Net Pretty In Punk: Girls’ Gender Resistance in a Boys’ Subculture van Lauraine Leblanc uitgelezen en dat inspireerde me om een tekst te schrijven i.v.m. publieke lastigvallerij. Ik baseer me dan ook grotendeels op dit boek waarin enkele hoofdstukken gewijd zijn aan de soorten seksuele lastigvallerij waarmee (punk)meisjes en vrouwen te maken krijgen en de verschillende manieren waarop ze daar mee omgaan en op reageren. Pretty in Punk is eveneens een aanrader als je meer wil weten over punk en gender.

Ik ben al enkele jaren geïnteresseerd in het bestuderen van lastigvallerij op straat (in het Engels: harassment, public harassment of street harassment) en hoe erop te reageren, in zelfverdediging en feministische strijd en in de link tussen geweld/lastigvallerij en het patriarchaat. Ik heb zelf enkele zelfverdedigingsworkshops voor vrouwen gevolgd die me heel wat hebben bijgeleerd en waardoor ik meer zelfvertrouwen kreeg wanneer ik me nu op publieke plaatsen begeef. Wat ik vooral een positief gevolg van die workshops vond, was dat ik – vanbinnen – vooral KWAAD werd als ik lastiggevallen of nageroepen of achtervolgd werd, in plaats van bang of droevig of onzeker. Want daardoor voelde ik me op het moment zelf sterker en dat is heel belangrijk.

Iedere vrouw krijgt er wel mee te maken, met publieke lastigvallerij, vaak op zeer regelmatige basis, zo regelmatig dat het soms zelfs niet meer opvalt. En ook mensen van minderheidsgroepen en personen die op de een of andere manier afwijken van de dominante groep hebben er last van. En ja, een ding is zeker, het is een last om lastig gevallen te worden op straat. We hebben allemaal wel verhalen over situaties waarin we werden nageroepen, nagefloten, uitgelachen, uitgescholden, commentaar kregen, ongewilde seksuele opmerkingen of gebaren te horen/zien kregen, achtervolgd werden, aangestaard, aangeraakt, aangevallen werden, etc. Door het feit dat ik er zelf ook niet aan kon ontsnappen, moest ik wel manieren vinden om het te vermijden, te reageren of me (verbaal) te verdedigen. Ik wilde m’n verhalen ook delen en vooral, ik wilde horen wat anderen hadden meegemaakt en hoe zij daar mee omgingen. Reacties, ervaringen, tips en advies delen. En zo sterker worden, en samen actie ondernemen om publieke lastigvallerij te stoppen. Maar meer daarover later.

Definitie en gevolgen van publieke lastigvallerij

Maar wat is dat nu, publieke lastigvallerij? Daarvoor kijk ik even in de studie die Lauraine Leblanc maakte. In het hoofdstuk over “resistance to public sexual harassment” begint Leblanc met het definiëren van seksuele lastigvallerij (sexual harassment). Ze bespreekt de tekortkomingen van bestaande omschrijvingen van sexual harassment. Deze definities beperkten zich tot situaties in semi-publieke plaatsen omdat ze focussen op lastigvallerij van vrouwen op de werkvloer of op school (wat ook belangrijk is, maar waarover we het in deze tekst niet gaan hebben) [1]. Daarom werd seksuele lastigvallerij eerder als een vorm van genderdiscriminatie gezien dan als seksueel geweld. Leblanc vermeldt Catharine MacKinnon’s definitie van sexual harassment: “the unwanted imposition of sexual requirements in the context of a relationship of unequal power”.

Vervolgens gaat Leblanc dieper in op wat ze noemt “public sexual harassment”. Ze definieert dit als “[consisting] of an unsolicited, sexualized intrusion upon a woman’s private space within a public setting” (Leblanc, 2002: 202). Zoals voorheen de semi-publieke plaatsen zoals werkvloeren en schoolcampussen, zijn de publieke plaatsen zoals straten en pleinen nu (nog steeds) “mannelijk territorium”. Ze worden “geregeerd” door mannen, want mannen maken frequenter en vrijer gebruik van publieke ruimtes. Mannen nemen meer ruimte in (bv. op het openbaar vervoer), bewegen ruimer, breder en vrijer, wandelen met hun hoofd opgeheven – vrouwen zitten met hun benen gekruist, meer ineengedoken, wijken uit als er iemand hun richting oploopt, zeggen doorlopend “sorry” als ze per ongeluk tegen iemand botsen of als er iemand tegen hen botst, etc (OK, dit is misschien een sterke veralgemening, maar vaak is het helaas zo). Ook in beelden uit de populaire cultuur zoals in muziekclips zien we dat mannen – vaak in groep – de straat domineren en vrouwen enkel decoratieve aanhangsels zijn.

De uitsluiting van vrouwen van het publieke domein heeft ook te maken met normen rond “veiligheid”. Ook al gebeurt het meeste geweld tegen vrouwen binnenshuis door bekenden, toch wordt vrouwen schrik aangejaagd om alleen buiten rond te lopen. Vrouwen wordt aangeleerd dat bepaalde kledingstijlen geweld en lastigvallerij uitlokken, dus wordt van hen verwacht dat ze hun uiterlijk/kleding aanpassen als ze de deur uitgaan. Er wordt ons aangeraden om ons ’s nachts niet op straat te begeven of om ons te laten begeleiden/beschermen door mannen. Hierdoor controleren mannen het publieke domein en worden vrouwen uitgesloten, maar dit wordt nog nauwelijks in vraag gesteld.

Leblanc concludeert dat publieke seksuele lastigvallerij een vorm van “sexual terrorism” is die als een aspect van sociale controle van vrouwen functioneert (Leblanc, 2002: 203). Vaak gaat het immers gepaard met de dreiging van seksueel geweld of verkrachting. Publieke seksuele lastigvallerij is de meest wijdverspreide vorm van seksueel geweld, maar tegelijk wordt er het minst aangifte van gedaan. Het verhindert de deelname van vrouwen aan het publieke leven en de toegang tot publieke plaatsen. Daarom is het een inbreuk op de burgerrechten van vrouwen en een vorm van verborgen genderdiscriminatie. “Spatial segregation” is immers een soort van gender segregatie en dus van ongelijke machtsverhoudingen.

Ageer! Reageer! Protesteer!

En wat kunnen we dan doen? Wat zijn enkele mogelijke strategieën en maatregelen om publieke (seksuele) lastigvallerij tegen te gaan? In Pretty In Punk werden verschillende strategieën beschreven die punkmeisjes gebruiken: lastigvallerij vermijden, het negeren, erop reageren of lastigvallers confronteren (verbaal of fysiek) en humor. Alle vermelde strategieën hebben hun beperkingen en kunnen op de een of andere manier problematisch zijn (en zijn ook afhankelijk van situatie tot situatie). Daarom is nog meer onderzoek nodig naar strategieën tegen publieke seksuele lastigvallerij.

Door feministes worden al decennia collectieve acties en campagnes georganiseerd tegen geweld op vrouwen: in verschillende landen worden optochten, wakes, demonstraties en andere acties gehouden zoals Hexennacht (of Take Back The Night [2] in het Engels). Vrouwen (en andere minderheidsgroepen) leren elkaar of samen in groep zelfverdedigingstechnieken aan, tijdens workshops, op school of onder vriendinnen. Er worden veel zines [3] geschreven over dit onderwerp en ook worden verhalen en zelfverdedigingstips en -trukjes op het internet [4] gepubliceerd. Midden jaren negentig waren er enkele initiatieven van jonge feministes afkomstig uit alternatieve muziekscenes die projecten opstartten om geweld op vrouwen tegen te gaan zoals Home Alive [5] en Free To Fight [6]. Ik vind het ook interessant om in groepen van vrouwen (of andere personen die te maken krijgen met publieke lastigvallerij) samen te zitten en ervaringen, ideeën en strategieën uit te wisselen. Een beetje zoals de conscious-raising groups uit de jaren ’70, die ons bewust kunnen maken dat dit geen individueel of persoonlijk probleem is.

Tips om publieke lastigvallerij te counteren kunnen in de comments hieronder vermeld en besproken worden! Brainstorm en spui je ideeën!

Noten

[1] Een interessante tekst over dit onderwerp: Hill, Anita (2003). “The Nature of the Beast: Sexual Harassment” in: Morgan, Robin (ed). Sisterhood Is Forever: the women’s anthology for a new millenium. New York, London, Toronto, Sydney, Singapore: Washington Square Press.

[2] http://www.takebackthenight.org Take Back The Night website waar onder andere handleidingen te vinden zijn om zelf een hexennacht te organiseren.

[3] bijvoorbeeld “Fight Back! A guide to feminist self defense”, “Go on girl: self-defence for women and girls”, “Women’s Self-Defense: Stories and Strategies of Survival” en “A Zine About Women’s Self Defence”. Hier is een mini-zine dat je kan downloaden en printen, “Fighting Back: self-defence for women and girls”: http://www.thefword.org.uk/features/2002/04/fighting_back_self_defence_for_women_girls.

[4] Enkele interessante websites over street harassment zijn: Stop Street Harassment (http://www.stopstreetharassment.com), Street Harassment Project (http://www.streetharassmentproject.org) en Holla Back (bijvoorbeeld http://hollabackboston.blogspot.com, http://www.hollabackaustralia.blogspot.com en http://hollaback-sf.blogspot.com). Enkele websites over zelfverdediging: http://home.swipnet.se/vingen/ArtemisSystrar/frames.htm, http://www.myspace.com/feminist_sister, http://www.avfselfdefence.co.uk, http://www.safetyforwomen.com, http://www.garance.be/, http://www.wendo.be/, http://www.marieetmarie.be/wendo.htm en http://www.wendobrasil.com. En nog wat info op de website en in het archief van RoSa: http://www.rosadoc.be/site/nieuw/pdf/uitgelezen/ug10nr4cautaert.pdf en http://www.rosadoc.be/joomla/index.php/archief/archief/refleks.html.

[5] http://www.homealive.org “Home Alive is a Seattle based anti-violence non-profit organization that offers affordable self-defense classes and provides public education and awareness. We believe violence prevention is a community responsibility as well as an individual issue. Our work in self-defense encourages everyone to recognize their entitlement to the basic human right to live free from violence and hate. Our goal is to build a cultural and social movement that puts violence in a context of political, economic and social oppression, and frames safety as a human right.” Home Alive was opgericht na de verkrachting en moord op Mia Zapata.

[6] http://en.wikipedia.org/wiki/Free_to_Fight Free To Fight was een CD met naast liedjes en spoken word ook zelfverdedigingsinstructies. De CD was uitgebracht op het Candy-Ass label door Jody Bleyle van de queercore band Team Dresch. Team Dresch gaf ook zelfverdedigingsdemonstraties tijdens hun optredens.

Biografie

Leblanc, Lauraine (2002). Pretty in Punk: Girls’ Gender Resistance in a Boys’ Subculture. New Brunswick, New Jersey, London: Rutgers University Press.

Op maandag 31 augustus start het allereerste seizoen van Munenkai Merksplas.
iedereen is welkom in het parochiehuis van Merksplas om deel te nemen aan deze eerste training.

Prices :

- Police training : € 25,00

- Katori Shinto Ryu : € 20,00

- Hakko Denshin Ryu : one day € 35,00 – two days € 50,00

- Gala Dinner : € 25,00

- Hotel :

Friday untill Sunday : € 165,00 (incl. sleeping 2 nights, breakfast, dinner, gala dinner)

Thursday untill Sunday : € 235,00 (incl. sleeping 3 nights, breakfast, dinner, gala dinner)

A room for one person : 20% extra

Reservation AND payement for hotel and gala dinner in advance, before 01/05/2009 !

Number of rooms are limited ! No payement : no sleep, no food …

Bank : IBAN number BE63 779596343708 – Hakko Denshin Ryu

Taikai 2009 clothing can be ordered here.

PLEASE SEND US A MAIL (with your name and date of birth) TO CONFIRM

For more info : Shihan Tony Berkmans

www.hakkodenshinryu.eu hakkodenshinryu@gmail.com

In cooperation with the city of Retie

Jezelf kunnen verdedigen is belangrijk om in vervelende situaties je ‘mannetje’ te kunnen staan. Ving Tsun Kung fu is een leuke en handige sport om jezelf te kunnen verdedigen. Bij deze sport gaat het niet om mooie op boekjes gebaseerde technieken zoals karate, pentjac silat, teakwondo en dergelijke, maar om een zeer effectieve korte weg om je tegenstander uit te schakelen. Deze zelfverdedigingsport kun je nu in Amersfoort op de sportschool beoefenen. Klik hier voor meer informatie over zelfverdediging met Ving Tsun Kung Fu 

Inmiddels heeft de Ving Tsun school in Amersfoort vele leden uit Amersfoort, Soest, Baarn, Leusden, Eemnes, Nijkerk, Ermelo, Harderwijk en Zeewolde.

Tuurlijk een hele leuke film kung fu panda, maar niet bepaald het soort kung fu dat Bruce Lee in gedachten had toen hij op les ging. Wil jij echt Kung Fu leren in de stijl Ving Tsun, kom dan voor een gratis proefles. Meld je nu gratis aan in Amersfoort en kijk hoe echt Kung Fu eruit ziet!

Klik hier voor de meest actuele Ving Tsun agenda http://www.vtkungfu.nl/nieuwsberichten.html

Wing Chun is een vechtkunst uit het zuid-oosten van China. Het is een zuidelijke stijl uit de vechtsport Kung Fu, waarin het vooral gaat om de effectiviteit van verdediging en aanval om de tegenstander uit te schakelen. De stijl komt uit een van de Shaolin Kloosters. Dit zijn de kloosters die oorspronkelijk uit China komen waar veel Kung Fu stijlen werden beoefend.

Wing Chun is vooral gebaseerd op realistische situaties, en wordt ook wel “Chinees Boksen” genoemd.

Wong Shun Leung Ving Tsun Kung Fu, een van de beste gevechtssystemen. Volgens de legende is de Chinese vechtkunst Ving Tsun Kung Fu in de 17e eeuw door een vrouw ontwikkeld en met groot succes uitgeoefend. Vier generaties later was het Yip Man die het systeem in Hongkong grote bekendheid gaf en onderwees tot hij stierf in 1972. De vermoedelijk meest succesvolle vechter onder Yip Mans leerlingen was Wong Shun Leung, die een grote bijdrage heeft geleverd aan de groei van Ving Tsun.

Ving Tsun is ontwikkeld met maar één gedachte, namelijk het in gevecht overleven. De filosofie legt nadruk op samenhang, evenwicht en gelijktijdigheid om economisch, effectief en dynamisch een gevecht zo snel mogelijk te beëindigen. Ving Tsun vormt daarnaast ook een groter fysiek en mentaal vermogen bij de beoefenaren.

Ving Tsun bevat geen showachtige of acrobatische bestanddelen, zoals we die uit bekende films kennen, die spectaculair zijn maar erg onrealistisch. Ving Tsun is wetenschappelijk in elk opzicht door de zeer logische theorie die alle mogelijke facetten behandelt waaruit een gevecht kan bestaan. De eeuwenoude principes en ideeën zijn tijdloos, door de generaties heen getest en geëvalueerd, en kunnen onder alle omstandigheden worden toegepast. Kenmerkend zijn de directheid en eenvoud in het benaderen van een tegenstander. De natuurlijke, solide bewegingen zijn ontwikkeld met grote kennis van de anatomie van het menselijk lichaam en gaan uit van wiskundige en natuurkundige principes.

Omdat altijd rekening wordt gehouden met tegenstanders die grotere spierkracht hebben, ligt de prioriteit in Ving Tsun niet op kracht maar op het perfectioneren van de techniek. Dit betekent niet dat Ving Tsun met zijn plotselinge schokachtige technieken niet keihard toeslaat. Ving Tsun is een van de meest uitgekiende vechtkunsten die er bestaan door het feit dat het ‘economie van beweging’ als basis gebruikt.

Door het aanwenden van het gehele lichaam als wapen, de handen, ellebogen en schouders voor stoten, blokkeren en vastpakken, de benen voor trappen en balansverstoringen, is Ving Tsun zeer compleet. De speciaal gecombineerde principes, het ‘centerlijnprincipe’ en ‘gelijktijdige aanval en verdediging’, vormen een waterdichte theorie.

De basisoefeningen zijn eenvoudig te leren voor een beginner. Er zijn geen speciale beginnertechnieken; alle bewegingen en oefeningen die worden geleerd blijven een onderdeel van de training. De oefeningen hebben zo’n grote waarde op het gebied van controle, motoriek, lichaamshouding, spiergebruik en snelheid, dat de ontwikkeling oneindig door kan gaan. De onderliggende concepten reiken ver genoeg om zelfs de meest bedreven beoefenaren doelen te stellen en te stimuleren. Ving Tsun Kung Fu is een fascinerend vechtsysteem, maar bovenal duidelijk, direct en effectief.

De schrijfwijze

Eigenlijk zijn alle westerse vertalingen even goed of fout. Zoals bekend wordt in China waar ons systeem vandaan komt het alfabet niet gebruikt. Het Chinese schrift bestaat alleen uit karakters. De verschillende schrijfwijzen zijn ontstaan door het vertalen van de klank van het Chinese karakter naar een westers fonetisch schrift.

Een aantal van die schrijfwijzen zijn: Ving Tsun, Wing Chun, Wing Tsun, Ving Chun. Met de verschillende schrijfwijzen willen de organisaties en scholen meestal aangeven dat zij een andere interpretatie hebben van het systeem. Een bepaalde schrijfwijze geeft verder geen garantie dat je bij de juiste of verkeerde school zou zitten. Op welke wijze een organisatie of leraar het ook schrijft, zegt niets over het technische niveau en of de bewegingen en ideeën correct worden overgedragen.

De schrijfwijze Ving Tsun werd bedacht door Yip Man, de leraar van Wong Shun Leung. De Ving Tsun Athletic Association in Hong Kong, die is opgericht in 1967, gebruikte deze schrijfwijze als eerste.

Bruce Lee is geboren in het Jaar van de Draak (volgens de Chinese astrologie), tussen 6 en 8 uur ’s ochtends, het Uur van de Draak, als Lee Jun Fan in het Amerikaanse San Francisco en groeide op in Hongkong. Zijn ouders waren filmacteurs waardoor Bruce als kind al de gelegenheid kreeg om in enkele Chinese films te verschijnen. Na in 1953 door een Hongkongse straatbende in elkaar geslagen te zijn, nam Bruce Kung Fu-lessen. Hij beoefende de Wing Chun-stijl van Kung Fu.

In april 1959 keerde Bruce Lee terug naar Californië om zijn middelbare school af te maken. Hij haalde een diploma aan de Edison Technical School en ging hierna filosofie studeren aan de University of Washington. Aan deze universiteit leerde hij zijn toekomstige vrouw Linda kennen.

Na het doorlopen van de universiteit speelde Lee in de televisieserie The Green Hornet de rol van Kato. De film wordt gezegd een flop te zijn omdat iemand met een bijrol (Bruce Lee) belangrijker werd dan de hoofdrolspeler. Na zijn terugkeer in Hongkong begon Lee de films te maken die hem zijn uiteindelijke bekendheid zouden opleveren.

Lee heeft meerdere vechtstijlen geprobeerd: Karate, Judo, Jiujitsu, Wing Chun en andere Wushustijlen. Uiteindelijk was hij hier niet tevreden mee en heeft naar zijn eigen ervaringen en visie daarop: Jun Fan kung fu, ontwikkeld wat vooral bestaat uit gemodificeerd wing chun, boksen en het hedendaagse kickboksen , later vloeide daar uit het Jeet Kune Do dat naast Kung Fu ook uit andere stijlen bestond. Het is een vloeiende en praktische vechtkunst waarin de beoefenaar ervan vooral zichzelf is en uitdrukt. Dit brengt met zich mee dat de filosofische aspecten zeker niet verwaarloost mogen worden en is daarmee onlosmakelijk verbonden met het JKD. Lee heeft twee demonstraties vaak gegeven: push-ups op twee vingers van één hand, en een stomp met een gestrekte arm van 1 inch afstand, de zogenaamde “one inch punch”. Deze zelf ontwikkelde methode die geen stijl is heet Jeet Kune Do en wordt nu nog steeds beoefend.

Zijn goede opleiding en zijn bekendheid met vechtsporten maakten hem kundig op meerdere fronten. De films die hij heeft gemaakt zijn de aanleiding dat vechtsporten bij een groot publiek in het westen onder de aandacht komen. Lee heeft bij het maken van de films met verschillende bekende acteurs samengespeeld, zoals Jackie Chan en Chuck Norris. In diverse films van Bruce Lee speelt Nora Miao een belangrijke rol.

Lee trouwt in 1964 met Linda C. Emery in Seattle. Op 1 februari 1965 werd hun zoon Brandon Lee geboren. Brandon Lee werd later ook filmacteur, maar kwam om bij de opnames van de film The Crow. Op 19 april 1969 werd dochter Shannon Lee geboren.

Bruce Lee overleed op 20 juli 1973 in het Queen Elizabeth Hospital in Hongkong. De oorzaak van zijn dood is omstreden. De officiële verklaring beschrijft het als een allergische reactie op pijnstillers – brain edema – oftewel het opzwellen van de hersens. Zijn lichaam is begraven op het Lakeview Cemetery te Seattle.

Hoewel Bruce Lee enkel een handjevol films heeft gemaakt is zijn invloed onweerlegbaar. Hij is de man die de vechtsport in het westen in de schijnwerpers wist te krijgen. Zijn toewijding aan de vechtsporten, zijn fysieke en mentale kracht, en zijn energieke uitstraling dragen bij aan zijn roem.

Ving Tsun Harderwijk Amersfoort Zeewolde Almere Hilversum Wong Shun Leung Wing Chun Tjun Philipp Bayer vecht vechten vechtsport vechtkunst beste gevaarlijkste slagvaardig effectief bong sau tan lap fok wu kuen lap fak, Ving Tsun Wong Shun Leung Wing Chun Tjun Philipp Bayer vecht vechten vechtsport vechtkunst beste gevaarlijkste slagvaardig effectief bong sau tan lap fok wu kuen lap fak wong shun leung, kung fu, kung-fu, ving tsun, Wing Tsun, Gert-jan Ketelaar, Phillip Bayer, Bruce lee, yip man, vechtsport, vechtkunst, vechten, kungfu, wing chun, ving chun, kung fu, chi sau, lap, bong, Tan, Chum, Biu, Hilversum, martial art, martial arts, comba, weerbaar, weerbaarheid,  zelfverdediging, wing chun, kung fu, wing-chun, kung-fu, ving tsun, kungfu, ving chun, wingchun, wing tsun kuen, jeet kune do,  jun fan, wu shu, shaolin, martial arts, gevechtskunst, vechtsport, studenten, mentaal, beheersen, emoties, controle, reageren, stijl, rob vogel, Ng Mui, yim wing chun, leung bok chau, leung lan kwai, leung yee tai, leung bik, yip man, leung sheung, wang kiu, tsui sheun tin, wong shong leung, lok yiu, barry lee, association, associatie, chinese boxing, lentebloesem, vechtkunst, gevechtsport, zelfverdediging, vrouwen, agressie, fysiek, mentaal, beheersing, weerbaarheid, zelfverdedigingskunst, zelfverdedigingssport, krijgskunst, budo, self defense, yip man, academy, bruce lee, chinees karate, boksen, mingya, tai chi,wing-chun, wing chun, wingchun, ving tsun, vingtsun, kung-fu, kung fu, vechtsport, vechtsporten, martial arts, martialarts, zelfverdeding, zelfverdedingssport, pesten, agressie, weerbaarheid, weerbaarheids trainingen, Sportschool, Zinloos Geweld sport, school, chinese boxing, kickboxing, fitness, bewegen, conditie, sifu, sigung