Tags » Fictions

Walking Corpses.

Sristi Pandey (15bal110) rambles on about life in this piece.

“Walking corpses, rushing everywhere.
Walking corpses, heading nowhere.”

I was stuck in the middle of a busy traffic when these lines hit my mind. 305 more words

Featured

Why It's Close

To many observers, this political race for president of the United States should be about over. It shouldn’t even be close. On the one hand, we have a candidate who has managed to offend everyone from the disabled to the mother of a baby who had the audacity to cry at one of his rallies. 660 more words

Politics

[TEASER] TRANSLUCENT

Hey you! Yes! You! Can you see me? I guess you can’t. Uh… Hi! I’m Paris Connell. I need your help. Can you help me to find the cure of my curse? 53 more words

Fictions

Celebrity Cat Marries Wealthy Canadian Businessman

This article is part of a weekly series, “Untruth Tuesdays,” in which I take something completely, absurdly untrue then write about it as if it weren’t. 450 more words

Fiction

[OS] My comfort zone

My comfort zone
Type : One Shot
Pair : Minhyuk x Hyungwon

_____________________________

ทุกคนมีคอมฟอร์ทโซนเป็นของตัวเองกันใช่มั้ยครับ? โซฟาตัวเก่งหน้าโทรทัศน์ที่กำลังฉายหนังเรื่องโปรด เตียงหลังใหญ่หลับสบายที่อยากจะฝังตัวอยู่อย่างนั้นทั้งวันถ้ามีเวลา ตู้เย็นที่อัดแน่นไปด้วยของกินที่ชอบ .. ผมเองก็มีคอมฟอร์ทโซนเหมือนกัน แต่มันออกจะต่างจากของคนอื่นไปซักหน่อย

.
เมื่อก่อนผมเองก็เป็นคนชี้เซาธรรมดาคนนึงที่รักการจมอยู่กับที่นอนภายใต้อ้อมกอดอุ่นๆของผ้านวมซักใหม่ในห้องที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำหลับสบาย ได้นอนอยู่แบบนั้นไม่ต้องสนใจเวลาที่ผ่านไป แต่วันนึงผมก็พบว่า เตียงนุ่มแสนสบายของผมไม่ใช่ที่ที่สบายที่สุดอีกต่อไป ..

.
ไม่ใช่ว่ามันนุ่มน้อยลง อบอุ่นน้อยลง หรือชวนให้ซุกตัวหลับใหลน้อยลงหรอก แต่มีบางอย่างเข้ามาในชีวิตผมและทำให้ความสบายที่ผมมีให้กับสิ่งนั้นมันมากขึ้น จนมากกว่าที่ผมเคยมีให้เจ้าเตียงน่ะสิ .. บางอย่างที่ว่านั่นก็คือ ‘เขา’

.
แช ฮยองวอนกลับมาจากการทำงานอันแสนเหนื่อยล้า วันนี้เขาต้องรับมือกับลูกค้าและใบสั่งซื้อจำนวนมากที่ถูกส่งมายังบริษัท ถึงแม้นั่นจะหมายถึงยอดขายสูงลิบและค่าตอบแทนมหาศาลที่เขาจะได้รับตอนสิ้นเดือน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันช่างเป็นงานที่สูบพลังเหลือเกิน

.
“กลับแล้วเหรอ”
.
ทันทีที่ทิ้งตัวลงบนโซฟาเสียงต้อนรับจากอีกชีวิตที่อาศัยอยู่ร่วมกันก็ดังออกมาจากในครัว
.
“อื้อ” ส่งเสียงในลำคอตอบไป ก่อนจะหลับตาอย่างเหนื่อยอ่อน อยากหลับไปตรงนี้ซะเลย แต่ก็กลัวจะเป็นภาระอีกคนต้องอุ้มไปนอนในห้องเหมือนทุกที ถึงได้ฝืนหนังตาตัวเองอย่างยากเย็น
“ถ้าหลับขึ้นมาทิ้งให้นอนตรงนี้จริงๆนะ”
.
เสียงกระซิบแผ่วเบาใกล้หู ฮยองวอนสะดุ้งสุดตัว พอเห็นว่าเป็นใครเลยฟาดเข้าให้ทีนึงโทษฐานเล่นบ้าๆ

ลี มินฮยอก คอมฟอร์ทโซนของเขาหรือเรียกง่ายๆว่าแฟน ยืนเท้าแขนทั้งสองข้างบนพนักโซฟาจากด้านหลัง หัวเราะร่วนที่แกล้งให้เขาตกใจได้สำเร็จ มินฮยอกเป็นแบบนี้เสมอ ชอบแกล้งชอบแหย่ให้ตกใจไปจนถึงขั้นหงุดหงิด แต่แปลกที่เขาไม่เคยเก็บเอาความหงุดหงิดนั้นมาเป็นอารมณ์จนถึงขั้นทะเลาะกันเลย

.. อันที่จริงเขาอาจไม่เคยหงุดหงิดมินฮยอกจริงๆเลยด้วยซ้ำ ถึงได้ปล่อยให้อีกฝ่ายแกล้งหยอกอยู่ตลอดแบบนี้
เขาตบเบาะที่นั่งข้างๆสองสามที คนขี้แกล้งก็เดินมานั่งทันใจ หัวทุยๆของฮยองวอนซบลงบนไหล่อบอุ่นของคนรัก

“ไปอาบน้ำสิ ออกมาจะได้กินข้าวกัน”
มินฮยอกพูดพลางลูบหัวเขาเบาๆ สัมผัสแสนสบายนั้นทำให้ฮยองวอนหลับตาพริ้มอีกครั้ง
.
“ไม่เอา ไม่หิว” เขาพูดอู้อี้ในลำคออย่างแต่ใจ
.
“เหรอ ไม่หิวจริงอ่ะ?” ฮยองวอนพยักหน้าทั้งที่ยังหลับตาอยู่แบบนั้น ก็ยังไม่อยากกินข้าวนี่นา อยากอ้อนไปเรื่อยๆมากกว่า …

ตอนนี้มือหนาหยุดลูบหัวเขาแล้ว แต่เจ้าของมือคู่นั้นกดจมูกลงบนกลุ่มผมนิ่มแทน ก่อนจะเลื่อนลงมา..

.
จุ๊บ

.
มุมปากยกยิ้มกว้างทันทีที่ได้รับสัมผัสอุ่นบนหน้าผากที่มินฮยอกจงใจจรดริมฝีปากค้างไว้ให้เขาได้รับสัมผัสนั้นนานๆ
“แต่วันนี้ทำคาโบนาร่าแบบที่ชอบเลยนะ จะไม่หิวจริงๆเหรอ”
.
.
.
“จริงอ่ะ!” ฮยองวอนเด้งตัวขึ้นจากคอมฟอร์ทโซนของเขาโดยไม่ต้องให้พูดซ้ำสอง
.
.
“คาโบนาร่า ครี–”
.
“ครีมชีส ใส่เห็ดแชมปิญองเยอะๆ แฮมหั่นเต๋าทอดกรอบๆ ไม่ใส่แพสลีย์ .. โรยพาเมซานชีสหน่อยๆด้วย”

เมนูโปรดของเขาที่มินฮยอกพูดอย่างไม่มีผิดเพี้ยนทำเอาเขาตาวาว การที่พนักงานฝ่ายขายแบบเขาจับพลัดจับผลูได้แฟนเป็นเชฟมันดีแบบนี้นี่เอง
“จะไปอาบน้ำได้ยัง นับหนึ่งถึงสาม ไม่ไปจะกินคนเดียวให้หมด หนึ่ง.. สอง..”
.
“ไปแล้วๆ .. อย่าเร่งสิ” เขาวิ่งปรู๊ดเข้าห้องน้ำไปทันที ทิ้งมินฮยอกให้นั่งหัวเราะค้างอยู่คนเดียวเพราะความเห็นแก่กินของเขา ..

ชีวิตในแต่ละวันของเราก็ผ่านไปแบบนี้แหละ มีเหนื่อย มีท้อ มีเสียงหัวเราะ .. มีโซฟาตัวเก่งหน้าโทรทัศน์ที่กำลังฉายหนังเรื่องโปรด มีเตียงหลังใหญ่หลับสบายที่อยากจะฝังตัวอยู่อย่างนั้นทั้งวันถ้ามีเวลา มีตู้เย็นที่อัดแน่นไปด้วยของกินที่ชอบ .. มีไหล่อุ่นๆของใครซักคนเป็นคอมฟอร์ทโซนไว้ให้พักพิงใจ แค่นี้ยังต้องการอะไรอีกล่ะ


P.S

ทุกคนมีคอมฟอร์ทโซนกันหมดแหละ .. ใครบ้างจะไม่มีพื้นที่แสนสบายที่เป็นของเรา คอยให้ความอบอุ่นเรา เป็นที่พักหลังจากที่เราต่อสู้กับความเหนื่อยล้าจากโลกภายนอกมาทั้งวัน ใช่ ผมมั่นใจว่าทุกคนมีคอมฟอร์ทโซน .. แต่จะมีซักกี่คนที่ได้เป็นคอมฟอร์ทโซนของคนอื่น?

.
ผมเองก็ไม่เคยเข้าใจความรู้สึกนั้นเลย ที่ได้เป็นความสบายใจของใครซักคน ได้เป็นที่พักที่พึ่งพิงยามเขาเหนื่อยล้าหรืออ่อนแอ เป็นศูนย์บรรเทาทุกข์ส่วนตัวที่คอยฟังเสียงบ่นหงุงหงิงเรื่องชีวิตประจำวันของอีกคน ธรรมดาบ้าง ไร้สาระบ้าง จริงจังบ้าง สารทุกข์สุขดิบทั้งหมดที่คอยแบ่งปันให้กันฟังเวลากลับมาจากทำงาน นั่นแหละ ผมไม่เคยเข้าใจมันเลยจนกระทั่งได้เจอ ‘เขา’

.. การที่เขาแบ่งปันเรื่องราวต่างๆให้ผมฟัง พึ่งพิงและพักผ่อนไปด้วยกันกับผม เหมือนลูกแมวตัวน้อยที่เจอเจ้าของ ออดอ้อนเอาใจในบางครั้ง ขู่ฟ่ออย่างน่ารักน่าชังในบางที

เขาคงไม่รู้หรอกว่าการได้ปกป้องดูแลเอาใจและเป็นที่พึ่งพิงให้กับเขา การได้เป็นคอมฟอร์ทโซนของเขา .. ก็เป็นคอมฟอร์ทโซนของผมเช่นกัน

;)

Fictions

နာမက်န္းသည္အိုႏွင္းဆီ - မိုးမိုး(အင္းလ်ား)

ဆရာမမိုးမိုး (အင္းလ်ား) ရဲ ့ဝတၴဳေတြ အားလံုးနီးပါးဖတ္ဖူးခဲ့ေပမဲ့ ဆရာမအေၾကာင္းစဥ္းစားလိုက္တာနဲ ့ ေခါင္းထဲကို ပထမဆံုးဝင္လာတာနွစ္ခ်က္ပဲရွိပါတယ္။ ပထမတခ်က္က ကိုယ့္အေမေျပာတဲ့ မိုးမိုး ( အင္းလ်ား) ကသိပ္ေခ်ာတယ္ဆိုတာ။ ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ ဆရာနတ္ႏြယ္ရဲ ့ေတာအေၾကာင္းေတာင္အေၾကာင္းေဆာင္းပါးေတြထဲက မိမိနွင့္မိုးမိုး (အင္းလ်ား) ေဆာင္းပါးထဲကအေၾကာင္းပါ။ ဆရာေရးထားတာသရုပ္ေပၚလြန္းလို ့အဲလိုမ်ိဳးေလး ( ထပ္တူမဟုတ္ပါ) ျပန္ေျပာခ်င္ပါတယ္။
စာေပေဟာေျပာပြဲတခုအတြက္ နယ္ကို ဆရာတို ့ရထားနဲ ့တူတူသြားၾကသတဲ့။
” ပ်င္းလိုက္တာ ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ”
” ေဟာ တေယာက္မွာဖဲထုပ္ပါလာတယ္တဲ့ ”
” ကစားၾကမလား ”
“ေကာင္းသားပဲ”
“မိုးမိုးေရာ ကစားမလား ”
” ကစားတာေပါ့ ” (ျပံဳးလ်က္)
အားနာစရာ ။ အမ်ိဳးသားစာေရးဆရာေတြကအနိုင္က်င့္ရာေရာက္ေနမလား။
ကစားပြဲျပီးေတာ့ ပိုက္ဆံအားလံုး မိုးမိုးလက္ထဲမွာ ။
“ဆရာတို ့ပဲစာေရးဆရာဆိုတာစံုရမယ္ဆို” (ျပံဳးလ်က္)
ျမိဳ ့ကိုေရာက္ျပီ။ စားစရာေတြယူလာေတာ့ ဖားနွင့္ငါးပူတင္းမ်ားပါလာဧ္။ ။ စားလို ့မွျဖစ္ပါ့မလား?? မိုးမိုးကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ တက်ြတ္က်ြတ္နွင့္။
” ဆရာတို ့ပဲ စံုရမယ္ဆို ” ( ျပံဳးလ်က္)

ဆရာ့အေရးအသားကသိပ္ေပၚလြင္ပါတယ္။ ဖတ္မိတဲ့ ကိုယ့္မွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းအမ်ိဳးသမီးေခ်ာေခ်ာေလးတေယာက္ အမ်ိဳးသားတစုကို ျပံဳးျပံဳးေလးနဲ ့အံ့ၾသေအာင္လုပ္သြားဟန္ကိုျမင္ေယာင္ျပီးျပံဳးရတယ္။
“နာမက်န္းသည္ အိုနွင္းဆီ” ဆိုတဲ့ဒီဝတၴဳေလးဖတ္ျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ဆရာမ ရဲ ့ပံုရိပ္ကို ျပန္ျပီးပံုေဖာ္မိျပန္ပါတယ္။ ဝန္ခံခ်က္မပါေပမဲ့ ဆရာမရဲ ့ ဘဝ အရိပ္ေတြအမ်ားၾကီးပါဝင္ေနတဲ့ ဒီစာအုပ္မွာ ကိုယ္ဟာ အဓိကဇာတ္ေဆာင္ “ေဆာင္း ” ဆိုတဲ့မိန္းကေလးေနရာမွာ ဝင္ျပီး ခံစားရ ငိုေၾကြးရ စိတ္ကူးရြက္လႊင့္ရ မအားနိုင္ေအာင္ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။
အမွန္တိုင္းေျပာရရင္ေတာ့ ဆရာမရဲ ့အေရးအသားေတြကို မြန္းက်ပ္ေစတယ္လို ့ခံစားရလို ့အနွစ္သက္ၾကီးမဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း ဒီစာအုပ္ကို ေတြ ့ေတြ ့ခ်င္းဖတ္ဖို ့မၾကိဳးစားခဲ့ပါဘူး။ တနွစ္ေတာ့ ကိုယ္ကလည္း စာအုပ္ရွားပါးတဲ့ေနရာေရာက္ေနေတာ့ ရွိတဲ့စာအုပ္ကိုပဲဝယ္လာရင္း ဒါေလးကိုဖတ္မိပါတယ္။ ဖတ္မိျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ဒီစာအုပ္ဟာ ကိုယ္သြားေလရာသယ္သြားတတ္တဲ့ စာအုပ္အနည္းငယ္ထဲက တအုပ္ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။

ငယ္ငယ္ေလးနဲ ့အိမ္ေထာင္က်တဲ့အေမျဖစ္သူကေမြးလာတဲ့ကေလးတေယာက္။ အေဖဆံုး။အေမက ကိုယ့္ဘာသာမရပ္တည္နိုင္ေတာ့ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳ။ ကေလးကိုရြာကညီမဆီမွာအပ္ခဲ့ရ။ ညီမေယာက်ၤားနွိပ္စက္လို ့မခံနိုင္ေတာ့ ကေလးက ျမိဳ ့ကိုအတင္းလိုက္လာ။ အိမ္အၾကီးၾကီးမွာ ေတာသူမေလး ေဆာင္း မ်က္နွာေတြငယ္ခဲ့ရပါတယ္။ ပေထြးအေထာက္အပံ့နဲ ့ေက်ာင္းတက္ေနရေတာ့ တည္ျငိမ္တဲ့ဘဝ ကိုရမွေမေမစိတ္ေအးမယ္ဆိုတဲ့ ဆံုးမမႈေတြေအာက္မွာ ေဆာင္းတေယာက္ ဆင္းရဲတဲ့ငယ္ခ်စ္ဦးနဲ ့အတူ စာေရးဆရာမ ျဖစ္လိုစိတ္ကိုပါ စြန္ ့လႊတ္ခဲ့ရပါတယ္။ တကၠသိုလ္ေရာက္ေတာ့ စာေတြျပန္ေရး။ ေနာက္ အေမဆံုးသြားျပီး ပေထြးနဲ ့မဆက္သြယ္ဘဲ တေယာက္တည္းရုန္းကန္ရင္း ဘဝလက္တြဲေဖာ္ရွာေတြ ့ရာက စာေရးဆရာမ ဘဝ ေရာက္ေအာင္ၾကိဳးစားခဲ့ပံုပါ။
ကိုယ့္ကိုစြဲလမ္းေစခဲ့တဲ့အခ်က္ကလည္း ေဆာင္းတေယာက္ စာေရးဆရာမျဖစ္ဖို ့ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုေမ့ တေကာင္ၾကြက္ဘဝနဲ ့ရန္ကုန္မွာ က်င္လည္ရင္း လမ္းလြဲေခ်ာ္ေနရာကေန သူ ့အိပ္မက္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္နိုင္ခဲ့တဲ့အျဖစ္ပါ။ ေနာက္ျပီး ေဆာင္းၾကံဳေတြ ့ရတဲ့ အခက္အခဲေတြ ရုန္းကန္ရမႈေတြဟာ ကိုယ္တို ့သာမာန္လူတန္းစားေတြအျဖစ္ကို အေသးစိတ္ေပၚလြင္ေစေတာ့ ေဆာင္းေနရာကို ဝင္ခံစားလို ့သိပ္ေကာင္းပါတယ္။

တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ေဆာင္းလို ကိုယ့္အိပ္မက္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္နိုင္မလားဆိုတဲ့ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္က ဒီစာအုပ္ကို ကိုယ္ျပန္ဖတ္အားယူတိုင္းေပၚမိပါတယ္။

ဒီစာအုပ္အေၾကာင္းေျပာရင္ ေဆာင္းရဲ ့လက္တြဲေဖာ္ ကိုေကာင္းမင္းကို ခ်န္ထားခဲ့ဖို ့မသင့္ေတာ္ပါဘူး။ ေဆာင္း ရဲ ့အခ်စ္ဦးကို လမ္းခြဲျပီးေနာက္မွာ တကၠသိုလ္မွာ ေဆာင္းသံေယာဇဥ္ရွိရသူတဦး ေပၚလာခဲ့ပါေသးတယ္။ ခ်စ္တယ္မေျပာဘဲ နားလည္မႈရခဲ့တဲ့နွစ္ဦးဟာ ေပါင္းစပ္ဖို ့မျဖစ္နိုင္တာကိုသိေနေတာ့ နားလည္မႈအျပည့္နဲ ့ပဲ သူတို ့အခ်စ္ကို လက္ေလ်ွာ့ခဲ့ပါတယ္။ေဆာင္းလက္ထပ္ခဲ့တဲ့ကိုေကာင္းမင္းဟာ ေငြေၾကးခ်မ္းသာျပီး ရုပ္ရည္လည္းေခ်ာတဲ့ အဲ့တေယာက္နဲ ့မယွဥ္သာေအာင္ကြာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုေကာင္းမင္းဆိုတာမရွိရင္ စာေရးဆရာမ ေဆာင္းေပၚလာမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္မိန္းမရဲ ့ဝါသနာနဲ ့အရည္အခ်င္းကို ေကာင္းေကာင္းသိတဲ့ သူဟာ သူခ်စ္တဲ့မိန္းမကိုအားေပးနိုင္ဖို ့ေရကုန္ေရခန္း ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ မိသားစုဘဝမရဖူးလို ့ နွစ္ေယာက္တည္ေဆာက္ထားတဲ့ အိမ္ကေလးထဲမွာ အိမ္မႈကိစၥေတြနဲ ့ေပ်ာ္ျပီး ဝါသနာကိုေမ့ေနတဲ့မိနိးမကို ဟင္းခ်က္မယ့္အစားစာေရးပါ လို ့တိုက္တြန္းခဲ့တာ ကိုေကာင္းမင္းပါ။ ပိုက္ဆံမရွိတဲ့ၾကားက အဝတ္ေလ်ွာ္ဖို ့လူငွားခ ထုတ္ေပးျပီးစာေရးေစခဲ့တာ ။ မေရးနိုင္လို ့စိတ္ဓာတ္က်ေနတဲ့မိန္းမကို ေတာက္ေလ်ွာက္အားေပးနွစ္သိမ့္ခဲ့တာ။ ကိုေကာင္းမင္းဟာ ေဆာင္းကိုသိပ္ကိုခ်စ္ျပီး သိပ္ယံုၾကည္ပါ့လားလို ့အံံၾသဘနန္းျဖစ္ရပါတယ္။ ေျခဗလာ လက္ဗလာ ဘဝကေန စာအုပ္တိုက္ေလးေထာင္နိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားခဲ့တဲ့ အရည္အခ်င္းရွိသူလည္းျဖစိပါတယ္။ ဆရာမ ဝတၴဳေတြအားလံုးမွာ ဖတ္ျပီးၾကည္နူးရဆံုးက ဒီစာအုပ္ပါ။ တဆက္တည္းေတြးမိတာက ဘဝမွာ လက္တြဲေဖာ္ အားေပးေဖာ္ဆိုတာ လိုအပ္ပါေသးလားဆိုတာပါပဲ။ (အဲဒီမတိုင္ခင္အထိ ေမတၲာစစ္ေမတၲာမွန္ဟာ လူကို ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစတယ္လို ့ ကိုယ္နားမလည္ခဲ့ပါဘူး။ 😊💞လက္တြဲေဖာ္ဆိုတာမ်ိဳးေမ်ွာ္လင့္မိဖို ့ေတာ့ေဝလာေဝးပါ။ )
ဒီစာအုပ္ဖတိျပီးကတည္းက ကိုယ္ဟာ လက္တြဲေဖာ္စစ္စစ္ကို ေစာင့္ေမ်ွာ္တတ္လာပါတယ္။ ဒါကေတာ့ စကားခ်ပ္ေပါ့ေလ။ 😂

ဒီစာအုပ္ေလးကို ကဗ်ာေရးခ်င္တဲ့ညီမေလးကို လက္ေဆာင္ေပးဖို ့သတိရမိပါတယ္။ ကိုယ္လက္ရွိဘာပဲလုပ္ေနေန ဝါသနာအတြက္ ဘယ္ေတာ့မွေနာက္မက်တာကို သိေစခ်င္ အားေပးခ်င္စိတ္နဲ ့ပါ။ ကိုယ္ျမတ္နိုးလြန္းလို ့သြားေလရာယူသြားတဲ့ကိုယ့္လက္မွတ္နဲ ့ ဝယ္တဲ့ေန ့စြဲပါစာအုပ္ေလးကို ေပးလိုက္ပါတယ္။
ကိုေကာင္းမင္းဆိုတဲ့လူမ်ိဳး ေတြ ့သည္ျဖစ္ေစ မေတြ ့ဘူးျဖစ္ေစ ညီမေလး ကို ဝါသနာနဲ ့အသက္ေမြးနိုင္ဖို ့ဆုေတာင္းေပးပါတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။

Fictions

Celebrating Debutantes 2016: The Distance To Home by Jenn Bishop (Movie Cast and Giveaway)

I’m super thrilled to have author Jenn Bishop here on the blog today as part of Celebrating Debutantes 2016 event. Jenn will be sharing to us her casting pick for her debut middle grade novel… 789 more words

Features