Tags » Diary » Page 2

บนสนทนาแปลกหน้าในร้านกาแฟ

ในร้านกาแฟที่มีแต่คนแปลกหน้า บ้างก็มาคุยงาน บ้างก็มานั่งทำการบ้าน มาเฮฮากับเพื่อนฝูง หรือกระทั่งมาคนเดียว

‘ฝากคอนพิวเตอร์ไว้แป๊บนึงได้มั้ยคะพอดีจะไปเข้าห้องน้ำ’ ผู้หญิงวัยรุ่นราวคราวเดียวกับฉันยิ้มให้อย่างเกรงใจหลังจากที่เอ่ยปากขอฝากคอมพิวเตอร์ราคาครึ่งแสนเอาไว้ ถึงจะไม่มั่นใจแต่ฉันก็พยักหน้ารับฝาก

ปกติแล้วฉันไม่ค่อยจะสุงสิงหรือพูดคุยกับคนแปลกหน้ามากนัก คือไม่ได้เข้ากับคนยากแต่ก็เว้นระยะห่างพอสมควร โดยเฉพาะในสถานที่ที่(ฉันคิดว่า)น่าจะมีมิจฉาชีพปะปนกับคนทั่วไปได้ง่าย ตอนเด็กๆ ฉันค่อนข้างเป็นคนโลกสวย ไม่ว่าใครก็คุยกับเขาไปทั่วจนโดนพ่อแม่ดุเอาบ่อยๆ พอโดนเข้าบ่อยครั้งก็เลยเริ่มกลายเป็นคนระมัดระวังคนแปลกหน้าอยู่พอสมควร ในเคสนี้ก็คงเป็นเช่นครั้งอื่นๆ ที่ผ่านมาที่ฉันไม่ได้ตอบรับอะไรเธอมากมาย ยังคิดอยู่ในใจว่าถ้ามีคนเดินเข้ามาแล้วบอกว่าเป็นแฟนของเธอมาเอาคอมเครื่องนี้ไป ฉันจะทำอย่างไร?

ผ่านไปไม่นาน หญิงสาวคนเดิมก็เดินกลับมานั่งที่โต๊ะของเธอ ฉันยังคงสนใจกับหน้าจอของตัวเองเพราะกองเอกสารที่มีตัวเลขนับร้อยกำลังรอให้ฉันเข้าไปจัดระเบียบ ผ่านเวลาไปเกือบ ๆ ครึ่งชั่วโมงก็มีเสียง ‘ขอบคุณนะคะ’ แว่วมาด้านข้าง ฉันหันหน้าไปตามเสียงจนพบกับผู้หญิงที่มีแววตาใจดีคนหนึ่งกำลังนั่งยิ้มให้ ใช่ค่ะ…เธอคือคนที่ฝากคอมพิวเตอร์เอาไว้กับฉันนั่นเอง ฉันยิ้มตอบน้อยๆ พร้อมกับคำพูดตามมารยาท ‘ไม่เป็นไรค่ะ’ ทั้งที่ในใจก็คิดว่าไม่ได้ทำอะไรเลย

ความรู้สึกสบายใจอะไรบางอย่างบอกให้ฉันชวนเธอคุยบ้าง ‘มาคนเดียวหรือคะ’ แม้จะเป็นคำถามเบสิกที่ใช้เวลาฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับอีกฝ่ายเลย แต่คำถามนี้พาเราสองคนไปในจุดที่ผ่อนคลายมากขึ้น ฉันได้รู้ว่าเธออายุมากกว่าฉัน 4 ปี แต่งงานแล้ว และทำการค้าได้เก่งมาก เรามีเรื่องที่ชอบคล้ายกัน ทำธุรกิจเหมือนๆ กัน และประสบปัญหาการทำงานคล้ายๆ กันในฐานะผู้ประกอบการธุรกิจรายเล็ก รวมไปถึงเรื่องที่อย่างเช่นการวางแผนมีบุตร ซึ่งในชีวิตนี้ฉันเองก็คิดไม่ถึงว่าตัวเองจะต้องมาคุยเรื่องแบบนี้กับใครโดยเฉพาะคนแปลกหน้า การใช้ชีวิตคู่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่เราคุยกันอย่างถึงขิงในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง น่าแปลกที่รู้ตัวอีกทีการสนทนาก็ไม่ได้มีการขัดเขินเหมือนคนแปลกหน้าอีกต่อไป เราเหมือนเพื่อนที่คุยกันปรับทุกข์ เล่าเรื่องราวสารทุกข์สุขดิบให้กันและกันฟังมากกว่า

บทสนทนาดูเหมือนจะหยุดไปเพราะสายเรียกเข้าของเราทั้งคู่ น่าแปลกใจที่แม้บทสนทนาครั้งนี้จะจบลง แต่ฉันกลับรู้สึกเหมือนได้เพื่อนใหม่ที่สนิทสนมมานาน บางครั้งบทสนทนาที่เริ่มจากการไม่รู้อะไรเลยก็ไม่ได้แย่อะไรเพราะบางทีสิ่งที่ได้กลับมาอาจมากมายในความรู้สึกก็ได้ค่ะ และที่สำคัญฉันมองร้านกาแฟในวันนี้เปลี่ยนไป

Diary

Not vampire diaries...

I’ve stopped watching that show for now.
and I’ll list the reasons:

  • I would fantasize about being a weird supernatural pest all day
  • it had a lot of unnecessary sexual content.
  • 61 more words
Diary

A Plethora of Deadlines: or, Dissertation Drama Pt. 3

Firstly, I would like to apologise for the distinct gap between my updates. If you hadn’t already guessed by this post’s title, my lack of updates might have something to do with my complete abundance of deadlines. 325 more words

Troubled Thoughts [Part 1]

I’ve tried putting off this post for as long as I could and it’s become very bothersome. 805 more words

Story

Surgery Update-another bump in the road.

Hello all!

I have a quick update on my surgery situation. As you know, I have been on the urgent list for surgery to remove an Ovarian cyst, an ovary and to sort out my dodgy kidney tube thingie-ma-bob. 365 more words

All Posts

Day 16: Politely

Today’s goal: Help my parents for more than 7 minutes, smile to others, sleep by 1:45. First two accomplished.

Today’s achievement: Endeavored to greet strangers with a welcoming smile, with politeness and humor. 28 more words

Witley, March 27, 1917

Tuesday    I must miss these days as I’ve no record of them with the exception of the weather which has been cold & raw

The mobilization checklist referred to yesterday includes… 388 more words

Camps