90 minutos. Un partido más. 22 jugadores. Y bla, bla, bla. Todo el mundo sabe que el Barça-Madrid es mucho más que eso. Cada uno lo vive de una forma diferente. En casa con la familia, en casa ajena con los amigos, en el bar con los “catedráticos”… Da igual el cómo, lo importante es vivirlo. Yo estuve en casa de una familia conocida, con otros tantos aficionados, pantalla gigante, unas cervezas y buen ambiente. La tensión fue máxima, por lo menos en mi caso. Siempre está el típico tío que te dice: “chico, si tampoco es para tanto”. Nada, mirada asesina y punto.

Un primer tiempo intenso. Más ocasiones para los madridistas y un gran Puyol salvando los muebles. El descanso nos vino bien a los culés, tanto a los aficionados para calmarnos, como al equipo ya que Pep es muy listo, un estratega consolidado y sabe lo que hace. Creo que no soy el único que deseaba la entrada al campo de Zlatan. El zíngaro es tremendamente bueno y su presencia nos hacía falta. Qué gran cambio hicimos con Eto’o. A pesar de lo que dijo, Mourinho también se ha dado cuenta. No hay más que ver los registros del camerunés este año en el Calcio y los que cosechó Ibra en los años anteriores. En fin, que el sueco saltó al campo y gol. Y menudo gol. De esos que la enganchas y te quedas a gusto. Los nervios quedaron más que apaciguados con el tanto y los abrazos con los colegas. Lo que vino después todo el mundo lo conoce: expulsión de Busquets, otra vez Puyol in extremis, Cristiano al banquillo, expulsión de Lass, ocasión de Messi…

Me es difícil hacer un balance del partido. Solo puedo decir que fue un gran encuentro, los dos equipos jugaron bastante bien, pero el Barça es el Barça y se merece el reconocimiento de la victoria. Desde Víctor Doble V Valdés con esa gran intervención contra C. Ronaldo, los centrales Piqué y Puyol (¡enormes!), Abidal con esa ocasión que tuvo, Iniesta (mandando callar a CR9) y Xavi, esos locos bajitos; Leo, el mejor del mundo sin duda; Zlatan, ídolo; Pep, sublime. Sólo fue 1-0, nada comparado con el 2-6 del año pasado, pero disfrutamos a lo grande. Después pequeña celebración en familia, con las hermanas pequeñas del anfitrión y con los tres puntos en el bolsillo.

Puyol y Cristiano, la cara y la cruz del derby

Zlatan Ibrahimovic, todo un portento físico y un futbolista de 5 estrellas

Y es que ayer, 29 de Noviembre, se jugó otro Clásico del futbol español. Y ayer, como en los 2 últimos enfrentamientos Barça-Madrid, volvió a ganar mi Barça, ese equipo que juega como los ángeles y que enamora a cualquiera que le guste el buen fútbol.

Este año no se vivió la goleada del año pasado, fue un partido de un simple gol, un gol marcado por un recién llegado al equipo, y no fue la muñequita de los 96 millones de euros la que marcó, no…fue ese pedazo de jugador venido desde Suecia llamado ZLATAN IBRAHIMOVIC!!! GRACIAS IBRA!!!

Räckte för Zlatan.

Ett härligt mål och extra skönt att Ronaldo försvann.
Gottmos.

Jag hittar inga egna ord!ur Svd imorse:

Galaxens härskare. Världens första El Clázico. Kvällen då Zlatan och svensk fotboll bröt ny mark medan hela världen tittade.

Gran Zlatan!!!

La repercusió del futbol a la nostra societat sempre ha sigut enorme, i més encara quan es juga el clàssic Barça-Madrid. Avui, 30 de Novembre, després de la resaca del partit d’ahir a les 19.00 al Camp Nou amb victoria del Barça per 1 a 0, només apareix un nom a totes les portades dels diàris: ZLATAN IBRAHIMOVIC

En plena etapa d’unió política i periodística catalana per la sentencia del constitucional sobre l’Estatut i un recent segrest de 3 cooperants catalans de una ONG, Zlatan Ibrahimovic omple les portades dels diaris, dibuixant un somriure a tots els seguidor del FC Barcelona recordant la “fuetada” del suec.

Visca el Barça!!! i visca Catalunya!!!

Zlatan har en förmåga att göra de rätta sakerna i rätt stund och i och med det här målet idag så har han skrivit in sig i  historieböckerna även i Spanien och jag tror inte att vi svenskar inser hans storhet för vi är ju lite ansatt av den s.k jantelagen lite till mans.
Mera svenskar på världsnivå idag var ju Charlotte Kalla som med sin 9:e placering gjorde en fullt godkänd insats för det handlade om 10 klassisk åkning och det är riktigt hennes melodi men jag vill också nämna Anna Olssons 11:e plats.
Tyvärr misslyckades “min Britta” med skidåkningen idag och hon hade till Norgren lagt till Johansson och risken är väl stor att hon gift sig och fått en karl som kräver “markservice” och inte låter Brita träna hahaha Nej, jag hoppas att hon kommer igen för hon behövs i ett svenskt lag i stafetten på en klassisk sträcka.
I Aspen USA tävlade de svenska tjejerna och Anja blev 10:a efter ett ganska tungt första åk och min nya favorit Maria PH blev väl 12:a 13:a nånting.
Bara helt kort om Nordiska finalen av Lilla Melodifestivalen och jag tycker som sagt att Ulrik och Rebecca var helt outstanding men de fick inte mötas i en final för det skulle vara rättvist, bara en artist per land skulle få finnas med i finalen och visst är det bra med demokrati men då är det ingen tävling längre och all nerv försvinner. Nej, TV  4 ta över det här igen och gör en storsatsning på Junior Eurovision Song Contest till 2010.
Imorgon skall de medverkande i de två första städerna – Örnsköldsvik och Sandviken – presenteras på en presskonferens och det är klart att det blir spännande så håll ögon och öron öppna.
Go,natt Du i Sverige “var än Du befinner Dig”
Lasse

FC Barcelona – 1

Bramka: 56. Ibrahimovic

Skład:
Valdes – Alves, Puyol, Pique, Abidal, Xavi, Busquets, Keita (66.Toure ), Messi, Henry (51.Ibrahimovic), Iniesta

Żółte kartki – Busquets,

Czerwona kartka – Busquets 63.

Real Madryt – 0

Skład:
Casillas – Sergio Ramos, Pepe, Albiol, Arbeloa ( 74. Raul ), Alonso, Diarra – Ronaldo ( 66.Benzema ), Kaka, Marcelo, Higuain

Żółte kartki – Arbeloa, Albiol, Diarra, Pepe, Marcelo

Czerwona kartka – Diarra 90.

Sędzia : Alberto Undiano Mallenco ; Widzów : 95 000
12. kolejka Primera Division: FC Barcelona – Real Madryt. 29 listopad 2009, godz. 19.00.

Poniżej bardzo ciekawa relacja z tego spotkania ze strony www.zczuba.pl przeprowadzona przez Piotra Miokłajczyka oraz Bohdana Pękackiego. Zapraszam do lektury.

90. min. +3 Koniec meczu.
90. min. +1 Kamery pokazały Florentino Pereza. Na miejscu Manuela Pellegriniego nie przynosilibyśmy do pracy nowych zdjęć rodziny. Mniej potem sprzątania.
90. min. Czerwona kartka dla Diarry! Ostry faul na Xavim, po którym idzie w kierunku szatni nawet nie czekając, aż sędzia mu pokaże co ma mu do pokazania.
89. min. Zlatan – Messi 1:0. Znów obrona Realu przeoczyła wbiegającego zawodnika, znów zauważył go Dani Alves. Kopia akcji, po której padł gol – Messi sam na sam z Casillasem, ale strzela prosto w bramkarza. Wszyscy, którzy siedzą wokół nas twierdzą, że tej akcji nie powinno być, bo Kaka był wcześniej faulowany. Ale wszyscy, którzy siedzą wokół nas kibicują Realowi. My nie twierdzimy, że nie był. My akurat mrugęliśmy.
85. min. Benzema po raz kolejny w polu karnym, znów kilka metrów do bramki. I znów zastanawiał się tak długo, aż obrońcy zablokowali jego strzał. Gra w piłkę może mu dziś nie idzie, ale jako myśliciel sprawdza się znakomicie.
armand znalazł tajemnicę Barcelony: dwa razy pokazali dudka – dwa razy barcelona zagroziła realowi do trzech razy sztuka… i będziemy mieli 2:0

Dudek rozdający karty w takim meczu? Był czas, kiedy byśmy uwierzyli. Ale to było dość dawno.
80. min. Gdyby w tym meczu wpadło to, co teoretycznie wpaść musiało – Real właśnie strzeliłby piątą bramkę. Dośrodkowanie z rzutu rożnego, Puyol lekko tylko muska piłkę, która spada prosto pod nogi Benzemy. Francuz jednak strzela tak, że transfer do Ekstraklasy wydaje się tylko kwestią czasą. I to raczej nie do drużyny walczącej o mistrzostwo Polski.
76. min. Genialnie podanie Xaviego, po którym Abidal wychodzi sam na sam z Casillasem. Jeśli ktoś się zastanawia, dlaczego kiedyś, dawno temu, jakiś trener młodzieży postawił Abidala na obronie, to już wie. Bo Abidal w takiej sytuacji zwykł strzelać obok bramki.
74. min. Zmiana w Realu. Za Albiola wchodzi Raul.
70. min. Kolejna kapitalna okazja dla Realu. Podanie w pole karne do Benzemy, który zwodem mija obrońcę i strzela. Kiedy składał się – był sam na sam z bramkarzem. Kiedy kopał – między nim a bramką była już noga Carlesa Puyola. Wyglądało, jakby nagle nabrała zdolności bilokacji.
69. min. Messi wpada w pole karne. Strzela, prawdopodobnie trafia w kamerę, bo obraz zmienia się w kolorową kaszę. Albo w obrońcę biorąc pod uwagę, że kończy się rzutem rożnym. Wrzutka Xaviego, po której główkuje Pique. W Katalonii kilka tysięcy korków od szampanów wystrzeliło w powietrze – tak bardzo ten strzał wyglądał na bramkę. A jednak nie – piłka przechodzi koło słupka.
66. min. Zmiany w obu drużynach. W Barcelonie za Keitę wchodzi Toure. W Realu za Ronaldo wchodzi Benzema, dzięki czemu mogliśmy zobaczyć Jerzego Dudka. Polski bramkarz zaliczył epizod w meczu – poklepał po plecach Ronaldo, który usiadł obok niego na ławce.
64. min. Okazja dla Realu. Marcelo ucieka obrońcom, dośrodkowuje prosto na głowę Ronaldo, który strzela kilka metrów nad poprzeczką. Troll ze Świata Dysku licząc je doszedłby spokojnie do “mnóstwo”.
61. min. Czerwona kartka dla Busquetsa! Kompletnie bezmyślna. Busquets zatrzymuje lecącą w pole karne piłkę ręką, a miał już żółtą kartkę. Pep Guardiola wygląda tak, że na miejscu piłkarza poprosilibyśmy sędziego o możliwość pozostania na boisku. W ramach azylu.
57. min. Patrzymy na powtórki – istnieje podejrzenie, że był spalony. Mniej więcej o długość łokcia, ale jednak. My nie podejmujemy się wyrokować, ale jesteśmy przekonani, że jeśli takim wynikiem skończy się mecz – o tej sytuacji powstaną w Hiszpanii ze trzy książki i kilkanaście bryków.
56. min. GOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOL!!! Wrzutka Alvesa z prawego skrzydła, Ibrahimović wybiega za obrońców i przepięknym wolejem strzela obok bezradnego Casillasa.
53. min. Gdyby wszyscy wykorzystali co mieli do wykorzystania w ciągu ostatniej minuty – byłoby co najmniej 1:1. Najpierw strzał Xaviego z 8 metrów blokują obrońcy. Potem Pique mija sie z piłką po dośrodkowaniu z rzutu rożnego. A potem clou 53. minuty – kontra Realu. W przypadku Barcelony bramki mogły paść, ale nie ma się co czepiać, że nie padły. W przypadku akcji Realu już można. Podanie w pole karne do Higuaina, ten ogrywa Abidala jak dziecko, po czym strzela prosto w Valdesa.
52. min. Pierwsza zamiana w Barcelonie. Za Henry’ego wchodzi Ibrahimović.
49. min. Zaczęło się od strzału Iniesty i prawie, że strzału Henry’ego zatrzymanego przez Arbeolę. Później zamiast futbolu królowała walka wręcz – w ciągu minuty żółte kartki zobaczyli Lassana Diarra i Busquets.
46. min. Gramy.
PRZERWA Barcelona niby zdecydowanie częściej przy piłce, niby rozgrywa, prowadzi grę, a akcje, które ewidentnie powinny skończyć się bramką miał póki co tylko Real. Zarówno Ronaldo, jak i Marcelo powinni byli strzelić. Barcelona strzelić ewentualnie by mogła, ale tylko pod warunkiem, że Casillas nie byłby Casillasem, a dajmy na to Mariuszem Pawełkiem.

45. min. +1 Koniec pierwszej połowy.
45. min. Pojedynek na prostopadłe podania do stojących na spalonym zawodników, podobnie jak mecz, na remis.
42. min. Barcelona w ciągu ostatnich kilku minut wymieniła jakieś 463 miliardy podań przed polem karnym Realu. Real po przejęciu piłki wymienił dwa, ale udało mu się wejść w pole karne rywali. Szybką kontrę gości kończą w miarę sił i środków Pique i Puyol.
38. min. Pierwsza ajezusmaria Barcelony. Śliczne podanie Messiego do Iniesty, który błyskawicznie strzela z narożnika pola karnego. Casillas wypuszcza piłkę, ale łapie ją ponownie tuż przed tym, jak nadciągnęły posiłki w postaci Keity.
36. min. Świetna okazja dla Barcelony, przynajmniej dopóki nie okazało się, że futbol ma swoją wersję przysłowia o kucharkach, tyle, że dotyczy niepilnowanych zawodników na lewym skrzydle. Keita i Abidal idą o jedno podanie za daleko, w efekcie tracą piłkę, zanim zdążyli zrobić z nią cokolwiek konstruntywnego.
33. min. Zdecydowanie ludzie. Zaczyna się kopanie po kostkach. Chociaż trzeba przyznać, że wygląda to jakoś bardziej elegancko niż wyglądałoby w meczu Sunderland – Stoke City.
29. min. Najciekawszą akcją ostatnich kilku minut była próba zwodu a’la Messi w wykonaniu Busqueta. Pomocnik Barcelony mało nie zabił się na piłce pokazując, że nawet w tym meczu na boisku można znaleźć także ludzi.
26. min. Zakładając, że po okazji Ronaldo powinno być 1:0 dla Realu, to powinno być już 2:0. Kaka niepilnowany przed polem karnym podaje do równie niepilnowanego Marcelo. Ten nie chciał powtórzyć błędu Ronaldo i postanowił dokładnie przemyśleć, gdzie powinien strzelić. Myślał tak długo, że kiedy się wreszcie zdecydował – dał się zablokować Puyolowi.
23. min. Od kilku minut gra toczy się głównie w środku boiska. Barcelona wygląda, jakby miała przewagę liczebną, ale Real też wygląda jakby miał przewagę liczebną. Matermatyka wprawdzie nieco trzeszczy, ale póki co dzielnie to znosi. Mniej znosi to piłka nożna – w takim relatywizmie coraz trudniej o groźną akcję.
20. min. Klasyczna gooooaaajezusmaria w wykonaniu Ronaldo. Obrona Barcelony rozklepana, podanie Kaki do niepilnowanego Portugalczyka, który mógł zapytać Valdesa, w który chce róg. Valdes odpowiedział: ”założę się, że nie trafisz mnie w kostkę prawej nogi tak, żeby piłka wyszła poza boisko”. Ronaldo zapytał: ”jak to nie”? I pokazał, że owszem, trafi.
18. min. Patrzenie na dziesiątki tysięcy podań, jakie Barcelona wymienia w środku pola rzeczywiście hipnotyzuje. Jedno, drugie – nasze powieki robią się ciężkie. Dwunaste, trzynaste – jest nam błogo. Dwudzieste siódme, dwudzieste ósme – zasypiamy. O kurka, podanie na lewo do Henry’ego, ten do Abidala. Dośrodkowanie Fracuza jednak zablokowane.
15. min. Henry do Iniesty, ten do Messiego, który wpada w pole karne. Real wie jednak, że każdą, nawet najwybitniejszą jednostkę można stłamsić przewagą liczebną. Na Messiego rzuca się naraz czterech obrońców, co daje im przewagę kilogramów na oko osiem do jednego. Poskutkowało.
12. min. Komentator twierdzi, że Busquets słabo wszedł w mecz. Być może, z całą pewnością mocno wszedł za to w Ronaldo. Rzut wolny dla Realu jakieś 30 m od bramki Valdesa. Portugalczyk długo celebruje, straszy, po czym strzela w mur. Czyli, można powiedzieć, u Ronaldo jak w Krakowie – po staremu. Szczególnie jeśli chodzi o szpanerów.
9. min. Messi ruszył środkiem. Zanim obrońcy zorientowali się, że niezłym pomysłem byłaby próba zabrania mu piłki – podał na lewo do niepilnowanego Henry’ego. Ten nie mógł się zdecydować – czy strzelać, czy może podawać do wbiegającego Iniesty. W efekcie poszedł na zgniły kompromis – strzelił tak, że piłka wyszła na aut.
7. min. Real zgodnie z najświętszymi zasadami Polskiej Myśli Szkoleniowej w kontrataku. Po stracie piłki i nieudanej interwencji Busquetsa Ronaldo przebiega pół boiska i dośrodkowuje. Marcelo strzela. Piłka na własnej skórze może się przekonać co to jest stratosfera.
4. min. Pierwszy atak Realu. Kaka przejął piłkę, pobiegł, potem znów pobiegł, jeszcze trochę pobiegł. W końcu podał do Valdesa, mijając po drodze Higuaina, który nie sięgnął piłki.
marian: cholera, w katalońskiej TV meczu nie transmitują. Skazanym na hiszpańską, czyli 90 min stronniczych komentarzy. Gol dla Barcy komentują zazwyczaj tak: “gol Barcelona”. Gol dla Realu: “goooooooooooooooooooooooool, gol, gol gol, gooooool! Goooooooolaso de Real!!!! Golllllll! Goooooooooool!”

My jesteśmy skazani na dźwięk, który wyprzedza obraz. Kiedy komentator powiedział, że Dani Alves zepsuł dośrodkowanie, to Brazylijczyk dopiero mijał obrońcę. I weź się tu emocjonuj.
1. min. Gramy.

19:02 Gdybyśmy mieli wnioskować na podstawie imion wzbudzających skojarzenia z XVII-wieczną astronomią, również wygrałby Real. Pepe ma na imię Kepler.
18:58 Gdybyśmy mieli wnioskować porównując włosy i zarosty bramkarzy obu zespołów – Real wygra 2:0. Casillas ma jedno i drugie, Valdes żadnego z powyższych. Gdybyśmy mieli wnioskować na podstawie tego, kto całuje się z kim na powitanie – będzie remis.
18:55 Zdaniem trenera Polonii Warszawa faworytem jest Barcelona. Ale co ma powiedzieć trener Polonii Warszawa jeśli nazywa się Jose Maria Bakero? Jesteśmy przekonaniu, że gdyby nazywał się Jose Antonio Camacho – mówiłby co innego. Gdyby nazywał się Jose Emilio Amavisca pewnie też.
18:50 Niektórzy naprawdę nie mogli się doczekać. Rafał Stec na blogu relacjonuje mecz już od sobotniego wieczoru. Michał Szadkowski również na blogu od trzech notek nie pisze o niczym innym. A w pięciu ostatnich pojawia się albo słowo Real albo Barcelona.
18:45 Ledwie zaczęliśmy relację, a w kończących się derbach Londynu Didier Drogba strzelił trzeciego gola dla Chelsea. Wygląda na to, że derby nam w ten weekend wyjątkowo obrodziły.
18:40 W ostatnim spotkaniu tych drużyn kosmiczna Barcelona rozsarzpała Real na Santiago Bernabeu 6:2. Od tego czasu w Madrycie nastał Florentino Perez i sprowadził całą armię zdobywców Złotych Piłkek wydając na nich ćwierć miliarda euro. W Barcelonie od tego czasu nastał tylko Zlatan Ibrahimović, ale za to przestał nastawać Samuel Eto’o. Tak czy inaczej – jeśli będzie chociaż w połowie tak, jak wtedy – warto.
// <![CDATA[//

Då har han återigen visat att han är världens bästa Zlatan. Helt fantastiskt bra gjort av Zlatan i El Clásico. Zlatan bli inbytt och går raka vägen fram och gör mål. Inte vilket mål som helst, utan ett makalöst vackert mål. Inte bara ett vackert mål, utan det matchavgörande målet. Han är grym, världens bästa Zlatan. Undrar om han redan nu grejat Guldbollen igen.

Magazyn France Football opublikował w niedzielę, nazwiska dziesięciu kandydatów do Złotej Piłki, nagrody dla najlepszego piłkarza roku. Macie może swojego kandydata? Szkoda, że nikt z naszej drużyny nie został nominowany. Może za rok?

Oto nominowani:

L. Messi, FC Barcelona, Argentyna

Z. Ibrahimovic, Inter Mediolan, FC Barcelona, Szwecja

C. Ronaldo, Manchester United, Real Madryt, Portugalia. Zdobywca Złotej Piłki w 2008 roku.

A. Iniesta, FC Barcelona, Hiszpania

Xavi, FC Barcelona, Hiszpania

D. Drogba, Chelsea, Wybrzeże Kość Słoniowej

S. Eto’o, FC Barcelona, Inter Mediolan, Kamerun

S. Gerrard, Liverpool, Anglia

Kaka, AC Milan, Real Madryt, Brazylia

W. Rooney, Manchester United, Anglia

Den spanska stormatchen , El Clásico, emellan Real Madrid och Barcelona pågår för fullt. Det bästa i matchen måste däremot redan ha inträffat. Direkt efter det att Zlatan blev inbytt så går han in och gör mål. Ett helt sanslöst vackert mål.

Att Zlatan är en av världens bästa fotbollsspelare visste vi. Nu har han återigen bevisat sin storhet.

Första advent är kommen och julgirlanderna lyser på balkongen. Första ljuset är tänt och favorittomten står på sin traditionella plats i fönstret och håller utkik. Jag tar ett bett på pepparkakan och låter kroppen fyllas av julstämningen. Äntligen julafton.

Men sakta i backarna, kanske du tänker. Det är ju flera veckor kvar till jul. Till den julen ja, svarar jag. Ikväll är det dopparedan för mig och alla andra fotbollsälskare. Det är nämligen dags för El Clásico!

Barcelona möter Real Madrid på Camp Nou klockan 19.00. Zlatan & Co ska läsa lusen av Ronaldo med anhang och visa i vilket skåp fotbollsskorna ska stå.

Så bänka er i soffan alla vänner, ladda upp med julmust, vört och mumma, duka fram sillen, griljera skinkan och kläm en snaps. Julafton är här!

Att Zlatan spelar i en utländsk klubb spelar ingen roll. Det är Sverige som kliver ut på plan idag. Zlatan är dagens motsvarighet till Björn Borg och Ingemar Stenmark och en inspiration för oss alla här hemma i Sverige nu när vintermörkret tagit grepp om dygnets timmar. Vi på kakelbloggen säger: “hejja Zlatan” och ser fram emot en spännande match som en höjdpunkt på 1:a advent. Kul att dagens tidningar skriver både mycket och positivt om en av våra riktigt världsberömda svenskar i nutid (Svd, DN) / Trevlig advent önskar Red.

I veckan har jag gjort allt klart i hallen, med papper på golvet, maskerat allt möjligt. I fredags på min lediga pensionärsdag, målade jag taket och väven på övre vägghalvorna. Idag lördag målade jag andra varvet.  Jag har köpt färg till träpanelen på nedre vägghalvorna för söndagens insats.

Jag lyckades klämma in mitt favoritlag nr 2 idag också. Manchester United spöade skiten ur Portsmouth. 4-1. Om det inte blev något mål sista minutrarna. Stavas det så, ser dj-t konstigt ut.

Adventstider. Vi hängde upp ett par stjärnor och en stake. Behöver köpa till ett par prylar, vi slängde nog en del i fjol. Är du välplanerad, så att du tar fram sakerna i god tid och kollar att allt fungerar? Inte jag! Jag brukar skriva små lappar när jag lägger undan sakerna, men de lapparna ser jag ju inte förrän eländet ska hängas upp. Well, Ljusidé ska ju leva också.

I kväll var jag och hustrun på 3:e Salander-filmen. Bra! Men inte någon nagelbitare direkt. Halva filmen låg hon stilla på sjukhuset.

Direkt hem för en film med Robert de Niro och Al Pacino på Canal +, Righteous kill. Också bra. Nu en whiskypinne och lite blogg.

I morgon söndag ska jag måla, för tredje dagen i sträck. Sedan förstås el Clasico! Ronaldo är fantastisk, hoppas han är i form direkt. För att inte tala om Messi. Zlatan är väl OK också, men divison 2 hämfört med de andra.

Jag återkommer om friggeboden på landet, och om mina myntförsäljningar.

Go´natt!

Det Rosa Laget laddar i kväll lite som landslaget brukar göra. Dvs på helt olika håll. Petter Hansson, Mikael Nilsson & Anders Svensson sitter på hotellrummet och tittar på Con Air & käkar tacos medan Zlatan & hans groupies (Majstorovic, Mellberg & Co) hänger ute på krogen och njuter av att få blickar av överblonderade, brunkrämsfyllda, förortsfjortisar med idomininsmorda läppar.

Vi i det Rosa Laget har en ganska liberal inställning till utgång före match. Däremot gäller alltid mottot; “Kan man hälla upp ska man ställa upp”.

Vi räknar med ett något slitet lag som kommer till spel i morgonbitti. Vi hoppas på att vakna till liv under turneringens gång…

Cheers Mates!

Det har nog undgått få att Folkpartiet hållit sitt landsmöte i Växjö helgen. Sydsvenskan beskriver hur partiledaren Jan Björklund håller låda och berättar att Sverige hade “varit fattigare utan Zlatan, uppväxt på Balkan”.

Precis som vi skrivit tidigare så var det som i fallet med “Blattajävlar”-skandalen åter igen Sydsvenskan - i det här fallet ledarskribenten Henrik Bredberg – som var vakna och lyfte upp vardagsfördomarna. Bredberg frågade Jan Björklund på presskonferensen efteråt vilken Zlatan han syftade på. Björklund förklarade med “en lapsus”.

Denna lapsus har garanterat lästs eller till och med författats av fler än Björklund – talet delades ut till journalisterna i förväg. Alltså delas Björklunds syn av fler i Folkpartiets toppskikt. Det finns hundratusentals svenskar som Zlatan, som är född här med utlandsfödda föräldrar. Det är inget självklart och ursäktligt misstag att förutsätta att han kommit hit någon annanstans ifrån.

Det vore kollektiv förträngning av de tiotusentals jugoslaviska arbetskraftsinvandrare som kom hit på 1960-talet för att bygga det svenska folkhemmet, dessa som både Jimmie Åkesson och Jan Björklund hyllat i andra sammanhang.

Även om Björklund dragit till med svensk-bosniske Zlatan Muslimovć som kom hit som 12-åring är det nog tveksamt om han kunnat rädda ansiktet genom att hänvisa till spelaren i grekiska PAOK FC och det bosniska landslaget.

Snällposten (Sydsvenskans ledarblogg) beskriver också hur Fp lägger ut talet på webben i efterhand – fast nu ska Björklund ha sagt att Zlatan “har rötterna på Balkan“.

Den stora frågan här lyder: Om Sydsvenskan inte ställt sin fråga, hade denna nu välciterade nyhet gått den övriga journalistkåren förbi för att de rör sig i samma tankebanor som Björklund? Varför fruktar vi att det kan vara så? Att någon ytterligare journalist kanske ryckte till men avfärdade det hela med att det är en struntsak och inte värd att följa upp?

Vi avslutar genom att citera ur Henrik Bredbergs inlägg på Snällposten:

Zlatan Ibrahimovic föddes i Malmö 1981. Han är uppvuxen i Malmö. Och Malmö ligger i Skåne, Sverige. Inte på Balkan.

”En lapsus”, förklarade Björklund sitt Zlatanpåstående under den efterföljande presskonferensen.

Jo, det tål att sägas. Men dessvärre säger denna lapsus något.

Inte ens för en etablerad svensk partiledare är Zlatan riktigt, riktigt svensk. Han ses som invandrare.

Och det är precis vad Sverigedemokraterna brukar vilja ha sagt.

Trelleborgs Allehanda Östran Expressen Aftonbladet DN

KM

Är det bara jag eller så verkar Jan Björklund ute och cyklar när han påstår att Zlatan är uppväxt på balkan?  Jan Björklund  verkar alltid ute och cyklar, någon gång måste han faktiskt ta bussen till verkligheten. Jag tror alla i Sverige är väl medvetna att Zlatan är född i Malmö.

Hårt trängda i opinionsundersökningarna är moderaternas stödpartier ute och fiskar desperat i populismens bakvatten. Björklund formulerar sig därför mot SD för att själv kunna närma sig dem. Återigen lyfts kravet fram på språkkunskaperna i svenska som ett av villkoren för svenskt medborgarskap. Ett språk som på grund av sin minimala utbredning i ett större perspektiv är på gränsen till ointressant.

I ivern att plocka poäng vet Björklund inga gränser varken självgoda, fyra-procentiga eller sportsliga. Björklund har ju aldrig haft tort på fötterna när det käller källkritik. Jag minns väl hur han hängdes ut för dryga året sedan när han förvanskat OECD-rapporter kring resultat i skolan. Den gången var det SR nu sköter han det själv inför öppen ridå. Zlatan som invandrare, hmmm! Allt för att plocka en poäng. Lyckligtvis för Barca är Zlatan en bättre poängproducent än de politiker vilka försöker åka snålskjuts. (Själv är jag fullständigt ointresserad av fotboll men det här var en strålande passiv insats Zlatan!)

Läsen även Brors analys på DN.se

Jag Björklund försökte utnyttja Zlatan i sin politiska propagandagärning. Tyvärr för Björklund snubblade han på sig själv och föll pladask på ändalykten med en smäll som förmodligen hördes ända till Zlatans binge i Barcelona.

 “Visst hade väl Sverige varit fattigare utan Zlatan, uppvuxen på Balkan, sade Björklund i sitt tal inför partivännerna.”

Visserligen ligger Malmö i det varma södern, men så långt söderut är det inte. Björklunds geografikunskaper verkar inte riktigt vara på topp. Det var kanske tur att Björklund inte länge är militär. En planerad manöver i Bastuträsk skulle kunna resultera i en invasion av Berlin.

NetRoots   AB   Expr    SvD   DN

Söndagen den 29 november visar vi El Clásico på Imperial Lanes. Kom och se matchen hos oss.
Ring bokningen för att vara säker på att få en plats. 08 691 77 50
Titta också på vår hemsida för mer information:  www.imperiallanes.se

Kommentatorn Ray Hudson skapar magi av Zlatans magi på planen. ”For me it’s like two beautiful birds singing in my rib cage”. Jag är med dig Ray.

Mer poesi från Ray:

Han behöver unga män ”som är motiverade att slita och dö och blö för sitt land”.

Nej det är inte Barack Obama som försöker värva soldater till Iran och Afghanistan. Inte heller något statsöverhuvud i de övriga 50, 60 stater som idag, just nu, för krig någonstans i världen. Och det är inte Runeberg. Orden tillhör vår nye förbundskapten i herrfotboll, Erik Hamrén.

Han behöver kanonmat, behöver Sven Duvor som står kvar och slåss och dör på sin post för att de är korkade nog att inte retirera; huvudet var klent men själen stark, eller hur det nu heter  i det ”äckelnationalistiska” eposet från mitten av 1800-talet.

Uttalet har en adressat, Zlatan. Och Hamrén är ute på verkligt svag is om han insinuerar att Zlatan inte är beredd att offra sig för Sverige. I fall han tror att han trigggar Zlatan genom att ifrågasätta hans nationalism och ifall han är beredd att dö för Sverige.

Vad svenska landslaget behöver är inte mental stympning, vad landslaget behöver är en rejäl förändring av spelsättet. Att anpassa det till möjligheterna, inte till dum stolhet och en yrnationalistisk förbundskapten.

Det är svårt att i sammanhanget låta bli att tänka på alla rubriker i kvällstidningarna inför den allsvenska finalen. Eller ännu värre, en SM-finalserie i ishockey. Då är var och varannan spelare beredda att offra ett finger eller ett näsben eller nåt annat för sitt lag.

En slags missriktad heroisk självstympning för att trigga fansen till att göra samma sak;  slåss och dö för AIK eller IFK Göteborg eller HV71. Detta hör knappast hemma i ett modernt samhälle. Fast. Det är väl frågan om ifall fotbolls- och ishockeykulturen så som den utvecklats i Sverige de senaste åren hör hemma här. I Sverige 2009.

By Joe, www.Bettingexpert.com

Cristano Ronaldo won't be able to help his country out but Portugal can still qualify without his help

Portugal have been one of the major football nation to emerge in the last tournament in the European Championship and the World Cup. This time they face elimination threat as they face Bosnia-Herzegovina in a playoff two legged tie.  Danmark and Sweden qualified ahead of Portugal in the group and the Portuguese are desperate to join the others in the prestige tournament next summer.

Portugal are in this situation simply because they could not overcome the absence of their best player Cristiano Ronaldo. He is included in the squad against Bosnia but a rift between his club Real Madrid and country have appeared to resulted that he will not be fit for the match. Portugal Coach Carlos Queiroz has picked his 23 man squad and expect Ricardo Costa, Deco, Tiago, Nani, Simao and Richardo Carvalho in the starting lineup. He is also boosted with Hugo Almeida and Miguel returning from fitness.

Bosnia-Herzegovina finished second in their group behind European Champions, Spain. Head Coach Miroslav Blažević will be plotting his master plan to evict Portugal in this vital playoff two legged tie. Two players that Bosnia will count on in taking them to the world cup are Zlatan Muslimovic, from Udinese, and Edin Dzeko, Wolfsburg. Both players are top scorer for their country and if they can get things going then the Portuguese might find it tough to handle them. Bosnia will do their best to qualify for the world cup for the first time in their history.

It will be a tragedy if Portugal does not make it to the World Cup but a strong bond Bosnia team are a good replacement for them. Portugal will do their best to wrap up the tie in Lissabon and if that happens, Bosnia will be facing a uphill struggle to qualify. Bosnia knows this is already a tough task so they would try to avoid getting trashed in Portugal, if possible.

Read the report on Bettingexpert.com called  “A betting report for the 2008/2009 season“ and the tipsters might be able to help you decide where you want to bet.

Looking for a place to play slot machine then check out what danmarksautomaten can offer you.

Korta reflektioner kring fotbollsgalan:
- Okej, Adam Alsing gjorde inget toppenjobb med Caroline Seger. Men hon var också den tråkigaste och suraste idrottsmänniska jag någonsin sett på en scen. Noll charm.
- Att dela ut pris till årets back innan galan tv-sänds är ett hån. Den direktsända delen fylldes istället med en tröttsam Johan Glans och ett mimande Kent vars låt om att hänga folk högt gav mig panikångest redan hos Skavlan.
- Någon skrev att produktionen gjorde ett bra jobb. De gjorde alltså ett bra jobb genom att klippa in hur Amanda Jenssen knäpptes loss från sin gunga? Genom att sända fel inslag? Genom att låta Jessica Almenäs och Adam Alsings småprat gå ut i sändning?
-  Zlatan var inte där. Inget konstigt med det. Men han kunde väl i alla fall ha skickat Mikael Persbrandt igen?
- Förbundskaptenen Erik Hamrén släppte en handgranat, sedan var den galan slut. Men handgranater ska man släppa, annars är man själv slut.