon zawędrował najdalej na południe od wielu lat, wprawiając władze stanowe i mieszkańców „bardziej cywilizowanego” południowo-wschodniego Queensland w niemałe zaniepokojenie.

Wędrujący na południe Hamish dokonał spustoszenia na pewnym statku, doprowadzając do wydostania się ogromnej ilości ropy u wybrzeża Brisbane. Toksyczny – i żrący – wyciek niskogatunkowej ropy zniszczył nieopisanych rozmiarów obszary dziewiczej przyrody na Moreton Island. Także 31 ładunków z nawozami zaginęło w głębiach oceanu. Nikt nie wie, jak je odnaleźć, ani jakie zagrożenie stwarzają dla środowiska.

Idźmy dalej…

Nie dać się trafić kosmicznym kulom

Przed dwoma laty Louis Friedman, przewodniczący Planetary Society (Stowarzyszenia Planetarnego), otwarcie wypowiedział się na temat konieczności stworzenia obrony przed obiektami z kosmosu.

W minionym tygodniu gościłem na konferencji poświęconej obronie planetarnej, odbywającej się w Waszyngtonie. Jednak wbrew swojemu tematowi, nie dotyczyła ona tworzenia wojskowego planu na wypadek inwazji kosmitów.

Było to raczej spotkanie naukowców oraz inżynierów rozważających zagrożenie ze strony asteroid lub komet, których orbity przebiegają w pobliżu Ziemi – a także, co moglibyśmy zrobić w przypadku odkrycia komety o kursie kolidującym z Ziemią. (…)

Groźba NEO (Near-Earth Object, obiektów przelatujących w bliskiej odległości od Ziemi) trafiła do naukowej i publicznej świadomości w latach 80-tych wraz z odkryciem faktu, że 65 milionów lat temu uderzenie obiektu z kosmosu unicestwiło dinozaury i zmieniło przebieg ewolucji na Ziemi.

My, ludzie, których przodkowie zawdzięczają istnienie owej asteroidzie, wyglądamy planu obrony planetarnej, również mając na uwadze mniejsze obiekty, mogące poczynić ogromne szkody o zasięgu tak regionalnym, jak i lokalnym. Te ostatnie nie muszą zniszczyć cywilizacji, jednak mogą być o wiele częstszym zjawiskiem przynoszącym wiele cierpienia ludzkości.

Jego ostrzeżenia ponownie nabrały znaczenia, kiedy asteroida 2009 DD45 minęła Ziemię w odległości 41 000 mil (zaledwie 66 000 kilometrów). Było to nadzwyczaj blisko – i powinniśmy mieć się na baczności. Pewnemu Australijczykowi w Canberze udało się zrejestrować to zjawisko.

A gdy wszyscy odetchnęli z ulgą, że najgorsze już minęło, pojawiło się kolejne zagrożenie. Niewielka skała nazwana 2009 FH przeleciała w odległości 49 000 mil (niecałe 79 000 kilometrów). To razem dwa takie incydenty w ciągu jednego miesiąca, co jest dość niespotykane, jako że asteroidy tych rozmiarów przelatują obok Ziemi raz na kilka miesięcy.

Program badawczy NASA, Catalina Sky Survey, dostrzegł obiekt dopiero na dwa dni przed jego przelotem.

W międzyczasie astronauci z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej mieli bliskie spotkanie z kawałkiem kosmicznego złomu. Ledwie tydzień później NASA miała kolejny powód do zmartwień, jako że niesprawny sowiecki satelita niebezpiecznie zbliżył się do stacji. Tego rodzaju incydenty ze stacją kosmiczną zdarzyły się jak dotąd osiem razy, a ostatni siedem miesięcy temu.

W zeszłym miesiącu dowiedzieliśmy się, że dwa satelity zderzyły się nad Syberią. Kilka dni później nagranie wideo zarejestrowało kule ognia nad Teksasem. A teraz mamy dwa doniesienia o astronautach robiących uniki przed „kosmicznym złomem”, i to w ciągu jednego tygodnia. Czy były to kawałki satelitów, czy może nie jesteśmy informowani o tym, co dzieje się w przestrzeni wokółziemskiej?

(Oto jedno możliwe wyjaśnienie: NASA TV uchwyciła w kamerze UFO przelatujące obok promu kosmicznego misji STS-119, który to moment zauważył i uprzejmie umieścił na Youtube pewien użytkownik.)

Około 20 marca Australia miała własne fajerwerki, ale dopiero pod koniec miesiąca atmosfera zaczęła się naprawdę rozgrzewać. Niedzielnego wieczora, 29 marca, na całym Wschodnim Wybrzeżu USA słychać było głośne eksplozje, którym towarzyszył błysk świateł przecinających niebo. Meteorolog Sonia Mark z Narodowej Służby Pogodowej w Wakefield powiedziała, że „telefon ze zgłoszeniami nie przestawał dzwonić” (obserwacje świadków można przeczytać tutaj). Powyższemu zajściu wymyślono taką przyczynę: według oficjalnej wersji sprawcą okazała się zepsuta rosyjska rakieta wchodząca ponownie w atmosferę. Na nieszczęście dla profesjonalnych siewców dezinformacji, strona SpaceWeather pokrzyżowała im plany publikując tę krótką, choć znaczącą notę:

[...] Według danych z Amerykańskiego Dowództwa Strategicznego, rakieta ponownie pojawiła się w rejonie Tajwanu (24°N, 125°E) ponad dwie godziny po incydencie na Wybrzeżu.

Przyłapani na próbie ukrycia niewygodnego faktu, co?

Kilka dni wcześniej i bardziej na południe, w Pensacoli na Florydzie, mieszkańcy odczuli wstrząsy trwające 15 sekund. Nie było doniesień o wybuchach czy innych słyszalnych zjawiskach. Co było w tym najdziwniejsze? Otóż Don Blakeman, analityk trzęsień ziemi z National Earthquake Information Center w Kolorado, zapewniał, że w owym czasie nie doszło do żadnego wstrząsu w tej części Florydy.

Odnosimy wrażenie, że zjawiska na niebie dzieją się zbyt często, by można było spać spokojnie.

Planeta chłód

NASA zabiega o nowe badania aktualnego minimum słonecznego – problemu, który agencje medialne podsumowują w następujący sposób:

Przyczyny – emisja promieniowania słonecznego

Najniższa odnotowana gęstość strumienia promieniowania słonecznego (o długości fali 10,7 cm) od 1947 roku, kiedy to stworzono system pomiarowy F 10,7
Globalne ciśnienie wiatru słonecznego najniższe z zaobserwowanych od początku ery kosmicznej
Nienormalnie duży kąt nachylenia słonecznego dipola magnetycznego w okresie aktualnego minimum słonecznego
Pole magnetyczne wiatru słonecznego słabsze o 36 % niż w okresie minimum 22. cyklu słonecznego
Brak klasycznego cichego promieniowania widzialnego obecnego w pasie równikowym
Promieniowanie kosmiczne na niemal rekordowo wysokim poziomie

Komputerowy model słonecznego wiatru wiejącego wokół ziemskiego pola magnetycznego z 3 czerwca 2007. Kolory tła reprezentują gęstość wiatru słonecznego; kolor czerwony oznacza dużą gęstość, niebieski - niską. Ciągła czarna linia wskazuje zewnętrzne granice ziemskiego pola magnetycznego. Zwróćcie uwagę na warstwę stosunkowo gęstego materiału pod białymi strzałkami - to wiatr słoneczny wnikający w ziemskie pole magnetyczne przez widniejącą w nim wyrwę.

Konsekwencje

Pomijając rok 1934, rok 2008 odnotował więcej przypadków trzygodzinnych okresów z Kp=0, niż każdy inny od chwili stworzenia tego indeksu w 1932 roku.
Skurczona w wyniku schłodzenia jonosfera oraz górna atmosfera
Znacząco powtarzająca się aktywność geomagnetyczna.

Godne uwagi, nie? Zauważyliście, że brak aktywności Słońca zazwyczaj dziwnie zbiega się z niemal rekordowo wysokim poziomem promieniowania kosmicznego?

Ta (nie)aktywność Słońca prowadzi nas z powrotem do globalnego nie-ocieplenia.

Według najnowszych badań “globalne ocieplenie” może opóźnić się o dziesięciolecia:

Stan ziemskiego klimatu stale konfuduje naukowców. Po 30-letniej tendencji ociepleniowej, globalne temperatury zaczęły spadać od roku 2001, pomimo wzrostu produkcji gazów cieplarnianych oraz takiej nadwyżki ciepła, że powinna była przestawić wskaźnik na ziemskim termostacie.

Niczego podobnego nie zaobserwowaliśmy od roku 1950 – stwierdził Kyle Swanson z University of Wisconsin-Milwaukee. „Ochłodzenie z tamtego okresu miało swoje wyraźne przyczyny, takie jak erupcje wulkanów czy zjawisko La Nina o dużej sile. Jednak obecne ochłodzenie takowych nie posiada.”

Wow! Czyli co, Ziemia wchodzi w fazę ochłodzenia i nikt nie wie, dlaczego?

Inny raport sporządzony przez firmę badawczą szacuje, że nadchodzące dwanaście lat będzie znacznie chłodniejsze w porównaniu do kilku zeszłych dekad.

Co najmniej 14 głównych stacji meteorologicznych w prowincji Alberta w Kanadzie odnotowało najniższe temperatury, jakie kiedykolwiek wystąpiły w marcu. Jednej nocy na międzynarodowym lotnisku w Edmonton zarejestrowano temperaturę -41,5°C, która tym samym pobiła poprzedni marcowy rekord z 1975 roku, wynoszący -29,4°C.

Od co najmniej pięciu lub sześciu lat globalne temperatury wykazują tendencję spadkową. Spójrzcie na wykres pod tym linkiem, stworzony przez człowieka, który zarządza siecią satelitów pogodowych podległych NASA.

Również dwa badania opublikowane przed kilkoma miesiącami – jedno pochodzące z Instytutu Nauk Morskich im. Leibniza oraz Instytutu Meteorologii im. Maxa Plancka w Niemczech, drugie przeprowadzone przez University of Wisconsin – wskazują na zwalnianie, a nawet odwrócenie procesu ocieplenia w ciągu przynajmniej najbliższych 10 lub 20 lat, a być może i dłużej.

Deszcz spadających… maszyn

Wnikliwi członkowie forum Sott stworzyli listę katastrof lotniczych z tego miesiąca:

- Przymusowe lądowanie na jeziorze Rotoura w Nowej Zelandii (24 marca 2009)
- Agent wywiadu, który wysadził statek Rainbow Warrior, zginął w pobliżu kurortu Saint-Sorlin-d’ Arves we Francji 24 marca 2009 r.
- Katastrofa samolotu FedEx podczas lądowania w Tokio (23 marca)
- Nie ma ofiar w zderzeniu samolotu na lotnisku hrabstwa Portage w Ohio z 22 marca
- Awaryjne lądowanie indonezyjskiego samolotu na wyspie Batam niedaleko Singapuru (22 marca)
- Upadek awionetki zabił okolicznego mieszkańca Aberdeen, w stanie Ohio (22 marca)
- Katastrofa lotnicza nieopodal Butte w Montanie pochłonęła 17 ofiar (22 marca)
- Ekwadorski samolot wojskowy uderzył w budynek, zabijając sześć osób (ale budynek nie zawalił się, nie to co WTC!), 20 marca
- Katastrofa nowej Cessny podczas lotu próbnego nad El Dorado, Kansas (19 marca)
- Mały samolot rozbił się przy starcie z lotniska w Cartersville, Georgia, 2 osoby z obrażeniami zabrano do szpitala (19 marca)
- Katastrofa samolotu w Lakeville, Minnesota; nauczyciel i uczeń dochodzą do siebie (19 marca)
- Pilot z Florydy awaryjnie lądował na jeziorze Arrowhead w północnej Georgii, po czym zadzwonił na 911 (18 marca)
- Pilot z Houston zginął w katastrofie lotniczej w Paulden w stanie Arizona (18 marca)
- Rosyjski pilot zginął podczas lotu treningowego pod Moskwą (18 marca)
- Mężczyzna ranny w wypadku awionetki w pobliżu Esk w Brisbane Valley, południowo-wschodnie Queensland (18 marca)
- 3 osoby ranne w wypadku lotniczym w hrabstwie Waukesha, Wisconsin (17 marca)
- Samolot uderzył w ogrodzenie lotniska w San Luis w hrabstwie Obispo, Kalifornia (17 marca)
- Śmierć tureckiego pilota w wypadku samolotu wojskowego w centralnej Turcji (17 marca)
- Odurzony Ecstasy pilot zabił nastolatka w wyniku upadku Cessny (17 marca)
- Memoriał poświęcony tragicznie zmarłemu małżeństwu pilotów odbędzie się w ten weekend na lotnisku Brackett w La Verne, Kanada (14 marca)
- Smuga dymu wydobywała się z samolotu, twierdzą świadkowie katastrofy lotniczej w hrabstwie Suwanee, Floryda (10 marca)
- Dwie Cessny 172 rozbiły się w tej samej okolicy; jedna niedaleko Oceanside, Kalifornia (6 marca), druga następnego dnia w Camp Pendleton w Oceanside
- Lider małego tureckiego ugrupowania prawicowego zginął w wypadku śmigłowca 25 marca; leciał na spotkanie związane z wyborami lokalnymi, mającymi się odbyć 29 marca

Poza konwencjonalnymi wyjaśnieniami, powyższe incydenty interesują nas z tego powodu, że mogą nieść pewne symboliczne znaczenie czegoś większego – zakładając, że nasza rzeczywistość przejawia w sobie stopień znaczącego symbolizmu, jakikolwiek byłby ku temu filozoficzny powód. W tym wypadku, kluczowym słowem dla tych wydarzeń jest „katastrofa”, natomiast przez kilka miesięcy poprzedzających kryzys gospodarczy takim słowem był „upadek”.

Chudzielcy i przyjaciele

Niektóre z obserwacji obiektów UFO odnotowane w tym miesiącu:

USA: „Dyski” UFO popularne na marcowym niebie
Wojskowe myśliwce ścigają obiekt UFO nad miastem w Arizonie
Niezwykle wyraźny obiekt UFO w pobliżu wahadłowca STS-119, nagranie video z NASA TV
Zdjęcie: Obiekt UFO/Obcy sfotografowany na kanadyjskim odludziu – oraz aktualizacja odnośnie lokalizacji
Arizona: Zdjęcie obiektów UFO/ORB oraz ich statku-matki
Chiny: Widziany przez wiele osób obiekt UFO przyprawił świadków o zawrót głowy
Start alarmowy trzech myśliwców F18 z rozkazem przejęcia obiektu UFO

Jasne światła i niezwykła aktywność na niebie były zaledwie fragmentem znacznie większego obrazu. Na ziemi również nie brakowało niecodziennych zjawisk. Porównajcie i znajdźcie podobieństwa pomiędzy tymi dwoma nagraniami video, na których zarejestrowano coś, co wyglądem przypomina małych ludzików o dziwacznej i wręcz patykowatej budowie ciała:

Powyższe nagrania przywołują na mysl pewne stare zdjęcia, o których swego czasu głośno było na internetowych forach.

Najłatwiej zidentyfikować to pierwsze, ponieważ w owym czasie przyciągnęło najwięcej uwagi. Jeden z autorów blogu opisał okoliczności powstania tego zdjęcia w ten sposób:

Pereira, będący obywatelem Niemiec, był wtedy 33-letnim absolwentem University of Conception i nim powstało to zdjęcie, od ponad roku mieszkał w okolicy Santiago de Chile. Był zapalonym fotografem i pstrykał zdjęcia dosłownie wszędzie, gdzie tylko poszedł. Miał cyfrowy aparat marki Kodak DX6490.

Był inżynierem budownictwa, a mając wolne popołudnie w poniedziałek 10 maja 2003 roku pojechał na rowerze do obszaru zwanego Parque Forstal. Zaciekawiony widokiem konnego patrolu policji (Carabinero) postanowił zrobić mu zdjęcie. Nie był ani trochę zainteresowany tematami związanymi z UFO.

Na wykonanym przez niego zdjęciu widać coś, co wydaje się być małą istotą idącą w poprzek drogi, w momencie gdy konny patrol policji przejeżdża przez most. To jest właśnie to zdjęcie, które obiegło cały świat za pośrednictwem witryn internetowych poświęconych zjawiskom paranormalnym.

W długiej debacie z reporterami Pereira powiedział, że nie widział niczego nadzwyczajnego w momencie robienia tego zdjęcia, a istotę zauważył dopiero podczas kopiowania zdjęć na komputer.

Jest osobą cieszącą się dużym szacunkiem wśród lokalnej społeczności i nie miał absolutnie żadnego powodu, żeby manipulować przy tym zdjęciu. Nie zależało mu na popularności, nie chciał pieniędzy, a wprost przeciwnie, chętnie udostępnił zdjęcie całemu światu. W mojej ocenie, jego zdjęcie otrzymuje „wysoki stopień wiarygodności”.

Czarno-białe zdjęcie nie tak łatwo zweryfikować. Nie bardzo wiadomo skąd pochodzi, kiedy je zrobiono i kto jest jego autorem – a to zmusza nas do poczynienia pewnych założeń odnośnie jego prawdziwości, mimo że to, co na nim uwieczniono, wydaje się być jeszcze ciekawsze. Tak czy inaczej odnotujcie, że ta drobna chuda istota ma chyba na sobie malutkie buciki i bieliznę.

Starym zwyczajem zachęcamy was do samodzielnego myślenia i wyciągania własnych wniosków.

- Okaleczenia zwierząt
Farmer z Trynidadu znajduje okaleczoną krowę
Makabryczne odkrycie tuzina obdartych ze skóry zwierząt w Atwater

- Dziwne stworzenia i nowe gatunki:
Australia: Znajdźcie nazwę dla tego nowego morskiego potwora
USA: Ważące 200 funtów dziwne stworzenie z Pensylwanii
USA: Widziano kryptydę w prążki
Anglia: Obserwacje wielkiego kota w północnym Norfolk – a potem jeszcze jeden taki przypadek

Patrzmy w górę, tak i na dole będzie

Cykl artykułów pod wspólnym tytułem Łączenie Punktów (Connecting the Dots) powstaje z myślą udostępnienia w ramach pojedynczego artykułu możliwie szczegółowego wglądu w znacznie szerszy obraz. Leżąca u podstaw tego przedsięwzięcia idea opiera się na założeniu, że wszystkie wydarzenia na świecie są w ten lub inny sposób ze sobą powiązane, a naszym celem jest to rozwikłać, przy jednoczesnym wyzbyciu się nawyków linearnego myślenia i potraktowaniu tego w charakterze obserwacji nieustannie zmieniającej się mozaiki.

W ten sposób walczymy ze społecznym uwarunkowywaniem, które mogłoby spowodować fragmentację naszej wiedzy, a przez to doprowadzić do zablokowania naszej kreatywności i ograniczenia naszego stale poszerzającego się rozumienia rzeczywistości. Nie pretendujemy do roli mających na wszystko odpowiedź, a to dlatego, że w naszych poszukiwaniach dokładniejszych i obiektywnych punktów widzenia jesteśmy zawsze otwarci na nowe perspektywy – nawet takie, które mogłyby się większości ludzi wydawać bardzo dziwne.

W okresie minionych dwunastu miesięcy staraliśmy się śledzić pojawiające się na niebie i ziemi wskazówki oraz odczytywać ich faktyczne i symboliczne znaczenie: w polityce, ekonomii i społeczeństwie; a także w środowisku naturalnym (pozornie) naszej planety, oraz poza nią. Ogółem, marzec dał nam bardzo wiele do myślenia. Ponieważ kłamliwość i machlojki elit stają się bardziej niż kiedykolwiek dotąd oburzające i jawne, tłumiąc kreatywność i wolną wolę mas chcących poznać i zrozumieć swoją rzeczywistość, „Matka Natura” wydaje się być coraz bardziej sfrustrowana i wściekła.

To przypomina nam o komentarzu Victora Clube, autora i eksperta od komet i kosmologii, na temat „niebiańskich wydarzeń” z lat 80-tych:

„Cynicy … powiedzieliby, że nie potrzebujemy niebiańskiego zagrożenia, by ukryć intencje Zimnej Wojny; raczej potrzebujemy Zimnej Wojny, by ukryć intencje niebiańskie!”

Dla dzisiejszych czasów wskazana byłaby pewna korekta:

„Cynicy … powiedzieliby, że nie potrzebujemy niebiańskiego zagrożenia, by ukryć intencje Wojny z Terroryzmem; raczej potrzebujemy Wojny z Terroryzmem, by ukryć intencje niebiańskie!”

Na wielu innych frontach życie na planecie Ziemia coraz częściej daje swoim mieszkańcom odczuć, że wszystko nie jest takie, na jakie wygląda – tak u góry, jak i na dole. Podejmiecie z nami to wyzwanie?

***

Komentarz: Odnosząc się do nocnej fotografii obiektów mogących być statkami UFO, jeden z czytelników SOTT przedstawił następującą sugestię:

Najprawdopodobniej nie są to obiekty UFO, lecz odbicia snopów światła z ziemi spowodowane właściwościami soczewki aparatu fotograficznego.

Zwróćcie uwagę na podobieństwo tych „obiektów UFO” do tak zwanych kaustyk (wywołanych przez sferyczne zwierciadła albo soczewki, na przykład na filiżance) z Wikipedii [eng.]:

Soczewki fotograficzne mogą być wielowarstwowe i dawać sporo możliwości zakłóceń i odbić, które z kolei mogą tworzyć efekt flary w obiektywie, optyczne artefakty itp. Patrz:

„Obiekt” tego samego rodzaju można zobaczyć na początku tego wideo z You Tube, do którego również linkuje obecny odcinek „Łączenia Punktów”.

Nie oznacza to wcale, że zjawisko UFO nie istnieje! Po prostu wygląda na to, że powyższe zdjęcie wśliznęło się do zbioru danych, co pokazuje, jak trudno jest odróżnić (rozmyślny albo niezamierzony) SZUM od RZECZYWISTEGO SYGNAŁU.

Wydaje się, że jest to zadawalające wytłumaczenie. Ale kto wie? Katalogując codzienne doniesienia o dziwnych obserwacjach i wydarzeniach, nie da się ustrzec przed przypadkami możliwymi do wytłumaczenia przez poznane już zjawiska. Z drugiej strony, uczenie się samodzielnego rozróżniania wymaga od nas również bycia otwartym na wszystkie możliwości. Zapraszamy czytelników do przeanalizowania tych setek obserwacji obiektów, które przekraczają powszechnie przyjęte granice tego, co jest możliwe, a co nie jest.

Ile jest zajączków?

***

Dla zainteresowanych tematem kaustyk (zajączków) – kilka linków:

http://www.mimuw.edu.pl/delta/artykuly/delta1105/derfel.pdf
http://pl.wikipedia.org/wiki/Kaustyka
http://en.wikipedia.org/wiki/Caustic_(optics)
http://forum.optyczne.pl/viewtopic.php?t=5461

Łączenie Punktów: Wojna przeciw ludziom, 'no change' Obamy i umacnianie prawicowego Izraela

pracowniaiv — Sat, 14 Mar 2009 07:59:11 +0000

Tekst oryginalny: Connecting the Dots: The War on People, Obama’s No Change and the Hardering of Right Wing Israel

SOTT editors
SOTT.net
Sat, 28 Feb 2009 14:30 UTC

Jesteśmy świadkami ważnej zmiany w retoryce mediów oraz elity w odniesieniu do światowego kryzysu gospodarczego. Ich groźby przed zamieszkami i społecznym wstrząsem wydają się sugerować, że wymagane będą ostrzejsze środki kontroli; tak oto “wojna z terroryzmem” spełniła swoje zadanie jako sprawdzian dla “wojny z ludźmi”.

Na przekór oczekiwaniom społeczeństwa, nowy rząd Stanów Zjednoczonych wcale nie odchodzi ze ścieżki obranej przez administrację Busha; wszelkie zmiany jak dotąd wpłynęły tylko na wizerunek.

Nastrój nacjonalizmu staje się także coraz wyraźniejszy w Izraelu po zwycięstwie Netanjahu. Istnieją przesłanki, że agresja Izraela skierowana na sąsiednią Palestynę lub/oraz Iran, zostanie wznowiona po przerwie związanej z tworzeniem nowego rządu.

Całe to polityczne i ekonomiczne zamieszanie dzieje się na planecie doświadczającej dziwacznych klimatycznych jak i kosmicznych zjawisk.

Czyniąc rzeczy gorszymi

Jest już powszechnie wiadomo, że światowa gospodarka – w tym Stanów Zjednoczonych – znajduje się w opłakanym stanie. Słyszymy o tym w mainstreamowych jak też alternatywnych mediach. Może czytaliście też nasze analizy ekonomiczne. Jednak różnica polega na tym, że u wielu mainstreamowych i alternatywnych źródeł jawi się więcej panikarstwa, zamieszania oraz dezinformacji, a o wiele słabiej próbuje się dokonać odpowiedzialnej i obiektywnej analizy – której staramy się tutaj sprostać. Podejrzewamy, iż złowieszczy ton doniesień w mediach jest rzeczą istotną samą w sobie, a to dlatego że:

Media nie są jedynie sprawozdawcą wydarzeń. To także potężne narzędzie manipulacji. Jest ono w istocie tak potężne, że może mieć decydującą rolę w tworzeniu objaśnień rzeczywistości, na których ludzie opierają się w ich codziennym życiu. Bezustannie wykorzystuje się media do kształtowania naszych poglądów oraz do sterowania źródłem naszego zainteresowania. Ludzie u władzy wiedzą o tym. Kiedy politycy znajdą się w opałach z powodu rewelacji nadszarpujących ich wizerunek, mogą wtedy wykreować większą aferę z niczego celem skierowania uwagi otoczenia gdzie indziej (zob. film Wag the Dog będący zabawną karykaturą owego mechanizmu). W ten sam sposób populistyczni liderzy wraz z ich poplecznikami w mediach próbują rozsiewać informacje o rządowych dokonaniach czy polityce, które nadają im wygląd szczerych, patriotycznych, silnych, bystrych czy zdolnych. Taka jest podstawowa zasada działania mediów.

Tym samym, jeśli pewna kwestia jest powodem do obaw a język mediów i elity zdaje się podkreślać ten zły nastrój, musimy zapytać dlaczego. Być może pytanie jest nawet większej wagi dla spraw gospodarczych biorąc pod uwagę, że nasz kapitalistyczny model w głównej mierze opiera się na wspólnym zawierzeniu konsumentów, inwestorów oraz finansowych spekulantów. To, co zostało powiedziane o gospodarce jest rzeczą doniosłą samą w sobie, nieco odbiegającą od przyziemnej ekonomicznej rzeczywistości. Gdyby ludzie u władzy zgodzili się na przywrócenie gospodarki do stanu sprzed kryzysu, stale byśmy otrzymywali zapewnienia, że nawet jeśli przez chwilę jest ciężko, to powrót do czasu prosperity jest tuż za rogiem dzięki lekarstwu, które z taką wprawą zastosowali nasi światli przywódcy.

Zasadniczo nie taką wiadomość otrzymujemy. Tak więc musimy zapytać dokąd ta alarmistyczna i pesymistyczna atmosfera nas prowadzi, i dlaczego.

Dokąd? To oczywiste, że prowadzi nas do stanu rozpaczy i chaosu, co przyspieszy ekonomiczny upadek.

Dlaczego? Z tego co widzieliśmy do tej pory, możemy mówić o dwóch przyczynach: tymczasowej, mającej na celu uzasadnienie tzw. bailoutów, które napełnią kieszenie elity; a po drugie, by wprawić w panikę globalną społeczność ewentualnością zamieszek, plądrowań, upadkiem struktury społecznej a nawet wojny domowej.

Jedynym rodzajem odpowiedzi na kryzys, jaki widzieliśmy do tej pory, są niechlubne pakiety rachunkowe (bailout), które w skrócie są przekazaniem pieniędzy w ręce tych, co są najbardziej winni całego bałaganu (banki najczęściej są beneficjentami) a nie dla ludzi desperacko ich potrzebujących. Jako przykład rozpatrzcie plan Baracka Obamy, który zakłada ratowanie właścicieli domów.

Barack Obama zwrócił dzisiaj swoją uwagę na przyczynę ekonomicznego krachu w USA oraz na całym świecie – amerykański niestabilny rynek mieszkaniowy, i ujawnił plan pomocy milionom właścicieli domów zmagającym się [z kryzysem].

Obama opisał krach na rynku mieszkaniowym jako “kryzys jakiego jeszcze nigdy nie zaznaliśmy” i wniósł propozycję wyłożenia setek miliardów dolarów celem pomocy liczbie właścicieli szacowanej na 9 milionów.

Obciąży to rząd federalny kosztami około 275 miliardów dolarów (193 miliardów funtów), ale suma ta może wzrosnąć.

Brzmi rozsądnie, czyż nie? Jednak nie chodzi tu o pomoc samym ludziom, tylko o pomoc kredytodawcom – najwyraźniej po to, by byli milsi dla klientów.

Jego propozycją rozwiązania kryzysu mieszkaniowego jest zaoferowanie dodatków oraz dotacji firmom kredytów hipotecznych, aby te wsparły właścicieli mieszkań.

Podejrzewamy, że gdyby Obama chciał przekazać pieniądze bezpośrednio milionom ludzi w potrzebie, przy jednakowym wymuszaniu na firmach kredytowych złagodzenia terminów spłat, spotkałby się z oskarżeniami o bycie ‘socjalistą’ (jak gdyby słowo to automatycznie oznaczało zło).

Owe wielomilionowe pakiety ratunkowe sięgają skandalicznego stopnia. Poza tym słyszeliśmy o nieodpowiedzialnych bankierach ‘ukaranych’ nie otrzymaniem ich tradycyjnych hojnych bonusów (biedactwa; jak oni przetrwają ten rok bez nowego jachtu?). Jednak oczywiste jest, że każdy taki przejaw sprawiedliwości to nic innego jak kosmetyka. Jak to Simon Davies i Don Hunt napisali, owe „zrytualizowane ucinanie wynagrodzeń bankierów” jest jedynie odwróceniem uwagi od prawdziwego problemu: systemowej korupcji drapieżnego ustroju kapitalistycznego. Skutkiem rządowej reakcji na kryzys jest skupienie „jeszcze większego bogactwa w obrębie jeszcze mniejszej grupy”, słowami Daviesa i Hunta.

Ale dlaczego coraz to więcej słyszymy o rozruchach i niepokojach społecznych ostatnimi czasy? Czemu oficjalna dysputa zaczyna pobrzmiewać, jakbyśmy to my, ludzie, mieli być Wrogiem?

Pasmo nieszczęśliwych wydarzeń

Przypomnijcie sobie zamieszki w Grecji sprzed kilku miesięcy. Przypomnijcie sobie, że w tym samym czasie Amerykańska Wyższa Szkoła Wojskowa (U.S. Army War College) wydała raport mówiący, iż „załamanie gospodarcze, terroryzm i utrata prawnego ładu są tymi z ewentualnych krajowych wstrząsów, które wymagać będą wojskowej interwencji na terenie Stanów Zjednoczonych”. Raport wyszedł na światło dzienne kiedy Dominique Strauss-Kahn, dyrektor zarządzający MFW, przestrzegł przed „rozruchami na tle gospodarczym oraz niepokojem na różnych rynkach globalnych” w przypadku nieadekwatnego uporania się z kryzysem finansowym.

Grudzień 2008, Grecja – Według wskazówek zegara, z góry na dół: oddziały policji stawiają czoła protestującym; policja wkracza do akcji celem opanowania buntujących się cywilów; protestujący prowokuje policję; spalone pojazdy; porzucona barykada; protestujący wycofują się w reakcji na użycie gazu łzawiącego

W owym czasie zastanawialiśmy się [pl], czy zamieszki w Grecji nie były w jakimś stopniu zmanipulowane przez agentów prowokatorów. Pozwólcie, że ponownie poczynimy temu uwagę, jako że jesteśmy świadkami początku rewolt na Islandii, Litwie, w Korei Południowej, Grecji, Paryżu i na Gwadelupie. Nie mówimy, że wszystkie te demonstracje są sfabrykowane; ludzie istotnie mają prawdziwe powody do złości, a ich naturalna reakcja przejawia się w takiej właśnie formie. Jednak to, że elita zdaje się być tak dobrze przygotowana – a nawet skora – do takiego scenariusza, dodawszy do tego kilka osobliwych szczegółów tu i ówdzie, każe nam zastanowić się. Mówiąc ‘szczegóły’, mamy na myśli chociażby przekształcenie pokojowych demonstracji w bardziej brutalne formy protestu, co usprawiedliwia użycie ostrzejszych środków przez policję.

Prawdopodobnie najbardziej znaczącą informacją miesiąca było zeznanie przed Senacką Komisją ds. Wywiadu (Senate Intelligence Committee) nowego szefa wywiadu, emerytowanego admirała Dennisa Blaira, który ostrzegł, że kryzys ekonomiczny stworzył być może najpoważniejsze zagrożenie dla stabilności i bezpieczeństwa narodowego (fikcyjna Al-Kaida już nie jest na pierwszym miejscu list przebojów, tak dla odmiany!). Powiedział on, iż taka sytuacja może wywołać nawrót „brutalnego ekstremizmu” z lat 20. i 30. XX wieku.

Admirał Blair ostrzegł Senat, że “około piętnastu państw na świecie już zdążyło doświadczyć pewnej niestabilności takiej jak zmiany w rządzie związane z obecnym spowolnieniem”. Zauważył też, że „zalew antyrządowych demonstracji” dotknął kraje w Europie i byłym Związku Radzieckim, jednak nie oznacza to bynajmniej, aby demonstracje nie miały przenieść się na Stany Zjednoczone. Oświadczył senatorom, iż załamanie światowego systemu finansowego „może wywołać falę kryzysów ekonomicznych wschodzących gospodarek państw w przyszłym roku”. Dodał, że „gros państw Ameryki Łacińskiej, byłego Związku Radzieckiego a także Afryki subsaharyjskiej odznacza się brakiem wystarczających rezerw walutowych, dostępu do międzynarodowych pomocy i kredytów, czy też innego mechanizmu przetrwania”.

“Kiedy te stopy wzrostu pójdą w dół, coś mi mówi, że pojawią się problemy z tym związane, i tego wyczekujemy”, powiedział. Odniósł się do „modelu statystycznego” wskazującego, że „kryzys ekonomiczny zwiększa ryzyko niestabilności zagrażającej panującemu reżimowi, jeśli sytuacja utrzyma się przez okres jednego lub dwóch lat”.

Równie niepokojące są słowa szefa ds. porządku publicznego brytyjskiej policji, nadinspektora Davida Hartshorna, który powiedział dziennikowi Guardian, że trwają właśnie przygotowania do „letniego gniewu” w Zjednoczonym Królestwie, kiedy to ofiary gospodarczego załamania wyjdą na ulice by zademonstrować przeciwko instytucjom finansowym. W podobnym tonie zaprorokował Niall Ferguson, autor z Harvardu i guru kryzysu finansowego, w wywiadzie udzielonym kanadyjskim mediom:

”Poleje się krew w tym sensie, że tak poważny kryzys doprowadzi do eskalacji zarówno politycznego jak i ekonomicznego [konfliktu]. Spowoduje destabilizację niektórych państw. Doprowadzi do wzniecenia wojen domowych, które tkwiły w uśpieniu. Obali rządy umiarkowane, a wyniesie do władzy te skrajne. Rzeczy te są dość przewidywalne.

Dodajmy do szerzenia histerii audycję niedawnego dziwnego programu na Fox News, w którym grupa dyskusyjna, złożona z byłego członka CIA i wojskowego oficera, omawiała możliwość „wojny domowej” między typowymi Południowcami (tzw. Bubba) a „marksistami, sympatykami terroryzmu” oraz prozasiłkowym i stojącym po stronie nielegalnej imigracji Obamą. (Nic dziwnego, że ludzie są zakłopotani!)

Ostatecznie, przynajmniej niektóre z powyższych ostrzeżeń i prognoz wydają się być samospełniającymi się proroctwami. Jak Simon Davies stwierdził niedawno:

[...] Naszym zdaniem ogromna konfuzja otaczająca kryzys gospodarczy jest kluczem do postrzegania Matriksu. Wydaje nam się, że ci, którzy władają światem, owi Zarządcy, pokładają nadzieje w całym tym zamęcie, którego celem jest obranie przez nas konkretnej drogi będącej na ich korzyść. Uważamy, że droga, na którą nas posyłają to droga niemal całkowitego zrujnowania gospodarki skutkującym załamaniem istniejącego porządku społecznego i narzuceniem jawnej wojskowej dyktatury. Taki jest oczywisty końcowy rezultat ich działań a tym samym taki jest ich zamiar.

[...] Oczywistym jest, że w Stanach jak i Zjednoczonym Królestwie ci, którzy kontrolują wojsko, policję oraz aparat wywiadowczy dążą do wszechobecnego konfliktu. Zwyczajnie przygotowują umysł zbiorowy na przemoc, którą zamierzają na nas sprowadzić. Owa przemoc posłuży za uzasadnienie wprowadzenia dyktatury, represji cywilów, masowych aresztowań i bezprawnego osadzania w więzieniu.

To intryga zgotowana społeczeństwu całego świata.

Faza Pierwsza polegała na ‘wojnie z terroryzmem’ dyskursywnie skierowanej przeciwko światom arabskiemu i muzułmańskiemu. Przysłużyła się mordu mnóstwa ludzi na Bliskim Wschodzie a także przejednaniu społeczeństw Zachodu do przyjęcia totalitarnych i drakońskich praw i metod działania.

Faza Druga rozpoczęła się wraz z globalnym załamaniem gospodarczym. Jej zamierzeniem jest dyskursywne branie za cel każdego, kto zostanie dotknięty kryzysem – czyli 99 procent światowej populacji.

Jak to dobrze, że udało im się wdrożyć owe narzędzia represji oraz inwigilacji, w samą porę by przejść do Fazy Trzeciej w przeciągu „okresu jednego lub dwóch lat”, jak to ujął Dennis Blair. Jejku, można niemal pomyśleć, że wszystko przewidzieli.

W jednej wypowiedzi możemy zaobserwować przejście od wojny z terroryzmem do wojny z ludźmi.

Zważcie, że jest to albo najbardziej niezwykła przypadkowość nieszczęśliwych wydarzeń (my sądzimy, że nie), albo wszystko zostało starannie zaplanowane przez wprawnych ludzi z najwyższych warstw elity. W przeddzień wyborów w Stanach napisaliśmy[pl]:

Nie sposób jest wystarczająco podkreślić znaczenia faktu, że Pierwsza Brygada Trzeciej Dywizji Piechoty (trzy do czterech tysięcy żołnierzy) została w październiku rozmieszczona na terenie Stanów Zjednoczonych – akurat w czasie wyborów. Tak przy okazji, jednostka ta pierwsza szturmowała Bagdad, toteż wiedzą jak opanować tłumy z racji doświadczeń ze wściekłymi Irakijczykami.

Okazało się, że rozlokowanie żołnierzy nie miało związku z wyborami. Teraz staje się jasne, że chodziło o przygotowanie do mających nadejść rozruchów. Czy to nie ciekawe, że takie posunięcie zbiegło się z oficjalnym ogłoszeniem kryzysu gospodarczego? Skoro nikt wówczas nie wiedział jak głęboko i mocno dotknie to gospodarkę, zatem skąd wiedzieli, że będą potrzebowali żołnierzy do opanowania tłumów w niedalekiej przyszłości? No tak, zapomnieliśmy. To wszystko jest (nie)szczęśliwym zbiegiem okoliczności, a kiedy wreszcie wyślą nas do obozów będzie im bardzo przykro.

Rob Kall podaje następującą informację:

Właśnie rozmawiałem ze znajomym, który zna pewną osobę usiłującą wydostać się z wojska, ponieważ przygotowują tam powracających żołnierzy do zdławienia zamieszek w celu przejęcia amerykańskich miast, w związku z czym osoba nie chce być żołnierzem zmagającym się z amerykańskimi obywatelami. Ponadto, ci powracający z Iraku weterani są wyniszczeni i „wypaleni” z powodu zespołu stresu pourazowego oraz wycieńczenia. I nie chce podnieść broni na jego własny kraj.

To samo źródło oznajmiło, że wojsko przygotowuje odrębny system komunikacji. W wojsku, zabezpieczanie lub pozbawianie łączności to jeden z pierwszych kroków. Jeśli atakujesz musisz zabrać ze sobą własny system łączności, ponieważ trzeba brać pod uwagę, że istniejący system zostanie zniszczony albo uszkodzony.

Nie mamy potwierdzenia odnośnie szczegółowych przygotowań wojska, jednak nasze informacje zebrane powyżej czynią Kalla spostrzeżenia czymś więcej niż czystą ewentualnością.

Zauważcie, że jeśli wydarzenia ostatnich ośmiu lat były zaplanowane, czy też w jakimś stopniu kierowane z góry, pokazuje nam to, że władze finansjery, banków, wojska i wywiadu zbiegają się u szczytu piramidy. To, co zwykle postrzegamy jako władzę polityczną jest wyłącznie wydziałem Public Relations, co tłumaczy dlaczego Obama łamie serca to tu, to tam – i to nie ze względu na jego urodziwość.

Przykro nam, żadnych zmian

To już miesiąc. Przykro nam mówić, że im więcej wiemy o Obamie, tym bardziej pozbywamy się złudzeń. Chociaż wydaje się martwić o swój dobry wizerunek, bliższe spojrzenie na politykę Obamy, pozostawia wiele do życzenia. Rozpatrzmy kilka kwestii.

Timothy Geithner, nowy Sekretarz Skarbu Obamy, został przez profesora nauk politycznych Davida Michaela Greena opisany jako „oszust podatkowy oraz głupiec, protegowany Henry’ego Kissingera i Roberta Rubina. Oprócz tego, że wchodził w skład zespołu ekspertów, który odrzucił decyzję ratowania Lehman Brothers, przewodził również masowemu ograbieniu zwłok skarbu federalnego przez TARP (Troubled Assets Relief Program)”. Geithner to ten pan, który pomógł Sekretarzowi Skarbu za kadencji Busha, Henry’emu ‘Hank’ Paulsonowi zmajstrować przekręt kosztujący amerykańskich podatników 700 miliardów dolarów. Geithner stoi za wynoszącym 2 biliony dolarów planem ratowania banków, w skrócie polegającym na tym, że „amerykański podatnik poniesie ciężar niemal nieobliczalnych strat wynikających z bezwartościowych aktywów, jednocześnie będąc zmuszonym do prostego życia i poświęceń – co w żadnym stopniu nie dotyczy elity – wraz z postępującym wyniszczaniem ostatnich skrawków amerykańskiej struktury społecznej”. Kapitalistyczni prawicowcy nie mają zatem powodów do obaw ze strony tego ‘socjalisty’.

Niewiele więcej można by dodać na temat planu Geithnera, jako że odznaczał się wspaniałością tylko z powodu braku szczegółów. Czy mamy to traktować jako niekompetencję, arogancję czy obie z tych rzeczy?

Ale dosyć już o gospodarce. Sprawdźmy czy Obama przysłużył się czymś dla ludzkiej sprawy.

Czy pamiętacie radość wszystkich na wieść o tym, że Obama zamierza podpisać rozporządzenie o zamknięciu więzienia w Zatoce Guantanamo? No cóż, zapomnijcie; jego administracja po cichu zezwoliła na dalsze pozbawianie praw setek innych podejrzanych o terroryzm, przetrzymywanych w prowizorycznych obozach w Afganistanie. Nieporozumienie czy może pomyłka? Żadne z nich; wojna z terroryzmem żyje i ma się dobrze:

W mało znanym twierdzącym oświadczeniu z ostatnich dni, kandydaci Obamy poparli kontynuację programu CIA dotyczącego bezprawnego transferu więźniów do obcych krajów, jak i zatrzymywania podejrzanych na czas nieokreślony bez wyroku, nawet jeżeli zostali aresztowani z dala od strefy wojennej.

Administracja również przyjęła argumenty ekipy Busha, mówiące, że procesy wszczęte przez byłych więźniów CIA powinny zostać zamknięte w oparciu o doktrynę „tajemnicy państwowej”. Pozostawiono też drogę wolną do wznowienia procesów prowadzonych przez komisje wojskowe.

Jeszcze wcześniej w tym miesiącu, kiedy brytyjski sąd, wzorem Stanów Zjednoczonych, odmówił udzielenia informacji dotyczących rzekomych tortur na więźniu przebywającym w amerykańskim więzieniu, administracja Obamy wystosowała podziękowanie dla rządu brytyjskiego „za trwałe zaangażowanie w obronie wrażliwych informacji bezpieczeństwa narodowego”.

W istocie, Departament Sprawiedliwości Obamy, stara się uchować program szpiegujący (śledzący bez nakazów, stworzony przez NSA za rządów Busha) przed sądową inspekcją, przywołując w tym celu argument Busha dotyczący tajemnicy państwowej. Ponadto Departament po cichu usiłował oddalić wyrok w sprawie zaginionych emailów Białego Domu.

Idziemy dalej. Co z obietnicą Obamy o wycofaniu wojsk z Iraku? Ogłosił on, że żołnierze amerykańscy planowo opuszczą Irak do czerwca 2010 roku. Przykro nam, ale i w tej kwestii nie ma powodów do optymizmu, biorąc pod uwagę, że jednym z zamierzeń jest zwiększenie środków do Afganistanu (patrz niżej). Wygląda na to, że administracja Obamy jedną ręką daje, a drugą zabiera. Na dodatek, pewnym niuansem jest to ,że po tak zwanym „wyjściu” z Iraku, do 50 000 żołnierzy pozostanie na miejscu, spośród których część wznowi „prowadzenie operacji militarnych”. Irak nadal będzie traktowany jako strefa wojny.

Stoi to w zgodzie z faktem, że Obama zgromadził wokół siebie stado jastrzębi do kierowania amerykańską polityką zagraniczną. Nie jest zatem niespodzianką, że wysłał on 17 500 żołnierzy do Afganistanu. Również stara się pozyskać ponad 200 miliardów dolarów na wydatki wojska (czyżby chciał teraz wdrożyć pakiet ratunkowy dla armii?).

Przygraniczne szaleństwo

Będąc dalekim od wprowadzenia zmian w doktrynie Busha, Obama jasno wyraził swoją intencję eskalacji wojny w Afganistanie wraz z nowym podejściem, które według doniesienia w New York Times „większy nacisk położy na prowadzenie wojny niż na rozwój”.

Obama zajęty jest ostatnio tworzeniem gruntu pod afgański ‘przypływ’, przynosząc więcej rozlewu krwi i zniszczenia w regionie, a także rozciągając konflikt na Pakistan – kraj, który padł ofiarą oskarżeń o ataki sabotażowe (false flag), demonizowania oraz nagonki mediów jako bezpieczna kryjówka dla terrorystów. Koła propagandy doprawdy kręciły się niestrudzenie po to, by uzasadnić decyzję Obamy w sprawie wzmocnienia sił. Ostrzegł on, że „wraz ze zmniejszeniem przemocy w Iraku, obcy bojownicy napływają do Afganistanu, aby wesprzeć talibańskich partyzantów walczących z afgańskimi jak i międzynarodowymi żołnierzami”.

Pakistańczycy wznoszący modlitwy pogrzebowe ofiarom ataku rakietowego w Miranshah z 15 lutego

Przesłanie ‘no change’ przekazano osobiście Afganistanowi, Pakistanowi i Indiom w osobie Richarda Holbrooke’a, specjalnego wysłannika Obamy do tego regionu. Jak gdyby terroryści podążali jego śladem, doszło do rzekomego zamachu Talibów w afgańskiej stolicy, co idealnie zgrało się z wizytą Holbrooke’a oraz posłużyło za przypomnienie, dlaczego te kraje potrzebują Ameryki do rozszerzenia wojny. To również nadało okazję do oczernienia Pakistanu, oskarżając go o powiązania z atakiem.

Dowód na politykę ‘no change’ jest jasny, wraz z trwającymi atakami rakietowymi, które zabiły 130 cywilów i które spotkały się z protestem ze strony rządu pakistańskiego. Co więcej, potwierdzają ją misje samolotów bezzałogowych CIA stacjonujących w Pakistanie (będące częścią politycznej propagandy), jak też prowadzone tamże przez armię amerykańską potajemne szkolenie i doradztwo. Wszystko to wydaje się być bardziej skierowane na destabilizację rządu Zardariego, wzniecenie społecznego niezadowolenia i sprowokowanie kolejnych ataków przeciwko amerykańskiej interwencji w regionie. Dlatego też, gdy rząd Pakistanu usiłuje szukać politycznego rozwiązania w podpisaniu rozejmu w dolinie Swat (na który histerycznie zareagowali urzędnicy Obamy cytowani przez Washington Post, nazywając go „kapitulacją w przebraniu rozejmu”), drużyna Obamy zajęta jest tworzeniem chaosu i niestabilności, które uzasadnią ekspansję wojny afgańskiej na Pakistan.

Jak to nowy szef CIA Leon Panetta oznajmił: “Nic nie zmieniło się w naszych wysiłkach ścigania terrorystów i nic nie zmieni tych starań. Kontynuujemy je na poziomie działania idącym w parze z wyzwaniami, przed którymi stoimy. Żadne ze starań nie osłabło, i nie osłabnie”. Czy też, inaczej mówiąc, “nic nie uległo zmianie w naszych wysiłkach fabrykowania groźby terroryzmu celem zdobycia dominacji w regionie”.

Wiedzieliśmy, że coś jest nie tak z tym Obamą, jak tylko odmówił publicznego sprzeciwu wobec rzezi w Gazie. Noam Chomsky stwierdził w wywiadzie o tym, że źródło izraelskie ujawniło mu, iż ostatnia inwazja na Strefę Gazy była w całości zamierzona (żadna niespodzianka), oraz że brak komentarza ze strony Obamy był częścią planu. Chodziło o to, żeby zadać jak najwięcej obrażeń Gazie zanim nowy prezydent obejmie urząd, tak by miał on czyste ręce. W takim razie mamy wieści dla Mr. Change. Ręce jego, już i tak splamione krwią z racji nieusprawiedliwionego milczenia, ponownie zostaną zbrukane. Czy on naprawdę sądzi, że uda mu się pozostać z dala od tych rzeczy? Spytajcie Netanjahu.

Skręt w prawo i znowu w prawo

Podstawowym błędnym założeniem odnośnie izraelskich wyborów jest to, że istniał wybór pomiędzy ‘centrum’ a ‘prawicą’. W polityce zagranicznej (która to w najwyższym stopniu świadczy o samym Izraelu, bowiem główną kwestią jest zawsze ‘my kontra oni’) Izrael od zawsze był państwem mocno prawicowym. Podczas tych wyborów Tzipi Livni, była oficer Mossadu i córka żydowskiego terrorysty, starła się z najbardziej bezpośrednim nacjonalistą jakiego widział Izrael. Zerknijcie na nasz artykuł o Netanjahu.

Stephen Lendman pisze:

Sondaż gazety Haaretz z 15 stycznia ukazał szerokie poparcie dla wojny w Gazie, natomiast mniej niż 10 procent Izraelczyków nazwało ją „klęską”. Pomimo masowych mordów, zniszczeń i ludzkiego cierpienia, 82 procent respondentów uważa, iż ISO (Izraelskie Siły Obronne) „nie posunęły się za daleko”.

Wszystko rozstrzygnęło się w lutowych wyborach, gdzie partie centrowe i ultraprawicowe odniosły zdecydowane zwycięstwo – 104 ze 120 foteli (czyli 86,6%) Knesetu. Pomimo światowego potępienia Izraelczycy idą w zaparte przy twardym militaryzmie, ich kandydaci optują za konfliktem niż pojednaniem, jednocześnie kontynuując okupację Palestyny zamiast dążenia do pokoju.

Trwają negocjacje dotyczące nowego rządu, jednak polityka jest wiadoma, niezależnie od tego kto zostanie premierem: czy będzie to Tzipi Livni, czy Benjamin Netanjahu, oblężenie Gazy będzie trwało nadal. To samo tyczy się ucisku Zachodniego Brzegu, wyboru konfliktu zamiast pokoju, potwierdzanego retoryką i polityką przywódców, których i tym razem będzie popierać społeczność międzynarodowa. Ponure czasy nie odstępują Palestyńczyków, odizolowanych i pozostawionych samym sobie po dekadach okupacji oraz ciemiężenia.

Jeżeli był rozejm z Gazą (czy raczej pseudo-rozejm z racji sporadycznych militarnych agresji oraz trwającej blokady regionu) to tylko dlatego, że izraelscy patokraci byli zajęci walką o władzę. Nowy rząd ultraprawicowego Netanjahu ma sześć tygodni na pozyskanie sojuszników i przedstawienie swojego składu, tak więc możemy spodziewać się kolejnego miesiąca względnego spokoju zanim ponownie przystąpią do swojego festiwalu krwi [pl]. Miejcie w pamięci to, że Avigdor Lieberman, któremu zaoferowano miejsce w rządzie Netanjahu, jest patologicznym jastrzębiem o morderczych aspiracjach, który chce potraktować Gazańczyków w ten sam sposób, jak tym co zrobiono Japończykom podczas drugiej wojny światowej. Nie musimy tłumaczyć co to oznacza.

Miejcie również świadomość tego, że Netanjahu, przemawiając niczym najeżdżający zdobywca, którym pragnie zostać, wyraził sprzeciw wobec wewnątrz-palestyńskiego pojednania. Bez wątpienia ujrzymy jak izraelski Mossad skorzysta z paru nieczystych zagrywek „drogą oszustwa”, by podtrzymać Hamas i Fatah skaczące sobie do gardeł.

Yaakov Katz, lider prawicowej Izraelskiej Unii Narodowej z radością oświadczył po spotkaniu z członkami Likudu – partii Netanjahu, że nowy rząd Izraela będzie “bardziej żydowski i bardziej syjonistyczny”. Jak widać, polityczne środowisko jest gotowe na wojnę.

Tradycyjna ofiara oprawcy

Propaganda przeciwko Iranowi znowu działa. Pojawiło się ostatnio kilka przykładów z Izraela, USA i Wielkiej Brytanii.

Były izraelski przedstawiciel przy ONZ, Dan Gillerman powiedział australijskim mediom, że Izrael gotów jest rozpocząć ofensywę przeciwko Iranowi w celu powstrzymania go przed rozwinięciem broni jądrowej. Widać było oczywistą koordynację działań izraelskich urzędników, bowiem ambasador Izraela w Australii, Yuval Rotem ‘omyłkowo’ oświadczył przed włączoną kamerą, że ofensywa w Gazie była „przedwstępem” do stawienia czoła militarnej groźbie wysuniętej przez uzbrojony w broń nuklearną Iran. Po tych słowach polecił kamerzyście wyłączyć urządzenie i dodał, że spodziewa się zgromadzenia przez Iran wystarczającej ilości uranu w ciągu następnych 14 miesięcy, a wtedy „już nie będzie odwrotu”. Kamera włączona czy nie, stało się tak, że przekazał on swoją wiadomość, przy czym wątpimy w przypadkowość tego zajścia.

Coroczny plan obronny przedstawiony ministrowi obrony Izraela Ehudowi Barakowi oraz szefowi sztabu ISO, generałowi-porucznikowi Gabiemu Ashkenazi, opisuje Iran jako „zagrożenie numer jeden, na które przygotowują się ISO”. Słowa Baraka potwierdzają to: „ucieka nam czas na odpowiedź irańskiemu zagrożeniu”.

Postawa USA jest identyczna. Sekretarz prasowy Białego Domu Robert Gibbs oznajmił, że Iran ‘nadal nie wywiązuje się’ ze swoich międzynarodowych obietnic i nazwał go „naglącym problemem, który trzeba rozwiązać”. To nieistotne, że IAEA (Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej) uznała powyższe oskarżenia za „błąd techniczny” i że Iran kontynuuje wzbogacanie uranu jedynie do poziomu potrzebnego elektrowni, mającej wkrótce zacząć działać w pełni, a nie do poziomu potrzebnego do budowy broni atomowej.

Amerykańska ambasador przy ONZ, Susan Rice oświadczyła, że jej kraj “dołoży starań by położyć kres ambicjom Iranu dotyczącym bezprawnego pozyskania potencjału nuklearnego oraz jego poparcia dla terroryzmu”. Mówi ona tak, jakby panowało powszechne przekonanie o irańskich zabronionych dążeniach i wspieraniu terroryzmu, co jest nieprawdą. Są to bezpodstawne oskarżenia, dzięki zebranym do tej pory dowodom.

Wartym uwagi jest to, że raport IAEA obszernie nadinterpretowano w alarmistycznych komentarzach zachodnich mediów. Przypomina to nam jak słowa Ahmadineżada zostały źle przetłumaczone i przekręcone kilka lat temu, tak że wszyscy myśleli, iż chciał on „zetrzeć Izrael z mapy”. Taka jest potęga mediów, że owej pomyłki do dziś nie naprawiono.

Pomimo raportu amerykańskiego wywiadu stwierdzającego, że Iran wstrzymał prace nad bronią jądrową, Obama ponownie stanął po stronie swoich mocodawców i oświadczył na konferencji prasowej, że wierzy w dążenia Teheranu do wyprodukowania bomby. W podobnym tonie generał David Petraeus oskarżył Iran o wspieranie talibańskich rebeliantów w Afganistanie. Nie podał przy tym ani jednego szczegółu – tak więc dowód to żaden. Ale nie potrzebne są dowody, kiedy ktoś pochłonięty jest tworzeniem swojej własnej rzeczywistości.

Inna część propagandy wyszła od Sir Johna Sawersa, brytyjskiego ambasadora przy ONZ, który ujawnił BBC pewną rewelację (co prawda wątpliwą, patrząc na źródło). Zapewnił widzów, że Iran zadeklarował wstrzymanie ataków na żołnierzy w Iraku, jeżeli Zachód zaniecha swojego sprzeciwu wobec programu atomowego Iranu.

W międzyczasie, Teheran i Moskwa mają opracować metody zacieśnienia współpracy militarnej. Ta drobna acz doniosła wiadomość czyni bardziej interesującymi oskarżenia Livni przeciwko Iranowi o pogwałceniu umów międzynarodowych poprzez ‘szmuglowanie broni’ do regionu.

Niechlubna agencja wywiadowcza kontratakuje

Przypomnijcie sobie nasz zeszłomiesięczny komentarz [pl], w którym wskazaliśmy, jak to pewnym krajom – Pakistanowi i Meksykowi na przykład – został przepowiedziany upadek. Wygląda na to, że Turcję także będą czekać wielkie zmiany. Zuchwałe uwagi tureckiego rządu wobec wojowniczości Izraela, mogą wróżyć Turcji „zmianę władzy”. Uprzejmy ton izraelskiej odpowiedzi wynika z jego strategicznej zależności od Turcji. Tym niemniej, umiarkowany islamistyczny rząd raczej nie jest postrzegany jako długoletni partner kraju z aspiracjami „silniejszego Izraela”.

Premier Erdogan naraził się za potępienie styczniowej masakry w Gazie, wzywanie do wyrzucenia Izraela z ONZ oraz wszczęcie śledztwa w sprawie izraelskich zbrodni wojennych…

“Jak to możliwe, że kraj, który nie przestrzega rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ, urzęduje w murach (głównej siedziby) tejże organizacji?”

…podczas gdy tureckie naczelstwo armii wpadło w furię po tym, jak generał Mizrahi z ISO (Izraelskich Sił Obronnych) zrugał Turcję za jej hipokryzję, i ostrzegło, że relacje między Jerozolimą i Ankarą mogą negatywnie wpłynąć na interesy obu krajów. Toteż Izrael wycofał się, zmuszając Mizrahiego do przeprosin, jako że kolejne dyplomatyczne spięcia nie były dlań mile widziane.

Publiczny spór z Izraelem w roli głównej nie jest rzeczą, którą syjoniści łatwo puszczają płazem. Dlaczego więc Izrael zachował się w ten sposób?

Otóż Izrael w dużym stopniu Turcji zawdzięcza dostęp do amerykańskiej broni i technologii jądrowej, oraz do państwowych tajemnic, które Turcji łatwiej jest pozyskać z racji bycia członkiem NATO. Izraelowi trudniej jest zdobyć koncesje od Stanów po kolejnych już skandalach szpiegowskich z jego udziałem.

Jedna taka afera wybuchła, gdy Sibel Edmonds wyjawiła ciemne interesy, do jakich dochodziło w American-Turkish Council, wskazując na znaczącą rolę tych krajów w przerzucaniu technologii jądrowych przez Turcję na czarny rynek. Uczestnikami transakcji okazali się neokoni i rzecznicy Izraela. A według zeznań Edmonds, “to AIPAC pomógł stworzyć American-Turkish Council – sprawdźcie członków zarządu [ATC], a potem ludzi [w AIPACu]. Ujrzycie te same osoby działające na obu frontach, ponieważ to jest jedna i ta sama operacja“.

Nie dość, że Turcja jest istnym “międzynarodowym bazarem broni“, zapewnia też strategiczne korzyści Izraelowi i USA, stanowiąc bezpieczny korytarz umożliwiający atak na Iran. Turecki dziennik Hurriyet przytoczył wypowiedź neokona Charlesa Krauthammera: “Izraelczycy nie zaatakują (Iranu) od strony Iraku. Droga wiedzie przez Turcję… Kiedy Izrael zbombardował reaktor w Syrii, obrał drogę przez Morze Śródziemne i posłużył się turecką przestrzenią powietrzną”.

Pomimo całego hałasu o Gazę, Turcja zwróciła się do Izraela z chęcią zakupu samolotów bezzałogowych, a w kolejce czekają inne zamówienia. A ponadto, co można myśleć o propozycji otwarcia szlaku morskiego pomiędzy nielegalnie zajmowanym Cyprem a Izraelem?

Podczas gdy izraelskie zabiegi o względy tureckiego rządu prezentują obraz rzetelnego przymierza, istnieją też inne sposoby na przekazanie wiadomości “przyjaciołom”:

Grupy amerykańskich Żydów ostrzegają Turcję przed “antysemityzmem”

Środowisko żydowskich organizacji w Stanach Zjednoczonych wezwało tureckiego premiera Recep Tayyip Erdogana do powstrzymania, jak to określono, wzrostu antysemityzmu spowodowanego konfliktem w Strefie Gazy

Izrael zawiesza loty do Antalya w związku z tajną informacją CIA

Izrael zawiesił loty do prowincji Antalya w odpowiedzi na zakodowaną wiadomość CIA przesłaną do władz Izraela oraz Turcji, dotyczącą przygotowań tureckich terrorystów z Al-Kaidy do krwawego zamachu na izraelskich pasażerów.

Gdy zasłona zostaje z rzadka uchylona, mamy okazję zerknąć na to, co kryje się za oficjalnymi wydarzeniami. Przykładem są znane już od miesięcy doniesienia bliskowschodnich mediów o tym, że Mossad kierował prawicowym ugrupowaniem wywiadowczym znanym jako Ergenekon, a być może i był odpowiedzialny za jego stworzenie. Organizację oskarża się o próbę obalenia demokratycznie wybranej partii Sprawiedliwość i Rozwój (AKP), z której wywodzą się premier Erdogan i prezydent Gul.

Ergenekon, która swą nazwę zaczerpnęła od mitycznej doliny czczonej przez starożytnych Turków, jest neonacjonalistyczną organizacją skupiającą członków z szerokiego środowiska tureckiego społeczeństwa. Dowody zebrane w trwającym rok śledztwie przeciw setkom jej członków ujawniają rząd cieni złożony z oficerów armii oraz policji, polityków, dziennikarzy, pisarzy, pracowników rządowych a także członków tureckiego świata biznesu.

W ubiegłym roku Jason Burke tak opisał powyższą sytuację:

Zbrodnie zarzucane Ergenekon dotyczą m.in. serii zamachów bombowych, ataku na siedzibę gazety przy użyciu granatów, morderstwo włoskiego biskupa, a także zabójstwo turecko-armeńskiego dziennikarza Hranta Dinka w zeszłym roku. Wszytsko to, według śledczych, miało na celu stworzenie nastroju terroru i chaosu sprzyjającego wojskowemu przewrotowi, który miałby obalić umiarkowany islamistyczny rząd Turcji.

Gra jest o wysoką stawkę – stabilność jednego z najważniejszych strategicznie państw. Tak obciążone polityczne realia skutkują tworzeniem podziałów w Turcji.

Korzenie tej organizacji sięgają czasów Zimnej Wojny, kiedy to podobne tureckie ugrupowania działały w ramach operacji Gladio, wspólnego przedsięwzięcia sił NATO i CIA, polegającego na tworzeniu sekretnych armii celem infiltracji lewicowych ruchów politycznych, ispirowania zamachów terrorystycznych a nawet przeprowadzania haniebnych ataków sabotażowych (tzw. false flag). Zgodnie z tym, co podaje Der Spiegel, właśnie to jest zasadniczą rolą Ergenokonu; kontynuowanie natowskiej “strategii napięcia” prowadzącej do ustanowienia ultraprawicowej dyktatury, która doskonale wie, czego oczekują od niej syjonistyczni władcy:

Tego typu ruchy odśrodkowe znane są już Turcji; figurowały jako “wewnętrzne państwo” na długo przed sprawą Ergenekon, którą zainicjowało odkrycie jej składu broni. Od zawsze istniały paramilitarne organizacje, których celem była obrona nowej Turcji przed rzekomymi wrogami tak z zewnątrz, jak i wewnątrz kraju – przed Grekami i Armeńczykami, potem przed lewicowcami, a obecnie przed islamistami.

Plan, jak sądzą śledczy, polegał na tym, że Turcja miała pogrążyć się w strachu i chaosie, po czym uratować ją miał przewrót wojskowy, zaprowadzając ład i porządek. Siły zbrojne, bądź co bądź, widzą się obrońcami narodu nadanego im przez Mustafę Kemal Ataturka, twórcę współczesnej Turcji.

Turcji zatem nieobca jest idea przejęcia władzy przez patologicznych ekstremistów.

Oczywiście śledztwo nie przyniesie oczekiwanego rezultatu, a sprawcy okażą się wadliwymi jednostkami tureckiego społeczeństwa. Psycholodzy zajmujący się tą sprawą orzekli, że główny podejrzany z Mossadu jest “prawdopodobnie socjopatą“, a tym samym jego zeznania są całkowicie pozbawione wiarygodności. Ponadto mogło się to przyczynić do wprowadzenia w błąd prowadzących śledztwo. W rezultacie padło wiele oskarżeń, część z nich niepotwierdzonych, nierzadko przedstawionych niewłaściwym osobom, pogłębiając tylko podział i histeryzację Turcji:

“Zbyt wiele tu niejasności”, stwierdza komentator telewizyjny Mehmet Ali Birand. “Zbyt wielu ludzi odsiaduje osiem czy dziewięć miesięcy, nie wiedząc, o co są oskarżeni”.

Istnieje jednak szansa, że nieefektywne śledztwo utraci wszelką wiarygodność i nie przyniesie żadnych rezultatów, dostarczając Turcji jeszcze jeden powód do wrażenia, że zaangażowane są tu jakieś mroczne siły.

Powyższe tło pomaga wyjaśnić sprzeczne zachowania Turcji z zeszłego miesiąca. Tego samego dnia, kiedy przedstawiciele tureckiego rządu poinformowali o możliwości oskarżenia Izraela o zbrodnie wojenne, wojsko wyraziło swoje zaangażowanie, by “podtrzymać umowy dwustronne” z Izraelem, zobowiązując się do wysłania marynarki na Zatokę Adeńską. Również tego samego dnia Turcja zbombardowała bazy kurdyjskiej organizacji PKK w północnym Iraku, który to teren Izrael, dzięki wsparciu chrześcijańskich syjonistów ze Stanów, upatrzył sobie za cel kolonizacji. Tak więc mamy tu wiele zbiegających się interesów. Jedno jest pewne: każda grupa “terrorystyczna” czy “ruch oporu” – o ile nie jest tworem wywiadu – może stać się celem infiltracji i oddziaływań Mossadu czy CIA.

Mając ręce i tak już pełne pracy, turecki rząd pyta społeczeństwo o być albo nie być w Unii, a także o to, czy podtrzymywać muzułmańskie dziedzictwo, czy może zarzucić je na rzecz spełniania marzenia świeckiej hegemonii w regionie. Wygląda na to, że turecki rząd próbuje naraz wielu zagrywek, jednocześnie samemu będąc ofiarą zagrywek agentów tak wewnętrznych jak i zagranicznych.

Tymczasem nad Turcją krążą sępy Międzynarodowego Funduszu Walutowego, przekazując jej rządowi coraz wyraźniejsze ostrzeżenia odnośnie stanu tureckiej chwiejącej się gospodarki.

Od miesięcy inwestorzy pokładali nadzieje w Turcji, która miała zabezpieczyć co najmniej 20 miliardów dolarów (15,6 miliardów euro, 13,6 miliardów funtów) w MFW. Dziś wielu obawia się, że premier Recep Tayyip Erdogan – który powiedział w poniedziałek, że Turcja poradzi sobie, czy to z pomocą MFW, czy też bez niej – podejmie decyzję o cięciach budżetowych.

“Budżet rządu jest na skraju wyczerpania” – oświadczył Ahmet Akarli, ekonomista Goldmana Sachsa. “Ludzie nie ulegają panice, jednak wszyscy przyglądają się tej sprawie z większym niż dwa miesiące temu niepokojem“.

MFW przyznaje, że dług publiczny Turcji wzrośnie w tym roku, przewidując spadek jej PKB o 1,5 procent. Jednak Fundusz domaga się zaostrzenia regulacji finansowych oraz większej kontroli nad wydatkami samorządów, aby móc przywrócić równowagę budżetową w przyszłych latach.

Premier Erdogan, co zrozumiałe, niechętny jest ogłoszeniu w przeddzień marcowych lokalnych wyborów tak ponurego scenariusza rozwoju oraz związanego z tym nieprzyjemnego rozwiązania.

Grecy mają określenie na opis takiej sytuacji, która jest symboliczną zapowiedzią jeszcze poważniejszych zmian – to prooikonomia. A co do symbolizmu upadku Turcji, za takowy może uchodzić katastrofa samolotu tureckich linii lotniczych, który rozbił się na polu w pobliżu amsterdamskiego lotniska Schiphol, przełamując się na trzy części i zabijając dziewięć osób.

Fajerwerki i zabawa w „zderzanego”

Media doniosły o zderzeniu dwóch satelitów, amerykańskiego i rosyjskiego, nad Syberią. Mało prawdopodobne, by był to wypadek, jak podaje wersja oficjalna, biorąc pod uwagę niewielkie szanse zaistnienia tego typu kolizji.

Kilka dni później doszło do zderzenia dwóch łodzi podwodnych, brytyjskiej i francuskiej. Według nas, to również było nader wątpliwym incydentem, bowiem trudno nam sobie wyobrazić, że podwodne „autostrady” mogą być aż tak zatłoczone.

Tydzień po zdarzeniu z satelitami, Teksas został zbombardowany przez bolidy, a niektóre z nich udało się uchwycić kamerą. Początkowo sugerowano, że były to pozostałości po satelitach (wersja mało wiarygodna z racji tego, że wspomniane satelity rozbiły się nad Syberią), jednak hipotezę tę później odrzucono. W rzeczywistości, odnalezione przez astronoma-amatora miejsce eksplozji oraz szczątki meteorytu wskazały na prawdziwą przyczynę.

Inne meteoryty zaobserwowane na świecie:

Argentyna: Kolejny bolid nad Patagonią
Argentyna: Doniesienia o nowych bolidach
Meteory rozświetliły niebo nad Kentucky
Indie: Meteoryt spadł w rejonie Akhnoor
Kanada: Bolid nad jeziorem Okanagan
Anglia: Bolid nad Reading (hrabstwo Berkshire)
USA: Bolid na hawajskim niebie wprawia ludzi w osłupienie
USA: Meteor przecinający niebo nad Summerville w Południowej Karolinie
USA: Jaskrawoniebieska smuga światła nad Indianą
Mieszkańcy Maryville (Tennessee) donoszą o tajemniczej eksplozji
USA: Soniczne wybuchy straszą mieszkańców Florydy
Głośna eksplozja zatrzęsła południowa częścią Kentucky
Tajemnicze eksplozje w Australii

Tak więc, poza ewentualnym symbolizmem zderzenia światowych mocarstw, co naprawdę dzieje się w naszej atmosferze? Wyszukujemy dowodów, które potwierdziłyby naszą hipotezę cyklicznych kometarnych bombardowań, przedstawioną przez Victora Clube. Przypomnijcie sobie informację sprzed kilku miesięcy dotyczącą związku między obłokami srebrzystymi [pl] a zwiększoną liczbą mikrometeorów. Oznacza to, że coraz więcej takich bryłek lata w naszym kosmicznym sąsiedztwie.

Jeszcze jedna rzecz godna uwagi. Otóż 17 lutego kawałek żelastwa wielkości cegły przebił dach budynku w New Jersey. Po kilku godzinach najwyraźniej rozwiązano zagadkę orzekając, że owym kawałkiem metalu okazał się ząb rozdrabniarki rozmiarów przyczepy. Cóż, to byłby koniec wspomnianej historii, gdyby inny kawałek żelastwa nie przedziurawił dachu w południowo-wschodnim Oak Cliff w Teksasie, tym razem 24 lutego. Czy znowu doszło tu do błędu człowieka, czy może jest to kolejny krok przybliżający nas do momentu, kiedy władzom skończą się satelity, rakiety i rozdrabniarki wielkości przyczepy, pozwalające ciągle skrywać poważne kosmiczne zagrożenie?

A propos wypadków, naszą uwagę przyciągnęła poniższa katastrofa lotnicza, nie tylko z powodu tajemniczych oraz niepojętych okoliczności jej towarzyszących, ale też z powodu jej symbolicznego znaczenia, co każe nam podejrzewać, że dzieje się tutaj coś złowrogiego. 12 lutego samolot linii Continental 3407 rozbił się o dom w Buffalo w stanie Nowy Jork, zabijając wszystkie 49 osób na pokładzie oraz jednego domownika. Wśród pasażerów owego feralnego lotu była Beverly Eckert, wdowa po jednej z ofiar zamachów z 11 września, która na tydzień przed katastrofą samolotu, którym lecieli również inni członkowie rodzin ofiar z 11 września, spotkała się w Białym Domu z prezydentem Obamą. Opisywano ją jako osobę „zdolną podołać wszystkiemu”, która „nigdy się nie poddaje”. Takie nastawienie jest obowiązkowe w przypadku dążenia do odkrycia prawdy o 11 września i wygląda na to, że pani Eckert zrobiłaby wszystko, żeby znaleźć odpowiedzi, a osoby za to odpowiedzialne postawić przed sąd.

Ponadto, na pokładzie samolotu była jeszcze inna kobieta o takim samym zapale i determinacji jeśli chodzi o głoszenie prawdy – Alison Des Forges, czołowa ekspert w sprawie ludobójstwa w Rwandzie z 1994 roku. Des Forges

zeznawała przed trybunałem jako biegła w 11 procesach o ludobójstwo [...] Napisała również kluczowe studium na temat rwandyjskiego ludobójstwa, „Leave None to Tell the Story” [Niechaj nie ocaleje nikt, kto mógłby opowiedzieć tę historię - przyp.]. Była też głównym doradcą amerykańskiego oddziału Human Rights Watch.

[...]

Alison Des Forges wracała do domu w Buffalo ze spotkania z europejskimi dyplomatami dotyczącego sytuacji w Rwandzie oraz rejonie Wielkich Jezior Afrykańskich.

A zatem, dwie kobiety toczące ciężką walkę o ujawnienie i szerzenie prawdy giną w dziwnej katastrofie lotniczej w Buffalo. Czy jest to tylko tragiczny zbieg okoliczności? Czy możemy interpretować to jako wiadomość od “Matriksa”, ostrzeżenie skierowane do żeńskiej energii, pełnej dociekliwości i miłującej prawdę? Jako uciszanie istot, które nie potrafią być obojętne wobec niesprawiedliwości?

Rozprawa o pogodzie

Ta zima była najchłodniejsza od wielu lat, a arktyczne temperatury odnotowano na całym świecie. Natomiast fakt zaniku lodu na Arktyce, często przytaczany na poparcie teorii globalnego ocieplenia, okazał się znacznie wyolbrzymiony, jak wynika z najnowszych doniesień. To zmusiło rządy, 2 340 lobbystów Gore’a oraz propagandzistów z zaprzyjaźnionych mediów do szybkiego niwelowania strat. Wszyscy oni desperacko usiłują podtrzymać iluzję, że globalne ocieplenie jest faktem, a winni mu są ludzie. W tym miesiącu byliśmy świadkami przebudzenia uznanych autorytetów, którzy publicznie ogłosili prawdę o tym, że ludzie nie są odpowiedzialni za zmiany klmiatu:

Australijski parlamentarzysta: Ludzie nie są przyczyną zmian klimatycznych
Japońscy naukowcy: Globalne ocieplenie niezależne od człowieka
Globalne ocieplenie to nie nasza wina… to natura
Były astronauta przerywa milczenie na temat globalnego ocieplenia

By podważyć te zarzuty i kontynuować dezinformację oraz polityczne cele, lobbyści i media używają nienawistnej retoryki celem dyskredytacji każdego, kto wskaże naukowe dowody ujawniające przekręt o nazwie „globalne ocieplenie”. Oto niektóre z przykładów:

Ekspert kanału pogodowego wzywa do uciszania sceptyków globalnego ocieplenia na wzór nazistów – pozbawiając ich wierzytelności
Życie jest wygodne, gdy sam definiujesz prawdę
Zgodnie z oczekiwaniami: Krytycyzm globalnego ocieplenia przyrównany do negowania Holokaustu
Prowadzący program „Global warming special” na CBS powiązał sceptycyzm w stosunku do globalnego ocieplenia z negowaniem Holokaustu
Witch Hunt: Wsadzić szefów koncernów naftowych za kratki, optuje wiodący naukowiec badający zmiany klimatyczne

Sott.net obszernie komentował to zjawisko. Dla przykładu, artykuł „The Collapse of Climate Policy and the Sustainability of Climate Science” [Upadek polityki klimatycznej oraz zrównoważonej nauki o klimacie], prezentuje typowe niedomówienia i nieznajomość prawdy. Artykuł ów opatrzyliśmy następującym komentarzem:

To jedynie polityczna machina uruchomiona w celu podjęcia próby kontrolowania szkód wyrządzanych przez nierzetelną naukę. Promowanie złej nauki przez ludzi mających możliwość wpływania na umysły odbiorców przy współudziale globalnych mediów jest bezpośrednio odpowiedzialne za histeryzację społeczeństwa oraz za upadek wszystkiego tego, co można ogólnie nazwać polityką klimatyczną.

Pierwszy problem polega na złym stanie nauki. Modele, na których opiera się teoria globalnego ocieplenia nie uwzględniają w dostatecznym stopniu zjawisk takich jak El Niño – Oscylacja Południowa, Pacyficzna Oscylacja Dekadowa, Atlantycka Oscylacja Multidekadowa, cykle promieniowania słonecznego, wulkanizm a nawet kosmiczne wpływy, które opisuje chociażby dyscyplina naukowa zajmująca się teorią impaktów (dotyczącą komet i asteroid). Dlaczego sprawy te są notorycznie ignorowane i skrywane, a preferuje się CO2, z którego zrobiono tlący się lont nadchodzącej katastrofy klimatycznej? Wspomniane czynniki prezentują dane o wiele bardziej korelujące z cyklami ocieplenia czy ochłodzenia się klimatu, a nawet z możliwą katastrofą na tym tle.

Bezustanne wysyłanie sygnału przez globalną maszynę narzucania poglądów ostatecznie odniosło skutek w postaci małej, osobistej armii faszystów, przyrównujących sceptyków do osób negujących holokaust, jeżeli nie oddają czci sygnałowi kierowanemu przez globalnych możnowładców. Faszystów nawołujących do zwolnienia z pracy oraz pozbawienia certyfikatów tych zawodowych badaczy klimatu i meteorologów, którzy nie odbierają jak należy nadawanego sygnału. Faszystów oskarżających naukowców, którzy nie przestrzegają reguł, o dopuszczenie się zbrodni przeciwko ludzkości.

Artykuł „Globalne ocieplenie to nie nasza wina… to natura” podaje, że były dyrektor zarządzający firmy Talisman (zajmującej się wydobyciem ropy i produkcją benzyny), dr Jim Buckee, który swój tytuł w dziedzinie astrofizyki uzyskał na University of Oxford, mówi, że czuje się jak heretyk. Jest prześladowany za swoje poglądy i traktowany jak wyrzutek. Jego zbrodnia? Bycie sceptykiem zmian klimatycznych. W naszym komentarzu przedstawiliśmy zasadnicze fakty, kompletnie ignorowane przez media i histeryczną brygadę ociepleniową:

Istnieje mnóstwo teorii oraz obszerna ilość dowodów wskazujących, że teoria “odpowiedzialności człowieka za globalne ocieplenie” jest zwykłą blagą. Sugestia autora, że „solarne wyjaśnienie” podziela wielu sceptyków, jest zwodnicza. A to dlatego, że na powyższą teorię również składają się badania nad zmiennością Słońca oraz nad istnieniem zależności pomiędzy brakiem plam słonecznych a globalnym ochłodzeniem (Link1) (Link2) (Link3). Nawet NASA przedstawiła teorię mówiącą, że ciche Słońce wytwarzające niskie promieniowanie ultrafioletowe wywołuje kurczenie się warstwy ozonowej, co prowadzi do ujemnych morskich oscylacji a tym samym do globalnego ochłodzenia, jak to miało miejsce podczas minimum Maundera.

Istnieją też teorie solarne nawiązujące do wulkanizmu i jego wpływu na klimat. Dodajmy tylko, że danych dotyczących zależności pomiędzy plamami słonecznymi a cyklami ochłodzenia i ocieplenia jest co niemiara (Link1) (Link2) (Link3).

Tak więc, jedynym pewnikiem jest to, że topnieniu ulega wiarygodność mediów, a nie lodowce.

“… i sapie, dyszy i dmucha
żar z rozgrzanego jej brzucha bucha…”

Mając na uwadze wszystkie te wydarzenia tak na społeczno-politycznym, jak i kosmicznym planie, trudno sie dziwić, że Matka Ziemia kontynuuje swój odzew. Pod koniec stycznia dwa doniesienia uświadomiły nam niebezpieczeństwo erupcji wulkanicznych. Agence France-Presse podała, że leżący nad Zatoką Neapolitańską Wezuwiusz w dalszym ciągu stanowi zagrożenie dla pobliskich zaludnionych rejonów, a „szansę jego wybuchu w ciągu najbliższych 100 lat ocenia się na 27 procent”. Kolejne zagrożenie stanowi wulkan Mount Redoubt na Alasce, do którego erupcji „może dojść w każdej chwili”, jak podaje CNN. Obydwa wulkany, zgodnie z relacją, są bacznie obserwowane.

Kilka dni później, 2 lutego, wybuchł wulkan Asama w środkowej Japonii, sypiąc popiół na odległość 90 mil (ok. 145 kilometrów). Tego samego dnia Mount Redoubt na Alasce “wydał złowieszczy pomruk i wypuścił parę”. 20 lutego chilijski wulkan Chaiten „wypluł potężną chmurę pyłu, gazu oraz stopionych skał” zmuszając do ewakuacji 160 osób. Następnego dnia, 21 lutego, wulkan Galeras w południowej Kolumbii wybuchł po raz drugi w ciągu niecałego tygodnia, tworząc deszcz popiołu.

W tym miesiącu mieliśmy dosłowne “zatrzęsienie” dość niezwykłych trzęsień ziemi. Do ich alarmującej ilości doszło pod Parkiem Narodowym Yellowstone w północnych Stanach i według naukowców było to jedno z największych nasileń „zarejestrowanych dotąd na tym terenie, trwało od ostatniego tygodnia 2008 roku do początku roku 2009, kiedy to w ciągu 11 dni doszło do 813 wstrząsów”. Raport dostał się do mediów i musiał zaalarmować nie tylko nas, ponieważ szybko pojawiły się zapewnienia mające położyć kres niepokojom. Także New Jersey trzykrotnie zatrzęsło się w ciągu trzech tygodni, co – mimo że wstrząsy były słabe – wprawiło w zdumienie geologów. Jeden z naukowców stwierdził, że „przyczyna tych wstrząsów jest dla nas wielką zagadką, bowiem nie pokrywa się to z geologicznym obrazem płyt tektonicznych”. W Kanadzie natomiast w ciągu ostatnich 30 dni północne Ontario nawiedzone zostało 11 małymi wstrząsami. Oto niektóre przykłady z lutego:

1 lutego: trzęsienie o sile 4.4 stopni w Kaliforni (USA)
2 lutego: trzęsienie (5.5 stopni) u wybrzeży środkowego Peru
3 lutego: wyspa Mindoro, Filipiny – 4.5 stopni; południowe Peru – 6 stopni
9 lutego: 6.1 stopni u wybrzeży północnego Peru; Mexicali, Meksyk – 3.7 stopni
10 lutego: wschodnia Indonezja – 5.4 stopni
11 lutego: wyspy Fidżi – 5.9 stopni
12 lutego: siedmiostopniowe trzęsienie w pobliżu Sulawesi w Indonezji; 5.1 stopni na granicy kolumbijsko-wenezuelskiej
15 lutego: sześciostopniowe trzęsienie w północnej Japonii; 6.2 stopni u wybrzeży północnego Peru
18 lutego: wyspy Kermadec, Południowy Pacyfik – 7 stopni; Nevada (USA) – 3.5 stopni; 2.2 stopni, Alabama (USA)
20 lutego: 5.2 stopniowe trzęsienie w północno-wschodnich Chinach, po którym nastąpiło 207 wstrząsów wtórnych
22 lutego: Manokwari, Indonezja – 5.5 stopni
23 lutego: 5.8 stopni w rejonie pomiędzy Indonezją i Filipinami
26 lutego: Oklahoma (USA) – 3.3 stopni; południowo-wschodni Oregon (USA) – 4.1 stopni; Surigado del Sur (Filipiny) – 4.8 stopni
28 lutego: 5.4 stopni, północna Japonia

Z katalogu dziwaczności

Na naszej Wielkiej Niebieskiej Kuli ponownie zaroiło się od niezwykłych i dziwnych wydarzeń (tych z kategorii „może to zignorujmy, a problem sam zniknie”). Zwiększyła się liczba obserwacji obiektów UFO na całym świecie, tym razem doniesieniom często towarzyszyły dobre jakościowo zdjęcia i nagrania wideo.

UK: Zarejestrowany przez wczasowiczów obiekt UFO nad wybrzeżem hrabstwa Somerset

Urlopowiczów z zatłoczonego pola kempingowego w Brean w hrabstwie Somerset zaskoczył widok tajemniczego unoszącego się w powietrzu walca.

Twierdzą, że niezidentyfikowany czarny, metaliczny obiekt był dobrze widoczny na jasnym niebie i można było zaobserwować, jak przez ponad 10 minut wykonywał gwałtowne manewry w górę i w dół.

Albo to nagranie wideo z Florydy, zarejestrowane w Walentynki:

Obiekt UFO zarejestrowany 14 lutego w Miami na Florydzie:

Kilka innych przykładów spośród licznych obserwacji z minionego miesiąca, o których możecie przeczytać w sekcji Our Haunted Planet:

USA: Świadkowie z sześciu stanów relacjonują obserwacje UFO
USA: Trójkątny obiekt UFO przelatuje nisko nad trzema stanami
Włochy: Dowódca sił powietrznych twierdzi, że obiekty UFO należą prawdopodobnie do istot pozaziemskich
Afryka Południowa: Obiekt UFO oślepia kierowców
Kanada: Prince Rupert, Kolumbia Brytyjska – Jasne światło wisi w powietrzu, po czym odlatuje
USA: Borough Park, część Brooklynu w Nowym Jorku – nalot różnych formacji UFO
Rosja: Ogromny obiekt UFO widziany przez wszystkich mieszkańców syberyjskiego miasta

Wysoka dziwność nie ograniczyła się jedynie do niebios. Anglia stała się ostatnio gospodarzem serii obserwacji „wielkiego kota”. Spekulacje na temat tego stworzenia (prawdopodobnie kilku) skupiają się wokół hipotezy o panterze bądź pumie wypuszczonej przez właściciela, który miał problemy z jej sprzedaniem. Ale zdjęcie odcisku łapy, wykonane przez jednego ze świadków, raczej nie pasuje do żadnego z tych zwierząt.

UK: Czy to możliwe, żeby ten odcisk łapy należał do tajemniczej pantery?
Anglia: Nowe doniesienia o obserwacjach pantery z okolic północnego Norfolk
Anglia: Mężczyzna widzi legendarną bestię – nie po raz pierwszy
Anglia: Obserwacja ‘ogromnego czarnego kota’ w Stone
Anglia: Czy stanęliśmy twarzą w twarz z nieuchwytną bestią?
Północna część hrabstwa Essex: Nie jesteście osamotnieni – my też widzieliśmy bestię z Essex

Nie tylko ssaki!

Długi na ponad 30 metrów wąż „Nabau”, doniesienia z Borneo

Ludzie, którzy badali kształt widoczny na zdjęciu wykonanym z lotu ptaka, odrzucili sugestie, że jest to płynąca kłoda.

Jak zauważył jeden z nich: “Kłoda nie może przecież, ot tak sobie, wić się?” Inni sugerowali, iż jest to motorówka, ale tę koncepcję również odrzucono, nie tłumaczyła bowiem w sposób zadowalający krętych śladów na wodzie.

Najczęściej stawiany zarzut podważa wiarygodność samego zdjęcia i próbuje dowieść, że zostało ono po prostu przerobione na komputerze. Na poparcie tej tezy niektórzy zarzucają zdjęciu, że kolor rzeki Baleh jest w rzeczywistości ciemnobrązowy.

Ale okoliczni wieśniacy, obstający przy istnieniu węża, uważają, że zdjęcia zrobione temu stworzeniu na różnych odcinkach rzeki, dowodzą, że on tam sobie faktycznie pływa.

A nawet (prawdopodobnie) nie z tej planety!

© Unknown

Wideo: Peru, Santa Rosa de Quives, złapana w kamerze istota wyglądem przypomina obcego

Ponieważ nauka zajmuje się coraz wnikliwszą analizą struktury istnienia, prawdopodobne odpowiedzi na pytania wywołane tego typu historiami mogą ostatecznie zostać odkryte:

W swojej książce Investigating the Unexplained [Badając Niewytłumaczone](Prentice-Hall, 1972), zoolog Ivan Sanderson odpowiada w przekonujący sposób na pytanie: „jak to możliwe, że one istnieją?”. Podkreśliwszy najpierw, że wiele z tzw. „niematerialnych” stworzeń przejawia całkiem „materialne” właściwości, proponuje on przyjąć hipotezę o istnieniu zupełnie nowego zespołu (lub zespołów) wymiarów, odrębnych od tego, co w naszym rozumieniu jest naszą normalną czasoprzestrzenią, ale „tak bardzo bliskich naszym wymiarom pod każdym względem, że niektóre jego fragmenty przenikają z jednego [zbioru wymiarów] do drugiego, a potem ewentualnie z powrotem…” Być może bardziej istotne jest twierdzenie wybitnych naukowców, że jesteśmy coraz bardziej otoczeni konkretnymi dowodami na to, że te inne wymiary, mające kontakt z naszymi, zamieszkiwane są przez istoty o dosyć osobliwej naturze, od “bezdennych kretynów po istoty boskie“.

Sanderson kończy swój wywód przedstawiając kilka koncepcji: że istnieją inne wszechświaty splecione z naszym, że ich liczba może być nieskończona, że na niektórych z nich inteligentne formy życia mogą być czymś powszechnym i – co ważniejsze – że niektóre z tych inteligentnych istot odkryły, w jaki sposób można robić wypady do innych wszechświatów i z powrotem.

Zdrowy rozsądek nakazywałby sądzić, że taka liczba doniesień z całego świata aż prosi się o poważne zbadanie, ale nic nie wskazuje na to, żeby w chwili obecnej prowadzono takie badania. Opinia publiczna jest w dalszym ciągu karmiona tymi co zawsze bzdetami o Wenus, gazach bagiennych i – przebój sezonu – chińskich latarniach.

Wniosek: Dezinforama

Jeżeli wszystkie powyższe wątki łączy jakiś wspólny element, to jest nim dezinformacja. To podstawowa broń patokratów, umożliwiająca im wszystkie inne manipulacje. Nieustanne bombardowanie propagandą, wzbogaconą precyzyjnie dostrojonymi technikami psychologicznej manipulacji, wykorzystywane jest do osłabiania ludzkiej zdolności samodzielnego myślenia, sterowania sposobem postrzegania rzeczywistości, oraz tym samym, do sterowania samą rzeczywistością.

Dziennikarz Ron Suskind usłyszał w 2002 roku od jednego z najbliższych doradców prezydenta Busha, że:

„tacy jak ja należą do „grona ludzi zakorzenionych w rzeczywistości” (reality-based community) – czyli jego zdaniem tych, którzy „hołdują przekonaniu, że problemy rozwiązuje się przez racjonalną analizę widzialnego świata”. Przytaknąłem i wyjąkałem coś o zasadach oświeceniowych i empiryzmie. Przerwał mi w pół zdania. „Świat już nie działa w ten sposób” – kontynuował. „Teraz jesteśmy imperium, a kiedy działamy, kreujemy własną rzeczywistość… My jesteśmy sprawcami historii, a wam… wam wszystkim pozostanie tylko przyglądać się temu, co robimy”. (tłumaczenie stąd)

George Orwell w swojej klasycznej powieści „Rok 1984” zgłębia potencjał propagandy rozmieszczając wokół granic „dozwolonej” rzeczywistości ogrodzenie z drutu kolczastego. Przyglądając się poczynaniom dzisiejszej Patokracji, można z łatwością odnaleźć opisywane przez niego bliźniacze koncepcje „dwójmyślenia” i „nowomowy“. Zgodnie z powieścią, dwójmyślenie jest to:

„Umiejętność wyznawania dwóch sprzecznych poglądów i wierzenia w oba naraz… Żeby kłamać z pełną premedytacją, a jednocześnie głęboko wierzyć we własne słowa, zapominać niewygodne fakty, po czym, gdy zachodzi konieczność, przywoływać je z niebytu na tak długo, jak trzeba, negować istnienie obiektywnej rzeczywistości, a zarazem kierować się nią – to wszystko musi umieć każdy. Nawet używając terminu dwój-myślenie należy stosować rozumianą pod nim technikę. Posłużenie się tym terminem jest bowiem równoznaczne z przyznaniem się do manipulowania rzeczywistością; dzięki dwójmyślowemu zabiegowi wymazuje się tę wiedzę – i tak w kółko. Kłamstwo bezustannie o krok wyprzedza prawdę”.

Podobieństwo do aktualnie upowszechnianej propagandy jest widoczne jak na dłoni, na przykład w zupełnie sprzecznych doniesieniach na temat sytuacji na Bliskim Wschodzie.

Z Wikipedii [wersja angielska]:

Chociaż Rok 1984 jest najbardziej znany z prowadzonej przez Partię wszechobecnej inwigilacji codziennego życia, sprawowanie kontroli nad rzeczywistością polega na tym, że ludność Oceanii – wszyscy, łącznie z rządząca elitą – mogą być kontrolowani i manipulowani po prostu przez dokonywanie zmian w ich codziennym języku i myśleniu. Nowomowa jest metodą kontrolowania myślenia przez zmiany w języku, natomiast dwójmyślenie jest metodą polegającą na bezpośrednim sterowaniu myśleniem.

Nowomowa wchłonęła dwójmyślenie, ponieważ zawiera sporo słów, które wywołują pożądane skojarzenia pomiędzy przeciwstawnymi znaczeniami wyrazów, dotyczy to zwłaszcza takich najistotniejszych słów jak dobro i zło, poprawnie i źle, prawda i kłamstwo, sprawiedliwość i niesprawiedliwość.

Dwójmyślenie jest formą wyuczonej i rozmyślnej ślepoty intelektualnej na sprzeczności w systemie przekonań. Od zwykłej hypokryzji różni się tym, że osoba „dwójmyśląca” musiała rozmyślnie zapomnieć o sprzeczności pomiędzy dwoma akceptowanymi przez siebie przeciwstawnymi przekonaniami – a następnie celowo zapomnieć, że zapomniała o tej sprzeczności. Potem musiała zapomnieć o tym, że zapomniała o tym, że zapomniała, i tak dalej. Raz rozpoczęte i zamierzone zapominanie ciągnie się już bez końca. W swoim komentarzu do powieści Orwell określa to mianem „kontrolowanego szaleństwa”.

Widzimy dzisiaj wiele przykładów „nowomowy”, w których elementarne składniki naszego języka zostały zatrute, a znaczenie słów uległo korozji. Racjonalna dyskusja na najważniejsze tematy stała się niemożliwa. Podobnie dzieje się z naszym słownictwem, używanym przez nas do budowania poglądów, które jest coraz bardziej odległe od swego bogatszego znaczenia i coraz bardziej upośledzone wprowadzanymi doń sprzecznościami, dwuznacznościami, oraz plątaniną zwodniczych skojarzeń.

Zyskujące niedawno na popularności słowa, takie jak „ujęcie”, „niezamierzone ofiary” czy „przetrzymywanie”, wykorzystywane są do owijania w bawełnę tych najbardziej niepokojących faktów. Istnienie takich słów jak „wolność”, „swoboda”, „równość”, „samoobrona” jawi się natomiast jako niebezpieczne i prowadzi niemal do histerii.

Kłamstwa jednakże mogą być tylko wtedy skuteczne, kiedy się w nie wierzy, więc antidotum musi obejmować naszą własną edukację na temat rzeczywistej sytuacji, która jest ukryta za warstwą kłamstw, oraz dlaczego nasi przywódcy nas okłamują, a także na temat precyzyjnie dobranych metod, którymi tak sprawnie się oni posługują.

W swojej książce Ponerologia Polityczna [pl] Andrzej Łobaczewski opisuje naukowe podstawy procesu wystawiania populacji na te zuchwałe kłamstwa i insynuacje. Jednym z manewrów, wielokrotnie powielanym na przestrzeni wieków, jest grabież powszechnej ideologii, a następnie „dyskretne” przekształcenie jej zasadniczej treści na tyle sprytnie, żeby wykorzystać jej zwolenników do dalszej realizacji wypaczonego już programu, którego oni sami nie rozumieją:

Wielka ideologia, która fascynuje swoją wizją i swoimi wartościami, łatwo odbiera swoim wyznawcom zdolność do krytycznej samokontroli swojego postępowania. Tacy ludzie zbyt łatwo przestają zdawać sobie sprawę z tego, że o wyniku ich działalności decyduje nie tylko ich idea, ale także używane środki działania. Kiedy wciąż wierząc, że służą swojej idei, sięgają po zbyt radykalne sposoby postępowania, nie dostaje im już świadomości tego, że zmierzają już do odmiennego celu. Zasada „cel uświęca środki” otwiera drogę innego rodzaju ludziom, którym wielka idea jest pomocna do wyzwolenia się ze skrępowania zasadami dobrego obyczaju, poszanowania dla człowieka i wartości moralnych. Każda więc wielka idea niesie niebezpieczeństwo nadmiernej aktywizacji małych umysłów. Każdy wielki ruch ideologiczny może stać się pożywką, na której patokracja zakorzeni swój pasożytniczy żywot.

W użyciu jest wiele manewrów psychologicznych, żeby wymienić tylko dwa z nich, paramoralizm [pl] i blokada rewersyjna [pl].

Taka manipulacja rzeczywistością byłaby oczywiście znacznie trudniejsza, gdyby zezwolono na swobodną debatę publiczną. Dlatego też owa debata nie ma miejsca, a kompletne ograniczenie wolności słowa jest zazdrośnie skrywaną tajemnicą, co skutkuje koniecznością utrzymywania iluzji tejże wolności. Z „Protokołów Patokratów“:

Pretekstem do zamknięcia wydawnictwa będzie to, że dany organ prasy podnieca umysły bez przyczyny i podstawy. Zwróćcie uwagę na to, że między napadającymi na nas będą i przez nas stworzone organy, lecz nie będą występowały jedynie przeciw punktom, których zmianę postanowimy.

Żadna wiadomość nie przedostanie się do społeczeństwa bez kontroli naszej. Cel ten osiągamy już obecnie w ten sposób, że wszelkie nowości wydawnicze otrzymywane są przez kilka agentur, które centralizują ruch wydawniczy świata całego. Agentury te wówczas będą wyłącznymi naszymi instytucjami i będą ogłaszały tylko to, co my im wskażemy.

Ważne dla dyskusji tematy zostają zepchnięte na bardzo odległy plan, a posiadanie odmiennego zdania jest równoznaczne ze zdradą.

Nie ma już wolności. Jest ona zastąpiona czymś, co tylko powierzchownie ją przypomina; czymś co wymyślono tylko po to, żeby utrzymywać nas wszystkich w zadowoleniu, a jednocześnie zakutych w kajdany:

Wyraz „wolność”, który może być pojmowany różnorodnie, my określamy jak następuje:

Wolność jest prawem czynienia tego, na co kodeks pozwala. Podobne pojmowanie posłuży nam w chwili odpowiedniej do tego, aby cała wolność była w naszym ręku, bowiem prawa będą tworzyły lub niszczyły tylko to, co w myśl programu powyższego uznamy za właściwe [dla patokracji].

Poprzez zastosowanie takich środków, chcą oni wprawić całą populację w stan zaprzeczenia i represji, a w konsekwencji do zbiorowego załamania nerwowego – po raz kolejny wykorzystując taktyki „Szoku i Przerażenia”:

Konieczne jest, żeby z chwilą jej ogłoszenia oszołomione przez dokonanie przewrotu narody, będące jeszcze pod wpływem terroru i niepewności, zrozumiały, że jesteśmy o tyle silni, o tyle nietykalni, o tyle pełni potęgi, że w żadnym razie nie będziemy liczyć się z narodami i nie tylko nie zwrócimy uwagi na ich sąd i życzenia, lecz nawet gotowi jesteśmy i zdolni z niezwalczoną siłą zgnieść ich wyrażanie i przejawianie w każdej chwili i na każdym miejscu – że wzięliśmy od razu wszystko, co uważaliśmy za niezbędne i w żadnym razie nie będziemy dzielili się naszą władzą. Wówczas ze strachu zamkną oczy na wszystko i będą oczekiwali, co z tego wyniknie.

W swojej książce „Doktryna Szoku” Naomi Klein opisuje ze szczegółami jak te same psychologiczne taktyki inwazyjne były wielokrotnie wykorzystywane do podbijania i zniewalania narodów.

Słowami fikcyjnego kanclerza Adama Sutlera z filmu „V jak Vendetta”:

„Panie Dascombe, to, czego teraz potrzebujemy, to czytelna wiadomość dla wszystkich obywateli tego kraju. Mają o niej przeczytać w każdej gazecie, usłyszeć w każdym radiu i zobaczyć w każdej telewizji. O tej wiadomości musi być głośno w CAŁYM interlinku!!! Chcę, żeby ten kraj zrozumiał, że stoimy na krawędzi zapomnienia.

Chcę żeby każdy mężczyzna, kobieta i dziecko zrozumieli, jak bliscy jesteśmy chaosu! Chcę, żeby WSZYSCY sobie przypomnieli, dlaczego nas potrzebują!”