Renovarse o morir. Este debe ser el lema de la casa Lancia que tiene en mente renovar su modelo Ypsilon. Será chic, chic… sólo para aquellos que aprecien los modelos llenos de estilo y de clase. Lancia se inspirará en el modelo Fiat 500 para crear este ejemplar urbanita. Bien es cierto, que este modelo de Fiat apostó por la modernidad de lujo en un coche pequeño antes que ninguna otra marca.

El futuro Ypsilon usará la plataforma del Fiat 500 y algunos detalles del Lancia Delta. Una gozada. La gran novedad es que incorporaría 5 puertas, con algo más de espacio pero sin superar los 4 metros de longitud. Los propulsores tendrán como gran representante al tri-cilíndrico de 0.9 litros MultiAir, con otra opción a gasolina de 1.4 litros, a los que se añadiría un pequeño motor diesel de tecnología MultiJet II.

På begge sider av Drammenselva står disse polerte stålkulene, et slags moderne installasjonskunstverk. I takt med elvevannets strømninger genereres en slags musikk (?). Når elektronikken virker da. Men de er fine å se på.

er ikke hva det en gang var – så absolutt langt derri fra!   På vei til jobb igår, var jeg ikke sikker på om jeg satt å skrangla på en buss i Mogadishu – eller var i min hjemby.  Tirsdag er tydeligvis en dag i “integreringens tegn” - for det var folkevandring av ”nye landsmenn”. 
Et sted går vel smertegrensa?  MIN føles nådd!

Ellers har det vært en storveis oppgradering/oppussing av byen, og den foregår fortsatt – og det er meget bra, og jeg er stolt av å være drammenser.  Det har jeg alltid vært – selvom jeg er litt usikker på om jeg er blitt flyttet til Afrika inniblant!

En kald morgentur over Yspilon idag – men en vakker morgen var det!

Das Ypsilon ist ein Buchstabe, welcher nicht oft in deutschen Wörtern vorkommt. In deutschen Texten ist die durchschnittliche Häufigkeit 0,04 %. Es ist also ein sehr seltener Buchstabe, genau wie X und Q. Eigentlich kommt das Ypsilon nur in Fremdwörtern und Eigennamen vor. Auf Kennzeichen (“Autonummern”,”Nummerschildern”) kann man ein einzelnes Y sehen, dann handelt es sich um Fahrzeuge der Bundeswehr. In der Mathematik taucht das Y häufiger auf: y-Achse, bei Funktionen, Zuordnungen und als Variablen….

Als PDF findest du hier ein Suchsel: Wörter mit Y, in dem 38 Wörter  waagerecht und senkrecht versteckt sind.

Una colaboración única que se ha presentado en el Salón de Frankfurt. Un glamouroso modelo del Lancia Ypsilon en colaboración con ELLE que será el capricho de muchas de nosotras.

El Ypsilon Elle destaca por el color de la carrocería, rosa con efectos metálicos. Las llantas de aleación son de 16 pulgadas y están pintadas en el mismo color de la carrocería. En el interior destaca la tapicería de Alcántara en color púrpura y detalles en piel en tonos “hielo”.

Recuerda que hasta la primavera del 2010 no se comercializará, aunque apunta esta cita en tu agenda. ¡Qué no se te pase!

INTRODUCTIE

Verlies van controle en contact is volgens [Daniel] Fisher geen gevolg van psychiatrische symptomen, maar een oorzaak hiervoor. Men verliest identiteit en zelfvertrouwen, zoekt bevestiging van buitenaf en gaat vervolgens stemmen horen. Dit kan in principe iedereen overkomen, als de druk maar hoog genoeg is (zie Lezing van Realisatie van een Herstelcultuur, 2006).

‘Psychose Anders’ zou geen ‘Psychose Anders’ zijn als het volledig in zou stemmen met de wijze waarop momenteel in de reguliere zorg omgegaan wordt met mensen die psychotische problematiek ondervinden.

Een belangrijk onderdeel van dit project is immers de schadelijke invloed van de gedachtevorming rondom psychoses en schizofrenie op het proces zelf.

Het idee van een chronische, verlammende hersenziekte waar je heel je leven aan vastzit,  wordt binnen dit kader immers beschouwd als een belangrijke factor voor het in stand houden van de passiviteit en het ziekte-slachtofferdenken. Het zou een grote rol spelen in het belemmeren van mogelijkheden om zelf het zelfgenezend vermogen aan te spreken en werkelijk volledig te herstellen.

Het is dan ook vanuit deze achtergrond dat er argwanend wordt gekeken naar instanties die het idee van een chronische hersenziekte met het bijbehorende ziekte-besef propageren. Dit heeft dan ook geleid tot scepsis ten opzichte van belangenorganisaties zoals Ypsilon en Anoiksis omdat zij er geen geheim van maken schizofrenie te benaderen als een chronische aandoening waar je mee moet leren omgaan.

Het verkondigen van hersenziekte-gekleurde psycho-educatie wordt dan ook sceptisch benaderd vanuit dit perspectief. Het lijkt dan ook aannemelijk om te verwachten dat er in de Multidisciplinaire Richtlijn Schizofrenie wat punten van kritiek te vinden zullen zijn.

MULTIDISCIPLINAIRE RICHTLIJN SCHIZOFRENIE: WERKWIJZE

Sinds eind jaren negentig is er een beweging ontstaan om zogenaamde multidisciplinaire stoornisgerichte richtlijnen af te spreken. Op de site ‘GGz Richtlijnen.nl‘ kun je het huidige resultaat zien van de jarenlange onderhandelingen tussen allerlei groepen waaronder verpleegkundigen, huisartsen, psychologen, psychiaters en psychotherapeuten en andere disciplines. Via het trimbosinstituut is er ook geprobeerd cliënten erin te betrekken.

In hoeverre vertegenwoordigt deze richtlijn de ‘chronische hersenziekte-houding’ en in hoeverre strookt de schizofrenierichtlijn met de mogelijkheden voor de ontwikkeling van peer-support of soteria-achtige initiatieven?

Als we de richtlijn gaan bestuderen dan zien we allereerst onder het kopje doelstelling staan dat wat je van een richtlijn mag verwachten: De richtlijn beoogt een leidraad te geven voor diagnostiek en behandeling van volwassenen met schizofrenie.

Er bestaat nog altijd ruimte om af te wijken van deze schizofrenie-richtlijn, zoals we kunnen lezen in de algemene inleiding:

Daarom kunnen zorgverleners op basis van hun professionele autonomie als dat nodig is afwijken van de richtlijn. Afwijken van richtlijnen kan als de situatie van de patiënt dat vereist dus zelfs ‘verplicht’ zijn. Als van de richtlijn wordt afgeweken, dient dit echter wel beargumenteerd te worden, waar relevant in overleg met de patiënt te geschieden en altijd gedocumenteerd te worden.

In de specifieke op schizofrenie geënte inleiding wordt gesproken over de wetenschappelijke onderbouwing en de zorgvuldige wijze waarop de verschillende disciplines onderzoek hebben gedaan.

ALGEMENE UITGANGSPUNTEN VOLGENS DE SCHIZOFRENIE-RICHTLIJN

Als we het hoofdstuk bekijken rondom ‘algemene aspecten van schizofrenie‘ wordt al snel duidelijk waar we mee te maken hebben binnen deze schizofrenie-richtlijn:

Dit hoofdstuk bevat de – naar de mening van de werkgroep – algemeen geaccepteerde uitgangspunten betreffende diagnostiek, behandeling, begeleiding, bejegening van schizofrenie en de organisatie van de zorg….Schizofrenie en aan schizofrenie verwante psychotische stoornissen behoren tot de ernstigste en meest chronische psychiatrische ziekten.

De werkgroep stelt vervolgens wel dat de validiteit en de operationalisering van schizofrenie omstreden is. Oftewel de werkgroep is zich er van bewust dat het nog maar de vraag is in hoeverre schizofrenie echt een werkelijk meetbaar verschijnsel is.

In het vervolg wordt verder aandacht geschonken aan de chroniciteit van het schizofrenie syndroom en hoe onderdrukking van de psychotische symptomen via psychofarmaca de basis van de behandeling vormt:

Doorgaans betekent de ziekte dat men langdurig, zo niet levenslang, afhankelijk is van professionele zorg. Vaak is door de jeugdige leeftijd sprake van een gebroken carrièreperspectief met het risico van een lange, soms blijvende arbeidsongeschiktheid.

…De hoeksteen van de behandeling van een psychose is die met psychofarmaca, hoewel niet ontkend mag worden dat kortdurende psychotische perioden soms na een paar dagen spontaan verdwijnen. Niettemin blijft een verhoogd risico op een veel langer durend recidief bestaan.

Antipsychotica (vroeger ten onrechte wel major tranquillizers genoemd) doen als regel wanen, hallucinaties en verwardheid binnen zes tot acht weken naar de achtergrond verdwijnen. Lang niet altijd echter treedt een volledig herstel op.

Vervolgens wordt nogmaals gezegd hoe ernstig de ziekte is en dat je er in de regel nooit meer van af komt. Als je geen verschijnselen meer hebt dan is de ziekte in ‘remissie’ wat eigenlijk een ander woord lijkt voor ‘je hebt de ziekte nog sluimerend in je (je moet blijven voldoen aan vijf ziektecriteria), maar als je voorzichtig doet (en waarschijnlijk je medicijnen blijft slikken) dan kun je nog best wat doen met je leven’ (zie voor meer info de folder ‘Remissie in Schizofrenie: een realistische Uitdaging‘ (gesponsord door farmaceut Janssen-Cilag B.V.))

Als we verder lezen onder het kopje ‘behandeling’ zien we opnieuw hoe belangrijk het is de medicatie te blijven nemen om de angstaanjagende ziekte te kunnen blijven onderdrukken:

Het terugvalrisico bij een afgebroken behandeling is ruim twee keer zo groot als bij een voortgezette behandeling. Recidieven met opnieuw oplevende psychotische verschijnselen doen zich vooral voor tijdens de eerste 5 tot 7 jaar van de ziekte. Ook na een langdurige remissie blijft de kans op terugval na het staken van de medicatie hoog. Bij verschillende onderzoeken loopt deze kans soms op tot 65-80 procent.

Als dan duidelijk is geworden dat er nooit een genezing of werkelijk herstel mogelijk zal zijn is een onderdeel van de behandeling om de ‘patiënt’ goed te laten beseffen dat zijn leven in de toekomst op zijn best marginaal zal zijn (zie ook Na Psychose Klaargestoomd worden voor Uitsluiting):

Na het succesvol bestrijden van de psychose richt de behandeling zich ook in de vorm van psychologische en sociale interventies op het voorkómen van een recidief en op de verwerking van het veranderde toekomstperspectief.

Psychose-educatie voor de betrokkenen wordt benadrukt evenals het voorzichtig omgaan met stressbronnen. Ook wordt gesproken over cognitieve gedragstherapie en komen termen als rehabilitatie en revalidatie langs.

DE RELATIE MET DE HULPVERLENER

Onderzoek wordt aangehaald waaruit blijkt dat een goede relatie tussen een cliënt en een hulpverlener tot een beter ziektebeloop leidt en uiteindelijk ook een lager medicatiegebruik. Er volgen vervolgens een aantal kenmerken van goede hulpverlening:

De patiënt wordt met respect behandeld met een empatische attittude waardoor de betrokkene zich veilig en geaccepteerd voelt. De hulpverlener verleent ook hulp bij ernstige verwaarlozing (via bijv. bemoeizorg of ACT). De hulpverlener dient verder betrouwbaar te zijn.

Dit lijken mij aspecten van de richtlijn waar weinig mensen bezwaren tegen zullen hebben. In vergelijking met ‘Gelijken-ondersteuning’ (Peer Support) en Soteriaprincipes zou je wel kunnen afvragen of de hulpverleners in staat zijn om werkelijk te geloven in volledig herstel of  ‘genezing’ en de patiënten als gelijkwaardige mensen te behandelen die geen chronische hersenaandoening hebben.

Het risico is aanwezig dat deze houding er niet is vanwege het algemene ongeneeslijke beeld dat wordt geschetst over psychoses en schizofrenie. De kans lijkt me ook redelijk dat hulpverleners het als hun taak zien om mensen ‘ziekte-inzicht’, ’sluimerende psychose-angst’ en ‘oneindige medicatie-gebruik’ aan te praten.

Verderop de pagina wordt gesproken over de rol van de hulpverleners op het gebied van behandelplanbegeleiding, zinvolle dagbesteding, begeleiding bij het vinden van werk/inkomen en een woning. De hulpverlener probeert de betrokkene te stimuleren in het deelnemen in een sociaal netwerk, probeert eenzaamheid en isolatie te vermijden danwel te bestrijden.

ALGEMENE MAATSCHAPPELIJKE ONTWIKKELINGEN

Er wordt gesproken over ontwikkelingen in landen als de Verenigde Staten en Italië waar bewegingen zijn geweest om mensen niet langer langdurig te hospitaliseren in psychiatrische instellingen, maar ze vooral in de samenleving te laten verblijven.

In Nederland is dat proces wat geleidelijker gegaan en zijn er allerlei alternatieven ontwikkeld:

Zo zijn er in algemene ziekenhuizen psychiatrische afdelingen gecreëerd. Vervolgens zijn de RIAGG’s ontwikkeld voor ambulante dienstverlening. Daarnaast zijn ook RIBW’s (Regionale Instellingen voor Beschermende Woonvormen). Ook zijn er tegenwoordig zogenaamde MFE’s (Multi Functionele Eenheden) die worden ingezet als opname-vervangende deeltijdbehandelingen (niet geconcentreerd zoals in psychiatrische ziekenhuizen).

Er wordt gesproken over een beweging van ziekenhuisgecentreerd naar gemeenschapsgecentreerd.

Uitgangspunt hierbij is dat ook mensen die langdurig zorgafhankelijk zijn zoveel mogelijk blijven deelnemen aan de samenleving (vermaatschappelijking). Principes als continuïteit van zorg, zorg op maat en vraagsturing spelen een grote rol in de nieuwe zorgarrangementen.

Ook wordt nog gesproken over een Taskforce van de overheid, genaamd ‘Taskforce Vermaatschappelijking Geestelijke Gezondheidszorg‘ welke tot doel had te zien hoe zoveel mogelijk mensen met chronische psychiatrische problematiek weer actief zouden kunnen gaan deelnemen in de samenleving.

PSYCHOTHERAPIE BIJ SCHIZOFRENIE?

In het richtlijnen wordt ook nog eens gesteld dat alleen cognitieve gedragstherapie bij patiënten met een gebrekkig ziekte-inzicht of matige medicatie-trouw kan worden overwogen (zie Cognitieve Gedragstherapie en Psychotherapie). Counseling of inzichtgevende psychotherapie, psycho-analyse en het aanleren van copingstrategieën bij hallucinaties worden afgeraden.

CONCLUSIE

Hoe verhoudt de Multidisciplinaire Richtlijn Schizofrenie zich met benaderingen als ‘peer-support’ en het Soteriadenken? Hoe past het gedachtegoed waarmee binnen Psychose Anders wordt geëxperimenteerd binnen deze richtlijn?

Het feit dat er de laatste jaren een beweging gaande is vanuit de psychiatrische instelling riching de maatschappij is een beweging die constructief genoemd kan worden. Bij hospitalisatie is immers niemand gebaat. Een risico van deze beweging is echter dat het ertoe kan leiden dat mensen weinig concrete behandeling krijgen die gericht is op de oorzaken van hun problemen vanwege het ontbreken van een echte constructieve ontwikkelingssetting.

Mensen worden vooral ambulant in hun eigen woning gevolgd waarbij de behandeling vooral gericht is op het leren omgaan met de ziekte schizofrenie. Er is geen klimaat gericht op volledig herstel waarbij hulpverleners zich actief inzetten om betrokkenen te stimuleren mogelijke oorzaken van hun verschijnselen te onderzoeken en op te lossen.

Er wordt veel aandacht besteed aan het proberen te activeren van mensen door deel te nemen aan maatschappelijke activiteiten en deel te worden van sociale netwerken. Er wordt gepleit voor een empathische houding ten opzichte van de mensen met schizofrenie, iets wat ook een belangrijk onderdeel uitmaakt van de soteria-houding.

Ook al wordt er vanuit zorginstellingen en vanuit de overheid veel gedaan om psychiatrische patiënten deel te laten nemen aan de maatschappij blijft toch het idee aanwezig dat het hier mensen betreft die een ernstige psychiatrische ziekte hebben die in de meeste gevallen chronisch is. Deze filosofie lijkt de onderliggende drijfveer te zijn bij veel interacties tussen hulpverleners en ‘patiënten’.

Het grote verschil tussen de multidisciplinaire richtlijn schizofrenie zoals deze is samengesteld door de werkgroep en de visie die vanuit Psychose Anders/Soteria/Peer-Support  wordt verdedigd is dat het medische (hersen)ziektemodel de grondslag vormt voor de huidige bejegening van mensen die psychotische verschijnselen ervaren en zo een belangrijke iatrogene bijdrage levert aan de instandhouding van de ziekte. Je zou kunnen spreken van ambulante hospitalisatie.

Er wordt een angstrijk doembeeld gepropageerd van een eeuwige ziekte met sluimerende psychoses die ieder moment weer de kop op kunnen steken als je zou stoppen met medicatie-inname. Er lijkt daarbij weinig aandacht  voor eventuele werkelijke oorzaken (psychotherapie wordt zelfs ontraden) en de mogelijkheid dat psychoses een natuurlijke reactie zouden kunnen zijn op levensproblemen.

Wellicht ontstaat er desondanks toch een klimaat waarin het mogelijk wordt meer ruimte te maken voor het werkelijk actief  bewustworden van het chronisch ziekhoudende effect van het huidige denken rondom psychotische verschijnselen.

Wellicht kan het verlangen van het ministerie van volksgezondheid om meer mensen actief in de samenleving te brengen tezamen met de enorme financiële winst die gemaakt kan worden als mensen geen dure carrière als chronisch patiënt gaan maken, maar daadwerkelijk kunnen herstellen, er toe leiden dat zelfs heilige psychiatrische huisjes met op de voordeur de tekst ‘Schizofrenie: een ernstige ongeneeslijke ziekte’  kunnen worden afgebroken.

Laten we hopen dat er ruimte komt om toe te geven dat we nog niet heel weet weten over de mechanismen waardoor mensen onder ernstige stress psychotische verschijnselen kunnen ontwikkelen. Laten we hopen dat er gelegenheid ontstaat om de verschijnselen te onderzoeken samen met de betrokkenen om ervan te leren.

De een verliest de zin om te leven en wordt ernstig droevig, de ander raakt volledig in de war. Het vervolgens op basis van de ‘voorkeursstijl’ van iemand, een ziekte uitroepen waarvan de symptomen bestreden moeten worden,  is op de korte termijn misschien een handige vlucht, maar op de lange termijn vernietigend omdat de oorzaken niet worden aangepakt.

Zie wellicht ook de reactie van Stichting Weerklank (pdf) op Multidisciplinaire Richtlijn Schizofrenie.

El nuevo Ypsilon asegura un comportamiento siempre predecible conjugado con una facilidad y placer de conducción. La elegancia de su carrocería combina a la perfección con su detallado habitáculo. Lo mejor por fuera y por dentro. Lancia te ofrece infinítas posibilidades para que tu Ypsilon sea único entre todos los demás. ¡Elíge el tuyo!

El Ypsilon llega al mercado con las mejores prestaciones que puede brindar un vehículo. Posee cinco motores disponibles, más poderosos que nunca, capaces de rendir de forma brillante y ser respetuosos con el medio ambiente.

Un motor con un rendimiento silencioso. El modelo con motor diesel que no parece un Diesel. Con la tecnología de última generación del Common Rail, este modelo se caracteriza por su excepcional rendimiento y su silenciosidad. El modelo está disponible con el sistema de cambio mecánico secuencial robotizado, el DFN. ¡Qué lujazo!

To vinklinger på Ypsilon, gangbrua over Drammenselva (27.juli)

speiler seg i elveharpa på Bragernessida

speiler seg i Papirbredden

Jeg har kjørt forbi ved flere anledninger og sett en fantastisk flott refleks av gangbrua i dette bygget.  Tirsdag var ikke  lyset det samme, jeg var ute for tidlig på dagen, derfor ble heller ikke effekten så flott som jeg hadde sett det for meg!  Bedre lykke neste gang!

In een mailtje kreeg ik vandaag de volgende woorden onder ogen:

“Psycho educatie” wordt gegeven die voornamelijk gericht lijkt te zijn op ziekten en de bijbehorende ‘medicatie’. En overal liggen folders en notitie blokken, pennen, nietmachines en allerlei andere objecten, van farmaceutische bedrijven. Zij lijken degenen te zijn die ons ‘helpen’, dat doen we niet bij elkaar(..?). Laten we vooral geloven in hen –en in de psychiaters die dit systeem lijken te dienen- en elkaar –uiteindelijk- niet meer in de ogen kijken.

Ik ben er niet zo’n voorstander om een grote hetze te beginnen tegen de farmapsychiatrische wereld. Ik denk wel dat het verstandig is om te beseffen dat je uitermate moet oppassen als mensen in het reguliere circuit ‘psycho-educatie’ gaan geven.

De kans is dan namelijk erg groot dat je het verhaal krijgt aangeboden dat benadrukt dat psychotische problematiek toch vooral een teken is van kwetsbare hersenen en een mogelijke chronische sluipende ziekte die je voor de rest van je leven kan achtervolgen en die alleen in toom gehouden kan worden door een minimaal en een medicatie-rijk leven te leiden.

Dit soort giftige doemgedachten kunnen je geest volledig lam leggen zodra je deze informatie klakkeloos aanneemt omdat je van jongs af aan hebt geleerd je nederig en volgzaam op te stellen ten opzichte van doktoren. Zij weten het immers beter, ze hebben er voor gestudeerd. In het geval van de psychiatrie is het echter verstandig om je vraagtekens te stellen bij de kennis van mensen die vooral zijn opgeleid in de werking van het lichaam en het vermogen om te diagnostiseren met behulp van DSM-IV.

Ik weet haast zeker dat er bij de opleiding tot psychiater weinig ruimte is voor reflecties over de mogelijkheid dat er een onbewuste zou kunnen zijn dat bij een overdosis conflicterende informatie in ruwe vorm kan doorbreken tot in het bewustzijn dat overspoeld kan raken.

Wees op je hoede als je folders leest over schizofrenie, pas op voor organisaties als Ypsilon en Anoiksis. Controleer altijd door wie de folders zijn uitgegeven. Vaak zullen er de namen van farmaceutische bedrijven of mensen uit de medische farmapsychiatrische scene op terug te vinden zijn.

Het is in mijn ogen van groter belang om te leren vertrouwen op de mogelijkheid dat je door je – wellicht met ondersteuning van een psychosebegeleider – af te stemmen op je onbewuste er ook de mogelijkheid bestaat de sleutel tot de oplossing te vinden. Dan is juist een scherpe en waakzame geest van groot belang en niet een gesedeerde vluchtende geest.

Zie ook: De Farmapsychiatrische Wetenschappelijke Trukendoos en Het Belang van Ziekte-Geloof

Envie d’une table design? d’une assise design? On a trouvé pour vous le meilleur compromis. Avec YPSILON créez une ambiance lounge contemporaine, encore un objet SLIDE lumineux qui peut vour servir à bien des choses : table, bout de canapé, tabouret, pouf…

Ypsilon, table design et assise design, Slide

YPSILON offre une multitude de possibilité selon ses choix et ses envies: de l’assise design à la table design. Cet objet lumineux edité par SLIDE, est parfaitement adapté à un usage extérieur, et diffuse une lumière douce et sensuelle, qui fera sensation sur votre terrasse ou dans votre salon. Modulable a souhait, YPSILON deviendra votre moyen favoris pour exprimer toute votre créativité.

Trouver plus de tables design sur amateurdedesign.com
Trouver plus d’ assises design sur amateurdedesign.com
Trouver plus de produits SLIDE sur amateurdedesign.com
Acheter YPSILON sur amateurdedesign.com

A Lancia apresentou na Itália sua nova etiqueta ecológica, batizada de Ecochic. Inicialmente, apenas o hatch Ypsilon e a minivan Musa receberão a versão, que contará com motor movido a gasolina e gás (GLP). Posteriormente, ambos serão comercializados também em outros mercados da Europa.

Foram realizadas mudanças no motor para que este possa consumir também gás liquefeito de petróleo. A central eletrônica (ECU) foi modificada, há um novo compartimento de combustível, um botão seletor para escolher entre GLP e gasolina e um indicador interno do nível de gás. O propulsor é um 1,4 litro, capaz de gerar 77 cv.

Os preços partem de 9.200 euros para o Ypsilon e 12.550 euros para a Musa.

GALERIA

Sol, sommer og en tur til Drammen står høyt på ønskelisten akkurat nå.

I had a free weekend on July 10-11, 1999 and decided I’d go after the seven 13ers in the Mummy Range.  

I had recently hiked to Mummy Mountain, and from the summit had seen how close and accessible were Fairchild and Hagues.  I decided then that I would return to get them all in a day.  Reading Roach’s 1988 RMNP book for planning information, I learned that the Mummy Range included Ypsilon, Chiquita and Chapin as well.  I figured I could get them all in 2 days:  

1. Starting from the Lawn Lake trailhead (8530′), use the Lawn Lake trail to reach Lawn Lake (10900′), and then climb the cirque bagging in order, Fairchild (13502′), Hagues (13560′), Rowe Peak (13,400′), Rowe Mtn (13184′) & Mummy (13425′).
2. Start further up Old Fall River Road at the Chapin Pass trailhead (11020′) and use Chapin Creek Trail to get access to the west side of the Mummy Range to bag in order, Chapin (12454′), Chiquita (13069′) & Ypsilon (13514′).

Day 1

It was going to be a long day.  I was going to hike 21 miles and 6,800 feet of elevation gain, if my body and the weather held out.  I decided to gamble a bit on the weather and water availability to reduce weight; I only packed a rain jacket, two 1-liter bottles of water, and iodine pills.  The  ”plan” was for the rain and related cold wind to stay away, and for me to be able to find enough water to drink an estimated 6 liters (13.2 lbs) without having to carry more than 2 liters in my pack at any one time (4.4 lbs).  With such a small load, I figured I could do it. 

I started hiking at 6am along the Roaring River, and was amazed at the wild river bed that looked like it contained a wild amount of runoff in some years. Later, I found out that the dam on Lawn Lake had failed in 1982, and the water carved out the river bed as it roared into the town of Estes Park.

The trail was completely empty of humans.  Walking on an excellent trail didn’t exactly feel wild, but the sense of adventure was certainly heightened by my isolation.  My adrenaline was running high; I was feeling very good.

I broke out of the trees just after reaching Lawn Lake.  I could finally see the peaks I was attempting; I could see the entire cirque.  Based on my trip planning, I was thinking that I needed to cross over to the SE slope of Fairchild, but the route didn’t seem obvious.  I decided to head over to Crystal Lake and use “The Saddle” approach.  But first, I finished the last of my initial 2 liters and refilled both bottles.

A view of Cystal Lake with Fairchild Mtn beyond. My route followed the right skyline to the summit.

Unlike all other Colorado lakes I’ve seen, Crystal Lake has perfectly clear water.  I suppose that is where the name came from.  It reminded me of spring-fed lakes I had played in as a kid in Florida.  I was tempted to go swimming, but managed to stay focused on making progess; I had a long way to go.   I did make a mental note to return someday for a swim.

To get a good view of Crystal Lake, I had come in too close to take a direct route up the slope toward “The Saddle” (actual name on map).  Rather than take the detour to get around the cliffs surrounding the lake, I decided to climb up one of the steep gullies. As is almost always the case, I regretting my casual acceptance of unnecessary risk about half-way up the loose, steep rock.  But I made it, and then worked my way up along the rim to the summit of Fairchild where I took my first break.

A view of Fairchild (and Ypsilon) from Mummy. I ascended the cliff band to the right of Crystal Lake and then to the summit. Then I traversed right to The Saddle and further right to Hagues Peak.

I didn’t know the Mummy Range well so I didn’t know that right behind me was Ypsilon, less than 2 miles away.  I thought it was an impressive looking peak and took a picture, but I had no idea about the possibility of linking all the peaks together.  

I started down to The Saddle after only a few minutes, and enjoyed the beautiful flowers.  It was the biggest collection of mountain flowers I had ever seen;  I made my second mental note of the day:  to return to this incredible spot with others to share it with them.

Beautiful flowers on The Saddle. My route ascended the slope to the left to Hagues, and then followed the skyline to Mummy on the right.

Approaching Hagues, the hiking turned into scambling and then to climbing. Near the summit level, the difficulty felt 4th class; but I was insisting on the direct path.

 As I was climbing up a crack leading to the summit level, a roaring sound from above got my attention.  As I heaved my bulk over the top, I quickly looked up to see a B1 bomber doing a low-altitude, tight turn; he looked like he was having some fun before heading off over the Continental Divide. It was a strange feeling. All alone deep in the mountains and watching an air show.  

At this point, I could feel the mileage of the day.  I was tired, and I was out of water.  As I looked over at Rowe Peak and beyond it to Rowe Mountain, I was thinking that I was moving too slowly (and getting slower), had a long way to go, and was far above treeline.  I thought I’d be taking too big of a chance by doing the 2 mile round trip over that tricky terrain.  I was disappointed to skip the Rowes, but I needed to start heading back down very soon.

I tagged the Hagues summit and took off for Mummy with an eye for water. On the Hagues side of the saddle between Hagues and Mummy, I found a mossy puddle.  It was nasty water with lots of floating and suspended matter.  Worried that I wouldn’t find anything better, I filled one of my empty bottles.  I reasoned that one liter of bad water might keep me alive, but that two liters of that nastiness would definitely kill me.    

Looking back at Hagues from the summit of Mummy.

I pushed my body to keep going with some speed.  I was tired, but I could make hard 20-30 step pushes followed by a bent over, hands on knees rest. And, the ascent to Mummy was mercifully short.  On the Mummy summit, I decided I needed to thin my blood with some of my water supply.  

To my mind, it was like drinking a liter of loogey, chewing to keep from choking.  

Loogey (lōō-gē)

1. A chewy substance that is difficult to swallow. 
2. An unidentifiable mass of goo of probably disgusting origins.
3. A blob of snot. lung butter.

With a queazy stomach and somewhat less tired legs, I started down the south slope toward the Black Canyon trail.  The thunder in the distance encouraged me to take advantage of the downhill terrain.  I always feel stronger going downhill for some reason; it’s a mystery.

Near the bottom, I cut the corner to reduce the distance to the Black Canyon trail and get below treeline.  The Black Canyon trail quickly led to the Lawn Lake trail and the Roaring River.

The hike out along the Roaring River was an unending death march.  But water was nearby and I was below treeline.  I managed to get my 6 liters of water on the day, and I was very happy to reach the car and end my suffering.  I had hiked just over 19 miles and accumulated just over 6,500 feet of elevation gain in 12 hours.  That was enough; I figured I’d do the rest of the Mummy Range some other weekend.  

When I got home, I found a message from my friend, Joe.  He wanted to join me on my final day in the Mummy Range.  Now I had to continue with my Mummy Range weekend.   At least the suffering was so high that I knew I’d be proud of myself when it was all done.

My route through the Mummy Range

Day Two

I picked up Joe and we drove to RMNP and up the Old Fall River Road to Chapin Pass trailhead.  

The first mile or so was through the trees, but it thinned out quickly as we approached Chapin.  As we broke above treeline, we saw two big bull elks giving us the eye.  They both had massive racks, and we had none. We gave them room by doing a rising traverse of the Chapin flank.

A view of our route taken on the drive out. Ypsilon is further to the left of Chiquita.

We continued on to the northern most of the two Chapin summits. Once there, I admitted to Joe that I was tired.  He expressed some surprise at my slow pace.  I didn’t feel like explaining.

My tiredness was not going to be resolved or even aided by a break on the summit of Chapin, so we continued hiking, now heading to the Chapin-Chiquita saddle.  My morale was boosted by the impressive views down to Chiquita Creek.

We continued hiking, now heading up the long ascent to the Chiquita summit. When I could afford to take my attention from my footing, I enjoyed a spectacular view of the areas I had investigated in great detail the day before. Oddly, it still didn’t occur to me how those peaks could be linked to my current location.  From the Chiquita summit, Joe and I enjoyed the great view of Ypsilon’s Donner Ridge before heading down Chiquita’s northern slopes to the Chiquita-Ypsilon saddle. 

The climb up Ypsilon Mountain was another grind for my tired body.  Joe kept looking back at me, wishing I’d move faster as we hiked up boulder-filled terrain. Once we could see down into the basin, we were lost in wonder. The Spectacle Lakes basin is very impressively boxed in by the the Donner and Blitzen ridges. 

Sitting on the summit of Ypsilon, the pieces of the puzzle came together in a rush.  My eyes followed the line from Fairchild to Ypsilon, and I thought, that looks doable.  Suddenly, it hit me…I should have gone that way!  

Looking for excuses anywhere, I complained that Roach didn’t say anything about the possibility of linking all of these peaks together.  I wondered out loud if perhaps no one had done it before.  The prospect of being a trail blazer burned in my mind and powered my failing body as we hiked back to the Chapin Pass trailhead.  We managed to get lost for a short time and had to take a detour around a giant Porcupine, but we made it.  We had taken 7 hours to climb almost 7 miles and approximately 3,200 feet of elevation gain; the weekend total was nearly 26 miles and 9,800 feet in 19 hours.

When I got home, I quickly dug out Roach’s RMNP book to confirm my assertion that he makes no mention of the linkup.  Of course, I quickly found his “Mummy Mania” description and regretted not being more careful in my research.  Using this route would have saved me 11 miles and 3700 feet.

Mileage and elevation gain for my Mummy Range weekend

Wow, what a lesson!  Even though I wasn’t very smart, I still retained a measure of pride for the effort to reach 6 Mummy Range summits in a weekend.

See all trip reports

Citroen va prezenta la Geneva, peste aproae o luna, conceptul primului automobil din noua gama premium DS. Situat ca dimensiuni in segmentul lui C3, DS3 va intra in productie in 2010 si tinteste catre MINI, Alfa MiTo sau Fiat 500. Primele fotografii au ajuns deja pe internet, multumita celor de la AutoBild (Germania bineinteles) si infatiseaza un automobil de clasa mica gata gata de productie. Liniile sunt intr-adevar avangardiste, insa nu pot fi categorisite drept pur conceptuale. Se observa o puternica orientare inspre fluiditate. Logo-ul DS, este parca pictat cu pensula si o noua variatie a Chevronului, este mult mai armonioasa si mai bine scoasa in evidenta de forma butucanoasta a botului. Chiar si asa, conceptul nu prea are nimic in comun cu legendarul DS din 1955, ci mai mult cu C-SportLounge Concept, din 2005-farurile articulate, grila trapezoidala masiva a radiatorului.

Citroen nu a eliberat momentan un comunicat oficial pe marginea acestui subiect, insa modelul este asteptat cu mare interes de publicul de la Geneva. Va amintim ca Citroen a a nuntat in urma cu cateva zile readucerea in actualitate a brandului DS printr-o noua gama de autovehicule premium, compusa momentan din trei concepte care vor ajunge in productia de serie, esalonat, pana in 2011-DS3 concurent pentru MINI, MiTo, Ypsilon, 500; DS4 posibil concurent pentru Seria 1/3, A3/4, A/C-Classe, Civic/Accord; DS5 posibil concurent pentru A6, Seria 5 etc.

Asta ar fi varianta formala, cu informatii culese de pe diferite site-uri de automotive news. Sa arunc stirea asta inspre voi fara a-mi spune parerea nu se cade. Masinuta asta arata foarte bine si sper sa-si gaseasca loc in productia de serie exact asa cum e. Botul de SportLounge imi place, chiar daca am un puternic sentiment de deja-vu atunci cand ma uit la el, iar spatele e foarte dragut, chiar daca din anumite unghiuri aduce cu Scirocco sau noul Ka. Imi place imaginea asta usor suvulet. Daca va mai aduceti aminte, Opel Frontera a vea o varianta Sport, in doua usi cu acoperis detasabil, care are stalpii B la fel de inclinati precum cei ai micutului Citroen. Si daca ma gandesc bine, atat vechile RAV si Defender in doua portiere apeleaza la acelasi artificiu. Sper ca la interior sa regasesc acelasi volan cu butuc fix si un design ceva mai apropiat de C4 Picasso, care mi se pare ceva mai cool, la nivelul consolei centrale, decat C5. Limuzina marcheaza la capitolul ceasuri de bord.

Un singur lucru mi se pare putin ciudat. Nu pun la indoiala veridicitatea stirii si a fotografiilor, insa doua poze mi-au atras atentia. Este vorba despre imaginea cu semi profil cu spatele masinii vazuta usor din plonjat si detaliul pe far, ce cuprinde luneta, si usa portbagajului, vazut din contraplonjat. In prima poza, pe spatele masinii apare logo-ul DS, iar pe cea de-a doua Chevronul mult rotunjit, similar cu cel de pe bot. Ce-o fi cu asta?! Poate ca Citroen vrea sa separe cat mai mult gama DS de modelele „low cost” si de aceea a creat si un nou tip de chevron pentru partea din fata, inlocuind-ul in spate cu badge-ul DS in spate. Cred ca va trebui sa asteptam Salonul Auto de la Geneva pentru a afla…

Citroen C-SportLounge

http://www.derwesten.de/nachrichten/im-westen/2009/1/29/news-108744811/detail.html

Wer extra nach Dortmund fährt um einem Holländer mit Geige zu lauschen, der hat einfach nichts besseres verdient!

Es grüßt euch euer Ewald