Goede maatschappelijke satire is vaak zo tenenkrommend goed juist ómdat het zo dicht tegen de werkelijkheid aan zit.

Neem het parasitaire yuppenstel Joris en Monique, een creatie van Koefnoen uit 2005 (kritiek op de “graaicultuur”-mentaliteit bestond dus blijkbaar ook al vóór de kredietcrisis losbarstte). In onderstaand fragment ontdekken ze tot hun verontwaardiging dat de kinderopvang iedere avond sluit en dat ze dan tot de volgende ochtend zelf voor hun kind moeten zorgen:

Over the top? Niet in het Nederland van 2009, blijkt uit de Volkskrant vandaag. Joris en Monique brengen ook wel eens een dagje op het strand door:

‘Reddingsbrigade wordt oppascentrale’

DEN HAAG – De posten van de Reddingsbrigade Nederland worden steeds meer een kinderoppascentrale. ‘Het interesseert ouders soms bar weinig dat hun kind een paar uur bij ons zit te wachten op zijn of haar ouders’, vertelt directeur Raymond van Mourik van de Reddingsbrigade Nederland zaterdag.
[...]
Van Mourik heeft verscheidene voorbeelden van ouders die het de normaalste zaak van de wereld vinden dat de posten van de Reddingsbrigade er ook zijn om op kinderen te passen. Dan is het kind al uren bij ons en komen de ouders om 5 uur langs om te kijken of hun kind er is en dan is de reactie naar het kind: ‘En, heb je een leuke dag gehad?’

Deze week stond er een advertentie in NRC next om klanten aan te sporen een 2e abonnement op hetzelfde adres te nemen tegen gereduceerd tarief. Tja wat kan ik nog meer proberen heeft de marketingmanager vast gedacht. Mensen vechten natuurlijk elke dag om de krant. Hallo …. wordt eens wakker zeg ! 

Deze idiote abonnementsvorm staat nog niet op de next site dus misschien toch een rare grap ?

Hier is geen marktonderzoek aan vooraf gegaan denk ik zomaar en het past nu ook niet echt in de huidige tijdsgeest.  Ik wil de financiële crisis er niet met de haren bijslepen maar iedereen in Nederland is even op z’n hoede en koopt nu zeker geen dingen die echt overbodig zijn.

Je schaamt je waarschijnlijk ook als je aan iemand moet vertellen dat je een 2e abonnement op hetzelfde adres hebt omdat je de krant niet wilt delen met je partner of je huisgenoot. 

Voor mij was het een flashback naar de yuppen jaren ‘80. Oooh neeee…. de kinderen van die generatie gaan nu aan het werk. Bespaar ons een revival van die hebzucht en dat materialisme.

De schrijver van “Stuff White People Like“, een satirisch-antropologische observatie van de blanke, hoog-opgeleide, politiek correcte stedeling, is … zelf blank.