Tags » Apichatpong Weerasethakul

รักที่ขอนแก่น (Cemetery of Splendour)

Cemetery of Splendour (Apichatpong Weerasethakul/ Thailand/ 2015)

รอบแรก:

ตอนที่ดูเราไม่สนใจมิติอื่นใดมากนักนอกจากตัวเรื่องและการเล่าเรื่อง วิธีการที่พี่เจ้ยแสดงออกมามันประหลาดมาก แต่กลับมีสเน่ห์จับใจเราอยู่หมัด มันแสบสันต์และยียวนด้วยในที ชอบตัวละครป้าเจนมากๆผู้ที่เป็นนักรัก(แถมเป็นนักรักทหารเสียด้วย) ซีนพบเจ้าแม่สองพี่น้องสุดขีดมากและซีนการจำลองซ้อนทับภาพจริงและภาพฝันในพื้นที่ทับซ้อนของประวัติศาสตร์ในช่วงท้ายตราตรึงเรามากๆที่มันเล่นกับสายตาและจินตนาการของคนดู

ในบทนำของหนังสือ “”เกียวโตซ่อนกลิ่น” ที่พี่เจ้ยเป็นผู้เขียน พี่เขาบอกว่าประเทศไทยมันมีนาฬิกาอันหนึ่งที่มันมักวิ่งกลับหลังไปยังอดีตบ้างก็เดินไปข้างหน้าสลับกันไป ซึ่งเรารู้สึกว่ามันเอามาเป็นคีย์หลังของหนังได้เลย ประวัติศาสตร์ที่ซ้อนทับกันบนพื้นที่และผู้คนในพื้นที่นั้นผ่านความฝัน-ความจริงอันแสนเลือนลาง ดั่งการเดินถอยหลังของนาฬิกาของปัจจุบันและการเดินหน้าไปของนาฬิกาในอดีต ความรุ่งเรืองสมบูรณ์แปรเปลี่ยนไปตามกาลเวลาแต่อดีตก็ยังคงส่งผลกระทบกับผู้คนในปัจจุบันผ่านความล้มเหลวของการศึกษาหรือกับระบบการปกครองอันล้มเหลวตกยุค

“รักที่ขอนแก่น” ที่นอกจากเป็นเรื่องรักของผู้คน ของพื้นที่ ของความเชื่อความศรัทธาแล้ว มันยังคือการขุดหลุมลงไปหาอดีต(ทั้งในแง่พื้นที่และจิตสำนึก) เพื่อเปรียบเปรยกับปัจจุบัน ผ่านผู้คนผู้ที่ทำได้ก็เพียงการเข้าหาทฤษฏีสมคบคิด เข้าหาสิ่งเหนือจริงเพื่อการประโลมใจได้เพียงแค่นั้น หรือไม่ก็หลับไหลไปตลอดกาล เพราะการขุดที่ว่ามันกำลังถูกฝังกลบลงอีกครั้งโดยทางการ

…………………………………..

รอบสอง:

ดูอีกรอบก็ยังรื่นรมณ์ มีความสุขมาก แต่ด้วยการดูรอบนี้เราพยายามจับประเด็นอื่นๆมากขึ้น ก็พบว่ามันเศร้าไปด้วยในที

อย่างที่พี่เจ้ยเคยบอกว่าไอ้ประเทศนี้มันเหมือนคนกำลังหลับฝัน แล้วหนังมันก็แยกออกเป็น 2 พาร์ตตามสไตร์ของพี่เจ้ย เราพบว่าครึ่งแรกของหนังคืออาการตื่น ส่วนครึ่งหลังนี่คือก่ำกึ่งในอาการกึ่งกลับกึ่งตื่น อาการตื่นเราเห็นไฟสีแดง เขียว น้ำเงิน แต่พอตอนหลับเรากลับเป็นสีเหล่านั้นเป็นอื่น(ตามนัยยะที่ชัดเจนของสีเหล่านี้นั้นแหละ)ปกคลุมอยู่ในทุกพื้นที่, ยามตื่นเราเห็นตัวประหลาดลอยน้ำเคียงข้างกังหันน้ำที่ตราตรึงในสมองและหัวใจของป้าเจน ยามฝันเราเห็นสัตว์เซลล์เดียวขนาดใหญ่ลอยคลุมอยู่บนท้องฟ้าท่ามกลางเสียงตีน้ำของกังหันน้ำ (ตามนั้นแหละค่ะ)

รวมไปถึงเหล่าป้ายคำคมต่างๆในช่วงครึ่งหลังที่ค่อนข้างชัดว่าส่งถึงคนชั้นกลางทั้งหลาย

มันจึงไม่แปลกอะไรที่พอป้าเจนได้เห็นทุกอย่างแล้ว จึงได้บอกให้อิฐมีอายุยืนยาวแล้วเก็บเวลาไว้ใช้ในอนาคตที่ดีกว่า

แล้วพี่เจ้ยก็มาย้ำตะปูซ้ำอีกครั้งในช่วงท้ายด้วยการเล่าความฝันถึงภูเขาอิฐแตกยอดสูงเสียดฟ้าแลน่ายำเกรงและกำแพงที่ถ้าถล่มลงมาคงเป็นภาพที่สวยงามมาก

พอหนังจบมันก็ยากจริงๆที่จะเชื่อว่าเราตื่นอยู่

ปล. น่าสนใจที่เหล่าไฟของเครื่องช่วยนอนหลับนั้นไม่มีสีขาว เพราะนัยหนึ่งของหนังเรื่องนี้ ความหมายทางการของสีขาวตามที่คนไทยรับรู้นั้นไม่มีความหมายกับผู้คนในหนังโดยสิ้นเชิง

5/5

Movie

Tropical Malady (2004)

I love how Apichatpong “Joe” Weerasethakul tells stories. He likes to reset his narrative halfway through in order to show us a mirror story that shares characters, dialogue and scenes with the one that preceded it. 231 more words

Reviews

Where to Start With... Apichatpong Weerasethakul

Apichatpong Weerasethakul—affectionately called simply Joe by writers in the West—is a modern Thai filmmaker, video artist and installation artist. He gained acclaim and exposure in contemporary international art house circles for his 2007 film… 702 more words

Feature

Cemetery of Splendour (2016)

Cemetery of Splendour / Apichatpong Weerasethakul / 2016 / 

Active Ingredients: Warmth and vitality; Political boldness; Jenjira Pongpas
Side Effects: Static visual design

[Cemetery of Splendour… 703 more words

2010s

Cemitério de Esplendor

Cemitério de Esplendor (Cemetery of Splendor/ Rak ti Kon Kaen). (Drama); Elenco: Jenjira Pongpas, Banlop Lomnoi, Jarinpattra Rueangram; Direção: Apichatpong Weerasethakul; Tailândia/Reino Unido/França/Alemanha/Malásia/Corea do Sul/México/USA/Noruega, 2015. 870 more words

USA

Mekong Hotel (Apichatpong Weerasethakul, 2012)

Cemetery of Splendour, the latest feature from acclaimed Thai director Apichatpong Weerasethakul, debuts this week exclusively at the Northwest Film Forum. We’ll be talking about his work this weekend on The Frances Farmer Show, and if I can find the time I may actually review the new movie (short version: it’s pretty great, don’t miss it). 346 more words

Site Index