Tags » - Επενδύσεις

Το success story …επανέρχεται!

Το σχέδιο που με ζήλο υπερασπίζονται όπου βρεθούν και σταθούν οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι θα μπορούσε να ονομαστεί και «η επιστροφή του Αντώνη Σαμαρά» ή η «νεκρανάσταση του success story». 13 more words

Oικονομία

Γιατί λέμε ΟΧΙ στην ιδιωτική πρωτοβουλία;

Τώρα τελευταία ακούμε για κάποιες επενδύσεις που γίνονται ανά καιρούς στην Ελλάδα και ότι η κυβέρνηση βρίσκεται εμπόδιο σε αυτές, όμως γιατί να πηγαίνει μία κυβέρνηση ενάντια σε επιχειρήσεις; 

Αρχικά θέλω να είμαι ειλικρινής με τις αναγνώστριες και τους αναγνώστες μου. Είμαι εξίσου ενάντια σε ΜΕΓΑΛΕΣ ιδιωτικές επιχειρήσεις όπως πολυεθνικές, βιομηχανίες, εργοστάσια κλπ. Γιατί; Θα το αναλύσω στην συνέχεια, ως τότε, ας δώσουμε ως ορισμό τι εννοούμε όταν λέμε “ιδιωτική πρωτοβουλία”.

Ιδιωτική πρωτοβουλία: Ιδιωτική πρωτοβουλία στα οικονομικά ονομάζεται η καταβολή κάποιου κεφαλαίου από κάποιον ιδιώτη με σκοπό την δημιουργία μίας επιχείρησης, μίας βιομηχανίας ή ακόμα ενός εργοστασίου. Ίσως να το καταλάβατε ήδη, αλλά για παράδειγμα, εάν κάποιος πάει να “δώσει” χρήματα για να ανοίξει ένα σουβλατζίδικο, ναι αυτό ονομάζεται ιδιωτική πρωτοβουλία. Αυτό συμβαίνει είτε το αγοράσει, είτε το χτίσει από την αρχή. Αυτό δεν καθορίζει κάτι…

Οι επενδύσεις στην Ελλάδα:

Χθες ακούσαμε για την εταιρεία “ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ – PHILIP MORRIS” και το πλάνο τους για την Ελλάδα. Μάλιστα ο κ.Τσίπρας παρεβρέθη για να δείξει την έμπρακτη στίρηξη του στον επωνομαζόμενο επιχειρηματία. Μάλιστα με τα στοιχεία της εταιρείας, η συγκεκριμένη επιχείρηση έχει ήδη επενδύσει 700 εκατομμύρια ευρώ στην χώρα μας. Βέβαια ο πρωθυπουργός μας από το 2010 που έχει ουσιαστικά καριέρα στην πολιτική, πάντα δήλωνε κατά της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, αλλά…Μάλλον “φιλελευθέρισε” λίγο παραπάνω! Άλλες αντίστοιχες εταιρίες έλαβαν ισχυρό “ΟΧΙ” από την Αριστερή μας κυβέρνηση, όπως η εταιρεία “Ελληνικός Χρυσός” στην Χαλκιδική, η επένδυση της “ENEL” στη Νότια Εύβοια και η “Τέρνα Ενεργειακή” στην ίδια περιοχή αλλά και στην Σητεία.

Σε τι ακριβώς λέμε “ΟΧΙ” και γιατί; 

Εδώ αξίζει να σημειωθεί κάτι: Προσωπικά δεν είμαι ενάντια στο να επενδύσει κάποιος λεφτά για ένα μαγαζί πχ με ρούχα, ένα εστιατόριο, ένα συνεργείο αυτοκινήτων κλπ. Είμαι ΚΑΘΕΤΑ ενάντια στο να επενδύσει κάποιος σε μία μεγάλη βιομηχανία με στρατιωτικό υλικό για παράδειγμα. Θεωρώ ότι οι πρώτες ύλες και το υλικό που χρησιμοποιείται γενικότερα στην παραγωγή ενός κράτους πρέπει να επιδοτείται από τον ίδιο τον κρατικό μηχανισμό, όπως επίσης να υφήσταται κράτος πρόνοιας για τον ίδιο τον λαό. Γιατί; Είναι απλό και κατανοητό. Έχουμε δει ήδη πάρα πολλές επιχειρήσεις σε ολόκληρο τον πλανήτη. Καλώς ή κακώς ο στόχος ενός βιομήχανου, όπως για αυτόν που μιλάμε τώρα με την βιομηχανία όπλων, είναι το κέρδος. Είναι απολύτως λογικό μεν, δε ο κάθε επιχειρηματίας χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να το παράγει, αναγκαστικά για να επιβιώσει στην καπιταλιστική κοινωνία και να “χτυπήσει” τον ανταγωνισμό. Όμως αυτό επιφέρει πολλά, όπως υψηλά ωράρια εργασίας, χαμηλούς μισθούς στους εργαζομένους, κακές συνθήκες εργασίας κλπ. Δυστυχώς αυτή η λύση που πέφτει ως “σωτηρία” για τον επαγγελματία / επιχειρηματία / βιομήχανο σε κάποιες περιπτώσεις είναι ο “αργός θάνατος” του εργαζομένου. Αν αντίθετα όλες αυτές οι επιχειρήσεις “κολλοσοί” θωρακίζονται από ένα σωστό και τίμιο προς τον λαό και τον εργαζόμενο κράτος, όλες οι παραπάνω “πληγές” θα επουλώνονται και θα στο τέλος θα πάψουν να υπάρχουν.

Και πως θα έρθει η ανάπτυξη; Από που θα γίνουν όλα αυτά;

Επικεντρώνοντας πάντα το οπτικό μου πεδίο στον απλό πολίτη, η ανάπτυξη δεν έρχεται με “δουλεία” και ‘σκλαβοπάζαρα”. Όταν κάποιος δουλεύει ένα εξάμηνο, καθημερινά 8-10 ώρες, χωρίς να του εγγυείται κανένας σίγουρη απασχόληση, ασφάλεια και σταθερή σύμβαση δεν του εξασφαλίζεις ομαλό βίο, άγχη και κόπο του εξασφαλίζεις…

Παραθέστε την δική σας άποψη από κάτω στα σχόλια ελεύθερα.

ΑΡΘΡΑ

Μεγάλο επενδυτικό ενδιαφέρον από την Βρετανία για την Κύπρο

«Κύπρος: Ένα αναπτυσσόμενο χρηματοοικονομικό κέντρο εντός της ΕΕ».

Μεγάλο επενδυτικό ενδιαφέρον συγκέντρωσε η εκδήλωση που διοργάνωσαν στο Λονδίνο, ο Κυπριακός Οργανισμός Προώθησης Επενδύσεων (CIPA) και το διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο Bloomberg, με θέμα τις επενδυτικές ευκαιρίες που προσφέρει η Κύπρος στους τομείς των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, της ναυτιλίας, της ενέργειας, της τεχνολογίας επικοινωνιών πληροφοριών και καινοτομίας. 27 more words

CYPRUS

Ταμείο Υδρογονανθράκων: Ευχή ή κατάρα και πώς αξιοποίησε τους φυσικούς της πόρους η Νορβηγία

Οι υδρογονάνθρακες  είναι μη ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και κατ’ επέκταση πλούτου.

Του Κωνσταντίνου Παπαλουκά

Σε δύο περίπου βδομάδες το νομοσχέδιο για το υπό σύσταση Ταμείο Υδρογονανθράκων οδεύει προς ψήφιση στην Ολομέλεια της Βουλής και ο Υπουργός Οικονομικών προειδοποιεί πως αν αλλοιωθεί το πνεύμα και οι βασικές αρχές και κανόνες που διέπουν το συγκεκριμένο νομοθέτημα, θα θεωρηθεί ως αρνητική εξέλιξη από τους Οίκους Αξιολόγησης.

CYPRUS

Υπόγειος πόλεμος εναντίον της Κύπρου με φόντο το «ξέπλυμα»

Μεγάλος θόρυβος έχει προκύψει τις τελευταίες ημέρες μετά από δημοσίευμα του Bloomberg το οποίο εξαπολύει μύδρους ενάντια στην Κύπρο, λέγοντας ότι μετατρέπεται σε παράδεισο για ρωσικές επενδύσεις.

CYPRUS

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΩΣ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ

Όπως παρουσίασε η “κοινωνία αξιών” στην πρόσφατη εκδήλωση στο Επιμελητήριο Κορινθίας και όπως προκύπτει από την ενδελεχή ανάλυση των οικονομικών στοιχείων της σημερινής Ελλάδας, το μοντέλο Keynes για δημόσιες επενδύσεις απλά δεν μπορεί να δουλέψει, γιατί η χώρα δεν μπορεί να δανειστεί γι’ αυτό και δεν υπάρχει διαθέσιμο φθηνό χρήμα.

Είναι αποδεδειγμένο σε παγκόσμιο επίπεδο, ότι η ανάπτυξη ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεων ξεκινάει από τις δημόσιες επενδύσεις, οι οποίες όμως για να πιάσουν τόπο θα πρέπει να αποδίδουν. Αλλιώς τα χρήματα (δανεικά), θα ξοδευτούν χωρίς αποτέλεσμα.
Το ΔΝΤ στις ετήσιες εκθέσεις του, θεωρεί ότι οι σωστά σχεδιασμένες δημόσιες επενδύσεις σε υποδομές μπορούν να μειώσουν τα βάρη , αρκεί να μπορούν να ξεπληρωθούν από μόνες τους. Σύμφωνα με τις μελέτες του, κάθε 1 δολάριο σε ένα σωστά σχεδιασμένο και υλοποιημένο πρόγραμμα, μπορεί να αποδώσει 3 δολάρια.

Διαβάζοντας τις αποσπασματικές προτάσεις που κάνουν τα περισσότερα κόμματα (κοινοβουλευτικά και μη), εύκολα διαπιστώνεται ότι στην ουσία έχουν εγκαταλείψει την μάχη για την ανάπτυξη και καταφεύγουν σε ευχολόγια για προσέλκυση επενδύσεων από το εξωτερικό, αφού και ο ιδιωτικός τομέας στην Ελλάδα δεν μπορεί να δανειστεί από τις τράπεζες, οι οποίες δεν έχουν επαρκή ρευστότητα αλλά επίσης έχει υπερχρεωθεί και έχει εξαντλήσει τα περιθώρια δανεισμού του.

Συνεπώς τα λίγα διαθέσιμα χρήματα που υπάρχουν από τα διάφορα προγράμματα, από τα περισσεύματα του προϋπολογισμού, από την ισχνή τραπεζική ρευστότητα και από τα ιδιωτικά κεφάλαια, όλα αυτά θα πρέπει να λειτουργήσουν συνεργατικά σε πολύ καλά σχεδιασμένες επενδύσεις, επικεντρωμένες σε συγκεκριμένους τομείς, όπου οι δημόσιες επενδύσεις θα δημιουργούν δυναμική και συνέργιες κλίμακας για την ανάπτυξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Κάποια κόμματα μιλάνε επιφανειακά για ΣΔΙΤ, αλλά εάν έκαναν το κόπο να δουν σε βάθος τον νομοθετικό πλαίσιο που υπάρχει γι αυτό, θα έβλεπαν ότι δεν επαρκεί και δεν καλύπτει την ολοκληρωμένη στρατηγική που προτείνουμε.
Χρηματοδοτώντας τυχαία διάσπαρτες αμφιβόλου ποιότητας μικρο-επενδύσεις είτε μη παραγωγικές δράσεις (και εκεί πάνε σήμερα πολλά από τα λίγα διαθέσιμα που υπάρχουν), μπορεί πρόσκαιρα να δημιουργηθεί κάποια κινητικότητα στην οικονομία, όμως θα είναι χωρίς ανταποδοτικό όφελος και τελικά θα ξοδευτεί αναποτελεσματικά το λίγο διαθέσιμο χρήμα και τα χρέη θα αυξάνονται (όπως συνέβαινε και συμβαίνει).

Είναι αναγκαίο συνεπώς να υπάρξει μία στοχευμένη επενδυτική στρατηγική, ώστε οι δημόσιες επενδύσεις να λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστές ισχύος στις παραγωγικές δραστηριότητες του ιδιωτικού τομέα, όχι μόνο λόγω βελτίωσης των υποδομών και των δυνατοτήτων, αλλά κυρίως λόγω των συνεργιών που μπορούν να πετύχουν προς όφελος της οικονομίας όλης της χώρας.

Η κυβέρνηση εξακολουθεί να αναλώνει τα ελάχιστα διαθέσιμα χρήματα σε λάθος πολιτικές και δεν έχει έναν ολοκληρωμένο στρατηγικό σχεδιασμό για επενδύσεις (στοχευμένες συνέργιες κλίμακας από δημόσιες και ιδιωτικές), δεν έχει δηλαδή αναπτύξει την ικανότητα κατεύθυνσης και αποτελεσματικής αξιοποίησης των λίγων (και γι΄αυτό πολύτιμων) διατιθέμενων πόρων.
Οφείλει επίσης να κατανείμει τους διαθέσιμους πόρους σε σωστή ισορροπία μεταξύ δημόσιων επενδύσεων και ιδιωτικής επιχειρηματικότητας, ώστε αφενός να μην καθηλωθούν αλλά να επιβιώσουν οι παραγωγικές δραστηριότητες που άντεξαν στην λαίλαπα και αφετέρου να ενισχυθούν δραστηριότητες της παραγωγικής κυρίως οικονομίας που προσπαθούν να γεννηθούν και να είναι ανταγωνιστικές. Έτσι θα ευνοηθεί μία τάση εκσυγχρονισμού και μετασχηματισμού όλης της οικονομίας, μαζί του νέου και του παλιού.

Οι παλιές πρακτικές θα πρέπει να εγκαταλειφθούν, όπου οι δημόσιες επενδύσεις και οι επενδυτικοί νόμοι χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον προς όφελος ενός παρασιτικού κρατικοδίαιτου «επιχειρηματικού» περιβάλλοντος είτε για κομματικό όφελος (δημόσια έργα εντυπωσιασμού, ασύνδετα με τον παραγωγικό ιστό της οικονομίας) .

Η επιλογή χρηματοδότησης οφείλει να γίνεται με κύριο κριτήριο την πολλαπλασιαστική επίπτωση της επένδυσης στο σύνολο της παραγωγικής οικονομίας, την ενίσχυση της εξωστρέφειας και την δημιουργία ποιοτικών και υψηλής εξειδίκευσης θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, λαμβάνοντας υπόψη και την απόδοση – περιβαλλοντική βιωσιμότητα.

Είναι πολιτική λειτουργία υψηλής ευθύνης για την κατεύθυνση της οικονομίας της χώρας, με μεγάλο κοινωνικό και οικονομικό αποτέλεσμα τώρα και στο μέλλον. Αυτή η ευθύνη ανήκει εξ ολοκλήρου στη κυβέρνηση και δεν μπορεί να υποκατασταθεί από τους ιδιώτες, την αγορά, τις επιχειρήσεις και το τραπεζικό σύστημα.

κοινωνια αξιων