II wojna światowa, alianci vs sowieci, rycerze i smoki, gryfy i krasnoludy, konflikt, wojna, surowce, krew. Zazwyczaj te słowa wyczerpują opis świata typowych strategii, ze wskazaniem na RTS-y i turówki. Poza tymi odrębny gatunek stanowią strategie ekonomiczne gdzie sztuką jest osiągnąć coś z niczego.

Medycyna z tylnego siedzenia

Do takich gier z pewnością zalicza się słynny Theme Hospital. W tej oto nowatorskiej strategii z 1997 roku przyjdzie nam wcielić się w rolę dyrektora-zarządcy szpitala. Początkowo wachlarz naszych zadań nie będzie należał do specjalnie wymagających, bo funduszy będziemy mieli sporo, a teren szpitalny nie będzie zbyt duży, ale z biegiem gry poczujemy się prawdopodobnie tak jak czują się dyrektorzy szpitali w Polsce współczesnej czyli niewesoło!

Szpital będzie musiał na siebie zarobić, a i obszar naszych działań znacznie się poszerzy zarówno pod względem nowych sal w szpitalu, nowych rodzajów schorzeń u pacjentów, większych kaprysów naszego personelu oraz bardziej surowych wymagań od VIP-ów kontrolujących nasze działania.

W zakresie naszych działań, poza samym urządzeniem szpitala, występują m.in. zatrudnianie personelu szpitalnego: lekarzy, pielęgniarek, recepcjonistek i pracowników sanitarnych (tzw. „złotych rączek”), kontrola funkcjonalności szpitala, zaspokajanie potrzeb pacjentów oraz rozwiązywanie wszelkich problemów jak m.in. przepracowanie lekarzy, dostosowanie odpowiedniej temperatury w budynkach szpitalnych czy… wyłapanie myszy biegających po korytarzach szpitala!

Emancypacja kobiet? Innym razem…

Ze wspomnianej grupy pracowników szpitala różnorodnością, poza kolorem skóry i charakterystycznymi elementami twarzy, wyróżniają się jedynie lekarze.

Przede wszystkim część z nich posiada odpowiednie kwalifikacja do leczenia konkretnych schorzeń (uprawnienia te zamykają się w katalogach: psychiatrii i chirurgii) oraz do prowadzenia badań naukowych. Poza tym u lekarzy, choć nie zawsze, występuje tzw. ścieżka kariery wedle, której poruszają się oni ze schematem: junior – doktor – konsultant, przy czym junior to zwykły felczer medycyny pracujący za marne grosze, a konsultant to wyspecjalizowany lekarz medycyny z możliwością edukacji słabiej wykształconych kolegów.

Kobietki z personelu, a więc pielęgniarki i recepcjonistki mają zupełnie zablokowaną ścieżkę rozwoju zawodowego, podobnie jak złote rączki.

Szpital według wymogów

Nasz personel będzie pracował w bardzo szerokich, stopniowo rozwijających się placówkach. Do naszej dyspozycji dostępne będą klasyczne pomieszczenia jak m.in. standardowy gabinet lekarski czy zwyczajna, szara zabiegówka, ale także i wyspecjalizowane w najnowocześniejszy sprzęt i najlepszych specjalistów obiekty, takie jak m.in. sale operacyjne czy sale do badań EKG.

Warto też pamiętać o takich pomieszczeniach jak toalety, pokój wypoczynkowy dla personelu (z możliwością wyposażenia nawet w stół bilardowy) i sale wykładowe dla naszych lekarzy. Te “drobiazgi” znacznie ułatwią rozwój naszego szpitala.

Zresztą zadania gracza w Theme Hospital to przede wszystkim takie natury ekonomicznej, a nie medycznej. To po naszej stronie leży jak najlepsze wyposażenie szpitala, gospodarowanie jego majątkiem, włażenie w tyłki ważnym ludziom, defraudacje i czarne interesy. A wszystko to by wyprzeć z rynku konkurencję (docelowo poza nami funkcjonują trzy inne wielkie placówki) i wprowadzić monopol w światowej medycynie (również i w farmacji, bo w grze można prowadzić własne badania naukowe).

Tym niemniej Theme Hospital tak do końca poważną grą ekonomiczną nie jest… w tym świetnym, nieco old schoolowym humorze pojawiają się niezwykle ciekawe schorzenia do wyleczenia jak owłosieni pacjenci ‘a la Chewbacca czy tacy do złudzenia przypominający Elvisa. Ponadto już same CV przesyłane do naszego szpitala wypełnione są wpisami spod znaku czarnego humoru, a samo zejście nieuleczonego pacjenta obrazuje kreacja śmierci rodem z twórczości Alghieriego.

Fikuśny dyżur

Teoretycznie liczba poziomów w grze – dwanaście, nie jest imponująca, ale gra dostarcza przyjemności na długo. Z tego względu, że mniej więcej od szóstego/siódmego poziomu już naprawdę trudniej popchnąć nasz szpital do przodu i ogarnąć lawinowo nawiedzających nas pacjentów… a przynajmniej było tak w moim przypadku.

Naszej rozgrywce towarzyszy muzyczka (po pewnym momencie bardzo irytująca) będąca syntezą kilku prostych i bardzo optymistycznych, wręcz bazarowych dźwięków. Nie warto jej jednak wyciszać, bo można się do niej przyzwyczaić, a całość rekompensują bardzo fajne dźwięki naszych “suflerów” w grze (…łuuuu!) .

Choć grafika Theme Hospital ma już nieco lat to jednak wciąż cieszy oko, o wiele lepiej prezentując się od nędznych kopii w stylu Hospital Tycoonów czy innych menedżerów szpitala z punktu widzenia strategii. Animacje są płynne, a sterowanie nie sprawia problemu.

Tytułem końca muszę napisać, że trudno mi sobie wyobrazić kogokolwiek zapatrzonego w elektroniczne lata 90-te, kto nie sięgnąłby po tą świetną pozycję. Theme Hospital, niby oparty na prostym pomyśle, jest grą wciągającą i sprawiającą całe mnóstwo przyjemności, a przy tym i podświadomie wdrażającą w nasze umysły wartości edukacyjne.

Musisz sięgnąć jeśli… nie straszny Ci wirus świńskiej grypy, a strategie ekonomiczne chłoniesz jak lud robotniczy poglądy Lenina.

a

Przy Theme Hospital zasięgnąłem kilogram screenów od:

www.mobygames.com

Ten kolega jest kimś już totalnie na masę. Hasło przewodnie tego pokemona to ” czas na kogoś kto wie co robi “. Wnioskuję więc, że każdy z elementów na jego portfolio został tam umieszczony z premedytacją. Ba ! Każdy z elementów jest tam wsadzony zgodnie z tajemną wiedzą, której ów Pan jest posiadaczem.

W związku z tym na pewno celowo zatytułował swoją stronę: Index i umieścił tak dla picu nie działającą nawigację na górze strony (tak te pomarańczowe buttony na górze tylko wyglądają jak menu, ale są dla ściemy, by ładnie wyglądało). Prawdziwa nawigacja jest dobrze ukryta bowiem zmienia się zależnie od podstrony. Wiecie, to taka technika exploitowania usera. Odciągamy maksymalnie uwagę użytkownika od paskudnej treści poprzez zmuszenie go do poszukiwań sposób nawigacji po stronie. Sprytne !

By tego było mało nasz zawodnik obsługuje wszystko ! Pracuje na maxie i na mayi, ale i bryce 3d nie pogardzi ( po jaką cholerę komuś 2 programy do tego samego plus jedna zabawka to nie wiem). Niestety żadnej pracy 3d w portfolio nie ma.. Mamy jednak pewność, że kolega obsłuży instalator i odpali cracka. No chyba, że trzyma orginałki na wszelki wypadek, nie by dla szpanu wsadzić sobie coś skomplikowanego do portfolio.. No nic, koniec pisania, czas na link i grafikę:

Tak btw ładne sobie zdjęcie pierdolnął.;)

http://reklama-szok.nazwa.pl/