Tags » Emptiness

Out of Place, Perfectly Placed

This frostbitten morning I sit aslant inside the shop and know myself as the coffee sloshing gently over its finely curved, porcelain lip, too full not to be fragile, too warm not to let its steam curl lazily upward in contented and inviting presence. 239 more words

Emptiness

awakened mind

Look into the awakened mind of your own awareness! It has neither form nor color, neither center nor edge. At first, it has no origin but is empty. 213 more words

Wisdom Quote

Black Hole


A new reality listens for your echo
Most intently,
Awaiting promontory rocks
To rebound a little naked remnant,
Patiently,
To temper this spiritual loneliness
With something bearable. 67 more words

Poetry

Nothing Else

And so

I loved

and feared

the silence —

until there was

nothing else.

Healing

31-Day Poem: Day Seven

Toward One’s Forlorn Path

And as my eyes sag their troubles,
that’s how I know
I’m on my own.

And as rhyme stops flowing
in every part of my life, 41 more words

Poetry

കറുപ്പിനോടുള്ള പ്രണയം..

പലരും പറഞ്ഞുകേട്ടു…

കറുപ്പിനോട് അവർക്കു വെറുപ്പാണത്രെ..

കറുപ്പ് അജ്ഞത ആണത്രേ,

അന്ധകാരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണത്രെ…

ഇരുളിന്റെ നിറമാണത്രെ….

ഏകാന്തതയുടെ വേദനയാണത്രെ…

ഭയത്തിന്റെ ഭീകരതയാണത്രേ…

കാലന്റെ മുഖപടത്തിനു പിന്നിലൊളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മൂർച്ചയേറിയ കണ്ണുകളിലെ തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടമാണത്രെ..

മരണമാണത്രേ കറുപ്പ്…മരണം…

എന്നാൽ എനിക്ക് കറുപ്പ് നിദ്രയാണ്….

സ്വസ്ഥമായ നിശ്ശബ്ദതയാണ്…

ശാന്തിയുടെ പുതപ്പാണ്…

മുടിച്ചുരുളിൽ ഒഴുകുന്ന അഴകാണ്…

രാത്രിയുടെ ഏഴാം യാമങ്ങളിൽ പതിയെ പടരുന്ന കനവാണ്…

ആർത്തുപെയ്തു മനം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന മേഘമാണ്…

സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലെ അതിശയങ്ങളുടെ ഗർത്തങ്ങളാണ്…

അനന്തമായ ആകാശത്തിന്റെ വിശാലതയിലെങ്ങോ പതഞ്ഞു പൊങ്ങുന്ന സുഖകരമായ ഒരു ശൂന്യതയാണ്….

പ്രണയമാണ് കറുപ്പ്…പ്രണയം

കറുപ്പിനോടുള്ള പ്രണയം
പലരും പറഞ്ഞുകേട്ടു…

കറുപ്പിനോട് അവർക്കു വെറുപ്പാണത്രെ..

കറുപ്പ് അജ്ഞത ആണത്രേ,

അന്ധകാരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണത്രെ…

ഇരുളിന്റെ നിറമാണത്രെ….

ഏകാന്തതയുടെ വേദനയാണത്രെ…

ഭയത്തിന്റെ ഭീകരതയാണത്രേ…

കാലന്റെ മുഖപടത്തിനു പിന്നിലൊളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മൂർച്ചയേറിയ കണ്ണുകളിലെ തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടമാണത്രെ..

മരണമാണത്രേ കറുപ്പ്…മരണം…

എന്നാൽ എനിക്ക് കറുപ്പ് നിദ്രയാണ്….

സ്വസ്ഥമായ നിശ്ശബ്ദതയാണ്…

ശാന്തിയുടെ പുതപ്പാണ്…

മുടിച്ചുരുളിൽ ഒഴുകുന്ന അഴകാണ്…

രാത്രിയുടെ ഏഴാം യാമങ്ങളിൽ പതിയെ പടരുന്ന കനവാണ്…

ആർത്തുപെയ്തു മനം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന മേഘമാണ്…

സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലെ അതിശയങ്ങളുടെ ഗർത്തങ്ങളാണ്…

അനന്തമായ ആകാശത്തിന്റെ വിഹായസ്സുകളിലെങ്ങോ പതഞ്ഞു പൊങ്ങുന്ന സുഖകരമായ ഒരു ശൂന്യതയാണ്….

പ്രണയമാണ് കറുപ്പ്…പ്രണയം..

Poem