Tags » Drafts

Կարոտ

Դպրոցում, 3րդ դասարանում, մի պատմվածք էինք անցնում, որտեղ պապ ու թոռ խոսում են կարոտից. թե ինչ է կարոտը, արդյո՞ք լավ կլիներ, եթե կարոտը չլիներ: Բայց պապը բացատրում է թոռանը, որ իրականում կարոտը անհրաժեշտ է մարդուն: Այն ստիպում է,որ  չմոռանաս ու հիշես այն մարդկանց, ում սիրում ես:

     Այս պատմվածքը կարդալուց հետո, ես էլ իմ մանկական միամտությամբ ցանկանում էի կարոտել ինչ-որ մեկին, պարզապես զգալ այդ կարոտ կոչվածը: Երբեմն նստում և մտածում էի այն մարդկանց մասին ում սիրում էի ու փորձում էի հասկանալ, արդյոք ես նրանց կարոտում եմ, թե ոչ: Ու շատ էի ամաչում ինքս ինձանից, երբ հասկանում էի, որ ոչ՝ կարոտ չեմ զգում: Եթե չեմ կարոտում, ուրեմն չե՞մ սիրում:

  Հիմա գիտեմ, որ այն ժամանակ կարոտը կար, բայց իրեն զգացնել չէր տալիս, քանի որ բոլոր նրանք, ում իրոք շատ էի սիրում, իմ կողքին էին: Ու, որ իմ սերն այնքան մեծ էր ու շատ, և ամենևին էլ պարտադիր չէր նրանց կարոտել, որ զգայի՝ սիրում եմ իրենց:

   Իսկ հիմա…հիմա ես կարոտում եմ: Ու իմ կարոտն անուն ունի՝ ՊԱՊԱ….

   Դա նման չի այն կարոտին, որ ես տածում եմ մորս, քույրերիս, և նույնիսկ իմ սիրելի մարդու հանդեպ: Այս կարոտն այլ է: Այն խեղդված է սրտումս… Այն չի աղմկում, չի գոռում, որ կա: Այն լուռ ու անձայն ապրում է իմ ներսում: Այն գիտի, որ նա ում կարոտում եմ այլևս չի գա, չի վերադառնա, ես նրան այլևս չեմ տեսնի: Այս կարոտը գիտի, որ ինքը սնվում է այն հուշերով և այն պահերով, որոնք միշտ վառ են, ու առանձնահատուկ զգուշությամբ են պահվում ու փայփայվում: Այս կարոտը ամենասուրբն է ինձ համար:

   Նրա մեջ են ամփոփվում իմ մանկության և պատանեկության վառ հուշերը և հորս հանդեպ ունեցած իմ սերը, և հոր ու դստեր միջև եղած այն յուրահատուկ փոխհարաբերություները, որոնք անհասկանալի ու նախանձելի էին նրանց համար, ովքեր դա չէին հասկանում:

…..Ցավոք, ես հիմա իսկապես գիտեմ, թե ինչպիսին է լինում իրական կարոտը….

Drafts

The anatomy of evolving careers

Okay, so to be honest, I have some little doubts about the age old conundrum concerning my fate – the direction that I was meant to go in life. 1,073 more words

Drafts

Cheating Your Way to Better Editing

Let’s face it – there are so many rules in the English language that no one (not even a trained editor like me) can know them all (that’s why I have lots of reference books to make sure I get it right more often than I get it wrong). 1,064 more words

Blog Posts

One Book After Another: David and the Phoenix

The book David and the Phoenix by Edward Ormondroyd was first published in 1957 (I have an edition from 1958). It was sort of an accidental thrift store find for me, because I always scour the kids’ book section for obscure children’s fantasy books that I’ve never heard of before. 590 more words

Characters

XVII. When Fish Is Almost Done

XVII.

When fish is almost done,
And potatoes soften nicely
So we can pierce the skin,
It ’s time to set the table

And get the napkins ready, 18 more words

Emily Dickinson