Aklıma takıldı neden insan karşısındakine açıklama yapmak istemez hele ki ortada hiç bir şey yokken ve birden kendini uzaklaştırmaya çalışırken ? Madem uzaklaşmak istiyorsun yada görüşmek istemiyorsun bunu açık açık belirtebilirsin yani öle yapılması gerekmiyor mu?

Ama sanırım insanlar kendilerini gizemli kılabilmek için böyle şeyler yapabiliyor bazen… Yani nasılsa beni arar beni sorar ben unutmaz… Aradığımda tekrar eskisi gibi olur herşey diye mi düşünüyorlar çözemedim orası daha ama açıklma bekleyen insan için kötü bir durum…  Ara belki açar, bekle belki gelir gibi birşey bu… Halbuki bu şekilde davranmak yerine arayıp ben bu nedenlerden dolayı görüşmek istemiyorum yada neden bile belirtmeden istemiyorum deseler sadece karşısındaki insanı kaybedecekler ama diğer türlü hem onların saygılarını, hem güvenlerini, hemde hayatlarındaki yerlerini tamamen kaybediyorlar… Yani bu benim fikrim belki herkes için bu, bu şekilde değildir.

Bugün cumartesi ve ben uzun süredir ilk kez cumaretsi günü çalışmıyorum ve evdeyim Cuma gününde yaptığım plan 12 gibi uyanırım odamı filan toplarım sonra da belki dışarı çıkarımdı fakat saat 18:001 şuan ve ben ne odamı topladım nede dışarı çıkabildim. Ne mi yaptım ? Bütün gün miskinlik yaptım odadan çıktım salonda yattım ordan kalktım başka yerde uzandım derken akşam oldu zaten

Şimdi de aklıma şey takıldı yarın pazar ben ne yapacağım??? Mutlaka dışarı çıkıcam o kesin ama ne yapacağım? Sizden fikir istiyorum arkadaşlar sizce pazar günleri nasıl değerlendirilmeli ? Dışarı mı çıkılmalı yoksa evdemi vakit geçirilmeli? Diyelimki dışarı ben dışarı çıktım ne yaparım ararım arkadaşlarımı müsaitlerse onlarla buluşurum ve illaki yapcak bişiler buluruz ama ya yalnız kalırsam gerçi o zamanda yapcak bişiyim var ama gittiğim yeri kimselere sölemem

Bana fikir verirseniz çok sevinirim yani aslında genel olarak konuşuyorum siz pazar günlerinizi nasıl değerlendiriyorsunuz ? En çok ne yapmaktan hoşlanıyor ve keyif alıyorsunuz ? Mesela bir keresinde biz arkadaşlarla toplandık lunaparka gittik çok güzel vakitler geçirmiştik ama size ibir tavsiyem sakın yemek yedikten sonra gitmeyin gitsenizde gondola ayda rangera binmeyin ne olduğunu tahmin edebilirsiniz )

Call center la ilgili olarak yazılarımınm devamının olmasına çaba sarfediyorum bu yorgunlukla ve şuan çalan “bülent ersoy-kaçkere yemin ettim” şarkısı eşliğinde Ne alaka aslında dimi yani o şarkıyı bilmeyen yoktur gayett efkarlı bir şarkı…

Neyse gelelim asıl konumuza bunu yazmak için çok kez düşündüm acaba reklama girermi diye ama paylaşmayı çok istiyorum sizlerle şimdi başlıyorum anlatmaya;

Biz karşı taraf bizim altınsayfaların ne olduığunu anlamadığı zaman yaptığımız bir açıklama var ve arkadaşlarımızdan birinin yaptığı açıklama şudur ;

Aydın Doğan’ a Bağlı Motordur. Halbuki doğan grubuna bağlı arama motorudur demesi gerek

Bİz bunu duyduğumuzda aramada olan arkadaşların gülmemek için kendilerini nasıl zorladığını gördük şanslıyım ki ben aramada değildim yoksa karşımdaki çok kötü bir gülüşle karşılaşabilirdi birden…

Bugün karşılaştığım bir olay aradığım firma çıkmadı onun yerine bir ev çıktı ama telefonu açan küçük bir kız çocuğuydu ve “Aloo anneyim benn anneee ” diye açtı telefonu İsmim Tuğçe dedim başladı Tuğğçeee Tuğççççeeeeeeeeeeeeee diye tekrar etmeye ya o kadar tatlı geliyoduki sesi ben çocukları pek sevemeyen biri olarak etkilendim yahu

Ya bugün o kadar çok mutlu, dinamik ve dinçtim ki anlatamam. Cumartesi olmasına rağmen ve işe gitmeme rağmen çok mutluydum taaaa kkiii birden bire kendimi kötü hissedene kadar bir bakış bu kadar mı insanın psikolojisini değiştirir ya

Kendimi oyuncak gibi hissettim resmen ama bunu akşam eve dönerken hissettim ama öcümü aldım sanırım Edacımla konuşunca rahatladım resmen ya uzun süredir görüşmememize rağmen hatta ona bu konuda kızgın olmama rağmen bugün sesini duymak o kadar iyi geldi ki anlatamam

Bundan yaklaşık 20 gün önce yenibiriş.com aracaılığı ile yeni bir işe başlamış bulunmaktayım. X bir firmanın çağrı merkezinde müşteri temsilcisi olarak çalışmaktayım.Bu işi tercih etmemin en büyük sebeplerinden biri çok konuşuyo olmamdır Zaten kime çağrı merkezinde çalışıyorum desem “heh tamam işte tam kendine göre bir iş bulmuşsun” diyorlar. Haklılar ama çok konuşuyorum. Çağrı merkziyle alakalı olarak bir kaç anımı sizinle paylaşmak istiyorum.

Haliyle bir çok şekildeki ve eğitim düzeyindeyindeki insanlarla muhattap oluryorum koca gün. Günlerden bir gün yine bir müşteriyi aramış bulunmaktayım ve iş yerinin adı Ali Ustaın Yeri olarak geçmekte neyse açılış anonsumu yaptıktan ve ismimi söledikten sonra Ali Ustanın Yeri doğru mudur ? dedim ve karşımdaki bayan bana bağırmaya başladı ” ne istiyorsunuz siz Ali ustadan her gün her gün bıktım sizden Aliyi mi istiyorsun al sana Ali dedi ve telefonu bir erkek aldı.Ben tam ismimi söledim ve açılış anonsumu tekrar yapacaktım ki adam bayan olduğumu anlar anlamaz adresi ver geliyorum” dedi ve ben telefonu kapadım Sonradan yaptığımız yorumlar şunlar oldu demekki kadın boşa bağırmıyormuş adam sabıkalı ki o kadar tepki verdi filan oldu. Böyle o kadar çok konuşma oluyor ki aklımda kalanları ve özellikle komik olanları anlatmak istiyorum…

Vazgeçememek kadar garip bir duygu yok.İnsanoğlu neden vazgeçemez ki ? Hemde vazgeçmeyi çok istese bile… Şuan saatler 02:48 i gösteriyor ve ben sabah işe gideceğim ama aklımı, beynimi ve bedenimi kemiren bir düşünce var ki uyuyamıyorum hemde saatlerdir yatakta olmama rağmen… Kalktım ve düşünüyorum NEDEN VAZGEÇEMİYORUM ??? Hala da düşünüyorum sizinde bir fikriniz var mı ?

Hadi kelime oyunu oynayalım benim aklımıza  ilk gelen kelimeyi yazalım mesela vazgeçememek deyince benim aklıma  BAĞLILIK geliyo…

Devamını merak ediyorum doğrusu…

Bakıyorumda neredeyse bir çok insan depresyon da yada kendini depresyonda zannediyo… Arkadaşlar gelin hep birlikte dertlerimizi paylaşmak yerine nasıl bu dertten kurtulabiliriz diye fikirlerimizi paylaşalım… Ben bir kaç öneride bulunayım kendimce

=>Gülümsemeyi hiç bir zaman yüzümüzden eksik etmemeye çalışalım,

=>Olayları ilk önce iyi yönünden düşünmeye çalışalım,

=>Vereceğimiz tepkileri iki kez düşünelim

Şimdi ben bunları yazarken benimde aklıma geldi ne alaka canım diye depresyonlar vereceğimiz tepkiler filan ama şu yönden düşünürsek bizim vereceğimiz her tepkiye karşımızdakikişide bir tepki ile karşılık veriyor ve olaylar bu şekilde iyi yada kötü hal alıyor ve ruh halimizi etkiliyor.

Sizin de fikirlerinizi bekliyorum… Belki az da olsa bu şekilde birbirimize yardımcı olabilriz.

Saatlerimiz şuan 09:48 i gösteriyor ve benim saat 11:00 da ehliyet sınavım varr. Nerden çıktı bunu size bildirmek derseniz ben yaşadıklarımız hep sizinle paylaşıyoruz zaten özellikle bir sebebi yok yani Bİraz önce kahvaltımı etmiş ve bilgisayarmın başına geçmiş bulunmaktayım derken aklıma geldi sınav var bugün EE ne yapacağım ben bugün hiç çalışmadım kursa deseniz 3 yada4 kez gitmişimdir. Herkeste benden ilk girişte ehliyeti almamı bekliyor… Şu saate gelene kadar bende öyle düşünüyordum ama şimdi içimi bir korku sardı ki anlatamam bakalım öğleden sonra sınavın  nasıl geçtiği hakkında da bişiler yazarım herhalde ( tabi sınavım iyi geçerse )

Uzun süre önce depresyonla ilgili yazdığım yazıda asklında yazdığım yazıda değil bilgilenmek amaçlı yazdığım bişide gördümkü neredeyse herkes depresyona girmiş… Yani olumlu düşünmek yerine hemen kendimizi salıp depresyon moduna geçiyoruz… Arkadaşlar bunun önüne geçmemiz gerekli yok sa türkiye genelinin %50 si depresyona girmiş olacak…

Kahvaltıdan sonra evdeki tüm halıların kaldırılmış her yerin her yerde olduğu bir zman da ben p c başında oturmuş hala internette dolaşıp msnde arkadaşlarla konuşuyorum… bana dokunan yok hadi  kalk yardım et filan diye ama bir yere kadar en sonunda annem patladı “kalksana kızım biz burda temizlik yapıyoruz senin yaptığın işe bak” diye şimdi kalkıp yardım etmesen ayıp kadın daha çok yorulacak hadi tamam dedim. bir kalkmışım yerimden daha yeni oturup bunu yazıyorum walla.halı silk, cam sil, odaları süpür, yerleri sil, halıları sil, çarşafları değştir derken akşam oldu walla…

bundan sonra her hafta bu işi yapmak lazım ben kaçıyodum temizlik olduğu zaman yada evdekileri kovup tek başıma yapıyodum ama öyle çok yorucu oluyodu ama hep birlikte yapmak daha iyi daha az yoruluyorsun…

Kendimi hiç bugün olduğu kadar morali bozuk, mutsuz, hüzünlü, sulugözlü ve isyankar görmemiştim… hayatım da hep birilerinin beni koruduğunu, birilerinin beni çok sevdiğini, her zaman ne olursa olsun yanımda olacaklarını düşünürdüm belki bu hala öyle fakat kendimi çok yanlız ve çaresiz hissediyorum…  içimde koskoca bir sıkıntı oluştu olumlu düşünmeye çalışıyorum fakat yapamıyorum… herşey sanki üstüme üstüme geliyor bunaldım daraldımm…

Y a arkadaşlar öss’ye şunun şurasında 13 gün kaldı fakat benim hala öss’ye giriş kartım bana ulaşmadı bunu nasıl bir şeydir böyle yahu arkadaşlarımın hepsine ulaşmış ama benim ki yok ne yapcam ben şimdi??? Bugün okula gittim müdüre söyledim hocam böyle böyle ya bana diyo ki bir kaç gün daha bekle gelmezse aksaraya ösym’ye git anlat derdini onlar sana çare bulurlar… Ya tamam müdürümüz okulumua kapanmak üzere gelmiş olabilir ama  bu konuda nasıl bu kadar bilgisiz olurlar onu anlayabilmiş değilim… Stres yaptım ya durup dururken giriş kartım gelmedi diye…

Kıyaslama yapmayın
Niven’in mutluluğa ulaşmak isteyenlere kıyaslama yapmaktan kaçınmalarını öneriyor. Hayatımızı başkalarınınkiyle kıyaslamak onu değiştirmez. Ancak yazara göre kendi hayatımız ile ilgili nasıl düşündüğümüzü değiştirir! Nitekim bir arkadaşımızı mükemmel bir ilişkinin keyfini sürerken gördüğümüzde kendi ilişkimizi sorgulamaya başlıyoruz. Sorunlar yaşarken gördüğümüzde da kendi ilişkimizin daha iyi olduğunu düşünüyoruz.Peri masallarına aldanmayın
Yazara göre her ne kadar hikayelerde yaşanan büyük aşkları yaşamayı beklemesek de içten içe bunun hayalini kuruyoruz. Niven’a göre yapmamız gereken hayalini kurduğumuz büyüyü partnerimize karşı duyduğunuz sevgide görmek ve masallarda yaşanan şeylerin beklentisi içine girmemek.

Korkuya yenik düşmeyin
Kendi ayakları üzerinde duran, ne istediğini bilen bir kadın olmanıza rağmen; benliğinizi doğru şekilde yansıtmanız kimi zaman mümkün olmayabilir. Fobiler ilişkileri olumsuz yönde etkileyebilen nedenler arasında. O gerçekte nasıl biri, geçmişte yaşadıklarımızın yine yaşayacak mısınız, sizden nasıl bir birliktelik bekliyor, bencil mi, sorumsuz mu? Bu gibi sorular; her kadının hayatının bir döneminde zihnine üşüşebilir. Oysa; olumsuz bir durum ile karşılaşacağınızda ilişkinizi sorgulamaktan vazgeçmeniz gerekiyor.İşlerinizi eve getirmeyin
İş gününüz sona erdiğinde işiniz tamamıyla ofiste kalmalı. Zihninizden de silinmeli! Kitapta yer alan bir araştırma sonucuna göre; çalışmaya ya da iş düşünmeye neredeyse hiç ara vermeyen işkoliklerin diğer kişilere oranla özel yaşamlarından memnun olduklarını söylememelerinin üç kat daha olası bir durum olduğu belirtiliyor.

düşündüm ve  diğer siteye taşınmamaya kara verdim. bıurda yazmanktan çok mutluyum her ne kadar google reklamlarını yayınlamaya izin vermiyo olsada wordpress… olsun belki bir gün o da olur. tüm wordpressçilerin isteği bir gün gerçek olur…

bugün yarı yıl tatilinin son günü:( bir yandan seviniyorum ama bir yandan üzülüyorum üzümenin tek sebebide sabaları erken kalmak  alışmıştım şimdi 12′lere kadar uyumaya ama yarın sabah 7:30da ayaktayım yani uyanmam gerek tabi uyanabilecekmiyim orasını tam bilmiyorum… çoğu öğrenci sevinmiştir şimdi yarın okullar açılıyo diye bu sevinenlerin bahaneside hazır yeter artık evde oturduğumuz sıkıldık yani bunlar ailelerinden izin alamayıp tatili evde geçirmek zorunda kalan öğrenciler ama bide tüm tatili gezerek eğlenerek geçiren için durum farklı.bunun nedenide karnesi güzel olan gezmeyi, zayıfları olanda evde oturmaya hak kazandı demektir… ee çalışan gezer çalışmayanda evde kös kös oturur.

şimdi zayıfı olanlar diyordur ne alaka ya çok alaka canım bu böyledir karne iyi ise izin var değilse izin YOK.

neyse ya yarın okullar açılıyo lise son sınıfı öğrencileri için zor bir maarton başlıyor(gerçi o maraton çoktan başladı ama).

TÜRK duruşum, TÜRK bakışım, TÜRK oğlu TÜRK’ÜM… Hepimiz ERMENİyiz diyenlere duyrulur; HEPİMİZ MEHMETÇİĞİZ bir Ermeni öldü onbinler yürüdü.Her yıl onbinlerce şehit veriyoruz HANGİNİZ YÜRÜDÜNÜZ!!!

Feryadım dağları deliyor sanki. Yüreğim kaldırmıyor artık olanları. Tamam ben kazandım dediğim bir anda bir de bakıyorum ki aslında ben herşeyimi kaybetmişim…

Umutlarım hayallerim hepsi avuçlarımın arasında sımsıkı duracak sanmıştım. Oysa şimdi hepsi parmaklarımın arasında birbir kayıp gidiyorlar. Yetişemiyorum, duyuramıyorum sesimi kimseye. Yardım istemeye gururum elvermiyor… Haykırıyorum git demek istiyorum sana sadece git beni bana bırak ve git. Beni kanlı kaderime bırak ve git…

Bir an maziye dalıyorum birbirmize kavuşmak için yaptıklarımızı hatırlıyorum da keşke hiçbirini yapmasaydım, yapmasaydık… Bir mutluluk oyununun içinde bulduk kendimizi. Ta ki bir zamanlar dudaklarına değerken yüreğimin atışlarıyla birlikte titreyen dudaklarım, öksürüklerimle beraber kanlanana kadar…

Artık anlıyordum gitmek gerekiyordu… Sessizce girdiğim hayatından yine sessizce çıkmak gerekiyordu. Çünkü bu kanlı dudakları öpemez senin dudakların… Veremli bir kızın dudaklarındaki pis kanla kirletme dudaklarını GİT… Beni kanlı kaderimle bırak ve git. Ama sana neden git dediğimi asla bilme. Çünkü seni de ortak edemem bu kanlı kadere…. GİT SADECE GİT..

Hani bekleyişlerimiz,özlemlerimiz vardır.Hani sabahlamalarımız vardır.uykusuz kalmalarımız,kan çanağı olmuş gözlerimiz,sigara üstüne sigara,fincan fincan kahveler…
Bazen de gelmeyeceğini bile bile gözlerimizi onun yollarını bekleme kölesi yapmalarımız vardır.hani bir umut ışığı yaksa gönlümüzde,her şeyimizi vermeye uğruna feda etmeye hazırdırız.hani hiç olmadık,hiç duymadık heyecanlarla beklemelerimiz vardır baharı.geceyi gündüze,kışı yaza,rüzgarı dala kavuşturan rabbimiz özlemimizi ve sevdalımızı bize kavuşturacak bize geri verecek diye bekleriz her baharın gelişini.baharda gonca gonca açan gülleri bir başka bekleriz.zannederiz ki o goncadan onun yüzü çıkacak onun kokusu yayılacaktır.
Özlemimizi beklerken geceye sevdalı deliler gibiyizdir.ayla yıldızlarla konuşmalarımız karanlığa haykırışımız vardır.sanki o karanlığın ardında beliren aydınlıkta bekler bizi özlemini çektiğimiz.onun içindir ki boş boş sözler savurup dalıp gideriz o yokluğa,o karanlığa,o aydınlığa….
Günler ayları aylar yılları koparır takvim yapraklarından.ama sevdalımız,özlemimiz bir kez olsun çalmamıştır kapımız ve bir kez olsun ortak olmamıştır sabahlamalarımıza.
Halbuki kapının bir tık sesine neler vermeyizdir ki.ne yapsak ne etsek boştur artık gidenler geri gelmez derler.
Ama inadına bekleriz,inadına ayaktayızdır güneşle birlikte ve inadına umutlarımızın suyunu verip umudumuzu yeşertiriz her baharın sabahında.
Bu gün olmazsa yarın,yarın olmazsa mahşerde deyip bekleriz günlerce,aylarca…özlemle beklediğimiz özlemimizi.

Ellerim kadar boş söyleyeceklerim

Sınırlarımın ötesinde gözlerim

Yalvarırım gelme aklıma

ZATEN SENSİZİM…

Bitmişim ben sonumu arıyorum

Seni aradım her yerde bulamıyorum

Son nefesim sende kalmış

ÖLEMİYORUM…

*Bugün neler yapabilirsin?

*Bir hafta sonra hangi kararımı uygulamış olmalıyım?

*Bir ay sonra neyi başarmış olmalıyım?

*Bir yıl sonra neyi başarmış olmalıyım?

*5 yıl sonra üniversitenin hangi bölümünü bitirmiş olmalıyım?

*15 yıl sonra hangi mesleği yapıyor olmalıyım?

Karımı 1998 sonbahırında kaybettim… yedi senelik evliliğimiz iki senesini kanser tedavisi için hastenelerde geçirmiştik.karım her evlilik yıl dönümümüzde ikimizin fotoğrafını çeker çerçeveler, bunlar bizim hayatımızın gölgeleri derdi… öldüğünde yedi tane vardı..97′nin bir gecesindeonu aldattım.oysa ona sürekli onu ne kadar sevdiğimi ve sonsıza kadar sadık kalacağımı söylerdim.. ölmeden 2 hafta evvelinde yine aynı şeyi tekrarladım.tuhaf bir gülümsemeyle baktı bana ve sadece “biliyorum” dedi.izmir’e kar yağdığı gün yani, 1ay önce evdeydim… fotoğraflarımıza bakıyordum yine… her çerçevenin altında bir harf olduğunu farkettim.. A R KA S I N gerisi için yıllar yetmemişti ama sanırım arkasına bak diyecekti. hemen çerçevelerin arkasına baktım… hiç birşey yoktu sonra birşey dürttü beni, hepsini teker teker söktüm.inanabiliyormusunuz, her birirnin arkasından bir mektup çıktı… geçirdiğimiz her sene için sevgi dolu sözler yazmıştı.. 1997′deki resmimiziz içinden çıkan zarf simsiyahtı ve içinden şu sözler çıktı; 14 mart/1997 gözlerin bana başka birine dokunmuş gibi baktı/ söylemene gerek yok,biliyorum 2002′deyiz onu kaybedeli 4 aldatalı 5 yıl oluyor… içim acıyor şimdi çünkü kadınlar biliyor ve hissediyor.. sadece paylaşmak istedim seni seviyorum diyenin sevgisinden şüphe et çünkü AŞK SESSİZ SEVGİ DİLSİZDİR……

Yasak olan şeyler neden hep insanların ilgisini çeker?  Neden yasak olan meyva tatlı gelir insana? İlk gördüğümde etkilenmiştim ondan bana ait birşeyler vardı ondan. Yasaktı bana bende oan bilerek isteyerek yaşadım onu yasak olmasına rağmen..

İlk zamanlar bir oyun gibiydi, ya kaybedecektim ya kazanacaktım fakat sonra oyun olmaktan çıktı. gerçekler yaşanmaya başladı, yaşandıkça aradaki ilişki güçlenmeye başladı.

Bana ait birşeyler vardı sanki onda, rüya gibiydi ya şimdi uyanıp gerçeklerin farkına varacaktım yada daha sonra çok daha büyük bir acı içinde kıvranacaktım. Bana ait birşeyler vardı sanki onda. Rüya sona erdi uyandım gerçekler gerçekten acıymış.

hala bana ait birşey onda var hissediyorum..