Tags » BlogPosts

„დავაბრუნოთ რელიგია სკოლებში“ ?

ავტორი: ირაკლი იაგორაშვილი

ბოლოდროინდელი სისხლიანი დაპირისპირებების შედეგად საზოგადოების გარკვეულ ნაწილში გაჩნდა მოსაზრება, რომ სკოლებში მართლმადიდებლობის სწავლება დაბრუნდეს. ამგვარი ჯგუფები უმეტეს შემთხვევაში სხვა რელიგიებს უარყოფითად უყურებენ და სკოლაში რელიგიის სწავლება უმეტესწილად სწორედ მხოლოდ მართლმადიდებლობას მოიცავს. არადა, საქართველო მულტირელიგიური სახელმწიფოა, რაც საკმაოდ გასათვალისწინებელი წინაპირობა უნდა იყოს ასეთ შემთხვევაში.  ჩვენი ქვეყანა ოფიციალურად ცდილობს სეკულარიზმის პრინციპს სრულიად დაუახლოვდეს და ქვეყანა ლიბერალურ-დემოკრატიულ ღირებულებებზე დაყრდნობით განავითაროს, მხოლოდ მართლმადიდებლობის სწავლებამ კი შესაძლოა პრობლემები შექმნას.

სახელმწიფოსა და მართლმადიდებელ ეკლესიას შორის კონსტიტუციური შეთანხმებაში ნათქვამია – „საგანმანათლებლო დაწესებულებებში მართლმადიდებელი სარწმუნოების შესახებ საგნის სწავლება ნებაყოფლობითია”. მართალია ამ დოკუმენტის მიხედვით საგნის სწავლება ნებაყოფლობითია, თუმცა ის საკითხი, თუ რა ფორმით უნდა განხორციელდეს ზოგადად სწავლება, დღესდღეობით ისევ განსჯის საგანია. არსებული კანონითა და სასწავლო პროგრამებით მოსწავლეებს ინფორმაცია მსოფლიო რელიგიის შესახებ ისტორიის საგნიდან მიეწოდებათ. ასეთ დროს მასწავლებელმა სრულიად ნეიტრალური პოზიცია უნდა დაიჭიროს რელიგიების მიმართ და მან არ უნდა მიანიჭოს უპირატესობა არცერთ მათგანს. დღევანდელი სისტემა საკმაოდ მორგებულია მოსწავლეებზე და დაინტერესების შემთხვევაში მათ აქვთ უფლება, რომ მოიწვიონ სასულიერო პირიც კი, თუ სურთ მეტი ინფორმაცია მიიღონ რომელიმე რელიგიაზე, თუმცა აღნიშნულმა აქტივობებმა ხელი არ უნდა შეუშალოს სასწავლო პროცესს. მოსწავლეებს ასევე უფლება აქვთ, რომ სკოლაში იარონ რელიგიური ატრიბუტებით, როგორებიცაა ჰიჯაბი, ჯვარი და სხვა. ზოგიერთ შემთხვევაში სკოლის შინაგანაწესი კრძალავს ჰიჯაბს და მის მსგავს ატრიბუტებს, თუმცა ამგვარი შემთხვევები ადამიანისთვის, ვფიქრობ, შეურაცხმყოფელია და ზედმეტად იჭრება პირად სივრცეში. რაც შეეხება მასწავლებლებს და დირექციას, მათ არ აქვთ უფლება რაიმე სახით ხელი შეუწყონ ან ხელი შეუშალონ მოსწავლეთა ინიციატივას რელიგიური ინტერესის გამო რომელიმე პირის მოწვევასთან დაკავშირებით, თუ ეს ხელს არ უშლის სასწავლო პროცესის წარმართვას.

ზემოთქმულიდან გამომდინარე, საქართველოს საგანმანათლებლო სისტემა რელიგიასა და სკოლის ურთიერთმიმართების შესახებ საკმაოდ ნეიტრალურია. მოსწავლეები ასე თუ ისე იღებენ განათლებას რელიგიების შესახებ, თუმცა ამგვარ პირობებშიც კი იმართება აქციები სახელწოდებით „დავაბრუნოთ რელიგია სკოლებში“. როგორც ვახსენე, აღნიშნულ მოწოდებაში იგულისხმება სკოლებში მხოლოდ და მხოლოდ მართლმადიდებლური რელიგიის სწავლება. ასეთი მიმართულება რელიგიის სწავლებასთან დაკავშირებით, ვფიქრობ, დისკრიმინაციულია რელიგიური უმცირესობებისთვის, რომლებიც ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეები არიან. ასეთ შემთხვევაში აუცილებელია სკოლაში თითოეულმა მოსწავლემ თავი დაფასებულად იგრძნოს და მათ არ ჰქონდეთ განცდა, რომ სკოლაში მათი რელიგია იჩაგრება. საჭიროა ამ საკითხის სწავლების დროს პროცესი იყოს მხოლოდ და მხოლოდ ორიენტირებული ინფორმაციის მიწოდებაზე და ის სრულიად დაცლილი იყოს რელიგიურობისგან.

ასევე აუცილებელია ეს თემა მოსწავლეებს საკმაოდ პროფესიონალურად მიეწოდოს, რადგან რელიგია საკმაოდ სენსიტიური თემაა და შესაძლოა გარკვეულმა საკითხებმა მოსწავლეებში უარყოფითი შედეგები მოიტანოს. შესაძლოა ზოგიერთი რელიგიის არასწორმა ინტერპრეტაციამ მოსწავლეებში შეუწყნარებელი დამოკიდებულება გამოიწვიოს ამ კონკრეტული რელიგიის მიმდევრების მიმართ. მომავალში ამან შესაძლოა გაზარდოს ამ ნიშნით დისკრიმინაციის შემთხვევები.

სკოლამ უნდა შეუწყოს ხელი, ჩამოაყალიბოს ტოლერანტულად მოაზროვნე ახალგაზრდები, რომლებთაც გააზრებული ექნებათ პიროვნების თავისუფლების საკითხი რელიგიის მხრივ. ასევე ალბათ დაუშვებელია სკოლებში რელიგიური ატრიბუტიკის განთავსება, თუ ამ ყველაფერს არ აქვს საგანმანათლებლო ხასიათი. ამან შესაძლოა საპასუხოდ მოსწავლეთა ნაწილის გაღიზიანება გამოიწვიოს და ისევ და ისევ კონფლიქტამდე მივიდეს საქმე.

საქართველოს განათლების სისტემა საკმაოდ ნეიტრალურია რელიგიებთან მიმართებით და ის არ საჭიროებს არანაირ ცვლილებებს. აუცილებელია თითოეულმა სკოლამ დაიცვას შესაბამისი კანონები და მათ ყოველ მოსწავლეს შეუქმნან თანაბარი გარემო სასწავლო პროცესში. თუ სახელმწიფო საგანმანათლებლო სტრუქტურები შესაბამისად მოიქცევიან, ეს შედეგად საკმაოდ ტოლერანტულ გარემოს ჩამოაყალიბებს ახალგაზრდებს შორის და მათ ექნებათ განცდა ერთიანობის, რომ რელიგიური იდენტობა არაფერ კავშირში არ არის ეროვნებასთან და ქვეყნის ერთად მშენებლობა განვითარებასთან.

ბლოგპოსტები

Aruvi (Tamil)

Ok. Hi.

I know it’s not even been a week since I said I’ll try to make my rants/reviews/rambles more objective and less subjective, but you don’t get it Aruvi is an amazing movie. 5,096 more words

Blogposts

,,უმაღლესი'' განათლება

ავტორი: კესო ჭუმბურიძე

ნაყოფიერად გატარებული 12 წლის შემდეგ, მოლოდინი იმისა, რომ უნივერსიტეტში ცივილიზაცია დაგხვდება, წარმატებით იმსხვრევა. ამ სისტემის ფარგლებში თქვენ საშუალება მოგეცემათ, სილაბუსში აღმოაჩინოთ ლექტორის ნომერი, რომელიც იწყება დიდი ხნის წინ შეცვლილი კოდით – 898. თვითონ სილაბუსი კიდევ ცალკე მოვლენაა, რადგან იგი თითქმის არასდროს ემთხვევა რეალურად განვლილ მასალას. თუ მაინც გამოუსწორებელი ოპტიმისტი ბრძანდებით, თქვენ შეგიძლიათ მაინც სილაბუსის მიხედვით აირჩიოთ საინტერესო საგანი, რომლის ლექტორიც გეტყვით, რომ ლექციაზე ინტერაქციისთვის არ მოდის და თუ განსაკუთრებულ შემთხვევაში დისკუსიას საჭიროდ ჩათვლის, შეიძლება გკითხოთ ნიცშეზე რამე თუ გსმენიათ, ან ნაპოლეონი გაგიგიათ. ქულებს პირდაპირპროპორციულად დაგიწერთ და ამდენი ,,გარჯის’’ შემდეგ საინტერესოდ მიჩნეულ საგანს, სრულიად უინტერესოდ, მაგრამ უშფოთველად დახურავთ A-ზე.

იმის თქმა დამავიწყდა, რომ თუ მოხდა საოცრება და რამეში არ დაეთანხმე, მისი არგუმენტი ქვას გახეთქავს სიტყვებით, რომ ეგ წიგნი მისი დაწერილია და შენ ვერაფერს ასწავლი.  გარდა ამ ბედნიერებისა, თქვენ აღმოაჩენთ საგანს, რომლის ლექტორიც სხვა რამეს ხსნის, სემინარის ხელმძღვანელი კი სხვას კითხულობს, მაგრამ არ იდადროთ, გამოცდაზეც სხვა რამეს დაწერთ. შეხვდებით ლექტორებს, რომელთაც შეუძლიათ  მოიფიქრონ დავალებები ინსტრუქციების გარეშე ან 1 თვე ვერ ჩამოყალიბდნენ მისი ჩაბარების ბოლო ვადაზე.

სტუდენტის ცნობის აღება თუ დაგჭირდა, რომელიც ისევ უნივერსიტეტში მისატანად გჭირდება, იმდენ სართულზე აგიყვანენ და იმდენ ადგილას გაგაგზავნიან, რომ ბოლოს პრინციპის საკითხი გახდება  ,,მიზნის” მიღწევა.

თუ მოხდა საოცრება და ფინალური გამოცდის ადრე დაწერა გინდა და  გინდა, რომ 6 გამოცდა 4 დღეში დაწერო,  თუ ისიც დაემთხვა, რომ ამ ყველაფერთან ერთად წინდახედულიც ხარ და ადრევე დაიწყებ იმის გარკვევას თუ როგორ  გვარდება მსგავსი ამბები, აღმოაჩენ, რომ  თურმე საჭიროა წარადგინო ბილეთის ჯავშანი, მოწვევა და ცნობა იმ ორგანიზაციიდან, რომელშიც მიდიხართ,  რა თქმა უნდა, სველი ბეჭდით. ანუ თუ მაგალითად საზღვარგარეთ მიდიხართ რაიმე დიადი მიზნით,  ორგანიზაციამ რაღაც ძალებით საქართველოში უნდა აფრინოს სველბეჭდიანი მოწვევა, რომელსაც უმეტესად ელექტრონულად გზავნიან ხოლმე. ამ ყველაფრის შემდეგ, უკვე ყველასაბუთშეგროვებულს  მხოლოდ  აქ შეუძლიათ გითხრან, რომ 2 დღის წინ გამოსული ბრძანების თანახმად, კანცელარიაში რექტორის სახელზე უნდა დაწეროთ განცხადება,  რომელსაც კაცმა არ იცის როდის განიხილავენ და თუ თქვენ მეორე დღეს გამოცდის დაწერა გინდოდათ უკვე, ვერ მოგართვით.

სტიპენდიის აღების კრიტერიუმები საერთოდ ცალკე სამყაროა, რომელსაც  სასტიპენდიო განაცხადების მიღების შემდეგაც ემატება ახალ-ახალი გამოგონებები. საბაკალავროს დაცვაც ერთი აურზაურია, ბოლოს ხომ  ის ლექტორები გაფასებენ, თვითონ რომ პლაგიატი წიგნები აქვთ გამოშვებული, თანაც რამდენიმე გამოცემით.

თავიდან ვიღაცები გეტყვიან, რომ უნივერსიტეტი ცოდნის 20%-ს მოგცემს მარტო, შეიძლება გაგიკვირდეს, მერე მიხვდები, რომ 20%-იც ბევრია, მაგრამ მაინც ივლი.  ღრმა ანალიზის გარეშეც მარტივად დაასკვნი, რომ თუ რამის შექმნა გინდა, შენით უნდა შექმნა, თუნდაც წარუმატებლად, მაგრამ მცდელობით. ფაქტია, რომ 4 წლის მერე, დიპლომით თუ უდიპლომოდ,  შენ დაახლოებით ისევ იმ დონეზე იქნები, რომელზეც 4 წლის წინ იყავი, ანუ სრულ შეუსაბამობაში აღმოჩნდები იმ მოთხოვნებთან, დასაქმების ბაზარზე რომ იქნება. ბევრი იმაზე იწუწუნებს რომ ,, ამდენი” ისწავლა და ვერ დასაქმდა და ცოტა თუ დაფიქრდება იმაზე ისწავლა თუ არა ის, რაც რეალურად უნდა ესწავლა და რა გააკეთა თვითონ იმისთვის, რომ მიეღო ცოდნა სხვადასხვა გზებით.

რეფორმებზე ლაპარაკი ყოველთვის იქნება, მაგრამ  ვერ დაინახავთ შედეგს, რომელიც მის გატარებას მოჰყვება, რადგან ყოველ მინისტრს თავისი გენიალური ხედვა ექნება და რამდენიმე გენიოსის შეცვლის შემდეგ შეიქმნება ქაოსი, შემქმნელები კი ნელ-ნელა დატოვებენ ასპარეზს.

ამ ყველაფრის შემდეგ თუ რომელიმე ლექტორს წამოსცდა, რომ ესტონეთი კარგია ქალაქია, გამოიჩინეთ ზრდილობა და არ შეედავოთ, ნამყოფია და იცის!

უმაღლესი განათლების კანონში წერია, რომ მისი ძირითადი მიზანია  ,,თანამედროვე მოთხოვნების შესატყვისი კომპეტენციის მქონე პირების მომზადება, შიდა და საგარეო შრომის ბაზარზე”, ეს ბაზრები კი გაგიკვირდებათ და საკმაოდ სწრაფად ვითარდება, ამის პარალელურად უნივერსიტეტების მდგომარეობა არ იცვლება ათეულობით წლების განმავლობაში. და ზოგიერთები, ინდუსტრიული პერიოდის მსგავსად, კვლავ  ცდილობენ გააკონტროლონ შენი აზრები. თანამედროვე მსოფლიოში, სადაც ყველაზე მეტად ალბათ  შემოქმედებითობა ფასდება, შენ რატომღაც ისევ გევალება მიჰყვე სხვის ინსტრუქციებს, რასაც განვითარებამდე ნამდვილად არ მივყავართ. საქართველოში 75 უნივერსიტეტია და  ყოველ წელს აბიტურიენტების უმრავლესობა წარმატებით აბარებს რომელიმე უნივერსიტეტში, რომელიღაც ფაკულტეტზე, რომელიღაც პროცენტიანი გრანტით ან სულაც უგრანტოდ და მზად არიან 4 წელში ათი ათასი ლარი გადაიხადონ იმისთვის, რომ მიიღონ ის, რაც აქამდეც ჰქონდათ ანუ დიდი ვერაფერი.

ბლოგპოსტები

This New Year

I’m going to start changing the way I rants/reviews/ramble on things. I actually don’t like hating on things. But it’s just when I see or read something so deplorable, I get so annoyed that I have to vent. 124 more words

Blogposts

To the Faithful Departed

“I have decided to leave you forever and I have decided to start things from here.

Thunder and Lightning won’t change what I’m feeling, oh oh. 2,031 more words

Blogposts

Civilization 6 First Look: India

We have most of the Civilizations announced that are coming out with the Rise and Fall expansion for Civilization 6. The next leader I will discuss, is another leader for an existing Civ. 437 more words

BlogPosts