Tags » Bokator

ដើមកំណើត ក្បាច់គុន​បុរាណ​ខ្មែរ ល្បុក្កតោ

ប្រវត្តិសាស្ត្រ និង ស្រាវជ្រាវ ក្បាច់គុន​បុរាណ​ខ្មែរ ល្បុក្កតោ មានកំណើត​ពី​ណា​និង​ពី​ឆ្នាំ​ណា​មក​ដែរ ?
​សិល្បៈ​នៃ​ការធ្វើ​សឹកសង្គ្រាម ត្រូវបាន​គេ​ដឹងថា​មាន​អាយុកាល​ជាង​មួយ​ពាន់​ឆ្នាំ មកហើយ​។ ដោយមាន​ភស្តុតាង​ជាច្រើន បានបញ្ជាក់​បាន​តាមរ​យៈ​រូបចម្លាក់​នៅ​ប្រាសាទ​អង្គ​វត្ត​។ ក្បាច់គុន​បុរាណ​ខ្មែរ មាន​ច្រើន​ប្រភេទ ដូចជា ល្បុក្កតោ បោកចំបាប់ ក្បាច់គុណ​ដំបង​វែង និង​ក្បាច់គុណ ជាច្រើន​ទៀត​។​
​ក្បាច់គុន​ល្បុក្កតោ (Khmer Bokator) គឺជា​ក្បាច់គុន​បុរាណ​ខ្មែរ​មួយ ដែលមាន​ស្នៀត​ក្បាច់គុន​ប្រយុទ្ធ​ដោយ​ប្រើ​ដៃ ជា​ចំបង ព្រមទាំង​បច្ចេកទេស​នៅលើ​ដី និង​អាវុធ​ជាដើម​។ ល្បុក្កតោ គឺជា​ក្បាច់គុន​បុរាណ​ខ្មែរ​ដំបូង​គេ ដែល​ត្រូវបាន​គេ​ប្រើប្រាស់​ដើម្បី​ប្រយុទ្ធ នឹង​សត្រូវ ក្នុង​កំឡុង​សម័យអង្គរ​។ អ្នក​ហាត់​ក្បាច់គុន​នេះ ត្រូវតែ​ហ្វឹកហាត់​ដោយរ​ប្រើ​ជង្គង់ កែង ដៃ ជើង និង​ក្បាល​ផងដែរ ហើយ​ដំបង​ខ្លី​ជាធម្មតា ត្រូវបាន​គេ​ប្រើប្រាស់​ជា​អាវុធ​។​
​បោកចំបាប់ គឺជា​កីឡា​ខ្មែរ​មួយ​ដែល​កីឡាករ ទាំងពីរ​ត្រូវ​ព្យាយាម​បោក​គ្នា​ទៅវិញទៅមក​ឲ្យ​ដួល​ទៅនឹង​ដី ហើយ​ការប្រកួត​មាន​បី​ទឹក​។ អ្នកបោក​ចំបាប់​ត្រូវ​សម្តែង​ក្បាច់​រាំ បោកចំបាប់​មុនពេល​ប្រកួត​។ កីឡាករ​បោកចំបាប់ អ្នក​ដែល​ឈ្នះ​ការប្រកួត​លុះត្រាតែ​ឈ្នះ​ពីរ​ទឹក ក្នុងចំណោម​បី​ទឹក​។ តែ​ទោះបីជា​យ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏​កីឡាករ​បោកចំបាប់​ត្រូវបាន​គេ​តម្រូវ​ឲ្យ​ប្រកួត​រហូតដល់​ចប់​ទឹក​នីមួយៗ​។ យ៉ាងណាមិញ ជា​ប្រពៃណី​ការប្រកួត​កីឡា​បោកចំបាប់ គេ​តែងតែ​ទូងស្គរ​ពីរ ដែល​ត្រូវបាន​គេ​ស្គាល់​ថា “​ស្គរ​ញី និង ស្គរ​ឈ្មោល​”​។ ការប្រកួត​ជា​ប្រពៃណី ត្រូវបាន​គេ​រៀបចំឡើង​នៅ​ពហុ​កីឡដ្ឋាន​អូឡាំពិក ក្នុងអំឡុងពេល​ចូលឆ្នាំ​ខែ្មរ និង​នៅ​ថ្ងៃ​ឈប់សម្រាក​ផ្សេងទៀត​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​។​
​ក្បាច់​គុនដំបង​វែង ក្បាច់​គុនដំបង​វែង គឺជា​សិល្បៈ​ក្បាច់គុន​បុរាណ​ខ្មែរ​យើង ដែលមាន​ស្នៀតគុន​ទាក់ទង​នឹង​ការប្រើ​ដំបង​វែង​។ ជា​ប្រពៃណី ក្បាច់គុន​នេះ​ត្រូវបាន​ដូនតា​ខ្មែរ​ប្រើ​ដើម្បី​ប្រយុទ្ធ​នឹង​សត្រូវ​ក្នុង​ការពារ​ភូមិ​ស្រុក​និង​ប្រទេស​របស់ខ្លួន​។ នៅពេល​បច្ចុប្បន្ន ក្បាច់គុន​នេះ​បានក្លាយ​ជាទី​ពេញនិយម​ជាពិសេស​សម្រាប់​យុវជន​ជំនាន់​ក្រោយ​ដែល​បាន​ហាត់រៀន​នៅតាម ក្លឹប​នានា​ក្នុងប្រទេស​។​
​ប្រដាល់សេរី (Khmer Pradal Serey) គឺជា​ក្បាច់គុន​ប្រដាល់​មួយបែប​របស់​ដូនតា​ខ្មែរ​យើង​។ ការប្រកួត​ប្រដាល់​ត្រូវបាន គេ​រៀបចំឡើង​នៅលើ​សង្វៀន ហើយ​មាន​ចំនួន​ប្រាំ​ទឹក ព្រមទាំង​មួយ​ទឹកៗ​មានការ​សម្រាក​រយៈ ពេល ១​នាទី ឬ​២​នាទី​។ មុនពេល​ប្រកួត អ្នក​ប្រដាល់​ទាំងពីរ ត្រូវ​សម្តែង​នូវ​ការ​បួងសួង​រំឭក​គុណ ដែល​ត្រូវបាន​គេ​ដឹងថា​ជា​រំឭក​គុណគ្រូ ព្រមទាំង​មាន​ភ្លេង​ប្រពៃណី​ប្រគុំ​ក្នុងពេល​ប្រកួត​ផងដែរ​។ ឧបករណ៍​ភ្លេង ដែល​ត្រូវបាន​គេ​ប្រើប្រាស់​ដូចជា​ស្គរ​យោល ស្រឡៃ (​ឧបករណ៍​មួយ​ស្រដៀង​ខ្លុយ​) និង​ឈឹង​។ អ្នក​ប្រដាល់ ត្រូវបាន​គេ​តម្រូវ​ឲ្យ​ពាក់​ហ្គ​ង់ និង ខោខ្លី​ប៉ុណ្ណោះ​។
ចំណែកឯ​ការទទួល​ជ័យជម្នះ​វិញ ត្រូវបាន​គេ​វិនិច្ឆ័យ​នៅពេលដែល​អ្នក​ប្រដាល់​ម្ខាង​វាយ​ទៅលើ​អ្នក​ប្រដាល់​ម្ខាង​ទៀត​ឲ្យ​ដួល ឬ​សន្លប់ ឬក៏​ត្រូវ​អាជ្ញាកណ្តាល រាប់​រហូតដល់​១០ ហើយក៏​អ្នក​ប្រដាល់ ដែល​ត្រូវគេ​វាយ​នោះ​នៅតែ​គ្មាន​លទ្ធភាព​ប្រយុទ្ធ​បាន​។ ឬក៏​ករណី​មួយទៀត អ្នក​ប្រដាល់​ទាំងពីរ ត្រូវ​តស៊ូ​ប្រកួត នឹង​គ្នា​រហូតដល់​ចប់​ទឹក ហើយ​លទ្ធផល​ឈ្នះ​ចាញ់ គឺ​អាស្រ័យ​លើ​ចៅក្រម ជា​អ្នក​ដាក់ពិន្ទុ​ឲ្យ ហើយ​បើ អ្នក​ប្រដាល់​ទាំងពីរ​ទទួល​ពិន្ទុ​ស្មើគ្នា គឺ​ពួកគេ​ទាំងពីរ​ប្រកួត​ស្មើគ្នា​។​
​គួរ​បញ្ជាក់ដែរថា ខ្មែរ​យើង​មិន​ត្រឹម​តែមាន​ក្បាច់គុន​ល្បុ​ក្ត​តោ បោកចំបាប់ និង​ប្រដាល់សេរី​ប៉ុណ្ណឹង​ទេ នៅសល់​ក្បាច់គុន​បុរាណ​ខ្មែរ​ជាច្រើន​ទៀត មានដូចជា​ដំបង ខ្លាក្រាប និង​ក្បាច់គុន​ជាច្រើន​ប្រភេទ​ទៀត ដែល​បាន​បន្សល់ទុក​ពី​ដូនតា ដែលមាន​តឹកតាង​នៅតាម​ជញ្ជាំង​ប្រាសាទអង្គរវត្ត និង​ប្រាសាទ​នានា ជាច្រើន​។ ដូច្នេះ សង្ឃឹមថា​កូន​ខ្មែរ​អាច​យល់ដឹង និង​ជួយ​ថែរក្សា​ឲ្យ​បាន​គង់វង្ស​ត​រៀងរហូត​ទៅ​៕


អត្ថបទនិងរូបភាពពី៖

Travelogue

TRAILER: Jailbreak

After their first action film Hanuman, Cambodia is about to once again break through in the world of action with their upcoming action thriller… 187 more words

Action